{"id":28394,"date":"2010-11-12T11:39:55","date_gmt":"2010-11-12T16:39:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=28394"},"modified":"2010-11-12T11:39:55","modified_gmt":"2010-11-12T16:39:55","slug":"tradycja-pierwotna-a-tradycja-katolicka-pawel-taufer-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=28394","title":{"rendered":"Tradycja pierwotna a Tradycja katolicka – Pawe\u0142 Taufer<\/em>"},"content":{"rendered":"

Poprzednia cz\u0119\u015b\u0107: Tradycja pierwotna a Tradycja katolicka – cz. I<\/a><\/p>\r\n\r\n

Tradycja pierwotna a Tradycja katolicka – cz. II: Proces wtajemniczenia<\/h2>\r\n\r\n

Od redakcji: Przedstawiamy naszym czytelnikom drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 krytycznego studium pogl\u0105d\u00f3w Juliusza Evoli autorstwa prof. Paw\u0142a Taufera. Studium to zosta\u0142o pierwotnie opublikowane w kwartalniku \u201eLe Sel de la terre\u201d (\u2018S\u00f3l ziemi\u2019), wydawanym przez zwi\u0105zanych z Bractwem Kap\u0142a\u0144skim \u015aw. Piusa X tradycyjnych dominikan\u00f3w z Avrill\u00c3\u00a9. Wydaje si\u0119 rzecz\u0105 bezsporn\u0105, \u017ce jest to dzi\u015b jeden z najpowa\u017cniejszych periodyk\u00f3w Tradycji katolickiej na \u015bwiecie. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce prezentowany artyku\u0142 dowodzi niezwyk\u0142ej erudycji autora, jego znajomo\u015bci opisywanego zagadnienia, a tak\u017ce umiej\u0119tno\u015bci dokonania jego w\u0142a\u015bciwej oceny z katolickiego punktu widzenia.<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Wielu czytaj\u0105cych te s\u0142owa mo\u017ce by\u0107 zdziwionych podejmowaniem krytycznej analizy \u201eidealizmu magicznego\u201d neopoga\u0144skich tw\u00f3rc\u00f3w na \u0142amach Zawsze wierni. Inni jednak, lepiej znaj\u0105cy r\u00f3\u017cnorakie \u015brodowiska identyfikuj\u0105ce si\u0119 w Polsce z konserwatywnym i tradycyjnym katolicyzmem, odnios\u0105 niew\u0105tpliw\u0105 korzy\u015b\u0107, dowiaduj\u0105c si\u0119, dok\u0105d mo\u017ce prowadzi\u0107 zainteresowanie tym niebezpiecznym nurtem, a tak\u017ce jak dalekie od jakichkolwiek zwi\u0105zk\u00f3w z katolicyzmem s\u0105 intelektualne fascynacje pseudomy\u015blicielami w rodzaju Evoli. Zamieszczamy wi\u0119c to obszerne studium przede wszystkim ku przestrodze, a tak\u017ce w celu dostarczenia tradycyjnym katolikom powa\u017cnych argument\u00f3w przeciwko propagandzie \u015brodowisk tzw. tradycjonalizmu integralnego, kt\u00f3ra w mniej lub bardziej zawoalowanej formie pojawia si\u0119 dzi\u015b coraz cz\u0119\u015bciej, silnie oddzia\u0142uj\u0105c zw\u0142aszcza na katolick\u0105 m\u0142odzie\u017c.<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n


<\/p>\r\n\r\n

P<\/strong>rzy pr\u00f3bie uchwycenia, na czym polega istota inicjacyjnego \u201espe\u0142nienia\u201d, kt\u00f3re nale\u017cy rozumie\u0107 jako wewn\u0119trzn\u0105 przemian\u0119 jednostki, maj\u0105c\u0105 na celu dotarcie do \u201ewy\u017cszych stan\u00f3w bytu\u201d, bardzo u\u017cyteczna i pouczaj\u0105ca okazuje si\u0119 lektura dzie\u0142 Evoli, takich jak Tajemnica Graala<\/em> czy Tradycja hermetyczna<\/em>.<\/p>\r\n\r\n

Chodzi tu o dwie wersje tego samego zagadnienia, wzajemnie si\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105ce i obja\u015bniaj\u0105ce, a ponadto przyst\u0119pniejsze ni\u017c inne dzie\u0142a podobnego typu, jak Cz\u0142owiek i jego rozw\u00f3j wed\u0142ug nauk Wedanty<\/em> [1] Renata Gu\u00c3\u00a9nona (1926), kt\u00f3re sprawiaj\u0105 czytelnikowi trudno\u015b\u0107 w odbiorze i s\u0105 nie\u0142atwe do zrozumieniu ze wzgl\u0119du na liczne nawi\u0105zania do mglistych i odpychaj\u0105cych koncepcji inicjacyjnych, zaczerpni\u0119tych z hinduizmu. Swoj\u0105 drog\u0105, te hinduistyczne elementy nie sprawia\u0142y Evoli \u017cadnych trudno\u015bci, gdy\u017c stale si\u0119 do nich odwo\u0142ywa\u0142 w swej pracy Tradycja hermetyczna<\/em>, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w 1931 r.<\/p>\r\n\r\n

Od pierwszych stron tego dzie\u0142a autor odwo\u0142uje si\u0119 do \u201epewnej tajemnej nauki o charakterze m\u0105dro\u015bciowym, a zarazem praktycznym, to znaczy zawieraj\u0105cej wskaz\u00f3wki post\u0119powania\u201d, do \u201ewiedzy rzeczywistej\u201d, posiadaj\u0105cej \u201ekonkretne, ontologiczne znaczenie i zdolnej do udzielania pewnych nadnaturalnych mocy\u201d, do \u201ewiedzy sakralnej\u201d, kt\u00f3ra powszechnie okre\u015blana jest terminem ars regia<\/em> (\u2018sztuka kr\u00f3lewska\u2019) i pozostaje w bezpo\u015brednim i prawomocnym zwi\u0105zku z Tradycj\u0105 pierwotn\u0105 [2] .<\/p>\r\n\r\n

Ars regia<\/em>, praktykowana przez dawnych alchemik\u00f3w do czas\u00f3w \u015bredniowiecza, ukrywa\u0142a si\u0119 pod rozmaitymi nazwami, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 mgli\u015bcie do wiedzy astrologicznej i element\u00f3w chemii. Ucieka\u0142a si\u0119 te\u017c do pewnych dzia\u0142a\u0144 o charakterze symbolicznym, w \u015bwietle kt\u00f3rych – w oczach podchodz\u0105cego do\u0144 z nieufno\u015bci\u0105 Ko\u015bcio\u0142a oraz os\u00f3b niewtajemniczonych – uchodzi\u0142a bardziej za eksperymentaln\u0105 nauk\u0119 i pierwotn\u0105 namiastk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnej chemii, ni\u017c za praktyk\u0119 inicjacyjn\u0105:<\/p>\r\n\r\n

Doktryna hermetyczna, obca duchowi chrze\u015bcija\u0144skiemu, w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki nieprzeniknionemu charakterowi swego metalurgicznego przebrania, mog\u0142a przetrwa\u0107 w epokach historycznych, zdominowanych przez islam i katolicyzm, (…) nie doznaj\u0105c po drodze \u017cadnych powa\u017cniejszych zniekszta\u0142ce\u0144 [3] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Pierwszy etap wtajemniczenia, kt\u00f3re powinno doprowadzi\u0107 do \u201eWielkiego Dzie\u0142a\u201d oraz \u201eBudowy \u015awi\u0105tyni\u201d – dw\u00f3ch alegorii opisuj\u0105cych osi\u0105gni\u0119cie najwy\u017cszego stanu bytu – wed\u0142ug Juliusza Evoli zasadza si\u0119 na przej\u015bciu przez burzliwe, lecz rzeczywiste oddzielenie duszy od cia\u0142a (jest to faza odpowiadaj\u0105ca temu, co w tekstach maso\u0144skich nazywa si\u0119 ars spagirica<\/em>, \u201esztuk\u0105 rozdzielenia\u201d), podczas kt\u00f3rego wytrwa\u0142o\u015b\u0107 wtajemniczanego zostaje poddana ci\u0119\u017ckiej pr\u00f3bie, polegaj\u0105cej na zachowaniu rozbudzonej \u015bwiadomo\u015bci, w celu \u201ewzmocnienia swego ducha w obliczu wszelkich niebezpiecze\u0144stw halucynacji i przera\u017cenia\u201d [4] .<\/p>\r\n\r\n

Uwaga powinna by\u0107 skupiona na d\u0105\u017ceniu do osi\u0105gni\u0119cia stanu, w kt\u00f3rym jest si\u0119 \u201eabsolutnym panem nad pow\u0142ok\u0105 zwierz\u0119c\u0105\u201d, na sta\u0142ym podsycaniu uczucia absolutnej wy\u017cszo\u015bci nad materi\u0105, w taki spos\u00f3b, aby \u201eoswobodzi\u0107 wol\u0119 z wszelkiego uzale\u017cnienia oraz przyzwyczai\u0107 j\u0105 do panowania\u201d. Uwaga powinna si\u0119 cechowa\u0107 sta\u0142ym napi\u0119ciem w celu osi\u0105gni\u0119cia absolutnego i niezachwianego panowania umys\u0142owego. Sta\u0142ym pragnieniem adepta powinno by\u0107 rozci\u0105gni\u0119cie tego panowania nie tylko na samo cia\u0142o, ale r\u00f3wnie\u017c na jego \u017c\u0105dze i uczucia, wobec kt\u00f3rych wtajemniczanemu musi uda\u0107 si\u0119 zachowa\u0107 najwy\u017csz\u0105 oboj\u0119tno\u015b\u0107 [5] . Pod tym wzgl\u0119dem stwierdzamy si\u0119 szerokie podobie\u0144stwo do buddyjskiej ascezy, kt\u00f3ra prowadzi do stanu nirwany, czyli wygaszenia dozna\u0144, najdalej id\u0105cego oddzielenia od rzeczywisto\u015bci materialnej.<\/p>\r\n\r\n

Dzi\u0119ki wytrwa\u0142ym \u0107wiczeniom, nara\u017caj\u0105c si\u0119 na powa\u017cne niebezpiecze\u0144stwa natury psychofizycznej, wtajemniczony dochodzi do ekstatycznego stanu, przypominaj\u0105cego trans. Mo\u017cna wr\u0119cz opisa\u0107 go jako magiczny sen, podczas kt\u00f3rego \u015bwiadomo\u015b\u0107, utwierdzona w absolutnym wywy\u017cszeniu w\u0142asnej woli, czuwa niczym \u201ew\u0142adza nad trwaj\u0105c\u0105 ekstaz\u0105\u201d. W owym stanie wtajemniczanemu adeptowi w pewnym momencie ma przyj\u015b\u0107 z pomoc\u0105 tajemnicze \u201e\u015bwietlane objawienie\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Jest to etap \u201eprzekroczenia snu\u201d, typowy dla \u201ekr\u00f3lewskiej sztuki bohater\u00f3w\u201d. Herosem jest kto\u015b, kto przekroczy\u0142 duchow\u0105 granic\u0119 – mors triumphalis (\u2018zwyci\u0119skiej \u015bmierci\u2019) – i dzi\u0119ki temu sta\u0142 si\u0119 godzien przywr\u00f3cenia z\u0142otego wieku. To alchemicy<\/p>\r\n\r\n

uwolnili o\u0142\u00f3w od jego \u201eprzypad\u0142o\u015bci\u201d, wyswobadzaj\u0105c go z niedoskona\u0142o\u015bci i mroku oraz przemieniaj\u0105c w z\u0142oto. W ten spos\u00f3b urzeczywistnili \u201etajemnic\u0119 alchemicznego kamienia\u201d. Z\u0142oto i \u201ealchemiczny kamie\u0144\u201d s\u0105 tyle\u017c wyra\u017ceniami symbolicznymi, co odniesieniami do kr\u00f3lewskiej Tradycji pierwotnej [6] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Wtajemniczany adept w tej fazie wewn\u0119trznego \u201eprzebudzenia\u201d, ponownego odkrycia i ods\u0142oni\u0119cia bosko\u015bci ukrytej w g\u0142\u0119bi samego siebie, niejako zostaje porwany \u201e\u015bpiewem ptak\u00f3w\u201d, j\u0119zykiem istot powietrznych, nieziemskich, kt\u00f3ry symbolizuje wy\u017csz\u0105 sfer\u0119, zajmowan\u0105 przez bog\u00f3w i anio\u0142\u00f3w. Jest to j\u0119zyk, kt\u00f3ry pozwala mu zrozumie\u0107 tajemnicz\u0105 mow\u0119 natury i ukryte wi\u0119zi podtrzymuj\u0105ce porz\u0105dek wszech\u015bwiata [7] .<\/p>\r\n\r\n

Nie mo\u017cemy przeoczy\u0107, jak dalece Evola nawi\u0105zuje do autor\u00f3w, kt\u00f3rzy – pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 zaszyfrowanym alchemicznym j\u0119zykiem – uto\u017csamiaj\u0105 \u201eokultystycznego ducha \u015bwiata\u201d [8] ze \u201e\u015bwiat\u0142em\u201d, kt\u00f3re znienacka ukazuje si\u0119 adeptowi, aby objawi\u0107 mu sam\u0105 istot\u0119 wtajemniczenia. \u201e\u015awiat\u0142o\u201d, nazywane tak\u017ce \u201eZ\u0142otem\u201d lub \u201eS\u0142o\u0144cem\u201d, to symbole odnosz\u0105ce si\u0119 do Tradycji pierwotnej.<\/p>\r\n\r\n

Evola dodaje: \u201eKto\u015b, kto wszed\u0142 ju\u017c w posiadanie nici Ariadny, ubezpieczony w ten spos\u00f3b, mo\u017ce sam pu\u015bci\u0107 si\u0119 w niebezpieczn\u0105 drog\u0119\u201d (tzn. drog\u0119 interpretacji tego rodzaju). Z pewno\u015bci\u0105 katolikowi, maj\u0105cemu w pami\u0119ci s\u0142owa \u015bw. Jana Aposto\u0142a o duchu tego \u015bwiata, nie powinno wspomnianej nici zabrakn\u0105\u0107.<\/p>\r\n\r\n

Logika tego wywodu prowadzi do wniosk\u00f3w, kt\u00f3re nie powinny nas dziwi\u0107. Czytaj\u0105c podany tutaj zwi\u0119\u017ale w og\u00f3lnych zarysach opis procesu wtajemniczenia pi\u00f3ra Evoli, mo\u017cna \u0142atwo dostrzec parodi\u0119 m\u0119ki, \u015bmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. M\u0119ka i \u015bmier\u0107 s\u0105 przedstawione jako cierpienie wtajemniczanego, kt\u00f3ry za pomoc\u0105 sztuk magicznych powinien si\u0119 oderwa\u0107 od materialno\u015bci cia\u0142a i od wszelkich ziemskich uczu\u0107. Jest to konieczna faza solvere (\u2018uwolnienia\u2019) od wszystkich aspekt\u00f3w jego poprzedniego \u017cycia jako \u201ezwyczajnej\u201d istoty ludzkiej, w fideistycznym oczekiwaniu \u201ezmartwychwstania\u201d w formie istoty wy\u017cszej, o zupe\u0142nie odmiennej naturze, wy\u017cszej od natury og\u00f3\u0142u \u015bmiertelnik\u00f3w. Moment ten, zaznaczany przez wtajemniczonych symboliczn\u0105 obecno\u015bci\u0105 krwi i wody [9] , powinien doprowadzi\u0107 adepta do \u201ewyrwania miecza ze ska\u0142y\u201d. Chodzi o wyzwolenie mocy wy\u017cszego rz\u0119du, czyli wiedzy ezoterycznej, kt\u00f3r\u0105 materialno\u015b\u0107 – symbolizowan\u0105 przez ska\u0142\u0119 – skrywa w sobie. Wspomniany miecz nale\u017cy wznie\u015b\u0107 ku \u015bwiat\u0142u s\u0142o\u0144ca. Wz\u00f3r stanowi\u0105 przygody kr\u00f3la Artura, rycerza Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u, kt\u00f3remu pod nadzorem czarodzieja Merlina, uosobienia owej transcenduj\u0105cej cz\u0105stki samego siebie, udaje si\u0119 zdoby\u0107 nadnaturaln\u0105 wiedz\u0119 i moc.<\/p>\r\n\r\n

