![\"\"](\"http:\/\/sanctus.pl\/foto\/Swieci\/sw.Jozef_z_Dzieciatkiem.jpg\")
<\/p>\r\n\u015aw. J\u00f3zefowi\u00a0Ewangelie po\u015bwi\u0119caj\u0105\u00a0\u0142\u0105cznie 26 wierszy, a jego imi\u0119 wymieniaj\u0105 14 razy. J\u00f3zef pochodzi\u0142 z rodu kr\u00f3la Dawida. Wykazuje to \u015bw. Mateusz w genealogii przodk\u00f3w \u015bw. J\u00f3zefa. Genealogi\u0119 przytacza r\u00f3wnie\u017c \u015bw. \u0141ukasz. Ta jednak r\u00f3\u017cni si\u0119 zasadniczo od tej, kt\u00f3r\u0105 nam przekazuje \u015bw. Mateusz. Ju\u017c Julian Afryka\u0144ski (w. III) wyra\u017ca zdanie, \u017ce jest to genealogia Naj\u015bw. Maryi Panny. \u015aw. \u0141ukasz, kt\u00f3ry tak wiele nam poda\u0142 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w z Jej \u017cycia, m\u00f3g\u0142 nam i jej rodow\u00f3d r\u00f3wnie\u017c przekaza\u0107. Na mocy prawa lewiratu \u015bw. J\u00f3zef m\u00f3g\u0142 by\u0107 synem Jakuba, a r\u00f3wnocze\u015bnie adoptowanym synem Heli, nosz\u0105cego tak\u017ce w tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej imi\u0119 Joachima, kt\u00f3ry by\u0142 ojcem Naj\u015bwi\u0119tszej Panny. Tak wi\u0119c genealogia przytoczona przez \u015bw. \u0141ukasza wylicza\u0142aby przodk\u00f3w Maryi rzeczywistych, a odno\u015bnie J\u00f3zefa jego przodk\u00f3w zalegalizowanych. Taka jest dzisiaj opinia przez wielu biblist\u00f3w przyj\u0119ta.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Mimo wysokiego pochodzenia J\u00f3zef nie posiada\u0142 \u017cadnego maj\u0105tku. Na \u017cycie zarabia\u0142 stolarstwem i prac\u0105 jako cie\u015bla. Zdaniem \u015bw. Justyna (ok. 100 – ok. 166), kt\u00f3ry \u017cy\u0142 bardzo blisko czas\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, \u015bw. J\u00f3zef wykonywa\u0142 sochy drewniane i jarzma na wo\u0142y. Przygotowywa\u0142 wi\u0119c narz\u0119dzia gospodarcze i rolnicze. Autor Pseudoewangelii Filipa (w. III) nazywa J\u00f3zefa stolarzem. Zar\u0119czony z Maryj\u0105, J\u00f3zef stan\u0105\u0142 przed tajemnic\u0105 cudownego pocz\u0119cia. \u015aw. J\u00f3zef nie by\u0142 wed\u0142ug cia\u0142a ojcem Chrystusa. By\u0142 nim jednak wed\u0142ug prawa \u017cydowskiego jako prawomocny ma\u0142\u017conek Maryi. Chocia\u017c wi\u0119c Maryja porodzi\u0142a Pana Jezusa dziewiczo, to jednak wobec prawa \u017cydowskiego i otoczenia \u015bw. J\u00f3zef by\u0142 uwa\u017cany za ojca Pana Jezusa. Tak go te\u017c nazywaj\u0105 Ewangelie. W takiej sytuacji trzeba by\u0142o wykaza\u0107, \u017ce J\u00f3zef pochodzi\u0142 w prostej linii od kr\u00f3la Dawida, jak to zapowiadali prorocy. Pochodzi\u0142a te\u017c wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza z rodu Dawida tak\u017ce Matka Bo\u017ca. Pan Jezus pochodzi\u0142 zatem z rodu Dawida i poprzez Matk\u0119 (materialnie), i poprzez \u015bw. J\u00f3zefa (prawnie).<\/p>\r\n
