{"id":41013,"date":"2011-07-26T21:38:52","date_gmt":"2011-07-27T02:38:52","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=41013"},"modified":"2011-07-26T22:37:31","modified_gmt":"2011-07-27T03:37:31","slug":"duch-misyjny-a-soborowy-ekumenizm-ks-alan-lorans-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=41013","title":{"rendered":"Duch misyjny a soborowy ekumenizm – ks. Alan Lorans, FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Rzym nadal brnie w dwuznaczno\u015bci, poniewa\u017c nie wydaje si\u0119 przywi\u0105zywa\u0107 specjalnego znaczenia do tego, czy co\u015b jest wewn\u0119trznie sprzeczne, czy te\u017c nie.<\/em><\/p>\r\n

14 grudnia 2007 r. Kongregacja Nauki Wiary opublikowala not\u0119 doktrynaln\u0105 O pewnych aspektach ewan\u00adgelizacji. <\/em>Uprzednio \u201d\u201d a dok\u0142adnie 10 lipca 2007 r. \u201d\u201d ta sama dykasteria og\u0142osi\u0142a dokument zatytu\u0142owany Odpowiedzi na pytania do\u00adtycz\u0105ce niekt\u00f3rych aspek\u00ad\u00f3w nauki o Ko\u015bciele. <\/em>Inten\u00adcj\u0105 obu tekst\u00f3w by\u0142o wyja\u00ad\u015bnienie nauczania II Soboru Watyka\u0144skiego w kwestii ekumenizmu oraz wolno\u015bci religijnej, co stanowi\u0142o de facto <\/em>przyznanie, \u017ce doku\u00admenty soborowe nie s\u0105, sa\u00adme w sobie, jednoznaczne.<\/p>\r\n

Nota z czerwca ma \u201d\u201d we\u00addle s\u0142\u00f3w jej autor\u00f3w \u201d\u201d za zada\u00adnie \u201eda\u0107 odpowied\u017a na przed\u00adstawione w\u0105tpliwo\u015bci, precyzu\u00adj\u0105c autentyczne znaczenie nie\u00adkt\u00f3rych wyra\u017ce\u0144 eklezjologicz\u00adnych Magisterium Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3re w dyskusji teologicznej mog\u0142yby sta\u0107 si\u0119 \u017ale zrozumia\u00adne”. Jej g\u0142\u00f3wnym celem jest odniesienie si\u0119 do kontrowersji powsta\u0142ej wok\u00f3\u0142 stwierdzenia Vaticanum II (Lumen gentium <\/em>1, 8), \u017ce \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy trwa (subsistit in) <\/em>w Ko\u015bciele katolickim”. Z kolei celem do\u00adkumentu z grudnia 2007 r. by\u0142o \u201ewyja\u015bnienie pewnych aspekt\u00f3w zwi\u0105zku pomi\u0119dzy misyjnym nakazem Zbawi\u00adciela a szacunkiem wobec sumienia i wolno\u015bci religij\u00adnej wszystkich ludzi”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Czy Benedykt XVI jest wiernym kontynuatorem ekumenicznej linii Jana Pawia II?<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Wyja\u015bnienia te pozostaj\u0105 w zgodzie z \u201ehermeneutyk\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci”, g\u0142oszon\u0105 przez Benedykta XVI od pocz\u0105tku jego pontyfikatu, po raz pierwszy przy okazji prze\u00adm\u00f3wienia do cz\u0142onk\u00f3w Ku\u00adrii Rzymskiej 22 grudnia 2005 r. Zgodnie z t\u0105 inter\u00adpretacj\u0105 dokumenty Vaticanum II <\/em>nie stanowi\u0105 zerwa\u00adnia z tradycyjnym naucza\u00adniem Ko\u015bcio\u0142a. Jak stwier\u00addzi\u0142 papie\u017c: \u201eII Sob\u00f3r Waty\u00adka\u0144ski, uznaj\u0105c i przyjmu\u00adj\u0105c za w\u0142asn\u0105 w deklaracji o wolno\u015bci religijnej Digni\u00adtatis humanae <\/em>podstawow\u0105 za\u00adsad\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego pa\u0144stwa, wydoby\u0142 w ten spos\u00f3b na \u015bwiat\u0142o dzienne najg\u0142\u0119bsze dzie\u00addzictwo Ko\u015bcio\u0142a”. Benedykt XVI powo\u0142a\u0142 si\u0119 tu na chrze\u015bci\u00adja\u0144skich m\u0119czennik\u00f3w, odma\u00adwiaj\u0105cych oddawania czci bo\u00adskiej cesarzom rzymskim.<\/p>\r\n

Przyk\u0142ad ten wzbudzi\u0142 jednak pewien sceptycyzm \u201d\u201d je\u015bli bo\u00adwiem pierwsi chrze\u015bcijanie od\u00admawiali oddawania czci boskiej cesarzom, czynili to przede wszystkim dlatego, \u017ce chcieli da\u0107 \u015bwiadectwo B\u00f3stwu Chry\u00adstusa, a kult cesarza uwa\u017cali ca\u0142kiem s\u0142usznie za przejaw ba\u0142wochwalstwa. Z historycz\u00adnego punktu widzenia trudno jest uzna\u0107, \u017ce m\u0119czennicy prze\u00adciwstawiali si\u0119 religii pa\u0144stwo\u00adwej w imi\u0119 wolno\u015bci sumienia. (…)<\/p>\r\n

Pomimo zamiaru wykazania ci\u0105g\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy Tradycj\u0105 a Vaticanum II <\/em>noty doktrynal\u00adne Kongregacji Nauki Wiary nie dowodz\u0105 jednak w przeko\u00adnuj\u0105cy spos\u00f3b, \u017ce soborowe koncepcje ekumenizmu oraz wolno\u015bci religijnej nie stanowi\u0105 zerwania z tradycyjnym na\u00aduczaniem katolickim. Zatrzy\u00admajmy si\u0119 w tym miejscu na chwil\u0119 przy nocie opublikowa\u00adnej w grudniu zesz\u0142ego roku.<\/p>\r\n

