{"id":38389,"date":"2011-05-24T22:13:54","date_gmt":"2011-05-25T03:13:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=38389"},"modified":"2011-05-24T22:13:54","modified_gmt":"2011-05-25T03:13:54","slug":"najodwazniejszy-wyklety-klopotliwy-dla-miasta-niezlomnego-prof-wieslaw-jan-wysocki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=38389","title":{"rendered":"Najodwa\u017cniejszy wykl\u0119ty – k\u0142opotliwy dla miasta niez\u0142omnego – prof. Wies\u0142aw Jan Wysocki<\/em>"},"content":{"rendered":"

Od ponad roku w warszawskim magistracie zalega wniosek o nadanie imienia rtm. Witolda Pileckiego obecnemu placowi Defilad. Czy ten, kt\u00f3ry walce z totalitaryzmem narodowego socjalizmu i internacjonalnego komunizmu po\u015bwi\u0119ci\u0142 wszystko, \u0142\u0105cznie z \u017cyciem, doczeka si\u0119 upami\u0119tnienia w stolicy? Dzi\u015b mija 63. rocznica stracenia tego wybitnego \u017co\u0142nierza.<\/em><\/strong><\/p>\r\n

25 maja 1948 r. zamordowany zosta\u0142 przez komunist\u00f3w w warszawskim wi\u0119zieniu przy Rakowieckiej jeden z najwi\u0119kszych \u017co\u0142nierzy Polski Podziemnej – rtm. Witold Pilecki, nazwany przez angielskiego historyka M.R.D. Foota, jednym z sze\u015bciu najodwa\u017cniejszych postaci z lat II wojny \u015bwiatowej. Warto przy tej okazji t\u0119 sylwetk\u0119 wybitnego \u017co\u0142nierza, obywatela, spo\u0142ecznika i patrioty przypomnie\u0107, bowiem wci\u0105\u017c wiedza o tym niezwyk\u0142ym bojowniku niepodleg\u0142o\u015bci jest niedostateczna.<\/strong>

Witold Pilecki wywodzi\u0142 si\u0119 z kresowego ziemia\u0144stwa, kt\u00f3re p\u0142aci\u0142o za zaanga\u017cowanie w dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105 pauperyzacj\u0105 i represjami, m.in. zsy\u0142k\u0105. By\u0142 oficerem rezerwy Wojska Polskiego, zmobilizowanym ponownie w 1939 r., wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Tajnej Armii Polskiej, dobrowolnym wi\u0119\u017aniem KL Auschwitz, oficerem Komendy G\u0142\u00f3wnej Armii Krajowej i organizacji „NIE”, wreszcie wi\u0119\u017aniem politycznym okresu stalinowskiego i ofiar\u0105 komunistycznego mordu s\u0105dowego.<\/p>\r\n

Znany by\u0142 pod pseudonimami: „Witold”, „Tomek”, „Romek”, i pod nazwiskami konspiracyjnymi (pokrywkowymi): „Tomasz Serafi\u0144ski”, „Roman Jezierski, „Leon Bryjak”, „Jan Uzna\u0144ski”, „Witold Smoli\u0144ski” oraz kryptonimem w organizacji „NIE”: „T-IV”.<\/p>\r\n

Dzi\u015b jest legend\u0105 Polski Walcz\u0105cej z obu okupantami; legend\u0105, kt\u00f3ra nie znajduje nale\u017cnego blasku… w wolnej Polsce.

