{"id":29861,"date":"2010-12-30T12:48:15","date_gmt":"2010-12-30T17:48:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=29861"},"modified":"2010-12-30T12:48:15","modified_gmt":"2010-12-30T17:48:15","slug":"moj-rok-2010-pawel-milcarek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=29861","title":{"rendered":"M\u00f3j rok 2010 – Pawe\u0142 Milcarek<\/em>"},"content":{"rendered":"

1. Rok temu, 29 grudnia 2009 wezwano mnie do\u015b\u0107 nagle, wieczorem do wci\u0105\u017c \u015bwi\u0105tecznie opustosza\u0142ego gmachu Polskiego Radia – gdzie cz\u0142onek Zarz\u0105du PR (pad\u0142o na tego „pisowskiego”) wr\u0119czy\u0142 mi uchwa\u0142\u0119 o zwolnieniu mnie z funkcji dyrektora Programu Drugiego. Moment zwolnienia z zasady nie jest przyjemny – tak mi go opisywali koledzy z PR1 i PR4, „czyszczeni” wcze\u015bniej przez \u00f3wczesny „pisolew”, ale tak zupe\u0142nie szczerze – dla mnie by\u0142a to jedna ze szcz\u0119\u015bliwszych chwil w \u017cyciu: odchodzi\u0142em z funkcji, kt\u00f3ra nigdy nie da\u0142a tego, co zdawa\u0142a si\u0119 obiecywa\u0107 rok wcze\u015bniej. Dwa miesi\u0105ce po nominacji utraci\u0142em niemal r\u00f3wnocze\u015bnie wsparcie Zarz\u0105du (wystarczy\u0142o odej\u015bcie Bogdana Kiernickiego, i natychmiast szala przechyli\u0142a si\u0119 ku prezesowi z Samoobrony) oraz wszelkie nadzieje na jaki taki bud\u017cet – a wi\u0119c sta\u0142o si\u0119 dla mnie jasne, \u017ce swoje projekty nowych pozycji programowych m\u00f3g\u0142bym realizowa\u0107 w zasadzie jedynie na rachunek szybko topniej\u0105cych \u015brodk\u00f3w przeznaczonych na znane i uznane sk\u0142adniki oferty Dw\u00f3jki, wzbudzaj\u0105c tym nie tylko uzasadnione pretensje, ale i naprawd\u0119 naruszaj\u0105c zasady sprawiedliwo\u015bci. O innych okoliczno\u015bciach ograniczaj\u0105cych nawet te w\u0105skie ramy nie ma co tu pisa\u0107, s\u0105 zanadto zwi\u0105zane z sytuacj\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 Programu. W ka\u017cdym razie poczu\u0142em si\u0119 jak cz\u0142owiek, kt\u00f3ry zosta\u0142 wezwany, by przebudowywa\u0107 dom, a na miejscu zasta\u0142 p\u0142omienie i dzwonki wzywaj\u0105ce do gaszenia po\u017caru: z jednej strony ju\u017c na wiosn\u0119 wiedzia\u0142em dobrze, \u017ce nie mam ruchu – z drugiej, m\u00f3wiono mi, \u017ce ostatni\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej w niepewnej sytuacji potrzebuje Program, jest moje odej\u015bcie. Postanowi\u0142em wi\u0119c zosta\u0107, tak\u017ce z my\u015bl\u0105, \u017ce albo wcze\u015bniej odejdzie nieprzychylny mi prezes, albo przeciwnie, ten\u017ce zwolni mnie sam. Tymczasem dba\u0142em o to, by w\u015br\u00f3d naszych audycji by\u0142y i te o Waugh, Raspail’u, Liebercie, B\u0105ku, Ma\u0142aczewskim, „powie\u015bciowej publicystyce” Wildsteina i Ziemkiewicza, by by\u0142 co tydzie\u0144 chora\u0142 w prezentacji Bornusa, czasami ciekawe rozmowy o filozofii, nagrania dobrych interpretacji polskiego \u015bpiewu tradycyjnego… Sytuacja wyja\u015bni\u0142a si\u0119 – negatywnie – na jesieni, kiedy po porozumieniu PiS-SLD w\u0142adz\u0119 w Radiu obj\u0105\u0142 cz\u0142owiek SLD: nie chcia\u0142em z nim podj\u0105\u0107 gry, da\u0142em na pi\u015bmie sygna\u0142, \u017ce wsp\u00f3\u0142pracy na jego warunkach sobie nie wyobra\u017cam… I w ko\u0144cu 29 grudnia przyszed\u0142 spodziewany ruch drugiej strony, a potem jeszcze jedna egzekucja – spodziewana przeze mnie, a zaskakuj\u0105ca dla innych – w postaci zwolnienia mnie w og\u00f3le z radia, w trybie najszybszym z mo\u017cliwych.<\/p>\r\n\r\n

