{"id":28578,"date":"2010-11-18T23:03:46","date_gmt":"2010-11-19T04:03:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=28578"},"modified":"2010-11-18T23:04:07","modified_gmt":"2010-11-19T04:04:07","slug":"%e2%80%9eprawa-czlowieka%e2%80%9d-jako-legitymizacja-wladzy-w-spoleczenstwie-ponowoczesnym-arkadiusz-barut","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=28578","title":{"rendered":"\u201ePrawa cz\u0142owieka&#8221; jako legitymizacja w\u0142adzy w spo\u0142ecze\u0144stwie ponowoczesnym &#8211; <em>Arkadiusz Barut<\/em>"},"content":{"rendered":"<p><em>Niniejszy tekst dotyczy praw cz\u0142owieka rozumianych jako prawa do  polityczno-prawnego wyra\u017cania odmienno\u015bci. Nie jest to wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie  jedyny spos\u00f3b ich interpretacji, niepodobna jednak zaprzeczy\u0107, i\u017c jest  to rozumienie coraz powszechniejsze. Tendencj\u0119 t\u0119 t\u0142umacz\u0119 z  funkcjonalnego punktu widzenia &#8211; jako wym\u00f3g cywilizacji potrzebuj\u0105cej  jednostek niekoniecznie autentycznych, lecz koniecznie mobilnych.<\/em><\/p>\r\n\r\n<p><strong>K<\/strong>onserwatyzm zawsze zwraca\u0142 uwag\u0119, \u017ce prawa cz\u0142owieka daj\u0105 mniejsze  zabezpieczenie interes\u00f3w indywidualnych, ani\u017celi przywileje oparte na  tradycji &#8211; najs\u0142ynniejszym przyk\u0142adem takiego podej\u015bcia jest Edmund  Burke preferuj\u0105cy \u201eprawa Anglik\u00f3w\u201d. Uzasadniano to przede wszystkim ich  abstrakcyjnym charakterem &#8211; \u201enigdy nie spotka\u0142em cz\u0142owieka\u201d (Joseph de  Maistre). Dawa\u0142o to konserwatystom podstaw\u0119 nawet do  quasi-indywidualistycznej ich krytyki, prowadzonej bardziej w obronie  specyfiki empirycznej jednostki, ni\u017c jej pozycji w tradycyjnej  spo\u0142eczno\u015bci (Maurice Barr\u00c3\u00a8s). Wraz z ponowoczesno\u015bci\u0105 prawa cz\u0142owieka  przestaj\u0105 by\u0107 pojmowane jako aprioryczna idea, podlegaj\u0105ca realizacji  bez wzgl\u0119du na pragnienia i potrzeby rzeczywistych ludzi. Pr\u00f3buje si\u0119 je  zakorzeni\u0107 w autentyzmie ludzkiego do\u015bwiadczenia wewn\u0119trznego i  zewn\u0119trznego. Nie chodzi jednak o ludzi pojmowanych przez pryzmat cech  definiuj\u0105cych dot\u0105d cz\u0142owiecze\u0144stwo &#8211; takich jak rozumno\u015b\u0107, uczucia  wy\u017csze, czyli kwalifikacji mog\u0105cych by\u0107 cho\u0107by w prowizoryczny spos\u00f3b  zdefiniowanymi. Prawa cz\u0142owieka maj\u0105 umo\u017cliwia\u0107 ca\u0142kowicie suwerenne  wybieranie to\u017csamo\u015bci oraz w pe\u0142ni swobodne kszta\u0142towanie biografii. Na  \u201edrugim planie\u201d, za has\u0142ami ponowoczesnej etyki, pojawia si\u0119 obraz  jednostki zasymilowanej z procesami globalizacji.<\/p>\r\n\r\n<p>Dla funkcjonalnego wyja\u015bnienia tego zjawiska warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na  koncepcj\u0119, kt\u00f3ra rozw\u00f3j tak rozumianych praw cz\u0142owieka warto\u015bciuje  pozytywnie &#8211; teori\u0119 modernizacji refleksyjnej.