Nota o ewangelizacji<\/strong><\/p>\r\n

Autorzy tekstu przyznaj\u0105, \u017ce zwi\u0105zek pomi\u0119dzy wolno\u015bci\u0105 religijn\u0105 a konieczno\u015bci\u0105 ewan\u00adgelizacji nie jest jasny. Ozna\u00adcza to, \u017ce w umys\u0142ach wielu wiernych jedno wyklucza dru\u00adgie: \u201eDzisiaj jednak narastaj\u0105ce zamieszanie powoduje, \u017ce wie\u00adlu ludzi nie s\u0142ucha i nie wype\u0142\u00adnia misyjnego polecenia Pana (por. Mt 28, 19). Cz\u0119sto uwa\u017ca si\u0119, \u017ce wszelkie pr\u00f3by przeko\u00adnywania innych w sprawach religijnych s\u0105 ograniczaniem wolno\u015bci. Uprawnione by\u0142oby jedynie prezentowanie w\u0142a\u00adsnych pogl\u0105d\u00f3w i zach\u0119canie innych, aby post\u0119powali w zgo\u00addzie z w\u0142asnym sumieniem, bez zabiegania o ich nawr\u00f3cenie do Chrystusa i na wiar\u0119 katolick\u0105; twierdzi si\u0119, \u017ce wystarczy pomaga\u0107 ludziom, aby byli bar\u00addziej lud\u017ami lub wierniejsi w\u0142a\u00adsnej religii, \u017ce wystarczy budo\u00adwa\u0107 wsp\u00f3lnoty zdolne zabiega\u0107 o sprawiedliwo\u015b\u0107, wolno\u015b\u0107, po\u00adk\u00f3j i solidarno\u015b\u0107. Niekt\u00f3rzy utrzymuj\u0105 ponadto, \u017ce nie na\u00adle\u017cy g\u0142osi\u0107 Chrystusa tym, kt\u00f3\u00adrzy Go nie znaj\u0105, ani te\u017c nak\u0142a\u00adnia\u0107 ich do przyst\u0105pienia do Ko\u015bcio\u0142a, poniewa\u017c mo\u017cna rze\u00adkomo zosta\u0107 zbawionym nawet nie znaj\u0105c Chrystusa i nie nale\u00ad\u017c\u0105c formalnie do Ko\u015bcio\u0142a”.<\/p>\r\n

Przypominaj\u0105c o konieczno\u00ad\u015bci g\u0142oszenia Ewangelii, nota usi\u0142uje obroni\u0107 r\u00f3wnie\u017c wol\u00adno\u015b\u0107 religijn\u0105 promowan\u0105 przez II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, kt\u00f3\u00adry: \u201estwierdziwszy najpierw, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek ma obowi\u0105zek i prawo poszukiwa\u0107 prawdy w sprawach religijnych, dodaje: \u00abPrawdy za\u015b nale\u017cy szuka\u0107 w spos\u00f3b odpowiadaj\u0105cy god\u00adno\u015bci osoby ludzkiej i jej spo\u00ad\u0142ecznej naturze, mianowicie przez wolne dociekania, przez nauczanie i wychowanie, wy\u00admian\u0119 my\u015bli i dialog, przez co jedni drugim przedk\u0142adaj\u0105 prawd\u0119, kt\u00f3r\u0105 znale\u017ali albo s\u0105\u00addz\u0105, \u017ce znale\u017ali, aby pomaga\u0107 sobie nawzajem w jej zg\u0142\u0119bia\u00adniu\u00bb. Tak czy inaczej, \u00abprawda narzuca si\u0119 sumieniu tylko si\u0142\u0105 siebie samej\u00bb. Dlatego uczciwe pobudzanie rozumu i wolno\u015bci cz\u0142owieka do spotkania z Chry\u00adstusem i Jego Ewangeli\u0105 nie jest bezprawn\u0105 ingerencj\u0105 w je\u00adgo sprawy, ale uprawnion\u0105 pro\u00adpozycj\u0105 i przys\u0142ug\u0105, dzi\u0119ki kt\u00f3\u00adrej relacje mi\u0119dzy lud\u017ami mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 bardziej owocne”.<\/p>\r\n

Autorom noty doktrynalnej \u00f3w cytat z deklaracji Dignitatis humanae <\/em>o wolno\u015bci religijnej nie wydaje si\u0119 sprzeczny z mi\u00adsj\u0105 ewangelizacyjn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Niech nam b\u0119dzie wolno w tym miejscu przypomnie\u0107 s\u0142owa abp. Marcelego Lefebvre’a, kt\u00f3\u00adry w \u201ewolnym poszukiwaniu prawdy” oraz w dialogu z nie\u00adkatolikami dostrzega\u0142 bez\u00adsprzeczny objaw \u201e\u015bmierci du\u00adcha misyjnego”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Papie\u017c Benedykt XVI prowadzi modlitw\u0119 podczas spotkania ekumenicznego w Nowym Jorku, 18 kwietnia 2008 r.<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

\u201eII Sob\u00f3r Watyka\u0144ski kano\u00adnizowa\u0142 w istocie poszukiwanie prawdy w swej deklaracji o wolno\u015bci religijnej: \u00abPrawdy za\u015b nale\u017cy szuka\u0107 w spos\u00f3b od\u00adpowiadaj\u0105cy godno\u015bci osoby ludzkiej i jej spo\u0142ecznej natu\u00adrze, mianowicie przez wolne dociekania, przez nauczanie i wychowanie\u00bb. Sob\u00f3r stawia poszukiwanie na pierwszym miejscu \u201d\u201d przed pouczaniem i edukacj\u0105! Rzeczywisto\u015b\u0107 jest jednak inna: dzieci nabywaj\u0105 silnych przekona\u0144 religijnych poprzez solidn\u0105 edukacj\u0119 \u00ad a skoro zostan\u0105 one ju\u017c nabyte i zakorzenione w umys\u0142ach oraz wyra\u017cone w kulcie religij\u00adnym, po co poszukiwa\u0107 czego\u015b wi\u0119cej? Ponadto \u00abwolne docie\u00adkanie\u00bb bardzo rzadko prowadzi do religijnej i filozoficznej prawdy. Sam wielki Arystote\u00adles nie by\u0142 zabezpieczony przed b\u0142\u0119dami. Rezultatem filozofii wolnego dociekania jest Hegel. A jak to wygl\u0105da w odniesieniu do prawd nadprzyrodzonych? Oto, co pisze \u015bw. Pawe\u0142 o poga\u00adnach: \u00abJak uwierz\u0105 temu, kt\u00f3rego nie s\u0142yszeli? A jak us\u0142ysz\u0105 bez przemawiaj\u0105cego? Lecz jak b\u0119d\u0105 naucza\u0107, je\u015bliby nie byli pos\u0142ani?\u00bb. To nie badanie musi Ko\u015bci\u00f3\u0142 g\u0142osi\u0107, ale potrzeb\u0119 mi\u00adsji: \u00abId\u017acie i nauczajcie wszyst\u00adkie narody\u00bb (Mt 28, 19); to je\u00addyny nakaz dany przez Zbawi\u00adciela. Ile dusz b\u0119dzie w stanie odnale\u017a\u0107 prawd\u0119, wytrwa\u0107 w prawdzie, bez pomocy Magi\u00adsterium Ko\u015bcio\u0142a? To wolne do\u00adciekanie jest ca\u0142kowicie ode\u00adrwane od rzeczywisto\u015bci, to kra\u0144cowy naturalizm. Co w istocie odr\u00f3\u017cnia wolnego ba\u00addacza od wolnomy\u015bliciela?”.<\/p>\r\n

