{"id":31099,"date":"2011-01-23T23:16:30","date_gmt":"2011-01-24T04:16:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=31099"},"modified":"2011-01-23T23:16:30","modified_gmt":"2011-01-24T04:16:30","slug":"po-co-nam-polska-dlaczego-polska-prof-jacek-trznadel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=31099","title":{"rendered":"Po co nam Polska? Dlaczego Polska… – prof. Jacek Trznadel<\/em>"},"content":{"rendered":"

S\u0142ysz\u0119 narzekania na rz\u0105d, spo\u0142ecze\u0144stwo, polsk\u0105 mentalno\u015b\u0107 i histori\u0119 i cz\u0119sto czytam o wynikaj\u0105cych st\u0105d my\u015blach czy postanowieniach: d\u0142u\u017cej tu \u017cy\u0107 nie mog\u0119, musz\u0119 st\u0105d wyjecha\u0107. Zreszt\u0105 wyje\u017cd\u017caj\u0105… Autorzy tych refleksji powo\u0142uj\u0105 si\u0119 nieraz na Cypriana Kamila Norwida, kt\u00f3rego trudno przewy\u017cszy\u0107 w krytyce polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa. Ale przecie\u017c on nigdy nie poszed\u0142 \u015bladem my\u015bli, kt\u00f3ra mu w pewnej chwili mign\u0119\u0142a: odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od Polski, mie\u0107 tylko francusk\u0105 publiczno\u015b\u0107. Za du\u017co go z Polsk\u0105 (cho\u0107 zniewolon\u0105) wi\u0105za\u0142o.<\/strong>
\r\n
\r\n By\u0142 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej inny pisarz, za m\u0142odu i przez rodzin\u0119 tak „wmieszany” w Polsk\u0119, \u017ce trudno bardziej: to Teodor J\u00f3zef Konrad Korzeniowski. Jako niedorostek by\u0142 deportowany z rodzicami do Rosji, potem jego ojciec znalaz\u0142 si\u0119 w gronie przygotowuj\u0105cych Powstanie Styczniowe, a wuj po\u015br\u00f3d przyw\u00f3dc\u00f3w (zosta\u0142 w\u00f3wczas zamordowany w pojedynku). M\u0142odziutki Konrad po wyje\u017adzie z \u00f3wczesnej polskiej beznadziei podj\u0105\u0142 decyzj\u0119: zostan\u0119 pisarzem angielskim. Zosta\u0142 Josephem Conradem. Jednym z najwybitniejszych pisarzy w ubieg\u0142ym stuleciu! Jak\u017ce krytykowa\u0142a go za t\u0119 decyzj\u0119 i „z powodu braku patriotyzmu” Eliza Orzeszkowa! Nies\u0142usznie. Ka\u017cdy ma prawo odej\u015b\u0107 od przypisania go do narodu, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142. I mo\u017ce mie\u0107 ku temu swoje w\u0142asne, bardzo wa\u017cne, niezmienne powody. Ale istnieje te\u017c, na ni\u017cszym poziomie, tendencja do traktowania wielostronnego i skomplikowanego zwi\u0105zku ze swoim narodem jako niesprawiedliwego przymusu. Co\u015b na kszta\u0142t przygody Guliwera w kraju Liliput\u00f3w. Skr\u0119powali go tysi\u0105cem przemy\u015blnych wi\u0119z\u00f3w. Odbiciem takiej sytuacji s\u0105 powiedzenia: dlaczego los kaza\u0142 mi si\u0119 urodzi\u0107 w Polsce, a nie we Francji, w Anglii, w USA?<\/p>\r\n\r\n

