{"id":42306,"date":"2011-08-20T21:48:04","date_gmt":"2011-08-21T02:48:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=42306"},"modified":"2011-08-18T21:49:55","modified_gmt":"2011-08-19T02:49:55","slug":"dobre-i-zle-wspolzawodnictwo-ks-karol-stehlin-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=42306","title":{"rendered":"Dobre i z\u0142e wsp\u00f3\u0142zawodnictwo &#8211; <em>ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"<p>Drodzy Czytelnicy!<\/p>\r\n<p>Rodzina katolickiej Tradycji w Polsce ro\u015bnie, z czego ogromnie si\u0119 cieszymy. Coraz wi\u0119cej ludzi dostrzega spustoszenie, jakiego dokona\u0142 modernizm oraz &#8211; wed\u0142ug okre\u015blenia s. \u0141ucji z Fatimy &#8211; \u201efal\u0119 diabelskiej dezorientacji, szalej\u0105c\u0105 na \u015bwiecie\u201d. Coraz wi\u0119cej ludzi znajduje w katolickiej Tradycji bezpieczn\u0105 twierdz\u0119 dla swej wiary oraz \u017ar\u00f3d\u0142o \u0142ask potrzebnych do uchronienia swego \u017cycia duchowego przed ja\u0142owo\u015bci\u0105 i, ostatecznie, zanikiem. To zjawisko szczeg\u00f3lnie cieszy cz\u0142onk\u00f3w Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji, kt\u00f3rzy &#8211; zapatrzeni w przyk\u0142ad \u015bw. Maksymiliana Marii Kolbego &#8211; chc\u0105 \u201ezdoby\u0107 \u015bwiat ca\u0142y dla Niepokalanej\u201d i przekaza\u0107 ludziom dobrej woli skarb nad skarbami, kt\u00f3rym jest odwiecznie niezmienna, integralnie zachowana prawda katolicka. Jednak ci \u201enowi\u201d wierni, wchodz\u0105cy w szeregi Tradycji, nie od razu we wszystkich kwestiach osi\u0105gaj\u0105 pe\u0142n\u0105 orientacj\u0119. Niekt\u00f3rzy potrzebuj\u0105 wi\u0119cej czasu na lektur\u0119, by zg\u0142\u0119bi\u0107 wszystkie szczeg\u00f3\u0142y zwi\u0105zane z walk\u0105, jak\u0105 stoczy\u0142 abp Lefebvre, oraz drog\u0105, jak\u0105 przeby\u0142o Bractwo. Z tego powodu mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 pewien kontrast &#8211; by nie powiedzie\u0107: rozd\u017awi\u0119k &#8211; mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy ju\u017c wiele lat walcz\u0105 pod sztandarem Tradycji, a tymi, kt\u00f3rzy dopiero ten sztandar wci\u0105gaj\u0105 na maszt swojego \u017cycia.<\/p>\r\n<p>Zetkni\u0119cie si\u0119 tych dw\u00f3ch grup bywa niekiedy podobne do spotkania zaprawionego w bojach starego wiarusa, nieraz odznaczonego medalem za odniesione rany, z m\u0142odziutkim ochotnikiem, kt\u00f3ry dopiero zg\u0142\u0119bia niuanse s\u0142u\u017cby i prochu jeszcze nie pow\u0105cha\u0142. Oczywi\u015bcie to spotkanie rami\u0119 w rami\u0119 jest wielk\u0105 szans\u0105 dla jednego i drugiego. \u201eStarsi\u201d, cz\u0119sto cierpi\u0105c z powodu pewnej rutyny, powinni na widok \u201enowych\u201d mobilizowa\u0107 si\u0119 i odnawia\u0107 gorliwo\u015b\u0107 oraz \u015bwie\u017co\u015b\u0107 swej \u201epierwszej mi\u0142o\u015bci\u201d, wspominaj\u0105c czasy, gdy oni sami odkrywali drogocenn\u0105 per\u0142\u0119 Tradycji. \u201eNowi\u201d za\u015b powinni korzysta\u0107 z do\u015bwiadczenia \u201estarszych\u201d, podpatrywa\u0107 ich np. w kwestii, jak si\u0119 nale\u017cy zachowa\u0107 w ko\u015bciele, uczestniczy\u0107 we Mszy \u015bwi\u0119tej etc. Przy tym powinno