{"id":42303,"date":"2011-08-19T21:42:02","date_gmt":"2011-08-20T02:42:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=42303"},"modified":"2011-08-18T21:47:16","modified_gmt":"2011-08-19T02:47:16","slug":"blogoslawienstwo-czy-pulapka-ks-piotr-scott-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=42303","title":{"rendered":"B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo czy pu\u0142apka? – ks. Piotr Scott FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Instrukcja \u00abUnivers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6\u00bb, og\u0142oszona 13 maja 2011 r. przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 \u00abEcclesia Dei\u00bb, stanowi oczekiwane od dawna uzupe\u0142nienie listu apostolskiego Benedykta XVI \u00abSummorum Pontificum\u00bb z 7 lipca 2007 r.<\/strong><\/p>\r\n

Powszechnie si\u0119 spodziewano, \u017ce ten dokument b\u0119dzie zawiera\u0107 praktyczne rozwi\u0105zania pozwalaj\u0105ce na pozytywne promowanie tradycyjnego rytu Mszy. Napisana w ca\u0142o\u015bci w duchu motu proprio<\/em>, do kt\u00f3rego si\u0119 odnosi (…), instrukcja ma dla Ko\u015bcio\u0142a znaczenie zar\u00f3wno pozytywne, jak i negatywne.<\/p>\r\n

Aspekty pozytywne<\/h4>\r\n

Aspekty pozytywne s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce. W wyra\u017any spos\u00f3b przypomina si\u0119 nie tylko, \u017ce tradycyjna Msza \u201enigdy nie zosta\u0142a prawnie zniesiona\u201d i \u017ce \u201ezawsze [by\u0142a] dozwolona\u201d (jak przyzna\u0142 Benedykt XVI w swym – do\u0142\u0105czonym do motu proprio<\/em> – li\u015bcie do biskup\u00f3w z 7 lipca 2007 r.), ale te\u017c, \u017ce nigdy nie mog\u0142a by\u0107 zniesiona, cytuj\u0105c s\u0142owa tego samego listu: \u201eTo, co poprzednie pokolenia uwa\u017ca\u0142y za \u015bwi\u0119te, \u015bwi\u0119tym pozostaje i wielkim tak\u017ce dla nas, przez co nie mo\u017ce by\u0107 nagle zabronione czy wr\u0119cz uwa\u017cane za szkodliwe\u201d. Instrukcja podaje nawet istotny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego katolicki kult nie mo\u017ce by\u0107 nagle i radykalnie zniesiony – poniewa\u017c wyra\u017ca on sta\u0142\u0105 i niezmienn\u0105 wiar\u0119 Ko\u015bcio\u0142a: \u201ezwyczaj\u00f3w powszechnie przyj\u0119tych w nieprzerwanej tradycji apostolskiej, kt\u00f3re musz\u0105 by\u0107 przestrzegane nie tylko po to, by unikn\u0105\u0107 b\u0142\u0119d\u00f3w, ale i po to, by przekazywa\u0107 wiar\u0119 w jej integralno\u015bci, bo zasada modlitwy (lex orandi<\/em>) Ko\u015bcio\u0142a odpowiada zasadzie wiary (lex credendi<\/em>)\u201d (art. 3).<\/p>\r\n

Znacznie mniej wiarygodne jest t\u0142umaczenie przyczyn niemal absolutnego zaniku w latach 1969-2007 tego \u201eniezniesionego\u201d tradycyjnego rytu: \u201ew momencie, kiedy zosta\u0142 wprowadzony nowy msza\u0142, nie wydawa\u0142o si\u0119 konieczne wydanie rozporz\u0105dze\u0144 reguluj\u0105cych pos\u0142ugiwanie si\u0119 liturgi\u0105 obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 w 1962 r.\u201d (art. 7). Jest to gorsze ni\u017c wyszukiwanie w\u0105tpliwych wym\u00f3wek – to jawna nieuczciwo\u015b\u0107, Pawe\u0142 VI nie pozostawia\u0142 bowiem w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce pr\u00f3buje narzuci\u0107 now\u0105 Msz\u0119 i znie\u015b\u0107 tradycyjne obrz\u0119dy: \u201eA zatem wprowadzona reforma odpowiada miarodajnemu poleceniu Ko\u015bcio\u0142a. Jest to akt pos\u0142usze\u0144stwa, dow\u00f3d konsekwencji Ko\u015bcio\u0142a wobec samego siebie, krok naprz\u00f3d, gdy chodzi o jego autentyczn\u0105 tradycj\u0119, okazanie wierno\u015bci i \u017cywotno\u015bci, co wszyscy ochoczo powinni\u015bmy przyj\u0105\u0107\u201d (przem\u00f3wienie Nowy porz\u0105dek Mszy \u015bwi\u0119tej z 19 listopada 1969 r.).<\/em><\/p>\r\n

Pozytywnym aspektem jest r\u00f3wnie\u017c uznanie, \u017ce ka\u017cdy kap\u0142an ma prawo sprawowa\u0107 prywatn\u0105 Msz\u0119 w tradycyjnym rycie, nie potrzebuj\u0105c do tego \u017cadnego specjalnego zezwolenia od ordynariusza czy prze\u0142o\u017conego (art. 23). Obejmuje to r\u00f3wnie\u017c swobodne u\u017cywanie tradycyjnych form brewiarza i rytua\u0142u (art. 32 i 35), oraz \u201ezgod\u0119\u201d na u\u017cywanie tradycyjnego rytu bierzmowania, co jest swoistym paradoksem w sytuacji, gdy tradycyjny ryt nigdy nie zosta\u0142 uniewa\u017cniony. Zgod\u0119 na udzia\u0142 grup wiernych w tradycyjnych Mszach trudno nazwa\u0107 pozytywnym aspektem instrukcji, gdy\u017c nawet gdy taka grupa istnieje w spos\u00f3b stabilny, ma ona jedynie prawo prosi\u0107 biskupa ordynariusza, kt\u00f3ry ma w\u0142adz\u0119 podejmowania decyzji w kwestiach liturgicznych, o przydzielenie odpowiedniego ko\u015bcio\u0142a i kap\u0142ana, z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 odwo\u0142ania do komisji Ecclesia Dei<\/em>.<\/p>\r\n