\u015amier\u0107 inicjacyjna oraz nast\u0119puj\u0105ce po niej \u201ezej\u015bcie do piekie\u0142\u201d zbli\u017cone jest do \u201ezasady horyzontalnej\u201d, symbolu zawieszenia wszelkiej materialno\u015bci, w oczekiwaniu na odnalezienie wymiaru \u201ewertykalnego\u201d. W sensie wy\u017cszym jest to faza nast\u0119pna – coagulare (\u2018\u0142\u0105czy\u0107, skleja\u0107\u2019) – charakteryzuj\u0105ca si\u0119 duchowym \u201ezmartwychwstaniem\u201d i \u201ewniebowst\u0105pieniem\u201d. Te dwa momenty \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ze sob\u0105, tworz\u0105c krzy\u017c, w centrum kt\u00f3rego znajduje si\u0119 r\u00f3\u017ca, symbolizuj\u0105c\u0105 przebudzenie i zmartwychwstanie do oczekiwanej nie\u015bmiertelno\u015bci [10] .<\/p>\r\n\r\n

W ten spos\u00f3b inicjacyjne \u201espe\u0142nienie\u201d, wyzwalaj\u0105ca palingeneza (odrodzenie), obejmuj\u0105ca faz\u0119 \u201e\u015bwietlanego objawienia\u201d, osi\u0105ga punkt kulminacyjny, uwalniaj\u0105c ca\u0142y potencja\u0142 absolutnego \u201echarakteru rzeczywisto\u015bci\u201d [11] . Konsekwencje tego s\u0105 bardzo powa\u017cne. Przede wszystkim cz\u0142owiek odnowiony w \u201eWielkim Dziele\u201d, \u201ezjednoczony ze \u015bwiat\u0142em\u201d adept, nazywany inaczej jeszcze \u201eBia\u0142ym Z\u0142otem\u201d, \u201eBia\u0142ym Kamieniem\u201d, \u201eSiark\u0105\u201d lub \u201e\u0179yj\u0105cym\u201d, zostaje oderwany od natury cz\u0142owieka \u015bmiertelnego i przechodzi do nowego sposobu istnienia, nieograniczonego naturalnymi wi\u0119zami, ca\u0142kowicie obcego \u201et\u0142umowi niewtajemniczonych\u201d, na kt\u00f3rych spogl\u0105da ze wy\u017cyn empireum, na kt\u00f3re si\u0119 wzni\u00f3s\u0142 jak \u201emia\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 nawzajem i popychaj\u0105 w b\u0142oto lub ciemno\u015bci\u201d [12] .<\/p>\r\n\r\n

Od tej pory cz\u0142owiek \u201ewyr\u00f3\u017cniony\u201d – to inny zwrot oznaczaj\u0105cy t\u0119 wy\u017csz\u0105 osobowo\u015b\u0107 – zostaje poddany \u201educhowym wp\u0142ywom\u201d, za przyczyn\u0105 kt\u00f3rych nie tylko \u201ezdobywa pewn\u0105 wiedz\u0119\u201d, ale tak\u017ce pewn\u0105 \u201emoc\u201d. Wp\u0142ywy te wyja\u015bniaj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, kt\u00f3ra \u201enawet je\u015bli nie zawsze jest przejrzysta, przekracza jednak niewsp\u00f3\u0142miernie wszystko, co le\u017cy w mocy cz\u0142owieka\u201d [13] .<\/p>\r\n\r\n

Ten, kto si\u0119 \u201eodrodzi\u0142\u201d, nie pozostaje ju\u017c \u201epod wp\u0142ywem \u015bmierci\u201d. Jego cia\u0142o zosta\u0142o przemienione w \u201ecia\u0142o chwalebne\u201d, w kt\u00f3rym \u201eDuch i Cia\u0142o sta\u0142y si\u0119 jednym i tym samym\u201d. Przemiana ma charakter trwa\u0142y. Cia\u0142o sta\u0142o si\u0119 jedno\u015bci\u0105 z \u201esi\u0142\u0105 \u017cyciow\u0105\u201d, kt\u00f3ra je podtrzymuje, dlatego \u201ejest rzecz\u0105 naturaln\u0105, \u017ce niewielu mo\u017ce zosta\u0107 dotkni\u0119tych zniszczeniem i zgin\u0105\u0107 wraz z cia\u0142em\u201d [14] .<\/p>\r\n\r\n

Kiedy zechce umrze\u0107, czyli opu\u015bci\u0107 ludzk\u0105 kondycj\u0119 (zn\u00f3w parodia Pana Jezusa – przyp. aut.), wybiera osob\u0119 zdoln\u0105 go zast\u0105pi\u0107, to znaczy wzi\u0105\u0107 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za jego funkcj\u0119, kt\u00f3ra w ten spos\u00f3b trwa nadal w niezmienionej postaci [15] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

\u201eO\u015bwiecenie i wywy\u017cszenie wszystkich ludzkich zdolno\u015bci\u201d [16] sprawiaj\u0105, \u017ce ars regia<\/em> [17] nie ma przed adeptem \u017cadnych tajemnic i mo\u017ce si\u0119 ni\u0105 pos\u0142ugiwa\u0107 w przys\u0142uguj\u0105cym mu panowaniu nad nieprzebranym t\u0142umem niewtajemniczonych. \u201eOn troszczy si\u0119 wy\u0142\u0105cznie o to, aby pewne rzeczy mia\u0142y miejsce: zapewnia dok\u0142adnie okre\u015blone \u015brodki oraz warunki, podejmuje dzia\u0142anie – i to wszystko\u201d [18] . Chodzi tu zatem o pewn\u0105 \u201ewiedz\u0119 prorocz\u0105\u201d, kt\u00f3ra wyra\u017ca si\u0119 \u201epoprzez status \u00abJa\u00bb zjednoczonego z pewnymi pot\u0119gami, decyduj\u0105cymi o wydarzeniach w \u015bwiecie zewn\u0119trznym\u201d [19] .<\/p>\r\n\r\n

Chodzi tu o pot\u0119gi, kt\u00f3rym przyzwolono rz\u0105dzi\u0107 na ziemi, a kt\u00f3re niezwykle jasno opisuje w swoim Pierwszym Li\u015bcie \u015bw. Jan Aposto\u0142…<\/p>\r\n\r\n

Magia i jej skutki<\/h4>\r\n\r\n

Skoro dotarli\u015bmy do tego punktu, nie mo\u017cemy si\u0119 uchyli\u0107 od nast\u0119puj\u0105cego pytania: czy magia istotnie mo\u017ce dostarczy\u0107 jakiej\u015b rzeczywistej w\u0142adzy, czy te\u017c raczej daje si\u0119 sprowadzi\u0107 do bez\u0142adnej gmatwaniny zakl\u0119\u0107, to znaczy do prawdziwej szarlatanerii? A mo\u017ce po prostu jest owocem chorej lub wybuja\u0142ej wyobra\u017ani?<\/p>\r\n\r\n

Oto nasza argumentacja: jest rzecz\u0105 dowiedzion\u0105, \u017ce dzisiejsze masonerie wysokiego stopnia, najwy\u017csze tajemne kr\u0119gi, zamkni\u0119te wy\u017csze stowarzyszenia, kt\u00f3re szukaj\u0105 wp\u0142ywu wsz\u0119dzie tam, gdzie skupiona jest najwi\u0119ksza w\u0142adza, czego wyrazem s\u0105 cia\u0142a o charakterze mi\u0119dzynarodowym, jak Organizacja Narod\u00f3w Zjednoczonych [20] , s\u0105 w rzeczywisto\u015bci prawdziwymi zarz\u0105dcami narod\u00f3w, realizuj\u0105cymi swoj\u0105 wol\u0119 wed\u0142ug coraz mniej sp\u00f3jnych plan\u00f3w. Poniewa\u017c liczba zarz\u0105dc\u00f3w jest mocno ograniczona, wynika st\u0105d, \u017ce wy\u0142\u0105cznie od tej wielkiej w\u0142adzy, kt\u00f3ra zosta\u0142a przyznana tej nielicznej grupie, mo\u017ce pochodzi\u0107 nieodzowne i ca\u0142kowite pos\u0142usze\u0144stwo o wiele liczniejszej grupy kierowniczej, zajmuj\u0105cej ni\u017csze stopnie wykonawcze. W\u0142adza z natury swojej nie mo\u017ce pochodzi\u0107 od ludu, w przeciwie\u0144stwie do tego, co g\u0142osi zwodniczy, \u015bwiecki i demokratyczny dogmat. Jakie jest wi\u0119c jej \u017ar\u00f3d\u0142o?<\/p>\r\n\r\n

Oddajmy g\u0142os Renatowi Gu\u00c3\u00a9nonowi. Jego autorytet w tej kwestii nie ulega \u017cadnej w\u0105tpliwo\u015bci, podobnie jak g\u0142\u0119boka i bezpo\u015brednia znajomo\u015b\u0107 tajnik\u00f3w magii:<\/p>\r\n\r\n

Magia jest w\u0142a\u015bciwie wiedz\u0105 eksperymentaln\u0105. (…) Je\u015bli rozpatruje si\u0119 j\u0105 w spos\u00f3b uproszczony jako mniej lub bardziej \u201etajemn\u0105 wiedz\u0119\u201d, zastrze\u017con\u0105 wy\u0142\u0105cznie dla mniejszo\u015bci, to tylko z powodu powa\u017cnych zagro\u017ce\u0144, jakie ze sob\u0105 niesie. Z tego punktu widzenia istnieje wa\u017cna r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy lud\u017ami, kt\u00f3rzy zachowuj\u0105c wszystkie konieczne \u015brodki ostro\u017cno\u015bci, \u015bwiadomie wywo\u0142uj\u0105 zjawiska w zgodzie z prawami, kt\u00f3re wcze\u015bniej zbadali, a tymi kt\u00f3rzy – przeciwnie – s\u0105 nawet nie\u015bwiadomi istnienia owych praw i zdaj\u0105 si\u0119 przez to na \u0142ask\u0119 nieznanych si\u0142 [21] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Niebezpiecze\u0144stwa te zosta\u0142y zaznaczone tak\u017ce przez Evol\u0119, kt\u00f3ry z pewno\u015bci\u0105 r\u00f3wnie\u017c w tej dziedzinie nie odznacza\u0142 si\u0119 naiwno\u015bci\u0105:<\/p>\r\n\r\n

S\u0105dzimy – m\u00f3wi Evola – \u017ce nie mo\u017cna prowadzi\u0107 powa\u017cnych bada\u0144 nad histori\u0105 tajnych stowarzysze\u0144 ostatnich stuleci, z masoneri\u0105 w\u0142\u0105cznie, nie bior\u0105c pod uwag\u0119 mo\u017cliwo\u015bci, \u017ce w pewnym momencie ciemne si\u0142y oddzia\u0142ywa\u0142y na osoby, kt\u00f3re wesz\u0142y w sfer\u0119 ponadzmys\u0142ow\u0105 bez koniecznych kwalifikacji, pozwalaj\u0105cych sta\u0107 si\u0119 naprawd\u0119 \u201eo\u015bwieconymi\u201d i zapobiec pu\u0142apkom w\u0142a\u015bciwym takiej mocy [22] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

I dalej:<\/p>\r\n\r\n

Zwa\u017cywszy na \u201ekierownicz\u0105 skuteczno\u015b\u0107\u201d organizacji [wsp\u00f3\u0142czesnej masonerii], rodzi si\u0119 wyra\u017ane odczucie, \u017ce ma si\u0119 do czynienia (…) z ciemn\u0105 moc\u0105. Dlatego jest ca\u0142kiem mo\u017cliwe, \u017ce jej rytua\u0142y s\u0105 bardziej niebezpieczne, ni\u017c mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, albowiem w wielu wypadkach ich uczestnicy, nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy, nawi\u0105zuj\u0105 kontakt z si\u0142\u0105 nieuchwytn\u0105 dla przeci\u0119tnej \u015bwiadomo\u015bci [23] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Dlatego Gu\u00c3\u00a9non zauwa\u017ca:<\/p>\r\n\r\n

Z drugiej strony trzeba koniecznie zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce ludzie, kt\u00f3rzy maj\u0105 pe\u0142n\u0105 i g\u0142\u0119bok\u0105 znajomo\u015b\u0107 tych spraw, bezwzgl\u0119dnie powstrzymuj\u0105 si\u0119 od praktyk magicznych, z wyj\u0105tkiem kilku specjalnych przypadk\u00f3w, w kt\u00f3rych zreszt\u0105 post\u0119puj\u0105 w spos\u00f3b ca\u0142kowicie odmienny od przeci\u0119tnego maga, (…) kt\u00f3ry nie zna prawdziwych przyczyn wszystkich swoich zabieg\u00f3w.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Gu\u00c3\u00a9non wprowadza jeszcze jedno rozr\u00f3\u017cnienie. Odr\u00f3\u017cnia magi\u0119, kt\u00f3ra wykorzystuje jedynie si\u0142y natury, od teurgii, czyli magii sakralnej, kt\u00f3rej rytua\u0142y s\u0142u\u017c\u0105 do nawi\u0105zania kontaktu z b\u00f3stwem i pos\u0142u\u017cenia si\u0119 nim wedle w\u0142asnej woli. Skutki teurgii,<\/p>\r\n\r\n

nawet gdy przypominaj\u0105 rezultaty magii, r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 ca\u0142kowicie co do przyczyny, a to w\u0142a\u015bnie przyczyna – a nie zjawisko przez ni\u0105 wywo\u0142ane – pochodzi w tym przypadku ze sfery transcendentnej.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

W zwi\u0105zku z t\u0105 kwesti\u0105 odwo\u0142uje si\u0119, by\u0107 mo\u017ce jeden jedyny raz w ca\u0142ej swej tw\u00f3rczo\u015bci, do pewnej analogii z nauczaniem katolickim:<\/p>\r\n\r\n

Istniej\u0105 zjawiska, na zewn\u0105trz ca\u0142kowicie podobne, kt\u00f3re stwierdzono u \u015bwi\u0119tych i czarownik\u00f3w [24] . Jest spraw\u0105 oczywist\u0105, \u017ce tylko w pierwszym przypadku mo\u017cna im przypisa\u0107 charakter \u201ecudowny\u201d albo dos\u0142ownie \u201enadprzyrodzony\u201d. W drugim przypadku mog\u0105 by\u0107 one co najwy\u017cej \u201epozaprzyrodzone\u201d [25] . Je\u017celi wi\u0119c zjawiska s\u0105 takie same, r\u00f3\u017cnica nie zawiera si\u0119 w ich naturze, a wy\u0142\u0105cznie w przyczynie [26] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Istnieje pewien spos\u00f3b post\u0119powania – podsumowuje Gu\u00c3\u00a9non –<\/p>\r\n\r\n

kt\u00f3ry polega na skupieniu w sobie wp\u0142yw\u00f3w (\u201eb\u0142\u0105dz\u0105cych\u201d, wed\u0142ug nadanej im przez niego definicji, przynale\u017cnych pozaludzkim bytom \u201ew stanie subtelnym\u201d – przyp. aut.) w spos\u00f3b pozwalaj\u0105cy pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 nimi do woli i posiada\u0107 dzi\u0119ki temu sta\u0142\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wywo\u0142ywania okre\u015blonych zjawisk [27] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Je\u015bli wierzy\u0107 Gu\u00c3\u00a9nonowi, nale\u017cy przyj\u0105\u0107 istnienie zale\u017cno\u015bci przyczynowo\u00adskutkowych mi\u0119dzy praktykami magicznymi a niemal nieograniczonymi mocami, jakie staj\u0105 si\u0119 udzia\u0142em maga. Dlatego pewne wypowiedzi, jak poni\u017csza, znaleziona w ksi\u0105\u017cce Jakuba Ponce\u2019a, masona 33. stopnia rytu szkockiego, cz\u0142onka Najwy\u017cszej Rady Meksyku, nabieraj\u0105 warto\u015bci r\u00f3wnej z dowodow\u0105:<\/p>\r\n\r\n

Jest naprawd\u0119 konieczne, aby zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce nauki tajemne nie s\u0105 czym\u015b wyimaginowanym, jak to przedstawiaj\u0105 zwyk\u0142e encyklopedie. One s\u0105 absolutnie prawdziwe i bardzo wa\u017cne. Budz\u0105 szczeg\u00f3lny niepok\u00f3j i zagro\u017cenie w r\u0119kach ludzi, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 ich dobrze wykorzysta\u0107. (…) Kto tylko chcia\u0142by przy\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do okultyzmu bez g\u0142\u0119bszej znajomo\u015bci filozoficznego uzasadnienia mocy, o kt\u00f3rych mowa, jest podobny do pocisku z g\u0142owic\u0105 nuklearn\u0105, wystrzelonego bez okre\u015blonego celu. Przypomnijmy sobie Hitlera i II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105! [28] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

