Dodano: 2011-03-30 9:42 pm<\/small><\/p>\r\n
O\u015bwiadczenie opublikowane 21 marca 2011 r. na stronie internetowej dwutygodnika \u201eThe Remnant\u201d<\/a>.<\/em><\/strong><\/p>\r\n Zapowiadana na 1 maja 2011 r. beatyfikacja Jana Paw\u0142a II wzbudzi\u0142a powa\u017cne obawy w\u015br\u00f3d niema\u0142ej liczby katolik\u00f3w, zatroskanych o kondycj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a i zaniepokojonych skandalami, jakie wstrz\u0105sn\u0119\u0142y nim w minionych latach – skandalami, kt\u00f3re sk\u0142oni\u0142y maj\u0105cego wkr\u00f3tce wst\u0105pi\u0107 na Stolic\u0119 Piotrow\u0105 Benedykta XVI do wypowiedzenia w Wielki Pi\u0105tek 2005 roku s\u0142\u00f3w: \u201eJak wiele brudu mo\u017cna znale\u017a\u0107 w Ko\u015bciele, nawet w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy – otrzymawszy \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie – powinni w ca\u0142o\u015bci przynale\u017ce\u0107 do niego\u201d.<\/p>\r\n Pragniemy publicznie wyrazi\u0107 nasze zatroskanie, opieraj\u0105c si\u0119 na prawie Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3re g\u0142osi: \u201eStosownie do posiadanej wiedzy, kompetencji i zdolno\u015bci, jakie posiadaj\u0105, przys\u0142uguje im [wiernym] prawo – a niekiedy nawet obowi\u0105zek – wyjawiania swojego zdania \u015bwi\u0119tym pasterzom w sprawach dotycz\u0105cych dobra Ko\u015bcio\u0142a, oraz – zachowuj\u0105c nienaruszalno\u015b\u0107 wiary i obyczaj\u00f3w, szacunek wobec pasterzy, bior\u0105c pod uwag\u0119 wsp\u00f3lny po\u017cytek i godno\u015b\u0107 osoby – podawania go do wiadomo\u015bci innym wiernym\u201d (KPK 1983, kan. 212, par. 3).<\/p>\r\n Wsp\u00f3lne dobro ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a zmusza nas w sumieniu do wyartyku\u0142owania naszych zastrze\u017ce\u0144 wobec tej beatyfikacji. Powody, dla kt\u00f3rych zastrze\u017cenia te zg\u0142aszamy, s\u0105 nast\u0119puj\u0105ce.<\/p>\r\n Na samym pocz\u0105tku podkre\u015blamy, \u017ce nie prezentujemy tych uwag jako argumentu przeciwko osobistej pobo\u017cno\u015bci czy prawo\u015bci Jana Paw\u0142a II, kt\u00f3rych nie kwestionujemy. Problemem nie jest jego osobista pobo\u017cno\u015b\u0107, ale to, czy – obiektywnie rzecz bior\u0105c – istnieje podstawa do twierdzenia, \u017ce Jan Pawe\u0142 II, pe\u0142ni\u0105c obowi\u0105zki urz\u0119du papieskiego, praktykowa\u0142 cnoty w stopniu heroicznym, tak wi\u0119c powinno si\u0119 natychmiast rozpocz\u0105\u0107 procedury prowadz\u0105ce do jego przysz\u0142ej kanonizacji, w wyniku kt\u00f3rej by\u0142by on przedstawiany jako wz\u00f3r do na\u015bladowania wszystkim swoim nast\u0119pcom.<\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze naucza\u0142, \u017ce heroiczno\u015b\u0107 cn\u00f3t wymaganych do beatyfikacji jest nierozerwalnie zwi\u0105zana z tym, czy kandydat wype\u0142nia\u0142 w stopniu heroicznym obowi\u0105zki swego stanu. Jak wyja\u015bni\u0142 to w nauczaniu dotycz\u0105cym beatyfikacji papie\u017c Benedykt XIV (1675-1758), heroiczne wykonywanie obowi\u0105zk\u00f3w zak\u0142ada akty tak trudne, \u017ce ich materia \u201eprzewy\u017csza zwyk\u0142e si\u0142y ludzi\u201d, a przy tym \u201epe\u0142nione ochoczo, z \u0142atwo\u015bci\u0105\u201d, \u201eze \u015bwi\u0119t\u0105 rado\u015bci\u0105\u201d oraz \u201edo\u015b\u0107 cz\u0119sto, gdy tylko zdarza si\u0119 okazja\u201d1<\/a>.<\/p>\r\n Wyobra\u017amy sobie, \u017ce kandydatem do beatyfikacji jest ojciec rodziny. Trudno by\u0142oby oczekiwa\u0107 post\u0119pu w tej sprawie, gdyby dotyczy\u0142a cz\u0142owieka pobo\u017cnego, a jednak ca\u0142kowicie zaniedbuj\u0105cego wychowanie i dyscyplinowanie swych dzieci, kt\u00f3re notorycznie mu si\u0119 sprzeciwia\u0142y, szerzy\u0142y w domu ducha buntu, a nawet – \u017cyj\u0105c z nim pod jednym dachem – otwarcie sprzeciwia\u0142y si\u0119 wierze; lub gdyby chodzi\u0142o o cz\u0142owieka oddanego modlitwie i obowi\u0105zkom duchowym, nietroszcz\u0105cego si\u0119 jednak o materialne potrzeby rodziny i pozwalaj\u0105cego na to, by do jego domu wkrad\u0142 si\u0119 nieporz\u0105dek.<\/p>\r\n Gdy kandydatem do beatyfikacji jest papie\u017c – Ojciec \u015awi\u0119ty Ko\u015bcio\u0142a powszechnego – chodzi nie tylko o jego osobist\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, ale te\u017c o jego starania o ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 domownik\u00f3w wiary, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g powierzy\u0142 jego pieczy i ze wzgl\u0119du na kt\u00f3r\u0105 obdarzy\u0142 go szczeg\u00f3lnymi \u0142askami stanu. Zasadnicze pytanie brzmi: czy Jan Pawe\u0142 II heroicznie wykonywa\u0142 swoje obowi\u0105zki namiestnika Chrystusowego w takim samym stopniu, jak jego \u015bwi\u0105tobliwi poprzednicy, o kt\u00f3rych zaraz wspomnimy: zwalczaj\u0105c b\u0142\u0119dy, odwa\u017cnie i bez oci\u0105gania broni\u0105c swej trzody od drapie\u017cnych wilk\u00f3w, kt\u00f3re pragn\u0119\u0142yby j\u0105 rozproszy\u0107, czy strzeg\u0142 integralno\u015bci doktryny Ko\u015bcio\u0142a i kultu Bo\u017cego? Obawiamy si\u0119, \u017ce z powodu przy\u015bpieszonego trybu beatyfikacji pytanie to nie zosta\u0142o potraktowane w spos\u00f3b tak powa\u017cny, jak na to zas\u0142uguje.