Przed wojn\u0105<\/strong><\/p>\r\n

Urodzi\u0142 si\u0119 13 maja 1901 r. w O\u0142o\u0144cu w Karelii na p\u00f3\u0142nocy Rosji nad Morzem Bia\u0142ym, w rodzinie ziemia\u0144skiej Juliana i Ludwiki z Osiecimskich. Rodzice byli dzie\u0107mi zes\u0142a\u0144c\u00f3w po insurekcji styczniowej i na zsy\u0142ce, daleko od stron rodzinnych, za\u0142o\u017cyli rodzin\u0119. Ojciec w Karelii, na pograniczu rosyjsko-fi\u0144skim, z czasem doszed\u0142 do stanowiska rewizora le\u015bnego. Po liberalizacji, jaka nast\u0105pi\u0142a w cesarstwie rosyjskim na kr\u00f3tko w wyniku rewolucji 1905 r., Pileccy wykorzystali sytuacj\u0119 i matka z dzie\u0107mi – by uchroni\u0107 potomstwo przed rusyfikacj\u0105 – przenios\u0142a si\u0119 do Wilna. Witold wkr\u00f3tce zosta\u0142 cz\u0142onkiem skautingu; od 1914 do 1923 r. dzia\u0142a\u0142 w konspiracyjnym harcerstwie i Polskiej Organizacji Wojskowej, ochotniczo wst\u0105pi\u0142 te\u017c do Samoobrony Wile\u0144skiej. Od 1918 r. r\u00f3wnie\u017c ochotniczo walczy\u0142 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej. W grupie gen. Lucjana \u0179eligowskiego odbiera\u0142 Wilno i nast\u0119pnie do 1921 r. pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w korpusie wojsk Litwy \u015arodkowej a\u017c do momentu zjednoczenia ziemi wile\u0144skiej z Rzeczpospolit\u0105. Od 1921 r. by\u0142 komendantem oddzia\u0142u nowo\u015bwi\u0119cia\u0144skiego Zwi\u0105zku Bezpiecze\u0144stwa Kraju.<\/p>\r\n

Po uzyskaniu matury rozpocz\u0105\u0142 studia jako wolny s\u0142uchacz na Wydziale Sztuk Pi\u0119knych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, ale sytuacja rodzinna zmusi\u0142a go do podj\u0119cia pracy zarobkowej; zatrudni\u0142 si\u0119 m.in. w Zwi\u0105zku K\u00f3\u0142ek Rolniczych Ziemi Wile\u0144skiej i jako sekretarz s\u0119dziego \u015bledczego w Okr\u0119gu m. Wilno. W latach 1922-1924 studiowa\u0142 zaocznie na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Pozna\u0144skiego. Po odbyciu kursu w Szkole Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Kawalerii w Grudzi\u0105dzu i s\u0142u\u017cby sta\u017cowej w 26. pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w w 1926 r. otrzyma\u0142 promocj\u0119 na stopie\u0144 oficerski – podporucznika rezerwy (ze starsze\u0144stwem z 1923 r.).<\/p>\r\n

Od 1926 r. gospodarowa\u0142 na odzyskanej cz\u0119\u015bci rodzinnego maj\u0105tku Sukurcze ko\u0142o Lidy, gdzie inicjowa\u0142 wiele dzia\u0142a\u0144 spo\u0142ecznych, m.in. kierowa\u0142 Stra\u017c\u0105 Ogniow\u0105 oraz konnym Przysposobieniem Wojskowym „Krakusi”. Wiele okoliczno\u015bci wskazuje na to, \u017ce zwi\u0105zany by\u0142 ze strukturami II Oddzia\u0142u Sztabu Generalnego i wykonywa\u0142 zadania wywiadowcze po drugiej stronie wschodniej granicy; to dot\u0105d wci\u0105\u017c najmniej znana strona aktywno\u015bci ziemianina sukurcza\u0144skiego. Witold Pilecki obdarzony by\u0142 wieloma talentami, mia\u0142 m.in. uzdolnienia artystyczne, czego przyk\u0142adem s\u0105 zachowane do dzi\u015b obrazy \u015bwi\u0119tych w ko\u015bci\u00f3\u0142ku parafialnym w Krupie. Pozosta\u0142o te\u017c kilka rysunk\u00f3w, zar\u00f3wno artystycznych, jak i technicznych; te ostatnie jako formy instrukta\u017cowe dla syna Andrzeja.
Sukurcze by\u0142y miejscem rodzinnego szcz\u0119\u015bcia; 7 kwietnia 1931 r. Witold po\u015blubi\u0142 nauczycielk\u0119 z pobliskiej szko\u0142y, Mari\u0119 (Mariann\u0119) z Ostrowskich, i doczeka\u0142 si\u0119 dwojga dzieci – Andrzeja i Zofii, kt\u00f3r\u0105 z czu\u0142o\u015bci\u0105 nazywa\u0142 „Genera\u0142k\u0105”. Rodzinn\u0105 sielank\u0119 przerwa\u0142a jednak wojna.