Odmieni\u0142bym ten obraz przylegaj\u0105cy do niekt\u00f3rych: bo na og\u00f3\u0142 jednak zamiast wi\u0119z\u00f3w mamy tu sytuacje, kt\u00f3re wznosz\u0105 nas w g\u00f3r\u0119, ponad poziom tylko uzale\u017cnienia. Musi si\u0119 to widzie\u0107, je\u015bli by\u0142o si\u0119 d\u0142ugo w swoim kraju na dobre i na z\u0142e. Je\u015bli odczuwa\u0142o si\u0119 z nim wi\u0119\u017a spo\u0142eczn\u0105, a jego histori\u0119 jako w\u0142asn\u0105 – oznacza to, \u017ce ta historia wznosi\u0142a nas do bogactwa prze\u017cy\u0107, jakiego nie zaznaliby\u015bmy, odcinaj\u0105c si\u0119 od wsp\u00f3\u0142odczuwania i wsp\u00f3\u0142prze\u017cywania, nawet je\u015bli by\u0142yby one w jakiej\u015b mierze narzucone przez los. Nic o tym nie wie pustelnik zaszyty latami w swojej grocie w g\u0142\u0119bi lasu. Te pokazane tutaj alegorie czy przyk\u0142ady m\u00f3g\u0142bym te\u017c zast\u0105pi\u0107 refleksj\u0105 nad w\u0142asnym \u017cyciem: dlaczego akceptuj\u0119 to, \u017ce jestem Polakiem, i co mnie do tego losu, przeznaczenia, a od pewnej chwili tak\u017ce wyboru, przypisa\u0142o. My\u015bl\u0119, \u017ce przede wszystkim prze\u017cycia, kt\u00f3rych nie da si\u0119 wymaza\u0107 i kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 niezbywaln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 mojego ja.
\r\n
\r\n M\u00f3j wyb\u00f3r<\/strong>
\r\n
\r\n Le\u017c\u0119 pod niemieckimi bombami, niedoros\u0142y ch\u0142opak, w rzadkim lesie, serie ckm-\u00f3w z nisko lec\u0105cych niemieckich samolot\u00f3w \u015bcinaj\u0105 ga\u0142\u0119zie. Obok spieszeni u\u0142ani polscy trzymaj\u0105 za uzdy swoje konie. S\u0142ysz\u0119 pro\u015bb\u0119 le\u017c\u0105cych na ziemi ludzi: „Panowie \u017co\u0142nierze, odejd\u017acie od nas! Oddalcie si\u0119!”. Ale we mnie jest uczucie ch\u0142opca: i wobec przera\u017conego konia, i \u017co\u0142nierza w mundurze. Pragn\u0119: Niech zostan\u0105! Niech si\u0119 tu ocal\u0105, nie zgin\u0105 na otwartej przestrzeni polany! A nazajutrz, w ucieczce, przenocowani przez ch\u0142op\u00f3w w odleg\u0142ej od szosy wiosce, zostajemy – przez niemieckich komandos\u00f3w – razem z gospodarzami i ich dzie\u0107mi postawieni pod p\u0142otem, naprzeciw egzekucyjnego plutonu. Za ulitowanie si\u0119 nad nasz\u0105 dol\u0105 – oni, ci gospodarze, postawieni obok nas. Ale niemiecki oficer, jak potem m\u00f3wi mi matka, zmieni\u0142 decyzj\u0119, mo\u017cemy wszyscy odej\u015b\u0107, ja i m\u00f3j wiejski r\u00f3wie\u015bnik. I na zawsze b\u0119d\u0119 pami\u0119ta\u0142 ten wsp\u00f3lny polski los, spanie na s\u0142omie pod\u015bcielonej suto w wiejskiej izbie, star\u0105 kobiet\u0119 podaj\u0105c\u0105 mleko. To by\u0142y nie tylko okrutne prze\u017cycia, ale w tym najgorszym losie tak\u017ce zbli\u017caj\u0105ce do ludzi, z kt\u00f3rymi \u0142\u0105czy mnie j\u0119zyk, przeciw Niemcom, kt\u00f3rych w niczym nie rozumia\u0142em, ta zapami\u0119tana na zawsze chata, obok kawa\u0142ka r\u017cyska wypalonego przez pocisk. To diament w skarbcu mojej pami\u0119ci.<\/p>\r\n\r\n

Nie b\u0119d\u0119 przypomina\u0142 ca\u0142ej swojej biografii. My\u015bl\u0119 o Ojcu, \u015bciganym przez gestapo i NKWD, cz\u0142onku AK, z l\u0119k\u00f3w o niego i rado\u015bci pozosta\u0142y mi wa\u017cne odniesienia moralne. My\u015bl\u0119 o Matce, kt\u00f3ra do pi\u0105tego roku \u017cycia nie m\u00f3wi\u0142a po polsku, i o tym, jak dziecko stara\u0142o si\u0119, by polskie wyrazy prze\u015bcign\u0119\u0142y tamte niemieckie. Jakim pi\u0119knym polskim j\u0119zykiem potem m\u00f3wi\u0142a, da\u0142a dzieciom podstawowy dar \u017cycia: mow\u0119. To dzi\u0119ki tej, a nie innej, na przyk\u0142ad angielskiej, mowie mog\u0142em dozna\u0107 warto\u015bci wydobytych z tej mowy, wi\u0105\u017c\u0105cych mnie z \u017cyciem i metafizyk\u0105: s\u0142owa w b\u0142yskach meteor\u00f3w u Juliusza S\u0142owackiego, w barwno\u015bci konkretu Adama Mickiewicza, w bogactwie docierania do kra\u0144c\u00f3w mowy i my\u015blenia – u Boles\u0142awa Le\u015bmiana. Dzi\u015b, uzbrojony tak\u017ce w inne j\u0119zyki, wiem, \u017ce gdybym by\u0142 Francuzem czy Niemcem, dociera\u0142bym najg\u0142\u0119biej do \u015bwiat\u00f3w w ich j\u0119zykach wyra\u017conych, ale oceniam tak\u017ce niepowtarzalne zalety tych swoich \u015bwiat\u00f3w literatury i j\u0119zyka i – nie zamieni\u0142bym si\u0119.<\/p>\r\n\r\n