<\/p>\r\n Do r\u00f3\u017cnych niepokoj\u0105cych nas okoliczno\u015bci nale\u017cy gorsz\u0105ca presja wywierana przez \u201ewol\u0119 ludu\u201d, a znajduj\u0105ca wyraz w okrzyku \u201eSanto subito!<\/em>\u201d. W\u0142a\u015bnie w tym celu, \u017ceby ustrzec si\u0119 wp\u0142ywu ulotnego sentymentu t\u0142umu i by m\u00f3c spojrze\u0107 na dan\u0105 posta\u0107 z trze\u017awej perspektywy historycznej, prawo Ko\u015bcio\u0142a m\u0105drze przepisuje pi\u0119cioletni okres, jaki musi min\u0105\u0107 od \u015bmierci kandydata do rozpocz\u0119cia procesu beatyfikacyjnego. W tym jednak przypadku odst\u0105piono od tej roztropnej zasady, a proces, kt\u00f3ry dopiero powinien si\u0119 by\u0142 rozpocz\u0105\u0107, zbli\u017ca si\u0119 ju\u017c ku ko\u0144cowi, sprawiaj\u0105c przez to wra\u017cenie, jak gdyby chciano jak najszybciej uczyni\u0107 zado\u015b\u0107 \u017cyczeniom ludu.<\/p>\r\n Jeste\u015bmy \u015bwiadomi roli, jak\u0105 odgrywa\u0142a aklamacja ze strony ludu, nawet w sprawach kanonizacyjnych. Na przyk\u0142ad Grzegorz Wielki zosta\u0142 kanonizowany przez aklamacj\u0119 ludu niemal natychmiast po \u015bmierci – jednak papie\u017c ten by\u0142 budowniczym cywilizacji chrze\u015bcija\u0144skiej, k\u0142ad\u0105cym duchowe oraz organizacyjne podwaliny pod gmach Ko\u015bcio\u0142a i Christianitas<\/em>, podwaliny, kt\u00f3re przetrwa\u0142y stulecia.<\/p>\r\n R\u00f3wnie\u017c \u015bw. Miko\u0142aj I, ostatni z papie\u017cy, kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142 nada\u0142 przydomek \u201eWielki\u201d, odegra\u0142 kluczow\u0105 rol\u0119 w reformie Ko\u015bcio\u0142a w okresie wielkiego kryzysu wiary i dyscypliny, kryzysu dotycz\u0105cego zw\u0142aszcza wy\u017cszej hierarchii, kt\u00f3rej zepsutych cz\u0142onk\u00f3w odwa\u017cnie zwalcza\u0142, i s\u0142usznie jest uwa\u017cany za prawdziwego zbawc\u0119 cywilizacji chrze\u015bcija\u0144skiej w czasach, w kt\u00f3rych zagro\u017cone by\u0142o samo jej istnienie.<\/p>\r\n Opr\u00f3cz tego trzeba zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ludowe aklamacje b\u0142ogos\u0142awionych i \u015bwi\u0119tych mia\u0142y miejsce w czasach, w kt\u00f3rych ludzie byli w przewa\u017caj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci wierni [zasadom religii] i pos\u0142uszni Ko\u015bcio\u0142owi. Musimy wi\u0119c zada\u0107 pytanie: jak\u0105 warto\u015b\u0107 ma g\u0142o\u015bne \u017c\u0105danie tej beatyfikacji w epoce, w kt\u00f3rej przyt\u0142aczaj\u0105ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 nominalnych katolik\u00f3w odrzuca nauczanie w kwestii wiary i moralno\u015bci tam, gdzie uwa\u017caj\u0105 je za nie do przyj\u0119cia – przede wszystkim nieomylne nauczanie Magisterium o ma\u0142\u017ce\u0144stwie i prokreacji?<\/p>\r\n Z ca\u0142\u0105 bezstronno\u015bci\u0105 jeste\u015bmy zmuszeni stwierdzi\u0107, \u017ce bior\u0105c po uwag\u0119 kondycj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, jak\u0105 pozostawi\u0142 po sobie zmar\u0142y papie\u017c, jego pontyfikat – obiektywnie patrz\u0105c – wcale nie uzasadnia wezwania do jego natychmiastowej beatyfikacji, a w jeszcze mniejszym stopniu – kanonizacji, kt\u00f3rej zgromadzone t\u0142umy g\u0142o\u015bno si\u0119 domaga\u0142y. Uczciwa ocena fakt\u00f3w sk\u0142ania nas do wniosku, \u017ce pontyfikat Jana Paw\u0142a II cechowa\u0142y nie odnowa czy o\u017cywienie, jakie widzieli\u015bmy podczas pontyfikat\u00f3w jego najczcigodniejszych poprzednik\u00f3w, ale – jak to zauwa\u017cy\u0142 \u00f3wczesny kard. Ratzinger – przy\u015bpieszenie \u201epost\u0119puj\u0105cego procesu rozpadu\u201d2<\/a>, przede wszystkim w\u015br\u00f3d tradycyjnie chrze\u015bcija\u0144skich narod\u00f3w Europy Zachodniej, Ameryki i rejonu Pacyfiku.<\/p>\r\n Staje si\u0119 to jeszcze bardziej oczywiste, gdy si\u0119 wspomni, \u017ce sam zmar\u0142y papie\u017c pod koniec swojego pontyfikatu ubolewa\u0142 nad \u201emilcz\u0105c\u0105 apostazj\u0105\u201d chrze\u015bcija\u0144skiej niegdy\u015b Europy3<\/a>. R\u00f3wnie\u017c jego nast\u0119pca na Stolicy Piotrowej op\u0142akiwa\u0142 \u201eproces sekularyzacji\u201d, kt\u00f3ry \u201ewywo\u0142a\u0142 powa\u017cny kryzys zmys\u0142u wiary chrze\u015bcija\u0144skiej i przynale\u017cno\u015bci do Ko\u015bcio\u0142a\u201d. Przy tej okazji Benedykt XVI og\u0142osi\u0142 powo\u0142anie do \u017cycia nowej rady papieskiej, kt\u00f3rej szczeg\u00f3lnym zadaniem mia\u0142o si\u0119 sta\u0107 \u201ewspieranie odnowionej ewangelizacji w krajach, w kt\u00f3rych wiara by\u0142a ju\u017c g\u0142oszona, (…) a kt\u00f3re przechodz\u0105 obecnie proces post\u0119puj\u0105cej sekularyzacji spo\u0142ecze\u0144stwa i rodzaj \u00abza\u0107mienia zmys\u0142u Boga\u00bb\u201d4<\/a>.<\/p>\r\n Pogr\u0105\u017canie si\u0119 ludzkiego elementu Ko\u015bcio\u0142a w \u201emilcz\u0105cej apostazji\u201d stawa\u0142o si\u0119 coraz wyra\u017aniej widoczne od czasu II Soboru Watyka\u0144skiego. Przed soborem \u015bwiat znajdowa\u0142 si\u0119 – jak ostrzegali kolejni papie\u017ce – w wielkiej mierze na r\u00f3wni pochy\u0142ej, jednak wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a wiara by\u0142a nadal silna, liturgia – nienaruszona, by\u0142o wiele powo\u0142a\u0144, rodziny mia\u0142y wiele dzieci – a\u017c do czasu wielkiego soborowego \u201eotwarcia na \u015bwiat\u201d.