Dobrowolny wi\u0119zie\u0144 Auschwitz<\/strong><\/p>\r\n

Witold, zmobilizowany z ko\u0144cem sierpnia 1939 r., uczestniczy\u0142 w kampanii polsko-niemieckiej w 19. Dywizji Piechoty w ramach Armii „Prusy”, nast\u0119pnie w 41. Dywizji Piechoty Rezerwowej. Walczy\u0142 na szosie piotrkowskiej i na Lubelszczy\u017anie. Nie poszed\u0142 do niewoli, powr\u00f3ci\u0142 w mundurze i na koniu do Ostrowii Mazowieckiej, gdzie mieszkali jego te\u015bciowie, i dalej pod\u0105\u017cy\u0142 do okupowanej Warszawy. Na ziemi\u0119 lidzk\u0105 – cho\u0107 bardzo si\u0119 stara\u0142 – nie zdo\u0142a\u0142 si\u0119 przedrze\u0107, bo na Bugu obaj okupanci ustanowili pilnie strze\u017con\u0105 zon\u0119 graniczn\u0105 mi\u0119dzy III Rzesz\u0105 a Sowdepi\u0105.<\/p>\r\n

W listopadzie 1939 r. w stolicy ppor. Witold Pilecki wraz z mjr. Janem W\u0142odarkiewiczem wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 Tajn\u0105 Organizacj\u0119 Wojskow\u0105 (TAP), by\u0142 szefem jej sztabu, szefem Oddzia\u0142u I i inspektorem organizacyjnym. Dobrowolnie zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do misji wojskowej w obozach koncentracyjnych i po uzgodnieniach z kierownictwem Zwi\u0105zku Walki Zbrojnej 19 wrze\u015bnia 1940 r. odda\u0142 si\u0119 w r\u0119ce niemieckie podczas drugiej wielkiej \u0142apanki warszawskiej na \u0179oliborzu. W nocy z 21 na 22 wrze\u015bnia jako Tomasz Serafi\u0144ski trafi\u0142 do KL Auschwitz (zarejestrowany zosta\u0142 w kacecie jako nr 4859), gdzie z czasem zainicjowa\u0142 opart\u0105 na systemie pi\u0105tkowym konspiracj\u0119 obozow\u0105, a nast\u0119pnie scali\u0142 z innymi grupami obozowego podziemia, tworz\u0105c Zwi\u0105zek Organizacji Wojskowych (ZOW). Meldunki z obozu dociera\u0142y do w\u0142adz ZWZ-AK, sk\u0105d wysy\u0142ane by\u0142y do Londynu i przekazywane aliantom. W\u015br\u00f3d tych meldunk\u00f3w by\u0142y tak\u017ce te, dotycz\u0105ce zbrodni dokonywanych przez Niemc\u00f3w na Polakach, Rosjanach, \u017bydach i innych. O upami\u0119tnienie kacetowych dokona\u0144 Pileckiego w muzeum obozowym na terenie by\u0142ego KL Auschwitz stara\u0142 si\u0119 nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c dr J\u00f3zef Garli\u0144ski i na pocz\u0105tku lat 90. dokonano stosownego retuszu ekspozycyjnego, cho\u0107 do\u015b\u0107 po\u0142owicznego. Nadal nie ma – a powinno by\u0107 – w jerozolimskim Lesie Sprawiedliwych Yad Vashem drzewo \u017cycia jego imienia, bo Pilecki by\u0142 z tych, kt\u00f3rzy pierwsi podnie\u015bli larum o zag\u0142adzie \u017byd\u00f3w. W latach wojny Zach\u00f3d, zw\u0142aszcza ameryka\u0144scy \u017bydzi, nadzwyczaj zoboj\u0119tnieli na los swych ziomk\u00f3w w okupowanej Polsce, by po latach bezpodstawnie oskar\u017ca\u0107 tych, kt\u00f3rzy nie\u015bli pomoc, cho\u0107 sami dzielili los ofiar holokaustu.<\/p>\r\n