W ten spos\u00f3b na progu RP 2010 zosta\u0142em cz\u0142owiekiem lu\u017anym: w ci\u0105gu jednego roku po\u017cegna\u0142a si\u0119 ze mn\u0105 moja uczelnia (motywuj\u0105c to tym, \u017ce jestem dyrektorem w radiu…) oraz radio (otrzyma\u0142em z kadr \u015bwiadectwo, \u017ce jestem „nieprzydatny dla radia”…). Ujmuj\u0105c rzecz elegancko: zosta\u0142em freelancerem. :)<\/p>\r\n\r\n

2. Zgodnie z moim solennym postanowieniem nie wr\u00f3ci\u0142em do kierowania „Christianitas”: nie tylko z tego powodu, \u017ce by\u0142oby to moim zdaniem nieuczciwe wzgl\u0119dem Piotra Kaznowskiego, kt\u00f3remu t\u0119 funkcj\u0119 przekaza\u0142em id\u0105c do Dw\u00f3jki – ale zw\u0142aszcza dlatego, \u017ce w nim i kierowanym przez niego zespole m\u0142odszych redaktor\u00f3w widz\u0119 prawdziwy rozwojowy potencja\u0142 dla pisma, a nie ma innego sposobu, by go rozwin\u0105\u0107, ni\u017c postawi\u0107 wobec do\u015b\u0107 trudnego realu odpowiedzialno\u015bci za prac\u0119 redakcyjn\u0105. Dlatego nie wr\u00f3ci\u0142em na fotel naczelnego. Jest mi z tym bardzo dobrze, \u017ce pismo tworzy teraz zesp\u00f3\u0142, z kt\u00f3rym si\u0119 \u015bwietnie rozumiem, a kt\u00f3ry ma mn\u00f3stwo nowych pomys\u0142\u00f3w (co wida\u0107 po numerze o melancholii i co b\u0119dzie wida\u0107 po numerze o polityce). M\u00f3j nast\u0119pca m\u00f3wi mi, \u017ce punkt siedzenia zmieni\u0142 punkt widzenia: inaczej my\u015bli si\u0119 o pi\u015bmie, gdy si\u0119 kieruje jego sterami. To dobrze.
\r\n
\r\n Najbardziej ciesz\u0119 si\u0119 z tego, \u017ce uda\u0142o si\u0119 nam w „Christianitas” unikn\u0105\u0107 sytuacji, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w innych podobnych \u015brodowiskach. Jest taki moment, w kt\u00f3rym w pi\u015bmie trzeba si\u0119 zdecydowa\u0107 na ryzyko nowego \u017cycia, zamiast inaugurowa\u0107 formu\u0142\u0119 zamkni\u0119tego pokolenia. Ta decyzja musi by\u0107 powa\u017cna i trwa\u0142a i nie mo\u017ce polega\u0107 jedynie na kooptowaniu wybranych m\u0142odych ludzi do w\u0142asnego towarzystwa. Oczywi\u015bcie ryzyko to ryzyko, zw\u0142aszcza kiedy nowy zesp\u00f3\u0142 nie powstaje w warunkach typowej redakcji, lecz raczej w klimatach „partyzantki prawdy”. Zawsze si\u0119 ryzykuje, \u017ce co\u015b zadzia\u0142a, a co\u015b nie zadzia\u0142a. W naszym przypadku wida\u0107 ju\u017c dobrze, co zadzia\u0142a\u0142o: s\u0105 nowe inspiracje, nowa jako\u015b\u0107 tre\u015bci i formy, nowe punkty widzenia dobrze \u0142\u0105cz\u0105ce nasze zasady, z kt\u00f3rymi startowali\u015bmy i byli\u015bmy przez lat dziesi\u0119\u0107, z narracjami i pytaniami obecnego czasu. W sumie przewiduj\u0119, \u017ce ju\u017c w tej chwili pismo zaczyna wyra\u017anie sw\u00f3j bieg na czo\u0142o peletonu w swojej grupie.<\/p>\r\n\r\n

