{"id":37704,"date":"2011-05-13T09:28:35","date_gmt":"2011-05-13T14:28:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=37704"},"modified":"2011-05-13T10:44:31","modified_gmt":"2011-05-13T15:44:31","slug":"watykan-instrukcja-%e2%80%9duniversae-ecclesiae%e2%80%9d-ma-sluzyc-pojednaniu-w-kosciele","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=37704","title":{"rendered":"Watykan: Instrukcja „Universae Ecclesiae” ma s\u0142u\u017cy\u0107 pojednaniu w Ko\u015bciele"},"content":{"rendered":"

Opublikowana dzi\u015b w Watykanie instrukcja Papieskiej Komisji \u201eEcclesia Dei\u201d na temat stosowania Listu Apostolskiego – Motu proprio Benedykta XVI „Summorum Pontificum” pragnie przyczyni\u0107 si\u0119 do pojednania w Ko\u015bciele, poprawnej interpretacji i w\u0142a\u015bciwego stosowania dokumentu Ojca \u015awi\u0119tego z 7 lipca 2007 r. – czytamy w nocie wyja\u015bniaj\u0105cej Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej.<\/strong><\/p>\r\n

Watyka\u0144skie Biuro Prasowe przypomina, \u017ce Instrukcja \u201eUniversae Ecclesiae\u201d zosta\u0142a zaaprobowana przez papie\u017ca 8 kwietnia br. a nosi dat\u0119 30 kwietnia – liturgicznego wspomnienia \u015bw. Piusa V – za kt\u00f3rego pontyfikatu opublikowano \u201eMsza\u0142 Trydencki\u201d. W minionych tygodniach zosta\u0142a ona rozes\u0142ana do poszczeg\u00f3lnych episkopat\u00f3w. Wyja\u015bniono, \u017ce fakt i\u017c jest ona publikowana niemal cztery lata po Motu proprio wynika z przewidzianego w li\u015bcie towarzysz\u0105cym papieskiemu dokumentowi okresowi trzech lat, po kt\u00f3rym biskupi mieli zg\u0142asza\u0107 swe uwagi do Stolicy Apostolskiej.<\/p>\r\n

W nowym dokumencie Papieskiej Komisji \u201eEcclesia Dei\u201d przypomniano dzieje Msza\u0142u Rzymskiego a\u017c do jego ostatniego wydania w 1962 r. oraz Msza\u0142u Paw\u0142a VI z 1970 r. Podkre\u015blono, \u017ce chodzi o dwie formy jednego rytu rzymskiego okre\u015blone jako zwyczajna i nadzwyczajna. Obydwie s\u0105 wyrazem tej samej wiary Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Ze wzgl\u0119du na swe dawne i czcigodne stosowanie nale\u017cy zachowa\u0107 form\u0119 nadzwyczajn\u0105 z nale\u017cn\u0105 jej czci\u0105 – podkre\u015blono. Zaznaczono, \u017ce celem Motu proprio by\u0142o danie mo\u017cliwo\u015bci wszystkim wiernym uczestnictwa w Liturgii Rzymskiej w jej wersji najstarszej, uwa\u017canej za cenny skarb, kt\u00f3ry nale\u017cy zachowa\u0107, a tak\u017ce realne zapewnienie wszystkim, kt\u00f3rzy sobie tego \u017cycz\u0105, u\u017cywania formy nadzwyczajnej oraz sprzyjanie pojednaniu w obr\u0119bie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Przypomniano zadania i w\u0142adz\u0119 Papieskiej Komisji \u201eEcclesia Dei\u201d, kt\u00f3rej papie\u017c powierzy\u0142 w tej dziedzinie zwyczajn\u0105 w\u0142adz\u0119 zast\u0119pcz\u0105. Mo\u017ce ona decydowa\u0107 w sprawie skierowanych do niej rekurs\u00f3w przeciw ewentualnym decyzjom biskup\u00f3w czy innych ordynariuszy, zdaj\u0105cych si\u0119 by\u0107 sprzecznymi z decyzjami Motu proprio. Do jej kompetencji nale\u017cy tak\u017ce troska o wydawanie tekst\u00f3w liturgicznych dla formy nadzwyczajnej rytu rzymskiego np. zwi\u0105zanych z wprowadzeniem nowych \u015bwi\u0119tych czy prefacji.<\/p>\r\n