W \u015awi\u0119ta Wielkanocne 27 kwietnia 1943 r. – po 947 dniach pobytu za drutami – Pilecki wraz z dwoma wi\u0119\u017aniami (Janem Redzejem i Edwardem Ciesielskim) zbieg\u0142 z kacetu i szcz\u0119\u015bliwie, cho\u0107 po wielu dramatycznych przygodach, dotar\u0142 do Bochni i Nowego Wi\u015bnicza, gdzie niezwyk\u0142ym zbiegiem okoliczno\u015bci odnalaz\u0142 autentycznego i \u017cywego por. Tomasza Serafi\u0144skiego, pod kt\u00f3rego nazwiskiem przebywa\u0142 w Auschwitz. W jego domu, Pilecki przez pewien czas przemieszkiwa\u0142, zadzierzgaj\u0105c dozgonn\u0105 przyja\u017a\u0144 z Serafi\u0144skimi. P\u00f3\u017aniej „Witold” w Warszawie z\u0142o\u017cy\u0142 obszerny raport o sytuacji w obozie i zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do prac w Oddziale III „Kedywu” Komendy G\u0142\u00f3wnej AK o kryptonimie „Kameleon”. 11 listopada 1943 r. awansowano go do stopnia rotmistrza (wcze\u015bniej gen. „Grot” Rowecki 11 listopada 1941 r. awansowa\u0142 Pileckiego – w czasie jego pobytu w kacecie – do stopnia porucznika, co by\u0142o wprawdzie niezgodne z pragmatyk\u0105 konspiracyjn\u0105, ale niew\u0105tpliwie wyra\u017ca\u0142o wielkie uznanie dla misji obozowej „Witolda” w KL Auschwitz).

Konspiracja w konspiracji<\/strong><\/p>\r\n

Jako do\u015bwiadczonego konspiratora w\u0142\u0105czono Pileckiego (pod krypt. „T-IV”) do grupy organizuj\u0105cej struktury „NIE”, czyli „konspiracj\u0119 w konspiracji” na czas okupacji sowieckiej. Otrzyma\u0142 on wtedy zakaz uczestniczenia w walce w ramach akcji „Burza” i dlatego pocz\u0105tkowo w Powstaniu Warszawskim walczy\u0142 jako zwyk\u0142y strzelec, z czasem dopiero wtedy – gdy walki powsta\u0144cze si\u0119 przed\u0142u\u017ca\u0142y i brakowa\u0142o oficer\u00f3w – ujawni\u0142 sw\u00f3j stopie\u0144 wojskowy i ostatecznie dowodzi\u0142 2. komp. I baonu Zgrupowania „Chrobry II”, formacji powsta\u0144czej skupiaj\u0105cej g\u0142\u00f3wnie \u017co\u0142nierzy Narodowych Sil Zbrojnych, broni\u0105c skutecznie przez ca\u0142y czas reduty w gmachu Wojskowego Instytutu Geograficznego w Alejach Jerozolimskich.<\/p>\r\n

Po kapitulacji poszed\u0142 do niewoli i ostatecznie trafi\u0142 do obozu w Murnau; po uwolnieniu oflagu znalaz\u0142 si\u0119 w 2. Korpusie Polskim we W\u0142oszech, w II Oddziale sztabu gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa. Zameldowa\u0142 gotowo\u015b\u0107 powrotu do kraju i prowadzenie dalszych prac konspiracyjnych w ramach wcze\u015bniejszych zada\u0144 i po otrzymaniu przyzwolenia genera\u0142\u00f3w: Andersa i Pe\u0142czy\u0144skiego, na pocz\u0105tku grudnia 1945 r. powr\u00f3ci\u0142 do niewolonej przez Sowiet\u00f3w i ich komunistycznych rodzimych poplecznik\u00f3w Polski.<\/p>\r\n

Koncepcja oparcia dzia\u0142alno\u015bci konspiracyjnej na strukturze „NIE”, na co liczy\u0142 rotmistrz, okaza\u0142a si\u0119 nierealna, tote\u017c Pilecki po zalegalizowaniu si\u0119 w nowych warunkach, zacz\u0105\u0142 organizowa\u0107 now\u0105 siatk\u0119 wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Organizacja mia\u0142a charakter kadrowy. Rotmistrz nawi\u0105za\u0142 kontakt z dow\u00f3dcami le\u015bnych oddzia\u0142\u00f3w poakowskich, jakie w ramach samoobrony podejmowa\u0142y walk\u0119 z re\u017cimem komunistycznym, przekazuj\u0105c instrukcje w\u0142adz Rzeczypospolitej na wojennym wychod\u017astwie o konieczno\u015bci rozwi\u0105zywania oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich i legalizacji ludzi pozostaj\u0105cych pod broni\u0105, g\u0142\u00f3wnie po to, by chroni\u0107 najbardziej warto\u015bciowe si\u0142y Narodu Polskiego i nie nara\u017ca\u0107 ich na nieuniknione represje ze strony nowych okupant\u00f3w i ich rodzimych komunistycznych s\u0142ugus\u00f3w.

