{"id":27558,"date":"2010-10-18T20:37:02","date_gmt":"2010-10-19T01:37:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=27558"},"modified":"2010-10-18T20:37:02","modified_gmt":"2010-10-19T01:37:02","slug":"farsa-weryfikacji-sedziow-prl-jako-rodzaj-klamstwa-komunistycznego-dr-przemyslaw-czarnek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=27558","title":{"rendered":"Farsa weryfikacji s\u0119dzi\u00f3w PRL jako rodzaj k\u0142amstwa komunistycznego – dr Przemys\u0142aw Czarnek<\/em>"},"content":{"rendered":"

Nie jest mo\u017cliwe, by zaledwie 50 \u017cyj\u0105cych s\u0119dzi\u00f3w PRL dopuszcza\u0142o si\u0119 zbrodni s\u0105dowych i innych czyn\u00f3w godz\u0105cych w s\u0119dziowsk\u0105 niezawis\u0142o\u015b\u0107<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Efekty weryfikacji PRL-owskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci s\u0105 zatrwa\u017caj\u0105ce. Wbrew oczywistym faktom ka\u017ce si\u0119 nam wierzy\u0107, \u017ce wszyscy s\u0119dziowie okresu komunistycznego dzia\u0142ali etycznie, byli niezawi\u015bli i niezale\u017cni. Nie pierwszy to i nie ostatni przypadek, w kt\u00f3rym ca\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwo wie doskonale o skandalicznym dzia\u0142aniu organ\u00f3w pa\u0144stwa, z wyj\u0105tkiem elit, kt\u00f3re te dzia\u0142ania mia\u0142y rozpozna\u0107 i os\u0105dzi\u0107. Zaniedbania i zaniechania s\u0105d\u00f3w dyscyplinarnych podczas prowadzenia takich spraw by\u0142y karygodne.<\/strong>
\r\n
\r\nNa \u0142amach „Naszego Dziennika” zabra\u0142em ju\u017c wraz z pos\u0142em S\u0142awomirem Zawi\u015blakiem g\u0142os na temat potrzeby penalizacji k\u0142amstwa komunistycznego, wykazuj\u0105c, \u017ce jest dok\u0142adnie tak samo szkodz\u0105ce jak k\u0142amstwo o\u015bwi\u0119cimskie. Przed kilkoma tygodniami pisali\u015bmy wraz z parlamentarzyst\u0105 PiS z Zamo\u015bcia, \u017ce „pob\u0142a\u017cliwo\u015b\u0107 wobec z\u0142a, jego banalizacja, jest z\u0142em samym w sobie, wcale nie mniejszym od czyn\u00f3w, kt\u00f3re taka postawa sankcjonuje”. Wskazali\u015bmy, \u017ce nie spos\u00f3b oprze\u0107 si\u0119 wra\u017ceniu, i\u017c w Polsce komunizm traktuje si\u0119 jako co\u015b w rodzaju mniejszego z\u0142a, o czym \u015bwiadczy chocia\u017cby fakt, \u017ce o ile do\u015b\u0107 \u0142atwo wskaza\u0107 na przypadki wyrok\u00f3w s\u0105dowych, a zw\u0142aszcza post\u0119powa\u0144 prokuratorskich w sprawie tzw. k\u0142amstwa o\u015bwi\u0119cimskiego, o tyle na pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 tego rodzaju post\u0119powa\u0144 w sprawach tzw. k\u0142amstwa komunistycznego. A wszystko to przez „grub\u0105 kresk\u0119” Mazowieckiego i relatywizacj\u0119 rzeczywisto\u015bci, uprawian\u0105 z powodzeniem przez salonowe elity III RP.<\/p>\r\n\r\n