Podsumowuj\u0105c: o jakie moce chodzi? Wed\u0142ug Evoli s\u0105 to m.in.: (…) mo\u017cliwo\u015b\u0107 zaw\u0142adni\u0119cia \u201eform\u0105\u201d lub \u201ecia\u0142em subtelnym\u201d oddzielonym od cia\u0142a fizycznego poprzez zjawisko bilokacji; mo\u017cliwo\u015b\u0107 przybrania odmiennych form cielesnych; mo\u017cliwo\u015b\u0107 natychmiastowego przeniesienia si\u0119 do jakiegokolwiek innego punktu w przestrzeni; niewidzialno\u015b\u0107; panowanie nad si\u0142ami natury [29] .<\/p>\r\n\r\n

Oto dyskretnie ujawniony pow\u00f3d dla kt\u00f3rego wiod\u0105ce korporacje ameryka\u0144skie za dziesi\u0119\u0107 lat zamierzaj\u0105 wydawa\u0107 4 mld dolar\u00f3w rocznie na konsultacje u mistrz\u00f3w New Age w celu \u201epodniesienia \u015bwiadomo\u015bci\u201d ich personelu kierowniczego za pomoc\u0105 praktyk magicznych [30] .<\/p>\r\n\r\n

Evola i tantryzm. Grupa Ur<\/h4>\r\n\r\n

Mogliby\u015bmy w og\u00f3lnym zarysie stwierdzi\u0107, nie obawiaj\u0105c si\u0119 pope\u0142nienia b\u0142\u0119du, \u017ce celem ka\u017cdego wysoko wtajemniczonego jest zast\u0105pienie Boga przez \u201eJa\u201d lub – zdaniem Evoli – przekszta\u0142cenie si\u0119 \u201ew ten byt, kt\u00f3rym chcieli\u015bmy by\u0107\u201d [31] .<\/p>\r\n\r\n

Staje si\u0119 to na drodze – powt\u00f3rzmy – \u201emetafizycznego spe\u0142nienia\u201d, polegaj\u0105cego, wed\u0142ug samych wtajemniczonych, na progresywnej ascezie, opartej na intuicyjnym sposobie dzia\u0142ania i na u\u017cyciu technik magicznych. Na tej drodze rozum musi zosta\u0107 bezwzgl\u0119dnie wyeliminowany, poniewa\u017c jest w\u0142adz\u0105 ni\u017csz\u0105, zupe\u0142nie nieprzystosowan\u0105 do rozpoznania \u201eprzestrzeni\u201d ponadludzkich. Jest to zjawisko – jak zapewniaj\u0105 – kt\u00f3re \u0142\u0105czy wzloty mistyk\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich, praktykuj\u0105cych ascez\u0119 pod wp\u0142ywem \u0142aski, ze \u015bcie\u017ck\u0105 faustowsk\u0105, to znaczy sposobem samozbawienia w procesie kierowanym przez si\u0142y, kt\u00f3rych pochodzenie nosi wyra\u017ane znamiona piekielne.<\/p>\r\n\r\n

Mo\u017cna za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce Evola prze\u017cy\u0142 t\u0119 faz\u0119 u schy\u0142ku lat 20. w kr\u0119gach, kt\u00f3re przekszta\u0142ci\u0142y si\u0119 w Grup\u0119 Ur (Ur jest okre\u015blane jako \u201estraszny ogie\u0144 inicjacji magicznych\u201d [32] , ogie\u0144, kt\u00f3ry odwo\u0142uje si\u0119 do \u017ar\u00f3de\u0142), kt\u00f3r\u0105 zorganizowa\u0142 w 1927 r. wsp\u00f3lnie z Arturem Reghinim. Kierowa\u0142 ni\u0105 do 1929 r. Grupa Ur by\u0142a zwie\u0144czeniem drogi, kt\u00f3r\u0105 zapocz\u0105tkowa\u0142 badaniem doktryn orientalnych, a zw\u0142aszcza tantr staro\u017cytnych Indii [33] .<\/p>\r\n\r\n

Tantry doskonale odpowiada\u0142y elitarnej i arystokratycznej wizji Evoli. Ich doktryna jest w rzeczywisto\u015bci skupiona na poj\u0119ciu mocy i nadcz\u0142owieka, kt\u00f3ry neguj\u0105c wszelki dualizm mi\u0119dzy \u015bwiatem a Bogiem, dochodzi do stwierdzenia, \u017ce \u015bwiat i wszech\u015bwiat s\u0105 jego w\u0142asnym stworzeniem. Uto\u017csamia si\u0119 w ten spos\u00f3b z absolutn\u0105 zasad\u0105 \u015bwiata: Brahm\u0105.<\/p>\r\n\r\n

Cz\u0142owiek przedstawiony w tantrach jest cz\u0142owiekiem heroicznym, wiira, kt\u00f3ry \u201eprzekraczaj\u0105c ka\u017cd\u0105 granic\u0119, ka\u017cdy dualizm dobra i z\u0142a, cnoty i winyhonoru i wstydu dochodzi do absolutnej anomii\u201d (bezprawia), staj\u0105c si\u0119 indywiduum, \u201ekt\u00f3re ma za jedyne prawo swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 si\u0142\u0119\u201d [34] . Nie mo\u017cna nie zauwa\u017cy\u0107 wsp\u00f3lnoty pogl\u0105d\u00f3w Evoli z koncepcjami filozoficznymi, kt\u00f3re Nietzsche zaczerpn\u0105\u0142 ze Wschodu.<\/p>\r\n\r\n

Na podstawie uzyskanych wiadomo\u015bci Evola napisa\u0142 prac\u0119 Cz\u0142owiek jako moc, w kt\u00f3rej obok nauczania na temat mocy rozpatrywa\u0142 r\u00f3\u017cne formy jogi oraz inne techniki pozwalaj\u0105ce zdoby\u0107 t\u0119 moc, a dzi\u0119ki niej dotrze\u0107 do sfery transcendentnej. W g\u0142\u00f3wnej mierze rozwodzi si\u0119 nad pog\u0142\u0119bianiem kilku szczeg\u00f3lnych form jogi, mniej kontemplacyjnych od pozosta\u0142ych i zdolnych wyzwoli\u0107 za pomoc\u0105 rytua\u0142\u00f3w inicjacyjnych moc ukryt\u0105 w cz\u0142owieku, aby wynie\u015b\u0107 go na wy\u017cszy poziom i uczyni\u0107 panem rzeczywisto\u015bci [35] .<\/p>\r\n\r\n

Dodajmy, \u017ce tantry s\u0105 kanonicznymi tekstami kultu Durgi lub Kali, b\u0105d\u017a te\u017c Parwati (\u017cony \u015aiwy), a ich tre\u015bci nie s\u0105 wolne od element\u00f3w obscenicznych i orgiastycznych. Tantryczny mistycyzm erotyczny usprawiedliwia si\u0119 zasad\u0105, w my\u015bl kt\u00f3rej nawet zazwyczaj pot\u0119piane akty niemoralne, uwolnione od relatywno\u015bci \u015bwiata materialnego, staj\u0105 si\u0119 \u015brodkiem do osi\u0105gni\u0119cia pewnych form o\u015bwiecenia, podczas gdy dos\u0142owna egzaltacja rozmy\u015blnie rozbudzonymi si\u0142ami seksualnymi wystawia na pr\u00f3b\u0119 nieskaziteln\u0105 doskona\u0142o\u015b\u0107 jogina (siddha) w zetkni\u0119ciu z nieczysto\u015bci\u0105 moraln\u0105.<\/p>\r\n\r\n

Chodzi o \u015bcie\u017ck\u0119 wtajemniczenia, kt\u00f3rej Evola po\u015bwi\u0119ci\u0142 rozmaite dzie\u0142a, a w\u015br\u00f3d nich Metafizyk\u0119 p\u0142ci, wydan\u0105 po raz pierwszy w 1958 r. W pracy tej bada tantryczn\u0105 magi\u0119 seksu jako mo\u017cliwe narz\u0119dzie dost\u0119pu do \u201eJa absolutnego\u201d [36] . K\u0142adzie w niej nacisk na \u201e\u015acie\u017ck\u0119 Lewej R\u0119ki\u201d [37] , zarezerwowan\u0105<\/p>\r\n\r\n

dla tych, kt\u00f3rych kwalifikacja (…) jest \u00abm\u0119ska\u00bb lub \u00abbohaterska\u00bb (…); zatem posiadaj\u0105 odpowiedni\u0105 kwalifikacj\u0119, aby nie bra\u0107 pod uwag\u0119 dwoisto\u015bci przeciwie\u0144stw: dobra i z\u0142a, zas\u0142ugi i winy oraz ka\u017cdej innej analogicznej opozycji ludzkich warto\u015bci [38] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

W swej niszczycielskiej wersji \u201e\u015acie\u017cka Lewej R\u0119ki\u201d prowadzi przez praktyki tantryczne do \u201ewzgardy dla ka\u017cdego prawa i normy\u201d, z czego wynika, \u017ce mistrz (siddha) albo adept mo\u017ce czyni\u0107 to, co chce [39] , neguj\u0105c \u201ewszelki prawdziwy dystans mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 a stworzeniem, poprzez urzeczywistnienie g\u0142oszonej anomii, to znaczy pogardy dla praw ludzkich i \u00adboskich\u201d [40] .<\/p>\r\n\r\n

Zatem, ujmuj\u0105c t\u0119 spraw\u0119 w og\u00f3lnym zarysie, ci\u0119\u017cko grzesz\u0105c, stajemy si\u0119 de facto bogami. Rzeczywi\u015bcie, zdaniem gnostyk\u00f3w, tylko ci\u0119\u017cko grzesz\u0105c, mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 wolno\u015b\u0107 od \u201eprawa\u201d Demiurga. Evola zamierza\u0142 j\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 poprzez uczestnictwo w perwersyjnych \u201ezwi\u0105zkach mis\u00adtycz\u00adnych\u201d. Ich celem jest odtworzenie \u201ePierwotnego Hermafrodyty\u201d, \u201eWiecznej Boskiej Pary\u201d Tradycji pierwotnej, dzi\u0119ki procesowi \u201eprzeistoczenia\u201d – jak go nazywa Evola, zapo\u017cyczaj\u0105c termin z katolicyzmu – kt\u00f3ry sprawia, \u017ce rozkwitaj\u0105 \u201erze\u00adczywiste obecno\u015bci\u201d [41] , oraz sprzyja zaszczepieniu w naszej duszy si\u0142 przemieniaj\u0105cych. Z ca\u0142kowitym spokojem sumienia nie wahamy si\u0119 okre\u015bli\u0107 tych si\u0142 mianem diabolicznych. \u00ce\u00a9<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Pawe\u0142 Taufer<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Tekst za \u201eLe Sel de la terre\u201d, nr 42 i 43. Dalszy ci\u0105g w kolejnych numerach Zawsze wierni. Prze\u0142o\u017cy\u0142a z j\u0119zyka francuskiego Ilona Azevedo.<\/p>\r\n\r\n

