{"id":41591,"date":"2011-08-02T21:08:22","date_gmt":"2011-08-03T02:08:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=41591"},"modified":"2011-08-02T21:08:22","modified_gmt":"2011-08-03T02:08:22","slug":"chcieli-obudzic-ducha-narodu-dr-jaroslaw-szarek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=41591","title":{"rendered":"Chcieli obudzi\u0107 ducha Narodu – dr Jaros\u0142aw Szarek<\/em>"},"content":{"rendered":"

W Powstaniu \u017co\u0142nierze Armii Krajowej i mieszka\u0144cy Warszawy za wol\u0119 \u017cycia w wolnej i niepodleg\u0142ej Polsce zap\u0142acili cen\u0119 najwy\u017csz\u0105. Po latach okupacji, niemieckich zbrodni i upokorze\u0144 za bro\u0144 chwycili z nadziej\u0105. „A gdy min\u0105 ju\u017c dni walki, szturm\u00f3w i krwi (…) Panien r\u00f3j, kwiat\u00f3w p\u0119k i sztandary. (…) Alejami z parad\u0105 b\u0119dziem szli defilad\u0105,\/ W woln\u0105 Polsk\u0119, co wstanie z naszej krwi” – \u015bpiewali ch\u0142opcy z „Parasola” piosenk\u0119 J\u00f3zefa Szczepa\u0144skiego „Ziutka”, autora jednej z najs\u0142ynniejszych powsta\u0144czych pie\u015bni „Pa\u0142acyk Michla…” czy profetycznej „Czerwonej zarazy”.<\/strong>

Nie by\u0142o ani kwiat\u00f3w, ani defilady, na murach za\u015b zawis\u0142y plakaty „AK – zapluty karze\u0142 reakcji”, potem ubeckie wi\u0119zienia… I s\u0142owa, „kt\u00f3re rani\u0142y bardziej ni\u017c miecz”. A mimo to zawsze 1 sierpnia tysi\u0105ce warszawiak\u00f3w i \u0142uny bij\u0105ce od zniczy nad powsta\u0144czymi grobami obrazowa\u0142y komunistom, i\u017c batalii o powsta\u0144cz\u0105 pami\u0119\u0107 nie wygraj\u0105. Jeszcze po dziesi\u0119cioleciach, po wprowadzeniu stanu wojennego, zabraniali budowy pomnika Powstania Warszawskiego 1944. Byli natomiast sk\u0142onni zgodzi\u0107 si\u0119 na pomnik Powsta\u0144c\u00f3w Warszawy, z czasem bowiem spo\u0142eczny nacisk zmusi\u0142 ich do uznania bohaterstwa zwyk\u0142ych uczestnik\u00f3w walk, „ludu stolicy”. Do samego ko\u0144ca PRL pot\u0119piali i odbierali cze\u015b\u0107 przyw\u00f3dcom Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego.
Po 1989 roku pomnik wreszcie stan\u0105\u0142, na Muzeum Powstania Warszawskiego – zbudowane dzi\u0119ki determinacji prezydenta stolicy \u015bp. Lecha Kaczy\u0144skiego – powsta\u0144cy czekali do 2004 roku.

Dzi\u015b Powstanie to „katastrofa”<\/strong>
Ale zanim nasta\u0142 ten dzie\u0144, musieli w wolnej Polsce prze\u017cy\u0107 kolejn\u0105 fal\u0119 upokorze\u0144, czytaj\u0105c w najwi\u0119kszym dzienniku, \u017ce s\u0105 mordercami \u017byd\u00f3w. Narodowi wmawiano, \u017ce „patriotyzm to rasiz” …
A ostatnio uderzy\u0142y w nich s\u0142owa ministra spraw zagranicznych o „narodowej katastrofie”. One ju\u017c nie dziwi\u0105, padaj\u0105 przecie\u017c z ust ministra rz\u0105du, kt\u00f3rego premier przed laty napisa\u0142: „Polsko\u015b\u0107 to nienormalno\u015b\u0107”. Taki jest ich \u015bwiat. Nie warto s\u0142ucha\u0107 Rados\u0142awa Sikorskiego, odejdzie w niepami\u0119\u0107. Nie b\u0119dzie ulic, plac\u00f3w ani skwer\u00f3w jego imienia. Za kilkana\u015bcie lat, albo i wcze\u015bniej, znajdzie si\u0119 najwy\u017cej w s\u0142owniku politycznych cytat\u00f3w jako autor powiedzenia „dor\u017cn\u0105\u0107 watah\u0119” – gdzie\u015b obok s\u0142\u00f3w: „w\u0142adzy raz zdobytej nie oddamy nigdy” czy „rz\u0105d si\u0119 sam wy\u017cywi”.
Sp\u00f3r o sens i szanse Powstania Warszawskiego b\u0119dzie trwa\u0142 nie tylko w\u015br\u00f3d historyk\u00f3w. Teraz \u0142atwo ferowa\u0107 wyroki, bo znane s\u0105 okoliczno\u015bci, o kt\u00f3rych wiedzie\u0107 nie mogli ci, kt\u00f3rzy stan\u0119li pod koniec lipca 1944 roku przed decyzj\u0105 swego \u017cycia. \u015awiat, w kt\u00f3rym liczy si\u0119 tylko sukces, nie pojmie jednak sensu ofiary, nie zrozumie powsta\u0144czych wybor\u00f3w.