Wyw\u00f3d ten wymaga jednak rozwini\u0119cia, do czego sk\u0142oni\u0142 mnie artyku\u0142 Jerzego Szcz\u0119snego pt. „Koncesja na bezkarno\u015b\u0107”, zamieszczony na \u0142amach „Rzeczpospolitej” (30 wrze\u015bnia br.). Autor nawi\u0105zuje w nim do \u017cenuj\u0105cej uchwa\u0142y S\u0105du Najwy\u017cszego sankcjonuj\u0105cej stosowanie przez s\u0105dy ustawowego bezprawia, jakim by\u0142y dzia\u0142aj\u0105ce wstecz przepisy karne dekretu o stanie wojennym. „S\u0105d Najwy\u017cszy – pisze Szcz\u0119sny – si\u0119gn\u0105\u0142 tu do wypr\u00f3bowanego ju\u017c przy ustawie lustracyjnej sposobu. Zast\u0119puj\u0105c ustawodawc\u0119, nada\u0142 ustawowemu poj\u0119ciu zbrodni komunistycznej taki sens, kt\u00f3ry w istocie zanegowa\u0142 istnienie zbrodni s\u0105dowej w ca\u0142ej PRL-owskiej przesz\u0142o\u015bci. Ze stalinizmem w\u0142\u0105cznie. T\u0119 krytykowan\u0105 nawet w kuluarach SN uchwa\u0142\u0119 wydano wobec wniosku IPN o uchylenie immunitetu by\u0142emu s\u0119dziemu SN Zdzis\u0142awowi Bartnikowi, kt\u00f3ry niechlubnie zapisa\u0142 si\u0119 w stanie wojennym. S\u0105d Najwy\u017cszy uzna\u0142 wniosek IPN za oczywi\u015bcie bezzasadny i wpisa\u0142 uchwa\u0142\u0119 do tzw. ksi\u0119gi zasad prawnych, instytucji b\u0119d\u0105cej reszt\u00f3wk\u0105 PRL-owskiego prawa, dyscyplinuj\u0105c inne s\u0105dy i przez to naruszaj\u0105c zasad\u0119 ich niezawis\u0142o\u015bci”.<\/p>\r\n\r\n

Wspomniana uchwa\u0142a po\u0142o\u017cy\u0142a ostateczny kres weryfikacji PRL-owskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci, co jednak nie dziwi, je\u015bli przeanalizuje si\u0119 wszystkie skandaliczne dzia\u0142ania PRL-owskich s\u0119dzi\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych w dzisiejszym wymiarze sprawiedliwo\u015bci, je\u015bli ods\u0142oni si\u0119 „po\u015bwi\u0119cenie i determinacj\u0119”, z jak\u0105 \u015brodowisko s\u0119dziowskie i prokuratorskie – naturalnie mowa tu przede wszystkim o starszych kadrach – przyst\u0105pi\u0142o do weryfikacji swoich szereg\u00f3w i oczyszczenia ich z s\u0119dzi\u00f3w skompromitowanych sw\u0105 dyspozycyjno\u015bci\u0105 wobec re\u017cimu komunistycznego. Zobaczymy w\u00f3wczas, \u017ce wszystkie te dzia\u0142ania to jedna wielka farsa.
\r\n
\r\nPierwsze pr\u00f3by weryfikacji <\/strong><\/p>\r\n\r\n