Proces<\/strong><\/p>\r\n

5 lub 8 maja 1947 r. „Witold” zosta\u0142 aresztowany, wraz z nim w sprawie zatrzymano 23 osoby, z kt\u00f3rych tylko kilkoro p\u00f3\u017aniej zwolniono. Aresztowanie by\u0142o wynikiem d\u0142u\u017cszej inwigilacji i prowokacji dokonanej przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. \u015aledztwo nadzorowane przez os\u0142awionego kata Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa p\u0142k. Romana Romkowskiego, zosta\u0142o zamkni\u0119cie 10 grudnia 1947 roku. Naczelnik Wydzia\u0142u II Departamentu \u015aledczego MPB, r\u00f3wnie ponurej s\u0142awy mjr Humer, 23 stycznia 1948 r. zaakceptowa\u0142 akt oskar\u017cenia, zatwierdzony 5 lutego przez wiceprokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej mjr. M. Dytr\u0119. 7 lutego akta sprawy znalaz\u0142y si\u0119 w Wojskowym S\u0105dzie Rejonowym w Warszawie. Proces, w kt\u00f3rym oskar\u017cono opr\u00f3cz Witolda Pileckiego tak\u017ce Mari\u0119 Szel\u0105gowsk\u0105, Tadeusza P\u0142u\u017ca\u0144skiego, Szymona Jamontt-Krzywickiego, Maksymiliana Kauckiego, Jerzego Nowakowskiego, Witolda R\u00f3\u017cyckiego i Makarego Sieradzkiego, odby\u0142 si\u0119 w dniach 3-15 marca 1948 roku. Sk\u0142adowi s\u0119dziowskiemu przewodniczy\u0142 pp\u0142k Jan Hryckowian (wcze\u015bniej \u017co\u0142nierz AK, kt\u00f3ry si\u0119 zaprzeda\u0142 komunistom), cz\u0142onkami byli – s\u0119dzia kpt. J\u00f3zef Badecki, \u0142awnik kpt. Stefan Nowacki, protokolant por. Ryszard Czarkowski. Oskar\u017cycielem by\u0142 wiceprokurator Naczelnej Prokuratury WP mjr Czes\u0142aw \u0141api\u0144ski, r\u00f3wnie\u017c sprzedajny akowiec.<\/p>\r\n

Akt oskar\u017cenia opiera\u0142 si\u0119 na dekrecie z 13 czerwca 1946 r. (tzw. ma\u0142ym kodeksie karnym) oraz na kodeksie karnym WP i kodeksie karnym cywilnym. Pileckiemu zarzucano: kierowanie wywiadem na rzecz obcego mocarstwa, czynienie przygotowa\u0144 do gwa\u0142townego zamachu zbrojnego na funkcjonariuszy MBP, przyj\u0119cie korzy\u015bci maj\u0105tkowych (pobieranie ga\u017cy oficerskiej i dotacji z 2. Korpusu Polskiego na przygotowanie szlak\u00f3w przerzutowych na Zach\u00f3d), posiadanie trzech sk\u0142ad\u00f3w broni i amunicji na terenie Warszawy, niezg\u0142oszenie si\u0119 jako oficer na publiczne wezwania do rejestracji w Rejonowej Komendzie Uzupe\u0142nie\u0144, u\u017cywanie fa\u0142szywych dokument\u00f3w na nazwisko Roman Jezierski. Oskar\u017cony zaprzecza\u0142, by by\u0142 rezydentem wywiadu, cho\u0107 przyznawa\u0142, i\u017c jako oficer pozostaj\u0105cy w s\u0142u\u017cbie wype\u0142nia\u0142 zadanie kierowania kom\u00f3rk\u0105 wywiadu, a posiadan\u0105 bro\u0144 okre\u015bli\u0142 jako pami\u0105tkow\u0105 (pochodzi\u0142a z okresu Powstania Warszawskiego), odrzuci\u0142 te\u017c zarzut o przygotowywanie zamach\u00f3w na funkcjonariuszy bezpieki (tego rodzaju podsuni\u0119ty pomys\u0142 by\u0142 w istocie prowokacj\u0105 bezpieki). „Witold” podkre\u015bla\u0142 fakt \u017co\u0142nierskiej s\u0142u\u017cby w dobrej sprawie.<\/p>\r\n

Oskar\u017cyciel, wbrew dowodom i okoliczno\u015bciom przypisywanych „zbrodni”, \u017c\u0105da\u0142 dla rotmistrza (podobnie jak dla M. Szel\u0105gowskiej, T. P\u0142u\u017ca\u0144skiego i M. Sieradzkiego) kary \u015bmierci, dla dw\u00f3ch innych – do\u017cywotniego wi\u0119zienia, dla pozosta\u0142ych – wysokich wyrok\u00f3w.