J\u00f3zef postanowi\u0142 dyskretnie si\u0119 usun\u0105\u0107 z \u017cycia Maryi, by nie narazi\u0107 jej na zha\u0144bienie i obmowy. Wprowadzony jednak przez anio\u0142a w tajemnic\u0119, wzi\u0105\u0142 Maryj\u0119 do siebie, do domu w Nazarecie (Mt 1-2; 13, 55; \u0141k 1-2). Podporz\u0105dkowuj\u0105c si\u0119 dekretowi o spisie ludno\u015bci, uda\u0142 si\u0119 z Ni\u0105 do Betlejem, gdzie urodzi\u0142 si\u0119 Jezus. Po nadaniu Dziecku imienia i przedstawieniu Go w \u015bwi\u0105tyni, w obliczu prze\u015bladowania ucieka z Matk\u0105 i Dzieckiem do Egiptu. Po \u015bmierci Heroda wraca do Nazaretu. Po raz ostatni J\u00f3zef pojawia si\u0119 na kartach Pisma \u015awi\u0119tego podczas pielgrzymki z dwunastoletnim Jezusem do Jerozolimy. Przy wyst\u0105pieniu Jezusa w roli Nauczyciela nie ma ju\u017c \u017cadnej wzmianki o \u015bw. J\u00f3zefie. Wynika z tego, \u017ce prawdopodobnie ju\u017c nie \u017cy\u0142. Mia\u0142 najpi\u0119kniejsz\u0105 \u015bmier\u0107 i pogrzeb, jaki sobie mo\u017cna na ziemi wyobrazi\u0107, gdy\u017c byli przy \u015bw. J\u00f3zefie w ostatnich chwilach jego \u017cycia: Jezus i Maryja. Oni te\u017c urz\u0105dzili mu pogrzeb. Mo\u017ce dlatego tradycja nazwa\u0142a go patronem dobrej \u015bmierci.
Ikonografia zwyk\u0142a przedstawia\u0107 \u015bw. J\u00f3zefa jako starca. W rzeczywisto\u015bci \u015bw. J\u00f3zef by\u0142 m\u0142odzie\u0144cem w pe\u0142ni m\u0119skiej urody i si\u0142. Sztuka chrze\u015bcija\u0144ska zostawi\u0142a wiele tysi\u0119cy wizerunk\u00f3w \u015bw. J\u00f3zefa w rze\u017abie i w malarstwie.
Ojcowie i pisarze Ko\u015bcio\u0142a podkre\u015blaj\u0105, \u017ce do tak bliskiego \u017cycia z Jezusem i Maryj\u0105 Opatrzno\u015b\u0107 wybra\u0142a m\u0119\u017ca o niezwyk\u0142ej cnocie. Dlatego Ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0142usznie stawia \u015bw. J\u00f3zefa na czele wszystkich \u015bwi\u0119tych i daje mu tak wyr\u00f3\u017cnione miejsce w hagiografii. O \u015bw. J\u00f3zefie pierwszy pisa\u0142 Orygenes, chwal\u0105c go jako „m\u0119\u017ca sprawiedliwego”. \u015aw. Jan Z\u0142otousty wspomina jego \u0142zy i rado\u015bci; \u015bw. Augustyn pisze o legalno\u015bci jego ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Maryj\u0105 i o jego prawach ojcowskich; \u015bw. Grzegorz z Nazjanzu wynosi godno\u015b\u0107 \u015bw. J\u00f3zefa ponad wszystkich \u015bwi\u0119tych; \u015bw. Hieronim wychwala dziewictwo \u015bw. J\u00f3zefa. Z pisarzy p\u00f3\u017aniejszych o \u015bw. J\u00f3zefie wypada wymieni\u0107: \u015bw. Damiana, \u015bw. Alberta Wielkiego, \u015bw. Tomasza z Akwinu, \u015bw. Bonawentur\u0119, Dunsa Szkota i innych. Pierwszy specjalny Traktat o 12 wyr\u00f3\u017cnieniach \u015bw. J\u00f3zefa zostawi\u0142 s\u0142ynny kanclerz Sorbony paryskiej, Jan Gerson (1416). Izydor z Isolani napisa\u0142 o \u015bw. J\u00f3zefie pierwsz\u0105 Summ\u0119 (ok. 1528). Godno\u015b\u0107 \u015bw. J\u00f3zefa wys\u0142awiali w kazaniach \u015bw. Bernard z Clairvaux, \u015bw. Wincenty Ferreriusz (+ 1419), b\u0142. Bernardyn