Przypisy:<\/h3>\r\n
    \r\n\t
  1. R. Gu\u00c3\u00a9non, L\u2019homme et son devenir selon V\u00c3\u00aad\u00c3\u00a2nta<\/em>, Mediolan 1997.<\/li>\r\n\t
  2. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em> (\u2018Tradycja hermetyczna\u2019), Rzym 1988, s. 7-9.<\/li>\r\n\t
  3. J. Evola, Il mistero del Graal<\/em> (\u2018Tajemnica Graala\u2019), Rzym 1972, s. 170.<\/li>\r\n\t
  4. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 136. Evola ostrzega przed zaburzeniami, kt\u00f3re mog\u0142yby wynikn\u0105\u0107 z tych do\u015bwiadcze\u0144, wymieniaj\u0105c mi\u0119dzy innymi: \u201eniedow\u0142ad, amnezj\u0119, oszo\u0142omienie, zwiotczenie mi\u0119\u015bni, epilepsj\u0119\u201d (ibid.<\/em>, s. 124), typowe zaburzenia wynikaj\u0105ce z uraz\u00f3w psychicznych. Z drugiej strony Evola k\u0142adzie nacisk na kluczowy charakter tej cz\u0119\u015bci inicjacji. Utrzymuje, \u017ce ten, kto zamierza przez ni\u0105 przej\u015b\u0107, musi zwyci\u0119\u017cy\u0107 w\u0142adaj\u0105cy nim strach, nara\u017caj\u0105c si\u0119 w razie pora\u017cki przy tej pr\u00f3bie na zemst\u0119 \u201ew\u015bciek\u0142ej si\u0142y o charakterze diabolicznym, kt\u00f3ra w r\u00f3\u017cnych tekstach inicjacyjnych jest opisana jako burza, grzmot, ulewa, ekstazy, niepokoje, utraty \u015bwiadomo\u015bci. Zob. J. Evola, Il mistero del Graal<\/em>, Rzym 1972, s. 124. Zob. te\u017c opowiadanie G. de Turrisy, Testimonianze su Evola<\/em> (\u2018Wspomnienia o Evoli\u2019), Rzym 1985.<\/li>\r\n\t
  5. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 116.<\/li>\r\n\t
  6. J. Evola, Il mistero del Graal<\/em>, s. 110, 118. Kamie\u0144 w ezoteryzmie jest symbolem stabilno\u015bci, na r\u00f3wni z opok\u0105 czy wysp\u0105 otoczon\u0105 wodami, kt\u00f3re z kolei przedstawiaj\u0105 chaos.<\/li>\r\n\t
  7. R. Gu\u00c3\u00a9non, Simboli della scienza sacra<\/em> (\u2018Symbole \u015bwi\u0119tej wiedzy\u2019), Mediolan 1994, s. 56-59.<\/li>\r\n\t
  8. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 160. Evola precyzuje, \u017ce magiczny sen mo\u017cna tak\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 drog\u0105 orgiastyczn\u0105 \u201euwalniaj\u0105c\u0105 cia\u0142a\u201d, s. 150-151.<\/li>\r\n\t
  9. Krew u alchemik\u00f3w by\u0142a symbolem ducha, zasady \u017cycia, odrodzenia, kolor krwi by\u0142 zastrze\u017cony dla monarchii inicjacyjnej, podczas gdy wody symbolizowa\u0142y rozpad, chaos \u015bwiata. Nale\u017ca\u0142o przekroczy\u0107 jedno i drugie w dziele alchemicznym, by dost\u0105pi\u0107 do \u201erealizacji\u201d. \u201eKr\u00f3lewska krew\u201d reprezentuje wysoko wtajemniczonych Tradycji pierwotnej, a termin hiperborejski \u201epami\u0119\u0107 krwi\u201d wyznacza konieczn\u0105 \u201ekwalifikacj\u0119\u201d, posiadan\u0105 przez wybra\u0144ca, kt\u00f3ry nie musi zdobywa\u0107 jej dodatkowo, gdy\u017c ona istnieje ju\u017c w nim naturalnie.<\/li>\r\n\t
  10. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 99.<\/li>\r\n\t
  11. Ibid.<\/em>, s. 109.<\/li>\r\n\t
  12. Ibid.<\/em>, s. 11 i 15.<\/li>\r\n\t
  13. J. Evola, L\u2019arco e la clava<\/em> (\u2018\u0141uk i maczuga\u2019), Rzym 1995, s. 207-208.<\/li>\r\n\t
  14. Ibid.<\/em>, s. 179. Cz\u0142owiek \u201ewyr\u00f3\u017cniony\u201d – jak Evola okre\u015bla \u201ezrealizowanego w \u017cyciu\u201d – by\u0142by do tego stopnia panem i w\u0142adc\u0105 swojej egzystencji, tej \u201epodr\u00f3\u017cy w nocy, kt\u00f3ra nie pozwala mu prawie nic dostrzec na drodze, kt\u00f3r\u0105 przebywa\u201d, \u017ce nawet samob\u00f3jstwo staje si\u0119 \u201enajwy\u017csz\u0105 instancj\u0105, kt\u00f3ra przypiecz\u0119towuje jego suwerenno\u015b\u0107, (…) nie osoby, ale nad osob\u0105\u201d. M\u00f3g\u0142by wi\u0119c ustanowi\u0107 \u201eostateczny pow\u00f3d i znaczenie wyboru ze strony \u201eistoty\u201d, kt\u00f3ra poprzez t\u0119 drog\u0119 chcia\u0142a si\u0119 zmierzy\u0107 wed\u0142ug trudnej miary: w\u0142a\u015bnie \u017cyj\u0105c w \u015bwiecie przeciwstawnym temu, co jest odpowiednie jego naturze, to znaczy przeciwne \u015bwiatu Tradycji\u201d(zob. Cavalcare la tigre<\/em> (\u2018Uje\u017cd\u017canie tygrysa\u2019), Mediolan 1978, s. 217-225). Evola porusza tak\u017ce temat \u201echwalebnego cia\u0142a literatury gnostycko\u00adchrze\u015bcija\u0144skiej\u201d, lecz w rzeczywisto\u015bci punktem odniesienia pozostaje nadal Gu\u00c3\u00a9non, kt\u00f3ry stwierdza: \u201eNie jest to wcale cia\u0142o w \u015bcis\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu, lecz \u00abprzemienienie\u00bb (lub \u00abprzeistoczenie\u00bb), to znaczy przestawienie go na zewn\u0105trz formy i innych warunk\u00f3w egzystencji indywidualnej; innymi s\u0142owy to \u00abrealizacja\u00bb tej ci\u0105g\u0142ej i niezmiennej mo\u017cliwo\u015bci, kt\u00f3rej cia\u0142o jest tylko przej\u015bciowym wyrazem objawionym\u201d (R. Gu\u00c3\u00a9non, L\u2019uomo e il suo devenire secondo il V\u00c3\u00aad\u00c3\u00a2nta<\/em>, Mediolan 1997, s. 97).<\/li>\r\n\t
  15. J. Evola, Il mistero del Graal<\/em>, s. 181.<\/li>\r\n\t
  16. Ibid.<\/em>, s. 206.<\/li>\r\n\t
  17. Jest to sama \u201esztuka kr\u00f3lewska\u201d masonerii, kt\u00f3r\u0105 rzekomo zapocz\u0105tkowa\u0142y si\u0142y wi\u0119cej ni\u017c inteligentne, doskonale wiedz\u0105ce, czego chc\u0105, i dysponuj\u0105ce najodpowiedniejszymi \u015brodkami. Wyra\u017ca si\u0119 ona w kontroli \u201esugestywnych potencja\u0142\u00f3w, kt\u00f3rymi s\u0105 przesi\u0105kni\u0119te r\u00f3\u017cnorodne idee, [w sposobie] ich dozowania, \u0142\u0105czenia, stosowania (…). To jest w\u0142a\u015bnie sztuka dominacji, niewidzialna i straszliwa, kt\u00f3ra staj\u0105c si\u0119 \u015bwiadoma, jednoczy si\u0119 (…) z magi\u0105\u201d (J. Evola, Imperialismo pagano<\/em> (\u2018Imperializm poga\u0144ski\u2019), Padwa 1978, s. 44). Domen\u0105 jej dzia\u0142ania jest dominacja nad t\u0142umami, ich zniewolenie poprzez wp\u0142ywy tak dobrze przedstawione przez Gu\u00c3\u00a9nona, gdy opisuje \u201ewy\u017cszych zwierzchnik\u00f3w\u201d, kt\u00f3rzy \u201ez jakiego by nie byli zakonu i jakakolwiek by\u0142aby domena ich dzia\u0142ania, nie chc\u0105 tworzy\u0107 \u00abruch\u00f3w\u00bb. (…) Tworz\u0105 jedynie stany ducha, co okazuje si\u0119 o wiele skuteczniejsze, lecz zarazem mo\u017ce mniej dost\u0119pne dla kogo\u015b przeci\u0119tnego. Nie mo\u017cna zaprzeczy\u0107, \u017ce mentalno\u015b\u0107 osobnik\u00f3w i zbiorowo\u015bci mo\u017ce by\u0107 modyfikowana przez zesp\u00f3\u0142 odpowiednich sugestii; w gruncie rzeczy sama edukacja nie jest niczym innym i nie ma tu \u017cadnego \u00abokultyzmu\u00bb. (…) Aby si\u0119 utrwali\u0107, okre\u015blony stan ducha wymaga przychylnych warunk\u00f3w, dlatego nale\u017cy albo skorzysta\u0107 z tych warunk\u00f3w, kt\u00f3re ju\u017c istniej\u0105, albo je stworzy\u0107\u201d (\u201eLe Sphinx\u201d, La France chretienne anti\u00admaconnique<\/em> (\u2018Chrze\u015bcija\u0144ska Francja antymaso\u0144ska\u2019), 11 czerwca 1914, s. 277-280). Martynistyczny mag i \u201ebiskup\u201d gnostycki Papus, s\u0142awny okultysta pocz\u0105tku XX w. i przez jaki\u015b czas mistrz Gu\u00c3\u00a9nona, okre\u015bla\u0142 \u201esztuk\u0119 kr\u00f3lewsk\u0105\u201d jako \u201estar\u0105 nauk\u0119 o organizacji spo\u0142ecznej, wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 ze staro\u017cytnych sanktuari\u00f3w egipskich i pieczo\u0142owicie przechowywan\u0105 w pewnych \u015brodowiskach okre\u015blanych mianem hermetycznych\u201d (\u201eMysteria\u201d, kwiecie\u0144 1914, P. Virion, Bient\u00c3\u00b4t un gouvernement mondial?<\/em> (\u2018Wkr\u00f3tce rz\u0105d \u015bwiatowy?\u2019), Rennes 1967).<\/li>\r\n\t
  18. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 231.<\/li>\r\n\t
  19. Ibid.<\/em>, s. 206.<\/li>\r\n\t
  20. Po zako\u0144czonej wojnie w Kosowie wprost nie mo\u017cna oprze\u0107 si\u0119 wra\u017ceniu, \u017ce \u201ebomby NATO uderzy\u0142y z prawdziwie milimetrow\u0105 precyzj\u0105 w cel nie znajduj\u0105cy si\u0119 w Belgradzie, ale w Nowym Jorku: \u00abSzklany Pa\u0142ac\u00bb – i nie by\u0142 to b\u0142\u0105d w celowaniu\u201d, jak opisywa\u0142 to G. Chiesa, korespondent \u201eLa Stampa\u201d w Moskwie, w artykule opublikowanym w numerze z maja w 1999 r. w periodyku misjonarzy kombonian\u00f3w \u201eNigrizia\u201d. Bomby te przynios\u0142y efekt zbli\u017cony do silnych \u015brodk\u00f3w wzmacniaj\u0105cych, podnosz\u0105c i pobudzaj\u0105c do dzia\u0142ania bezsilne Narody Zjednoczone wraz z ich g\u0142\u00f3wnymi i rozprzestrzeniaj\u0105cymi si\u0119 we wszystkich kierunkach instytucjami, jak Bank \u015bwiatowy czy Mi\u0119dzynarodowy Fundusz Walutowy.<\/li>\r\n\t
  21. R. Gu\u00c3\u00a9non, Errore dello spiritismo<\/em> (\u2018B\u0142\u0119dy spirytyzmu\u2019), Mediolan 1998, s. 58-59.<\/li>\r\n\t
  22. Wed\u0142ug artyku\u0142u Evoli opublikowanego w \u201eIl regime Fascista\u201d z 18 stycznia 1939 r., cytowanego w \u201eCosiderazioni sulla guerra occulta\u201d, 4 Quaderno Evola (4. Zeszyt Evoli), G\u00c3\u00aanes 1977. Zob. tak\u017ce Cavalcare la tigre<\/em> (\u2018Uje\u017cd\u017canie tygrysa\u2019), Mediolan 1978, gdzie powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na Gu\u00c3\u00a9nona, czyni aluzj\u0119 do dzia\u0142ania \u201erzeczywistych ciemnych mocy ukrytych za fasad\u0105 \u015bwiata zmys\u0142\u00f3w\u201d, s. 207 i 212.<\/li>\r\n\t
  23. J. Evola, Il mistero del Graal<\/em>, Rzym 1972, s. 194-195.<\/li>\r\n\t
  24. \u201eCzary i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 – oto jedyne rzeczywisto\u015bci\u201d – zapewnia\u0142a posta\u0107 z powie\u015bci wysoko wtajemniczonego A. Machena, kt\u00f3ry uwa\u017ca\u0142 ca\u0142\u0105 reszt\u0119 ludzko\u015bci za \u201ebez znaczenia\u201d (cytowany u Pauwelsa i Bergiera, Le matin des magiciens<\/em> (\u2018Poranek magik\u00f3w\u2019), Mediolan 1986, s. 281. Machen by\u0142 wybitnym przedstawicielem zamkni\u0119tego stowarzyszenia R\u00f3\u017cy i Krzy\u017ca Zakonu Z\u0142otego Brzasku (jeszcze jedno nawi\u0105zanie do z\u0142otego wieku), gdzie praktykowano magi\u0119 obrz\u0119dow\u0105, form\u0119 magii stosowan\u0105 jedynie do zdobywania nadludzkich mocy. Wa\u017cne postaci nazizmu nale\u017ca\u0142y do Z\u0142otego Brzasku, np. Rudolf Hess i Karol Haushofer, tajemny mistrz Hitlera (obaj byli cz\u0142onkami germa\u0144skiej Thule Gesellschaft), nie m\u00f3wi\u0105c o magach, jak Aleister Crowley, Liddell Mathers; pisarzach i poetach, jak Herbert Wells, Algernon Blackwood lub William Butler Yeats.<\/li>\r\n\t
  25. Dary pozaprzyrodzone s\u0105 rozumiane w ten sam spos\u00f3b przez teologi\u0119 katolick\u0105. Wyznaczaj\u0105 one dary posiadane przez naszych pierwszych rodzic\u00f3w przed upadkiem; r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy tym, co nadprzyrodzone i pozaprzyrodzone, jest tutaj dosy\u0107 subtelna. Zob. J. Mausbach, Teologia morale<\/em> (\u2018Teologia moralna\u2019), Alba 1958, tom I, s. 150.<\/li>\r\n\t
  26. R. Gu\u00c3\u00a9non, Errore dello spiritismo<\/em>, s. 97.<\/li>\r\n\t
  27. R. Gu\u00c3\u00a9non, Errore dello spiritismo<\/em>, s. 124.<\/li>\r\n\t
  28. J. A. Ponce, Introducci\u00f3n a la francmasoneria<\/em> (\u2018Wprowadzenie do masonerii\u2019), San Lorenzo 1985, cz. 2, s. 49.<\/li>\r\n\t
  29. J. Evola, La tradizione ermetica<\/em>, s. 209-210.<\/li>\r\n\t
  30. \u201eBadania 500 najwi\u0119kszych przedsi\u0119biorstw wykazuj\u0105, \u017ce ponad 50% spo\u015br\u00f3d nich odwo\u0142ywa\u0142o si\u0119 do technik \u00abpodnoszenia \u015bwiadomo\u015bci\u00bb. Procter&Gamble, TRN, Ford Motor, AT&T, IBM i General Motors zatrudnili instruktor\u00f3w New Age. (…) Je\u015bli niekt\u00f3rzy w\u0105tpi\u0105, \u017ce spos\u00f3b my\u015blenia New Age osi\u0105gn\u0105\u0142 najwy\u017csze bastiony instytucji ameryka\u0144skiego biznesu, niech nie zapominaj\u0105, \u017ce w sk\u0142ad programu Graduate School Busines ze Standford University wchodz\u0105 zaj\u0119cia \u201ekreatywno\u015b\u0107 businesu\u201d, prowadzone przez Micha\u0142a Raya, w ramach kt\u00f3rych studenci zapoznaj\u0105 si\u0119 z medytacj\u0105, chanting (\u015bpiewem, recytacj\u0105 przy muzyce) i analiz\u0105 sn\u00f3w. Joga, zen i tarot r\u00f3wnie\u017c s\u0105 zawarte w programach nauczania\u201d. Cytat za: Jan Naisbitt i Patrycja Aburdene, Megatrends<\/em> (\u2018Megatrendy\u2019), Mediolan 2000, s. 320.<\/li>\r\n\t
  31. J. Evola, Cavalcare la tigre<\/em>, s. 222.<\/li>\r\n\t
  32. J. Evola, Imperialismo pagano<\/em>, s. 126.<\/li>\r\n\t
  33. Dla pe\u0142niejszego obrazu zaznaczmy, \u017ce tybeta\u0144ska tradycja buddyjska, kt\u00f3r\u0105 przyj\u0119li lamowie (kap\u0142ani buddyjscy), przewiduje trzy drogi inicjacji pasywnej: 1\u00b0 hinajana: \u017cycie w czysto\u015bci, blokada wszystkich pragnie\u0144; 2\u00b0 mahayana: pos\u0142ugiwanie si\u0119 nami\u0119tno\u015bciami z \u201eostro\u017cno\u015bci\u0105\u201d; 3\u00b0 wad\u017crajana: sekretna droga, kt\u00f3ra pos\u0142uguje si\u0119 ka\u017cd\u0105 pasj\u0105, ka\u017cdym ludzkim aktem. Depozytariuszem tych inicjacji jest dalajlama. Zob. J. M. Riviere, Kalachakra<\/em>, 1985; autor to wysoko wtajemniczony cz\u0142onek masonerii, urodzony w Pary\u017cu w 1903 r., profesor uniwersytecki indologii, autor Histoire des doctrines \u00c3\u00a9soteriques<\/em> (\u2018Historia doktryn ezoterycznych\u2019) i Amulettes, talismans i pentacles<\/em> (\u2018Amulety, talizmany i gwiazdy pi\u0119cioramienne\u2019). Evola w innej pracy zatytu\u0142owanej Lo yoga della potenza<\/em> (\u2018Joga mocy\u2019), 1988, s. 168., wyja\u015bnia, \u017ce wajrayana jest drog\u0105 ascezy wiira, dos\u0142ownie \u201ebohatera\u201d, \u201emaj\u0105cego upodobanie w \u015bmia\u0142ych rytua\u0142ach dionizyjskich\u201d (ibid.<\/em>, s. 282). Wad\u017crajana, m\u00f3wi Evola, jest tantryzmem lamaicko\u00adbuddyjskim (ibid.<\/em>). Kobiety, precyzuje ze swej strony Riviere (Kalachakra<\/em>, s. 139), s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142em prad\u017cnia (intuicyjnej m\u0105dro\u015bci) w rytualnym zjednoczeniu orgiastycznym (Evola, ibid.<\/em>, s. 171); nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce u Evoli (s. 162) symbol orgii jest z\u0142o\u017cony z dw\u00f3ch przenikaj\u0105cych si\u0119 tr\u00f3jk\u0105t\u00f3w, tworz\u0105cych heksagram.<\/li>\r\n\t
  34. M. Fraquelli, Il filosofo proibito<\/em> (\u2018Zakazany filozof\u2019), Mediolan 1994, s. 51. W celu pog\u0142\u0119bienia znajomo\u015bci Evoli i jego dzie\u0142a mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107 do jego bibliografii i referencji.<\/li>\r\n\t
  35. O realno\u015bci nabytych t\u0105 drog\u0105 mocy – zob. J. Evola, Lo yoga della potenza<\/em>, s. 106.<\/li>\r\n\t
  36. J. Evola, Metafisica del sesso<\/em> (\u2018Metafizyka p\u0142ci\u2019), Rzym 1976, s. 99.<\/li>\r\n\t
  37. W przeciwie\u0144stwie do \u201e\u015bcie\u017cki Prawej R\u0119ki\u201d. W orientalnej wizji inicjacyjnej b\u00f3stwo, Zasada absolutna (Brahman) przedstawia trzy aspekty: moc, kt\u00f3ra tworzy (Brahma), kt\u00f3ra zachowuje (Wisznu) i kt\u00f3ra przemienia (\u015aiwa). Potwierdzenie faktycznego stanu, pozytywnych praw i zasad prowadz\u0105cych do Tradycji pierwotnej stanowi \u201e\u015bcie\u017ck\u0119 Prawej R\u0119ki\u201d, natomiast porz\u0105dek \u201e\u015bcie\u017cki Lewej R\u0119ki\u201d zag\u0142\u0119bia si\u0119 w \u201e\u015biwaickim\u201d aspekcie zniszczenia, postrzeganego jednak jako manifestacja wy\u017cszo\u015bci w stosunku do ka\u017cdej sko\u0144czonej i uwarunkowanej formy, \u015bcie\u017cka zarezerwowana wy\u0142\u0105cznie dla ascet\u00f3w, czystych, bohater\u00f3w.<\/li>\r\n\t
  38. J. Evola, Metafisica del sesso<\/em>, s. 335.<\/li>\r\n\t
  39. Ibid.<\/em>, s. 163-164.<\/li>\r\n\t
  40. Ibid.<\/em>, s. 70; zob. te\u017c L\u2019arco e la clava<\/em>, op. cit.<\/em>, s. 196. Aspekt uchwycony po mistrzowsku przez B. Giacoppo w eseju o Evoli i katolicyzmie, zatytu\u0142owanym Il superomismo, anima composita del mistero d\u2019iniquit\u00c3\u00a0: saggio su Evola<\/em>; mowa wyg\u0142oszona w marcu 1984 r. na zje\u017adzie Civitella del Tronto.<\/li>\r\n\t
  41. Ibid.<\/em>, s. 268-271.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n\r\n