Maj\u0105c \u017cywo w pami\u0119ci orzeczenia s\u0105d\u00f3w z lat 80., a zw\u0142aszcza z okresu stanu wojennego, zaraz po 1990 r., podnoszono postulaty usuni\u0119cia z zawodu s\u0119dziego wszystkich tych, kt\u00f3rzy sw\u0105 haniebn\u0105 postaw\u0105 sprzeniewierzyli si\u0119 zasadzie niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dziowskiej w tamtych latach. Obowi\u0105zuj\u0105ce po 1990 r. prawo w zakresie post\u0119powania dyscyplinarnego nie mog\u0142o by\u0107 jednak zastosowane wobec tzw. dyspozycyjnych s\u0119dzi\u00f3w, przewinienia dyscyplinarne przedawniaj\u0105 si\u0119 bowiem zaledwie po up\u0142ywie jednego roku. St\u0105d te\u017c konieczna by\u0142a ingerencja ustawodawcy.
\r\nPierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0119 ustawowego uregulowania mo\u017cliwo\u015bci odwo\u0142ania s\u0119dziego za zbrodnie s\u0105dowe lub s\u0142u\u017calstwo wobec w\u0142adz komunistycznych podj\u0119to w 1993 roku. 15 marca tego roku uchwalono nowelizacj\u0119 prawa o ustroju s\u0105d\u00f3w powszechnych. Na jej podstawie prezydent, na wniosek Krajowej Rady S\u0105downictwa (KRS), m\u00f3g\u0142 odwo\u0142a\u0107 s\u0119dziego, co do kt\u00f3rego s\u0105d dyscyplinarny stwierdzi\u0142 sprzeniewierzenie si\u0119 zasadzie niezawis\u0142o\u015bci. Przyj\u0119to, \u017ce s\u0119dziowie nieb\u0119d\u0105cy w stanie oprze\u0107 si\u0119 naciskom z zewn\u0105trz, maj\u0105 mankamenty psychiczne uniemo\u017cliwiaj\u0105ce im wykonywanie zawodu. Takie rozwi\u0105zanie zosta\u0142o jednak uznane przez Trybuna\u0142 Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucj\u0105.<\/p>\r\n\r\n

Kolejn\u0105 pr\u00f3b\u0119 podj\u0119to dopiero po up\u0142ywie czterech lat. 17 grudnia 1997 r. uchwalona zosta\u0142a kolejna ustawa o zmianie ustawy – prawo o ustroju s\u0105d\u00f3w powszechnych oraz niekt\u00f3rych innych ustaw. Ale i tym razem, w zwi\u0105zku z brakami formalnymi w procedurze uchwalania nowelizacji, TK uzna\u0142 przepis art. 6 ustawy za niekonstytucyjny. Pomimo tego Trybuna\u0142 wskazywa\u0142 na zasadno\u015b\u0107 ostatecznego, zgodnego z procedurami, uregulowania problemu: „Ograniczaj\u0105c jednak rozwa\u017cania tylko do okresu zamkni\u0119tego dat\u0105 1989 r. trzeba przypomnie\u0107, \u017ce zachodzi\u0142y w\u00f3wczas tak drastyczne nadu\u017cycia niezawis\u0142o\u015bci, \u017ce obecnie nadal istnieje potrzeba ich ujawnienia i wyja\u015bnienia”, za\u015b „og\u00f3lne zasady odpowiedzialno\u015bci s\u0119dziego, dostosowane do warunk\u00f3w demokratycznego pa\u0144stwa prawnego, nie stanowi\u0105 mechanizmu wystarczaj\u0105cego”.<\/p>\r\n\r\n

Na konieczno\u015b\u0107 ostatecznego uregulowania sprawy zwraca\u0142 uwag\u0119 przede wszystkim s\u0119dzia Marian Zdyb, kt\u00f3ry w votum separatum do przywo\u0142ywanego wy\u017cej wyroku stwierdzi\u0142, \u017ce „obowi\u0105zek prawnego potraktowania sprawc\u00f3w naruszenia niezawis\u0142o\u015bci i bezstronno\u015bci s\u0105d\u00f3w, w tym szczeg\u00f3lnie nieuczciwych s\u0119dzi\u00f3w, dotyczy tak\u017ce sytuacji, w kt\u00f3rej naruszenia te dokonywane by\u0142y pod ochron\u0105 pa\u0144stwa w systemie totalitarnym, a cz\u0119sto wr\u0119cz w majestacie prawa. Jest to niezb\u0119dne nie tylko ze wzgl\u0119du na zaspokojenie spo\u0142ecznego poczucia sprawiedliwo\u015bci, ale przede wszystkim z uwagi na potrzeb\u0119 zapewnienia wiarygodno\u015bci samego pa\u0144stwa i jego organ\u00f3w. Autorytet pa\u0144stwa budowany jest tak\u017ce przez jego stosunek do zachowa\u0144 niegodziwych”.<\/p>\r\n\r\n