Podkre\u015blono kompetencj\u0119 biskup\u00f3w diecezjalnych w zakresie realizacji Motu proprio, przypominaj\u0105c \u017ce w przypadku kontrowersji spraw\u0119 os\u0105dzi Komisja \u201eEcclesia Dei\u201d. Wyja\u015bniono co oznacza grupa wiernych, cho\u0107 roztropno\u015bci duszpasterzy pozostawiono okre\u015blenie jej liczby. Mog\u0105 do niej nale\u017ce\u0107 nie tylko osoby z terenu danej parafii, ale tak\u017ce z r\u00f3\u017cnych parafii a nawet diecezji. Instrukcja zach\u0119ca do hojnego przyj\u0119cia grup prosz\u0105cych o mo\u017cliwo\u015b\u0107 uczestniczenia w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego a tak\u017ce kap\u0142an\u00f3w prosz\u0105cych o mo\u017cliwo\u015b\u0107 jej sprawowania okazjonalnie z niekt\u00f3rymi wiernymi.<\/p>\r\n

Stwierdzono r\u00f3wnie\u017c, \u017ce wierni prosz\u0105cy o sprawowanie liturgii w formie nadzwyczajnej nie mog\u0105 popiera\u0107 czy nale\u017ce\u0107 do grup przeciwnych wa\u017cno\u015bci czy legalno\u015bci formy zwyczajnej czy te\u017c w\u0142adzy papie\u017ca jako Najwy\u017cszego Pasterza Ko\u015bcio\u0142a powszechnego. By\u0142o by to w jawnej sprzeczno\u015bci z d\u0105\u017ceniem do pojednania w Ko\u015bciele, kt\u00f3remu pragnie s\u0142u\u017cy\u0107 Motu proprio Benedykta XVI.<\/p>\r\n

Stwierdzono ponadto, \u017ce kap\u0142an, kt\u00f3ry mo\u017ce celebrowa\u0107 Msz\u0119 \u015bw. w rycie nadzwyczajnym opr\u00f3cz tego, \u017ce musi by\u0107 wolny od przeszk\u00f3d kanonicznych, musi te\u017c dostatecznie dobrze zna\u0107 \u0142acin\u0119 i obrz\u0105dek, aby rozumie\u0107 co wypowiada i czyni. Zach\u0119ca si\u0119 biskup\u00f3w do zapewnienia odpowiedniego przygotowania alumnom seminari\u00f3w duchownych, a gdyby brakowa\u0142o odpowiednich kap\u0142an\u00f3w zwr\u00f3cenie si\u0119 do ksi\u0119\u017cy nale\u017c\u0105cych do instytut\u00f3w utworzonych przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 \u201eEcclesia Dei\u201d, kt\u00f3rzy na co dzie\u0144 korzystaj\u0105 z formy nadzwyczajnej.<\/p>\r\n

W Instrukcji stwierdzono, \u017ce ka\u017cdy kap\u0142an diecezjalny i zakonny mo\u017ce sprawowa\u0107 Msz\u0119 \u015bw. w formie nadzwyczajnej bez udzia\u0142u ludu, bez potrzeby zezwolenia prze\u0142o\u017conych. Przedstawiono te\u017c normy dotycz\u0105ce regu\u0142 liturgicznych i korzystania z ksi\u0105g liturgicznych, mo\u017cliwo\u015b\u0107 u\u017cywania j\u0119zyk\u00f3w nowo\u017cytnych w czytaniach mszalnych, korzystania przez duchownych z brewiarza \u0142aci\u0144skiego sprzed reformy oraz celebrowania Triduum Sacrum dla grup wiernych, kt\u00f3rzy pragn\u0105 korzysta\u0107 z rytu trydenckiego. Natomiast w odniesieniu do sakramentu \u015bwi\u0119ce\u0144 korzystanie z dawnych ksi\u0105g liturgicznych dozwolone jest jedynie w instytutach zale\u017cnych od Komisji \u201eEcclesia Dei\u201d. Zaznaczono, \u017ce zakonnicy mog\u0105 korzysta\u0107 z ksi\u0105g liturgicznych w swych obrz\u0105dkach obowi\u0105zuj\u0105cych w roku 1962.<\/p>\r\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: KAI<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n

Universae Ecclesiae<\/h1>\r\n

Prezentujemy robocze t\u0142umaczenie dokumentu Universae Ecclesiae<\/em>, czyli<\/strong><\/p>\r\n

Instrukcji o stosowaniu Listu Apostolskiego motu proprio Summorum Pontificum<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci Papie\u017ca Benedykta XVI<\/em><\/strong><\/p>\r\n


<\/em><\/strong><\/p>\r\n

KOMISJA PAPIESKA ECCLESIA DEI<\/p>\r\n

Instrukcja o stosowaniu Listu Apostolskiego motu proprio Summorum Pontificum<\/em> <\/strong><\/p>\r\n

Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015bci Papie\u017ca Benedykta XVI<\/strong><\/p>\r\n

I. Wprowadzenie<\/strong><\/p>\r\n

1. List apostolski motu proprio Summorum Pontificum <\/em>Najwy\u017cszego Pasterza Benedykta XVI z 7 lipca 2007, kt\u00f3ry wszed\u0142 w \u017cycie 14 wrze\u015bnia 2007, udost\u0119pni\u0142 bogactwo liturgii rzymskiej Ko\u015bcio\u0142owi powszechnemu.<\/p>\r\n