Aspekty negatywne<\/h4>\r\n

Niestety, pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 tego dokumentu jest dla Tradycji r\u00f3wnie niebezpieczna jak szkodliwa, od samego pocz\u0105tku podejmuj\u0105c pr\u00f3b\u0119 zneutralizowania symboliki, znaczenia i powod\u00f3w celebracji tradycyjnych obrz\u0119d\u00f3w Mszy \u015bw. Jest to pr\u00f3ba zneutralizowania wszelkich pr\u00f3b wykorzystania tradycyjnej Mszy do powrotu Tradycji. Wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 dziwne, by dokument og\u0142oszony rzekomo w celu zach\u0119cania do celebrowania tradycyjnego rytu Mszy by\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie zasadniczo i dog\u0142\u0119bnie przeciwny powrotowi do praktykowania tradycyjnej wiary katolickiej. Jednak nast\u0119puj\u0105ce, znajduj\u0105ce si\u0119 w nim stwierdzenia, jednoznacznie wskazuj\u0105 na jego prawdziwe intencje:<\/p>\r\n

1\u00b0 Dokument stwierdza, \u017ce nie ma sprzeczno\u015bci ani braku ci\u0105g\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy tradycyjnym a nowym rytem Mszy, \u017ce oba one stanowi\u0105 wyraz tej samej lex orandi<\/em> (\u2018zasady, regu\u0142y modlitwy\u2019, art. 6 i 7). Twierdzenie to, wyra\u017cone ju\u017c przez Paw\u0142a VI w przytoczonym wy\u017cej przem\u00f3wieniu, jest w spos\u00f3b oczywisty fa\u0142szywe, jak to wykazali w li\u015bcie do Paw\u0142a VI z 25 wrze\u015bnia 1969 r. kardyna\u0142owie Ottaviani i Bacci: \u201eNovus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em> stanowi tak w ca\u0142o\u015bci, jak i w szczeg\u00f3\u0142ach ra\u017c\u0105ce odej\u015bcie od katolickiej teologii Mszy, sformu\u0142owanej na 22. sesji Soboru Trydenckiego\u201d.<\/p>\r\n

2\u00b0 Instrukcja utrzymuje dalej, \u017ce nowa Msza oraz Msza tradycyjna stanowi\u0105 \u201edwie formy tego samego rytu\u201d oraz \u017ce nowa Msza powinna by\u0107 traktowana jako forma zwyczajna, a Msza tradycyjna jako forma nadzwyczajna. Rozr\u00f3\u017cnienie to, b\u0119d\u0105ce wynalazkiem Benedykta XVI, zosta\u0142o wyra\u017cone w art. 1 wspomnianego motu proprio<\/em>, stwierdzaj\u0105cym, \u017ce \u201eMsza\u0142 rzymski og\u0142oszony przez Paw\u0142a VI jest zwyczajnym wyrazem zasady modlitwy (lex orandi<\/em>) Ko\u015bcio\u0142a katolickiego obrz\u0105dku \u0142aci\u0144skiego\u201d, podczas gdy tradycyjny msza\u0142 \u201epowinien by\u0107 uznawany za nadzwyczajny wyraz tej samej zasady modlitwy\u201d. Twierdzenie to jest jawnie fa\u0142szywe, gdy\u017c nowa Msza, odarta z sacrum, o inspiracji protestanckiej i modernistycznej, jest uciele\u015bnieniem idei uczty i posi\u0142ku, celebrowaniem wsp\u00f3lnoty, podczas gdy tradycyjna Msza jest ofiar\u0105 przeb\u0142agaln\u0105, odnowieniem ofiary Kalwarii. Ka\u017cd\u0105 z nich rz\u0105dzi zupe\u0142nie inna \u201ezasada modlitwy\u201d: ani to, co wyra\u017ca katolick\u0105 doktryn\u0119, nie mo\u017ce by\u0107 nazywane nadzwyczajnym, ani to, co ju\u017c tego nie czyni – zwyczajnym.<\/p>\r\n

3\u00b0 Najwi\u0119ksze zdumienie budzi jednak znajduj\u0105cy si\u0119 w art. 19 warunek, jaki musz\u0105 spe\u0142ni\u0107 wierni, prosz\u0105cy o tradycyjn\u0105 Msz\u0119: \u201eWierni, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o celebracj\u0119 w forma extraordinaria<\/em>, nie powinni w \u017caden spos\u00f3b popiera\u0107 ani te\u017c nale\u017ce\u0107 do grup wyra\u017caj\u0105cych sprzeciw co do wa\u017cno\u015bci b\u0105d\u017a prawowito\u015bci Mszy \u015bw. czy sakrament\u00f3w sprawowanych w forma ordinaria i\/lub uznania Papie\u017ca za najwy\u017cszego Pasterza Ko\u015bcio\u0142a powszechnego\u201d.<\/p>\r\n