<\/p>\r\n Cz\u0119\u015bciow\u0105 diagnoz\u0119 tego obserwowanego po soborze, bezprecedensowego kryzysu w Ko\u015bciele postawi\u0142 obecny papie\u017c, pisz\u0105c jako kard. Ratzinger w czasie trwaj\u0105cego 27 lat pontyfikatu swego poprzednika: \u201eJestem przekonany, \u017ce kryzys w Ko\u015bciele, w jakim si\u0119 obecnie znajdujemy, wi\u0105\u017ce si\u0119 w wielkim stopniu z upadkiem liturgii\u201d5<\/a>.<\/p>\r\n Nie trzeba dowodzi\u0107, \u017ce \u201eupadek liturgii\u201d jest czym\u015b, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 nigdy w swej przesz\u0142o\u015bci nie do\u015bwiadczy\u0142 – a\u017c do czasu Vaticanum II<\/em> i reform podejmowanych w jego imi\u0119. Zaledwie 15 lat po soborze, w drugim roku swego pontyfikatu, Jan Pawe\u0142 II publicznie prosi\u0142 o wybaczenie za nag\u0142y i dramatyczny spadek wiary i pobo\u017cno\u015bci eucharystycznej po \u201ereformach liturgicznych\u201d zaaprobowanych przez Paw\u0142a VI:<\/p>\r\n Mo\u017ce wi\u0119c trzeba, a\u017cebym ko\u0144cz\u0105c ten fragment moich rozwa\u017ca\u0144, w imieniu w\u0142asnym i Was wszystkich, Czcigodni i Drodzy Bracia w Biskupstwie, wypowiedzia\u0142 s\u0142owa przeproszenia za wszystko, co z jakiegokolwiek powodu, na skutek jakiejkolwiek ludzkiej s\u0142abo\u015bci, niecierpliwo\u015bci, zaniedbania, na skutek tendencyjnego, jednostronnego, b\u0142\u0119dnego rozumienia nauki II Soboru Watyka\u0144skiego o odnowie liturgii – mog\u0142o sta\u0107 si\u0119 okazj\u0105 zgorszenia i niew\u0142a\u015bciwo\u015bci w interpretacji nauki oraz czci nale\u017cnej temu wielkiemu Sakramentowi. I prosz\u0119 Pana Jezusa, aby w przysz\u0142o\u015bci pozwoli\u0142 nam unikn\u0105\u0107 w naszym sposobie traktowania tej Naj\u015bwi\u0119tszej Tajemnicy wszystkiego, co w jakikolwiek spos\u00f3b mog\u0142oby os\u0142abi\u0107 lub zachwia\u0107 poczucie czci i mi\u0142o\u015bci naszych wiernych. Niech Chrystus sam dopomo\u017ce nam i\u015b\u0107 dalej drog\u0105 prawdziwej odnowy ku tej pe\u0142ni \u017cycia i kultu eucharystycznego, poprzez kt\u00f3re buduje si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w tej jedno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 ju\u017c posiada i kt\u00f3r\u0105 jeszcze pe\u0142niej pragnie urzeczywistni\u0107 ku chwale Boga \u017cywego i ku zbawieniu wszystkich ludzi6<\/a>.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n Niestety, tym poruszaj\u0105cym s\u0142owom nie towarzyszy\u0142y \u017cadne zdecydowane dzia\u0142ania, mog\u0105ce powstrzyma\u0107 post\u0119puj\u0105cy upadek liturgii w trakcie nast\u0119pnych 25 lat pontyfikatu Jana Paw\u0142a II. Wr\u0119cz przeciwnie, w roku 1988, 25 lat po promulgowaniu konstytucji Sacrosanctum Concilium<\/em>, papie\u017c wychwala\u0142 \u201ereformy, jakie [konstytucja] umo\u017cliwi\u0142a\u201d jako \u201enajbardziej widoczny owoc soborowego dzie\u0142a\u201d, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce \u201eprzez wielu ludzi or\u0119dzie II Soboru Watyka\u0144skiego zosta\u0142o zrozumiane przede wszystkim za po\u015brednictwem reformy liturgicznej\u201d. To bez w\u0105tpienia prawda. Jednak w kwestii oczywistego upadku liturgii papie\u017c wspomnia\u0142 jedynie o r\u00f3\u017cnych nadu\u017cyciach, kt\u00f3re zdarzaj\u0105 si\u0119 \u201eokazjonalnie\u201d, podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce \u201etak pasterze, jak i lud chrze\u015bcija\u0144ski, w swojej ogromnej wi\u0119kszo\u015bci, przyj\u0119li reform\u0119 liturgiczn\u0105 w duchu pos\u0142usze\u0144stwa i z radosnym zapa\u0142em\u201d7<\/a>.<\/p>\r\n Obecnie jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludu chrze\u015bcija\u0144skiego nie wierzy nawet w rzeczywist\u0105 obecno\u015b\u0107 Chrystusa w Eucharystii. Przyjmuj\u0105 j\u0105 na r\u0119k\u0119 od \u015bwieckich szafarzy, jak gdyby to by\u0142 zwyk\u0142y op\u0142atek – i rzeczywi\u015bcie tak j\u0105 traktuj\u0105. Ponadto, wskutek wybi\u00f3rczego pos\u0142usze\u0144stwa Magisterium, praktyka antykoncepcji jest obecnie w\u015br\u00f3d katolik\u00f3w szeroko rozpowszechniona, a ich pogl\u0105dy na t\u0119 kwesti\u0119 – jak dowodz\u0105 liczne sonda\u017ce – ma\u0142o si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105 od zapatrywa\u0144 protestant\u00f3w. \u015awiadczy o tym r\u00f3wnie\u017c spadek liczby urodze\u0144 w katolickich krajach Zachodu, w kt\u00f3rych nie przychodzi na \u015bwiat nawet tak niewielka liczba dzieci, by mog\u0142y one zast\u0105pi\u0107 umieraj\u0105ce pokolenia. Sam Jan Pawe\u0142 II postrzega\u0142 \u201ecoraz powszechniejszy l\u0119k przed dawaniem \u017cycia nowym istotom ludzkim\u201d jako jeden z objaw\u00f3w \u201emilcz\u0105cej apostazji\u201d, nad kt\u00f3r\u0105 ubolewa\u0142 w Ecclesia in Europa<\/em>. Jest niepodwa\u017calnym faktem, \u017ce najwy\u017cszy wska\u017anik urodze\u0144 w \u015bwiecie katolickim wyst\u0119puje w\u015br\u00f3d tradycyjnych katolik\u00f3w, kt\u00f3rzy nie uczestnicz\u0105 w zreformowanej liturgii lub – nie maj\u0105c innego wyj\u015bcia – znosz\u0105 j\u0105 bynajmniej bez \u201eradosnego zapa\u0142u\u201d.