Drodzy uczniowie, drodzy wierni,
\r\n
\r\n Opatrzno\u015b\u0107 chcia\u0142a, by w\u0142a\u015bnie w \u017cyciu wspominanego w dniu dzisiejszym Brunona z Kolonii szczeg\u00f3lnie widoczne sta\u0142o si\u0119 dzia\u0142anie dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego, o kt\u00f3rych b\u0119dziemy zaraz m\u00f3wili. W minionych tygodniach rozwa\u017cali\u015bmy r\u00f3\u017cne dary Ducha \u015awi\u0119tego, zw\u0142aszcza te spo\u015br\u00f3d nich, kt\u00f3re dotycz\u0105 najpowszechniejszych rzeczywisto\u015bci naszej doczesnej egzystencji: panowania nad sob\u0105, naszych nami\u0119tno\u015bci i naszych lek\u00f3w – czyli dary m\u0119stwa i boja\u017ani Bo\u017cej, udoskonalaj\u0105ce cnoty m\u0119stwa i wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci. Dzi\u015b m\u00f3wi\u0107 b\u0119dziemy o darze wiedzy, kt\u00f3ry udoskonala nasz stosunek do rzeczy stworzonych i zastosowanie wiary do naszego codziennego \u017cycia. Jest to wi\u0119c jeden z najwa\u017cniejszych dar\u00f3w, nawet je\u015bli nie jest najwspanialszy.
\r\n
\r\n \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego wspominamy w dniu dzisiejszym, by\u0142 doskona\u0142ym, \u017cywym przyk\u0142adem tajemniczego dzia\u0142ania tego daru, zatrzymajmy si\u0119 wi\u0119c na chwil\u0119 rozwa\u017caj\u0105c jego \u017cycie, by\u015bmy mogli na\u015bladowa\u0107 go w praktykowaniu tej cnoty.
\r\n
\r\n \u015awi\u0119ty Brunon urodzi\u0142 si\u0119 w Kolonii oko\u0142o roku 1030 w rodzinie patrycjuszowskiej. Jako m\u0142ody ch\u0142opiec ucz\u0119szcza\u0142 do szko\u0142y katedralnej w Rheims, kt\u00f3ra cieszy\u0142a si\u0119 w tym czasie bardzo dobr\u0105 opini\u0105, przede wszystkim ze wzgl\u0119du na dokonania swego prze\u0142o\u017conego, niejakiego Herimana. Jak o tym pisze w swych ksi\u0119gach sam Brunon, otrzyma\u0142 tam wszechstronne klasyczne wykszta\u0142cenie i to na bardzo wysokim poziomie. Po uko\u0144czeniu nauki powr\u00f3ci\u0142 do swego rodzinnego miasta, gdzie wyniesiony zosta\u0142 do godno\u015bci kap\u0142a\u0144skiej i zosta\u0142 kanonikiem \u015bwi\u0119tego Kuniberta. Zaledwie rok p\u00f3\u017aniej wezwany zosta\u0142 do Rheims, gdzie jego ukochany mistrz poszukiwa\u0142 doskonalszej drogi \u017cycia i ostatecznie wst\u0105pi\u0142 do klasztoru. \u015awi\u0119ty Bruno sta\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b prze\u0142o\u017conym szko\u0142y, a wkr\u00f3tce potem zosta\u0142 nawet odpowiedzialnym za wszystkie instytucje edukacyjne na terenie diecezji. Obowi\u0105zki te pe\u0142ni\u0142 z podziwu godnym oddaniem i umiej\u0119tno\u015bci\u0105 przez kolejnych dwadzie\u015bcia lat, podnosz\u0105c presti\u017c szk\u00f3\u0142 w Rheims, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wychowank\u00f3w znale\u017ali si\u0119 papie\u017c Urban II, Eudes z Chatillon, Robert z Langres i wielka liczba pra\u0142at\u00f3w, kardyna\u0142\u00f3w i opat\u00f3w, stanowi\u0105cych g\u0142\u00f3wn\u0105 si\u0142\u0119 nap\u0119dow\u0105 tego, co mogliby\u015bmy nazwa\u0107 renesansem wieku XII, a co w efekcie zaowocowa\u0142o w wieku kolejnym pojawieniem si\u0119 szk\u00f3\u0142 scholastycznych, kt\u00f3re wyda\u0142y patrona naszej szko\u0142y – \u015bwi\u0119tego Tomasza z Akwinu.