2. Przez to Motu proprio Najwy\u017cszy Pasterz Benedykt XVI promulgowa\u0142 prawo powszechne dla Ko\u015bcio\u0142a, z intencj\u0105 nadania nowych ram normatywnych u\u017cywaniu liturgii rzymskiej obowi\u0105zuj\u0105cej w 1962.<\/p>\r\n

3. Po przypomnieniu stara\u0144 Najwy\u017cszych Pasterzy o \u015bwi\u0119t\u0105 liturgi\u0119 i rewizj\u0119 ksi\u0105g liturgicznych, Ojciec \u015awi\u0119ty przypomina tradycyjn\u0105 zasad\u0119 – uznan\u0105 od czas\u00f3w niepami\u0119tnych i maj\u0105c\u0105 by\u0107 koniecznie zachowan\u0105 w przysz\u0142o\u015bci – zgodnie z kt\u00f3r\u0105 „ka\u017cdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 partykularny powinien by\u0107 w zgodzie z Ko\u015bcio\u0142em powszechnym, nie tylko co do doktryny wiary i znak\u00f3w sakramentalnych, lecz tak\u017ce co do zwyczaj\u00f3w powszechnie przyj\u0119tych z nieprzerwanej tradycji apostolskiej. Nale\u017cy je zachowywa\u0107 nie tylko po to, aby unikn\u0105\u0107 b\u0142\u0119d\u00f3w, lecz po to, by przekazywa\u0107 integralno\u015b\u0107 wiary, poniewa\u017c regu\u0142a modlitwy Ko\u015bcio\u0142a odpowiada jego regule wiary\u201d<\/em>[1]<\/a>.<\/p>\r\n

4. Najwy\u017cszy Pasterz przypomina ponadto Biskup\u00f3w Rzymu, kt\u00f3rzy oddawali si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b owemu zadaniu – zw\u0142aszcza \u015bwi\u0119tego Grzegorza Wielkiego i \u015bwi\u0119tego Piusa V. Papie\u017c podkre\u015bla r\u00f3wnie\u017c, \u017ce w\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych ksi\u0105g liturgicznych szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 odegra\u0142o Missale Romanum<\/em> i \u017ce w ci\u0105gu wiek\u00f3w podlega\u0142o ono aktualizacjom a\u017c do b\u0142ogos\u0142awionego Papie\u017ca Jana XXIII.\u00a0Nast\u0119pnie, w zwi\u0105zku z reform\u0105 liturgiczn\u0105 po Soborze Watyka\u0144skim II, Pawe\u0142 VI w roku 1970 zaaprobowa\u0142 nowy Msza\u0142 Rzymski przewidziany do u\u017cytku Ko\u015bcio\u0142a obrz\u0105dku \u0142aci\u0144skiego, kt\u00f3ry nast\u0119pnie zosta\u0142 prze\u0142o\u017cony na wiele j\u0119zyk\u00f3w, a kt\u00f3rego trzecie wydanie typiczne promulgowa\u0142 w roku 2000 Jan Pawe\u0142 II.<\/p>\r\n

5. Wielu wiernych, ukszta\u0142towanych w duchu form liturgicznych poprzedzaj\u0105cych Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, wyra\u017ca\u0142o \u017cywe pragnienie zachowania dawnej tradycji. Dlatego poprzez specjalny indult Quattuor abhinc annos<\/em>, wydany w 1984 przez \u015awi\u0119t\u0105 Kongregacj\u0119 Kultu Bo\u017cego, Papie\u017c Jan Pawe\u0142 II zezwoli\u0142 pod pewnymi warunkami na wznowienie u\u017cywania Msza\u0142u Rzymskiego promulgowanego przez b\u0142ogos\u0142awionego Jana XXIII. Ponadto, wraz z Motu proprio Ecclesia Dei z 1988 Papie\u017c Jan Pawe\u0142 II wezwa\u0142 Biskup\u00f3w, aby hojnie udzielali tego pozwolenia wszystkim wiernym, kt\u00f3rzy o to prosz\u0105. W tej samej linii znajduje si\u0119 Papie\u017c Benedykt XVI wraz z Motu proprio Summorum Pontificum<\/em>, w kt\u00f3rym w odniesieniu do usus antiquior<\/em> rytu rzymskiego wskazano kilka zasadniczych kryteri\u00f3w, kt\u00f3re wypada tu przypomnie\u0107.<\/p>\r\n