Historia naszego kraju dostarczy\u0142a mi g\u0142\u0119bokich prze\u017cy\u0107 rozumienia ludzi i spo\u0142ecznej grupy narodowej w takich, a nie innych konkretach, ale do tego, co najg\u0142\u0119biej ludzkie w rozmaitych reakcjach spo\u0142ecznych, dociera\u0142em w\u0142a\u015bnie przez te konkrety. To, \u017ce s\u0142ysza\u0142em w czasie okupacji g\u0142os prof. W\u0142adys\u0142awa Konopczy\u0144skiego dochodz\u0105cy do mnie z pokoju obok w czasie tajnych wyk\u0142ad\u00f3w Wydzia\u0142u Historii Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego – w mieszkaniu siostry Ojca, nauczy\u0142o mnie, \u017ce nauka historii nie jest byle czym, je\u015bli mo\u017cna dla niej nara\u017ca\u0107 si\u0119 na wej\u015bcie gestapo z wiadomym skutkiem. Uczy\u0142em si\u0119 te\u017c w p\u00f3\u017aniejszym \u017cyciu, gdy historia dawa\u0142a o sobie zna\u0107, raczej kl\u0119skami i tragediami, rzadziej rado\u015bci\u0105, \u017ce to wszystko nie jest epizodem oderwanym w czasie, lecz jest kawa\u0142kiem tej w\u0142a\u015bnie Polski, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0119, najpierw z przypisania mi jej przez j\u0119zyk, a potem przez wsp\u00f3lne losy. \u0179e uczy mnie to zwi\u0105zku i mi\u0142o\u015bci nie tylko do najbli\u017cszej rodziny, ale i tej szerszej, do Narodu, w kt\u00f3rym jestem osob\u0105. \u0179e to szczebel do warto\u015bci ludzkich, inny w tre\u015bci od tych niemieckich czy francuskich, ale moralnie podobny.<\/p>\r\n\r\n

Je\u015bli Polska wype\u0142ni\u0142a mi pust\u0105 przestrze\u0144 psychiki i uczu\u0107 ca\u0142\u0105 gam\u0105 prze\u017cy\u0107 \u0142\u0105cz\u0105cych ze \u015bwiatem, to na pewno jestem bogatszy od tego wymienionego na pocz\u0105tku pustelnika w le\u015bnej grocie, kt\u00f3rego omin\u0119\u0142y dziejowe sprawy, a ludzie, kt\u00f3rzy przeszli obok i zajrzeli do groty, byli dla niego tylko fantomami dubluj\u0105cymi w\u0142asn\u0105 ja\u017a\u0144. Jednocze\u015bnie jednak ta Polska nie zaw\u0142aszcza mojej osobowo\u015bci metafizyczno-egzystencjalnej. \u015amier\u0107, ocalenie, nico\u015b\u0107, B\u00f3g – pozostaj\u0105 jako problemy uniwersalne. \u0179ycie w historii ich nie zabierze. By\u0107 mo\u017ce tylko bardziej intensywna kultura pozwoli\u0142a na wyra\u017cenie problem\u00f3w filozoficznych Pascalowi, ale wykszta\u0142cenie pozwala nam je zrozumie\u0107. Nasza kultura pozwoli\u0142a Le\u015bmianowi na postawienie ostatecznych problem\u00f3w trwania ludzkiego losu i jego ostateczno\u015bci. Bo jak m\u00f3wi\u0142 Norwid: ka\u017cdy nar\u00f3d jest pierwszym narodem wobec innych, z kt\u00f3rych wszystkie s\u0105 tak\u017ce pierwsze.
\r\n
\r\n Wydr\u0105\u017cone pokolenie<\/strong>
\r\n
\r\n Odchodz\u0119 teraz od swojej biografii, kt\u00f3ra – przede wszystkim przez sum\u0119 prze\u017cytych lat – odnosi si\u0119 g\u0142\u00f3wnie do mojego pokolenia. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi w otaczaj\u0105cym mnie spo\u0142ecze\u0144stwie jest ode mnie m\u0142odsza. Ale my\u015bl\u0119 teraz o pewnych formu\u0142ach naszej publicystyki z ostatnich lat. O okre\u015blaniu osobno tych – „m\u0142odych wykszta\u0142conych, kt\u00f3rzy przybyli do wielkich miast”. Dokonano wyr\u00f3\u017cnienia generacyjnego tej grupy spo\u0142ecznej w Polsce. I zastanawiam si\u0119, w jakim sensie to niezbywalne bogactwo, kt\u00f3rym polsko\u015b\u0107, przez zrz\u0105dzenie losu, ale i przez moje potwierdzenie i wyb\u00f3r, obdarzy\u0142a mnie – mog\u0142o im by\u0107 tak\u017ce ofiarowane i zale\u017ca\u0142o od ich wyboru. Zdaje si\u0119, \u017ce ze swojego statusu generacyjnego, r\u00f3\u017cnorodnego wyposa\u017cenia spo\u0142ecznego, grupa ta dosy\u0107 jest zadowolona i nie\u017ale ocenia tak\u017ce swoj\u0105 wolno\u015b\u0107, t\u0119 istniej\u0105c\u0105 i t\u0119 podlegaj\u0105c\u0105 wyborowi. A jednak uwa\u017cam, \u017ce oni mniej zdaj\u0105 sobie spraw\u0119 z pewnej pustej przestrzeni w ich psychice i losie, kt\u00f3ra czego\u015b wci\u0105\u017c oczekuje („natura nie znosi pr\u00f3\u017cni”). My\u015bl\u0119, \u017ce zale\u017cne od tej „pustej przestrzeni” s\u0105 marzenia o \u017cyciu „w zielonej Irlandii” czy wszechstronnych USA.<\/p>\r\n\r\n