powsta\u0107 mi\u0119dzy nimi co\u015b, co \u015bw. Maksymilian nazywa\u0142 \u201eszlachetnym wsp\u00f3\u0142zawodnictwem\u201d. Istot\u0105 tego wsp\u00f3\u0142zawodnictwa jest pragnienie ukochania prawdy katolickiej z tak\u0105 si\u0142\u0105, z jak\u0105 jeszcze nikt jej nie ukocha\u0142. Widz\u0105c, jak inni staraj\u0105 si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 cnot\u0119, nale\u017cy jeszcze bardziej ni\u017c oni stara\u0107 si\u0119 o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Widz\u0105c, jak inni walcz\u0105 ze swymi wadami, trzeba si\u0119 jeszcze mocniej stara\u0107 o dawanie dobrego przyk\u0142adu.<\/p>\r\n<p>Ze wsp\u00f3\u0142zawodnictwem wi\u0105\u017ce si\u0119 jednak pewne niebezpiecze\u0144stwo, gdy\u017c nie zawsze przybiera ono szlachetn\u0105 form\u0119. Bywa, \u017ce przepe\u0142nia je negatywny duch rywalizacji. Z tym zjawiskiem mamy do czynienia w\u00f3wczas, gdy posiadany \u201eskarb\u201d &#8211; w naszym przypadku skarb Tradycji katolickiej &#8211; pojmuje si\u0119 tak, jakby by\u0142 on materialny i sko\u0144czony. Rzecz materialna dzielona mi\u0119dzy wielu ulega zmniejszeniu. Pojawia si\u0119 uzasadniona obawa, czy dla wszystkich starczy, a nawet pewno\u015b\u0107, \u017ce rzeczywi\u015bcie nie starczy dla wszystkich! Podzielmy bochen chleba mi\u0119dzy g\u0142odnych &#8211; szybko nie pozostanie ani okruszynka. Kawa\u0142ek chleba ma swoj\u0105 wag\u0119 i cen\u0119. Tylko skarby duchowe s\u0105 wolne od przemijania i s\u0105 bezcenne. Rzesze ludzi ogl\u0105daj\u0105 Piet\u0119 Micha\u0142a Anio\u0142a, a arcydzie\u0142u w najmniejszym nawet stopniu nie ubywa pi\u0119kna.<\/p>\r\n<p>Z\u0142a rywalizacja jest mo\u017cliwa nie tylko mi\u0119dzy starymi wiarusami i nowymi ochotnikami, ale tak\u017ce wewn\u0105trz obu tych grup. Zar\u00f3wno dwaj wiarusi, jak i dwaj ochotnicy, zamiast wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, mog\u0105 toczy\u0107 mi\u0119dzy sob\u0105 walk\u0119 o to, kto z nich lepiej rozumie Tradycj\u0119 katolick\u0105 i sens walki abp. Lefebvre\u2019a. Kto z nich lepiej zna \u0142acin\u0119 czy zasady ministrantury lub \u015bpiewu gregoria\u0144skiego. Kto z nich ma wi\u0119ksze zas\u0142ugi dla Bractwa, a w ostateczno\u015bci, kto kogo winien s\u0142ucha\u0107, czy te\u017c kto komu powinien ust\u0105pi\u0107 w dyskusji. W obecnych czasach materia, czyli to, co da si\u0119 policzy\u0107 i zwa\u017cy\u0107, jest postrzegana jako najwy\u017csze dobro. Dlatego wielu liczy, ile jest stopni \u201ewa\u017cno\u015bci\u201d i mierzy, w jaki spos\u00f3b zdoby\u0107 ten najwy\u017cszy, co w gruncie rzeczy oznacza zabieganie o to, by by\u0107 wa\u017cniejszym od innych. Jest oczywiste, \u017ce taka postawa jest niczym innym, jak tylko wy\u015bcigiem chorych ambicji. Cierpi na tym wi\u0119\u017a mi\u0119dzyludzka, cierpi sp\u00f3jno\u015b\u0107 spo\u0142eczno\u015bci, a materialistyczny duch rywalizacji psuje atmosfer\u0119. Zamiast promieniowa\u0107 wiar\u0105 na zewn\u0105trz, niekt\u00f3rzy z wiernych Tradycji tocz\u0105 ze sob\u0105 cichy lub otwarty wy\u015bcig o status tego wa\u017cniejszego, lepiej zorientowanego, bardziej zas\u0142u\u017conego. Jest to ogromny i bezpowrotny ubytek energii duchowej. Tak nas, w por\u00f3wnaniu z ca\u0142\u0105 reszt\u0105, ma\u0142o! A mimo to czasami pozwalamy, by mi\u0119dzy nas wkrad\u0142 si\u0119 duch z\u0142ej, przepojonej ambicj\u0105 rywalizacji.