Warunek ten – bardzo rygorystyczny i bezkompromisowy – jest wymierzony przede wszystkim w tradycyjnych katolik\u00f3w. Wprawdzie zgadzaj\u0105 si\u0119 oni co do tego, \u017ce nowa Msza nie jest sama z siebie niewa\u017cna i akceptuj\u0105 autorytet papieski, r\u00f3wnocze\u015bnie jednak zupe\u0142nie s\u0142usznie odrzucaj\u0105 prawowito\u015b\u0107 nowego rytu: w\u0142a\u015bnie z tego powodu odmawiaj\u0105 uczestnictwa w nim i dlatego domagaj\u0105 si\u0119 tradycyjnych obrz\u0119d\u00f3w. Konsekwentnie warunek ten pozbawia prawa do celebracji i uczestnictwa w tradycyjnej Mszy w oparciu o motu proprio<\/em> tych wszystkich, kt\u00f3rzy upieraj\u0105 si\u0119 przy swym prawie do trzymania si\u0119 wiary. Dla takich tradycyjnych katolik\u00f3w u\u017cywanie tradycyjnych form oznacza\u0142oby pos\u0142ugiwanie si\u0119 fa\u0142szywymi pretekstami. Gdyby ten warunek mia\u0142 by\u0107 rygorystycznie przestrzegany, doprowadzi\u0142oby to do wykluczenia g\u0142\u00f3wnego powodu, dla kt\u00f3rego jest odprawiana tradycyjna Msza i oznacza\u0142oby jej zanik, poza celebracjami dla garstki ludzi przywi\u0105zanej do niej ze wzgl\u0119d\u00f3w sentymentalnych.<\/p>\r\n

Odrzucenie prawowito\u015bci nowego rytu jest bezpo\u015bredni\u0105 konsekwencj\u0105 spostrze\u017cenia, \u017ce nowa Msza nie jest wyrazem zasad wiary katolickiej, \u017ce podkopuje ona \u017cycie wewn\u0119trzne i niszczy wiar\u0119 tych, kt\u00f3rzy w niej uczestnicz\u0105, \u017ce propaguje ona modernistyczne idee, zw\u0142aszcza brak szacunku wobec Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu oraz sakramentalnego kap\u0142a\u0144stwa, \u017ce promuje naturalizm i humanizm, kt\u00f3rymi przepojone s\u0105 jej obrz\u0119dy. Mo\u017ce to zauwa\u017cy\u0107 ka\u017cdy my\u015bl\u0105cy katolik – t\u0142umaczy to r\u00f3wnie\u017c, dlaczego tak wielu katolik\u00f3w porzuci\u0142o praktykowanie wiary. Spostrze\u017cenia te czyni\u0105 nowy ryt Mszy w prawdziwym sensie tego s\u0142owa nieprawowitym, poniewa\u017c nie jest on w stanie wype\u0142ni\u0107 celu u\u015bwi\u0119cenia dusz; jest r\u00f3wnie\u017c powa\u017cnym z\u0142em, wyrz\u0105dzaj\u0105cym wielk\u0105 szkod\u0119 ca\u0142emu Ko\u015bcio\u0142owi. Oficjalna aprobata ze strony posoborowych papie\u017cy niczego nie mo\u017ce tu zmieni\u0107.<\/p>\r\n

Co ciekawe, przyzna\u0142 to nawet kard. Konrad Koch, przewodnicz\u0105cy Rady ds. Popierania Jedno\u015bci Chrze\u015bcijan, w mowie wyg\u0142oszonej 15 maja 2011 r. na kongresie dotycz\u0105cym Summorum Pontificum<\/em>. Przyzna\u0142 on, \u017ce \u201eposoborowa reforma liturgiczna jest uwa\u017cana w szerokich kr\u0119gach Ko\u015bcio\u0142a za zerwanie z Tradycj\u0105 i tw\u00f3r ca\u0142kowicie nowy\u201d oraz \u017ce w nowej Mszy \u201eta \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, kt\u00f3ra przyci\u0105ga wielu do starej formy, musi manifestowa\u0107 si\u0119 z wi\u0119ksz\u0105 moc\u0105\u201d. Jest to oczywiste niedom\u00f3wienie, lecz uznaje si\u0119 przynajmniej w ten spos\u00f3b, \u017ce wielu wiernych ma rzeczywisty problem z nowym rytem Mszy. Paradoksalnie – uznanie istnienia tego problemu pozbawia wed\u0142ug tekstu instrukcji wiernych prawa do uczestnictwa w celebracji sprawowanej na mocy motu proprio.<\/p>\r\n

4\u00b0 Wczytuj\u0105c si\u0119 uwa\u017cnie w tre\u015b\u0107 instrukcji mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w niej ukryty plan, kt\u00f3ry nie zosta\u0142 wyra\u017cony w spos\u00f3b otwarty. Benedykt XVI wskaza\u0142 go ju\u017c w 2007 r., wyra\u017caj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce oba ryty \u201eb\u0119d\u0105 si\u0119 wzajemnie wzbogaca\u0107\u201d poprzez do\u0142\u0105czanie do tradycyjnego msza\u0142u nowych \u015bwi\u0119tych i nowych prefacji. Proces ten rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 ju\u017c poprzez zmian\u0119 tradycyjnej wielkopi\u0105tkowej modlitwy za \u017cyd\u00f3w – zawieraj\u0105cej [w tradycyjnej wersji] pro\u015bb\u0119 o ich nawr\u00f3cenie. Artyku\u0142 25. najnowszej instrukcji zapewnia nas, \u017ce nowe zmiany b\u0119d\u0105 wprowadzane: \u201eNowi \u015bwi\u0119ci i niekt\u00f3re spo\u015br\u00f3d nowych prefacji mog\u0105 i powinny by\u0107 dodane do msza\u0142u z 1962 r. zgodnie z rozporz\u0105dzeniami, kt\u00f3re zostan\u0105 wydane w przysz\u0142o\u015bci\u201d.<\/p>\r\n

