{"id":41649,"date":"2011-08-04T14:10:56","date_gmt":"2011-08-04T19:10:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=41649"},"modified":"2011-08-04T14:10:56","modified_gmt":"2011-08-04T19:10:56","slug":"sledczy-kedziora-oskarzony-o-nowe-zbrodnie-przeciwko-ludzkosci-tadeusz-m-pluzanski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=41649","title":{"rendered":"\u015aledczy K\u0119dziora oskar\u017cony o nowe zbrodnie przeciwko ludzko\u015bci – Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/em>"},"content":{"rendered":"

S\u0105d Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa, 8 lipca. Przed rozpraw\u0105 Wac\u0142aw Sikorski – jedyna \u017cyj\u0105ca ofiara K\u0119dziory, razem z rodzinami innych poszkodowanych denerwuje si\u0119, \u017ce ubek pewnie zn\u00f3w wykpi si\u0119 brakiem pami\u0119ci. M\u00f3wi, \u017ce nie oczekuje wysokiego wyroku, tylko sprawiedliwo\u015bci i szczerego przyznania si\u0119 do winy, \u017ce w ponurych czasach stalinowskich ten „oficer” \u015bledczy bezpieki zn\u0119ca\u0142 si\u0119 nad aresztowanymi polskimi patriotami.

„Niewinny” od Humera<\/strong>

Du\u017ce poruszenie wywo\u0142uje temat emerytur, bo zas\u0142u\u017cony profesor ma nieca\u0142e 3000 z\u0142, a ubecy od 8000 do 12000. Ci ostatni gromadz\u0105 si\u0119 w innej cz\u0119\u015bci s\u0105dowego korytarza. U\u015bmiechni\u0119ci witaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105, poklepuj\u0105, k\u0142aniaj\u0105 przed wy\u017cszymi rang\u0105. „Chcia\u0142em pogratulowa\u0107 ma\u0142\u017conce, \u017ce niedawno dosta\u0142a odznaczenie!” – tak Zdzis\u0142aw Jatczyk (\u015bwiadek nr 2) zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Tadeusza Tomporskiego (\u015bwiadek nr 1). Potem zag\u0142\u0119bi\u0142 si\u0119 w lekturze Urbanowej szmaty – tygodnika „NIE”. <\/p>\r\n

Kolejna rozprawa w ci\u0105gn\u0105cym si\u0119 od kilku miesi\u0119cy procesie Jerzego K\u0119dziory rozpoczyna si\u0119 z p\u00f3\u0142godzinnym op\u00f3\u017anieniem. W malej sali ledwo mieszcz\u0105 si\u0119 wszyscy zainteresowani (z prawnikami, \u015bwiadkami i widzami ok. 15 os\u00f3b). Ciasno i duszno, ale nikt si\u0119 nie uskar\u017ca. Sikorski i K\u0119dziora zajmuj\u0105 miejsca w dw\u00f3ch \u0142awach naprzeciw siebie. Ubek nerwowo zaczesuje w\u0142osy grzebieniem. Chyba jednak troch\u0119 si\u0119 boi, \u017ce zostanie z\u0142apany na k\u0142amstwie.<\/p>\r\n

S\u0105d przes\u0142uchuje pierwszego \u015bwiadka Tadeusza Tomporskiego – ma\u0142ego, chudego, wysuszonego staruszka. Pytany przez s\u0119dzin\u0119, nie zgadza si\u0119 na upublicznianie swojego wizerunku, bo „nie jest kryminalist\u0105” (cho\u0107 w s\u0142ynnym procesie Humera zosta\u0142 skazany na siedem lat wi\u0119zienia; mia\u0142 postawionych a\u017c 12 zarzut\u00f3w zn\u0119cania si\u0119 nad wi\u0119\u017aniami). W MBP pracowa\u0142 jako m\u0142odszy „oficer” \u015bledczy. Potwierdzi\u0142, \u017ce zna\u0142 K\u0119dzior\u0119, ale „nie pami\u0119ta”, czym konkretnie oskar\u017cony si\u0119 zajmowa\u0142 – w jakich sprawach bra\u0142 udzia\u0142, kogo przes\u0142uchiwa\u0142, komu dawa\u0142 wytyczne. Tomporski sprawia wra\u017cenie, jakby nie rozumia\u0142, co si\u0119 do niego m\u00f3wi. Po kilku minutach stwierdza, \u017ce od kilku lat ma problemy z pami\u0119ci\u0105 oraz komunikacj\u0105 („m\u00f3zg nie nad\u0105\u017ca”). S\u0119dzina decyduje o przerwaniu przes\u0142uchania i wznowieniu go na nast\u0119pnej rozprawie, po konsultacjach z psychologiem. Tomporski ko\u0144czy: „mo\u017ce nast\u0119pne przes\u0142uchanie ju\u017c nie b\u0119dzie potrzebne”. Czyli jednak niekt\u00f3re rzeczy rozumie i potrafi o nich zakomunikowa\u0107.