\r\n
\r\n Widzimy wi\u0119c, w jaki spos\u00f3b dzia\u0142a B\u00f3g, posy\u0142aj\u0105c Ko\u015bcio\u0142owi ludzi podobnych do \u015bwi\u0119tego Brunona, zar\u00f3wno uczonych jak pobo\u017cnych, kt\u00f3rzy przygotowuj\u0105 fundament pod chwalebne dokonania kolejnych pokole\u0144. Z pewno\u015bci\u0105 odnie\u015bliby\u015bmy korzy\u015b\u0107 z lektury dzie\u0142 naszego \u015bwi\u0119tego po\u015bwi\u0119conych zasadom i celom edukacji, kt\u00f3rej oddawa\u0142 si\u0119 z tak godn\u0105 podziwu, niestrudzon\u0105 gorliwo\u015bci\u0105, czego owoce widoczne s\u0105 dla nas po dzi\u015b dzie\u0144 – jednak \u015bwi\u0119ty Brunon znany jest zasadniczo nie ze swych pism, ale z dzie\u0142a, kt\u00f3re poch\u0142on\u0119\u0142o drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jego \u017cycia.
\r\n
\r\n Drogi Bo\u017ce s\u0105 niekiedy bardzo tajemnicze, na przyk\u0142adzie \u017cycia naszego \u015bwi\u0119tego widzimy jednak, \u017ce zawsze prowadz\u0105 one do jakiego\u015b dobra. Pobo\u017cny biskup Gerwazy, przyjaciel \u015bwi\u0119tego Brunona, kt\u00f3ry sponsorowa\u0142 i nadzorowa\u0142 budow\u0119 szk\u00f3\u0142 w Rheims, odszed\u0142 po sw\u0105 wieczn\u0105 nagrod\u0119. Niestety wyb\u00f3r jego nast\u0119pcy nie by\u0142 najszcz\u0119\u015bliwszy, pad\u0142 na cz\u0142owieka opanowanego chciwo\u015bci\u0105 i nami\u0119tno\u015bci\u0105. Biskup Manasses de Gournai, kt\u00f3ry obj\u0105\u0142 stolic\u0119 biskupi\u0105 w Rheims, sta\u0142 si\u0119 wkr\u00f3tce znienawidzony ze wzgl\u0119du na sw\u0105 bezbo\u017cno\u015b\u0107 i gwa\u0142towny charakter. Duchowie\u0144stwo diecezji wielokrotnie skar\u017cy\u0142o si\u0119 na niego legatowi papieskiemu, na co niegodny biskup odpowiedzia\u0142 w barbarzy\u0144ski spos\u00f3b pal\u0105c ich domy i konfiskuj\u0105c maj\u0105tki. Oczywi\u015bcie cz\u0142owiek tego pokroju nie by\u0142 zainteresowany dobrem diecezji, a tym bardziej szko\u0142y, co doprowadzi\u0142o do exodusu wielu wybitnych nauczycieli do innych o\u015brodk\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142y ich przyj\u0105\u0107, jak Pary\u017c, Oxford, Bolonia, Kolonia i Neapol, gdzie w kolejnym pokoleniu pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze uniwersytety. Jak wi\u0119c widzicie, w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 diab\u0142a na zbo\u017cne dzie\u0142o naszego \u015bwi\u0119tego nie tylko nie doprowadzi\u0142a do jego unicestwienia, ale poprzez rozproszenie kadry nauczaj\u0105cej spowodowa\u0142a wzrost liczby innych szk\u00f3\u0142, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 bastionami nauczania Ko\u015bcio\u0142a w kolejnym wieku.
\r\n
\r\n \u015awi\u0119ty Brunon osobi\u015bcie odby\u0142 podr\u00f3\u017c do Rzymu, by broni\u0107 swych szk\u00f3\u0142 przed zakusami niegodnego biskupa, doprowadzaj\u0105c ostatecznie do jego z\u0142o\u017cenia z urz\u0119du, wyegzekwowanego poprzez zbroje powstanie ludowe. W tej sytuacji duchowie\u0144stwo wybra\u0142o Bruna – dotychczasowego kanclerza diecezji – na urz\u0105d biskupa. Opatrzno\u015b\u0107 mia\u0142a jednak wzgl\u0119dem niego inne plany.