Ten sam kard. Koch we wspomnianej wy\u017cej mowie wyja\u015bni\u0142 zamiary Rzymu, le\u017c\u0105ce u podstaw wprowadzenia warunku koniecznego do udzielenia zgody na celebracj\u0119, na kt\u00f3r\u0105 przecie\u017c nie potrzeba \u017cadnych zezwole\u0144. Jak wyjawi\u0142 kardyna\u0142, jest \u017cyczeniem Ojca \u015awi\u0119tego, by tradycyjna Msza sta\u0142a si\u0119 \u201eekumenicznym mostem\u201d, poprzez kt\u00f3ry papie\u017c pragnie \u201eprzyczyni\u0107 si\u0119 do rozwi\u0105zania tego sporu i do pojednania w Ko\u015bciele: motu proprio<\/em> promuje, mo\u017cna tak powiedzie\u0107, wewn\u0105trzkatolicki ekumenizm. Gdyby ten ekumenizm zawi\u00f3d\u0142, w\u00f3wczas katolicki sp\u00f3r o liturgi\u0119 rozci\u0105gn\u0105\u0142by si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na ekumenizm, a stara liturgia nie by\u0142aby w stanie pe\u0142ni\u0107 swej ekumenicznej funkcji mostu\u201d. Celem tej instrukcji jest wi\u0119c zmuszenie wszystkich katolik\u00f3w, zar\u00f3wno libera\u0142\u00f3w, jak i tradycjonalist\u00f3w, do wzajemnego zaakceptowania swych liturgii, aby ostatecznie po\u0142o\u017cy\u0107 kres wszelkim sporom na tematy doktrynalne. Jakkolwiek mog\u0142oby si\u0119 to wydawa\u0107 dziwne, mamy tu jednak do czynienia z tym samym ekumenicznym duchem, duchem II Soboru Watyka\u0144skiego, kt\u00f3rego owocem by\u0142y spotkania w Asy\u017cu i kt\u00f3ry kryje si\u0119 za wymogiem uzyskania zgody na tradycyjny ryt Mszy, na kt\u00f3ry wedle tego samego Rzymu nie jest potrzebna \u017cadna zgoda!<\/p>\r\n

Jednak kard. Koch by\u0142 w swej analizie ostatecznego celu tej inicjatywy jeszcze bardziej jednoznaczny, stwierdzaj\u0105c, \u017ce stopniowo liturgia tradycyjna oraz nowa wyewoluuj\u0105 w jeden wsp\u00f3lny ryt, innymi s\u0142owy – obie maj\u0105 zanikn\u0105\u0107… Benedykt XVI dobrze wie, \u017ce na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 nie mo\u017ce by\u0107 mowy o koegzystencji zwyczajnej i nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 zn\u00f3w potrzebowa\u0142 b\u0119dzie rytu wsp\u00f3lnego. Poniewa\u017c jednak nowa forma liturgiczna nie mo\u017ce po prostu powsta\u0107 w biurze, poniewa\u017c wymaga organicznego wzrostu i oczyszczenia, papie\u017c podkre\u015bla, \u017ce obie formy rytu rzymskiego mog\u0105 i musz\u0105 \u201ewzajemnie si\u0119 ubogaca\u0107\u201d. Rzym zgadza si\u0119 na Msz\u0119, na kt\u00f3rej celebracj\u0119 nie jest potrzebna \u017cadna zgoda, by ostatecznie doprowadzi\u0107 do jej zaniku. C\u00f3\u017c za diaboliczny paradoks!<\/p>\r\n

5\u00b0 W dokumencie tym nie spos\u00f3b doszuka\u0107 si\u0119 misjonarskiej \u017carliwo\u015bci czy pr\u00f3b szerzenia tradycyjnego rytu Mszy. Tradycyjna Msza \u015bw. jest przedstawiana zawsze jako co\u015b, o co wierni i ksi\u0119\u017ca musz\u0105 prosi\u0107 z w\u0142asnej inicjatywy, a nigdy jako co\u015b, co mia\u0142oby by\u0107 promowane przez hierarchi\u0119. Jakie to dziwaczne odwr\u00f3cenie r\u00f3l w rz\u0105dzie Ko\u015bcio\u0142a (…) oto zwykli \u015bwieccy i ksi\u0119\u017ca musz\u0105 zasi\u0105\u015b\u0107 na siedzeniu kierowcy! R\u00f3wnie\u017c z tego powodu Instrukcja nie mo\u017ce by\u0107 instrumentem przyczyniaj\u0105cym si\u0119 powszechnego powrotu tradycyjnej Mszy.<\/p>\r\n