3. Jak na wszystkich, zwali\u0142 si\u0119 i na mnie 10 kwietnia. Gdy szed\u0142em przez rynek w Brwinowie, \u015bpiesz\u0105c wyg\u0142osi\u0107 wyk\u0142ad o „zagubionej nadprzyrodzono\u015bci”, zatrzyma\u0142 si\u0119 przy mnie samoch\u00f3d, a jego kierowca powiedzia\u0142 mi przez uchylone okienko o Katastrofie… To dziwne wspomnienie: gdy co\u015b co jest strasznie realne, wydaje si\u0119 nierealne tylko dlatego, \u017ce pruje codzienno\u015b\u0107… Nagle przesta\u0142o by\u0107 wa\u017cne, \u017ce to Prezydent, z kt\u00f3rym moje \u015brodowisko prowadzi\u0142o nie jeden zasadniczy sp\u00f3r ideowo-polityczny – a pozosta\u0142o jedynie to, \u017ce to by\u0142 M\u00d3J Prezydent, do czego dodawa\u0142em ocen\u0119, \u017ce najlepszy z tych w nowej niepodleg\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n

Bezpo\u015brednio pod wra\u017ceniem Katastrofy napisa\u0142em notk\u0119 o Prezydencie, przed kt\u00f3rym po drugiej stronie zabici oficerowie z Katynia staj\u0105 na baczno\u015b\u0107… A jednak uwa\u017ca\u0142em, \u017ce poza oczywistymi wyrazami \u017ca\u0142oby jako „Christianitas” nie powinni\u015bmy teraz wchodzi\u0107 w rol\u0119 najaktywniejszych \u017ca\u0142obnik\u00f3w – by\u0142oby to niesmaczne, w spos\u00f3b oczywisty g\u0142os teraz nale\u017ca\u0142 przede wszystkim do ludzi „obozu prezydenckiego”. Do nich nale\u017ca\u0142o ewentualne uruchomienie „resetu”, faktycznego odtworzenia naszej dawnej solidarno\u015bci, ale na prawach odnowionych przez wstrz\u0105s – tak jak, z innych powod\u00f3w, do premiera nale\u017ca\u0142 ruch odpowiedzialno\u015bci za ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119. Ale ruchy te nie zosta\u0142y wykonane, wszystko p\u0142yn\u0119\u0142o po dawnemu, tylko na innych emocjach.<\/p>\r\n\r\n

Napisano w tamtych dniach wiele m\u0105drych rzeczy i sformu\u0142owano sporo s\u0142usznych postulat\u00f3w praktycznych. Ze swej strony upomnia\u0142em si\u0119 o jedn\u0105 drobn\u0105 rzecz: proponowa\u0142em publicznie, aby po g\u0142\u00f3wnej Mszy niedzielnej odmawiane by\u0142y odt\u0105d modlitwy za Rzeczpospolit\u0105 i Prezydenta RP, zarzucone za czas\u00f3w PRLu. Mam wra\u017cenie, \u017ce nikogo to nie zainteresowa\u0142o, w ka\u017cdym razie nikt tego nie podj\u0105\u0142 mimo rozpropagowania pomys\u0142u przez przyjazne media. Nie czuj\u0119 si\u0119 ura\u017cony, ale pami\u0119tam, \u017ce ta oboj\u0119tno\u015b\u0107 wielu zaaferowanych ludzi by\u0142a dla mnie jakim\u015b pierwszym znakiem, \u017ce to poruszenie nie idzie w stron\u0119 rekonstruowania instytucji, takich mocno duchowych i takich mocno materialnych te\u017c.<\/p>\r\n\r\n