Ostatecznie problem doczeka\u0142 si\u0119 swego ustawowego rozwi\u0105zania 3 grudnia 1998 r., kiedy uchwalono ustaw\u0119 o odpowiedzialno\u015bci dyscyplinarnej s\u0119dzi\u00f3w, kt\u00f3rzy w latach 1944-1989 sprzeniewierzyli si\u0119 niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dziowskiej. Moc\u0105 przepis\u00f3w ustawy w stosunku do s\u0119dziego, kt\u00f3ry w latach 1944-1989, orzekaj\u0105c w procesach stanowi\u0105cych form\u0119 represji za dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105, polityczn\u0105, obron\u0119 praw cz\u0142owieka lub korzystanie z podstawowych praw cz\u0142owieka, sprzeniewierzy\u0142 si\u0119 niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dziowskiej, wy\u0142\u0105czono stosowanie przepis\u00f3w o przedawnieniu w post\u0119powaniu dyscyplinarnym dotycz\u0105cym s\u0119dzi\u00f3w. Wy\u0142\u0105czenie to nie by\u0142o jednak bezterminowe – jego koniec ustalono na 31 grudnia 2002 roku.<\/p>\r\n\r\n

Jako \u017ce ustawa wesz\u0142a w \u017cycie 26 stycznia 1999 r., organy uprawnione mia\u0142y nieca\u0142e cztery lata na wyst\u0105pienie z \u017c\u0105daniem wszcz\u0119cia post\u0119powania do s\u0105du dyscyplinarnego. Organem uprawnionym do wyst\u0119powania z takim \u017c\u0105daniem by\u0142a KRS, kt\u00f3ra mog\u0142a to czyni\u0107 z urz\u0119du lub na wniosek osoby skrzywdzonej orzeczeniem. Osoba taka mog\u0142a skierowa\u0107 taki wniosek r\u00f3wnie\u017c do ministra sprawiedliwo\u015bci. Nadto, na mocy art. 88 \u00a7 1 ustawy Prawo o ustroju s\u0105d\u00f3w powszechnych, z wnioskiem o wszcz\u0119cie post\u0119powania dyscyplinarnego m\u00f3g\u0142 wyst\u0105pi\u0107 rzecznik dyscyplinarny na \u017c\u0105danie ministra sprawiedliwo\u015bci, prezesa s\u0105du apelacyjnego lub okr\u0119gowego oraz kolegium s\u0105du apelacyjnego lub okr\u0119gowego. S\u0105d Dyscyplinarny po przeprowadzeniu post\u0119powania m\u00f3g\u0142 orzec kar\u0119 wydalenia ze s\u0142u\u017cby s\u0119dziowskiej.
\r\n
\r\nOszustwo s\u0105d\u00f3w dyscyplinarnych <\/strong><\/p>\r\n\r\n

O ile na gruncie ustawowym warunki do weryfikacji wymiaru sprawiedliwo\u015bci zosta\u0142y stworzone, o tyle ju\u017c praktyka w tym zakresie by\u0142a skandalicznie \u017cenuj\u0105ca. W okresie od wej\u015bcia w \u017cycie omawianej ustawy do pa\u017adziernika 2001 r. wp\u0142yn\u0119\u0142o 30 spraw, z czego 28 zosta\u0142o z\u0142o\u017conych przez ministra sprawiedliwo\u015bci, a tylko dwie by\u0142y efektem wniosk\u00f3w rzecznika dyscyplinarnego. Krajowa Rada S\u0105downictwa nie z\u0142o\u017cy\u0142a \u017cadnego wniosku. We wszystkich sprawach z wniosku ministra sprawiedliwo\u015bci rzecznicy dyscyplinarni wyra\u017anie dystansowali si\u0119 od nich, wskazuj\u0105c, \u017ce dzia\u0142aj\u0105 z polecenia ministra. Wszystkie sprawy dotyczy\u0142y zaledwie oko\u0142o 50 s\u0119dzi\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci w stanie spoczynku, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych tylko jeden nie by\u0142 s\u0119dzi\u0105 karnym. W toku post\u0119powania a\u017c 41 s\u0119dzi\u00f3w ju\u017c na samym pocz\u0105tku zosta\u0142o uwolnionych od stawianych im zarzut\u00f3w. W stosunku do czterech sprawa zosta\u0142a od razu zwr\u00f3cona rzecznikowi dyscyplinarnemu, pozosta\u0142ym za\u015b w wyniku przeprowadzonego post\u0119powania nie udowodniono sprzeniewierzenia si\u0119 niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dziowskiej.<\/p>\r\n\r\n