6.Tekst Msza\u0142u Rzymskiego promulgowanego przez Papie\u017ca Paw\u0142a VI oraz teksty nale\u017c\u0105ce do ostatniej edycji Jana XXIII s\u0105 dwiema formami liturgii rzymskiej odpowiednio nazywanymi – zwyczajn\u0105 i nadzwyczajn\u0105. Chodzi tu zatem o dwa zwyczaje jednego rytu rzymskiego, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 jeden obok drugiego. Albowiem obie formy s\u0105 wyrazem jedynego „prawa modlitwy\u201d (lex orandi<\/em>) Ko\u015bcio\u0142a. Ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 staro\u017cytno\u015b\u0107 i czcigodno\u015b\u0107 forma nadzwyczajna musi by\u0107 zachowywana z nale\u017cnym jej honorem.<\/p>\r\n

7. Motu proprio Summorum Pontificum<\/em> jest wyposa\u017cone w towarzysz\u0105cy list Ojca \u015awi\u0119tego do Biskup\u00f3w, opublikowany tego samego dnia co i ono (7 lipca 2007) i przedstawiaj\u0105cy szersze obja\u015bnienia na temat s\u0142uszno\u015bci i potrzeby samego Motu proprio: chodzi\u0142o bowiem o wype\u0142nienie pr\u00f3\u017cni poprzez nadanie nowych ram normatywnych u\u017cywaniu liturgii rzymskiej obowi\u0105zuj\u0105cej w 1962.<\/p>\r\n

Ramy te narzuca\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie przez to, \u017ce w chwili wprowadzenia nowego msza\u0142u nie wydawa\u0142o si\u0119 konieczne wydawanie dyspozycji maj\u0105cych regulowa\u0107 u\u017cywanie liturgii obowi\u0105zuj\u0105cej w 1962. Ze wzgl\u0119du na wzrost liczby tych, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o mo\u017cliwo\u015b\u0107 u\u017cywania formy nadzwyczajnej, sta\u0142o si\u0119 konieczne wydanie pewnych norm w tym przedmiocie.<\/p>\r\n

Papie\u017c Benedykt XVI stwierdza przede wszystkim: „Nie ma \u017cadnej sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy jednym i drugim wydaniem Missale Romanum<\/em>. Dzieje liturgii s\u0105 zbudowane ze wzrastania i post\u0119pu, nigdy z zerwania. To, co by\u0142o \u015bwi\u0119te dla wcze\u015bniejszych pokole\u0144, pozostaje wielkie i \u015bwi\u0119te dla nas, i nie mo\u017ce nagle okaza\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie zakazane, lub wr\u0119cz uznane za niegodziwe\u201d[2]<\/a>.<\/p>\r\n

8. Motu proprio Summorum Pontificum<\/em> stanowi znacz\u0105cy wyraz magisterium Biskupa Rzymu i w\u0142a\u015bciwej mu pos\u0142ugi [munus<\/em>] – regulowania i porz\u0105dkowania \u015bwi\u0119tej liturgii Ko\u015bcio\u0142a[3]<\/a> – oraz przejawia trosk\u0119 Namiestnika Chrystusowego i Pasterza Ko\u015bcio\u0142a powszechnego[4]<\/a>. Jego celem jest:<\/p>\r\n

a) ofiarowanie wszystkim wiernym liturgii rzymskiej w usus antiquior<\/em>, jako skarbu do najstaranniejszego zachowania;<\/p>\r\n

b) zagwarantowanie i realne zapewnienie u\u017cywania nadzwyczajnej formy wszystkim tym, kt\u00f3rzy tego pragn\u0105 – w takim rozumieniu, \u017ce u\u017cywanie liturgii rzymskiej obowi\u0105zuj\u0105cej w 1962 jest prawem danym dla dobra wiernych, a wi\u0119c ma by\u0107 interpretowane w sensie przychylnym dla wiernych, kt\u00f3rzy s\u0105 jego g\u0142\u00f3wnymi adresatami;<\/p>\r\n

c) sprzyja\u0107 pojednaniu wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

II. Kompetencje Komisji Papieskiej Ecclesia Dei<\/em><\/strong><\/p>\r\n

9. Najwy\u017cszy Pasterz udzieli\u0142 Komisji Papieskiej Eclesia Dei <\/em>zwyczajnej w\u0142adzy wikariusza w sprawach le\u017c\u0105cych w jej kompetencjach, w szczeg\u00f3lno\u015bci nadzoru nad wprowadzanie w \u017cycie postanowie\u0144 Motu Proprio Summorum Pontificum <\/em>(por. art. 12).<\/p>\r\n

10. par. 1. Komisja Papieska wykonuje swoj\u0105 w\u0142adz\u0119, poza kompetencjami przyznanymi przez papie\u017ca Jana Paw\u0142a II i potwierdzonymi przez papie\u017ca Benedykta XVI (por. art. 12-12), tak\u017ce poprzez decydowanie w sprawach rekurs\u00f3w wniesionych do niej zgodnie z przepisami, jako hierarchiczny prze\u0142o\u017cony, przeciwko jakimkolwiek mo\u017cliwym decyzjom administracyjnym Ordynariusza, kt\u00f3re okaza\u0142yby si\u0119 niezgodne z Motu Proprio.<\/p>\r\n

par. 2. Dekrety, kt\u00f3rymi Komisja Papieska rozstrzyga rekursy, mog\u0105 by\u0107 zaskar\u017cane ad normam iuris <\/em>przed Najwy\u017cszym Trybuna\u0142em Sygnatury Apostolskiej.<\/p>\r\n