<\/p>\r\n Jest r\u00f3wnie\u017c niezaprzeczalnym faktem, \u017ce sam Jan Pawe\u0142 II przyczyni\u0142 si\u0119 do upadku liturgii. Podczas jego pontyfikatu Ko\u015bci\u00f3\u0142 po raz pierwszy w swej historii do\u015bwiadczy\u0142 nowinki w postaci \u201eministrantek\u201d, w stosunku do kt\u00f3rych papie\u017c zmieni\u0142 sw\u0105 wcze\u015bniejsz\u0105 decyzj\u0119, zakazuj\u0105c\u0105 tej innowacji jako niezgodnej z licz\u0105c\u0105 dwa tysi\u0105ce lat tradycj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Trzeba te\u017c pami\u0119ta\u0107 o \u201ezinkulturowanych\u201d liturgiach papieskich z muzyk\u0105 rockow\u0105 i elementami jawnie poga\u0144skimi – w tym o szokuj\u0105cym spektaklu, podczas kt\u00f3rego p\u00f3\u0142naga kobieta z Nowej Gwinei czyta\u0142a lekcj\u0119, o wiruj\u0105cych w ta\u0144cu i potrz\u0105saj\u0105cych grzechotkami azteckich tance\u00adrzach oraz o \u201erycie oczyszczenia\u201d w Meksyku, a tak\u017ce aboryge\u0144skim \u201eobrz\u0119dzie okadzania\u201d, kt\u00f3ry zast\u0105pi\u0142 w Australii przepisowy ryt pokutny. Teza, \u017ce papie\u017c nie by\u0142 wcze\u015bniej informowany o planowanych szale\u0144stwach liturgicznych, zosta\u0142a zdementowana przez ich autora i wsp\u00f3\u0142wykonawc\u0119, ksi\u0119dza pra\u0142ata Piotra Mariniego, kt\u00f3ry by\u0142 papieskim mistrzem ceremonii przez niemal 20 lat, pomimo dochodz\u0105cych z ca\u0142ego \u015bwiata protest\u00f3w wobec dokonywanych pod jego rz\u0105dami groteskowych wypacze\u0144 liturgii rzymskiej. Ostatecznie abp Marini zosta\u0142 w 2007 r. zwolniony ze stanowiska przez Benedykta XVI.<\/p>\r\n Uczciwo\u015b\u0107 ka\u017ce przyzna\u0107, \u017ce gdyby wielkim przedsoborowym papie\u017com by\u0142o dane ujrze\u0107 owe papieskie liturgie Jana Paw\u0142a II albo og\u00f3lny stan rytu rzymskiego za jego pontyfikatu, zareagowaliby na to mieszanin\u0105 niedowierzania i gniewu.<\/p>\r\n Jednak nie tylko liturgia znajdowa\u0142a si\u0119 w stanie upadku pod koniec pontyfikatu Jana Paw\u0142a II. Jak zauwa\u017cyli\u015bmy na pocz\u0105tku, w Wielki Pi\u0105tek 2005 r., na kr\u00f3tko przed wst\u0105pieniem na Stolic\u0119 Piotrow\u0105, w\u00f3wczas jeszcze kardyna\u0142 Ratzinger zauwa\u017cy\u0142: \u201eJak wiele brudu znale\u017a\u0107 mo\u017cna w Ko\u015bciele, nawet w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy – otrzymawszy \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie – powinni w ca\u0142o\u015bci przynale\u017ce\u0107 do niego\u201d. Brud, o kt\u00f3rym wspomina\u0142 kardyna\u0142, to niewiarygodna wr\u0119cz liczba skandali seksualnych z udzia\u0142em duchownych – owoc dziesi\u0119cioleci \u201esoborowej odnowy\u201d w seminariach.<\/p>\r\n Zamiast zdyscyplinowa\u0107 biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy popierali ten brud w swoich seminariach diecezjalnych, tuszuj\u0105c go i przenosz\u0105c z\u0142oczy\u0144c\u00f3w z miejsca na miejsce, a nast\u0119pnie doprowadzali do bankructwa swoje diecezje w wyniku wyp\u0142acania odszkodowa\u0144, Jan Pawe\u0142 II zapewni\u0142 bezkarno\u015b\u0107 kilku najbardziej winnym zaniedba\u0144 pra\u0142atom. By\u0107 mo\u017ce najbardziej znanym przyk\u0142adem jest sprawa kard. Bernarda Lawa. Zmuszony do t\u0142umaczenia si\u0119 wobec wielkiej \u0142awy przysi\u0119g\u0142ych z milczenia w sprawie nadu\u017cy\u0107 seksualnych, jakich dopuszczali si\u0119 wobec m\u0142odych ch\u0142opc\u00f3w kap\u0142ani z archidiecezji Bostonu, czego skutkiem by\u0142o wyp\u0142acenie 100 mln dolar\u00f3w odszkodowania ponad 500 ofiarom, kard. Law zosta\u0142 \u201eukarany\u201d przez papie\u017ca w taki spos\u00f3b, \u017ce po swej rezygnacji w atmosferze skandalu zosta\u0142 przeniesiony do Rzymu, gdzie mianowano go archiprezbiterem jednej z czterech wspania\u0142ych bazylik.<\/p>\r\n A co mamy powiedzie\u0107 o abp. Weaklandzie, g\u0142o\u015bnym ze swego sprzeciwu wobec nauki Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry sam przyzna\u0142, \u017ce \u015bwiadomie przywr\u00f3ci\u0142 do pe\u0142nienia funkcji ko\u015bcielnych przest\u0119pc\u00f3w homoseksualnych w diecezji Milwaukee, nie uprzedzaj\u0105c o tym parafian ani nie informuj\u0105c policji o pope\u0142nionych przez nich wykroczeniach? Doprowadziwszy archidiecezj\u0119 do bankructwa wskutek odszkodowa\u0144, jakie musia\u0142a wyp\u0142aci\u0107, abp Weakland zako\u0144czy\u0142 sw\u0105 d\u0142ug\u0105 karier\u0119 podkopywania integralno\u015bci wiary i moralno\u015bci dopiero w\u00f3wczas, gdy ujawniono, \u017ce sprzeniewierzy\u0142 450 tys. dolar\u00f3w z kasy archidiecezji, aby zap\u0142aci\u0107 cz\u0142owiekowi, z kt\u00f3rym sam pozostawa\u0142 w zwi\u0105zku homoseksualnym. Jan Pawe\u0142 II pozwoli\u0142 temu drapie\u017cnemu wilkowi przej\u015b\u0107 na emerytur\u0119 bez najmniejszego uszczerbku dla jego reputacji, a wkr\u00f3tce potem pewien protestancki dom wydawniczy opublikowa\u0142 jego wspomnienia pod tytu\u0142em A Pilgrim in a Pilgrim Church. Memoirs of a Catholic Archbishop<\/em> (\u2018Pielgrzym w Ko\u015bciele pielgrzymuj\u0105cym. Wspomnienia katolickiego arcybiskupa\u2019). Pewien recenzent napisa\u0142 z podziwem, \u017ce ksi\u0105\u017cka ta \u201eprzedstawia posta\u0107 cz\u0142owieka przepojonego warto\u015bciami II Soboru Watyka\u0144skiego, kt\u00f3ry mia\u0142 odwag\u0119 pozosta\u0107 im wierny zar\u00f3wno jako opat benedyktyn\u00f3w, jak i jako arcybiskup Milwaukee\u201d.