I dalej emerytowany arcybi\u00adskup Dakaru odnosi si\u0119 do kwestii dialogu z niekatolika\u00admi: \u201e\u00abPrawdy za\u015b nale\u017cy szuka\u0107 w spos\u00f3b odpowiadaj\u0105cy god\u00adno\u015bci osoby ludzkiej i jej spo\u00ad\u0142ecznej naturze, mianowicie przez wolne dociekania, przez nauczanie i wychowanie, wymian\u0119 my\u015bli i dialog, przez co jedni drugim przedk\u0142adaj\u0105 prawd\u0119, kt\u00f3r\u0105 znale\u017ali albo s\u0105\u00addz\u0105, \u017ce znale\u017ali, aby pomaga\u0107 sobie nawzajem w jej zg\u0142\u0119bia\u00adniu\u00bb. A wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c wierz\u0105cy, podobnie jak niewierz\u0105cy, po\u00adwinien nieustannie poszuki\u00adwa\u0107 prawdy. Jednak \u015bw. Pawe\u0142 gromi\u0142 fa\u0142szywych nauczycieli, \u00abzawsze si\u0119 ucz\u0105cych, a nigdy do poznania prawdy nie docho\u00addz\u0105cych\u00bb! A obecnie twierdzi si\u0119, \u017ce niewierz\u0105cy powinien wzbogaci\u0107 wierz\u0105cego w ele\u00admenty prawdy, kt\u00f3rych temu ostatniemu brakuje! \u015awi\u0119te Oficjum w Instrukcji o ruchu ekumenicznym <\/em>z 20 grudnia 1949 r. pot\u0119pi\u0142o jednak ten b\u0142\u0105d i m\u00f3wi\u0105c o powrocie od\u0142\u0105\u00adczonych chrze\u015bcijan do Ko\u015bcio\u00ad\u0142a katolickiego, stwierdzi\u0142o: \u00abNale\u017cy jednak wystrzega\u0107 si\u0119 m\u00f3wienia o tych sprawach w taki spos\u00f3b, kt\u00f3ry powraca\u00adj\u0105cych do Ko\u015bcio\u0142a m\u00f3g\u0142by utwierdza\u0107 w fa\u0142szywym prze\u00adkonaniu, \u017ce wzbogacaj\u0105 go o jakie\u015b istotne elementy, kt\u00f3\u00adrych mu a\u017c dot\u0105d brakowa\u0142o\u00bb. Kontakty z niekatolikami mo\u00adg\u0105 wzbogaci\u0107 jedynie nasze lu\u00addzkie do\u015bwiadczenie, nie mog\u0105 jednak wnie\u015b\u0107 \u017cadnych nowych warto\u015bciowych element\u00f3w dok\u00adtrynalnych!”.<\/p>\r\n

Nieustraszony misjonarz do\u00adstrzega\u0142 w duchu soborowym b\u0142\u0105d perspektywy, wypaczaj\u0105cy sam\u0105 natur\u0119 katolickiej ewan\u00adgelizacji: \u201eSob\u00f3r znacznie zmie\u00adni\u0142 stanowisko Ko\u015bcio\u0142a wobec innych religii, zw\u0142aszcza nie\u00adchrze\u015bcija\u0144skich. Podczas roz\u00admowy, jak\u0105 przeprowadzi\u0142em z sekretarzem biskupa Fran\u00adciszka Nestora Adama z Sion 13 wrze\u015bnia 1975 r., zgodzi\u0142 si\u0119 on ze mn\u0105: przyzna\u0142, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o w misyjnym nasta\u00adwieniu Ko\u015bcio\u0142a. Jak jednak doda\u0142: \u00abZmiana ta by\u0142a koniecz\u00adna\u00bb. Powiedzia\u0142 do mnie: \u00abSta\u00adramy si\u0119 na przyk\u0142ad doszuki\u00adwa\u0107 element\u00f3w dobra u nie\u00adchrze\u015bcijan i ludzi od\u0142\u0105czonych od Ko\u015bcio\u0142a. Pr\u00f3bujemy do\u00adstrzec w warto\u015bciach, kt\u00f3re wyznaj\u0105, zarodki ich zbawie\u00adnia\u00bb. Oczywi\u015bcie ka\u017cdy b\u0142\u0105d ma sw\u00f3j prawdziwy, pozytywny aspekt, nie ma czego\u015b takiego jak czysty b\u0142\u0105d, tak jak nie ist\u00adnieje absolutne z\u0142o. Z\u0142o polega na deformacji rzeczy dobrych, b\u0142\u0105d jest deformacj\u0105 prawdy (…). Istnieje jednak ogromne niebezpiecze\u0144stwo w opieraniu si\u0119 na pozosta\u0142o\u015bciach prawdy, jakie zachowa\u0142y si\u0119 w b\u0142\u0119dzie. Co pomy\u015bleliby\u015bmy o lekarzu, kt\u00f3ry wezwany do \u0142\u00f3\u017cka chore\u00adgo, stwierdzi\u0142by: \u00abNa wiele chor\u00f3b przecie\u017c nie zachorowa\u0142 \u201d\u201d nie jest z nim wi\u0119c jeszcze tak \u017ale!\u00bb. Nie by\u0142oby sensu m\u00f3\u00adwi\u0107 mu: \u00abAle\u017c prosz\u0119 przyjrze\u0107 si\u0119 objawom choroby. Czy nie widzi pan, \u017ce on jest chory?\u00bb. Odpowiedzia\u0142by: \u00abNie jest z nim jeszcze tak \u017ale. Poza tym, moja metoda leczenia polega na niezwracaniu uwagi na cho\u00adroby moich pacjent\u00f3w \u201d\u201d to my\u015blenie negatywne \u201d\u201d ale na poszukiwaniu w nich pozosta\u00ad\u0142o\u015bci zdrowia\u00bb (…). To tak, jak\u00adby powiedzie\u0107: pozostawmy chorych, by poumierali na swe wspania\u0142e choroby! M\u00f3wi\u0105c niekatolikom i niechrze\u015bcija\u00adnom: \u00abNajwa\u017cniejsze, \u017ce macie prawe sumienia, \u017ce macie pew\u00adne \u015brodki zbawienia\u00bb, dopro\u00adwadzamy ich do przekonania, \u017ce nie s\u0105 chorzy. I jak mamy ich potem nawr\u00f3ci\u0107? (…) Duch ten nigdy nie by\u0142 duchem Ko\u00ad\u015bcio\u0142a. Duch misyjny by\u0142 za\u00adwsze szczery \u201d\u201d ukazywa\u0142 cho\u00adrym ich u\u0142omno\u015bci, aby ich ule\u00adczy\u0107, by dostarczy\u0107 im lekarstw, kt\u00f3rych potrzebuj\u0105. Zatajanie wobec niechrze\u015bci\u00adjan, \u017ce potrzebuj\u0105 oni religii chrze\u015bcija\u0144skiej, \u017ce mog\u0105 by\u0107 zbawieni jedynie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, jest nieludzkim okrucie\u0144stwem. Na pocz\u0105tku prywatnej rozmowy uprawnione jest \u201d\u201d na znak captatio benevolentiae \u201d\u201d <\/em>po\u00adchwalenie tego, co rzeczywi\u00ad\u015bcie jest dobrego w ich religii. Jednak czynienie z tego zasady doktrynalnej to b\u0142\u0105d, to zwo\u00addzenie dusz! \u00abZbawcze warto\u015bci innych religii\u00bb to herezja! Czy\u00adnienie z tego podstawy aposto\u00adlatu misyjnego oznacza de fac\u00adto <\/em>wol\u0119 utrwalenia dusz w b\u0142\u0119\u00addzie! Ten \u00abdialog\u00bb jest w najwy\u017cszym stopniu antymisyjny! Zbawiciel nie pos\u0142a\u0142 Aposto\u0142\u00f3w po to, by prowadzili dialog, ale aby nauczali! Poniewa\u017c duch wolnego dialogu zaszczepiony zosta\u0142 od czasu soboru kap\u0142a\u00adnom oraz misjonarzom, \u0142atwo zrozumie\u0107, dlaczego Ko\u015bci\u00f3\u0142 soborowy ca\u0142kowicie utraci\u0142 gorliwo\u015b\u0107 misyjn\u0105, b\u0119d\u0105c\u0105 sa\u00adm\u0105 dusz\u0105 Ko\u015bcio\u0142a!”.<\/p>\r\n