6\u00b0 Tonsura, \u015bwi\u0119cenia ni\u017csze oraz subdiakonat zosta\u0142y zredukowane do rangi pobo\u017cnych ceremonii, nie posiadaj\u0105cych warto\u015bci kanonicznej ani duchowego znaczenia (art. 30). Tonsura nie w\u0142\u0105cza ju\u017c m\u0142odego cz\u0142owieka do stanu duchownego, nawet we wsp\u00f3lnotach u\u017cywaj\u0105cych wy\u0142\u0105cznie rytu nadzwyczajnego. Ponadto taki nie nale\u017c\u0105cy rzekomo do duchowie\u0144stwa m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry otrzymuje \u015bwi\u0119cenia ni\u017csze, jest traktowany tak, jakby nie otrzymywa\u0142 \u017cadnych \u015bwi\u0119ce\u0144. R\u00f3wnie\u017c \u015blub czysto\u015bci, zwi\u0105zany ze \u015bwi\u0119ceniami subdiakonatu, jest traktowany jako nieby\u0142y: nawet gdy \u015bwi\u0119cenie to zosta\u0142o przyj\u0119te, m\u0142ody cz\u0142owiek, kt\u00f3ry je otrzyma\u0142, nie jest nawet traktowany jako duchowny. Jego sytuacja jest taka sama jak w [hierarchii] novus ordo<\/em>. Staje si\u0119 duchownym dopiero przez \u015bwi\u0119cenie diakonatu. – W ten spos\u00f3b wyszydza si\u0119 wszystkie tradycyjne obrz\u0119dy \u015bwi\u0119ce\u0144, kt\u00f3rych historia si\u0119ga III wieku, zachowane przez motu proprio jedynie z powod\u00f3w sentymentalnych lub ekumenicznych.<\/p>\r\n

Konkluzja tych kr\u00f3tkich rozwa\u017ca\u0144 jest jasna. Wsp\u00f3\u0142praca z Komisj\u0105 Ecclesia Dei<\/em> przy wdra\u017caniu postanowie\u0144 motu proprio by\u0142aby niedopuszczalnym kompromisem w kwestii zasad; by\u0142aby uznaniem, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie jest dotkni\u0119ty kryzysem i oznacza\u0142aby wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w duchu ekumenicznym, kt\u00f3ry odrzuca rozwi\u0105zanie doktrynalnych problem\u00f3w niesionych przez modernizm. Oznacza\u0142aby \u017cycie w sprzeczno\u015bci, wybieranie tradycyjnej Mszy, poniewa\u017c nowa jest z\u0142a, a r\u00f3wnocze\u015bnie przyznawanie, \u017ce nowa Msza nie jest z\u0142a, by m\u00f3c by\u0107 w stanie celebrowa\u0107 tradycyjn\u0105 Msz\u0119. Mamy tu do czynienia z najwy\u017csz\u0105 form\u0105 sprzeczno\u015bci: oto mamy ubiega\u0107 o zezwolenie na to, co nie potrzebuje zezwolenia, by ostatecznie to, co nie potrzebuje zezwolenia, zosta\u0142o zakazane. \u00ce\u00a9<\/p>\r\n

ks. Piotr Scott FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Prze\u0142o\u017cy\u0142 z j\u0119zyka angielskiego Tomasz Maszczyk.<\/p>\r\n

Komentarz Bractwa \u015aw. Piusa X do instrukcji Univers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6<\/em><\/h2>\r\n

Zapowiedziana 30 grudnia 2007 r. przez kard. Tarcysjusza Bertone instrukcja Univers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6<\/em> w sprawie stosowania motu proprio<\/em> Summorum Pontificum<\/em> (z 7 lipca 2007 r.) zosta\u0142a podana do publicznej wiadomo\u015bci 13 maja br. przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 Ecclesia Dei<\/em>.<\/p>\r\n

Rzymski dokument, podpisany przez prefekta Kongregacji Nauki Wiary kard. Wilhelma Levad\u0119 oraz sekretarza komisji Ecclesia Dei<\/em> ks. Gwidona Pozzo, ukazuje si\u0119 po zebraniu uwag od biskup\u00f3w ca\u0142ego \u015bwiata dotycz\u0105cych trzech lat, kt\u00f3re up\u0142yn\u0119\u0142y od publikacji motu proprio<\/em>, stosownie do \u017cyczenia Benedykta XVI zawartego w do\u0142\u0105czonym do dokumentu li\u015bcie (z 7 lipca 2007 r.).<\/p>\r\n

Ta powa\u017cna zw\u0142oka ujawnia, jak wiele trudno\u015bci ze strony biskup\u00f3w napotka\u0142o wdra\u017canie postanowie\u0144 Summorum Pontificum<\/em>. Oficjalnym celem Univers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6<\/em> jest bowiem \u201ezapewnienie poprawnej interpretacji i nale\u017cytego zastosowania motu proprio<\/em> Summorum Pontificum<\/em>\u201d (art. 12), jak r\u00f3wnie\u017c – i przede wszystkim – u\u0142atwienie wprowadzania go w \u017cycie, poniewa\u017c biskupi diecezjalni odnosz\u0105 si\u0119 do tego z niech\u0119ci\u0105. Mo\u017cliwy do przewidzenia rozd\u017awi\u0119k mi\u0119dzy prawem do tradycyjnej Mszy, jakie przyznaje wiernym motu proprio, a jego rzeczywistym uznawaniem przez biskup\u00f3w zosta\u0142 ju\u017c podniesiony przez bp. Fellaya w li\u015bcie z 7 lipca 2007 r. do wiernych korzystaj\u0105cych z pos\u0142ugi Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015aw. Piusa X.<\/p>\r\n

Faktyczny stan rzeczy sk\u0142ania autor\u00f3w dokumentu do przypomnienia kilku punkt\u00f3w:<\/p>\r\n

– wydaj\u0105c motu proprio<\/em>, papie\u017c Benedykt XVI og\u0142osi\u0142 powszechne prawo dla Ko\u015bcio\u0142a z zamiarem dostarczenia nowych ram normatywnych dla u\u017cywania liturgii rzymskiej obowi\u0105zuj\u0105cej w 1962 r. (art. 2);<\/p>\r\n