„Nie krzykiem, a dowodem trzeba by\u0142o dzia\u0142a\u0107”<\/strong>

S\u0105d przes\u0142uchuje drugiego \u015bwiadka – Zdzis\u0142awa Jatczyka. Ten pozwala na filmowanie, bo „nie ma sobie nic do zarzucenia”. W latach 50. ub. wieku pracowa\u0142 w Departamencie \u015bledczym MBP. <\/p>\r\n

Tak jak Tomporski „nie pami\u0119ta” spraw, kt\u00f3re sam prowadzi\u0142, co dopiero spraw innych oficer\u00f3w. A poza tym „podstawowe zasady dyskrecji wyklucza\u0142y mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmawiania na te tematy”. Ju\u017c w tym momencie k\u0142amstwa Jatczyka si\u0119gn\u0119\u0142y absurdu.<\/p>\r\n

Do bezpieki trafi\u0142 „by\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142 z rozbitej rodziny”. Po zdaniu matury w 1951 r. wst\u0105pi\u0142 do szko\u0142y \u015bledczej MBP w Legionowie. Uczy\u0142 si\u0119 od starszych „technik \u015bledczych” (jego mistrzem by\u0142 w\u0142a\u015bnie K\u0119dziora – o czym ni\u017cej). W 1953 r. otrzyma\u0142 przydzia\u0142 do jednej z najwa\u017cniejszych kom\u00f3rek bezpieki – Departamentu X (ochrona partii). Zajmowa\u0142 si\u0119 sprawami szpiegowskimi (np. „inspirowanymi przez obce wywiady wypadkami lotniczymi”). Potem, za po\u015brednictwem kierownika sekcji, zosta\u0142 oddelegowany do prowadzenia tzw. ogon\u00f3w, czyli wyja\u015bniania szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, doprecyzowania fakt\u00f3w spraw ju\u017c de facto<\/em> zamkni\u0119tych. Oznacza to, \u017ce „wydobywa\u0142” od wi\u0119\u017ani\u00f3w zeznania, potwierdzaj\u0105ce tezy oskar\u017cenia, aby przyznali si\u0119 do niepope\u0142nionej winy.<\/p>\r\n

Odno\u015bnie K\u0119dziory – nie przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z nim, mieli innych znajomych i inne zainteresowania, wie jednak, \u017ce by\u0142 od niego starszy stopniem. „Biedny” Jatczyk musia\u0142 ka\u017cdego dnia przygotowywa\u0107 plan \u015bledztwa, w tym „pytajniki” (zestaw pyta\u0144, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142o zada\u0107 przes\u0142uchiwanym). Po przes\u0142uchaniach z kolei spisywa\u0142 protoko\u0142y, kt\u00f3re by\u0142y… przerabiane przez jego prze\u0142o\u017conych na niekorzy\u015b\u0107 oskar\u017conych i „zmuszany” by\u0142 (np. przez p\u0142k. Dusz\u0119) do ich podpisywania. Twierdzi\u0142, \u017ce odmawia\u0142 ich podpisania, bo by\u0142y niezgodne z prawd\u0105 i z tego powodu Dusza robi\u0142 mu nieprzyjemno\u015bci. Zwraca\u0142 si\u0119 do wy\u017cszych prze\u0142o\u017conych, \u017ce nie chce wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z p\u0142k. Dusz\u0105, prosz\u0105c o przesuni\u0119cie go do innej sekcji. Zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c przes\u0142uchiwaniem przedwojennych policjant\u00f3w, kt\u00f3rzy rzekomo \u015bcigali cz\u0142onk\u00f3w KPP.<\/p>\r\n