<\/p>\r\n\r\n<h4>Indywidualizm p\u00f3\u017anej nowoczesno\u015bci &#8211; autekspresja i ryzyko<\/h4>\r\n\r\n<p>Modernizacja refleksyjna nale\u017cy do nurtu tzw. p\u00f3\u017anej nowoczesno\u015bci,  deklaruj\u0105cej nie tyle odrzucenie o\u015bwieceniowej idei podmiotu (tak jak ma  to czyni\u0107 postmodernizm, a w szczeg\u00f3lno\u015bci poststrukturalizm), lecz  radykalizacj\u0119 jej krytycznego wyd\u017awi\u0119ku. Najog\u00f3lniej m\u00f3wi\u0105c, koncepcja  modernizacji refleksyjnej opiera si\u0119 na za\u0142o\u017ceniu, \u017ce cz\u0142owiek  wsp\u00f3\u0142czesny pozostaje podmiotem tak dla samego siebie, jak i w  stosunkach spo\u0142ecznych i politycznych, w spos\u00f3b mniej lub bardziej  \u015bwiadomy buduj\u0105c sw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, tak w oderwaniu od tradycyjnych,  przednowoczesnych wzorc\u00f3w, jak i ideologii posto\u015bwieceniowych. O jego  to\u017csamo\u015bci stanowi\u0105 wci\u0105\u017c na nowo odkrywane potrzeby i pragnienia. Nowa  sytuacja jednostki nie polega jednak wy\u0142\u0105cznie na samorozwoju i  autoafirmacji. W perspektywie jednostki modernizacja jest zar\u00f3wno  wytworem jej aktywno\u015bci, jak i obiektywnym czynnikiem na ni\u0105  oddzia\u0142uj\u0105cym. Indywidualizacja jawi si\u0119 jako wymuszona przez ostateczny  zanik struktur tradycyjnych (rodziny wielopokoleniowej itd.), a tak\u017ce  przez g\u0142\u0119bokie przeobra\u017cenia struktur spo\u0142ecze\u0144stwa przemys\u0142owego (np.  rodziny nuklearnej). Nadto, we wsp\u00f3\u0142czesnym spo\u0142ecze\u0144stwie &#8211;  \u201espo\u0142ecze\u0144stwie ryzyka\u201d (jak to okre\u015bli\u0142 U. Beck), wiara w rozum sta\u0142a  si\u0119 problematyczna. Zwi\u0119kszenie racjonalno\u015bci i, paradoksalnie,  realizacja cz\u0119\u015bci z obietnic scjentyzmu &#8211; wp\u0142ywu na przyrod\u0119,  zwi\u0119kszenia dobrobytu itd., doprowadzi\u0142y do zakwestionowania funkcji  nauki jako metafizyki spo\u0142ecze\u0144stwa nowoczesnego. Nie spe\u0142ni\u0142a si\u0119  bowiem nadzieja pe\u0142nego opanowania rzeczywisto\u015bci, uczynienia jej  przewidywaln\u0105, a zarazem zaspokojenia wszelkich indywidualnych pragnie\u0144.  Spo\u0142ecze\u0144stwo i jednostka staj\u0105 w obliczu niepewno\u015bci, kt\u00f3rej nie mo\u017cna  unikn\u0105\u0107 drog\u0105 technicyzacji i zwi\u0119kszenia produkcji. Odpowiedzi na nowe  pytania nie daj\u0105 te\u017c \u201etradycyjne\u201d ideologie emancypacyjne (marksizm,  freudyzm itd.).<\/p>\r\n\r\n<p>Jednostka niemaj\u0105ca ju\u017c oparcia ani w strukturach tradycyjnych, ani w  podziale funkcji spo\u0142ecze\u0144stwa przemys\u0142owego, musi sama kszta\u0142towa\u0107 sw\u0105  biografi\u0119 (do czego ma lub nie ma obiektywnych mo\u017cliwo\u015bci). W tym celu  musi si\u0119 wpisa\u0107 w kontekst instytucjonalny (np. wybieraj\u0105c odpowiednie  wykszta\u0142cenie), co jawi si\u0119 jako jeden z rodzaj\u00f3w ryzyka (Beck, 2002,  192-205).<em> <\/em>W \u201espo\u0142ecze\u0144stwie ryzyka\u201d indywidualizacja  natychmiast przechodzi w (coraz bardziej niedookre\u015blon\u0105)  instytucjonalizacj\u0119. Indywidualizacja jest wi\u0119c zar\u00f3wno prawem  jednostki, implikuj\u0105cym uprawnienia do kontroli otoczenia  spo\u0142eczno-politycznego, jak i wymogiem funkcjonowania nowego  spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re potrzebuje jednostek mobilnych i potrafi\u0105cych  porusza\u0107 si\u0119 sferze instytucjonalnej. Kontury r\u00f3l spo\u0142ecze\u0144stwa  przemys\u0142owego zacieraj\u0105 si\u0119, poszczeg\u00f3lne jego funkcje \u0142\u0105cz\u0105, obiektywny  pozostaje jednak \u201eimperatyw\u201d aktywno\u015bci i zmiany. Szczeg\u00f3lnie istotne  jest wi\u0119c, by jednostka by\u0142a w stanie dzia\u0142a\u0107, mimo ci\u0105\u017c\u0105cego na niej  ci\u0119\u017caru wybor\u00f3w. Potrzebne jest, m\u00f3wi\u0105c j\u0119zykiem Anthony\u2019ego Giddensa  (Giddens, 2001) poczucie bezpiecze\u0144stwa ontologicznego, dzi\u0119ki kt\u00f3remu  ryzyka jawi\u0105 si\u0119 jako normalna kolej rzeczy, a jednostka uwa\u017ca, i\u017c  dysponuje instrumentami, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 je zminimalizowa\u0107. Konieczne  jest wytworzenie, jak to okre\u015bla wskazany autor, \u201ekokonu ochronnego\u201d.