z Faltre (+ 1494), b\u0142. Bernardyn z Busto (+ 1500). \u015aw. Bernardyn ze Sieny (+ 1444) wprost wyra\u017ca\u0142 przekonanie, \u017ce \u015bw. J\u00f3zef osobnym przywilejem Bo\u017cym, jak Matka Naj\u015bwi\u0119tsza, zosta\u0142 wskrzeszony i z cia\u0142em wzi\u0119ty do nieba oraz \u017ce \u015bw. J\u00f3zef w \u0142onie matki zosta\u0142 oczyszczony z grzechu pierworodnego. Podobn\u0105 opini\u0119 wyra\u017ca \u015bw. Franciszek Salezy. O dozgonnej dziewiczo\u015bci \u015bw. J\u00f3zefa pisz\u0105: \u015bw. Hieronim, Teodoret, \u015bw. Augustyn, \u015bw. Beda, \u015bw. Rupert, \u015bw. Piotr Damiani, Piotr Lombard, \u015bw. Albert Wielki, \u015bw. Tomasz z Akwinu i wielu innych. Dzisiaj jest to zdanie powszechnie przyj\u0119te.<\/p>\r\n
Najwi\u0119ksz\u0105 jednak czci\u0105 do \u015bw. J\u00f3zefa wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 \u015bw. Teresa z Avila, wielka reformatorka Karmelu (+ 1582). Twierdzi\u0142a ona wprost, \u017ce o cokolwiek prosi\u0142a Pana Boga za jego przyczyn\u0105, zawsze otrzyma\u0142a i nie by\u0142a nigdy zawiedziona. Wszystkie swoje klasztory fundowa\u0142a pod jego imieniem. Jego te\u017c obra\u0142a za g\u0142\u00f3wnego patrona swoich dzie\u0142. Doroczn\u0105 uroczysto\u015b\u0107 \u015bw. J\u00f3zefa obchodzi\u0142a bardzo bogato, zapraszaj\u0105c najwybitniejszych kaznodziej\u00f3w, orkiestr\u0119 i ch\u00f3ry, dekoruj\u0105c \u015bwi\u0105tyni\u0119, wystawiaj\u0105c najbogatsze paramenty liturgiczne. Podobnie \u015bw. Wincenty de Paul ustanowi\u0142 \u015bw. J\u00f3zefa patronem swojej kongregacji misyjnej, przed nim za\u015b uczyni\u0142 to \u015bw. Franciszek Salezy.
Do szczeg\u00f3lnych czcicieli \u015bw. J\u00f3zefa zalicza\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u015bw. Jan Bosko. Stawia\u0142 on \u015bw. Patriarch\u0119 za wz\u00f3r swojej m\u0142odzie\u017cy rzemie\u015blniczej. W roku 1859 do modlitewnika, kt\u00f3ry u\u0142o\u017cy\u0142 dla swoich syn\u00f3w duchowych i ch\u0142opc\u00f3w, doda\u0142 nabo\u017ce\u0144stwo do 7 bole\u015bci i do 7 rado\u015bci \u015bw. J\u00f3zefa; doda\u0142 r\u00f3wnie\u017c modlitw\u0119 do \u015bw. J\u00f3zefa o \u0142ask\u0119 cnoty czysto\u015bci i dobrej \u015bmierci; wreszcie do\u0142\u0105czy\u0142 pie\u015b\u0144 do \u015bw. J\u00f3zefa. Propagowa\u0142 nabo\u017ce\u0144stwo 7 niedzieli do uroczysto\u015bci \u015bw. J\u00f3zefa. W tym samym roku \u015bw. Jan Bosko za\u0142o\u017cy\u0142 w\u015br\u00f3d swojej m\u0142odzie\u017cy Stowarzyszenie pod wezwaniem \u015aw. J\u00f3zefa. W roku 1868 wyda\u0142 drukiem czytanki o \u015bw. J\u00f3zefie. Miesi\u0105c marzec w roku obchodzi\u0142 jako miesi\u0105c \u015bw. J\u00f3zefa osobnym, codziennym nabo\u017ce\u0144stwem i czytankami o \u015bw. J\u00f3zefie. \u015aw. Leonard Murialdo, przyjaciel \u015bw. Jana Bosko, za\u0142o\u017cy\u0142 zgromadzenie zakonne pod wezwaniem \u015bw. J\u00f3zefa (j\u00f3zefici).