Wynika to, wed\u0142ug mnie, tak\u017ce st\u0105d, \u017ce do generacji tej nie dotar\u0142a w pe\u0142ni wielowymiarowo\u015b\u0107 polsko\u015bci, jej zr\u00f3\u017cnicowane bogactwo. Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 pa\u0144stwowa naszego polskiego kraju zosta\u0142a im dana, niejako za darmo, wraz z dobrodziejstwem pojawienia si\u0119 na \u015bwiecie. Nie dostrzegaj\u0105 ceny, kt\u00f3r\u0105 ci, co o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 i wolno\u015b\u0107 walczyli, musieli zap\u0142aci\u0107. Pomniejszy\u0142o to gwarancj\u0119 zrozumienia wagi tej niepodleg\u0142o\u015bci i zwi\u0105zanych z ni\u0105 poczyna\u0144 wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w. I nie chodzi ju\u017c o sam\u0105 cen\u0119, ale \u015bwiadomo\u015b\u0107 warto\u015bci wype\u0142niaj\u0105cych st\u0105d nasze \u017cycie. Europejskie trendy kosmopolityczne wybijaj\u0105ce na plan pierwszy og\u00f3lnikow\u0105 wi\u0119\u017a ponadnarodowej wsp\u00f3lnoty – wzmacniane przez rodzime pr\u0105dy liberalne (ale tak\u017ce oczywiste braki historycznej edukacji), i moda na lekcewa\u017cenie najpierwotniejszych w\u0142asno\u015bci i cech narodowych buduj\u0105 w tej m\u0142odzie\u017cy poczucie ponadnarodowego „z\u0142otego wieku” niezwi\u0105zanego z Polsk\u0105. Dodajmy do tego – i w okresie PRL, ale tak\u017ce ostatniego prawie \u0107wier\u0107wiecza – kampanie publicystyczno-historyczne, usi\u0142uj\u0105ce obni\u017cy\u0107 warto\u015b\u0107 etosu narodowego, warto\u015b\u0107 Polski tak\u017ce w ca\u0142ym uprzednim stuleciu. Istotn\u0105 cech\u0105 tych kampanii by\u0142o d\u0105\u017cenie, by ukazane prawdy historyczne zosta\u0142y zdominowane przez narzucanie \u015bwiadomo\u015bci narodowej upokorzenia i stresu, poczucia ni\u017cszej warto\u015bci. Przyczyniaj\u0105 si\u0119 do tego niewiarygodne media.<\/p>\r\n\r\n