\r\n
\r\n Studia, jakim z wielk\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 oddawa\u0142 si\u0119 nasz \u015bwi\u0119ty, wraz z darem Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry nazywamy darem wiedzy, nape\u0142ni\u0142y go pragnieniem oddania si\u0119 Bogu w spos\u00f3b ca\u0142kowity. Wielu spo\u015br\u00f3d jego przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych podziela\u0142o to szlachetne pragnienie, z\u0142o\u017cyli nawet \u015blub rozpocz\u0119cia \u017cycia zakonnego, cho\u0107 z r\u00f3\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w realizacja tego \u015blubu zaj\u0119\u0142a a\u017c trzy lata. Pocz\u0105tkowo planowali do\u0142\u0105czy\u0107 do znanego pustelnika \u015bw. Roberta, za\u0142o\u017cyciela cysters\u00f3w w diecezji Langres, kt\u00f3rego biskup by\u0142 dawnym uczniem szko\u0142y. Wkr\u00f3tce odkryli jednak, \u017ce nie jest to ich prawdziwe powo\u0142anie, gdy\u017c poszukiwali jeszcze bardziej radykalnego od\u0142\u0105czenia si\u0119 od \u015bwiata. Udali si\u0119 wi\u0119c na spotkanie z innym uczniem Brunona, biskupem Grenoble – \u015bwi\u0119tym Hugonem. W\u0142a\u015bnie tam, w g\u00f3rach nieopodal Grenoble, odci\u0119ci od ca\u0142ego \u015bwiata, zamieszkali najbardziej by\u0107 mo\u017ce wykszta\u0142ceni ludzie tych czas\u00f3w, w ca\u0142kowitym osamotnieniu i oddani modlitwie. Ich styl \u017cycia i zasady uformowa\u0142y regu\u0142\u0119 zakonu, zwanego kartuzami.
\r\n
\r\n Cz\u0119stokro\u0107 jak na ironi\u0119, mo\u017cna powiedzie\u0107 – w Boskiej Komedii, ci w\u0142a\u015bnie, kt\u00f3rzy najgor\u0119cej usi\u0142uj\u0105 opu\u015bci\u0107 \u015bwiat, wywieraj\u0105 najwi\u0119kszy wp\u0142yw na r\u00f3\u017cne doczesne wydarzenia. Tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c w przypadku naszego \u015bwi\u0119tego. Mniej wi\u0119cej sze\u015b\u0107 lat po za\u0142o\u017ceniu zakonu kartuz\u00f3w otrzyma\u0142 polecenie, kt\u00f3rego nie m\u00f3g\u0142 nie pos\u0142ucha\u0107. Oto jeden z jego by\u0142ych uczni\u00f3w sta\u0142 si\u0119 obecnie jego prze\u0142o\u017conym – uczniem tym by\u0142 papie\u017c Urban II. Papie\u017c by\u0142 nieugi\u0119ty w swej woli kontynuacji reformy Ko\u015bcio\u0142a, tak bardzo potrzebnej i zainicjowanej przez jego poprzednika Grzegorza VII. Por\u00f3\u017cniony z cesarzem i zmuszony walczy\u0107 z antypapie\u017cem, Urban II potrzebowa\u0142 uczonych doradc\u00f3w, nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce pragn\u0105\u0142 mie\u0107 przy sobie \u015bw. Brunona.
\r\n
\r\n Jako doradca papie\u017ca nasz \u015bwi\u0119ty dzia\u0142a\u0142 z tak\u0105 dyskrecj\u0105 i pilno\u015bci\u0105, \u017ce skutki jego rad widoczne by\u0142y wkr\u00f3tce w \u017cyciu ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. \u0179yj\u0105c samotnie ze swymi bra\u0107mi w ruinach \u0142a\u017ani Dioklecjana, odegra\u0142 kluczow\u0105 rol\u0119 w reformie duchowie\u0144stwa. Cho\u0107 zaj\u0119cie Rzymu przez cesarza i dzia\u0142alno\u015b\u0107 antypapie\u017ca czyni\u0142y dzie\u0142o reformy niezwykle trudnym, zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ona zdumiewaj\u0105cym sukcesem – a wszyscy niemal w\u0142adcy chrze\u015bcija\u0144skiej Europy odpowiedzieli na wezwanie Urbana II do Pierwszej Krucjaty, kt\u00f3ra zako\u0144czy\u0142a si\u0119 sukcesem i ugruntowa\u0142a pozycj\u0119 Nast\u0119pcy \u015awi\u0119tego Piotra na kolejne trzy wieki.