– Ojciec \u015awi\u0119ty powtarza tradycyjn\u0105 zasad\u0119, kt\u00f3ra jest uznawana od niepami\u0119tnych czas\u00f3w i kt\u00f3ra w spos\u00f3b konieczny musi zosta\u0107 zachowana w przysz\u0142o\u015bci, g\u0142osz\u0105c\u0105, \u017ce \u201eka\u017cdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 partykularny musi pozostawa\u0107 w zgodzie z Ko\u015bcio\u0142em powszechnym, nie tylko w kwestii nauki wiary i znak\u00f3w sakramentalnych, ale r\u00f3wnie\u017c zwyczaj\u00f3w przyj\u0119tych powszechnie z nieprzerwanej tradycji apostolskiej. Musimy je zachowywa\u0107 nie tylko w celu unikni\u0119cia b\u0142\u0119d\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c w celu przekazywania pe\u0142ni wiary, albowiem regu\u0142a modlitwy Ko\u015bcio\u0142a \u0142\u0105czy si\u0119 z jego regu\u0142\u0105 wiary\u201d (art. 3);<\/p>\r\n

– celem motu proprio<\/em> jest:<\/p>\r\n

    \r\n
  • \u201eudost\u0119pnienie wszystkim wiernym liturgii rzymskiej w usus antiquior<\/em> (\u2018wcze\u015bniejszym zwyczaju\u2019), uwa\u017canej za cenny skarb, kt\u00f3ry nale\u017cy zachowa\u0107;<\/li>\r\n
  • zagwarantowanie i zapewnienie w spos\u00f3b rzeczywisty wszystkim, kt\u00f3rzy o to poprosz\u0105, mo\u017cliwo\u015bci pos\u0142ugiwania si\u0119 forma extraordinaria (\u2018nadzwyczajn\u0105 form\u0105\u2019), w przekonaniu, \u017ce pos\u0142ugiwanie si\u0119 liturgi\u0105 rzymsk\u0105, obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 w 1962 r., jest uprawnieniem przyznanym dla dobra wiernych i dlatego powinno by\u0107 interpretowane na korzy\u015b\u0107 wiernych, dla kt\u00f3rych jest ona g\u0142\u00f3wnie przeznaczona;<\/li>\r\n
  • u\u0142atwianie pojednania w Ko\u015bciele\u201d (art. 8).<\/li>\r\n<\/ul>\r\n

    Ze wzgl\u0119du na spory powsta\u0142e wskutek niedostatku dobrej woli ze strony biskup\u00f3w przy wprowadzaniu w \u017cycie motu proprio<\/em> instrukcja przyznaje r\u00f3wnie\u017c komisji Ecclesia Dei<\/em> pewne zwi\u0119kszone uprawnienia:<\/p>\r\n

    – \u201ePapieska komisja wykonuje t\u0119 w\u0142adz\u0119 na mocy uprawnie\u0144 nadanych uprzednio przez papie\u017ca Jana Paw\u0142a II i potwierdzonych przez papie\u017ca Benedykta XVI (por. motu proprio<\/em> Summorum Pontificum<\/em>, art. 11-12), a tak\u017ce na mocy w\u0142adzy wydawania decyzji w sprawie odwo\u0142a\u0144, s\u0142usznie do niej kierowanych jako do wy\u017cszej instancji, od ewentualnych poszczeg\u00f3lnych rozporz\u0105dze\u0144 administracyjnych ordynariusza, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 sprzeczne z motu proprio<\/em>\u201d (art. 10 \u00a7 1).<\/p>\r\n

    – \u201eW razie kontrowersji b\u0105d\u017a uzasadnionych w\u0105tpliwo\u015bci, dotycz\u0105cych celebracji wed\u0142ug forma extraordinaria<\/em>, os\u0105d b\u0119dzie nale\u017ca\u0142 do Papieskiej Komisji Ecclesia Dei<\/em>\u201d (art. 13).<\/p>\r\n

    Przewiduje si\u0119 jednak\u017ce mo\u017cliwo\u015b\u0107 odwo\u0142ania:<\/p>\r\n

    – \u201eDekrety, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych papieska komisja decyduje w sprawie odwo\u0142a\u0144, mog\u0105 by\u0107 zaskar\u017cane ad normam iuris<\/em> (\u2018wed\u0142ug przepis\u00f3w prawa\u2019) przed Najwy\u017cszym Trybuna\u0142em Sygnatury Apostolskiej\u201d (art. 10 \u00a7 2).<\/p>\r\n

    W nadchodz\u0105cych miesi\u0105cach trzeba b\u0119dzie zatem uwa\u017cnie obserwowa\u0107, czy te rozporz\u0105dzenia oka\u017c\u0105 si\u0119 wystarczaj\u0105ce i czy rzeczywiste post\u0119powanie biskup\u00f3w dostosuje si\u0119 do prawa, kt\u00f3rego przestrzeganie zosta\u0142o powierzone pieczy komisji Ecclesia Dei.<\/em><\/p>\r\n

    * * *<\/p>\r\n

    Rzymski dokument, napisany z wielk\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na mo\u017cliwe przejawy sprzeciwu i troszcz\u0105cy si\u0119 o \u0142agodne traktowanie odmiennych opinii, ma – co \u0142atwo zauwa\u017cy\u0107 – charakter dyplomatyczny. Mo\u017cemy w zwi\u0105zku z tym stwierdzi\u0107 kilka osobliwo\u015bci zdradzaj\u0105cych – mimo deklarowanego pragnienia jedno\u015bci – niesnaski, kt\u00f3re trzeba by\u0142o wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119:<\/p>\r\n