Mord s\u0105dowy<\/strong><\/p>\r\n

Rotmistrz Pilecki zosta\u0142 skazany z r\u00f3\u017cnych artyku\u0142\u00f3w na kar\u0119 \u015bmierci trzykrotnie, z innych artyku\u0142\u00f3w – na 15, 10 i 2 lata wi\u0119zienia; \u0142\u0105cznie wymierzono mu kar\u0119 \u015bmierci oraz pozbawiono go praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze wraz z przepadkiem mienia. Szel\u0105gowska i P\u0142u\u017ca\u0144ski skazani zostali r\u00f3wnie\u017c na kary \u015bmierci, zamienione nast\u0119pnie na do\u017cywocie, inni otrzymali wieloletnie kary wi\u0119zienia. Drastyczny wyrok by\u0142 motywowany przez re\u017cimowe kolegium orzekaj\u0105ce faktem, i\u017c oskar\u017ceni dopu\u015bcili si\u0119 najci\u0119\u017cszej zbrodni stanu i zdrady Narodu, cechowa\u0142o ich wyj\u0105tkowe napi\u0119cie z\u0142ej woli, przejawiali nienawi\u015b\u0107 do Polski Ludowej i reform spo\u0142ecznych, zaprzedali si\u0119 obcemu wywiadowi oraz wykazali szczeg\u00f3ln\u0105 gorliwo\u015b\u0107 w akcji szpiegowskiej. Motywy i stylistyka wyroku (zarzuty o dywersji politycznej, p\u0142atnej s\u0142u\u017cbie, rezydenturze i szpiegostwie) wyra\u017anie wskazuj\u0105 na polityczny, a \u015bci\u015blej – propagandowy charakter procesu i zas\u0105dzonych wyrok\u00f3w. By\u0142 to w istocie zbrodniczy mord s\u0105dowy.<\/p>\r\n

Wyrok wobec Pileckiego utrzyma\u0142 w mocy Najwy\u017cszy S\u0105d Wojskowy (p\u0142k Kazimierz Drohomirecki, pp\u0142k Roman Kry\u017ce, mjr Leo Hochberg, por. Jerzy Kwiatkowski, mjr Rubin Szwajga) na posiedzeniu 3 maja 1948 roku. Wniosk\u00f3w o \u0142ask\u0119 mec. Lecha Buszkowskiego, obro\u0144cy procesowego, \u017cony Pileckiego – Marii, oraz samego skazanego (rotmistrz przes\u0142a\u0142 „do pana Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej” bardziej raport ze s\u0142u\u017cby ni\u017c pro\u015bb\u0119 o u\u0142askawienie) Boles\u0142aw Bierut nie uwzgl\u0119dni\u0142 (taka decyzja jest w aktach sprawy z 20 maja 1948 r.). Pismo Pileckiego ujawnia, i\u017c rotmistrz nie musia\u0142 otrzyma\u0107 kary \u015bmierci, o ile by publicznie oskar\u017cy\u0142 swoich prze\u0142o\u017conych na Zachodzie i pozostaj\u0105ce na emigracji konstytucyjne w\u0142adze RP. Nie spe\u0142ni\u0142 tych oczekiwa\u0144 funkcjonariuszy MBP, st\u0105d otrzyma\u0142 najwy\u017cszy wymiar kary. Wiele wskazuje, \u017ce spraw\u0105 mordu s\u0105dowego osobi\u015bcie zainteresowany by\u0142 \u00f3wczesny re\u017cimowy premier J\u00f3zef Cyrankiewicz, by\u0142y wi\u0119zie\u0144 KL Auschwitz, gdzie – jak wiele wskazuje – sta\u0142 si\u0119 konfidentem obozowego gestapo, a p\u00f3\u017aniej zaci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 – jak zreszt\u0105 czyni\u0142o to wielu – pod sztandary innego lewicowego totalitaryzmu, kt\u00f3ry odp\u0142aci\u0142 si\u0119 mu za s\u0142u\u017calstwo dygnitarstwem i tytu\u0142em „\u017celaznego premiera”.<\/p>\r\n