    <\/p>\r\n\r\n

    \r\n\r\n


    <\/p>\r\n\r\n

    Tradycja pierwotna a Tradycja katolicka. cz. III: Artur Reghini. Rasizm Evoli<\/h2>\r\n\r\n

    Evola oczekiwa\u0142 ostatecznego zerwania z chrze\u015bcija\u0144stwem i usilnie ku niemu d\u0105\u017cy\u0142, b\u0119d\u0105c zwolennikiem \u00ab\u015bmia\u0142ego wyboru tradycji, pragnienia obrania nowego, odr\u0119bnego kierunku\u00bb.<\/p>\r\n\r\n

    Osob\u0105, kt\u00f3ra w istotny spos\u00f3b wp\u0142yn\u0119\u0142a na ukszta\u0142towanie si\u0119 pogl\u0105d\u00f3w Juliusza Evoli, by\u0142 neopoganin Artur Reghini (1878-1946), lider w\u0142oskiego pitagoreizmu [1] . Reghini trudni\u0142 si\u0119 magi\u0105, osi\u0105gn\u0105\u0142 te\u017c 33. stopie\u0144 wtajemniczenia w lo\u017cy maso\u0144skiej rytu szkockiego, mieszcz\u0105cej si\u0119 w Rzymie przy Piazza del Gesu [2] . To on zainicjowa\u0142 w 1924 roku wydawanie periodyk\u00f3w \u201eIgnis\u201d i \u201eAtan\u00f2r\u201d [3] , kt\u00f3re podejmowa\u0142y tematy zwi\u0105zane z procesem wtajemniczenia. Redagowanie obydwu czasopism Reghini powierzy\u0142 Evoli.<\/p>\r\n\r\n

    W\u0142a\u015bnie Reghiniemu Evola zawdzi\u0119cza\u0142 zg\u0142\u0119bienie inicjacyjnych tradycji staro\u017cytnego Rzymu. Z pocz\u0105tku by\u0142 Reghini adeptem egipskiego rytu Memphis Misraim oraz w\u0142oskiego rytu filozoficznego. Do tego ostatniego przyj\u0105\u0142 20 pa\u017adziernika 1913 r. jako cz\u0142onka honorowego Aleistera Crowleya, zajmuj\u0105cego si\u0119 czarn\u0105 magi\u0105. P\u00f3\u017aniej zosta\u0142 martynist\u0105, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 na pozycje przeciwstawne wzgl\u0119dem tego nurtu wolnomularstwa. Jego nazwisko jako cz\u0142onka Ordo Templi Orientis – grupy, w kt\u00f3rej udziela\u0142 si\u0119 Crowley i kt\u00f3ra oddawa\u0142a si\u0119 czerwonej magii, polegaj\u0105cej na praktykach seksualnych [4] – pojawia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w\u015br\u00f3d za\u0142o\u017cycieli w\u0142oskiego Towarzystwa Teozoficznego.<\/p>\r\n\r\n

    Evolianista Sebastian Fusco, opowiadaj\u0105c o kr\u0119gu ludzi praktykuj\u0105cych w owym czasie magi\u0119 oraz ryty inicjacyjne, napisa\u0142, \u017ce \u201ejednym z najbardziej nawiedzonych jego reprezentant\u00f3w by\u0142 wielki Artur Reghini, kt\u00f3rego rozleg\u0142e wi\u0119zi z Aleisterem Crowleyem odno\u015bnie do praktyk inicjacyjnych s\u0105 dobrze znane\u201d [5] .<\/p>\r\n\r\n

    \u0179ywi\u0105c bezlito\u015bnie antychrze\u015bcija\u0144skie i antydemokratyczne przekonania, Artur Reghini od samych pocz\u0105tk\u00f3w popiera\u0142 faszyzm. To on wskaza\u0142 mu jako symbol r\u00f3zgi liktorskie [6] – p\u0119k dwunastu witek zwi\u0105zanych wok\u00f3\u0142 topora [7] – kt\u00f3rych u\u017cywali liktorzy w staro\u017cytnym Rzymie do wykonywania wyrok\u00f3w na osobach skazanych na \u015bmier\u0107. Samo s\u0142owo \u201efaszyzm\u201d prowadzi wi\u0119c do jedno\u015bci i surowo\u015bci prawa rzymskiego, symbolizowanego przez r\u00f3zgi liktorskie. Dziennikarz Maurycy Blondet, baczny obserwator \u015bwiatowego wrzenia wyp\u0142ywaj\u0105cego ze \u017ar\u00f3de\u0142 ezoterycznych, pisze, \u017ce Reghini mia\u0142 w zwyczaju \u201eprzechwala\u0107 si\u0119, \u017ce to on \u00abstworzy\u0142\u00bb faszyzm za pomoc\u0105 magii, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do poga\u0144skiego rytu przeb\u0142agalnego, w kt\u00f3rym u\u017cywany by\u0142 – jak si\u0119 wydaje – top\u00f3r o podw\u00f3jnym ostrzu\u201d [8] .<\/p>\r\n\r\n

    Wspomina si\u0119 r\u00f3wnie\u017c o \u201etajemniczej akcji, zainicjowanej odkryciem w rzymskim grobowcu w 1913 r. ber\u0142a i opaski, na kt\u00f3rych wyryte by\u0142y znaki jakiego\u015b rytu. Zwie\u0144czeniem akcji – po marszu na Rzym w 1923 r. – by\u0142 ho\u0142d z\u0142o\u017cony szefowi rz\u0105du. W dzienniku \u00abIl Piccolo\u00bb z 24 maja 1923 r. czytamy, \u017ce wr\u0119czono w\u00f3wczas Mussoliniemu fasco<\/em>, z\u0142o\u017cone z topora wykonanego z br\u0105zu – pochodz\u0105cego z etruskiego grobowca sprzed dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat – i dwunastu brzozowych witek, powi\u0105zanych paskami z czerwonej sk\u00f3ry\u201d [9] .<\/p>\r\n\r\n

    Poparcie Reghiniego dla faszyzmu trwa\u0142o jednak dop\u00f3ty, dop\u00f3ki m\u00f3g\u0142 on \u017cywi\u0107 uzasadnion\u0105 nadziej\u0119, \u017ce Benito Mussolini stanie si\u0119 odnowicielem poga\u0144stwa. Bardzo szybko jednak podpisanie pakt\u00f3w latera\u0144skich pozwoli\u0142o mu pozby\u0107 si\u0119 z\u0142udze\u0144 i przekona\u0142o go, \u017ce oczekiwane zerwanie z chrze\u015bcija\u0144stwem nigdy nie nadejdzie. Tego zerwania oczekiwa\u0142 tak\u017ce Evola i usilnie ku niemu d\u0105\u017cy\u0142, b\u0119d\u0105c zwolennikiem \u201e\u015bmia\u0142ego wyboru tradycji, pragnienia obrania nowego, odr\u0119bnego kierunku, ca\u0142kowicie innego, kt\u00f3ry sta\u0142by si\u0119 uprawomocnieniem odniesienia do Rzymu jako symbolu politycznego\u201d [10] . Rozgniewany Reghini ostentacyjnie zerwa\u0142 kontakty.<\/p>\r\n\r\n

    Jeden z wtajemniczonych, Elemire Zolla, wielki oskar\u017cyciel Evoli, zauwa\u017ca:<\/p>\r\n\r\n

    Reghini pisywa\u0142 pod pseudonimem w periodyku \u201eUr\u201d, redagowanym przez Evol\u0119. Wszelako Evola zniekszta\u0142ca\u0142 koncepcje Reghiniego, czerpi\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie od niego mn\u00f3stwo element\u00f3w i nie powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na autora. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0105c masonem [11] , zdolny jest jednak redagowa\u0107 czasopismo hermetyczne zgodnie z wolnomularskimi oczekiwaniami, ale (…) porozumienie z nim spali\u0142o na panewce. Rozgoryczony Reghini pozosta\u0142 osamotniony. Rzucaj\u0105c oskar\u017cenia na Evol\u0119 (…) wycofa\u0142 si\u0119 z \u017cycia publicznego i jako nauczyciel matematyki w szkole \u015bredniej osiad\u0142 w regionie Emilia, gdzie zmar\u0142 w 1946 r. [12] .<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n

    Deklarowanym celem Grupy Ur – kt\u00f3ra korzysta\u0142a r\u00f3wnie\u017c ze wsp\u00f3\u0142pracy psycholog\u00f3w, np. Emiliana Servadio, jednego z ojc\u00f3w w\u0142oskiej psychoanalizy – by\u0142o rozpatrzenie dyscyplin ezoterycznych i inicjacyjnych oraz \u201euwydatnienie korzy\u015bci, p\u0142yn\u0105cych z ich strony praktycznej i do\u015bwiadczalnej dla osi\u0105gni\u0119cia panowania technicznego nad ezoteryzmem\u201d [13] . W ostatecznym rozrachunku jest to pr\u00f3ba praktycznego osi\u0105gni\u0119cia – przy u\u017cyciu magii – nadludzkich mocy, kt\u00f3re wtajemniczeni uznaj\u0105 za niezb\u0119dne, aby mo\u017cliwe sta\u0142o si\u0119 dotarcie do \u201eJa absolutnego\u201d, czyli do b\u00f3stwa. W istocie magia – jak powiada Evola – \u201etak czy owak implikuje zawieszenie bariery pomi\u0119dzy \u00abja\u00bb i \u00abnie-ja\u00bb, implikuje odsuni\u0119cie ogranicze\u0144 wyp\u0142ywaj\u0105cych z powszechnej indywidualizacji\u201d [14] .<\/p>\r\n\r\n

    Dokumentacja tych do\u015bwiadcze\u0144 – \u015bci\u015ble anonimowa – zosta\u0142a zamieszczona w monografiach, kt\u00f3re si\u0119 ukazywa\u0142y w regularnych odst\u0119pach czasu. Nast\u0119pnie zosta\u0142a zebrana w trzech tomach pod wsp\u00f3lnym tytu\u0142em Introduction \u00c3\u00a0 la magie<\/em> (\u2018Wprowadzenie do magii\u2019), kt\u00f3re po raz pierwszy zosta\u0142y opublikowane w 1955 r. przez wydawc\u0119 o nazwisku Bocca. W latach 60. XX w. mia\u0142a miejsce reedycja w Rzymie w postaci jednego zbioru licz\u0105cego ponad 1300 stron. Dokona\u0142o jej wydawnictwo M\u00c3\u00a9diterann\u00c3\u00a9, widz\u0105ce w osobie Juliusza Evoli wybitny autorytet w dziedzinie kultury. Jak si\u0119 wydaje, pod pseudonimami Agarda i Iagla, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 pod niekt\u00f3rymi artyku\u0142ami z periodyk\u00f3w \u201eUr\u201d i \u201eKrur\u201d, ukrywa\u0142 si\u0119 Evola [15] . Wart wzmianki jest fakt przywo\u0142any przez samego Evol\u0119, \u017ce w pewnym momencie w \u0142onie Grupy Ur usi\u0142owano stworzy\u0107 magiczny \u201e\u0142a\u0144cuch\u201d, o dw\u00f3ch ogniwach \u201eobdarzonych rzeczywist\u0105 w\u0142adz\u0105\u201d, aby z g\u00f3ry – dzia\u0142aj\u0105c zza kulis – wywrze\u0107 wp\u0142yw na faszyzm w celu popchni\u0119cia go w kierunku antychrze\u015bcija\u0144skim [16] .<\/p>\r\n\r\n

    Od tej pory Evola cieszy\u0142 si\u0119 ugruntowan\u0105 reputacj\u0105 wybitnego znawcy ezoteryzmu, do tego stopnia, \u017ce zosta\u0142 zaproszony do opracowania has\u0142a atan\u00f2r<\/em> (oraz innych, jak mo\u017cna s\u0105dzi\u0107) dla s\u0142awnej Encyklopedii w\u0142oskiej<\/em> Jana Treccaniego.<\/p>\r\n\r\n

    W 1929 r. Grupa Ur przyj\u0119\u0142a tajemnicze miano Krur, w nast\u0119pstwie – jak si\u0119 wydaje – uformowania si\u0119 opozycji wewn\u0119trznej [17] . Evola nie usi\u0142owa\u0142 ju\u017c potem zgromadzi\u0107 swych zwolennik\u00f3w we w\u0142asnym ruchu o charakterze inicjacyjnym, za wyj\u0105tkiem wspartej przez tych samych wyznawc\u00f3w pr\u00f3by utworzenia zwi\u0105zku przeznaczonego wy\u0142\u0105cznie dla m\u0119\u017cczyzn, o trzech stopniach wewn\u0119trznych, kt\u00f3remu chcia\u0142 nada\u0107 miano Zwi\u0105zku Korony \u0179elaznej, czerpi\u0105c natchnienie z duchowo\u015bci o charakterze sakralnym i hierarchicznym [18] .<\/p>\r\n\r\n

    Czasopismo \u00abLa Torre\u00bb. Rasizm Evoli<\/h4>\r\n\r\n

    \u015arodowisko Krur zaprzesta\u0142o wi\u0119c w grudniu 1929 r. wydawania publikacji, po czym – 1 lutego 1930 r. – ponownie zwr\u00f3ci\u0142o si\u0119 do czytelnik\u00f3w, przedk\u0142adaj\u0105c im now\u0105 propozycj\u0119 wydawnicz\u0105 w postaci dwumiesi\u0119cznika o arystokratycznym wyd\u017awi\u0119ku, nosz\u0105cego tytu\u0142 \u201eLa Torre – Foglio di espressioni varie e di tradizione una\u201d (\u2018Wie\u017ca – biuletyn rozmaitych opinii i jedynej tradycji\u2019).<\/p>\r\n\r\n

    Zadanie, kt\u00f3re Evola chcia\u0142 postawi\u0107 przed tym periodykiem, polega\u0142o na przeniesieniu ezoterycznych tre\u015bci, kt\u00f3rymi zajmowa\u0142a si\u0119 Grupa Ur, na plan polityczny, aby w ten spos\u00f3b spr\u00f3bowa\u0107 wp\u0142yn\u0105\u0107 – zajmuj\u0105c otwarcie poga\u0144skie i antychrze\u015bcija\u0144skie stanowisko – na oficjalny program kulturalny re\u017cimu faszystowskiego. Wydawnictwo mia\u0142o jednak kr\u00f3tkotrwa\u0142y \u017cywot. 15 czerwca 1930 r. ukaza\u0142 si\u0119 dziesi\u0105ty [19] i ostatni numer czasopisma. Po tej dacie pismo przesta\u0142o si\u0119 ukazywa\u0107. G\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 tego stanu rzeczy by\u0142o to, \u017ce biuletyn przeszkadza\u0142 kilku wysoko postawionym funkcjonariuszom re\u017cimu. Nale\u017ca\u0142 do nich wolnomularz z Piaza del Ges\u00c3\u00b9, Robert Farinacci – wp\u0142ywowy cz\u0142onek lo\u017cy z Cremony [20] , w latach 1925-1926 [21] pe\u0142ni\u0105cy funkcj\u0119 sekretarza generalnego Narodowej Partii Faszystowskiej, kt\u00f3ry nie tolerowa\u0142 wp\u0142ywu wywieranego przez Evol\u0119 na Mussoliniego.<\/p>\r\n\r\n

    Czasopismo odzwierciedla\u0142o aktywno\u015b\u0107 grupy pisarzy skupionych wok\u00f3\u0142 Evoli [22] . W razie konieczno\u015bci pos\u0142ugiwali si\u0119 oni zw\u0142aszcza sarkastyczn\u0105 z ducha rubryk\u0105, nosz\u0105c\u0105 tytu\u0142 \u201e\u0141uk i maczuga\u201d [23] , kt\u00f3ra obfitowa\u0142a polemicznym wigorem o antychrze\u015bcija\u0144skim i antybur\u017cuazyjnym obliczu i s\u0142u\u017cy\u0142a zwalczaniu wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci o charakterze progresistowskim.<\/p>\r\n\r\n