<\/p>\r\n<p>Nie ma co ukrywa\u0107 i udawa\u0107, \u017ce problemu nie ma. Jest problem, i niestety jest to stary problem. Przypomnijmy sobie matk\u0119 Aposto\u0142\u00f3w Jakuba i Jana, kt\u00f3ra zabiega\u0142a u Pana Jezusa o pierwsze miejsca dla swych syn\u00f3w w Kr\u00f3lestwie niebieskim. Pan Jezus odpowiedzia\u0142: \u201eNie wiecie, o co prosicie. (&#8230;) siedzie\u0107 po prawicy mojej, albo po lewicy, nie jest moj\u0105 rzecz\u0105 da\u0107 wam, ale kt\u00f3rym jest zgotowane od Ojca mojego\u201d (Mt 20, 22-23). O tej wymianie s\u0142\u00f3w rych\u0142o dowiedzia\u0142o si\u0119 pozosta\u0142ych dziesi\u0119ciu Aposto\u0142\u00f3w. I sta\u0142a si\u0119 rzecz bardzo przykra. Do ich grona wkrad\u0142o si\u0119 co\u015b z\u0142ego. \u201eA us\u0142yszawszy dziesi\u0119ciu, obruszyli si\u0119 na obu braci\u201d (Mt 20, 24). Tam, gdzie Pan Jezus chcia\u0142 widzie\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, zgod\u0119 i harmonijne wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie, pojawi\u0142a si\u0119 niezgoda, podejrzliwo\u015b\u0107 i materialistyczny duch rywalizacji. Pad\u0142y w\u00f3wczas s\u0142owa Chrystusowe, kt\u00f3rych m\u0105dro\u015bci nie jest w stanie zmierzy\u0107 \u017cadna ludzka miara: \u201eNie tak b\u0119dzie mi\u0119dzy wami, ale ktokolwiek mi\u0119dzy wami chcia\u0142 by\u0107 wi\u0119kszym, niech b\u0119dzie s\u0142ug\u0105 waszym. A kto by mi\u0119dzy wami chcia\u0142 by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim\u201d (Mt 20, 26-27). Czy problem zosta\u0142 rozstrzygni\u0119ty? Nie od razu. Nie\u0142atwo by\u0142o Aposto\u0142om poskromi\u0107 w\u0142asn\u0105 ma\u0142o\u015b\u0107 i ambicje. Oto w innym miejscu Ewangelii czytamy: \u201eA przysz\u0142a im my\u015bl, kt\u00f3ry te\u017c z nich jest wi\u0119kszy\u201d (\u0141k 9, 46). By\u0107 mo\u017ce kto\u015b zastanawia\u0142 si\u0119, kogo Pan Jezus powo\u0142a\u0142 pierwszego, kogo drugiego, kogo trzeciego&#8230; (kto ma jak d\u0142ugi apostolski sta\u017c) i wed\u0142ug tego przydziela\u0142 miejsca. By\u0107 mo\u017ce kto\u015b inny protestowa\u0142, twierdz\u0105c, \u017ce d\u0142ugo\u015b\u0107 sta\u017cu nie jest istotna, bo liczy si\u0119 przede wszystkim aktualna gorliwo\u015b\u0107? Co w\u00f3wczas uczyni\u0142 Nasz Pan? Postawi\u0142 przed Dwunastoma dziecko za wz\u00f3r i powiedzia\u0142: \u201ekto jest mniejszy mi\u0119dzy wami wszystkimi, ten jest wi\u0119kszy\u201d (\u0141k 9, 48).<\/p>\r\n<p>Problem ten jest &#8211; jak wspomnieli\u015bmy wy\u017cej &#8211; stary i charakterystyczny dla zranionej grzechem pierworodnym ludzkiej natury. Ale to nie znaczy, \u017ce wolno go lekcewa\u017cy\u0107. Trzeba w naszych szeregach, szczeg\u00f3lnie na styku starych wiarus\u00f3w i nowych ochotnik\u00f3w, przywr\u00f3ci\u0107 porz\u0105dek i harmoni\u0119. Tego \u017cyczy sobie Pan Jezus. Trzeba naszej katolickiej duchowo\u015bci przywr\u00f3ci\u0107 duchowy wymiar i jej nie \u201ematerializowa\u0107\u201d. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 bowiem nie jest materi\u0105, a zatem nie jest ograniczona w ilo\u015bci dost\u0119pnej potencjalnym odbiorcom, wed\u0142ug zasady: \u201eim wi\u0119cej dla ciebie, tym mniej dla mnie\u201d. W \u201eekonomii \u015bwi\u0119to\u015bci\u201d panuje przeciwna zasada: \u201eim wi\u0119cej dla ciebie, tym wi\u0119cej dla mnie\u201d. Jest to duch \u201ewsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania\u201d wedle s\u0142\u00f3w \u015bw. Paw\u0142a: \u201eJeden drugiego brzemiona no\u015bcie i tak wype\u0142nicie prawo Chrystusowe\u201d (Gal 6, 2). R\u00f3\u017cne s\u0105 \u201esta\u017ce\u201d wiernych Tradycji. R\u00f3\u017cne w \u015brodowisku Tradycji wierni pe\u0142ni\u0105 funkcje, ale katolicka Tradycja jest jedna i zawsze ta sama. \u201eA przecie dary s\u0105 r\u00f3\u017cne, lecz Duch ten sam. I r\u00f3\u017cne s\u0105 pos\u0142ugi, ale ten sam Pan. I r\u00f3\u017cne s\u0105 dzia\u0142ania, wszelako ten sam B\u00f3g\u201d (1 Kor 12, 4-6). Znane jest powiedzenie, \u017ce daj\u0105cy jest w gruncie rzeczy bardziej obdarowany ni\u017c bior\u0105cy. Dostali\u015bmy z Bo\u017cej \u0142aski katolick\u0105 Tradycj\u0119 darmo, hojnie wi\u0119c dzielmy si\u0119 ni\u0105 z innymi. Niech nas cieszy widok \u201enowych\u201d, kt\u00f3rzy szybko wspinaj\u0105 si\u0119 po szczeblach gorliwo\u015bci. Zamknijmy swe serca na powiew zazdro\u015bci. Nie chciejmy utrzyma\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119 swojej pozycji wielce zas\u0142u\u017conych. Naszych zas\u0142ug nikt z zewn\u0105trz nam nie odbierze, ale my sami mo\u017cemy odebra\u0107 im znaczenie, gdy zaczniemy zazdro\u015bci\u0107 komu\u015b innemu talent\u00f3w, zapa\u0142u i zas\u0142ug.<\/p>\r\n<p>Zatarcie r\u00f3\u017cnicy pomi\u0119dzy ekonomi\u0105 rzeczy materialnych a zasadami rz\u0105dz\u0105cymi \u017cyciem duchowym jest jedn\u0105 z konsekwencji protestantyzacji. Jako wierni Tradycji jeste\u015bmy \u015bwiadomi, jak du\u017cy wp\u0142yw na \u017cycie religijne katolik\u00f3w po II Soborze Watyka\u0144skim wywar\u0142 protestantyzm. \u201eDuch materializmu\u201d, czyli fascynacja doczesno\u015bci\u0105, materi\u0105 i wymiernym sukcesem, wnikn\u0105\u0142 niepostrze\u017cenie do umys\u0142\u00f3w wielu katolik\u00f3w i w rezultacie zyska\u0142 na sile duch bezpardonowej rywalizacji. Taka rywalizacja anga\u017cuje ludzkie my\u015bli i kieruje je nie ku Bogu, ale ku sprawom tego \u015bwiata. Opanowany ni\u0105 cz\u0142owiek zaczyna si\u0119 por\u00f3wnywa\u0107 z innymi i gdy to por\u00f3wnanie wypada dla\u0144 niekorzystnie, zaczyna si\u0119 miota\u0107 w konwulsjach zazdro\u015bci. Zaniedbuje w\u00f3wczas swe \u017cycie wewn\u0119trzne, modlitw\u0119, przestaje stara\u0107 si\u0119 podoba\u0107 Panu Bogu. D\u0105\u017cy tylko do tego, by zdominowa\u0107 bli\u017anich i pokaza\u0107 im, \u017ce jest od nich wa\u017cniejszy. Troska o chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105 i troska o potwierdzenie swojej wa\u017cno\u015bci to s\u0105 dwa zupe\u0142nie sprzeczne ze sob\u0105 sposoby my\u015blenia. Pami\u0119tajmy o s\u0142owach o. Mateusza Crawley-Boeveya z ksi\u0105\u017cki <em>Jezus Kr\u00f3l Mi\u0142o\u015bci<\/em>: \u201eOd chwili Wcielenia