Moj\u0105 ocen\u0119 dalszych wydarze\u0144 politycznych zawar\u0142em w obszernym tek\u015bcie, kt\u00f3ry uka\u017ce si\u0119 za jakie\u015b dwa tygodnie w najnowszym numerze „Christianitas” – a nie b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 powtarza\u0107 tego tutaj. Napisz\u0119 tylko tyle, \u017ce to „kolejne nieudane powstanie” (tak nazywam ruch narodowy po 10 Kwietnia) by\u0142o tak\u017ce jakim\u015b ko\u0144cem zjawiska, kt\u00f3re gdzie\u015b oko\u0142o 2004 roku zacz\u0105\u0142em nazywa\u0107 „archipelagiem ortodoksji radykalnej”. To nie znaczy, \u017ce w tym miejscu jest obecnie lej po bombie: w dalszym ci\u0105gu obecne s\u0105, a nawet jeszcze bardziej aktywne i rozbudowane \u015brodowiska m\u0142odej katolickiej inteligencji, kt\u00f3re mia\u0142em na my\u015bli. Zmiana polega na tym, \u017ce rozwia\u0142a si\u0119 nadzieja, i\u017c b\u0119d\u0105 one stanowi\u0142y katolick\u0105 opini\u0119 polityczn\u0105, tkank\u0119 lider\u00f3w opinii zdolnych do tworzenia w debacie publicznej wsp\u00f3lnego nacisku na si\u0142y polityczne w stron\u0119 chrystianizacji ich agendy. W sumie sta\u0142o si\u0119 co\u015b innego: politycznie og\u00f3\u0142 tych \u015brodowisk odda\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie PiSowi, cz\u0119sto co prawda nie z entuzjazmu, lecz na zasadzie wyboru „mniejszego z\u0142a”. Ale nie chodzi o popieranie PiSu, bo w ko\u0144cu mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107, \u017ce to poparcie b\u0119dzie po\u0142\u0105czone z jakim\u015b „lobbowaniem” spraw cywilizacji \u017cycia w tej partii. Chodzi jednak o to, \u017ce nie powsta\u0142 o\u015brodek zachowuj\u0105cy zdolno\u015b\u0107 do samodzielnego, z perspektywy katolickiej, oceniania i programowania \u017cycia politycznego. Je\u015bli zwa\u017cy\u0107, \u017ce poza tym jest „Tygodnik Powszechny”, ucz\u0105cy katolik\u00f3w jak si\u0119 adaptowa\u0107 do liberalizmu, oraz Radio Maryja, ucz\u0105ce katolik\u00f3w jak uto\u017csamia\u0107 agend\u0119 katolick\u0105 z geotermi\u0105 itp., to naprawd\u0119 stracili\u015bmy okazj\u0119 na jak\u0105\u015b now\u0105 jako\u015b\u0107. Nawet licz\u0105cych si\u0119 lider\u00f3w katolickich nie uda\u0142o si\u0119 przekona\u0107 – zupe\u0142nie po „kaczy\u0144sku” – \u017ce opinia katolicka b\u0119dzie si\u0119 liczy\u0142a jedynie wtedy, gdy sama b\u0119dzie szanowa\u0142a swoj\u0105 suwerenno\u015b\u0107. Tej suwerenno\u015bci nie szanuj\u0105, wi\u0119c zosta\u0142a im rola „zaplecza intelektualnego” dla PiSu albo PJNu.
\r\n
\r\n A przecie\u017c ta suwerenno\u015b\u0107 w niczym nie przeszkadza\u0142aby wykonywaniu innych potrzebnych funkcji (np. upominaniu si\u0119 o wyja\u015bnienie Katastrofy lub krytykowaniu PO).<\/p>\r\n\r\n