\r\n
\r\n Ograniczenia czasowe nie pozwalaj\u0105 nam na bardziej szczeg\u00f3\u0142owe przedstawienie \u017cycia naszego \u015bwi\u0119tego, \u017cycia zas\u0142uguj\u0105cego na szczeg\u00f3\u0142owe studium. Po \u015bmierci \u015bwi\u0119tego Brunona, jak to by\u0142o zwyczajem w tamtych czasach, do miast w kt\u00f3rych za \u017cycia przebywa\u0142, wys\u0142any zosta\u0142 pos\u0142aniec, maj\u0105cy informowa\u0107 o jego zgonie. Pos\u0142aniec taki mia\u0142 ze sob\u0105 zazwyczaj zw\u00f3j, na kt\u00f3rym ludzie mogli wpisywa\u0107 kondolencje, pochwa\u0142y zmar\u0142ego lub zapewnienia o modlitwie. W archiwach zachowa\u0142o si\u0119 wiele takich zabytk\u00f3w, szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce s\u0105 jednak dla nas te, kt\u00f3re dotycz\u0105 \u015bmierci \u015bwi\u0119tego Brunona – ze wzgl\u0119du na fakt, \u017ce s\u0105 nadzwyczaj liczne i pe\u0142ne pochwa\u0142 pod adresem naszego \u015bwi\u0119tego. \u015awiadkowie jego \u017cycia wychwalali jego wielk\u0105 wiedz\u0119, talenty, umartwienia oraz gor\u0105ce nabo\u017ce\u0144stwo do Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Wedle tradycji to w\u0142a\u015bnie on jest autorem prefacji ku czci Matki Bo\u017cej. Uczniowie \u015bwi\u0119tego Brunona nigdy nie rozpocz\u0119li stara\u0144 o formaln\u0105 kanonizacj\u0119, twierdz\u0105c, \u017ce jego pokora nigdy nie znios\u0142aby czego\u015b takiego, jednak sam papie\u017c wpisa\u0142 go do kalendarza liturgicznego i nakaza\u0142 oddawanie mu czci publicznej, na podstawie \u015bwiadectw o licznych cudach maj\u0105cych miejsce przy jego grobie. Szczeg\u00f3ln\u0105 skuteczno\u015b\u0107 przypisuje si\u0119 jego wstawiennictwu przypadku chor\u00f3b umys\u0142owych.
\r\n
\r\n W \u017cyciu \u015bwi\u0119tego Brunona widzimy przede wszystkim dzia\u0142anie daru wiedzy. Niestety nie mamy ju\u017c do\u015b\u0107 czasu, by rozwa\u017cy\u0107 natur\u0119 tego daru, mo\u017cemy jednak dostrzec u wspominanego dzi\u015b \u015bwi\u0119tego jego skutki. Dar wiedzy udoskonala cnot\u0119 wiary, jednak czyni to w bardzo konkretny spos\u00f3b. Wiara jest oczywi\u015bcie doskona\u0142a, cz\u0119stokro\u0107 jednak brakuje nam w\u0142a\u015bciwej oceny rzeczy doczesnych w relacji do naszego celu ostatecznego. Brak nam wiedzy o tym, w jaki spos\u00f3b rzeczy te doprowadzi\u0107 nas mog\u0105 do Boga. Podczas, gdy dzi\u0119ki wierze mo\u017cemy pozna\u0107, \u017ce B\u00f3g jest dobry, to poprzez dar wiedzy widzimy Stworzenie w taki spos\u00f3b, w jaki widzi je sam B\u00f3g. Jako dzieci Bo\u017ce widzimy w \u015bwiecie stworzonym nie tylko godny podziwu lad i harmoni\u0119, ale r\u00f3wnie\u017c dzie\u0142o mistrza, kt\u00f3ry nas kocha, dzie\u0142o naszego Ojca.