S\u0142owa wielko\u015b\u0107 w oczach ludzkich i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 w oczach Boga wykluczaj\u0105 si\u0119. Trzeba wi\u0119c rozpoczyna\u0107 od tego, by sta\u0107 si\u0119 ma\u0142ym &#8211; to pierwszy krok. Powtarzam z naciskiem: zbyt wielcy jeste\u015bmy, by sta\u0107 si\u0119 narz\u0119dziem Boga i zosta\u0107 \u015bwi\u0119tymi. Trzeba by\u0107 bardzo ma\u0142ym, by zosta\u0107 wielkim \u015bwi\u0119tym\u201d (s. 89-90). Przeciwie\u0144stwo autentycznej pobo\u017cno\u015bci i egoizmu ludzkiego sprawia, \u017ce tak trudno \u017cy\u0107 w \u015bwiecie i jednocze\u015bnie by\u0107 blisko Boga. Wystarczy, \u017ce dusza cz\u0142owieka cho\u0107 troch\u0119 si\u0119 wzniesie ku swemu Panu, a zaraz jest \u015bci\u0105gana na ziemi\u0119 &#8211; w\u0142a\u015bnie przez tego ducha rywalizacji, kt\u00f3ry jest niemal wszechobecny. Trzeba wi\u0119c zachowa\u0107 czujno\u015b\u0107. Je\u017celi zlekcewa\u017cymy konflikt pomi\u0119dzy duchem wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania w apostolstwie a duchem rywalizacji, to niestety stracimy tego pierwszego, a ulegniemy temu ostatniemu. W\u00f3wczas ka\u017cdy dzie\u0144 stanie si\u0119 polem walki nie o chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105, ale o zachowanie swej wy\u017cszo\u015bci w rozmowie, w dzia\u0142aniu, w hierarchii wa\u017cno\u015bci&#8230;<\/p>\r\n<p>Cieszmy si\u0119 wi\u0119c, \u017ce kto\u015b \u201enowy\u201d na tradycyjnej Mszy \u015bw. czy na rekolekcjach ignacja\u0144skich przewy\u017cszy\u0142 nas gorliwo\u015bci\u0105. Starajmy si\u0119 sami by\u0107 jak najgorliwsi, ale zawsze z \u017cyczeniem, by laur zwyci\u0119stwa w tym \u201e\u015bwi\u0119tym wsp\u00f3\u0142zawodnictwie\u201d przypad\u0142 naszym bli\u017anim. Nie wymagajmy od \u201enowych\u201d, by dok\u0142adnie tak samo jak my sk\u0142adali r\u0119ce przy Komunii \u015bwi\u0119tej czy dok\u0142adnie tak jak my akcentowali frazy w polskich pie\u015bniach etc. Je\u015bli zobaczymy, \u017ce jak\u0105\u015b funkcj\u0119, sprawowan\u0105 dotychczas przez nas, jaka\u015b nowa osoba wykonuje lepiej ni\u017c my, cieszmy si\u0119, \u017ce dzie\u0142o znalaz\u0142o si\u0119 w sprawniejszych r\u0119kach i b\u0119dzie si\u0119 lepiej rozwija\u0142o. Niech zapanuje w sercach \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wszyscy \u201eci\u0105gniemy ten sam w\u00f3z\u201d, a to wymaga, by\u015bmy ci\u0105gn\u0119li zgodnie i w jednym kierunku. Duch rywalizacji wyrasta z mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej i pychy. To s\u0105 sk\u0142onno\u015bci, kt\u00f3rych w\u0142asnymi si\u0142ami nikt z nas w sobie nie poskromi. Jako grzeszni ludzie przegrywamy walk\u0119 z pokusami i tylko Duch \u015awi\u0119ty umo\u017cliwia duszom ich przezwyci\u0119\u017cenie. Pro\u015bmy wi\u0119c Boga o pomoc. On ma dla nas nieograniczone dobra i \u0142aski, o kt\u00f3re nie musimy z nikim rywalizowa\u0107 i kt\u00f3rych z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 wystarczy dla wszystkich. Powinni\u015bmy natomiast, z my\u015bl\u0105 o pomno\u017ceniu chwa\u0142y Bo\u017cej i zbawieniu dusz, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Bogiem i z bli\u017animi. A