Konsekwencj\u0105 przywi\u0105zywa\u00adnia nadmiernego znaczenia do cz\u0119\u015bciowych prawd obecnych w innych religiach \u201d\u201d bez do\u00adstrzegania w nich ich ducha b\u0142\u0119du i negacji \u201d\u201d oraz pami\u0119ta\u00adnia jedynie o tym, co \u0142\u0105czy, a nie o tym, co dzieli, jest indy\u00adferentyzm religijny, a nawet synkretyzm. Przyznaje to na\u00adwet Renat Raymond, kt\u00f3rego nie mo\u017cna w \u017caden spos\u00f3b po\u00addejrzewa\u0107 o tradycjonalizm. \u00d3w liberalny chrze\u015bcijanin, m\u00f3wi\u0105c o idei \u201ebardzo silnie za\u00adkotwiczonej we wsp\u00f3\u0142czesnej mentalno\u015bci, idei, wedle kt\u00f3rej \u017cadna religia nie posiada ca\u0142ej prawdy”, przyznaje otwarcie: \u201eSam Ko\u015bci\u00f3\u0142 przyczynia si\u0119 do tego w miar\u0119, jak okazuje sza\u00adcunek innym wyznaniom, zw\u0142aszcza od czasu ostatniego soboru. Tradycje niechrze\u015bci\u00adja\u0144skie nie s\u0105 ju\u017c uto\u017csamiane z b\u0142\u0119dem. W rezultacie znik\u0142o to, co przez tak d\u0142ugi czas chroni\u0142o to\u017csamo\u015b\u0107 katolik\u00f3w: przekonanie o absolutnej nie\u00admo\u017cno\u015bci pogodzenia prawdy i b\u0142\u0119du”. Raymond wyci\u0105ga z tego logiczny wniosek: \u201eDo\u00adminuj\u0105ca obecnie opinia nie jest zbyt odleg\u0142a od idei, \u017ce naj\u00adrozmaitsze tradycje religijne posiadaj\u0105 r\u00f3wn\u0105 warto\u015b\u0107. Dla\u00adczego wi\u0119c nie rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 gdzie indziej w poszukiwaniu tego, czego nam samym braku\u00adje, uprawiaj\u0105c co\u015b w rodzaju turystyki duchowej? Doprowa\u00addzi\u0142oby to do pewnego rodzaju synkretyzmu”.<\/p>\r\n

Nota Kongregacji Nauki Wiary podkre\u015bla, \u017ce wolno\u015b\u0107 religijna nie wyklucza mi\u0142o\u015bci i prawdy oraz gorliwo\u015bci misyj\u00adnej: \u201ePoszanowanie wolno\u015bci religijnej i jej obrona \u00abnie po\u00adwinny nas nigdy czyni\u0107 oboj\u0119t\u00adnymi na prawd\u0119 i dobro. Sama mi\u0142o\u015b\u0107 bowiem sk\u0142ania uczni\u00f3w Chrystusa do g\u0142osze\u00adnia wszystkim ludziom zba\u00adwiennej prawdy\u00bb”. Stwierdze\u00adnie to powt\u00f3rzone jest kilka ra\u00adzy, jednak bez \u017cadnego odniesienia do fakt\u00f3w, czyli bez uwzgl\u0119dnienia konkretnych skutk\u00f3w, jakie na mentalno\u015bci i zachowaniu wiernych wywie\u00adraj\u0105 spotkania mi\u0119dzywyzna\u00adniowe w rodzaju dnia modlitw w Asy\u017cu. Mo\u017cna by si\u0119 zastana\u00adwia\u0107, czy dyskusja ignoruj\u0105ca do tego stopnia wymow\u0119 fak\u00adt\u00f3w nie jest w istocie dyskusj\u0105 ideologiczn\u0105, utopi\u0105 ca\u0142kowicie oderwan\u0105 od rzeczywisto\u015bci.<\/p>\r\n

Nota o ewangelizacji usi\u0142uje udowodni\u0107, w zgodzie z \u201eher\u00admeneutyk\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci”, \u017ce nie ma rozd\u017awi\u0119ku pomi\u0119dzy tra\u00addycyjnym nauczaniem Ko\u015bcio\u0142a a soborowym ekumenizmem, nie czyni jednak \u017cadnego od\u00adniesienia do jakiegokolwiek dokumentu sprzed Vaticanum II<\/em> (…). <\/em>Na pr\u00f3\u017cno doszukiwa\u0107 si\u0119 w niej jakiego\u015b cytatu z Mortalium animos <\/em>Piusa XI czy Mystici corporis <\/em>Piusa XII, ani Instrukcji o ruchu ekumenicznym <\/em>og\u0142oszonej przez \u015awi\u0119te Oficjum w 1949 r. Z drugiej strony cytuje si\u0119 bar\u00addzo obficie II Sob\u00f3r Watyka\u0144\u00adski, gdy\u017c \u201d\u201d jak przyznaj\u0105 auto\u00adrzy \u201d\u201d nota \u201eopiera si\u0119 na ca\u0142o\u00ad\u015bci katolickiego nauczania o ewangelizacji, obszernie przedstawionego w Magiste\u00adrium Paw\u0142a VI i Jana Paw\u0142a II”. Czy ma to oznacza\u0107, \u017ce dopiero po ostatnim soborze Ko\u015bci\u00f3\u0142 uzmys\u0142owi\u0142 sobie sw\u00f3j zwi\u0105zek z innymi religiami, a wcze\u015bniej mia\u0142 w tej kwestii ca\u0142kowicie b\u0142\u0119dny pogl\u0105d?<\/p>\r\n