W zwi\u0105zku z r\u00f3\u017cnymi w\u0105tkami, jakie komuni\u015bci \u0142\u0105czyli ze spraw\u0105 Pileckiego i jego nowym dossier, rotmistrz ju\u017c po wyroku skazuj\u0105cym by\u0142 poddany drugiemu \u015bledztwu – i to dalece bardziej brutalnemu. Ile trzeba cz\u0142owiekowi zada\u0107 cierpie\u0144, by uzna\u0142, \u017ce pobyt w Auschwitz to sanatorium – w por\u00f3wnaniu do ubeckiego piek\u0142a; a w\u0142a\u015bnie takie by\u0142o do\u015bwiadczenie Witolda Pileckiego, o czym powiedzia\u0142 \u017conie podczas ostatniego widzenia.<\/p>\r\n

25 maja 1948 r. o godzinie 21.30 w obecno\u015bci wiceprokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej mjr. S. Cypryszewskiego, naczelnika wi\u0119zienia por. R. Mo\u0144ko, lekarza por. K. Jezierskiego i kapelana ks. kpt. W. Martusiewicza w wi\u0119zieniu mokotowskim dokonano egzekucji – wed\u0142ug protoko\u0142u wykonania wyroku \u015bmierci – przez rozstrzelanie. Plutonem egzekucyjnym – wed\u0142ug tego samego dokumentu – dowodzi\u0142 Piotr \u015amieta\u0144ski, cho\u0107 powszechn\u0105 praktyk\u0105 by\u0142 strza\u0142 w ty\u0142 g\u0142owy na spos\u00f3b „katy\u0144ski”. Cia\u0142a nie wydano rodzinie, ale z\u0142o\u017cono w jednym z miejsc zbiorowych poch\u00f3wk\u00f3w wi\u0119\u017ani\u00f3w mokotowskich, cho\u0107 wiele wskazuje na to, i\u017c by\u0142o to pod p\u0142otem wojskowego cmentarza pow\u0105zkowskiego (dzi\u015b kwatera „\u0141” w obr\u0119bie pow\u0105zkowskiej nekropoli).<\/p>\r\n

W\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rych obci\u0105\u017ca dokonana na rotmistrzu Pileckim zbrodnia s\u0105dowa, jest tak\u017ce wspomniany wcze\u015bniej \u00f3wczesny premier J\u00f3zef Cyrankiewicz. Powodem jego zainteresowania „Witoldem” by\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107 obozowa obu; Cyrankiewicz za milczenie got\u00f3w by\u0142 Pileckiego „materialnie urz\u0105dzi\u0107”, ale rotmistrz wzgardzi\u0142 ofert\u0105. W\u015br\u00f3d wi\u0119\u017ani\u00f3w Mokotowa i Wronek kursowa\u0142o przekonanie, \u017ce Pilecki o pewnych prominentach wiedzia\u0142 za du\u017co z okresu Auschwitz. O\u015bwi\u0119cimiacy, z Tadeuszem Pietrzykowskim „Teddym” – znakomitym sportowcem, interweniowali w sprawie rotmistrza u Cyrankiewicza, ale nic nie osi\u0105gn\u0119li, podobnie jak wielu innych przyjaci\u00f3\u0142 „Witolda”. „\u0179elazny premier” osobi\u015bcie i przez organy administracji pa\u0144stwa komunistycznego starannie zaciera\u0142 prawd\u0119 o swojej przesz\u0142o\u015bci i „pisa\u0142” now\u0105 – wedle swojej miary – histori\u0119.