w\u00f3wczas, wolni od pragnienia wa\u017cno\u015bci i niezdrowych ambicji, staniemy w pokoju wewn\u0119trznym, ogarni\u0119ci strumieniem wielkiej \u0142aski. Nie dajmy si\u0119 wi\u0119c podej\u015b\u0107 \u201educhowi rywalizacji\u201d, niech jego atak nigdy nie zastanie nas w stanie beztroskiej drzemki. Biada \u017co\u0142nierzom, kt\u00f3rzy nie wystawiaj\u0105 wart. B\u0105d\u017amy czujni. A jak t\u0119 czujno\u015b\u0107 zachowa\u0107? Si\u0119gaj\u0105c po pewne \u015brodki zaradcze.<\/p>\r\n<p>Z w\u0142asnych obserwacji wnioskuj\u0119, \u017ce tym, co skutecznie chroni przed duchem rywalizacji (poza oczywi\u015bcie uczestnictwem we Mszy \u015bw., sakramentami i rekolekcjami) jest: 1\u00b0 zachowanie \u015bwiadomo\u015bci ci\u0105g\u0142ego istnienia i niebezpiecze\u0144stwa atak\u00f3w ducha rywalizacji; 2\u00b0 posiadanie wizji w\u0142asnego udzia\u0142u w dziele Bo\u017cym; 3\u00b0 wyt\u0119\u017cona praca nad praktykowaniem cnoty pokory. Rozwi\u0144my teraz pokr\u00f3tce te trzy punkty. Ad 1\u00b0: Je\u017celi jest si\u0119 \u015bwiadomym istnienia ducha rywalizacji, w\u00f3wczas mo\u017cna \u0142atwiej zidentyfikowa\u0107 w sobie i w innych jego \u017ar\u00f3d\u0142o oraz mu zaradzi\u0107 jakim\u015b aktem strzelistym, modlitw\u0105, r\u00f3\u017ca\u0144cem. Ad 2\u00b0: Na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 i skuteczniej przed duchem rywalizacji chroni u\u015bwiadomienie sobie, jak\u0105 misj\u0119 B\u00f3g ka\u017ce nam w swoim planie podj\u0105\u0107 i wype\u0142ni\u0107. Je\u017celi mamy jasno postawiony, pi\u0119kny i wznios\u0142y cel pomno\u017cenia chwa\u0142y Bo\u017cej i przyczynienia si\u0119 do zbawienia dusz, to w\u00f3wczas jeste\u015bmy silni Bo\u017c\u0105 \u0142ask\u0105. Je\u017celi jeste\u015bmy pewni swojego miejsca, niezagro\u017conego i bezpiecznego, to w\u00f3wczas pe\u0142niej otwieramy si\u0119 na innych, nawet je\u015bli maj\u0105 oni w sobie ducha rywalizacji. Nawet je\u015bli kto\u015b nas tym duchem zaatakuje i zrani, to musimy pami\u0119ta\u0107, \u017ce to duch \u015bwiata, a osoba, kt\u00f3ra zaatakowa\u0142a, sama wcze\u015bniej sta\u0142a si\u0119 jego ofiar\u0105. Ad 3\u00b0: Najskuteczniej przed duchem rywalizacji chroni cnota pokory. W dziele O na\u015bladowaniu Chrystusa Tomasza \u00c3\u00a0 Kempis czytamy: \u201eNie zaszkodzi, je\u015bli si\u0119 poni\u017cej wszystkich postawisz: zaszkodzi za\u015b bardzo, je\u015bli cho\u0107by nad jednego wyniesiesz. W duszy pokornego pok\u00f3j nieustanny, a w sercu pysznego cz\u0119sto go\u015bci zazdro\u015b\u0107 i oburzenie\u201d. B\u0119d\u0105c bogaci w pokor\u0119, cierpliwie i pogodnie mo\u017cemy znosi\u0107 zranienia. Co wi\u0119cej, widzimy w nich okoliczno\u015b\u0107 sprzyjaj\u0105c\u0105 skuteczno\u015bci naszego zaanga\u017cowania w takie czy inne dzie\u0142o apostolskie. B\u00f3g, zanim zacznie si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107 swoim narz\u0119dziem, poddaje je pr\u00f3bie upokorzenia. Mo\u017cna postawi\u0107 tez\u0119, \u017ce \u015bw. Piotrowi nie starczy\u0142oby si\u0142y do m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci bez trzymaj\u0105cego na uwi\u0119zi pych\u0119 wspomnienia o wcze\u015bniejszym