Tydzie\u0144 po opublikowaniu wspomnianej noty, w przem\u00f3\u00adwieniu do Kurii Rzymskiej z 21 grudnia 2007 r., Benedykt XVI potwierdzi\u0142 konieczno\u015b\u0107 pogo\u00addzenia katolickiej ewangelizacji z soborowym ekumenizmem. Odnosz\u0105c si\u0119 do swej wizyty w Brazylii w maju 2007 r. oraz do dokumentu opublikowanego z tej okazji w Aparecida: Disci\u00adples and Missionaries of Jesus Christ <\/em>(\u201eUczniowie i misjonarze Chrystusa”), papie\u017c o\u015bwiadczy\u0142: \u201eUcze\u0144 Jezusa Chrystusa, jak m\u00f3wi nam dokument, musi by\u0107 r\u00f3wnie\u017c \u00abmisyjny\u00bb, musi by\u0107 g\u0142osicielem Ewangelii. W tym w\u0142a\u015bnie miejscu pojawia si\u0119 kontrowersja: czy \u00abewangeliza\u00adcja\u00bb jest dzi\u015b wci\u0105\u017c uzasadnio\u00adna? Czy\u017c wszystkie religie \u015bwiata oraz koncepcje [filozo\u00adficzne] nie powinny raczej wsp\u00f3\u0142istnie\u0107 w pokoju i stara\u0107 si\u0119 pracowa\u0107 dla ludzko\u015bci, ka\u017c\u00adda na sw\u00f3j w\u0142asny spos\u00f3b? Fakt, \u017ce musimy wszyscy wsp\u00f3\u0142istnie\u0107 i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 w tolerancji oraz wzajemnym szacunku, nie podlega dyskusji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest w ten proces aktywnie zaanga\u017cowany i da\u0142 tego widoczny wyraz, organizuj\u0105c dwa spotkania w Asy\u017cu, a w bie\u017c\u0105cym roku spotkanie w Neapolu. Chcia\u0142\u00adbym w tym miejscu wspomnie\u0107 o uprzejmym li\u015bcie, jaki otrzy\u00adma\u0142em 13 pa\u017adziernika od 138 przyw\u00f3dc\u00f3w muzu\u0142ma\u0144skich, wyra\u017caj\u0105cym ich wsp\u00f3lne zaan\u00adga\u017cowanie dla sprawy budowy \u015bwiatowego pokoju. Odpowie\u00addzia\u0142em im z rado\u015bci\u0105, wyra\u017ca\u00adj\u0105c moje uznanie dla takich szlachetnych intencji, i podkre\u00ad\u015bli\u0142em nagl\u0105c\u0105 potrzeb\u0119 osi\u0105\u00adgni\u0119cia trwa\u0142ego porozumienia, kt\u00f3re by\u0142oby w stanie zabezpie\u00adczy\u0107 warto\u015bci wzajemnego sza\u00adcunku, dialogu i wsp\u00f3\u0142pracy. Wsp\u00f3lne uznawanie przez nas istnienia jednego Boga, wszechwiedz\u0105cego Stw\u00f3rcy i S\u0119dziego uczynk\u00f3w wszyst\u00adkich ludzi, stanowi podstaw\u0119 dla wsp\u00f3lnego dzia\u0142ania w obronie poszanowania god\u00adno\u015bci ka\u017cdej osoby ludzkiej oraz budowania bardziej spra\u00adwiedliwego i zgodnego spo\u0142e\u00adcze\u0144stwa”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

M\u0142ody ks. Lefebvre jako misjonarz w Afryce.<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Wspomniawszy dwa spotkania mi\u0119dzywyznaniowe w Asy\u017cu i tegoroczne \u201d\u201d orga\u00adnizowane w tym samym duchu \u201d\u201d spotkanie w Neapolu oraz przypomniawszy to, co w jego opinii \u0142\u0105czy katolik\u00f3w i muzu\u0142\u00adman\u00f3w, Benedykt XVI m\u00f3wi\u0142 te\u017c o misyjnym charakterze Ko\u015bcio\u0142a: \u201eCzy jednak z tego pragnienia dialogu i wsp\u00f3\u0142pra\u00adcy nie wynika r\u00f3wnocze\u015bnie, \u017ce nie mo\u017cemy ju\u017c przekazywa\u0107 przes\u0142ania Jezusa Chrystusa, \u017ce nie ma potrzeby przedsta\u00adwiania ludzko\u015bci i \u015bwiatu tego wezwania i nadziei, kt\u00f3re z niej wyp\u0142ywa? Ci, kt\u00f3rzy poznali wielk\u0105 prawd\u0119 czy te\u017c do\u015bwiad\u00adczyli wielkiej rado\u015bci, musz\u0105 si\u0119 ni\u0105 dzieli\u0107; absolutnie nie wolno im zachowywa\u0107 jej wy\u00ad\u0142\u0105cznie dla siebie. Tak wielkie dary nie s\u0105 nigdy przeznaczone dla jednej tylko osoby. W Jezu\u00adsie Chrystusie za\u015bwieci\u0142a nam wielka \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107: nie mo\u017cemy chowa\u0107 jej pod korcem, musimy umie\u015bci\u0107 j\u0105 w latarni, aby dawa\u0142a \u015bwiat\u0142o wszystkim (por. Mt 5, 15). \u015aw. Pawe\u0142 odbywa\u0142 wiele podr\u00f3\u017cy, niestrudzenie g\u0142osz\u0105c Ewangeli\u0119. Czu\u0142 si\u0119 na\u00adwet w pewien spos\u00f3b \u00abprzymu\u00adszony\u00bb do jej g\u0142oszenia (por. 1 Kor 9, 16) \u201d\u201d nie tyle dlatego, by obawia\u0142 si\u0119 o zbawienie ja\u00adkiej\u015b nieochrzczonej osoby, kt\u00f3ra jeszcze nie zosta\u0142a ubo\u00adgacona przez Ewangeli\u0119, co z tego powodu, \u017ce by\u0142 \u015bwiado\u00admy, i\u017c historia jako ca\u0142o\u015b\u0107 nie mog\u0142aby zosta\u0107 dope\u0142niona, za\u00adnim Ewangelia nie b\u0119dzie g\u0142o\u00adszona pe\u0142nej liczbie (pleroma) <\/em>narod\u00f3w (Rz 2, 25). By osi\u0105gn\u0105\u0107 ow\u0105 pe\u0142ni\u0119, trzeba, by Do\u00adbra Nowina g\u0142oszona by\u0142a wszystkim narodom, wszyst\u00adkim m\u0119\u017cczyznom i kobietom (por. Mk 13, 10)”.<\/p>\r\n

Papie\u017c wydaje si\u0119 jednak nie zauwa\u017ca\u0107, \u017ce mi\u0119dzywyznanio\u00adwe spotkania, takie jak w Asy\u017cu i Neapolu czy te\u017c modlitwa w B\u0142\u0119kitnym Meczecie w Stam\u00adbule w 2006 r., nios\u0105 w sobie \u201d\u201d niezale\u017cnie od osobistych inten\u00adcji \u201d\u201d praktyczn\u0105 nauk\u0119, sprzeczn\u0105 z misyjnym pos\u0142annictwem Ko\u015bcio\u0142a. A nauka taka przemawia do ludzi znacznie g\u0142o\u015bniej ni\u017c wszystkie wyja\u015bnie\u00adnia Kongregacji Nauki Wiary.<\/p>\r\n

Przejd\u017amy teraz do noty opublikowanej w lipcu ubieg\u0142e\u00adgo roku.<\/p>\r\n

Odpowiedzi dotycz\u0105ce nauki o Ko\u015bciele (10 lipca 2007 r.)<\/strong><\/p>\r\n