11. Po uzyskaniu zgody Kongregacji Kultu Bo\u017cego i Dyscypliny Sakrament\u00f3w, Komisja Papieska Ecclesia Dei, <\/em>b\u0119dzie odpowiada\u0142a za nadz\u00f3r nad przysz\u0142ymi wydaniami tekst\u00f3w liturgicznych dotycz\u0105cych formy nadzwyczajnej rytu rzymskiego<\/p>\r\n

III. Przepisy szczeg\u00f3\u0142owe<\/strong><\/p>\r\n

12. W nast\u0119pstwie ankiety przeprowadzonej w\u015br\u00f3d Biskup\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata i ze wzgl\u0119du na zagwarantowanie poprawnej interpretacji oraz w\u0142a\u015bciwego zastosowania Motu proprio Summorum Pontificum<\/em>, Komisja Papieska na mocy w\u0142adzy jej udzielonej oraz swych uprawnie\u0144, wydaje niniejsz\u0105 Instrukcj\u0119, zgodnie z kanonem 34 Kodeksu Prawa Kanonicznego.<\/p>\r\n

Kompetencje Biskup\u00f3w Diecezjalnych<\/p>\r\n

13. Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego[5]<\/a> Biskupi diecezjalni maj\u0105 czuwa\u0107 nad zagwarantowaniem dobra wsp\u00f3lnego w dziedzinie liturgii i do czynienia tego w ten spos\u00f3b, aby wszystko odbywa\u0142o si\u0119 godnie, w pokoju i ze spokojem, zawsze w zgodzie z intencj\u0105 Biskupa Rzymu jasno wyra\u017con\u0105 przez Motu proprio Summorum Pontificum<\/em>[6]<\/a>. W przypadku sporu lub uzasadnionej w\u0105tpliwo\u015bci w przedmiocie celebracji w formie nadzwyczajnej s\u0105d jest zastrze\u017cony dla Komisji Papieskiej.<\/p>\r\n

14. Jest zadaniem biskupa diecezjalnego podj\u0119cie wszelkich koniecznych \u015brodk\u00f3w dla zapewnienia nale\u017cytego szacunku dla Nadzwyczajnej Formu Rytu Rzymskiego, zgodnie z Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em><\/p>\r\n

Coetus fidelium <\/em>(por. Motu Proprio Summorum Pontifcum, art. 5 par. 8)<\/p>\r\n

15. Grupa wiernych mo\u017ce by\u0107 okre\u015blona jako trwale istniej\u0105ca („stabiliter existens\u201d<\/em>) zgodnie z sensem art. 5, par. 1 Motu Proprio Summorum Pontificum <\/em>w\u00f3wczas, gdy sk\u0142ada si\u0119 z os\u00f3bi z pewnej parafii, kt\u00f3rzy, nawet ju\u017c po opublikowaniu Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em> \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z powodu swej czci dla Liturgii w usus antiquior<\/em> i kt\u00f3rzy prosz\u0105, by mog\u0142a ona by\u0107 celebrowana w ko\u015bciele parafialnym, w oratorium albo kaplicy. Taka grupa mo\u017ce sk\u0142ada\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z os\u00f3b nale\u017c\u0105cych do r\u00f3\u017cnych parafii lub diecezji, kt\u00f3rzy gromadz\u0105 si\u0119 w powy\u017cszym celu w konkretnym ko\u015bciele parafialnym, kaplicy albo oratorium.<\/p>\r\n

16. W przypadku kap\u0142ana, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 okazjonalnie w ko\u015bciele parafialnym z pewn\u0105 liczb\u0105 wiernych i pragnie celebrowa\u0107 Msz\u0119 w formie nadzwyczajnej, jak przewidziane jest przez artyku\u0142y 2 i 4 Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em>, proboszcz albo rektor ko\u015bcio\u0142a, albo kap\u0142an odpowiedzialny jest upowa\u017cniony do udzielenia pozwolenia na tak\u0105 celebracj\u0119, bior\u0105c jednak pod uwag\u0119 rozk\u0142ad celebracji liturgicznych w tym ko\u015bciele.<\/p>\r\n