trzykrotnym zaparciu si\u0119 Pana Jezusa. \u015aw. Paw\u0142owi nie starczy\u0142oby si\u0142y do gigantycznych dzie\u0142 apostolskich, gdyby nie upokarzaj\u0105ce wspomnienie czasu, gdy sam by\u0142 prze\u015bladowc\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Kiedy\u015b zawiedli, teraz chc\u0105 to Panu Jezusowi wynagrodzi\u0107 i s\u0105 gotowi wszystko znie\u015b\u0107 dla Zbawiciela. I jeszcze jeden przyk\u0142ad. Oto pewnego razu \u015bw. Pawe\u0142 musia\u0142 upomnie\u0107 w wa\u017cnej sprawie \u015bw. Piotra. W jednym z list\u00f3w \u015bw. Paw\u0142a czytamy: \u201eGdy za\u015b Kefas przyszed\u0142 do Antiochii, wr\u0119cz mu si\u0119 sprzeciwi\u0142em, gdy\u017c by\u0142 wart nagany\u201d (Gal 2, 11). Szatan podj\u0105\u0142 w\u00f3wczas zakamuflowan\u0105 i podst\u0119pn\u0105 pr\u00f3b\u0119 sk\u0142\u00f3cenia Aposto\u0142\u00f3w, ale mu si\u0119 to nie uda\u0142o. Dwaj najwi\u0119ksi nie dali si\u0119 zepchn\u0105\u0107 na p\u0142aszczyzn\u0119 ambicjonalnego sporu pod has\u0142em \u201ekto wie lepiej\u201d. To nie materialistyczny duch rywalizacji powodowa\u0142 \u015bw. Paw\u0142em, tylko troska o Ko\u015bci\u00f3\u0142. By\u0142a to dok\u0142adnie ta sama troska, jak\u0105 nosi\u0142 w sercu \u015bw. Piotr. Nie mogli si\u0119 nie porozumie\u0107! To by\u0142 pi\u0119kny przyk\u0142ad wsp\u00f3\u0142pracy dla dobra Ko\u015bcio\u0142a. Jeden upomina, ale bez roszcze\u0144 do dominacji i zarozumia\u0142o\u015bci. Drugi wys\u0142uchuje upomnienia, ale z pokor\u0105. A p\u00f3\u017aniej obaj, w zgodzie, kontynuuj\u0105 prac\u0119 apostolsk\u0105 dla chwa\u0142y Bo\u017cej, zbawienia dusz i tryumfu Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego. A dzisiaj? Dzisiaj my wszyscy &#8211; ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142! &#8211; \u017cyjemy z owoc\u00f3w ich apostolskiego zaanga\u017cowania. Oto wz\u00f3r dla nas!<\/p>\r\n<p>Udzielam kap\u0142a\u0144skiego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa dla wszystkich Waszych wysi\u0142k\u00f3w na drodze ku \u015bwi\u0119to\u015bci oraz prosz\u0119 Niepokalan\u0105 o nieustanne czuwanie nad nami wszystkimi i nad wszystkimi naszymi dzie\u0142ami apostolskimi. \u00ce\u00a9<\/p>\r\n<p><strong><em>ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Drodzy Czytelnicy! Rodzina katolickiej Tradycji w Polsce ro\u015bnie, z czego ogromnie si\u0119 cieszymy. Coraz wi\u0119cej ludzi dostrzega spustoszenie, jakiego dokona\u0142 modernizm oraz &#8211; wed\u0142ug okre\u015blenia s. \u0141ucji z Fatimy &#8211; \u201efal\u0119 diabelskiej dezorientacji, szalej\u0105c\u0105 na \u015bwiecie\u201d. Coraz wi\u0119cej ludzi znajduje w katolickiej Tradycji bezpieczn\u0105 twierdz\u0119 dla swej wiary oraz \u017ar\u00f3d\u0142o \u0142ask potrzebnych do uchronienia swego [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/42306"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=42306"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/42306\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=42306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=42306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=42306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}