Pierwsza odpowied\u017a zapre\u00adzentowana w tym dokumencie zawiera si\u0119 w stwierdzeniu, \u017ce \u201eII Sob\u00f3r Watyka\u0144ski ani nie zamierza\u0142 zmienia\u0107, ani fak\u00adtycznie nie zmieni\u0142 tej\u017ce nauki, a jedynie rozwin\u0105\u0142 j\u0105, pog\u0142\u0119bi\u0142 i szerzej wy\u0142o\u017cy\u0142”. Odno\u015bnie do nowego wyra\u017cenia subsistit in <\/em>nota dostarcza nast\u0119puj\u0105cego wyja\u015bnienia: \u201eW konstytucji do\u00adgmatycznej Lumen gentium, <\/em>n. 8, trwanie (subsistentia) <\/em>to nie\u00adzmienna historyczna ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i obecno\u015b\u0107 wszystkich elemen\u00adt\u00f3w ustanowionych przez Chrystusa w Ko\u015bciele katolic\u00adkim, w kt\u00f3rym rzeczywi\u015bcie trwa Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusa na tej ziemi”. Innymi s\u0142owy, Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy odnale\u017a\u0107 mo\u017cna w konkretny spos\u00f3b w Ko\u015bciele katolickim, co wydaje si\u0119 wyra\u00ad\u017ca\u0107 identyczno\u015b\u0107 obu tych rze\u00adczywisto\u015bci. Jednak to samo wyja\u015bnienie zawiera stwierdze\u00adnie, \u017ce o ile poj\u0119cie \u201e\u00abtrwa\u00bb (subsistit) <\/em>mo\u017ce by\u0107 przypisane wy\u0142\u0105cznie Ko\u015bcio\u0142owi katolic\u00adkiemu, mo\u017cna jednak \u00abw praw\u00addzie powiedzie\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest obecny i dzia\u0142a w Ko\u015bcio\u0142ach i Wsp\u00f3l\u00adnotach ko\u015bcielnych nieb\u0119d\u0105\u00adcych w pe\u0142nej komunii z Ko\u00ad\u015bcio\u0142em katolickim \u201d\u201d dzi\u0119ki elementom u\u015bwi\u0119cenia i praw\u00addy, kt\u00f3re s\u0105 w nich obecne\u00bb, zgodnie z nauczaniem Jana Paw\u0142a II zawartym w Ut unum sint <\/em>(\u00a7 11)”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Benedykt XVI \u015bciska r\u0119ce rabina Artura Schneiera na zako\u0144czenie swej wizyty w synagodze Park East na Manhattanie, 18 kwietnia 2008 r.<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Kongregacja Nauki Wiary usprawiedliwia u\u017cywanie okre\u00ad\u015blenia \u201etrwa w” zamiast \u201ejest” w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: \u201eU\u017cycie tego wyra\u017cenia, kt\u00f3re oznacza pe\u0142n\u0105 identyczno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego z Ko\u015bcio\u0142em katolickim, nie zmienia doktry\u00adny o Ko\u015bciele, a swoj\u0105 prawdzi\u00adw\u0105 motywacj\u0119 znajduje w tym, \u017ce ja\u015bniej wyra\u017ca fakt, i\u017c poza jego organizmem znajduj\u0105 si\u0119 \u00abliczne pierwiastki u\u015bwi\u0119cenia i prawdy\u00bb, \u00abkt\u00f3re jako w\u0142a\u015bciwe dary Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego nak\u0142aniaj\u0105 do jedno\u015bci katolic\u00adkiej (…). Dlatego Ko\u015bcio\u0142y i Wsp\u00f3lnoty od\u0142\u0105czone, cho\u0107 w naszym przekonaniu podle\u00adgaj\u0105 brakom, wcale nie s\u0105 po\u00adzbawione znaczenia i wagi w ta\u00adjemnicy zbawienia. Duch Chry\u00adstusa nie wzbrania si\u0119 przecie\u017c pos\u0142ugiwa\u0107 nimi jako \u015brodkami zbawienia, kt\u00f3rych to moc po\u00adchodzi z samej pe\u0142ni \u0142aski i prawdy, powierzonej Ko\u015bcio\u00ad\u0142owi katolickiemu\u00bb”. W komen\u00adtarzu do\u0142\u0105czonym do tego do\u00adkumentu kongregacja przyzna\u00adje, \u017ce \u201eintencj\u0105 ojc\u00f3w soboro\u00adwych by\u0142o jedynie uznanie we wsp\u00f3lnotach niekatolickich obecno\u015bci element\u00f3w eklezjal\u00adnych w\u0142a\u015bciwych dla Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego. Wynika z tego, \u017ce ani identyfikacja Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego z Ko\u015bcio\u0142em katolickim nie jest ju\u017c czym\u015b nieaktualnym, ani poza Ko\u015bcio\u00ad\u0142em katolickim nie wyst\u0119puje ca\u0142kowity brak element\u00f3w ekle\u00adzjalnych, rodzaj \u00abpozako\u015bciel\u00adnej pr\u00f3\u017cni\u00bb”. Jak wi\u0119c widzimy, nota maj\u0105ca rzekomo wyja\u015bni\u0107 niejasno\u015bci, w istocie wcale te\u00adgo nie czyni. Prawdziwym po\u00adwodem, dla kt\u00f3rego subsistit in <\/em>zast\u0105pi\u0142o est, <\/em>by\u0142a ch\u0119\u0107 \u201ezaak\u00adcentowania wi\u0119kszej otwarto\u015bci na ekumeniczne \u017c\u0105danie uzna\u00adnia prawdziwie eklezjalnych cech i wymiar\u00f3w we wsp\u00f3lno\u00adtach chrze\u015bcija\u0144skich, nieb\u0119d\u0105\u00adcych w pe\u0142nej komunii z Ko\u00ad\u015bcio\u0142em katolickim, ze wzgl\u0119du na obecne w nich \u00abliczne pierwiastki u\u015bwi\u0119cenia i prawdy\u00bb. Konsekwentnie, chocia\u017c jest tylko jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry \u00abtrwa\u00bb w jednym, wyj\u0105tkowym i historycznym podmiocie, ist\u00adniej\u0105 jednak poza jego widzial\u00adnymi granicami prawdziwe rze\u00adczywisto\u015bci eklezjalne”.<\/p>\r\n

W dalszej cz\u0119\u015bci komentarz dodaje, \u017ce nota, daleka od kwe\u00adstionowania ekumenizmu pro\u00admowanego przez Vaticanum II<\/em>, \u201eoferuje warto\u015bciowe wskaza\u00adnia dla przysz\u0142o\u015bci dialogu ekumenicznego. Dialog ten po\u00adzostaje jednym z priorytet\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, jak to potwierdzi\u0142 Benedykt XVI w swym pierwszym przes\u0142aniu do Ko\u015bcio\u0142a z 20 kwietnia 2005 r. oraz przy wielu innych okazjach, zw\u0142aszcza podczas swej wizyty apostolskiej w Tur\u00adcji (28 listopada \u201d\u201d 1 grudnia 2006 r.).<\/p>\r\n

Od paradoksu do dwuznaczno\u015bci, od dwuznaczno\u015bci do sprzeczno\u015bci<\/strong><\/p>\r\n