Efekty weryfikacji PRL-owskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci s\u0105 wi\u0119c zatrwa\u017caj\u0105ce. Wynika z niej – wbrew oczywistym faktom – \u017ce wszyscy s\u0119dziowie okresu komunistycznego dzia\u0142ali na wskro\u015b etycznie, byli niezawi\u015bli i niezale\u017cni. Nie pierwszy to i nie ostatni przypadek, w kt\u00f3rym ca\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwo wie doskonale o skandalicznym dzia\u0142aniu organ\u00f3w pa\u0144stwa, z wyj\u0105tkiem elit, kt\u00f3re te dzia\u0142ania mia\u0142y rozpozna\u0107 i os\u0105dzi\u0107. Zaniedbania i zaniechania s\u0105d\u00f3w dyscyplinarnych podczas rozpatrywania wskazanych wy\u017cej spraw by\u0142y przy tym karygodne.
\r\n
\r\nDu\u017ca wyrozumia\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Og\u00f3lnie rzecz ujmuj\u0105c, a\u017c nadto widoczna by\u0142a „du\u017ca wyrozumia\u0142o\u015b\u0107” s\u0105d\u00f3w dyscyplinarnych dla os\u00f3b obwinionych – zreszt\u0105 i tak symptomatycznie niewielu: nie jest przecie\u017c mo\u017cliwe, by zaledwie 50 \u017cyj\u0105cych s\u0119dzi\u00f3w PRL dopuszcza\u0142o si\u0119 zbrodni s\u0105dowych i innych czyn\u00f3w godz\u0105cych w s\u0119dziowsk\u0105 niezawis\u0142o\u015b\u0107. I cho\u0107 prawd\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c, \u017ce nie wszyscy s\u0119dziowie orzekaj\u0105cy w sprawach dyscyplinarnych byli tak liberalni w stosunku do swoich koleg\u00f3w, to jednak ich zdania odr\u0119bne maj\u0105 wy\u0142\u0105cznie charakter „\u015bwiadectwa prawdy”. Jak podkre\u015bla prof. Adam Strzembosz, „oni sami wymagali od siebie wi\u0119cej w trudnym okresie stanu wojennego, a wiedzieli dobrze, jakie po\u017cytki przynosi\u0142o 'pryncypialne’ orzecznictwo”.
\r\nCa\u0142y proces weryfikacji pokaza\u0142 haniebn\u0105 w tym wypadku solidarno\u015b\u0107 korporacyjn\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 bez w\u0105tpienia g\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 jego fiaska. Profesor Strzembosz w swych publikacjach przedstawia najbardziej jaskrawe przypadki farsy.<\/p>\r\n\r\n