B\u0142. Jan XXIII\u00a0wpisa\u0142 imi\u0119 \u015bw. J\u00f3zefa do Kanonu Mszy \u015awi\u0119tej. Wyda\u0142 tak\u017ce osobny List Apostolski o odnowieniu nabo\u017ce\u0144stwa do Niebia\u0144skiego Patrona (1961). \u015aw. J\u00f3zefa uczyni\u0142 patronem II Soboru Watyka\u0144skiego (1962-1965).
Na Wschodzie po raz pierwszy spotykamy si\u0119 ze wspomnieniem liturgicznym \u015bw. J\u00f3zefa ju\u017c w wieku IV w klasztorze \u015bw. Saby pod Jerozolim\u0105. Na Zachodzie spotykamy si\u0119 ze \u015bwi\u0119tem znacznie p\u00f3\u017aniej, bo dopiero w wieku VIII. W pewnym manuskrypcie, znalezionym w Centralnej Bibliotece Zurichu, spotykamy si\u0119 w wieku VIII ze wzmiank\u0105 o pami\u0105tce \u015bw. J\u00f3zefa obchodzonej 20 marca. W martyrologiach z wieku X: Fuldy, Ratisbony, Stavelot, Werden nad Ruhr\u0105, w Raichenau i w Weronie jest wzmianka o \u015bwi\u0119cie \u015bw. J\u00f3zefa dnia 19 marca. Pierwsze pe\u0142ne oficjum kanoniczne spotykamy w wieku XIII w klasztorze benedykty\u0144skim: w Liege i w Austrii w klasztorze \u015bw. Floriana (w. XIII). Z tego samego wieku r\u00f3wnie\u017c pochodzi pe\u0142ny tekst Mszy \u015bwi\u0119tej. Serwici na kapitule generalnej ustanowili w 1324 roku, \u017ce co roku b\u0119d\u0105 obchodzi\u0107 pami\u0105tk\u0119 \u015bw. J\u00f3zefa. Podobnie uchwalili franciszkanie (1399) i karmelici (koniec w. XIV). O \u015bwi\u0119cie tym wspomina Jan Gerson w 1416 roku na soborze w Konstancji. Do brewiarza i msza\u0142u rzymskiego wprowadzi\u0142 to \u015bwi\u0119to papie\u017c Sykstus IV w 1479 roku. Papie\u017c Grzegorz XV w 1621 roku rozszerzy\u0142 je na ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142. Potwierdzi\u0142 je papie\u017c Urban VIII w 1642 roku. W wieku XIX prze\u0142o\u017ceni generalni 43 zakon\u00f3w wystosowali do papie\u017ca pro\u015bb\u0119, do ojc\u00f3w soboru, o og\u0142oszenie \u015bw. J\u00f3zefa patronem Ko\u015bcio\u0142a. Papie\u017c Pius IX przychyli\u0142 si\u0119 do pro\u015bby i dekretem Quaemadmodum Deus z dnia 10 wrze\u015bnia 1847 roku wprowadzi\u0142 odr\u0119bne \u015bwi\u0119to liturgiczne Opieki \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa. Wys\u0142a\u0142 te\u017c list do biskup\u00f3w \u015bwiata z wyja\u015bnieniem i uzasadnieniem, jakie pobudki sk\u0142oni\u0142y go do ustanowienia tego \u015bwi\u0119ta.<\/p>\r\n
Papie\u017c wyznaczy\u0142 to nowe \u015bwi\u0119to na III Niedziel\u0119 Wielkanocy. To \u015bwi\u0119to obchodzili ju\u017c przedtem karmelici (od roku 1680), augustianie (od 1700), a potem dominikanie z oktaw\u0105 (1721). Papie\u017c Pius X przeni\u00f3s\u0142 to \u015bwi\u0119to na drug\u0105 \u015brod\u0119 po Wielkanocy i podni\u00f3s\u0142 j\u0105 do rangi pierwszej klasy. Zmieni\u0142 jednocze\u015bnie nazw\u0119 \u015bwi\u0119ta na: \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa, Oblubie\u0144ca Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, Wyznawcy, Patrona Ko\u015bcio\u0142a Powszechnego. Na dzie\u0144 uroczysto\u015bci wyznaczy\u0142 ten\u017ce papie\u017c \u015brod\u0119 po drugiej niedzieli Wielkanocy. Papie\u017c Pius XII zni\u00f3s\u0142 to \u015bwi\u0119to, ale w jego miejsce w roku 1956 wprowadzi\u0142 nowe \u015bwi\u0119to tej samej klasy: \u015aw. J\u00f3zefa Pracownika (1 maja). Tak pozosta\u0142o dot\u0105d, z tym jednak, \u017ce ranga tego drugiego \u015bwi\u0119ta zosta\u0142a obni\u017cona do wspomnienia (1969). Tytu\u0142 za\u015b Patrona Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Pius XII do\u0142\u0105czy\u0142 do \u015bwi\u0119ta 19 marca.