Najbardziej znamienny frag\u00adment komentarza brzmi jednak nast\u0119puj\u0105co: \u201eKatolicki ekume\u00adnizm m\u00f3g\u0142by wydawa\u0107 si\u0119, na pierwszy rzut oka, czym\u015b nieco paradoksalnym. II Sob\u00f3r Waty\u00adka\u0144ski u\u017cy\u0142 terminu \u00absubsistit in\u00bb, <\/em>usi\u0142uj\u0105c pogodzi\u0107 dwa twierdzenia doktrynalne: z jed\u00adnej strony podkre\u015bli\u0142, \u017ce pomi\u00admo wszystkich podzia\u0142\u00f3w mi\u0119\u00addzy chrze\u015bcijanami Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy nadal istnieje w spos\u00f3b pe\u0142ny jedynie w Ko\u00ad\u015bciele katolickim, z drugiej na\u00adtomiast uzna\u0142, \u017ce liczne ele\u00admenty u\u015bwi\u0119cenia i prawdy ist\u00adniej\u0105 poza widzialnymi grani\u00adcami Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, czy to w poszczeg\u00f3lnych Ko\u015bcio\u00ad\u0142ach, czy wsp\u00f3lnotach ko\u015bciel\u00adnych, nieb\u0119d\u0105cych w pe\u0142nej komunii z Ko\u015bcio\u0142em katolickim. Z tego powodu ten sam dekret II Soboru Watyka\u0144skiego o ekumenizmie (Unitatis redin\u00adtegratio) <\/em>wprowadzi\u0142 termin \u00abpe\u0142nia (jedno\u015bci\/katolicko\u00ad\u015bci)\u00bb, aby pom\u00f3c w lepszym zrozumieniu tej nieco paradok\u00adsalnej sytuacji”.<\/p>\r\n

Osoby czytaj\u0105ce owo \u201ewyja\u00ad\u015bnienie”, kt\u00f3re przyznaje otwarcie, \u017ce jest \u201enieco para\u00addoksalne”, s\u0105 niew\u0105tpliwie \u201enieco” zdezorientowane. Niejasno\u015bci, kt\u00f3re mia\u0142y zosta\u0107 wyja\u015bnione, zosta\u0142y de facto <\/em>za\u00adst\u0105pione paradoksem, przez kt\u00f3ry sob\u00f3r chcia\u0142 pogodzi\u0107 dwa twierdzenia: \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest Ko\u015bcio\u0142em katolickim” oraz \u201eod\u0142\u0105czone wsp\u00f3lnoty, nieb\u0119d\u0105ce w pe\u0142nej komunii z Ko\u015bcio\u0142em, nie s\u0105 wcale \u00abpr\u00f3\u017cni\u0105 pozako\u015bcieln\u0105\u00bb, poniewa\u017c zawieraj\u0105 wiele ele\u00adment\u00f3w u\u015bwi\u0119cenia i prawdy”, kt\u00f3re, wed\u0142ug Vaticanum II<\/em>, s\u0105 elementami eklezjalnymi.<\/p>\r\n

Rodzi si\u0119 jednak pytanie: je\u00ad\u015bli skutkiem pr\u00f3b pogodzenia tych twierdze\u0144 jest paradoks, czy s\u0105 one w praktyce mo\u017cliwe do pogodzenia? Czy nie s\u0105 wza\u00adjemnie sprzeczne? Czy pr\u00f3ba pogodzenia ich nie jest po pro\u00adstu pr\u00f3b\u0105 zawieszenia zasady niesprzeczno\u015bci? (…) Warto w tym miejscu przypomnie\u0107 tradycyjn\u0105 definicj\u0119 od\u0142\u0105czo\u00adnych wsp\u00f3lnot. Oto, co pisa\u0142 na ten temat abp Lefebvre w ksi\u0105\u017cce Oni Jego zdetronizowali: <\/em>\u201eSob\u00f3r znajdowa\u0142 upodo\u00adbanie w wys\u0142awianiu warto\u015bci zbawczych czy te\u017c po prostu warto\u015bci innych religii. M\u00f3\u00adwi\u0105c o niekatolickich religiach chrze\u015bcija\u0144skich, Vaticanum II <\/em>naucza, \u017ce \u00abcho\u0107 w naszym przekonaniu podlegaj\u0105 bra\u00adkom, wcale nie s\u0105 pozbawione znaczenia i wagi w tajemnicy zbawienia\u00bb. To herezja! Jedynym \u015brodkiem zbawienia jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. O tyle, o ile s\u0105 one od\u0142\u0105czone od jedno\u015bci prawdziwej wiary, wsp\u00f3lnoty protestanckie nie mog\u0105 by\u0107 na\u00adrz\u0119dziami Ducha \u015awi\u0119tego. Mo\u017ce On oddzia\u0142ywa\u0107 jedynie bezpo\u015brednio na dusze lub czy\u00adni\u0107 u\u017cytek ze \u015brodk\u00f3w (np. chrztu), kt\u00f3re same w sobie nie nosz\u0105 znamienia od\u0142\u0105czenia. Mo\u017cna by\u0107 zbawionym w prote\u00adstantyzmie, ale nie przez prote\u00adstantyzm!”.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

\u201ePodczas soboru odby\u0142a si\u0119 wielka debata, czy Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest to\u017csamy z Ko\u015bcio\u0142em katolickim. Wielu ojc\u00f3w soboru skorygowa\u0142o ten pogl\u0105d i dzi\u015b m\u00f3wi si\u0119, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusa subsisit in. Substistit in Ecclesia Romana Catholica<\/em>. To znaczy istnieje tam, ale tak\u017ce jest obecny gdzie indziej” (Jan Kung).<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Bp Bernard Fellay w wywia\u00addzie dla \u201eThe Remnant” sko\u00admentowa\u0142 publikacj\u0119 dokumen\u00adtu Kongregacji Nauki Wiary w spos\u00f3b nast\u0119puj\u0105cy: \u201eTo do\u00adskona\u0142a ilustracja tego, o czym m\u00f3wimy przez sze\u015b\u0107 ostatnich lat. Rzym nadal brnie w dwu\u00adznaczno\u015bci, poniewa\u017c nie wy\u00addaje si\u0119 przywi\u0105zywa\u0107 specjal\u00adnego znaczenia do tego, czy co\u015b jest ze sob\u0105 sprzeczne, czy te\u017c nie. Dokument ten wydaje si\u0119 nie wyja\u015bnia\u0107 niczego, ale jedynie potwierdza\u0107 po raz ko\u00adlejny, \u017ce \u00abtak\u00bb oznacza \u00abnie\u00bb”.<\/p>\r\n

Brian Mershon1<\/sub>, poproszony o podanie przyk\u0142adu takiego zachowania, odpowiedzia\u0142: \u201ePrzyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 w\u0142a\u015bnie kwestia subsistit. <\/em>[Pytanie brzmi:] Dlaczego u\u017cywa\u0107 wyra\u00ad\u017cenia subsistit in <\/em>zamiast est? <\/em>Czytasz odpowied\u017a i nadal nic nie rozumiesz. T\u0142umaczy si\u0119 nam, \u017ce oznacza to w istocie est <\/em>i \u017ce mi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em Chrystu\u00adsowym a Ko\u015bcio\u0142em katolickim zachodzi identyczno\u015b\u0107, \u017ce nie ma zmiany w doktrynie (…). Pr\u00f3buje si\u0119 nas przekona\u0107, \u017ce nie ma sprzeczno\u015bci pomi\u0119dzy doktryn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a w przesz\u0142o\u00ad\u015bci a nauk\u0105 Vaticanum II. <\/em>My natomiast upieramy si\u0119 przy twierdzeniu, \u017ce Vaticanum <\/em>II<\/em> pozostaje w niezgodzie \u00ad w sprzeczno\u015bci \u201d\u201d jest nawet nauczaniem b\u0142\u0119du sprzecznego z tradycyjnym nauczaniem, zw\u0142aszcza w kwestii ekumeni\u00adzmu. Tu natomiast [w doku\u00admencie KDW] oba elementy zo\u00adsta\u0142y po\u0142\u0105czone: tradycyjna doktryna i Vaticanum II <\/em>(…)<\/p>\r\n