    – Co ciekawe, to w\u0142a\u015bnie biskupi wspania\u0142omy\u015blnie wdra\u017caj\u0105cy postanowienia motu proprio<\/em> nie b\u0119d\u0105 mogli wy\u015bwi\u0119ca\u0107 seminarzyst\u00f3w ze swoich diecezji w tradycyjnym rycie. W rzeczywisto\u015bci bowiem artyku\u0142 31 stanowi: \u201eJedynie w instytutach \u017cycia konsekrowanego i w stowarzyszeniach \u017cycia apostolskiego podlegaj\u0105cych Papieskiej Komisji Ecclesia Dei<\/em> oraz w tych, gdzie podtrzymuje si\u0119 zwyczaj u\u017cywania ksi\u0105g liturgicznych forma extraordinaria<\/em>, dozwolone jest pos\u0142ugiwanie si\u0119 Pontificale Romanum<\/em> z 1962 r. przy udzielaniu \u015bwi\u0119ce\u0144 ni\u017cszych i wy\u017cszych\u201d.<\/p>\r\n

    W zwi\u0105zku z t\u0105 kwesti\u0105 dokument przypomina prawodawstwo posoborowe, kt\u00f3re znios\u0142o \u015bwi\u0119cenia ni\u017csze i subdiakonat. Kandydaci do kap\u0142a\u0144stwa zostaj\u0105 inkardynowani wy\u0142\u0105cznie od chwili uzyskania \u015bwi\u0119ce\u0144 diakonatu, niemniej w dawnym rycie b\u0119dzie mo\u017cna udziela\u0107 tonsury, \u015bwi\u0119ce\u0144 ni\u017cszych i subdiakonatu, aczkolwiek bez przypisywania im najmniejszego znaczenia kanonicznego. Ten punkt pozostaje w wyra\u017anej sprzeczno\u015bci z zasad\u0105 przywo\u0142an\u0105 w art. 3 odno\u015bnie do zgody na zachowanie \u201ezwyczaj\u00f3w powszechnie przyj\u0119tych w nieprzerwanej tradycji apostolskiej\u201d.<\/p>\r\n

    – Paradoksalnie, z postanowie\u0144 rzymskiego dokumentu s\u0105 wy\u0142\u0105czeni kap\u0142ani najbardziej przywi\u0105zani do tradycyjnej Mszy jako \u201ecennego skarbu, kt\u00f3ry nale\u017cy zachowa\u0107\u201d (art. 8) i z tego w\u0142a\u015bnie powodu niepraktykuj\u0105cy birytualizmu. Rzeczywi\u015bcie, art. 19 stwierdza: \u201eWierni, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o celebracj\u0119 w forma extraordinaria<\/em>, nie powinni w \u017caden spos\u00f3b popiera\u0107 ani te\u017c nale\u017ce\u0107 do grup wyra\u017caj\u0105cych sprzeciw co do wa\u017cno\u015bci b\u0105d\u017a prawowito\u015bci Mszy \u015bw. czy sakrament\u00f3w sprawowanych w forma ordinaria<\/em> i\/lub uznania Papie\u017ca za najwy\u017cszego pasterza Ko\u015bcio\u0142a powszechnego\u201d.<\/p>\r\n

    Zwr\u00f3\u0107my w tym miejscu uwag\u0119 na pewien niuans: instrukcja m\u00f3wi o \u201ewa\u017cno\u015bci\u201d i \u201eprawowito\u015bci\u201d w miejscu, gdzie list Benedykta XVI do biskup\u00f3w (z 7 lipca 2007 r.) \u017c\u0105da\u0142 \u201euznania dla warto\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci\u201d novus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em> i odmawia\u0142 wy\u0142\u0105czno\u015bci dla celebracji tradycyjnej. Wci\u0105\u017c jednak pozostaje artyku\u0142 19, kt\u00f3ry niesie niema\u0142e ryzyko dostarczenia biskupom pretekstu do skutecznej neutralizacji instrukcji, parali\u017cuj\u0105c zawarte w niej \u017cyczenie szerokiego zastosowania postanowie\u0144 motu proprio<\/em> \u201ena korzy\u015b\u0107 wiernych\u201d (art. 8).<\/p>\r\n

    Niekt\u00f3re przedwczesne komentarze kaza\u0142y wierzy\u0107, \u017ce r\u00f3wnie\u017c Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015awi\u0119tego Piusa X zosta\u0142o wykluczone [z rozporz\u0105dze\u0144 instrukcji] ze wzgl\u0119du na sw\u0105 opozycj\u0119 wobec papie\u017ca. Opinia ta jest pozbawiona \u015bcis\u0142o\u015bci, gdy\u017c zdj\u0119cie \u201eekskomunik\u201d z biskup\u00f3w Bractwa zosta\u0142o dokonane z uwagi na to, \u017ce Rzym wyra\u017anie uzna\u0142, i\u017c nie sprzeciwiaj\u0105 si\u0119 oni prymatowi papieskiemu. Dekret z 21 stycznia 2009 r. w istocie powt\u00f3rzy\u0142 sformu\u0142owania z listu skierowanego przez bp. Fellaya 15 grudnia 2008 r. do kardyna\u0142a Castrill\u00f3na Hoyosa: \u201eUznajemy bez wahania prymat Piotrowy i jego prerogatywy\u201d.<\/p>\r\n