17. Par. 1 W rozstrzyganiu konkretnych przypadk\u00f3w proboszcz, rektor albo kap\u0142an odpowiedzialny za ko\u015bci\u00f3\u0142 ma si\u0119 kierowa\u0107 roztropno\u015bci\u0105, powodowany pastersk\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 i duchem hojnej go\u015bcinno\u015bci.<\/p>\r\n

par. 2 Je\u015bli grupa sk\u0142ada si\u0119 z niewielu wiernych, nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Ordynariusza miejsca o wskazanie ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym wierni ci mogliby si\u0119 gromadzi\u0107 na takich celebracjach, w celu u\u0142atwienia zaanga\u017cowanego uczestnictwa i bardziej godnej celebracji Mszy \u015aw.<\/p>\r\n

18. R\u00f3wnie\u017c w sanktuariach i miejscach pielgrzymkowych mo\u017cliwo\u015b\u0107 celebracji Mszy w Formie Nadzwyczajnej ma by\u0107 oferowana grupom pielgrzym\u00f3w, kt\u00f3rzy o to poprosz\u0105 (cf. Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em>, art. 5, par. 3), je\u015bli jest zdatny kap\u0142an.<\/p>\r\n

19. Wierni, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o Msze \u015bw. w formie nadzwyczajnej, nie mog\u0105 w \u017caden spos\u00f3b popiera\u0107 albo nale\u017ce\u0107 do grup, kt\u00f3re okazuj\u0105 si\u0119 by\u0107 przeciwko wa\u017cno\u015bci b\u0105d\u017a prawomocno\u015bci Mszy \u015bw. i Sakrament\u00f3w celebrowanych w Formie Zwyczajnej albo przeciwko Rzymskiemu Papie\u017cowi jako Najwy\u017cszemu Pasterzowi Ko\u015bcio\u0142a Powszechnego.<\/p>\r\n

Sacerdos idoneus <\/em>(zdatny kap\u0142an) (cf. Motu Proprio Summorum Pontificum <\/em>art. 5, par. 4)<\/p>\r\n

20. W odniesieniu do kwestii koniecznych wymaga\u0144 wobec kap\u0142ana, aby by\u0142 uznany za zdatnego do celebrowania Mszy w Formie Nadzwyczajnej stanowi si\u0119 co nast\u0119puje:<\/p>\r\n

a. Ka\u017cdy kap\u0142an katolicki, kt\u00f3remu to nie jest zabronione przez Prawo Kanoniczne[7]<\/a>, ma by\u0107 uwa\u017cany za zdatnego do celebrowania Mszy \u015bw. w Formie Nadzwyczajnej.<\/p>\r\n

b. Co si\u0119 tyczy \u0142aciny, konieczne jest, aby kap\u0142an maj\u0105cy celebrowa\u0107 potrafi\u0142 wypowiada\u0107 s\u0142owa poprawnie i rozumia\u0142 ich znaczenie.<\/p>\r\n

c. Je\u015bli chodzi o umiej\u0119tno\u015b\u0107 odprawiania Rytu, za zdatnych uwa\u017ca si\u0119 tych kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy\u00a0 z w\u0142asnej woli przyst\u0119puj\u0105 do celebrowania wed\u0142ug formy nadzwyczajnej, i ci, kt\u00f3rzy czynili to w przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

21.Ordynariusze s\u0105 usilnie proszeni o zapewnienie kap\u0142anom okazji uzyskania adekwatnego przygotowania do odprawiania liturgii w formie nadzwyczajnej. Dotyczy to zw\u0142aszcza Seminari\u00f3w, gdzie przyszli kap\u0142ani powinni otrzyma\u0107 odpowiednia formacj\u0119, w\u0142\u0105cznie z nauk\u0105 \u0142aciny[8]<\/a>, oraz – je\u017celi okoliczno\u015bci za tym przemawiaj\u0105 – mo\u017cliwo\u015b\u0107 nauki formy nadzwyczajnej rytu rzymskiego.<\/p>\r\n

22. W diecezjach bez zdatnego kap\u0142ana Biskupi diecezjalni mog\u0105 poprosi\u0107 o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 kap\u0142an\u00f3w z Instytut\u00f3w erygowanych przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 Ecclesia Dei – zar\u00f3wno w celebrowaniu, jak i nawet w nauczaniu celebrowania.<\/p>\r\n

23. Prawo celebrowania Mszy sine populo, czyli z uczestnictwem jedynie ministranta, w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego jest udzielone przez Motu proprio ka\u017cdemu kap\u0142anowi \u015bwieckiemu lub zakonnemu (por. Motu proprio Summorum Pontificum<\/em>, art. 2). Na te celebracje kap\u0142ani nie potrzebuj\u0105 zatem, wed\u0142ug Motu proprio Summorum Pontificum<\/em>, \u017cadnego osobnego zezwolenia od swego Ordynariusza lub prze\u0142o\u017conego.<\/p>\r\n