Jatczyk oczywi\u015bcie nie bi\u0142 wi\u0119\u017ani\u00f3w – jak to okre\u015bli\u0142 – „nie u\u017cywa\u0142 krzyku podczas \u015bledztw”. T\u0142umaczy\u0142 to tak: „jak raz da\u0142em si\u0119 ponie\u015b\u0107 emocjom, to przes\u0142uchiwany weteran walk o Wa\u0142 Pomorski stwierdzi\u0142, \u017ce przetrzyma\u0142 d\u0142ugi ostrza\u0142 frontowy, dlatego krzyk i ha\u0142as nie zrobi\u0105 na nim wra\u017cenia”. Skonsternowany i skruszony Jatczyk mia\u0142 ju\u017c nigdy wi\u0119cej na przes\u0142uchiwanych nie krzycze\u0107. Nigdy nie widzia\u0142 te\u017c, \u017ceby inni bili – s\u0142ysza\u0142 tylko o tym co nieco z plotek. Podkre\u015bla\u0142, \u017ce od 1955-56 roku na odprawach zakazywano u\u017cywania przemocy: „Nie krzykiem, a dowodem trzeba by\u0142o dzia\u0142a\u0107”.

K\u0119dziora denerwuje si\u0119<\/strong>

Nazwisko K\u0119dziory Jatczyk us\u0142ysza\u0142 po raz pierwszy po 1956 r. Potem, przyciskany, stwierdzi\u0142 jednak, \u017ce z obiegowych opinii s\u0142ysza\u0142 same superlatywy o K\u0119dziorze – \u017ce by\u0142 bardzo taktownym \u015bledczym, nie daj\u0105cym ponie\u015b\u0107 si\u0119 emocjom. Na pocz\u0105tku przes\u0142uchania udawa\u0142 nawet, \u017ce nie zna K\u0119dziory, kieruj\u0105c wzrok w stron\u0119 Sikorskiego. Gdy s\u0105d zwr\u00f3ci\u0142 mu uwag\u0119, \u017ce oskar\u017cony siedzi z drugiej strony, stwierdzi\u0142: „o prosz\u0119, po tylu latach nawet nie by\u0142em w stanie go rozpozna\u0107”, po czym porozumiewawczo pu\u015bci\u0142 oko do K\u0119dziory. To, \u017ce nie zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z nim wcze\u015bniej, t\u0142umaczy\u0142 faktem, \u017ce on pracowa\u0142 w Departamencie X, a K\u0119dziora w \u015bledczym. Ale po dociekliwych pytaniach zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 zmienia\u0107 zdanie. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce K\u0119dzior\u0119 m\u00f3g\u0142 pozna\u0107 ju\u017c przed 1956 r., ale „nie pami\u0119ta” dok\u0142adnie kiedy i w jakich okoliczno\u015bciach. Pami\u0119\u0107 Jatczykowi stara\u0142 si\u0119 przywr\u00f3ci\u0107 nie tylko s\u0105d, ale nawet… K\u0119dziora. Podsun\u0105\u0142 mu odpowied\u017a, \u017ce mo\u017ce poznali si\u0119 podczas wspomnianych szkole\u0144 w Legionowie. Jatczyk stwierdzi\u0142 jednak, \u017ce niestety „nie pami\u0119ta” K\u0119dziory z tamtego czasu (po rozprawie \u015bmia\u0142 si\u0119 z innymi ubekami, \u017ce Jurek oczywi\u015bcie by\u0142 jego wyk\u0142adowc\u0105).<\/p>\r\n

W ko\u0144cu „przypomnia\u0142 sobie”, \u017ce przed 1956 r. nie tylko s\u0142ysza\u0142 o K\u0119dziorze, ale by\u0107 mo\u017ce spotka\u0142 go „podczas pracy zawodowej”. Prze\u0142o\u017cony mia\u0142 go uczy\u0107 sztuki zszywania akt protoko\u0142u – tworzenia odpowiedniego marginesu podczas pisania, wpisywania godzin rozpocz\u0119cia i zako\u0144czenia przes\u0142uchania. K\u0119dziora o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce by\u0142o to zapewne w latach 1951 – 1953, w Legionowie w\u0142a\u015bnie, kiedy by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 „techniki \u015bledczej”. W przypadku Jatczyka owa „technika” nie polega\u0142a rzecz jasna na buchalterii i wyzbywaniu si\u0119 wobec aresztant\u00f3w krzyku, ale na prowadzeniu regularnych, brutalnych przes\u0142ucha\u0144. Przyzna\u0142 zreszt\u0105 przypadkowo, \u017ce w ich trakcie wa\u017cne by\u0142o trzymanie si\u0119 procedur, czyli granic czasowych (8-24) z przerwami na \u015bniadanie, obiad i godzin\u0119 spacerniaka. <\/p>\r\n