<\/p>\r\n\r\n<h4>Niepowtarzalno\u015b\u0107 w \u015bwiecie instytucji<\/h4>\r\n\r\n<p>Pojawia si\u0119 wi\u0119c, dostrze\u017cona m.in. przez Daniela Bella, sprzeczno\u015b\u0107  mi\u0119dzy wymogami spontaniczno\u015bci w \u017cyciu prywatnym &#8211; w szczeg\u00f3lno\u015bci w  sferze konsumpcji, a wymogami konformizmu, ascezy i racjonalno\u015bci  instrumentalnej w funkcjonowaniu spo\u0142ecznym. W przestrzeni prywatnej  wolno zaj\u0105\u0107 postaw\u0119, kt\u00f3r\u0105 za Robertem Bellahem mo\u017cna nazwa\u0107  indywidualizmem ekspresyjnym &#8211; procesem autokreacji to\u017csamo\u015bci poprzez  kultywowanie niepowtarzalno\u015bci, niewyra\u017calno\u015bci itd. Druga sfera \u017cycia  wymaga natomiast tego, co Magdalena \u015aroda nazywa indywidualizmem  r\u00f3wno\u015bci &#8211; uznania jednostkowo\u015bci, ale nie w jej wyj\u0105tkowo\u015bci, lecz w  tym, co da si\u0119 wyrazi\u0107 poprzez powszechne, racjonalne regu\u0142y.  Sprzeczno\u015b\u0107 ta grozi rozerwaniem \u201ekokonu ochronnego\u201d zaufania cz\u0142owieka  do \u015bwiata.<\/p>\r\n\r\n<p>Zaradzi\u0107 maj\u0105 tu prawa cz\u0142owieka. Jednostka wsp\u00f3\u0142czesna jest zarazem nosicielem praw, jak i przedmiotem dyscypliny &#8211; zarazem <em>subiectum,<\/em> podstaw\u0105 porz\u0105dku, jak i <em>subiectus<\/em> &#8211; podporz\u0105dkowanym (Douzinas 2002, 224-227). Prawa cz\u0142owieka wyra\u017caj\u0105  oba te aspekty. Podmiot praw cz\u0142owieka jest, tak samo jak podmiot  modernizacji refleksyjnej, nieokre\u015blony. Wyra\u017caj\u0105c to w j\u0119zyku  poststrukturalizmu, mo\u017cna je uznawa\u0107 za nieokre\u015blon\u0105 \u201eznacz\u0105c\u0105\u201d,  niepowi\u0105zan\u0105 koniecznie z \u017cadnym \u201eznaczonym\u201d (Douzinas, 2002, 399). O  niezdefiniowaniu tych praw decyduje jednak nie tylko wsp\u00f3\u0142czesny klimat  intelektualny, niech\u0119tny \u201ewielkim narracjom\u201d. Instytucjonalizacja, a  przy tym nieokre\u015blono\u015b\u0107 praw cz\u0142owieka jest generowana przez  przejawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 w procesie ich definiowania dialektyk\u0119 indywidualizmu i  systemowo\u015bci. Ten, kto zg\u0142asza nowe roszczenie &#8211; jednostka lub grupa,  powinien wykaza\u0107 jego podobie\u0144stwo z roszczeniami ju\u017c uznanymi, czyli  to, \u017ce mie\u015bci si\u0119 ono w uniwersalnym, aktualnie uznanym modelu. Zarazem  jednak, wysuwaj\u0105c je musi podkre\u015bli\u0107 ich inno\u015b\u0107 od roszcze\u0144 ju\u017c  uznanych. Prawo w sensie przedmiotowym zawsze operuje za\u015b na  abstrakcjach &#8211; cho\u0107by tak \u201eskonkretyzowanych\u201d, jak kobiety czy  homoseksuali\u015bci. Nie wyra\u017ca natomiast konkretnej jednostki. Prawa  cz\u0142owieka wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 rozdarte mi\u0119dzy niemo\u017cliw\u0105 uniwersalno\u015bci\u0105 a  niemo\u017cliw\u0105 r\u00f3\u017cno\u015bci\u0105 &#8211; zak\u0142adaj\u0105 ci\u0105g\u0142\u0105 pr\u00f3b\u0119 tworzenia definicji, kt\u00f3ra  jednak zawsze okazuje si\u0119 niewystarczaj\u0105ca (Douzinas, 2002, 400-401).