<\/p>\r\n Brudy, kt\u00f3re skala\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 podczas poprzedniego pontyfikatu, to r\u00f3wnie\u017c d\u0142uga historia nadu\u017cy\u0107 seksualnych pope\u0142nionych przez ks. Marcjalisa Maciela Degollado, za\u0142o\u017cyciela Legionist\u00f3w Chrystusa, zgromadzenia b\u0119d\u0105cego rzekomo uciele\u015bnieniem soborowej \u201eodnowy\u201d. Jan Pawe\u0142 II odmawia\u0142 wszcz\u0119cia dochodzenia w sprawie ks. Maciela mimo mn\u00f3stwa dowod\u00f3w pope\u0142nianych przez niego ohydnych wyst\u0119pk\u00f3w. (…) Nie zwracaj\u0105c uwagi na powszechnie znane i oczekuj\u0105ce od dawna na rozpatrzenie zarzuty o molestowanie przez ks. Maciela o\u015bmiu seminarzyst\u00f3w, Jan Pawe\u0142 II uhonorowa\u0142 go podczas ceremonii maj\u0105cej miejsce w listopadzie 2004 r. Nie min\u0119\u0142o wiele czasu, gdy kard. Ratzinger \u201eosobi\u015bcie nakaza\u0142 wszcz\u0119cie dochodzenia w sprawie ks. Maciela\u201d8<\/a>. M\u00f3wi\u0105c wprost, dop\u00f3ki \u017cy\u0142 Jan Pawe\u0142 II, ks. Maciel nie m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 zdyscyplinowany. Odsuni\u0119to go od pe\u0142nienia funkcji kap\u0142a\u0144skich i zes\u0142ano do klasztoru niemal natychmiast po wst\u0105pieniu Benedykta XVI na Stolic\u0119 Piotrow\u0105. Jak pisa\u0142 pewien znany katolicki komentator:<\/p>\r\n Ambitny Jan Pawe\u0142 pozwoli\u0142 na to, by zgorszenie szerzy\u0142o si\u0119 niemal u jego st\u00f3p, a sprz\u0105ta\u0107 po tym mia\u0142 pozbawiony charyzmy Ratzinger. Dotyczy\u0142o to r\u00f3wnie\u017c innych kwestii, kt\u00f3rych poprzedni papie\u017c stara\u0142 si\u0119 unika\u0107 – upadku katolickiej liturgii czy wzrostu znaczenia islamu w chrze\u015bcija\u0144skiej niegdy\u015b Europie9<\/a>.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n Jeszcze innym powodem do wysuwania zastrze\u017ce\u0144 wobec tej beatyfikacji jest fakt, \u017ce w trakcie d\u0142ugiego pontyfikatu Jana Paw\u0142a II wierni katolicy byli dezorientowani i gorszeni przez liczne, jawnie nieroztropne s\u0142owa i gesty papie\u017ca, niepodobne do niczego w licz\u0105cej dwa tysi\u0105ce lat historii Ko\u015bcio\u0142a. Wymie\u0144my w tym miejscu jedynie kilka lepiej znanych przyk\u0142ad\u00f3w:<\/p>\r\n \u201d\u201d Liczne i zarazem w\u0105tpliwe pod wzgl\u0119dem teologicznym przeprosiny za rzekome grzechy katolik\u00f3w, pope\u0142nione w minionych wiekach historii Ko\u015bcio\u0142a. Oczywi\u015bcie \u015bwiat nie postrzega\u0142 tych bezprecedensowych mea culpa<\/em> papie\u017ca jako demonstracji pokory ze strony Ko\u015bcio\u0142a. Jak mo\u017cna by\u0142o przewidzie\u0107, wydarzenia te zosta\u0142y potraktowane jako przyznanie si\u0119 Ko\u015bcio\u0142a do winy za wszelkie rodzaje przest\u0119pstw przeciwko ludzko\u015bci. Poza wyj\u0105tkiem powszechnie zapomnianych przeprosin w Dominic\u00c3\u00a6 c\u00c5\u201cn\u00c3\u00a6<\/em> nie doczekali\u015bmy si\u0119 jednak \u017cadnego mea culpa<\/em> za katastrofalne w skutkach zaniedbywanie ze strony \u017cyj\u0105cych cz\u0142onk\u00f3w hierarchii stara\u0144 o zachowanie wiary i dyscypliny wobec \u201epost\u0119puj\u0105cego procesu rozk\u0142adu\u201d oraz \u201emilcz\u0105cej apostazji\u201d.<\/p>\r\n \u201d\u201d Spotkania w Asy\u017cu w pa\u017adzierniku 1986 r. oraz styczniu 2002 r.<\/p>\r\n Podczas spotkania w 2002 r. Jan Pawe\u0142 II umo\u017cliwi\u0142 wyznawcom \u201ewielkich religii\u201d, od animist\u00f3w po zoroastrian, sprawowanie ich obrz\u0119d\u00f3w w katolickim sanktuarium – klasztorze franciszka\u0144skim w Asy\u017cu. Podkre\u015blaj\u0105c fakt, \u017ce dla poszczeg\u00f3lnych kult\u00f3w przygotowano osobne miejsca, papie\u017c powiedzia\u0142 do wielobarwnego zgromadzenia, obejmuj\u0105cego m.in. wyznawc\u00f3w wudu: \u201eb\u0119dziemy si\u0119 modlili na r\u00f3\u017cne sposoby, szanuj\u0105c tradycje religijne innych\u201d10<\/a>.<\/p>\r\n Powszechne wra\u017cenie, jakie pozostawi\u0142o po sobie spotkanie w Asy\u017cu, zw\u0142aszcza wyra\u017cane przez \u015bwieckie media, by\u0142o takie, \u017ce wszystkie religie s\u0105 w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu mi\u0142e Bogu – podobne twierdzenie zosta\u0142o pot\u0119pione przez Piusa XI w encyklice Mortalium animos<\/em> z 1928 r. W jakim innym celu papie\u017c gromadzi\u0142by wszystkich przedstawicieli religii \u015bwiata w Asy\u017cu, by \u201emodlili si\u0119 o pok\u00f3j\u201d? Czy kto\u015b mo\u017ce zaprzeczy\u0107, \u017ce ka\u017cdy z przedsoborowych papie\u017cy pot\u0119pi\u0142by tego typu widowiska?<\/p>\r\n \u201d\u201d Publiczne uca\u0142owanie przez papie\u017ca Koranu podczas wizyty w Rzymie grupy irackich chrze\u015bcijan i muzu\u0142man\u00f3w w 1999 r.<\/p>\r\n Chaldejski katolicki patriarcha Iraku wychwala\u0142 ten akt jako \u201egest szacunku\u201d dla religii, kt\u00f3rej istota polega na negowaniu Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i B\u00f3stwa Jezusa Chrystusa i kt\u00f3rej historia jest znaczona prze\u015bladowaniami chrze\u015bcijan – czego \u015bwiadkami jeste\u015bmy i obecnie w Iraku oraz innych \u201erepublikach\u201d \u015bwiata arabskiego.<\/p>\r\n \u201d\u201d Zdumiewaj\u0105ce zdanie wypowiedziane 21 marca 2000 r. w Ziemi \u015awi\u0119tej: \u201eNiech \u015bw. Jan Chrzciciel strze\u017ce islam i ca\u0142y nar\u00f3d Jordanii\u201d.<\/p>\r\n Jakie wyja\u015bnienie mo\u017cna by poda\u0107 dla tej bezprecedensowej modlitwy o ochron\u0119 samej fa\u0142szywej religii (a nie jej wyznawc\u00f3w), wyg\u0142oszonej podczas papieskiej wizyty w Ziemi \u015awi\u0119tej – wyzwolonej od islamu podczas pierwszej krucjaty?