W jednym z tych przyk\u0142ad\u00f3w obwiniony s\u0119dzia w czasie orzekania by\u0142 os\u0142awionym prezesem s\u0105du wojew\u00f3dzkiego. S\u0105d dyscyplinarny odm\u00f3wi\u0142 wszcz\u0119cia wobec niego post\u0119powania dyscyplinarnego. Ale oto inny sk\u0142ad rozpatruje spraw\u0119 kolejnego obwinionego – s\u0119dziego wojew\u00f3dzkiego z tego samego s\u0105du. Warto doda\u0107, \u017ce w tej sprawie oskar\u017conych (trzech) skazano na kary 3 lat pozbawienia wolno\u015bci, w trybie dora\u017anym, za rozlepienie kilku ulotek na terenie g\u0142uchej wsi, kt\u00f3re przed zdarciem – wed\u0142ug zezna\u0144 so\u0142tysa – przeczyta\u0142 tylko jeden rolnik. W obronie tego s\u0119dziego sk\u0142ada pismo dziekan okr\u0119gowej rady adwokackiej (ORA), notabene w okresie stanu wojennego prezes s\u0105du rejonowego w tym samym okr\u0119gu. W dalszej cz\u0119\u015bci pisma prezes ORA informowa\u0142, \u017ce za fataln\u0105 atmosfer\u0119 w s\u0105dzie wojew\u00f3dzkim (a wi\u0119c naciski polityczne, zastraszanie s\u0119dzi\u00f3w) odpowiada prezes s\u0105du wojew\u00f3dzkiego, wobec kt\u00f3rego w\u0142a\u015bnie odm\u00f3wiono wszcz\u0119cia post\u0119powania dyscyplinarnego w jego w\u0142asnej sprawie!
\r\nA oto inny przyk\u0142ad. W jednym z miast skazano trzy osoby za to, \u017ce w pa\u017adzierniku 1985 r. poczyni\u0142y przygotowania do kolporta\u017cu ulotek wzywaj\u0105cych do powstrzymania si\u0119 od g\u0142osowania w wyborach do Sejmu. Przewodnicz\u0105cy sk\u0142adu \u0142awniczego, m\u0142ody s\u0119dzia s\u0105du rejonowego, skaza\u0142 aresztowanego recydywist\u0119 na kar\u0119 2 lat i 6 miesi\u0119cy bezwzgl\u0119dnego pozbawienia wolno\u015bci (!), a pozosta\u0142ych dw\u00f3ch oskar\u017conych – na 2 lata, przy czym wobec odpowiadaj\u0105cych z wolnej stopy zastosowa\u0142 areszt tymczasowy. S\u0119dzia ten prezesem s\u0105du rejonowego zosta\u0142 na samym pocz\u0105tku stanu wojennego; w omawianej sprawie zarz\u0105dzi\u0142 wydawanie kart wst\u0119pu (rzekomo ze wzgl\u0119du na niewielk\u0105 sal\u0119), nigdy nie sporz\u0105dzi\u0142 uzasadnienia wydanego wyroku, a\u017c do obj\u0119cia sprawy amnesti\u0105, ale pocz\u0105tkowo nie umia\u0142 tego wyt\u0142umaczy\u0107. Ten m\u0142ody s\u0119dzia by\u0142 delegatem na IX Zjazd PZPR, przewodnicz\u0105cym Komisji Bezpiecze\u0144stwa i Porz\u0105dku Publicznego Komitetu Wojew\u00f3dzkiego, a do 1983 r. albo 1984 r. by\u0142 cz\u0142onkiem egzekutywy KW PZPR. St\u0105d ca\u0142kiem zasadne by\u0142o przypuszczenie, \u017ce wymierzanie tak surowych kar za czynno\u015bci przygotowawcze, a wi\u0119c niekaralne, i to wobec jednego z oskar\u017conych – ponad \u017c\u0105danie prokuratora – nast\u0105pi\u0142o z powod\u00f3w innych ni\u017c merytoryczne. S\u0105d dyscyplinarny po „merytorycznym” rozpoznaniu sprawy uniewinni\u0142 obwinionego! Podwa\u017cy\u0142 wszystkie zarzuty, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 stereotypowo na kolegialno\u015b\u0107 przy surowym skazaniu. Najwi\u0119ksze w\u0105tpliwo\u015bci co do bezstronno\u015bci s\u0119dziego budzi\u0142a jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczna, ale uznano, \u017ce brak jest dostatecznych dowod\u00f3w, aby surowy wyrok by\u0142 zwi\u0105zany z t\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105. Warto doda\u0107 w tym miejscu, \u017ce s\u0119dzia ten do dzi\u015b s\u0105dzi w jednym z s\u0105d\u00f3w powszechnych, pe\u0142ni\u0105c w nim prominentn\u0105 funkcj\u0119.
\r\n
\r\n„To nie \u017cadna wysoka sprawiedliwo\u015b\u0107, tylko s\u0105d”<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Tak wygl\u0105da\u0142a farsa weryfikacji s\u0119dzi\u00f3w PRL-owskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci. Farsa, kt\u00f3r\u0105 ostatecznie podtrzyma\u0142 S\u0105d Najwy\u017cszy we wspomnianej wcze\u015bniej uchwale. Farsa, do kt\u00f3rej doskonale pasuje komentarz Jerzego Szcz\u0119snego z przywo\u0142anego na wst\u0119pie artyku\u0142u: „Grubym kreskom towarzyszy zawsze chrz\u0119st t\u0142uczonych luster. Gruba kreska z 1989 r. by\u0142a tak gruba, \u017ce w jej wyniku nast\u0105pi\u0142o przekroczenie granicy, poza kt\u00f3r\u0105 takie kwestie, jak: skrupu\u0142y, sumienie i odpowiedzialno\u015b\u0107, sta\u0142y si\u0119 iluzoryczne, a poj\u0119cia takie, jak: ha\u0144ba, wina, skrucha i przebaczenie, zyska\u0142y status staro\u015bwieckich anachronizm\u00f3w”.
\r\nW tym kontek\u015bcie trudno dziwi\u0107 si\u0119 zwyk\u0142ym obywatelom, gdy m\u00f3wi\u0105, \u017ce nie wierz\u0105 w polski wymiar sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\r\n\r\n