    Spory, jakie prowadzili autorzy pisuj\u0105cy do tej rubryki, by\u0142y bardzo bezpo\u015brednie i twarde. Regularnie sytuowa\u0142y kr\u0105g \u201e\u0141uku i maczugi\u201d w opozycji wzgl\u0119dem \u015brodowisk kultury faszystowskiej. Manifestacyjnie okazywano przy tym ca\u0142kowit\u0105 oboj\u0119tno\u015b\u0107 wobec atmosfery zagra\u017caj\u0105cej \u015bcis\u0142ym i powszechnym nadzorem. W rzeczywisto\u015bci prawdziwym powodem, dla kt\u00f3rego Evola potrafi\u0142 przeciwstawi\u0107 si\u0119 faszystowskim funkcjonariuszom, kt\u00f3rzy byli mu przeciwni, by\u0142o nie tyle okazjonalne poparcie ze strony Benedykta Crocego, Jana Preziosego, Jana Gentilego czy Leandra Arpinatiego, ile poparcie samego Benita Mussoliniego. Poparcia duce<\/em> nigdy mu nie zabrak\u0142o. W istocie Benito Mussolini, honorowy wolnomularz 33. stopnia [24] , \u017cywi\u0142 jawny podziw dla bezkompromisowej natury Evoli oraz jego zaanga\u017cowania kulturalnego. Nie bez znaczenia by\u0142y r\u00f3wnie\u017c perspektywy, jakie oferowa\u0142a jego doktryna o zbawieniu Zachodu czy przemy\u015blenia na temat rasy. Mussolini s\u0105dzi\u0142, \u017ce twierdzenia te mog\u0142yby nada\u0107 faszyzmowi niezb\u0119dn\u0105 oryginalno\u015b\u0107 i odr\u0119bno\u015b\u0107, kt\u00f3rych od d\u0142u\u017cszego czasu poszukiwano, z uwagi na radykalne tezy k\u0142opotliwego niemieckiego sojusznika. By\u0142y one nie do przyj\u0119cia dla \u0142aci\u0144skiej duchowo\u015bci W\u0142och\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n

    Nie zapominajmy, \u017ce rasizm niemiecki ma swe \u017ar\u00f3d\u0142o w ksi\u0105\u017cce Der Mythus des 20. Jahrhunderts<\/em> (\u2018Mit XX wieku\u2019) Alfreda Rosenberga. To rasizm o konotacjach fizycznych i biologicznych, kt\u00f3ry Evola okre\u015bla\u0142 mianem \u201erasizmu cielesnego\u201d, k\u0142ad\u0105cego nacisk na r\u00f3\u017cnice – dla niego wyra\u017anie nie do przyj\u0119cia – natury genetycznej, antropologicznej i dziedzicznej mi\u0119dzy rozmaitymi rasami. Doktryna ta w logiczny spos\u00f3b prowadzi\u0142a do koncepcji hierarchii ras. Dominuj\u0105c\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142a w niej rasa nordycko-aryjska pochodzenia indoeuropejskiego, traktowana jako bezpo\u015brednia nast\u0119pczyni hiperborejsko-solarnej rasy staro\u017cytnych German\u00f3w. St\u0105d \u201eprawa\u201d ludzi rasy nordyckiej do supremacji nad pozosta\u0142ymi ludami, ze wszystkimi powszechnie znanymi aberracjami i wyst\u0119pkami, o jakich opowiada nam historia. \u00ce\u00a9<\/strong><\/p>\r\n\r\n

    Pawe\u0142 Taufer<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

    Tekst za: \u201eLe Sel de la terre\u201d, nr 42, s. 113-122. Z j\u0119zyka francuskiego prze\u0142o\u017cy\u0142 Jaros\u0142aw Zoppa.<\/p>\r\n\r\n

    Przypisy:<\/h3>\r\n
      \r\n\t
    1. Mowa o doktrynie Pitagorasa, greckiego filozofa z VI wieku przed Chrystusem. Pitagoras sp\u0119dzi\u0142 22 lata w Egipcie, gdzie przyswoi\u0142 sobie tamtejsz\u0105 wiedz\u0119, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c magii i zwi\u0105zanych z ni\u0105 tajemnic. P\u00f3\u017aniej przebywa\u0142 12 lat w Babilonie. W dojrza\u0142ym wieku (prawdopodobnie mia\u0142 w\u00f3wczas 56 lat) uda\u0142 si\u0119 do Wielkiej Grecji. Osiad\u0142 w Krotonie, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 o\u015brodek wtajemniczenia, swego rodzaju szko\u0142\u0119 misteryjno-mistyczn\u0105, opart\u0105 na trzech stopniach: \u201es\u0142uchacza\u201d, \u201em\u00f3wcy\u201d oraz \u201ematematyka\u201d. Jego inicjacyjna doktryna g\u0142osi\u0142a, \u017ce zasad\u0105 wszystkich zjawisk i rzeczy jest liczba. Odkrycie zale\u017cno\u015bci pomi\u0119dzy liczbami spowodowa\u0142o przypisanie im przymiot\u00f3w o charakterze magicznym, zw\u0142aszcza w odniesieniu do cyfry cztery (tzw. tetraktys, kt\u00f3ra w masonerii kojarzona jest z symbolem delta). Tetraktys bowiem, rozwa\u017cana jako suma \u201epiramidy o podstawie i bokach 4\u201d (od podstawy: 4+3+2+1) daje liczb\u0119 10, uznawan\u0105 przez pitagorejczyk\u00f3w za liczb\u0119 doskona\u0142\u0105, b\u0119d\u0105c\u0105 syntez\u0105 jedynki (przedstawianej w geometrii jako punkt i uznawanej za element tworz\u0105cy liczby, a w konsekwencji r\u00f3wnie\u017c materi\u0119 i ca\u0142\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107) oraz niesko\u0144czono\u015bci. Dziesi\u0105tka jest zatem liczb\u0105 oznaczaj\u0105c\u0105 bosko\u015b\u0107. Wolnomularstwo od samych swoich pocz\u0105tk\u00f3w zaj\u0119\u0142o si\u0119 pitagoreizmem. We W\u0142oszech m\u00f3g\u0142 on si\u0119 rozprzestrzeni\u0107 dzi\u0119ki takim postaciom jak Reghini. W\u0142oski pitagoreizm istnieje i aktywnie funkcjonuje do dzisiaj, przede wszystkim za spraw\u0105 Associazione Pitagorica. Trzeba wspomnie\u0107, \u017ce stowarzyszenie to \u017cywi wobec katolicyzmu dog\u0142\u0119bn\u0105 niech\u0119\u0107. Maksym Introvigne przytacza wypowied\u017a jednego z przedstawicieli tego stowarzyszenia, kt\u00f3ry w 1986 r. okre\u015bli\u0142 chrze\u015bcija\u0144stwo mianem \u201ediabolicznego i wrogiego Duchowi\u201d, wspomnia\u0142 o \u201es\u0142usznych i nazbyt skromnych \u00abprze\u015bladowaniach\u00bb ze strony cesarzy rzymskich i zapowiedzia\u0142 na przysz\u0142o\u015b\u0107 nawr\u00f3t poga\u0144stwa spod znaku \u201eOr\u0142a, kt\u00f3ry wykorzeni szubieniczny symbol chrze\u015bcijan\u201d Por. M. Introvigne, Il capello del Mago<\/em> (\u2018Kapelusz Maga\u2019) Mediolan 1990, s. 180.<\/li>\r\n\t
    2. Zob. G. Vannoni, Massoneria, fascismo e Chiesa cattolica<\/em> (\u2018Masoneria, faszyzm a Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki\u2019), Bari 1980, s. 122. Jest to znakomicie udokumentowana ksi\u0105\u017cka, wprost nieodzowna dla w\u0142a\u015bciwego zrozumienia okultystycznych aspekt\u00f3w faszyzmu w\u0142oskiego.<\/li>\r\n\t
    3. Atan\u00f2r to \u017cydowskie s\u0142owo oznaczaj\u0105ce du\u017cy piec. Dla praktykuj\u0105cych magi\u0119 oznacza\u0142o ono piec rozpalony na sta\u0142e, gdzie substancje przeznaczone do roztopienia umieszczone by\u0142y w naczyniu o kszta\u0142cie jaja, w kt\u00f3rym wtajemniczony usi\u0142owa\u0142 uzyska\u0107 kamie\u0144 filozoficzny. Substancje zawarte w tym jaju symbolizuj\u0105 cz\u0142owieka przed palingenez\u0105 (b\u0105d\u017a odrodzeniem) do stanu boskiego, a samo jajo jest hermetycznym zamkni\u0119ciem przed materialnym \u015bwiatem. Ko\u0144cowy produkt wysi\u0142k\u00f3w alchemika – kamie\u0144 filozoficzny – przedstawiany by\u0142 profanom jako \u015brodek umo\u017cliwiaj\u0105cy poprzez dotkni\u0119cie nim przemian\u0119 wszystkiego w z\u0142oto, w rzeczywisto\u015bci natomiast przedstawia eliksir wiecznej m\u0142odo\u015bci – symbol tego, co odrodzone poprzez uzyskanie wy\u017cszej, boskiej natury.<\/li>\r\n\t
    4. Spo\u015br\u00f3d innych przedstawicieli tego mrocznego kr\u0119gu mo\u017cna wymieni\u0107 Rudolfa Steinera, tajemnicz\u0105 posta\u0107 pierwszego okresu rz\u0105du nazist\u00f3w – \u017byda Trebitscha Lincolna, kt\u00f3ry popar\u0142 Haushofera, a ponadto Rudolfa Hessa oraz Seana Mac Bride\u2019a, za\u0142o\u017cyciela Amnesty International.<\/li>\r\n\t
    5. Zob. \u201eDaimon\u201d – kwartalnik po\u015bwi\u0119cony kulturze poga\u0144skiej, telemicznej, gnostyckiej i lucyferia\u0144skiej, wydany przez Ordo Templi Orientis, Perugia, 21 marca 1990 r., numer zerowy, s. 40. Redaktorem periodyku by\u0142 w\u00f3wczas Sebastian Fusco. Mowa o \u201eczasopi\u015bmie dog\u0142\u0119bnie i integralnie neopoga\u0144skim\u201d, kt\u00f3re wyra\u017ca\u0142o ch\u0119\u0107 kontynuowania i krzewienia doktryn podobnych do tych, jakie szerzy\u0142a Grupa z Ur.<\/li>\r\n\t
    6. Informacja zaczerpni\u0119ta z pracy jednego z wtajemniczonych – Elemira Zolli; z rozdzia\u0142u po\u015bwi\u0119conego Reghiniemu. Zob. E. Zolla, Uscite dal mondo<\/em> (\u2018Wyj\u015bcia ze \u015bwiata\u2019), Mediolan 1992, s. 447.<\/li>\r\n\t
    7. Top\u00f3r by\u0142 symbolem zdobywc\u00f3w z Dalekiej P\u00f3\u0142nocy. Towarzyszy\u0142 mu orze\u0142 – jeden z aryjskich symboli chwa\u0142y. Zosta\u0142y one przej\u0119te – jak s\u0105dzi\u0142 Evola – przez legiony rzymskie. Liczba dwana\u015bcie \u201ejest liczb\u0105 solarn\u0105, kt\u00f3ra (…) wyst\u0119powa\u0142a zawsze wsz\u0119dzie tam, gdzie zorganizowano b\u0105d\u017a usi\u0142owano zorganizowa\u0107 o\u015brodek tradycjonalistyczny\u201d. Por. J. \u00c3\u2030vola, Il mistero del Graal<\/em> (\u2018Tajemnica Graala\u2019), Rzym 1972, s. 38.<\/li>\r\n\t
    8. M. Blondet, Gli \u201eAdelphi\u201d della Dissoluzione<\/em> (\u2018Adelfici rozk\u0142adu\u2019), Mediolan 1994, s. 132.<\/li>\r\n\t
    9. Cytat przytoczony w ksi\u0105\u017cce: G. Galli, La politica e i maghi<\/em>, Mediolan 1995, s. 202.<\/li>\r\n\t
    10. J. \u00c3\u2030vola, Gli uomini e le rovine<\/em> (\u2018Ludzie i ruiny\u2019), Rzym 1990, s. 123.<\/li>\r\n\t
    11. Zwolennicy \u00c3\u2030voli utrzymuj\u0105, \u017ce nie by\u0142 on masonem, k\u0142ad\u0105c zarazem nacisk na przebieg\u0142o\u015b\u0107 kr\u0119g\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 za jego osob\u0105 ukrywa\u0142y i stara\u0142y si\u0119 go wykorzysta\u0107. W ka\u017cdym razie \u00c3\u2030vola – jak sam przyznaje – bardzo szybko doprowadzi\u0142 do zerwania. Zob. opisuj\u0105c\u0105 jego wtajemniczenie autobiografi\u0119 Il cammino del Cinabro<\/em> (\u2018Droga cynobrowa\u2019). Ksi\u0105\u017cka ta zosta\u0142a napisana w 1963 r. Cytujemy wed\u0142ug wydania Vanni Scheiwiller, Mediolan 1972, s. 85.<\/li>\r\n\t
    12. E. Zolla, dz. cyt., s. 447.<\/li>\r\n\t
    13. J. Evola, L\u2019arco e la clava<\/em>, dz. cyt., s. 231.<\/li>\r\n\t
    14. G. De Turris, Testimonianze su Evola<\/em> (\u2018\u015awiadectwa na temat Evoli\u2019), Rzym 1985, s. 344.<\/li>\r\n\t
    15. W: Julius Evola, \u00abUr et Krur 1927-1928-1929\u00bb<\/em>, 1986, tom IV (420 stron, indeks).<\/li>\r\n\t
    16. J. Evola, Il cammino del Cinabro<\/em>, dz. cyt., s. 88.<\/li>\r\n\t
    17. Pod koniec 1928 r. wybuch\u0142 konflikt pomi\u0119dzy Evol\u0105 z jednej strony a Arturem Reghinim i Julianem Parisem z drugiej. Starcie pomi\u0119dzy osobami, wsp\u00f3lnie kieruj\u0105cymi do tej pory pracami Grupy Ur, przybra\u0142o gwa\u0142towny i wulgarny charakter, wywo\u0142uj\u0105c skandal opisywany w artyku\u0142ach na \u0142amach prasowych. Sp\u00f3r przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 nast\u0119pnie do sali s\u0105dowej, gdzie ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 do 1930 r. Zarzewiem konfliktu by\u0142o – jak si\u0119 wydaje – d\u0105\u017cenie Reghiniego do odrodzenia wok\u00f3\u0142 Grupy Ur masonerii, kt\u00f3ra w 1925 r. zosta\u0142a we W\u0142oszech wyj\u0119ta spod prawa. Evola zwalcza\u0142 t\u0119 inicjatyw\u0119 wszelkimi \u015brodkami.<\/li>\r\n\t
    18. M. Introvigne wspomina o tym w swej ksi\u0105\u017cce Il capello del Mago<\/em>, dz. cyt., s. 346. Introvigne zwraca uwag\u0119, \u017ce zamiar zosta\u0142 og\u0142oszony w czasopi\u015bmie \u201eArthos\u201d (to jeden z pseudonim\u00f3w Evoli) ze stycznia\u201d\u201dkwietnia 1973 r. na \u017cyczenie kilku uczni\u00f3w Evoli.<\/li>\r\n\t
    19. Zawarto\u015b\u0107 rubryki \u00ab\u0141uk i maczuga\u00bb z dziesi\u0119ciu wydanych numer\u00f3w dwumiesi\u0119cznika \u201eLa Torre\u201d w ca\u0142o\u015bci znajduje si\u0119 w ksi\u0105\u017cce L\u2019arco e la clava<\/em>, dz. cyt., s. 241-185.<\/li>\r\n\t
    20. Na marginesie zwracamy uwag\u0119 na ten nowy dow\u00f3d rozleg\u0142ych powi\u0105za\u0144 pomi\u0119dzy faszyzmem a masoneri\u0105: \u201ePierwsi towarzysze [Farinacciego] pochodzili z Kr\u0119gu Giordana Bruna w Cremonie\u201d. Cyt. w: G. Vannoni, Massoneria, fascismo e Chiesa cattolica<\/em>, dz. cyt., s. 251.<\/li>\r\n\t
    21. Wed\u0142ug poufnych informacji od doktora Wolfganga Steinackera (analityka publikacji w\u0142oskich i szwajcarskich na rzecz Ausw\u00c3\u00a4rtiges Amt w Berlinie, centralnego urz\u0119du odpowiadaj\u0105cego za wszystkie sprawy zagraniczne Rzeszy, kt\u00f3remu podlega\u0142 ca\u0142y korpus dyplomatyczny) wiadomo\u015b\u0107 skierowana do radcy ambasady Rademachera, nale\u017c\u0105cego do tego samego Ausw\u00c3\u00a4rtiges Amt, g\u0142osi\u0142a, \u017ce Farinacci zosta\u0142 zdymisjonowany ze stanowiska sekretarza partii poniewa\u017c \u201egrozi\u0142 kardyna\u0142owi Gasparriemu \u00abupublicznieniem pewnych tre\u015bci\u00bb\u201d (dokument zosta\u0142 opublikowany w pracy Julius Evola nei documenti segreti del Terzo Reich<\/em> (\u2018Juliusz Evola w \u015bwietle tajnych dokument\u00f3w Trzeciej Rzeszy\u2019) autorstwa M. Cospito i W. Neulena, Rzym 1986, s. 112). Owe tre\u015bci dotyczy\u0142y prawdopodobnie przynale\u017cno\u015bci kard. Gasparriego, sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej za panowania Benedykta XV i Piusa XI, do masonerii. Zob. G. Vannoni, Massoneria, fascismo e Chiesa cattolica<\/em>, dz. cyt. s. 168, 171, 188, przypis 35).<\/li>\r\n\t
    22. W pierwszym numerze \u201eLa Torre\u201d, w przedmowie do czytelnik\u00f3w, Evola zapowiada\u0142: \u201eCzasopismo niniejsze \u0142\u0105czy kilku autor\u00f3w, dla kt\u00f3rych ostateczne zanegowanie wsp\u00f3\u0142czesnej \u00abcywilizacji\u00bb jest podstawowym i nieodzownym warunkiem wiod\u0105cym do prawdziwie tw\u00f3rczej dzia\u0142alno\u015bci (w przysz\u0142o\u015bci)\u201d.<\/li>\r\n\t
    23. Jak wyja\u015bnia\u0142 Evola: \u0142uk, aby razi\u0107 z daleka, maczuga, aby powala\u0107 przeciwnika z bliska.<\/li>\r\n\t
    24. Por. G. Vannoni, Massoneria, fascismo e Chiesa cattolica<\/em>, dz. cyt., s. 150, przyp. 113; M. Rygier, La Franc-Ma\u00c3\u00a7onnerie italienne devant la guerre et devant le fascisme<\/em> (\u2018W\u0142oska masoneria wobec wojny i faszyzmu\u2019), przedruk, Sala Bolognese, 1990, s. 152-154. W pracach tych cytowany jest numer wolnomularskiego przegl\u0105du wydawanego w Chicago, \u201eThe Universal Free Mason\u201d z lutego 1924 r., kt\u00f3ry w kategorycznym tonie utrzymuje, \u017ce \u201eMussolini, kr\u00f3l Wiktor Emanuel i genera\u0142 Diaz byli masonami najwy\u017cszego, 33. stopnia\u201d.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n\r\n