\r\n
\r\n Dzi\u0119ki temu darowi wielu \u015bwi\u0119tych by\u0142o w stanie dostrzec w prostych rado\u015bciach rzeczy stworzonych ogrom samego Boga. Podobno \u015bwi\u0119ty Franciszek napomina\u0142 pewnego razu kwiaty, by zachowywa\u0142y si\u0119 ciszej, gdy\u017c zbyt g\u0142o\u015bno g\u0142osi\u0142y chwa\u0142\u0119 Boga, kt\u00f3ry stworzy\u0142 je tak doskona\u0142ymi, z subtelnie harmonijnymi, dla naszego dobra. R\u00f3wnie\u017c w przypadku \u015bwi\u0119tego Brunona, jego uczono\u015b\u0107 i wiedza doprowadzi\u0142y go do gor\u0105cego pragnienia ca\u0142kowitego oddania si\u0119 zasadzie wszystkich rzeczy, czyli Bogu.
\r\n
\r\n W nast\u0119pnym tygodniu przyjrzymy si\u0119 temu darowi nieco szczeg\u00f3\u0142owiej, teraz za\u015b niech mi b\u0119dzie wolno zako\u0144czy\u0107 jedn\u0105 obserwacja i modlitw\u0105. Na przyk\u0142adzie \u015bwi\u0119tego Brunona widzimy, jak prze\u0142o\u017cony szko\u0142y sta\u0142 si\u0119 narz\u0119dziem d\u0142ugo oczekiwanej odnowy i reformy Ko\u015bcio\u0142a. To w du\u017cej mierze dzi\u0119ki niemu patron naszej szko\u0142y, \u015bwi\u0119ty Tomasz z Akwinu, m\u00f3g\u0142 podj\u0105\u0107 studia na uniwersytecie. To w\u0142a\u015bnie katolicka szko\u0142a by\u0142a zawsze narz\u0119dziem reformy Ko\u015bcio\u0142a, nie sama w sobie, ale poprzez swe owoce, czyli wychowank\u00f3w, kt\u00f3rzy zajmowali swe miejsce w spo\u0142ecze\u0144stwie i pracowali dla dobra wsp\u00f3lnego swych kraj\u00f3w i dla Ko\u015bcio\u0142a. Pro\u015bmy wi\u0119c dzi\u015b w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny o wstawiennictwo \u015bwi\u0119tego Bruna, by r\u00f3wnie\u017c nasza szko\u0142a mog\u0142a kiedy\u015b by\u0107 podobna do jego, by r\u00f3wnie\u017c ona mog\u0142a sta\u0107 si\u0119 narz\u0119dziem reformy i by nowy renesans katolickich my\u015blicieli, pisarzy i pracownik\u00f3w m\u00f3g\u0142 doprowadzi\u0107 do odbudowy tego, co od dawna ju\u017c pozostaje zaniedbane.
\r\n
\r\n Oby dar wiedzy sk\u0142ania\u0142 nas nieustannie do pos\u0142ugiwania si\u0119 wszystkimi \u015brodkami, jakie mamy do dyspozycji, wszystkimi rzeczami stworzonymi, dla wi\u0119kszej chwa\u0142y Boga, kt\u00f3ry \u017cyje i kr\u00f3luje na wszystkie wieki wiek\u00f3w. Amen.<\/p>\r\n\r\n
Ks. Jan Jenkins, FSSPX<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Drodzy uczniowie, drodzy wierni, Opatrzno\u015b\u0107 chcia\u0142a, by w\u0142a\u015bnie w \u017cyciu wspominanego w dniu dzisiejszym Brunona z Kolonii szczeg\u00f3lnie widoczne sta\u0142o si\u0119 dzia\u0142anie dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego, o kt\u00f3rych b\u0119dziemy zaraz m\u00f3wili. W minionych tygodniach rozwa\u017cali\u015bmy r\u00f3\u017cne dary Ducha \u015awi\u0119tego, zw\u0142aszcza te spo\u015br\u00f3d nich, kt\u00f3re dotycz\u0105 najpowszechniejszych rzeczywisto\u015bci naszej doczesnej egzystencji: panowania nad sob\u0105, naszych nami\u0119tno\u015bci i […]","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,32],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27118"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=27118"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27118\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=27118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=27118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=27118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}