Niedawno trafi\u0142em na nasz list otwarty z 2006 do w\u0142adz Rzeczypospolitej, wzywaj\u0105cy do wpisania do konstytucji zasady ochrony \u017cycia od pocz\u0119cia. Zastanawia\u0142em si\u0119, ilu ludzi podpisa\u0142oby ten list obecnie? Niestety niejeden zd\u0105\u017cy\u0142 od tego czasu odp\u0142yn\u0105\u0107 daleko od tych perspektyw. Oczekiwania si\u0119 zminimalizowa\u0142y: w ostatnich wyborach wystarcza\u0142o ju\u017c tyle, \u017ce Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski przypomina\u0142, i\u017c jest katolikiem… Za to, \u017ce jest katolikiem, ma by\u0107 popierany przez uspokojonych katolik\u00f3w. Ma\u0142o.
\r\n
\r\n 4. Ko\u0144czy si\u0119 ten straszny rok (strasznym nazwa\u0142 go w swoim podsumowaniu Marek Jurek: straszny jak S\u0105d jest straszny). Zwa\u017cono nas i okazali\u015bmy si\u0119 zbyt lekcy. Znaki na niebie i na ziemi, kt\u00f3re zinterpretowano pospiesznie jako znaki potwierdzenia naszej misji i akceptacji dla naszych ofiar, by\u0142y moim zdaniem by\u0107 mo\u017ce trzecim dzwonkiem alarmowym. W 2006 roku Ojciec \u015awi\u0119ty prosi\u0142 na polskiej ziemi o wyra\u017any znak, przyk\u0142ad dla Europy. Zrozumieli\u015bmy to, zdaje si\u0119, tak, \u017ce „wystarczy by\u0107” (wystarczy by\u0107 Polakiem). Je\u015bli jednak polega to na powtarzaniu fraz o naszej wielko\u015bci, bez wielkich czyn\u00f3w duchowych tak\u017ce w polityce – to na co komu ta s\u00f3l?
\r\n
\r\n Jonasz postanowi\u0142 nie i\u015b\u0107 do Niniwy. A my postawili\u015bmy na strategi\u0119 „prze\u017cycia”, owszem z dum\u0105. Wystarczy nam przecie zachowa\u0107 „nasz\u0105 polsk\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107”.
\r\n
\r\n W ofierze, kt\u00f3ra zosta\u0142a od nas wzi\u0119ta, jest i ostrze\u017cenie, i wyr\u00f3wnanie. Ale kolonizacji naszej \u015bwiadomo\u015bci katolickiej przez ze\u015bwiecczone rachuby i strategie ten straszny znak nie powstrzyma\u0142. Bardzo, bardzo potrzeba nam dzisiaj dziesi\u0119ciu sprawiedliwych. I przyj\u0119cia krzy\u017ca, od kt\u00f3rego nie uciekniemy ani do pomnika, ani tym bardziej do zgrywy.
\r\n
\r\n 5. Wr\u00f3c\u0119 jeszcze na moment do sprawy osobistej. W tym roku jedn\u0105 z moich udr\u0119k by\u0142y sytuacje, gdy „Gazeta Wyborcza” publikowa\u0142a na swoich \u0142amach wyci\u0105gni\u0119te z internetu, wyrwane z kontekst\u00f3w i preparowane cytaty z moich wypowiedzi – czasem tak zgrabnie, \u017ceby skonfliktowa\u0107 mnie z moimi przyjaci\u00f3\u0142mi i kolegami. Robi\u0105 to zapewne nie bez z\u0142o\u015bliwej uciechy i ze z\u0142\u0105 wol\u0105 (gdy\u017c nigdy nie podaj\u0105 tego z moich wypowiedzi, co nie pasuje im do jakiej\u015b manipulacyjnej tezy). Uzna\u0142em, \u017ce mimo wszystko nie mo\u017ce to spowodowa\u0107, \u017ce na\u0142o\u017c\u0119 sobie knebel i nie b\u0119d\u0119 pisa\u0142 tego co my\u015bl\u0119. Nak\u0142adanie sobie autocenzury przez kogo\u015b kto do stracenia ma zasadniczo tylko poczucie zgodno\u015bci s\u0142\u00f3w z my\u015blami i czyn\u00f3w z sumieniem, by\u0142oby drog\u0105 donik\u0105d. Pozostaj\u0119 te\u017c bez przerwy wierny swej deklaracji z\u0142o\u017conej po sprawie „Agaty”: nigdy i w \u017caden spos\u00f3b nie b\u0119d\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z mediami Agory, co wyklucza niestety tak\u017ce mo\u017cliwo\u015b\u0107 polemiki na ich \u0142amach. Oni o tym wiedz\u0105, i spos\u00f3b w jaki z tego korzystaj\u0105 \u015bwiadczy jedynie o praktykowanej tam etyce zawodowej dziennikarza.<\/p>\r\n\r\n

Pawe\u0142 Milcarek<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Pawe\u0142 Milcarek. Urodzony w roku millenijnym 1966. Teologizuj\u0105cy filozof, ponadto historyk i publicysta. By\u0142y: wyk\u0142adowca Uniwersytetu Kard. S. Wyszy\u0144skiego (1992-2009), redaktor naczelny „Christianitas” (1999-2009), dyrektor Programu 2 PR (2008-2009). Obecnie freelancer (po polsku prawie to samo co: zaj\u0119ty bezrobotny). Autor prac o historii Polski wg Konecznego, metafizyce Akwinaty, praktyce r\u00f3\u017ca\u0144ca i najnowszych dziejach liturgii rzymskiej. \u0179onaty, ojciec sz\u00f3stki dzieci. Mieszka w Brwinowie pod Warszaw\u0105.
\r\n Biogram w Wikipedii<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"1. Rok temu, 29 grudnia 2009 wezwano mnie do\u015b\u0107 nagle, wieczorem do wci\u0105\u017c \u015bwi\u0105tecznie opustosza\u0142ego gmachu Polskiego Radia – gdzie cz\u0142onek Zarz\u0105du PR (pad\u0142o na tego „pisowskiego”) wr\u0119czy\u0142 mi uchwa\u0142\u0119 o zwolnieniu mnie z funkcji dyrektora Programu Drugiego. Moment zwolnienia z zasady nie jest przyjemny – tak mi go opisywali koledzy z PR1 i PR4, […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[98,137,83],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/29861"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=29861"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/29861\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=29861"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=29861"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=29861"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}