Prawo do wolno\u015bci<\/strong>
Dzisiaj mija 110. rocznica urodzin Prymasa Polski S\u0142ugi Bo\u017cego ks. kard. Stefana Wyszy\u0144skiego. Jako kapelan AK ni\u00f3s\u0142 duchow\u0105 pociech\u0119 rannym powsta\u0144com. B\u0119d\u0105c Prymasem, podejmowa\u0142 te\u017c polityczne decyzje, za kt\u00f3re by\u0142 krytykowany, cho\u0107by porozumienie z komunistami w 1950 roku i gdy wyg\u0142osi\u0142 \u0142agodz\u0105c\u0105 rozgor\u0105czkowane nastroje homili\u0119 26 sierpnia 1980 roku. Zarzucano mu, \u017ce wybiera ugod\u0119. Wiedzia\u0142, i\u017c zbyt wiele krwi straci\u0142a Polska w czasie wojny, \u017ce musi zachowa\u0107 si\u0142y na czas komunistycznej niewoli. Ratunek widzia\u0142 w ci\u0119\u017ckiej, wytrwa\u0142ej pracy nad zachowaniem \u0142adu moralnego, w odbudowie elity.
Nigdy jednak nie podwa\u017ca\u0142 sensu Powstania. „Bo nawet wtedy, gdy padn\u0105 wszyscy, pozostanie jeszcze sprawa i prawo do wolno\u015bci. I chocia\u017cby pozosta\u0142y g\u00f3ry cia\u0142, przykryte gruzami, to jeszcze ofiary te s\u0105 ma\u0142e w por\u00f3wnaniu do wielkiego prawa, jakie ma cz\u0142owiek, nar\u00f3d i ludzko\u015b\u0107: prawa do wolno\u015bci”. Przestrzega\u0142: „Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry biernie przyjmuje narzucon\u0105 mu niewol\u0119, ju\u017c si\u0119 w\u0142a\u015bciwie deklasuje i przestaje by\u0107 pod jakim\u015b wzgl\u0119dem pe\u0142nym cz\u0142owiekiem. I nar\u00f3d, kt\u00f3ry nie umie walczy\u0107 o swoj\u0105 wolno\u015b\u0107, ju\u017c si\u0119 w\u0142a\u015bciwie zdeklasowa\u0142, staj\u0105c poni\u017cej swej wysokiej godno\u015bci. Trzeba dopiero olbrzymich ofiar i pot\u0119\u017cnych wstrz\u0105s\u00f3w, a\u017ceby otrze\u017awia\u0142 cz\u0142owiek…”. Innym razem t\u0142umaczy\u0142: „Ale i w dziejach innych narod\u00f3w powstania nie by\u0142y na og\u00f3\u0142 dzie\u0142ami udanymi, by\u0142y natomiast budzeniem zasypiaj\u0105cego ducha narodu, aby powsta\u0142 i \u017cy\u0142…”.

Tylko silna Polska…<\/strong>
W 1944 roku Polska zosta\u0142a – podobnie jak w 1939 roku – opuszczona i zdradzona przez zachodnich sojusznik\u00f3w. W 1939 roku Francuzi nie chcieli gin\u0105\u0107 za Gda\u0144sk, a po 13 grudnia 1981 roku ich dzieci i wnuki nie chcia\u0142y za Gda\u0144sk marzn\u0105\u0107… Tak rz\u0105d francuski uzasadnia\u0142 sw\u0105 decyzj\u0119 o udziale w budowie sowieckiego gazoci\u0105gu i wstrzymaniu si\u0119 przed sankcjami gospodarczymi, do kt\u00f3rych wzywali Amerykanie.
Europa nam nie pomo\u017ce. Dlatego ci, kt\u00f3rzy w przysz\u0142o\u015bci stan\u0105 na czele polskiego rz\u0105du i dyplomacji, musz\u0105 wiedzie\u0107, \u017ce g\u0142\u00f3wnym celem jest budowa silnej Polski. Tylko taka b\u0119dzie si\u0119 liczy\u0107. W ten spos\u00f3b najpe\u0142niej wype\u0142ni\u0105 testament tych, kt\u00f3rzy polegli w Warszawie latem 1944 roku. J\u00f3zef Szczepa\u0144ski „Ziutek” pisa\u0142 w „Czerwonej zarazie”: „\u015amier\u0107 nie jest straszna, mo\u017cemy umiera\u0107. Ale wiedz o tym, \u017ce z naszej mogi\u0142y Nowa si\u0119 Polska – zwyci\u0119ska – narodzi. I po tej ziemi ty nie b\u0119dziesz chodzi\u0107, Czerwony w\u0142adco rozbestwionej si\u0142y”.<\/p>\r\n

Dr Jaros\u0142aw Szarek<\/strong><\/em>

<\/p>\r\n

\r\n

Autor jest historykiem, pracownikiem Oddzia\u0142owego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Krakowie.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W Powstaniu \u017co\u0142nierze Armii Krajowej i mieszka\u0144cy Warszawy za wol\u0119 \u017cycia w wolnej i niepodleg\u0142ej Polsce zap\u0142acili cen\u0119 najwy\u017csz\u0105. Po latach okupacji, niemieckich zbrodni i upokorze\u0144 za bro\u0144 chwycili z nadziej\u0105. „A gdy min\u0105 ju\u017c dni walki, szturm\u00f3w i krwi (…) Panien r\u00f3j, kwiat\u00f3w p\u0119k i sztandary. (…) Alejami z parad\u0105 b\u0119dziem szli defilad\u0105,\/ W […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[65,98,81,59],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41591"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41591"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41591\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41591"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=41591"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=41591"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}