Dyscyplina liturgiczna i ko\u015bcielna<\/p>\r\n

24. Ksi\u0119gi liturgiczne Nadzwyczajnej Formy rytu Rzymskiego maj\u0105 by\u0107 u\u017cywane w takim kszta\u0142cie, w jakim zosta\u0142y promulgowane. Wszyscy, kt\u00f3rzy pragn\u0105 celebrowa\u0107 w nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego, musz\u0105 zna\u0107 odpowiednie rubryki i s\u0105 zobowi\u0105zani do poprawnego ich przestrzegania.<\/p>\r\n

25. Nowi \u015bwi\u0119ci i niekt\u00f3re spo\u015br\u00f3d nowych prefacji mog\u0105 i powinny by\u0107 dodane do msza\u0142u z 1962 r.[9]<\/a> zgodnie z rozporz\u0105dzeniami, kt\u00f3re zostan\u0105 wydane w przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

26. Jak jest przewidziane przez artyku\u0142 6 motu proprio Summorum Pontificum<\/em>, czytania w Mszach wed\u0142ug msza\u0142u z 1962 r. mog\u0105 by\u0107 wykonywane albo wy\u0142\u0105cznie po \u0142acinie, albo po \u0142acinie i nast\u0119pnie w j\u0119zyku narodowym, albo, w mszach czytanych, wy\u0142\u0105cznie w j\u0119zyku narodowym.<\/p>\r\n

27. Je\u015bli chodzi o normy dyscyplinarne zwi\u0105zane z celebracj\u0105, stosuje si\u0119 dyscyplin\u0119 ko\u015bcieln\u0105 zawart\u0105 w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r.<\/p>\r\n

28. Ponadto, na mocy swojego charakteru jako prawa specjalnego, Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em> w swoim w\u0142asnym zakresie znosi wszystkie przepisy prawa, zwi\u0105zane ze \u015bwi\u0119tymi obrz\u0119dami, promulgowane po 1962 r. nie daj\u0105ce si\u0119 zastosowa\u0107 do rubryk ksi\u0105g liturgicznych obowi\u0105zuj\u0105cych 1962 r.<\/p>\r\n

Bierzmowanie i udzielanie \u015awi\u0119ce\u0144<\/p>\r\n

29. Pozwolenie na u\u017cycie starszej formu\u0142y obrz\u0119du Bierzmowania zosta\u0142o potwierdzone przez\u00a0 Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em> (art. 9, par. 2). Tak wi\u0119c w formie nadzwyczajnej nie jest konieczne u\u017cycie nowszej formu\u0142y papie\u017ca Paw\u0142a VI, kt\u00f3ra znajduje si\u0119 w Ordo Confirmationis<\/em>.<\/p>\r\n

30. Je\u015bli chodzi o tonsur\u0119, ni\u017csze \u015bwi\u0119cenia i subdiakonat, Motu Proprio Summorum Pontificum<\/em> nie wprowadza \u017cadnej zmiany w dyscyplinie Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. W konsekwencji w Instytutach \u0179ycia Konsekrowanego i Stowarzyszeniach \u0179ycia Apostolskiego, kt\u00f3re podlegaj\u0105 Papieskiej Komisjii Ecclesia Dei, ka\u017cdy, kto z\u0142o\u017cy\u0142 uroczyste \u015bluby albo na sta\u0142e zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do kap\u0142a\u0144skiego instytutu \u017cycia apostolskiego, zostaje inkardynowany jako duchowny w instytucie albo stowarzyszeniu po otrzymaniu \u015bwi\u0119ce\u0144 diakonatu, w zgodzie z kan. 226, par. 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego.<\/p>\r\n

31. Jedynie w Instytutach \u0179ycia Konsekrowanego i Stowarzyszeniach \u0179ycia Apostolskiego podlegaj\u0105cych Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, oraz tam, gdzie zachowuje si\u0119 u\u017cywanie ksi\u0105g liturgicznych Formy Nadzwyczajnej,\u00a0 dozwolone jest u\u017cycie Pontificale Romanum <\/em>z 1962 r. przy udzielaniu wy\u017cszych i ni\u017cszych \u015bwi\u0119ce\u0144.<\/p>\r\n

Breviarium Romanum<\/em><\/p>\r\n

32. Art. 9 par. 3 motu proprio Summorum Pontificum<\/em> daje duchownym prawo u\u017cywania Breviarium Romanum <\/em>obowi\u0105zuj\u0105cego w 1962 r., kt\u00f3ry powinien by\u0107 odmawiany w ca\u0142o\u015bci i po \u0142acinie.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119te Triduum<\/p>\r\n