Na koniec prokurator z\u0142o\u017cy\u0142 nowe wnioski dowodowe:
– wydruk akt IPN o K\u0119dziorze,
– teczka z IPN o Ludwiku Guzawskim, kt\u00f3ry by\u0142 wielokrotnie przes\u0142uchiwany przez K\u0119dzior\u0119 (na protoko\u0142ach widniej\u0105 podpisy \u015bledczego)
– wniosek o przes\u0142uchanie c\u00f3rki Guzawskiego, Anny Chatojan (sk\u0105din\u0105d obecnej na sali, co wprawi\u0142o w konsternacj\u0119 obro\u0144c\u0119 K\u0119dziory).<\/p>\r\n

Nowe wnioski maj\u0105 udowodni\u0107, \u017ce K\u0119dziora nie jest winny pojedynczym aktom przemocy, ale odpowiada za wiele zbrodni przeciwko ludzko\u015bci. K\u0119dziora zareagowa\u0142 na nie butnie, ale te\u017c nerwowo. Zacz\u0105\u0142 krzycze\u0107 do adwokata, \u017ce kolejna osoba stara si\u0119 go pom\u00f3wi\u0107, \u017ce to stek obelg i bzdur. „Nie rozumie”, dlaczego \u0142\u0105czy si\u0119 sprawy, kt\u00f3re przecie\u017c nie maj\u0105 ze sob\u0105 \u017cadnego zwi\u0105zku.
Mo\u017ce brutalny \u015bledczy z Mokotowa i Miedzeszyna zrozumie wtedy, gdy s\u0105d wyda sprawiedliwy wyrok, oparty na dokumentach jego zbrodni. <\/p>\r\n

Kolejna rozprawa przeciwko Jerzemu K\u0119dziorze przed S\u0105dem Rejonowym dla Warszawy-Mokotowa (Ogrodowa 51 A) odb\u0119dzie si\u0119 20 wrze\u015bnia br. (godz. 9.00, sala nr 521).

<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Podczas jednej z wcze\u015bniejszych rozpraw zeznawa\u0142 Wojciech Uromski, syn p\u0142k. Kazimierza Uromskiego – kolejnej ofiary K\u0119dziory. Przywo\u0142ywa\u0142 dwa wyroki w sprawie ojca: skazuj\u0105cy na 10 lat wi\u0119zienia przez Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Warszawie za „szpiegostwo” dla DSZ i WiN, oraz kontakty z Miko\u0142ajczykiem i uniewinniaj\u0105cy w czasie „odwil\u017cy”. W uzasadnieniu drugiego pojawia si\u0119 osoba K\u0119dziory w kontek\u015bcie stosowania niedozwolonych metod \u015bledztwa. Matka Wojciecha Uromskiego wspomina\u0142a, \u017ce K\u0119dziora zn\u0119ca\u0142 si\u0119 nad jego ojcem fizycznie i psychicznie: bi\u0142, zarz\u0105dza\u0142 karcer, polewa\u0142 wod\u0105, pozbawia\u0142 snu.<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n



Tekst pierwotnie ukaza\u0142 si\u0119 w tygodniku „Nasza Polska”<\/em>

Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"S\u0105d Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa, 8 lipca. Przed rozpraw\u0105 Wac\u0142aw Sikorski – jedyna \u017cyj\u0105ca ofiara K\u0119dziory, razem z rodzinami innych poszkodowanych denerwuje si\u0119, \u017ce ubek pewnie zn\u00f3w wykpi si\u0119 brakiem pami\u0119ci. M\u00f3wi, \u017ce nie oczekuje wysokiego wyroku, tylko sprawiedliwo\u015bci i szczerego przyznania si\u0119 do winy, \u017ce w ponurych czasach stalinowskich ten „oficer” \u015bledczy bezpieki […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,81],"class_list":["post-41649","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-publicystyka","tag-communism","tag-prl"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41649","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41649"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41649\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41649"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=41649"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=41649"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}