<\/p>\r\n \u201d\u201d Obdarowanie pektora\u0142ami – symbolami w\u0142adzy biskupiej – Jerzego Careya oraz Rowana Williamsa.<\/p>\r\n Anglika\u0144scy tzw. arcybiskupi Canterbury (w sprawie wa\u017cno\u015bci ich \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich i biskupich wypowiedzia\u0142 si\u0119 autorytatywnie Leon XIII w bulli Apostolic\u00c3\u00a6 cur\u00c3\u00a6<\/em>) nie wyznaj\u0105 wiary katolickiej nawet w podstawowych kwestiach moralnych, wynikaj\u0105cych wprost z prawa Bo\u017cego naturalnego i stanowionego11<\/a>.<\/p>\r\n \u201d\u201d Aktywne uczestnictwo Jana Paw\u0142a II w kulcie poga\u0144skim w \u201e\u015bwi\u0119tym lesie\u201d w Togo.<\/p>\r\n Jak donosi\u0142 organ Stolicy Apostolskiej, po przybyciu papie\u017ca na to miejsce \u201eczarownik zacz\u0105\u0142 przyzywa\u0107 duchy: \u00abWzywam was. Przodkowie, przyzywam was\u00bb\u201d. Po tym przyzwaniu \u201educh\u00f3w\u201d papie\u017cowi wr\u0119czono \u201emis\u0119 pe\u0142n\u0105 wody i m\u0105ki. [Ojciec \u015awi\u0119ty] wykona\u0142 najpierw lekki pok\u0142on, a nast\u0119pnie skropi\u0142 t\u0105 mieszanin\u0105 cztery strony \u015bwiata. Rano, przed Msz\u0105, dokona\u0142 tego samego obrz\u0119du. \u00d3w poga\u0144ski rytua\u0142 oznacza, \u017ce ten, kto zostanie spryskany wod\u0105, symbolem pomy\u015blno\u015bci, dzieli j\u0105 [pomy\u015blno\u015b\u0107] ze swoimi przodkami\u201d12<\/a>.<\/p>\r\n Wkr\u00f3tce po powrocie do Rzymu papie\u017c wyrazi\u0142 zadowolenie z publicznego uczestnictwa w modlitwie i obrz\u0119dach animist\u00f3w: \u201eSpotkanie modlitewne w sanktuarium nad jeziorem Togo by\u0142o szczeg\u00f3lnie poruszaj\u0105ce. Po raz pierwszy modli\u0142em si\u0119 tam z animistami\u201d13<\/a>. Mo\u017cna by si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce ju\u017c sam ten incydent – za kt\u00f3ry Jan Pawe\u0142 II nie tylko nie wyrazi\u0142 skruchy, ale nawet publicznie si\u0119 nim przechwala\u0142 – powinien by\u0107 wystarczaj\u0105cym powodem do wstrzymania procesu beatyfikacyjnego. Wedle w\u0142asnych s\u0142\u00f3w papie\u017ca modli\u0142 si\u0119 on z animistami, a tego rodzaju zachowanie – bezpo\u015bredni i formalny udzia\u0142 w kulcie poga\u0144skim – Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze traktowa\u0142 jako obiektywny grzech ci\u0119\u017cki. Jak uczy Katechizm Ko\u015bcio\u0142a katolickiego<\/em>:<\/p>\r\n Ba\u0142wochwalstwo nie dotyczy tylko fa\u0142szywych kult\u00f3w poga\u0144skich. Pozostaje sta\u0142\u0105 pokus\u0105 wiary. Polega na ub\u00f3stwianiu tego, co nie jest Bogiem. Ma ono miejsce wtedy, gdy cz\u0142owiek czci i wielbi stworzenie zamiast Boga, bez wzgl\u0119du na to, czy chodzi o innych bog\u00f3w czy o demony (na przyk\u0142ad satanizm), o w\u0142adz\u0119, przyjemno\u015b\u0107, ras\u0119, przodk\u00f3w. (…) Ba\u0142wochwalstwo odrzuca jedyne panowanie Boga; jest nie do pogodzenia z Bosk\u0105 komuni\u010514<\/a>.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n A by\u0142 to przecie\u017c tylko jeden z najbardziej skandalicznych incydent\u00f3w, maj\u0105cych miejsce podczas pontyfikatu Jana Paw\u0142a II. Trzeba w tym miejscu przypomnie\u0107 o wydanym przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 po\u015bmiertnym wyroku na \u017cyj\u0105cego w IV wieku papie\u017ca Liberiusza, pierwszego z biskup\u00f3w Rzymu, kt\u00f3ry nie zosta\u0142 og\u0142oszony \u015bwi\u0119tym. Liberiusz w pe\u0142ni zas\u0142u\u017cy\u0142 na to w\u0105tpliwe wyr\u00f3\u017cnienie, poniewa\u017c – przebywaj\u0105c na wygnaniu i znajduj\u0105c si\u0119 pod siln\u0105 presj\u0105 prze\u015bladuj\u0105cego go cesarza – podpisa\u0142 si\u0119 pod dwuznaczn\u0105 formu\u0142\u0105 doktrynaln\u0105 sprzyjaj\u0105c\u0105 arianizmowi, a nast\u0119pnie ekskomunikowa\u0142 \u015bw. Atanazego, obro\u0144c\u0119 trynitaryzmu i ortodoksji. Pomimo tego, \u017ce ju\u017c po odzyskaniu wolno\u015bci i powrocie do Rzymu natychmiast wycofa\u0142 si\u0119 z tych po\u017ca\u0142owania godnych decyzji i do ko\u0144ca swego pontyfikatu trzyma\u0142 si\u0119 prawowiernej doktryny, uznano to za przeszkod\u0119 do jego kanonizacji.<\/p>\r\n \u201d\u201d \u201eEkumeniczne nieszpory\u201d w bazylice pw. \u015awi\u0119tego Piotra, w samym sercu Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego, w kt\u00f3rych papie\u017c zgodzi\u0142 si\u0119 uczestniczy\u0107 i modli\u0107 wsp\u00f3lnie z lutera\u0144skimi \u201ebiskupami\u201d – w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142a kobieta utrzymuj\u0105ca, \u017ce jest nast\u0119pczyni\u0105 Aposto\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n Wydarzenie to wywo\u0142a\u0142o oczywi\u015bcie spekulacje, czy papie\u017c nie podkopuje w ten spos\u00f3b w\u0142asnego nauczania o niewa\u017cno\u015bci \u015bwi\u0119ce\u0144 kobiet15<\/a>.