33. Je\u015bli jest zdatny kap\u0142an, grupa wiernych przywi\u0105zana do wcze\u015bniejszej tradycji liturgicznej mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c celebrowa\u0107 \u015bwi\u0119te Triduum w formie nadzwyczajnej. W przypadku, gdy nie by\u0142oby ko\u015bcio\u0142a lub oratorium przeznaczonego wy\u0142\u0105cznie dla tych celebracji, proboszcz lub Ordynariusz maj\u0105 podj\u0105\u0107 decyzje najprzychylniejsze dobru dusz, w porozumieniu z kap\u0142anem, nie wykluczaj\u0105c mo\u017cliwo\u015bci powt\u00f3rzenia celebracji \u015bwi\u0119tego Triduum w tym samym ko\u015bciele.<\/p>\r\n

Ryty w\u0142asne zakon\u00f3w<\/p>\r\n

34. Dozwolone jest u\u017cywanie ksi\u0105g liturgicznych w\u0142a\u015bciwych dla zakon\u00f3w i obowi\u0105zuj\u0105cych w 1962 r.<\/p>\r\n

Pontificale Romanum<\/em> i Rituale Romanum<\/em><\/p>\r\n

35. Zgodnie z n. 28 niniejszej Instrukcji i z zachowaniem tego, co jest przepisane przez n. 31, dozwolone jest u\u017cywanie Pontyfika\u0142u Rzymskiego i Rytua\u0142u Rzymskiego, a tak\u017ce Ceremonia\u0142u Biskup\u00f3w, obowi\u0105zuj\u0105cych w 1962.<\/p>\r\n

W trakcie audiencji w dniu 8 kwietnia 2011, udzielonej Kardyna\u0142owi Przewodnicz\u0105cemu Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, Najwy\u017cszy Pasterz Benedykt XVI zaaprobowa\u0142 niniejsz\u0105 Instrukcj\u0119 i poleci\u0142 jej opublikowanie.<\/p>\r\n

Dan w Rzymie, w siedzibie Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, 30 kwietnia 2011, we wspomnienie \u015bwi\u0119tego Piusa V.<\/p>\r\n

Kard. William Levada,<\/p>\r\n

Przewodnicz\u0105cy<\/p>\r\n

ks. pra\u0142at Guido Pozzo,<\/p>\r\n

Sekretarz<\/p>\r\n

(T\u0142umaczenie nieoficjalne, staraniem redakcji „Christianitas\u201d)<\/em><\/p>\r\n

\r\n

[1]<\/a>Benedykt XVI, Motu proprio Summorum Pontificum, art. 1 : AAS 99 (2007), s. 777; por. Og\u00f3lne Wprowadzenie do Msza\u0142u Rzymskiego, wyd. 3, 2002, n. 397.<\/p>\r\n

[2]<\/a> Benedykt XVI, List do Biskup\u00f3w towarzysz\u0105cy Listowi apostolskiem,u „motu proprio data\u201d Summorum Pontificum o u\u017cywaniu liturgii rzymskiej sprzed reformy z 1970 : AAS 99 (2007), s. 798.<\/p>\r\n

[3]<\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, c. 838, par. 1 i 2.<\/p>\r\n

[4]<\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, c. 331.<\/p>\r\n

[5]<\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, c. 223 par. 2; 838 par. 1 i 4.<\/p>\r\n

[6]<\/a> Por. Benedykt XVI, List do Biskup\u00f3w towarzysz\u0105cy Listowi apostolskiemu „motu proprio data\u201d Summorum Pontificum o u\u017cywaniu liturgii rzymskiej sprzed reformy z 1970 : AAS 99 (2007), s. 799.<\/p>\r\n

[7]<\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, c. 900 par. 2.<\/p>\r\n

[8]<\/a> Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, c. 249; Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, konstytucja Sacrosanctum Concilium<\/em>, n. 36; Dekret Optatam totius<\/em>, n. 13.<\/p>\r\n

[9]<\/a> Por. Benedykt XVI, List do Biskup\u00f3w towarzysz\u0105cy Listowi apostolskiemu „motu proprio data\u201d Summorum Pontificum<\/em> o u\u017cywaniu liturgii rzymskiej sprzed reformy z 1970 : AAS 99 (2007), s. 797.<\/p>\r\n

Za: Christianitas (13.05.2011, 14:49)<\/a><\/p>\r\n<\/blockquote>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Opublikowana dzi\u015b w Watykanie instrukcja Papieskiej Komisji \u201eEcclesia Dei\u201d na temat stosowania Listu Apostolskiego – Motu proprio Benedykta XVI „Summorum Pontificum” pragnie przyczyni\u0107 si\u0119 do pojednania w Ko\u015bciele, poprawnej interpretacji i w\u0142a\u015bciwego stosowania dokumentu Ojca \u015awi\u0119tego z 7 lipca 2007 r. – czytamy w nocie wyja\u015bniaj\u0105cej Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej. Watyka\u0144skie Biuro Prasowe przypomina, \u017ce […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[24,41],"class_list":["post-37704","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kosciol-na-swiecie","tag-tridentine","tag-vatican"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/37704","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=37704"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/37704\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=37704"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=37704"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=37704"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}