      <\/p>\r\n\r\n

      \r\n\r\n


      <\/p>\r\n\r\n

      Tradycja pierwotna a Tradycja katolicka. cz. IV: Rasizm Evoli (doko\u0144czenie)<\/h2>\r\n\r\n

      Evolia\u0144ski rasizm zmierza wy\u0142\u0105cznie do wyodr\u0119bnienia i odseparowania wtajemniczonych, to jest – wed\u0142ug jego w\u0142asnego okre\u015blenia – \u00abrasy ducha\u00bb od pozosta\u0142ych ludzi.<\/p>\r\n\r\n

      Evola odrzuca\u0142 koncepcj\u0119 rasizmu ograniczaj\u0105c\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do \u201erasy cielesnej\u201d. Jeszcze bardziej energicznie odpiera\u0142 ka\u017cd\u0105 pr\u00f3b\u0119 nadania jej charakteru absolutnego. W \u015bcis\u0142ym powi\u0105zaniu ze sw\u0105 drog\u0105 inicjacyjn\u0105 chcia\u0142 zast\u0105pi\u0107 t\u0119 koncepcj\u0119 doktryn\u0105 zgodn\u0105 z jego w\u0142asnymi ideami, wzbudzaj\u0105c tym samym ideologiczne zapatrywania ca\u0142kowicie obce narodowo\u00adsocjalistycznym koncepcjom rasowym.<\/p>\r\n\r\n

      Berlin – \u015bwiadomy, \u017ce kwestia rasowa w przesz\u0142o\u015bci budzi\u0142a znikome zainteresowanie na P\u00f3\u0142wyspie Apeni\u0144skim [1] – wywiera\u0142 na W\u0142ochy naciski, aby zwr\u00f3ci\u0142y wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 na ten problem. Na tym tle rych\u0142o pojawi\u0142y si\u0119 rozd\u017awi\u0119ki pomi\u0119dzy dwoma pa\u0144stwami. Dla Evoli sko\u0144czy\u0142o si\u0119 to och\u0142odzeniem kontakt\u00f3w z Niemcami – do tej pory raczej owocnych – czemu towarzyszy\u0142a atmosfera podejrze\u0144 oraz dyskretnego nadzoru. W ka\u017cdym razie jego publikacje w Niemczech nie zosta\u0142y poddane jakiej\u015b szczeg\u00f3lnej cenzurze, aczkolwiek niemieckie upodobanie w kwestii rasowej – je\u015bli chodzi o W\u0142ochy – stopniowo zacz\u0119\u0142o skupia\u0107 si\u0119 na innej osobie, o wiele bardziej sk\u0142onnej do wsp\u00f3\u0142pracy na polu ideologicznym, to znaczy na by\u0142ym ksi\u0119dzu Janie Preziosim [2] , kt\u00f3ry \u017cywi\u0142 tak dalece bezlitosne anty\u017cydowskie i antymaso\u0144skie uczucia, \u017ce mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o obsesji.<\/p>\r\n\r\n

      Evola postrzega\u0142 ras\u0119 jako rzeczywisto\u015b\u0107 fizyczno-duchow\u0105 opieraj\u0105c\u0105 si\u0119 na trzech sk\u0142adnikach: \u201erasie cia\u0142a\u201d (rasa somatyczna), \u201erasie duszy\u201d (rodzaj kolektywnego i dziedzicznego charakteru, wyp\u0142ywaj\u0105cego z do\u015bwiadczenia i pozycji \u015brodowiskowej oraz spo\u0142ecznej) oraz \u201erasie ducha\u201d (spos\u00f3b zachowywania si\u0119 wobec rzeczywisto\u015bci ponadzmys\u0142owej i boskiej, rodzaj sk\u0142onno\u015bci o charakterze duchowym) [3] .<\/p>\r\n\r\n

      Przyk\u0142adowo – na podstawie tych kryteri\u00f3w – \u017bydzi nie byli postrzegani przez niego na spos\u00f3b narodowosocjalistyczny jako rasa zdegenerowana biologicznie, ale raczej jako nar\u00f3d reprezentuj\u0105cy \u201erasow\u0105 jedno\u015b\u0107 duszy\u201d w znaczeniu wy\u0142o\u017conym powy\u017cej b\u0105d\u017a te\u017c jako grupa o okre\u015blonym sposobie bycia. Chodzi o spos\u00f3b bycia nacechowany w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie – jak przyznawa\u0142 Evola – si\u0142\u0105 wewn\u0119trzn\u0105. Wszelako on sam nadawa\u0142 tej sile znaczenie negatywne z uwagi na zwi\u0105zane z ni\u0105 warto\u015bci, kt\u00f3re ukazywa\u0142 jako czynniki rozk\u0142adaj\u0105ce i kalaj\u0105ce ka\u017cd\u0105 inn\u0105 ras\u0119, wchodz\u0105c\u0105 w kontakt z ras\u0105 \u017cydowsk\u0105. Czyni\u0105c na zako\u0144czenie wyra\u017ane odniesienie do rasy aryjsko-rzymskiej, Evola da\u0142 wyraz swym obawom co do umniejszenia si\u0119 jej wewn\u0119trznej pr\u0119\u017cno\u015bci i os\u0142abienia jej w\u0142asnej tradycji. St\u0105d wyp\u0142ywa – konkludowa\u0142 pisarz – \u201eabsolutna konieczno\u015b\u0107 uzdrowienia element\u00f3w wewn\u0119trznie zhebraizowanych\u201d [4] .<\/p>\r\n\r\n

      Odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do harmonijnego po\u0142\u0105czenia wspomnianych powy\u017cej trzech sk\u0142adnik\u00f3w rasowych, Evola d\u0105\u017cy\u0142 do osi\u0105gni\u0119cia czysto\u015bci rasowej sui generis<\/em> – pojmowanej jako rasa \u201ewewn\u0119trzna\u201d, to znaczy rodzaj \u201ewy\u017cszego cz\u0142owieka\u201d. Jego uj\u0119cie problemu rasy jest zatem zasadniczo odmienne od koncepcji trywialnie biologicznej – bo opieraj\u0105cej si\u0119 na cechach zewn\u0119trznych i dotycz\u0105cej \u201ecia\u0142a\u201d – podtrzymywanej przez Niemc\u00f3w. Evola rozwin\u0105\u0142 swoje koncepcje w ksi\u0105\u017cce Il mito del sangue<\/em> (\u2018Mit krwi\u2019), opublikowanej w 1937 r. Jej uzupe\u0142nieniem by\u0142a praca Synth\u00c3\u00a8se de la doctrine de la race<\/em> (\u2018Synteza doktryny rasowej\u2019), wydana pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej. Oba dzie\u0142a ukaza\u0142y si\u0119 nak\u0142adem mediola\u0144skiego wydawnictwa \u201eHoepli\u201d.<\/p>\r\n\r\n

      Z uwagi na to, co zosta\u0142o powiedziane do tej pory, uprawnione jest twierdzenie, \u017ce evolia\u0144ski rasizm zmierza wy\u0142\u0105cznie do wyodr\u0119bnienia i odseparowania wtajemniczonych, to jest – wed\u0142ug jego w\u0142asnego okre\u015blenia – \u201erasy ducha\u201d od pozosta\u0142ych ludzi. Wed\u0142ug niego, gdyby jaka\u015b rasa mia\u0142a narzuca\u0107 swoj\u0105 wol\u0119, to mog\u0142aby to by\u0107 wy\u0142\u0105cznie rasa aryjska, hiperborejska, poniewa\u017c w\u0142a\u015bnie t\u0119 ras\u0119 reprezentowali wysoko wtajemniczeni bezpo\u015bredni spadkobiercy \u201eTradycji pierwotnej\u201d. Te kategorie sk\u0142oni\u0142y Evol\u0119 do podj\u0119cia bada\u0144 nad rzeczywisto\u015bci\u0105 etniczn\u0105 Italii i wysnucia wniosku o przewadze wizji \u015bwiata rasy \u201educhowej\u201d, aryjsko-rzymskiej. Na podstawie rocznik\u00f3w Imperium Rzymskiego przedstawia\u0142 j\u0105 jako wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 w prostej linii z ery Z\u0142otego Wieku.<\/p>\r\n\r\n

      Ka\u017cdy, kto do tej pory uchwyci\u0142 istot\u0119 owej \u201eTradycji\u201d z nieprawego \u0142o\u017ca, inspiruj\u0105cej zasady wtajemniczonych oraz architektur\u0119 ich konstrukcji my\u015blowych, bez wi\u0119kszego trudu pojmie r\u00f3wnie\u017c autentyczne znaczenie rasizmu, jakiego nabiera on w oczach wysoko wtajemniczonych. Ju\u017c g\u0142oszona przez nich wy\u017cszo\u015b\u0107, pojmowana jako niesko\u0144czone wyniesienie wtajemniczonych ponad reszt\u0119 ludzko\u015bci, powoduje nieusuwalne zerwanie z innymi lud\u017ami. W ich poj\u0119ciu ta pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 ludzko\u015bci nie jest niczym wi\u0119cej jak bezkszta\u0142tnym wyrazem infernalnych si\u0142 chaosu i rozk\u0142adu. Ca\u0142kiem naturalne jest zatem, \u017ce wprowadzaj\u0105 oni dyskryminacj\u0119 pomi\u0119dzy lud\u017ami i narodami raczej na podstawie przebytej jedynej drogi – w inicjacyjnym sensie tego s\u0142owa – ni\u017c na podstawie kryteri\u00f3w biologicznych czy fizycznych, jak na przyk\u0142ad kolor sk\u00f3ry. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, co twierdzi\u0142 jeden z lider\u00f3w szko\u0142y wsp\u00f3\u0142czesnego ezoteryzmu, Renat Gu\u00c3\u00a9non: \u201eOdnosimy si\u0119 (…) wy\u0142\u0105cznie do inicjacyjnego punktu widzenia, zatem ca\u0142a reszta w naszych oczach jest zupe\u0142nie pozbawiona znaczenia\u201d [5] .<\/p>\r\n\r\n

      Evola oczywi\u015bcie nie pozostaje w tyle i otwarcie stwierdza: \u201eDla \u00abzdrowego rasizmu\u00bb przes\u0105d \u00abbia\u0142ej sk\u00f3ry\u00bb nie ma \u017cadnego znaczenia; w istocie chodzi o hierarchi\u0119 warto\u015bci, na podstawie kt\u00f3rej m\u00f3wimy \u00abnie\u00bb Murzynom i wszystkiemu, co murzy\u0144skie oraz ska\u017cone murzy\u0144skimi wp\u0142ywami (w tej hierarchii rasy czarne s\u0105 zaledwie nieco wy\u017cej od pierwotnych lud\u00f3w Australii; wed\u0142ug znanej morfologii odpowiadaj\u0105 one przede wszystkim typowi ras \u00abnocnych\u00bb, \u00abtellurycznych\u00bb, w przeciwie\u0144stwie do pozosta\u0142ych, okre\u015blanych jako \u00abdzienne\u00bb [6] ). Wy\u017cszo\u015b\u0107 \u00abbia\u0142ych\u00bb za to byliby\u015bmy szczerze sk\u0142onni przyzna\u0107 wy\u017cszym warstwom indyjskim, chi\u0144skim, japo\u0144skim oraz pewnym szczepom arabskim, mimo i\u017c nie maj\u0105 bia\u0142ej sk\u00f3ry, ze wzgl\u0119du na to, czego rasa bia\u0142a zosta\u0142a pozbawiona w dobie handlowej ekspansji kolonialnej\u201d [7] .<\/p>\r\n\r\n

      Rasizm wysoko wtajemniczonych i wsp\u00f3\u0142czesny neorasizm globalny<\/h4>\r\n\r\n

      Tak przedstawia si\u0119 g\u0142\u0119boki rasizm wysoko wtajemniczonych wzgl\u0119dem pozosta\u0142ych ludzi, rasizm podsycony stosunkiem nieuleczalnej pogardy, obecnej ju\u017c w spo\u0142ecze\u0144stwie indyjskim – b\u0119d\u0105cym wszak wzorcem spo\u0142ecze\u0144stwa idealnego dla wszystkich \u201emy\u015blicieli\u201d pokroju Gu\u00c3\u00a9nona czy Evoli – kt\u00f3ra ka\u017ce braminowi dr\u017ce\u0107 ze strachu na sam\u0105 my\u015bl o mo\u017cliwym kontakcie z pariasami, czyli najbiedniejszymi przedstawicielami ludu, czego konsekwencj\u0105 by\u0142oby skalanie.<\/p>\r\n\r\n

      Niech nam wolno b\u0119dzie zatrzyma\u0107 si\u0119 mimochodem przy truj\u0105cym owocu tej metafizycznej nienawi\u015bci wtajemniczonych do spo\u0142ecze\u0144stwa zachodniego w jej najbardziej autentycznych przejawach, kt\u00f3re s\u0105 wci\u0105\u017c \u017cywotne. Dzisiaj ta nienawi\u015b\u0107 generuje zmian\u0119 oblicza Europy, przedstawiaj\u0105c obraz regresu co najmniej r\u00f3wnorz\u0119dnego do \u015bcis\u0142ego podzia\u0142u kastowego, z jakim mieli\u015bmy do czynienia w poprzednim stuleciu w Indiach.<\/p>\r\n\r\n