<\/strong>
\r\n\"\"
\r\n
\r\n<\/strong><\/p>\r\n\r\n

<\/strong>Na jednej z rozpraw strona post\u0119powania zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do s\u0119dziego s\u0142owami: „Prosz\u0119 wysokiej sprawiedliwo\u015bci”, na co s\u0119dzia, z wyra\u017anym rozbawieniem i niby \u017cartobliwie, odpar\u0142: „To nie \u017cadna wysoka sprawiedliwo\u015b\u0107, tylko s\u0105d”. Patrz\u0105c na to, ilu s\u0119dzi\u00f3w s\u0142u\u017calczo wiernych totalitaryzmowi komunistycznemu pe\u0142ni dzi\u015b prominentne funkcje w wymiarze sprawiedliwo\u015bci i sprawuje je w imieniu Rzeczypospolitej, odpowied\u017a s\u0119dziego wcale nie jawi si\u0119 jako \u017cart.<\/p>\r\n\r\n

Dr Przemys\u0142aw Czarnek<\/strong><\/em><\/p>\r\n\r\n

Autor jest konstytucjonalist\u0105, pracownikiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Paw\u0142a II.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Nie jest mo\u017cliwe, by zaledwie 50 \u017cyj\u0105cych s\u0119dzi\u00f3w PRL dopuszcza\u0142o si\u0119 zbrodni s\u0105dowych i innych czyn\u00f3w godz\u0105cych w s\u0119dziowsk\u0105 niezawis\u0142o\u015b\u0107 Efekty weryfikacji PRL-owskiego wymiaru sprawiedliwo\u015bci s\u0105 zatrwa\u017caj\u0105ce. Wbrew oczywistym faktom ka\u017ce si\u0119 nam wierzy\u0107, \u017ce wszyscy s\u0119dziowie okresu komunistycznego dzia\u0142ali etycznie, byli niezawi\u015bli i niezale\u017cni. Nie pierwszy to i nie ostatni przypadek, w kt\u00f3rym ca\u0142e […]","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,81,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27558"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=27558"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27558\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=27558"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=27558"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=27558"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}