Papie\u017c Benedykt XIII w roku 1726 w\u0142\u0105czy\u0142 imi\u0119 \u015bw. J\u00f3zefa do litanii do Wszystkich \u015awi\u0119tych. Benedykt XV w\u0142\u0105czy\u0142 r\u00f3wnie\u017c wezwanie o \u015bw. J\u00f3zefie do modlitw zaczynaj\u0105cych si\u0119 od s\u0142\u00f3w: „Niech b\u0119dzie B\u00f3g uwielbiony”. Papie\u017c Leon XIII wyda\u0142 pierwsz\u0105 w dziejach Ko\u015bcio\u0142a encyklik\u0119 o \u015bw. J\u00f3zefie: Quamquam pluries. Papie\u017c \u015bw. Pius X zatwierdzi\u0142 litani\u0119 do \u015bw. J\u00f3zefa do publicznego odmawiania i doda\u0142 do niej wezwanie: „\u015awi\u0119ty J\u00f3zefie Opiekunie Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego”. Papie\u017c Leon XIII wprowadzi\u0142 do modlitw po Mszy \u015bwi\u0119tej osobn\u0105 modlitw\u0119 do \u015bw. J\u00f3zefa (1884). Papie\u017c Benedykt XV do Mszy \u015bwi\u0119tej w\u0142\u0105czy\u0142 osobn\u0105 prefacj\u0119 o \u015bw. J\u00f3zefie (1919). Do dzi\u015b lokalnie bywa tak\u017ce obchodzone (w niekt\u00f3rych zakonach i miejscach) \u015bwi\u0119to Za\u015blubin Maryi ze \u015bw. J\u00f3zefem (23 stycznia).
Apokryfy i pisma Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a wys\u0142awiaj\u0105 jego cnoty i niewys\u0142owione powo\u0142anie – oblubie\u0144ca Maryi, \u017cywiciela i wychowawcy Jezusa. Jest patronem Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, licznych zakon\u00f3w, kraj\u00f3w, m.in. Austrii, Czech, Filipin, Hiszpanii, Kanady, Portugalii, Peru, wielu diecezji i miast oraz patronem ma\u0142\u017conk\u00f3w i rodzin chrze\u015bcija\u0144skich, ojc\u00f3w, sierot, a tak\u017ce cie\u015bli, drwali, r\u0119kodzielnik\u00f3w, robotnik\u00f3w, rzemie\u015blnik\u00f3w, wszystkich pracuj\u0105cych i uciekinier\u00f3w. Wzywany jest tak\u017ce jako patron dobrej \u015bmierci.<\/p>\r\n
W ikonografii \u015bw. J\u00f3zef przedstawiany jest z Dzieci\u0119ciem Jezus na r\u0119ku, z lili\u0105 w d\u0142oni. Jego atrybutami s\u0105 m. in. narz\u0119dzia ciesielskie: pi\u0142a, siekiera, warsztat stolarski; buk\u0142ak na wod\u0119, kij w\u0119drowca, kwitn\u0105ca r\u00f3\u017cd\u017cka (Jessego), miska z kasz\u0105, lampa, winoro\u015bl.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u015aw. J\u00f3zefowi\u00a0Ewangelie po\u015bwi\u0119caj\u0105\u00a0\u0142\u0105cznie 26 wierszy, a jego imi\u0119 wymieniaj\u0105 14 razy. J\u00f3zef pochodzi\u0142 z rodu kr\u00f3la Dawida. Wykazuje to \u015bw. Mateusz w genealogii przodk\u00f3w \u015bw. J\u00f3zefa. Genealogi\u0119 przytacza r\u00f3wnie\u017c \u015bw. \u0141ukasz. Ta jednak r\u00f3\u017cni si\u0119 zasadniczo od tej, kt\u00f3r\u0105 nam przekazuje \u015bw. Mateusz. Ju\u017c Julian Afryka\u0144ski (w. III) wyra\u017ca zdanie, \u017ce jest to genealogia Naj\u015bw. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/34877"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=34877"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/34877\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=34877"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=34877"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=34877"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}