<\/p>\r\n Podsumowuj\u0105c, obiektywna ocena fakt\u00f3w sk\u0142ania nas do wniosku, \u017ce Jan Pawe\u0142 II kierowa\u0142 i pozostawi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w stanie kryzysu, kt\u00f3ry wybuch\u0142 natychmiast po II Soborze Watyka\u0144skim. To prawda, \u017ce jego pontyfikat ma r\u00f3wnie\u017c osi\u0105gni\u0119cia pozytywne, w tym godn\u0105 podziwu, niezachwian\u0105 obron\u0119 \u017cycia ludzkiego w obliczu \u201ekultury \u015bmierci\u201d, cenne nauczanie spo\u0142eczne zawarte w wa\u017cnych encyklikach, deklaracj\u0119 dotycz\u0105c\u0105 niemo\u017cno\u015bci przyjmowania \u015bwiece\u0144 kap\u0142a\u0144skich przez kobiety czy motu proprio Ecclesia Dei<\/em>, kt\u00f3re by\u0142o pierwszym krokiem w kierunku przysz\u0142ego \u201euwolnienia\u201d tradycyjnej Mszy \u015bw. przez Benedykta XVI. Nie zamierzamy te\u017c kwestionowa\u0107 jego osobistej pobo\u017cno\u015bci i religijno\u015bci, oczywistych dla wszystkich, kt\u00f3rzy mieli z nim styczno\u015b\u0107, a kt\u00f3re uznali\u015bmy i my na pocz\u0105tku tego o\u015bwiadczenia.<\/p>\r\n Niemniej trudno jest zaprzeczy\u0107, \u017ce ka\u017cdy z poprzednik\u00f3w Jana Paw\u0142a II by\u0142by zaszokowany i przera\u017cony powszechnym niepos\u0142usze\u0144stwem, odst\u0119pstwami doktrynalnymi, rozk\u0142adem liturgii, skandalami moralnymi oraz spadkiem uczestnictwa we Mszy, kt\u00f3re trwa\u0142y a\u017c do ko\u0144ca jego pontyfikatu – wzmacniane przez nierzadko niefortunne nominacje biskupie oraz szereg dwuznacznych wypowiedzi i gest\u00f3w papie\u017ca, o kt\u00f3rych wspomnieli\u015bmy powy\u017cej. Nawet reformator Pawe\u0142 VI, kt\u00f3rego ekumeniczne i mi\u0119dzywyznaniowe inicjatywy by\u0142y znacznie ostro\u017cniejsze od przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Jana Paw\u0142a II, by\u0142by poruszony stanem Ko\u015bcio\u0142a pod koniec jego d\u0142ugiego pontyfikatu. Sam zreszt\u0105 Pawe\u0142 VI opisywa\u0142 widoczne ju\u017c posoborowe rozprz\u0119\u017cenie w najbardziej szokuj\u0105cych s\u0142owach, jakie kiedykolwiek s\u0142yszano z ust biskupa Rzymu:<\/p>\r\n Przez jak\u0105\u015b szczelin\u0119 do \u015bwi\u0105tyni Boga przedosta\u0142 si\u0119 dym szatana: to w\u0105tpliwo\u015b\u0107, niepewno\u015b\u0107, niepok\u00f3j, konfrontacja. (…) W\u0105tpliwo\u015b\u0107 w\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 do naszych sumie\u0144; w\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 oknami, kt\u00f3re powinny by\u0107 otwarte na \u015bwiat\u0142o. (…) R\u00f3wnie\u017c w Ko\u015bciele zapanowa\u0142 ten klimat niepewno\u015bci. S\u0105dzono, \u017ce po soborze nad histori\u0105 Ko\u015bcio\u0142a zaja\u015bnieje s\u0142oneczny dzie\u0144. Tymczasem nasta\u0142 dzie\u0144 pochmurny, burzowy; dzie\u0144 ciemno\u015bci, poszukiwania, niepewno\u015bci. (…) Jak do tego dosz\u0142o? Podzielimy si\u0119 z wami nasz\u0105 refleksj\u0105: nast\u0105pi\u0142a interwencja nieprzyjacielskiej mocy. A imi\u0119 jej: diabe\u014216<\/a>.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n Pawe\u0142 VI, podobnie jak maj\u0105cy wst\u0105pi\u0107 po nim na Tron Piotrowy Jan Pawe\u0142 II, zaniecha\u0142 podj\u0119cia jakichkolwiek stanowczych krok\u00f3w w celu powstrzymania katastrofy, kt\u00f3rej papie\u017c – i tylko papie\u017c – m\u00f3g\u0142by zapobiec, albo przynajmniej znacznie ograniczy\u0107 jej rozmiary.<\/p>\r\n Wstrz\u0105saj\u0105ce s\u0142owa Paw\u0142a VI zacytowa\u0142 msgr Gwidon Pozzo, sekretarz Papieskiej Komisji Ecclesia Dei<\/em>, w mowie wyg\u0142oszonej 2 lipca 2010 r. w Wigratz\u00adbad do pochodz\u0105cych z Europy kap\u0142an\u00f3w Bractwa \u015awi\u0119tego Piotra. Jak przy tej okazji powiedzia\u0142 msgr Pozzo: \u201eSymptomy, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142 Pawe\u0142 VI, bynajmniej nie zanik\u0142y. Do \u015bwiata katolickiego wdar\u0142 si\u0119 obcy mu spos\u00f3b my\u015blenia, zwodz\u0105c wiele dusz i siej\u0105c zamieszanie w\u015br\u00f3d wiernych. Jest to duch samozniszczenia, b\u0119d\u0105cy owocem modernizmu\u201d. Kryzys posoborowy, jak przyzna\u0142 msgr Pozzo, jest konsekwencj\u0105 \u201epseudosoborowej ideologii\u201d, kt\u00f3ra \u201epo raz kolejny usi\u0142owa\u0142a szerzy\u0107 idee modernizmu, pot\u0119pionego na pocz\u0105tku XX wieku przez \u015bw. Piusa X\u201d.<\/p>\r\n Kt\u00f3\u017c jednak, je\u015bli nie dwaj poprzednicy obecnego papie\u017ca, ponosi przynajmniej cz\u0119\u015bciow\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za rozprzestrzenianie si\u0119 tej pseudosoborowej, heterodoksyjnej ideologii w ca\u0142ym \u015bwiecie katolickim? Z pewno\u015bci\u0105 Jan Pawe\u0142 II oraz Pawe\u0142 VI promulgowali pewn\u0105 liczb\u0119 tradycyjnych pod wzgl\u0119dem doktrynalnym dokument\u00f3w, wymierzonych w t\u0119 heterodoksj\u0119. Trzeba sobie jednak zada\u0107 pytanie: czy \u015bwiadectwo Jana Paw\u0142a II by\u0142o wystarczaj\u0105co silne i niez\u0142omne, by mo\u017cna go by\u0142o przedstawia\u0107 jako heroicznego obro\u0144c\u0119 ortodoksyjnej wiary i moralno\u015bci? A mo\u017ce jego w\u0142asne kontrowersyjne s\u0142owa i gesty – w po\u0142\u0105czeniu z zaniedbaniami i niech\u0119ci\u0105 do sprawowania zdecydowanych rz\u0105d\u00f3w w Ko\u015bciele – sprawi\u0142y, \u017ce te negatywne aspekty jego pontyfikatu ca\u0142kowicie zneutralizowa\u0142y ewentualne osi\u0105gni\u0119cia?