<\/p>\r\n\r\n<p>W tym jednak tkwi ich si\u0142a ideologiczna. Ka\u017cde ich konceptualne  dookre\u015blenie, w szczeg\u00f3lno\u015bci za\u0142o\u017cenie, \u017ce jaki\u015b akt lub system prawny  zdo\u0142a\u0142 je w pe\u0142ni wyrazi\u0107, niezawodnie by\u0142by uznany za opresj\u0119. Zarazem  ich pozytywizacja nie musi by\u0107 sprzeczna z ich dynamik\u0105 &#8211; ka\u017cde prawo,  dzi\u0119ki interwencji w\u0142adzy, mo\u017ce by\u0107 na nowo zadekretowane. Prawa  cz\u0142owieka, b\u0119d\u0105c \u201epust\u0105 znacz\u0105c\u0105\u201d, mog\u0105 nabra\u0107 znaczenia symbolicznego  (Williams, 1991). Odzwierciedlaj\u0105 one nadziej\u0119 na przeniesienie  niepowtarzalnej ekspresji jednostkowej na pole  instytucjonalno-polityczne, uzasadniaj\u0105c przymus prawny. Skoro za\u015b mog\u0105  by\u0107 zawsze na nowo zdefiniowane, rola ich interpretatora mo\u017ce przypa\u015b\u0107  w\u0142adzy &#8211; w\u0142adza jest bowiem tak samo uprawniona do kreacji ich sensu  praw, jak jednostka<sup><a name=\"odeslanie_1\" href=\"http:\/\/www.legitymizm.org\/prawa-czlowieka#przypis_1\">1<\/a><\/sup>.<\/p>\r\n\r\n<p>Jednostce pozostaje natomiast przekonanie, \u017ce w\u0142adza dba o prawa  cz\u0142owieka. Przekonanie to trudno zakwestionowa\u0107, skoro pr\u00f3ba  ostatecznego zdefiniowania, o co ma dba\u0107 w\u0142adza, by\u0142oby aktem opresji  wobec grup upo\u015bledzonych, wci\u0105\u017c odnajduj\u0105cych nowe, jeszcze  niezrealizowane uprawnienia.<\/p>\r\n\r\n<h3><em>Arkadiusz Barut<\/em><\/h3>\r\n\r\n<p>Literatura:<\/p>\r\n\r\n<p>Beck U., <em>Spo\u0142ecze\u0144stwo ryzyka<\/em>, prze\u0142. Stanis\u0142aw Cie\u015bla, Scholar, Warszawa 2002.<\/p>\r\n\r\n<p>Douzinas C., <em>Identity, recognition, rights, or what can Hegel teach us about human rights?<\/em>, \u201eJournal of Law and Society\u201d, vol. 29, No. 3, September 2002.<\/p>\r\n\r\n<p>Giddens A., <em>Nowoczesno\u015b\u0107 i to\u017csamo\u015b\u0107<\/em>, prze\u0142. A. Szul\u017cycka, PWN, Warszawa 2001.<\/p>\r\n\r\n<p>Williams P., <em>The alchemy of race and rights<\/em>, Cambridge 1991.<\/p>\r\n\r\n<div>\r\n<blockquote><p>Autor jest doktorem nauk humanistycznych w dziedzinie  nauk o polityce oraz czynnym zawodowo adwokatem (Izba Adwokacka w  Opolu); opublikowa\u0142 m.in. monografi\u0119: <em>Egotyzm, etyka, polityka. My\u015bl konserwatywna Maurycego Barr\u00c3\u00a8sa<\/em>, Wydawnictwo ARCANA, Krak\u00f3w 2009.<\/p><\/blockquote>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Niniejszy tekst dotyczy praw cz\u0142owieka rozumianych jako prawa do polityczno-prawnego wyra\u017cania odmienno\u015bci. Nie jest to wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie jedyny spos\u00f3b ich interpretacji, niepodobna jednak zaprzeczy\u0107, i\u017c jest to rozumienie coraz powszechniejsze. Tendencj\u0119 t\u0119 t\u0142umacz\u0119 z funkcjonalnego punktu widzenia &#8211; jako wym\u00f3g cywilizacji potrzebuj\u0105cej jednostek niekoniecznie autentycznych, lecz koniecznie mobilnych. Konserwatyzm zawsze zwraca\u0142 uwag\u0119, \u017ce prawa cz\u0142owieka daj\u0105 [&hellip;]","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28578"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28578"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28578\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28578"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28578"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28578"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}