Batalia o prawd\u0119<\/strong><\/p>\r\n

Przez lata wielu podejmowa\u0142o spraw\u0119 rotmistrza Witolda Pileckiego, w kraju i na emigracji politycznej. Nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 cho\u0107by niepospolitej postaci dr. J\u00f3zefa Gali\u0144skiego. Jednak\u017ce to Zofia, c\u00f3rka rotmistrza, kt\u00f3r\u0105 on sam nazywa\u0142 „Genera\u0142k\u0105”, najbardziej domaga\u0142a si\u0119 przywr\u00f3cenia dobrej pami\u0119ci o ojcu. „Drapa\u0142a” z determinacj\u0105 dygnitarzy peerelowskich i elity rodz\u0105cej si\u0119 III Rzeczypospolitej. Jak\u017ce d\u0142uga i wielka by\u0142a gorycz jej, brata Andrzeja i najbli\u017cszych, zanim nast\u0105pi\u0142a tzw. rehabilitacja s\u0105dowa (cho\u0107 samo okre\u015blenie rehabilitacja jest uw\u0142aczaj\u0105ce dla postaci rotmistrza).
Mimo wielokrotnych i d\u0142ugoletnich stara\u0144 o rewizj\u0119 wyroku, dopiero w drugim procesie – 28 wrze\u015bnia 1990 r. – nast\u0105pi\u0142o „uniewinnienie” Witolda Pileckiego. Podkre\u015blono niesprawiedliwy charakter wydanych wyrok\u00f3w oraz bezsporny fakt, i\u017c rotmistrz nie by\u0142 szpiegiem, a \u017co\u0142nierzem Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie i wykonywa\u0142 powierzone sobie zadania. S\u0105d III RP doceni\u0142 wysoce patriotyczn\u0105 postaw\u0119 nies\u0142usznie skazanych wraz z Witoldem. Mimo tego wyroku pozostaje nieodparte prze\u015bwiadczenie, \u017ce to nie rotmistrz Pilecki potrzebowa\u0142 rehabilitacji.<\/p>\r\n

W roku 2006 – pomijaj\u0105c niezrozumia\u0142y sprzeciw niekt\u00f3rych cz\u0142onk\u00f3w kapitu\u0142y orderowej, w tym tak\u017ce z kacetow\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 – prezydent RP prof. Lech Kaczy\u0144ski odznaczy\u0142 po\u015bmiertnie rtm. Witolda Pileckiego (i gen. Augusta Emila Fieldorfa) Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego, najwy\u017cszym odznaczeniem Rzeczypospolitej, w uznaniu jego zas\u0142ug w wiernej, niez\u0142omnej i „usque ad finem” s\u0142u\u017cbie Polsce Niepodleg\u0142ej. Szcz\u0119\u015bliwie w kilkunastu szko\u0142ach mo\u017ce pami\u0119ta\u0107 o nim, jako swoim patronie, nowe pokolenie Polak\u00f3w okutych w powiciu, ale zrodzonych w wolno\u015bci i dla wolno\u015bci.<\/p>\r\n

Od ponad roku, co najmniej, u w\u0142adz Warszawy z\u0142o\u017cony jest wniosek o nadanie miejscu, dotychczas nazywanemu placem Defilad, imienia rtm. Witolda Pileckiego. Konkurentem do nazwy jest te\u017c genialny kompozytor Fryderyk Chopin. Nie umniejszaj\u0105c nic wielkiemu arty\u015bcie, wydaje si\u0119, \u017ce teren obci\u0105\u017cony tak z\u0142owr\u00f3\u017cbnym ideologicznie wianem, mo\u017ce by\u0107 historycznie skontrowany przez pami\u0119\u0107 o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry walce z totalitaryzmem narodowego socjalizmu i internacjonalnego komunizmu po\u015bwi\u0119ci\u0142 wszystko, \u0142\u0105cznie z \u017cyciem. By\u0142by to akt dziejowej sprawiedliwo\u015bci, ale by\u0107 mo\u017ce sukces odniesie niewygas\u0142y duch czasu „b\u0142\u0119d\u00f3w i wypacze\u0144”.<\/p>\r\n

Prof. Wies\u0142aw Jan Wysocki<\/strong><\/em><\/p>\r\n

\r\n

Autor jest historykiem, profesorem UKSW.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Od ponad roku w warszawskim magistracie zalega wniosek o nadanie imienia rtm. Witolda Pileckiego obecnemu placowi Defilad. Czy ten, kt\u00f3ry walce z totalitaryzmem narodowego socjalizmu i internacjonalnego komunizmu po\u015bwi\u0119ci\u0142 wszystko, \u0142\u0105cznie z \u017cyciem, doczeka si\u0119 upami\u0119tnienia w stolicy? Dzi\u015b mija 63. rocznica stracenia tego wybitnego \u017co\u0142nierza. 25 maja 1948 r. zamordowany zosta\u0142 przez komunist\u00f3w w […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[59],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38389"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=38389"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/38389\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=38389"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=38389"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=38389"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}