<\/p>\r\n Wobec odradzaj\u0105cej si\u0119 – i wywo\u0142uj\u0105cej chaos w ca\u0142ym Ko\u015bciele – herezji modernizmu znamienia niezwyk\u0142ej ironii nabiera okoliczno\u015b\u0107, \u017ce Jan Pawe\u0142 II podczas swego trwaj\u0105cego 27 lat pontyfikatu uzna\u0142 za stosowne ekskomunikowa\u0107 jedynie pi\u0119\u0107 os\u00f3b: \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci abp. Marcelego Lefebvre\u2019a i czterech biskup\u00f3w konsekrowanych przez niego w 1988 r. dla Bractwa \u015awi\u0119tego Piusa X, kt\u00f3rego celem (niezale\u017cnie od tego, czy kto\u015b zgadza si\u0119 z jego stanowiskiem, czy te\u017c nie) by\u0142a w\u0142a\u015bnie walka z ow\u0105 \u201epseudosoborow\u0105 ideologi\u0105\u201d, o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142 msgr Pozzo17<\/a>.<\/p>\r\n Jak powszechnie wiadomo, na pocz\u0105tku 2009 r. Benedykt XVI odwo\u0142a\u0142 ekskomuniki czterech biskup\u00f3w Bractwa. Jak stwierdzi\u0142 kiedy\u015b: \u201ePrawo wymaga, by w momencie, w kt\u00f3rym ci czterej biskupi uznaj\u0105 prymat papieski, zostali uwolnieni od ekskomuniki\u201d18<\/a>. Jednak ci biskupi zawsze uznawali prymat papieski w przeciwie\u0144stwie do rzeszy katolik\u00f3w – \u015bwieckich, kap\u0142an\u00f3w, zakonnic, teolog\u00f3w, a nawet pewnych biskup\u00f3w – kt\u00f3rzy otwarcie go negowali, odrzucaj\u0105c najbardziej podstawowe nauczanie Magisterium, podczas gdy Watykan przez ponad 25 lat nie reagowa\u0142 na to w og\u00f3le lub prawie w og\u00f3le.<\/p>\r\n R\u00f3wnie\u017c nieszcz\u0119sny papie\u017c Pawe\u0142 VI, po\u015br\u00f3d post\u0119puj\u0105cego \u201esamozniszczenia\u201d Ko\u015bcio\u0142a, nad kt\u00f3rym g\u0142\u0119boko ubolewa\u0142, najsurowsze \u015brodki dyscyplinarne zarezerwowa\u0142 dla Bractwa i abp. Lefebvre\u2019a, kt\u00f3rego karci\u0142 publicznie, wymieniaj\u0105c z nazwiska, i kt\u00f3rego zasuspendowa\u0142 od wykonywania funkcji kap\u0142a\u0144skich, podczas gdy na ca\u0142ym \u015bwiecie teologiczni i liturgiczni buntownicy zupe\u0142nie bezkarnie szerzyli spustoszenie w Ko\u015bciele Chrystusowym.<\/p>\r\n Obecnie niemal nikt powa\u017cny nie popiera beatyfikacji Paw\u0142a VI, kt\u00f3ry cho\u0107 ubolewa\u0142 nad smutnym stanem rz\u0105dzonego przez siebie Ko\u015bcio\u0142a, nie zrobi\u0142 jednak niemal nic, by stan ten zmieni\u0107. Jego proces beatyfikacyjny rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 na poziomie diecezjalnym dopiero w 1993 r. na wyra\u017ane polecenie Jana Paw\u0142a II. Od tego czasu nie posun\u0105\u0142 si\u0119 do przodu, powstrzymany najwyra\u017aniej powa\u017cnymi zastrze\u017ceniami, z kt\u00f3rych wiele podobnych jest do wy\u017cej wymienionych. Dlatego musimy zada\u0107 pytanie: sk\u0105d ten po\u015bpiech w beatyfikacji Jana Paw\u0142a II, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce realizowa\u0142 on wytrwale nieroztropny program reform zainicjowanych przez swego poprzednika, wprowadzaj\u0105c wiele nowinek, na kt\u00f3re nie wa\u017cy\u0142by si\u0119 nawet Pawe\u0142 VI – posta\u0107 prawdziwie tragiczna? Pawe\u0142 VI mia\u0142 przynajmniej odwag\u0119 przyzna\u0107, \u017ce widzi dym szatana przenikaj\u0105cy do Ko\u015bcio\u0142a, a nie now\u0105 wiosn\u0119 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, \u201ekt\u00f3ra powinna rozkwitn\u0105\u0107 w Wielkim Jubileuszu, je\u015bli tylko chrze\u015bcijanie b\u0119d\u0105 pos\u0142uszni dzia\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego\u201d19<\/a>.<\/p>\r\n Szacunek dla prawdy ka\u017ce nam stwierdzi\u0107, \u017ce \u017caden b\u0142ogos\u0142awiony lub kanonizowany papie\u017c w historii Ko\u015bcio\u0142a, a by\u0107 mo\u017ce w og\u00f3le \u017caden papie\u017c opr\u00f3cz Paw\u0142a VI, nie pozostawi\u0142 po sobie r\u00f3wnie k\u0142opotliwej spu\u015bcizny, co Jan Pawe\u0142 II.<\/p>\r\n Na koniec nie mo\u017cemy te\u017c nie wspomnie\u0107, \u017ce jedyny cud, na kt\u00f3rym wspiera si\u0119 ca\u0142y proces beatyfikacyjny – uzdrowienie z choroby Parkinsona francuskiej zakonnicy, s. Marii Simon\u00ad\u201d\u2018Pierre – wzbudza kontrowersje.<\/p>\r\n Po pierwsze, sama diagnoza choroby Parkinsona pozostawia wiele w\u0105tpliwo\u015bci, z medycznego punktu widzenia bowiem jedynym rozstrzygaj\u0105cym badaniem by\u0142aby w tym przypadku autopsja m\u00f3zgu. Pozosta\u0142e objawy, kt\u00f3re mog\u0105 spontanicznie ust\u0105pi\u0107, wcale nie musz\u0105 by\u0107 oznakami choroby Parkinsona. Po drugie, zwi\u0105zek przyczynowo\u00ad\u201d\u2018skutkowy mi\u0119dzy rzekomym uzdrowieniem a \u201enoc\u0105 modlitw do Jana Paw\u0142a II\u201d wydaje si\u0119 w\u0105tpliwy. Czy modlitwy tej zakonnicy nie obejmowa\u0142y wezwa\u0144 do \u017cadnych innych uznanych \u015bwi\u0119tych? Por\u00f3wnajmy to z dwoma cudownymi uzdrowieniami (Jan Pawe\u0142 II osobi\u015bcie zredukowa\u0142 to wymaganie do jednego), kt\u00f3re Pius XII uzna\u0142 za wystarczaj\u0105ce do beatyfikacji Piusa X. Pierwszy przypadek dotyczy\u0142 zakonnicy, kt\u00f3ra cierpia\u0142a na raka ko\u015bci i kt\u00f3ra zosta\u0142a uzdrowiona natychmiast, gdy tylko relikwie Piusa X zosta\u0142y po\u0142o\u017cone na jej ciele. Drugi dotyczy\u0142 siostry zakonnej, kt\u00f3rej nowotw\u00f3r znik\u0142, gdy dotkn\u0119\u0142a pos\u0105gu Piusa X. O tak bezdyskusyjnym zwi\u0105zku nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 w przypadku rzekomego uzdrowienia za wstawiennictwem Jana Paw\u0142a II.<\/p>\r\nPrawdziwy problem<\/h3>\r\n
Oddolna presja<\/h3>\r\n
K\u0142opotliwe dziedzictwo<\/h3>\r\n
\r\n
\r\n
\r\n
\r\n
W\u0105tpliwy cud<\/h3>\r\n