Te objawienia nie by\u0142y jednak prawd\u0105. Ale bywa\u0142y potwierdzane przez rz\u0105dy, niezbyt zaj\u0119te zdobywaniem wysokich standard\u00f3w egzystencji dla ludzi w Polsce, tak\u017ce dla instytucji naukowych, zapewniaj\u0105cych \u015bwietno\u015b\u0107 uniwersytetom i instytucjom badawczym wysokiego pu\u0142apu. Nie jest to jednak cecha polsko\u015bci, lecz wynika w du\u017cej mierze z niezdolno\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa do wybrania dobrych rz\u0105d\u00f3w w tym pa\u0144stwie. To spo\u0142ecze\u0144stwo nie zawsze s\u0142u\u017cy „m\u0142odym zdolnym” najlepszym przyk\u0142adem. Nie zawsze wi\u0119c maj\u0105 za wz\u00f3r dobry mechanizm spo\u0142eczny i dobry miernik zachowa\u0144. Jak m\u00f3wi\u0142em wy\u017cej, ich losy generacyjne nie ofiarowa\u0142y im potrzeby i mo\u017cliwo\u015bci walki z niekt\u00f3rymi uci\u0105\u017cliwymi przymusami. To dobrze, ale taka sytuacja by\u0142aby jednak tak\u017ce pomoc\u0105 w u\u015bwiadomieniu podstawowych warto\u015bci \u017cycia tu i teraz, czyli warto\u015bci polskiego \u017cycia. Nie wiem bowiem, czy obok tego, co mo\u017ce by\u0107 ich \u017cyciem, czym zostali obdarowani, zdaj\u0105 sobie spraw\u0119 z tego, czym sam los historyczny ich nie obdarzy\u0142, a co trzeba jednak \u015bwiadomie pozna\u0107 i wiedzie\u0107.<\/p>\r\n\r\n

Nie wiem, czy b\u0119d\u0105 w \u017cyciu szcz\u0119\u015bliwi – pytam jednak siebie, czy b\u0119d\u0105 w pe\u0142ni tw\u00f3rczy jako osoby mog\u0105ce korzysta\u0107 z niezmiernego bogactwa tego, czym w sensie j\u0119zyka i historii obdarzy\u0142 ich los – przypisaniem do polsko\u015bci – je\u015bli nie do ko\u0144ca b\u0119d\u0105 rozeznawa\u0107 si\u0119 w tym swoim bogactwie. My\u015bl\u0119 o tym, co ofiarowuje \u015bwiat w sensie swej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, ale tak\u017ce o szczeg\u00f3lnym wyposa\u017ceniu moralnym, po kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107 lub nie. Chodzi o \u015bwiadome uczestnictwo w losie i \u017cyciu tej w\u0142a\u015bnie polskiej grupy narodowej, korzystanie ze zdobyczy jej do\u015bwiadcze\u0144 historycznych i jej udzia\u0142 w tworzeniu polskiej i uniwersalnej kultury. Jeste\u015bmy przecie\u017c zakorzenieni co najmniej w tysi\u0105cletnich naszych dziejach i w ponadtysi\u0105cletnim kszta\u0142towaniu okna na \u015bwiat, kt\u00f3rym jest dla nas j\u0119zyk polski.
\r\n <\/strong><\/p>\r\n\r\n

Prof. Jacek Trznadel<\/strong><\/em><\/p>\r\n\r\n

Prof. Jacek Trznadel – pisarz, poeta, krytyk literacki. Jeden z za\u0142o\u017cycieli Polskiej Fundacji Katy\u0144skiej i Niezale\u017cnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katy\u0144skiej. Autor zbioru rozm\u00f3w z pisarzami zaanga\u017cowanymi w komunizm „Ha\u0144ba domowa”, szkic\u00f3w historycznych o Katyniu „Powr\u00f3t rozstrzelanej armii”, opowiada\u0144 katy\u0144skich „Z popio\u0142u czy wstaniesz?”.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"S\u0142ysz\u0119 narzekania na rz\u0105d, spo\u0142ecze\u0144stwo, polsk\u0105 mentalno\u015b\u0107 i histori\u0119 i cz\u0119sto czytam o wynikaj\u0105cych st\u0105d my\u015blach czy postanowieniach: d\u0142u\u017cej tu \u017cy\u0107 nie mog\u0119, musz\u0119 st\u0105d wyjecha\u0107. Zreszt\u0105 wyje\u017cd\u017caj\u0105… Autorzy tych refleksji powo\u0142uj\u0105 si\u0119 nieraz na Cypriana Kamila Norwida, kt\u00f3rego trudno przewy\u017cszy\u0107 w krytyce polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa. Ale przecie\u017c on nigdy nie poszed\u0142 \u015bladem my\u015bli, kt\u00f3ra mu […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/31099"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=31099"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/31099\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=31099"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=31099"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=31099"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}