    * * *<\/p>\r\n

    Osobliwo\u015bci tej instrukcji t\u0142umacz\u0105 dyplomatyczny kompromis, jakim si\u0119 pos\u0142u\u017cono, by u\u0142atwi\u0107 – dotychczas oporne – wprowadzanie w \u017cycie motu proprio<\/em> Summorum Pontificum<\/em>. Wynikaj\u0105 one jednak zasadniczo z ponawianego wci\u0105\u017c twierdzenia o ci\u0105g\u0142o\u015bci doktrynalnej mi\u0119dzy Msz\u0105 trydenck\u0105 a novus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em>: \u201eTeksty zawarte w mszale rzymskim papie\u017ca Paw\u0142a VI i w ostatnim wydaniu msza\u0142u papie\u017ca Jana XXIII stanowi\u0105 dwie formy liturgii rzymskiej, z kt\u00f3rych pierwsza nazywana jest ordinaria, a druga extraordinaria: s\u0105 to dwie formy jednego rytu rzymskiego, istniej\u0105ce obok siebie. Jedna i druga forma s\u0105 wyrazem tej samej lex orandi<\/em> Ko\u015bcio\u0142a\u201d (art. 6).<\/p>\r\n

    Gdy chodzi o ten punkt, mo\u017cna jedynie stwierdzi\u0107 sprzeczno\u015b\u0107 pomi\u0119dzy stanowiskami dw\u00f3ch prefekt\u00f3w Kongregacji Nauki Wiary, tzn. kard. Alfreda Ottavianiego, kt\u00f3re zosta\u0142o wyra\u017cone w Kr\u00f3tkiej analizie krytycznej nowego ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em>, oraz jednego z jego p\u00f3\u017aniejszych nast\u0119pc\u00f3w, kard. Wilhelma Levady, sygnatariusza obecnej instrukcji.<\/p>\r\n

    Kardyna\u0142 Ottaviani w studium przed\u0142o\u017conym 3 wrze\u015bnia 1969 r. papie\u017cowi Paw\u0142owi VI napisa\u0142: \u201eNovus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em> w znacz\u0105cy spos\u00f3b oddala si\u0119 – tak w ca\u0142o\u015bci, jak w szczeg\u00f3\u0142ach – od katolickiej teologii Mszy \u015bwi\u0119tej, zdefiniowanej po wsze czasy przez Sob\u00f3r Trydencki\u201d. A kard. Alfons Maria Stickler, bibliotekarz \u015awi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego i archiwista Tajnych Archiw\u00f3w Watyka\u0144skich, napisa\u0142 27 listopada 2004 r. z okazji ponownego wydania Kr\u00f3tkiej analizy… autorstwa kardyna\u0142\u00f3w Ottavianiego i Bacciego: \u201eStudium novus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em> opracowane przez dw\u00f3ch kardyna\u0142\u00f3w nic nie straci\u0142o ze swej warto\u015bci ani – niestety – ze swej aktualno\u015bci (…). Przez wielu wsp\u00f3\u0142czesnych skutki reformy zosta\u0142y ocenione jako niszczycielskie. Zas\u0142ug\u0105 kardyna\u0142\u00f3w Ottavianiego i Bacciego by\u0142o bardzo szybkie odkrycie, \u017ce zmiana rytu poci\u0105ga\u0142a za sob\u0105 fundamentaln\u0105 zmian\u0119 doktryny\u201d.<\/p>\r\n

    W\u0142a\u015bnie z powodu powa\u017cnych brak\u00f3w novus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em> i reform przeprowadzonych za panowania papie\u017ca Paw\u0142a VI Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015awi\u0119tego Piusa X stawia powa\u017cne pytanie – je\u015bli nie o zasadnicz\u0105 wa\u017cno\u015b\u0107, to przynajmniej o \u201eprawowito\u015b\u0107 Mszy \u015bw. czy sakrament\u00f3w sprawowanych w forma ordinaria<\/em>\u201d (art. 19).<\/p>\r\n

    Bez w\u0105tpienia instrukcja Univers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6<\/em> wpisuje si\u0119 w lini\u0119 motu proprio Summorum Pontificum i stanowi wa\u017cny etap na drodze wiod\u0105cej do uznania praw tradycyjnej Mszy. Trudno\u015bci we wprowadzaniu w \u017cycie postanowie\u0144 motu proprio, kt\u00f3re instrukcja stara si\u0119 usun\u0105\u0107, zostan\u0105 jednak w pe\u0142ni przezwyci\u0119\u017cone tylko w\u00f3wczas, gdy zostanie przestudiowana g\u0142\u0119boka rozbie\u017cno\u015b\u0107 nie tyle mi\u0119dzy Bractwem \u015awi\u0119tego Piusa X a Stolic\u0105 Apostolsk\u0105, ile mi\u0119dzy Msz\u0105 tradycyjn\u0105 a novus ordo Miss\u00c3\u00a6<\/em>. Chodzi o rozbie\u017cno\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie zostanie rozwi\u0105zana na drodze debaty o formach rytu (\u201enadzwyczajnej\u201d czy \u201ezwyczajnej\u201d), lecz o ich podstawach doktrynalnych. \u00ce\u00a9<\/p>\r\n

    Tekst za DICI nr 235, 19 maja 2011. Prze\u0142o\u017cy\u0142 z j\u0119zyka francuskiego Jaros\u0142aw Zoppa.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Instrukcja \u00abUnivers\u00c3\u00a6 Ecclesi\u00c3\u00a6\u00bb, og\u0142oszona 13 maja 2011 r. przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 \u00abEcclesia Dei\u00bb, stanowi oczekiwane od dawna uzupe\u0142nienie listu apostolskiego Benedykta XVI \u00abSummorum Pontificum\u00bb z 7 lipca 2007 r. Powszechnie si\u0119 spodziewano, \u017ce ten dokument b\u0119dzie zawiera\u0107 praktyczne rozwi\u0105zania pozwalaj\u0105ce na pozytywne promowanie tradycyjnego rytu Mszy. Napisana w ca\u0142o\u015bci w duchu motu proprio, do kt\u00f3rego […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[24,41,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/42303"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=42303"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/42303\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=42303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=42303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=42303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}