      Grupa wysoko wtajemniczonych, posiadaj\u0105ca w\u0142adz\u0119 i kieruj\u0105ca osobami ze sfer rz\u0105dowych, zorganizowa\u0142a masowe przeniesienie lud\u00f3w z po\u0142udnia globu. Zosta\u0142y one wykorzenione z ojczystej ziemi i przetransplantowane na \u017cyw\u0105 tkank\u0119 Starego Kontynentu. Drako\u0144skie ustawy, niemal niespodziewanie przyj\u0119te w ci\u0105gu ostatnich dziesi\u0119ciu lat w rozmaitych krajach Zachodu, si\u0142\u0105 d\u0142awi\u0105 wszelk\u0105 pr\u00f3b\u0119 obrony – nawet uprawnion\u0105 – w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci przez ich mieszka\u0144c\u00f3w. R\u00f3wnolegle towarzyszy temu mno\u017cenie innych przepis\u00f3w, uk\u0142adanych w szyku bojowym, kt\u00f3ry ma na celu promowanie (albo raczej narzucenie) sztucznego zlepku rozmaitych kultur z ca\u0142ym \u0142adunkiem wybuchowym, jaki operacja tego rodzaju nieuchronnie za sob\u0105 poci\u0105ga. Chodzi, oczywi\u015bcie, o olbrzymie problemy we wsp\u00f3\u0142\u017cyciu spo\u0142ecznym pomi\u0119dzy grupami ludno\u015bci o tak dalece odmiennych obyczajach [8] , pocz\u0105wszy od bezpiecze\u0144stwa publicznego, poprzez zatrudnienie, a\u017c po kwestie natury zdrowotnej.<\/p>\r\n\r\n

      Zaczynaj\u0105 o sobie dawa\u0107 zna\u0107 zjawiska dotychczas nieznane we W\u0142oszech, jak cho\u0107by rasowa nietolerancja. Wydarzenia o \u015bci\u015ble okre\u015blonym charakterze i ograniczonym zasi\u0119gu s\u0105 – w miar\u0119 potrzeby – wyolbrzymiane i stymulowane przez uzgodnione wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie \u015brodk\u00f3w przekazu, kt\u00f3rego celem jest wpojenie idei nieuniknionej integracji rasowej. Jako straszne przest\u0119pstwo przedstawia si\u0119 ka\u017cdy przejaw oporu wobec \u201epost\u0119powego\u201d ucisku, ka\u017cdy przejaw obrony w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci, religii i kultury. Na nic zdaje si\u0119 przywo\u0142ywanie nieszcz\u0119snego eksperymentu z rozmaitymi wsp\u00f3lnotami etnicznymi w Stanach Zjednoczonych, kt\u00f3re od p\u00f3\u0142tora stulecia demonstruj\u0105 sw\u00f3j sprzeciw wobec idei koegzystencji ludzi r\u00f3\u017cnych kultur. W wielkich ameryka\u0144skich miastach ludno\u015b\u0107 murzy\u0144ska i latynoameryka\u0144ska \u017cyje de facto<\/em> w gettach, w poczuciu ca\u0142kowitego zmarginalizowania. Supremacja tzw. WASP-\u00f3w (White Anglo-Saxon Protestant<\/em>, \u2018bia\u0142y anglosaski protestant\u2019) nie podlega dyskusji. Ale zadanie zniszczenia tego, co pozosta\u0142o po Civitas Christiana<\/em> jest nazbyt \u015bmia\u0142e, aby mog\u0142o zosta\u0107 zniweczone przez takie drobnostki.<\/p>\r\n\r\n

      Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten cel, sternicy Wielkiego Dzie\u0142a (czytaj: sternicy rz\u0105du \u015bwiatowego) wprowadzaj\u0105 zamieszanie w\u015br\u00f3d religii i tradycji poprzez tak znaczne migracje, \u017ce w por\u00f3wnaniu z nimi zalew barbarzy\u0144c\u00f3w, kt\u00f3ry poci\u0105gn\u0105\u0142 za sob\u0105 upadek Cesarstwa rzymskiego na Zachodzie, sprawia wra\u017cenie umiarkowanego. Poprzez rozk\u0142ad narod\u00f3w, czy te\u017c – by \u015bci\u015ble pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 s\u0142owami National Commitee for Furtherance of Jewish Education – poprzez \u201enarodowe samob\u00f3jstwo\u201d, wtajemniczeni zamierzaj\u0105 doprowadzi\u0107 do wy\u0142onienia si\u0119 synkretycznej mieszanki, oficjalnie okre\u015blanej mianem New Age lub Er\u0105 Wodnika, odpowiedniej dla procesu wykuwania nowego cz\u0142owieka.<\/p>\r\n\r\n

      W tym kontek\u015bcie zadanie po\u0142\u0105czenia ras staje si\u0119 pewnym alibi. W rzeczywisto\u015bci cel, kt\u00f3ry zamierzaj\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 wysoko wtajemniczeni, nie polega na znikni\u0119ciu ras jako takich, lecz na znikni\u0119ciu rozmaitych tradycji, kt\u00f3re w jaki\u015b spos\u00f3b s\u0105 nie do pogodzenia z ich doktryn\u0105 i planami. Po\u015br\u00f3d nich pierwsze miejsce zajmuje Tradycja katolicka [9] .<\/p>\r\n\r\n

      Chc\u0105c nada\u0107 \u201ediaboliczny\u201d charakter nieuchronnym przejawom opozycji wobec swych dzia\u0142a\u0144, wysoko wtajemniczeni zastosowali \u015brodek polegaj\u0105cy na odwo\u0142aniu si\u0119 – wysoce dwuznacznym i uproszczonym – do s\u0142owa \u201erasizm\u201d, kt\u00f3re ze wzgl\u0119du na \u015bwie\u017ce wspomnienie okrucie\u0144stw hitleryzmu, obarczone zosta\u0142o konotacj\u0105 budz\u0105c\u0105 powszechn\u0105 odraz\u0119. Uto\u017csamienie rasizmu – pojmowanego w podst\u0119pnie rozszerzonym sensie – z nazizmem staje si\u0119 w ten spos\u00f3b w r\u0119kach wysoko wtajemniczonych narz\u0119dziem s\u0142u\u017c\u0105cym do uderzania w ka\u017cdego, kto sprzeciwia si\u0119 temu straszliwemu alchemicznemu procesowi transformacji – w znaczeniu laicyzacji i trywialnej redukcji do sfery wy\u0142\u0105cznie materialnej – ca\u0142ego rodzaju ludzkiego.<\/p>\r\n\r\n

      Zreszt\u0105 oczywiste jest, \u017ce wprowadzanie antagonizmu rasowego – jakiego\u015b rasizmu \u00c3\u00a0 la<\/em> Hitler – pomi\u0119dzy \u015bwiatem chrze\u015bcija\u0144skiego Zachodu a narodami, w wi\u0119kszo\u015bci muzu\u0142ma\u0144skimi, kt\u00f3rych przedstawiciele osiedlaj\u0105 si\u0119 w naszych krajach, stanowi dziwaczn\u0105 mistyfikacj\u0119.<\/p>\r\n\r\n

      Baczny obserwator dostrze\u017ce w tym raczej bezsporny dow\u00f3d wielkiej w\u0142adzy skupionej w r\u0119kach wysoko wtajemniczonych, skoro mog\u0105 g\u0142osi\u0107, wspiera\u0107 i szerzy\u0107 dzi\u0119ki w\u0142asnej sieci informacyjnej ka\u017cd\u0105 opini\u0119 i ka\u017cde k\u0142amstwo, pod warunkiem, \u017ce s\u0142u\u017c\u0105 one ich w\u0142asnym, dalekosi\u0119\u017cnym celom. \u00ce\u00a9<\/strong><\/p>\r\n\r\n

      Pawe\u0142 Taufer<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

      Tekst za: \u201eLe Sel de la terre\u201d, nr 42, s. 113-122. Z j\u0119zyka francuskiego prze\u0142o\u017cy\u0142 Jaros\u0142aw Zoppa.<\/p>\r\n\r\n

      Przypisy:<\/h3>\r\n
        \r\n\t
      1. Interesuj\u0105ca jest deklaracja, jak\u0105 Mussolini w 1932 r. z\u0142o\u017cy\u0142 niemieckiemu pisarzowi \u017cydowskiego pochodzenia Emilowi Ludwigowi: \u201eNaturalnie nie istnieje ju\u017c rasa w czystej postaci, nawet rasa \u017cydowska. Wi\u0119cej nawet: ze szcz\u0119\u015bliwego zmieszania wyp\u0142ywa cz\u0119sto si\u0142a i pi\u0119kno jakiego\u015b narodu. Rasa to wra\u017cliwo\u015b\u0107, a nie rzeczywisto\u015b\u0107. W 95% to wra\u017cliwo\u015b\u0107. Nigdy nie s\u0105dzi\u0142em, aby mo\u017cna by\u0142o biologicznie wykaza\u0107, \u017ce jaka\u015b rasa jest mniej lub bardziej czysta…. We W\u0142oszech antysemityzm nie istnieje. W\u0142oscy \u017cydzi zawsze zachowywali si\u0119 dobrze jako obywatele i dzielnie walczyli jako \u017co\u0142nierze\u201d. Por. E. Ludwig, Colloqui con Mussolini<\/em> (\u2018Rozmowy z Mussolinim\u2019), Mediolan,1970, s. 87, cyt. w: Julius Evola nei documenti segreti del Terzo Reich<\/em>, dz. cyt., s. 26. Trzeba przypomnie\u0107, \u017ce po uchwaleniu w Niemczech w 1933 r. praw rasowych tysi\u0105ce \u017cydowskich intelektualist\u00f3w i uciekinier\u00f3w opu\u015bci\u0142o ten kraj w obawie przed prze\u015bladowaniami i znalaz\u0142o schronienie we W\u0142oszech. Znamienne s\u0105 stanowcze s\u0142owa gen. Rotty, komendanta okr\u0119gu Mostar w Jugos\u0142awii, kt\u00f3ry w 1942 r. odm\u00f3wi\u0142 Niemcom, domagaj\u0105cym si\u0119 podj\u0119cia dzia\u0142a\u0144 przeciwko \u017bydom, poniewa\u017c: \u201eAtak na \u017byd\u00f3w przy u\u017cyciu specjalnych \u015brodk\u00f3w k\u0142\u00f3ci si\u0119 z honorem w\u0142oskiej armii\u201d (ibidem<\/em>, s. 27).<\/li>\r\n\r\n


        <\/p>\r\n\r\n\t

      2. [Dziennikarz specjalizuj\u0105cy si\u0119 w polityce zagranicznej, za\u0142o\u017cyciel i redaktor naczelny dziennika \u201eLa vita italiane all\u2019estero\u201d. W kwietniu 1945 r. pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo.<\/li>\r\n\t
      3. [Wyja\u015bnienia w nawiasach s\u0105 autorstwa samego Evoli. Zosta\u0142y zaczerpni\u0119te z dokumentu, kt\u00f3ry Evola osobi\u015bcie przed\u0142o\u017cy\u0142 Mussoliniemu i kt\u00f3ry przez tego ostatniego zosta\u0142 zaaprobowany. Dokument w ca\u0142o\u015bci zosta\u0142 przytoczony w cytowanym ju\u017c dziele Julius Evola nei documenti segreti del Terzo Reich<\/em>, s. 93-100.<\/li>\r\n\t
      4. [Ibidem<\/em>, s. 96.<\/li>\r\n\t
      5. [R. Gu\u00c3\u00a9non, Forme tradizionali e cicli cosmici<\/em> (\u2018Tradycyjna forma i cykle kosmiczne\u2019), Rzym, 1981, s. 33.<\/li>\r\n\t
      6. [Nawet w tym przypadku nie chodzi o rasizm biologiczny, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107 na pierwszy rzut oka, albowiem powraca tutaj zagadnienie oceny cz\u0142owieka wed\u0142ug jego zdolno\u015bci do podj\u0119cia drogi wtajemniczenia. Evola w swej szkaradnej koncepcji tych zdolno\u015bci czarnej rasie odm\u00f3wi\u0142.<\/li>\r\n\t
      7. [J. Evola, L\u2019arco e la clava<\/em>, dz. cyt., s. 41, przyp. 2.<\/li>\r\n\t
      8. [Wystarczy pomy\u015ble\u0107, przyk\u0142adowo, o poligamii, niewolnictwie i innych barbarzy\u0144skich praktykach i obyczajach, radykalnie sprzecznych z duchem chrze\u015bcija\u0144skim.<\/li>\r\n\t
      9. [W tej kwestii Ko\u015bci\u00f3\u0142 – przynajmniej Ko\u015bci\u00f3\u0142 hierarchiczny – wydaje si\u0119 w rzeczywisto\u015bci w pe\u0142ni podziela\u0107 ten program, wypieraj\u0105c si\u0119 swej chlubnej rzymskiej przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra obecnie jest dla\u0144 \u017ar\u00f3d\u0142em wstydu i z powodu kt\u00f3rej zwraca si\u0119 do \u015bwiata z pro\u015bb\u0105 o przebaczenie. Z chwil\u0105, kiedy Ko\u015bci\u00f3\u0142 przyj\u0105\u0142 maso\u0144skie i globalistyczne koncepcje, kiedy odrzuci\u0142 prymat wiary nad sumieniem i godno\u015b\u0107 Boga zast\u0105pi\u0142 \u201ewznios\u0142\u0105\u201d godno\u015bci\u0105 cz\u0142owieka, wydawa\u0107 si\u0119 mo\u017ce, \u017ce pragnie on wymaza\u0107 ze swej pami\u0119ci ten niew\u0105tpliwy fakt, \u017ce w przesz\u0142o\u015bci rasizm by\u0142 zjawiskiem w \u015bwiecie zachodnim ca\u0142kowicie nieznanym. Chrze\u015bcija\u0144stwo nie mia\u0142o \u017cadnego problemu z uznaniem \u015bwi\u0119to\u015bci mieszka\u0144ca Numidii, a wi\u0119c przedstawiciela rasy czarnej – Augustyna z Hippony, najwi\u0119kszego Doktora Ko\u015bcio\u0142a do czas\u00f3w \u015bw. Tomasza, jak te\u017c z przyznaniem, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 i ca\u0142a cywilizacja Zachodu powsta\u0142y za spraw\u0105 nauczania i pod kierownictwem izraelskich i azjatyckich pasterzy, jak \u015bw. Epifaniusz, biskup Salaminy, czy \u015bw. Ireneusz. Rasizm pojawi\u0142 si\u0119 natomiast w atmosferze ideowych zawirowa\u0144 i rozruch\u00f3w, jakie wywo\u0142a\u0142a nieszcz\u0119sna rewolucja francuska, urzeczywistniaj\u0105ca maso\u0144ski (i talmudyczny) plan ze\u015bwiecczenia Civitas Christiana<\/em>. \u201eMasoneria, bardziej ni\u017c jakakolwiek inna organizacja, przyczyni\u0142a si\u0119 do zagwarantowania \u015bwieckiego charakteru pa\u0144stwa – napisa\u0142 s\u0142ynny \u201ebrat\u201d Ernest Nys. – Ona ustawicznie walczy\u0142a o usuni\u0119cie ze wszystkich norm prawa oraz wszystkich o\u015bwiadcze\u0144 prawnych pierwiastka religijnego\u201d (por. E. Nys, Massoneria e societa moderna<\/em> (\u2018Masoneria i nowoczesne spo\u0142ecze\u0144stwo\u2019), Foggia, 1988, s. 6. Pow\u00f3d jest oczywisty: o ile wcze\u015bniej sp\u00f3jno\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa zapewniona by\u0142a przez czynnik duchowy o charakterze religijnym, o tyle teraz – w nast\u0119pstwie rozpowszechnienia si\u0119 idei propagowanych przez \u201ebraci\u201d: Fichtego, Bercheta, Kossutha et consortes<\/em> – trzeba by\u0142o uzna\u0107 czynnik jednocz\u0105cy w j\u0119zyku i we krwi, budz\u0105c w ten spos\u00f3b do \u017cycia nacjonalizmy, b\u0119d\u0105ce zwiastunem rasizmu, jak pokazuje wzorcowy (i zgubny) przypadek niemieckiego narodowego socjalizmu o antychrze\u015bcija\u0144skim obliczu.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n
        \r\n
        \r\n
        \r\n
        \r\n

        Wszystkie cz\u0119\u015bci:<\/h2>\r\n