Tekst ten stanowi potwier\u00addzenie zasadno\u015bci wszystkich naszych zarzut\u00f3w dotycz\u0105cych dwuznaczno\u015bci soborowych i posoborowych dokument\u00f3w. Jest doskona\u0142ym przyk\u0142adem dwuznaczno\u015bci i by\u0107 mo\u017ce ni\u00adgdy dot\u0105d nie posuni\u0119to si\u0119 tak daleko w usi\u0142owaniu po\u0142\u0105cze\u00adnia tego, czego po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 nie da, przez sugerowanie, \u017ce nie spos\u00f3b wyrazi\u0107 tego w spos\u00f3b jasny i jednoznaczny. (…)<\/p>\r\n

Dwuznaczno\u015b\u0107 oznacza, \u017ce istniej\u0105 co najmniej dwie mo\u017c\u00adliwo\u015bci rozumienia czy te\u017c in\u00adterpretacji danego tekstu. Nie\u00adbezpiecze\u0144stwo jest w tym przypadku tym wi\u0119ksze, \u017ce chodzi o tekst najwy\u017cszej rangi doktrynalnej, dokument sobo\u00adru powszechnego. To wielka tragedia. Dwuznaczno\u015bci te, trzeba ze smutkiem przyzna\u0107, znajdujemy niemal wsz\u0119dzie. Poza tymi trzema najpowa\u017c\u00adniejszymi b\u0142\u0119dami: ekumeni\u00adzmem, wolno\u015bci\u0105 religijn\u0105 oraz kolegializmem, niejasno\u015bci mo\u017cna napotka\u0107 na ka\u017cdym kroku. To nie jest duch katolic\u00adki, to wsp\u00f3\u0142czesny duch post\u0119\u00adpu, pot\u0119piony cz\u0119\u015bciowo przez Benedykta XVI, ale r\u00f3wnocze\u00ad\u015bnie zasadniczo przez niego aprobowany. To b\u0142\u0119dne ko\u0142o. Musz\u0119 powt\u00f3rzy\u0107 raz jeszcze: dokument ten jest doskona\u0142\u0105 ilustracj\u0105 owych dwuznaczno\u00ad\u015bci i sprzeczno\u015bci”.<\/p>\r\n

Cztery lata temu, 6 stycznia 2004 r., z okazji 25-lecia ponty\u00adfikatu Jana Paw\u0142a II, bp Ber\u00adnard Fellay przes\u0142a\u0142 wszystkim kardyna\u0142om Kurii Rzymskiej analiz\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 Od eku\u00admenizmu do milcz\u0105cej aposta\u00ad<\/em>zji<\/em>2<\/sup>. <\/em>Towarzyszy\u0142 jej list, w kt\u00f3\u00adrym czytamy: \u201eSam papie\u017c w ekshortacji apostolskiej Ecc\u00adlesia in Europa <\/em>uznaje, \u017ce w obecnych czasach \u00abmilcz\u0105cej apostazji\u00bb dominuje \u00abpraktycz\u00adny agnostycyzm i oboj\u0119tno\u015b\u0107 religijna, wywo\u0142uj\u0105ca u wielu Europejczyk\u00f3w wra\u017cenie, \u017ce \u017cyj\u0105 bez duchowego zaplecza, niczym spadkobiercy, kt\u00f3rzy roztrwonili dziedzictwo pozo\u00adstawione im przez histori\u0119\u00bb. Trudno jednak nie dostrzec w\u015br\u00f3d g\u0142\u00f3wnych przyczyn tego tragicznego stanu rzeczy w\u0142a\u00ad\u015bnie ekumenizmu, oficjalnie za\u00adinicjowanego przez Vaticanum II <\/em>i promowanego przez Jana Paw\u0142a II. Pod pretekstem budowania nowej jedno\u015bci pod ha\u00ads\u0142em \u00abdostrzegania raczej tego, co nas \u0142\u0105czy, ni\u017c tego, co nas dzieli\u00bb, usi\u0142uje si\u0119 \u0142agodzi\u0107, re-interpretowa\u0107 czy nawet skazy\u00adwa\u0107 na zapomnienie specyficz\u00adnie katolickie elementy doktry\u00adny, kt\u00f3re rzekomo generuj\u0105 te podzia\u0142y. Jest to przejaw po\u00adgardy wobec sta\u0142ego i nie\u00adzmiennego nauczania Tradycji, kt\u00f3re uczy, \u017ce Mistycznym Cia\u00ad\u0142em Chrystusa jest tylko Ko\u00ad\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, poza kt\u00f3rym nie ma zbawienia”.<\/p>\r\n

Kardyna\u0142owie, do kt\u00f3rych rozes\u0142ane zosta\u0142o wspomniane studium, nigdy nie zareagowa\u00adli. W\u0105tpliwe te\u017c, by przekonuj\u0105\u00adc\u0105 na nie odpowiedzi\u0105 mog\u0142y by\u0107 dwie ostatnie noty wyja\u00ad\u015bniaj\u0105ce Kongregacji Nauki Wiary.<\/p>\r\n

ks. Alan Lorans, FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Za serwisem DICI t\u0142umaczy\u0142 To\u00admasz Maszczyk.<\/p>\r\n

PRZYPISY:<\/p>\r\n

1<\/sup> Znany tradycyjny publicysta ka\u00adtolicki z USA, pisz\u0105cy m.in. w dwuty\u00adgodniku \u201eThe Remnant” \u201d\u201d przypis red. ZAWSZE WIERNI.<\/p>\r\n

2<\/sup> Bractwo \u015aw. Piusa X w Polsce wys\u0142a\u0142o ten dokument wszystkim pol\u00adskim biskupom \u201d\u201d uwaga red. ZAWSZE WIERNI.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Rzym nadal brnie w dwuznaczno\u015bci, poniewa\u017c nie wydaje si\u0119 przywi\u0105zywa\u0107 specjalnego znaczenia do tego, czy co\u015b jest wewn\u0119trznie sprzeczne, czy te\u017c nie. 14 grudnia 2007 r. Kongregacja Nauki Wiary opublikowala not\u0119 doktrynaln\u0105 O pewnych aspektach ewan\u00adgelizacji. Uprzednio \u201d\u201d a dok\u0142adnie 10 lipca 2007 r. \u201d\u201d ta sama dykasteria og\u0142osi\u0142a dokument zatytu\u0142owany Odpowiedzi na pytania do\u00adtycz\u0105ce […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41013"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=41013"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/41013\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=41013"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=41013"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=41013"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}