{"id":2589,"date":"2019-01-25T20:41:54","date_gmt":"2019-01-26T01:41:54","guid":{"rendered":""},"modified":"2019-01-26T12:08:37","modified_gmt":"2019-01-26T17:08:37","slug":"rewolucja-francuska-w-kosciele-katolickim-ks-prof-michal-poradowski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=2589","title":{"rendered":"Rewolucja francuska w Ko\u015bciele katolickim – ks. prof. Micha\u0142 Poradowski<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2008-10-12 11:41 pm<\/small><\/p>\r\n

P<\/strong>rzez przesz\u0142o dwie\u015bcie lat, rewolucja francuska daremnie usi\u0142owa\u0142a rozci\u0105gn\u0105\u0107 si\u0119 tak\u017ce i na Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, a osi\u0105gn\u0119\u0142a to dopiero w czasie Drugiego Soboru Watyka\u0144skiego (DSW). Co wi\u0119cej, osi\u0105gn\u0119\u0142a nie tylko pewne wp\u0142ywy na obrady tego\u017c Soboru, ale tak\u017ce i oczywiste triumfy. Ju\u017c na pocz\u0105tku Soboru, w\u015br\u00f3d jego uczestnik\u00f3w, wyra\u017anie zamanifestowa\u0142y si\u0119 trzy pozycje: gor\u0105cych entuzjast\u00f3w ideologii rewolucji francuskiej, zdecydowanych wrog\u00f3w tej\u017ce, oraz os\u00f3b niezdecydowanych. Tak entuzja\u015bci, jak i wrogowie ideologii rewolucyjnej usi\u0142owali pozyska\u0107 owych niezdecydowanych.<\/p>\r\n

Ale kim byli ci „niezdecydowani”? Byli to prawie wy\u0142\u0105cznie biskupi z kraj\u00f3w pozaeuropejskich, a wi\u0119c azjatyckich, afryka\u0144skich, ameryka\u0144skich, australijskich, czyli osoby, kt\u00f3re niewiele wiedzia\u0142y o historycznej roli rewolucji francuskiej, a przede wszystkim o jej zdecydowanie antychrze\u015bcija\u0144skim charakterze.<\/p>\r\n

Dlaczego jednak znaczna cz\u0119\u015b\u0107 biskup\u00f3w z kraj\u00f3w europejskich z takim entuzjazmem odnosi\u0142a si\u0119 do ideologii rewolucji francuskiej? Odpowied\u017a jest bardzo prosta: bo albo byli masonami, albo te\u017c byli zwolennikami ideologii maso\u0144skiej, bo przecie\u017c rewolucj\u0119 francusk\u0105 przygotowa\u0142a masoneria i to g\u0142\u00f3wnie je\u015bli chodzi o sam\u0105 ideologi\u0119 rewolucji i jej charakter antychrze\u015bcija\u0144ski. Jak wielu by\u0142o mason\u00f3w w\u015br\u00f3d Ojc\u00f3w Soboru \u015bwiadcz\u0105 ich przem\u00f3wienia jakby \u017cywcem brane z encyklik papieskich, kt\u00f3re pot\u0119pia\u0142y masoneri\u0119 i jej ideologi\u0119. Wystarczy zajrze\u0107 do owych encyklik papieskich, poczynaj\u0105c od Klemensa XII z roku 1738 a\u017c do Piusa XII, aby stwierdzi\u0107, \u017ce opinie te dziwnie pokrywa\u0142y si\u0119 lub co najmniej zbli\u017ca\u0142y do b\u0142\u0119d\u00f3w pot\u0119pionych przez papie\u017cy we wspomnianych wy\u017cej encyklikach. Zreszt\u0105 por\u00f3wnanie mi\u0119dzy rewolucj\u0105 francusk\u0105 i Soborem przysz\u0142o niemal w pocz\u0105tkach obrad i to ze strony entuzjast\u00f3w rewolucji francuskiej, gdy\u017c por\u00f3wnanie to po prostu narzuca\u0142o si\u0119, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o przebieg pocz\u0105tkowych obrad soborowych. Przypomnijmy, \u017ce zwo\u0142anie Stan\u00f3w Generalnych przez kr\u00f3la Francji Ludwika XVI i z jego inicjatywy (cho\u0107 mo\u017cna podejrzewa\u0107, \u017ce inicjatywa ta zosta\u0142a mu przez kogo\u015b podsuni\u0119ta), oraz drobiazgowe przygotowania temat\u00f3w obrad, kt\u00f3re mia\u0142y na celu unowocze\u015bnienie ustroju pa\u0144stwa, to wszystko zosta\u0142o ju\u017c w pierwszej sesji odrzucone, lub co najmniej nie brano tego pod uwag\u0119, gdy\u017c zgromadzeni postanowili zrobi\u0107 wszystko po swojemu i z w\u0142asnej inicjatywy. To samo sta\u0142o si\u0119 z Drugim Soborem Watyka\u0144skim, jako i\u017c Ojcowie Soboru odrzucili materia\u0142 przygotowany przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 i postanowili wszystko zacz\u0105\u0107 na nowo, wed\u0142ug w\u0142asnej inicjatywy, okazuj\u0105c w ten spos\u00f3b zupe\u0142ny brak szacunku dla Kurii Rzymskiej i jej pracownik\u00f3w, a wi\u0119c post\u0105pili zupe\u0142nie tak samo jak sta\u0142o si\u0119 w czasie rewolucji francuskiej. Ale nie ograniczono si\u0119 tylko do owych por\u00f3wna\u0144 formalnych, lecz \u015bwiadomie \u017c\u0105dano, aby „duch” rewolucji francuskiej zapanowa\u0142 na Soborze. Wszyscy pami\u0119tamy, jak kardyna\u0142 Suenens o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce „Vaticanum II to jest rok 1789 w Ko\u015bciele”, a wi\u0119c por\u00f3wna\u0142 Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski z rewolucj\u0105 francusk\u0105, nadto dominikanin Yves Congar poszed\u0142 jeszcze dalej i por\u00f3wna\u0142 Sob\u00f3r do rewolucji pa\u017adziernikowej (i s\u0142usznie, gdy\u017c rewolucja pa\u017adziernikowa by\u0142a tym dla Rosji co rewolucja francuska dla Francji). A obaj powiedzieli to z zachwytem i z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105. W ten spos\u00f3b prawie wszyscy uczestnicy DSW uznali jednog\u0142o\u015bnie, \u017ce triumfuje na nim ideologia rewolucji francuskiej; jedni stwierdzili to z rado\u015bci\u0105, a drudzy z ubolewaniem, ale opinia na ten temat by\u0142a niemal jednomy\u015blna.<\/p>\r\n

Wkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zwolennicy ideologii rewolucji francuskiej stanowili wi\u0119kszo\u015b\u0107, st\u0105d te\u017c bez wi\u0119kszych trudno\u015bci narzucali swoje opinie i \u017c\u0105dali ca\u0142kowitej zmiany, tak co do ustroju prawnego Ko\u015bcio\u0142a, jak te\u017c co do tradycyjnej nauki Ko\u015bcio\u0142a. Usi\u0142owano wi\u0119c wszystko zmieni\u0107, ale nie zawsze w sensie udoskonalania, lecz raczej z zamiarem zrobienia wszystkiego na odwr\u00f3t.<\/p>\r\n

I tak, na przyk\u0142ad, od czas\u00f3w apostolskich a\u017c do II Soboru Watyka\u0144skiego, Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 zawsze monarchi\u0105 i to nie jak\u0105kolwiek, gdy\u017c nawet Mesjasz by\u0142 zapowiadany przez prorok\u00f3w jako kr\u00f3l. Kr\u00f3lowie, przybywaj\u0105cy do Palestyny kierowani przez gwiazd\u0119, zapytywali Heroda: gdzie si\u0119 narodzi\u0142 przysz\u0142y kr\u00f3l Izraela, st\u0105d te\u017c i rze\u017a niewini\u0105tek, zarz\u0105dzona przez Heroda. Jezus z Nazaretu zosta\u0142 skazany jako B\u00f3g-cz\u0142owiek, ale tak\u017ce jako kr\u00f3l i sam bardzo cz\u0119sto naucza\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym. Dlatego te\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 od pocz\u0105tku przyj\u0105\u0142 ustr\u00f3j monarchiczny i zachowa\u0142 go a\u017c do DSW, czego nie nale\u017cy miesza\u0107 ze spraw\u0105 Pa\u0144stwa Ko\u015bcielnego i jego ustroju monarchistycznego. Ca\u0142y ustr\u00f3j Ko\u015bcio\u0142a, a\u017c do DSW, by\u0142 zawsze monarchiczny i to w sensie takim, \u017ce w\u0142adza jego sz\u0142a z g\u00f3ry, od Boga, od papie\u017ca a\u017c do proboszcza wiejskiego, a prawo kanoniczne drobiazgowo okre\u015bla\u0142o odno\u015bn\u0105 jurysdykcj\u0119. Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 wi\u0119c monarchi\u0105 „par excellence” i to zupe\u0142nie niezale\u017cnie od zmiennych sytuacji politycznych, b\u0119d\u0105c ju\u017c monarchi\u0105 przed posiadaniem w\u0142asnego Pa\u0144stwa, jak i te\u017c po jego utraceniu, czy te\u017c kiedy odzyska\u0142 je symbolicznie jako Citta del Vaticano. Mia\u0142o to swoje ogromne konsekwencje praktyczne, jak na przyk\u0142ad pe\u0142nia w\u0142adzy papie\u017ca, niezale\u017cno\u015b\u0107 w\u0142adzy biskupa w swej diecezji, czy te\u017c proboszcza w swej parafii, oczywi\u015bcie zawsze wed\u0142ug przepis\u00f3w prawa kanonicznego.<\/p>\r\n

Ca\u0142a ta monarchiczna struktura Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142a zniszczona przez Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, a to g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce DSW, b\u0119d\u0105c entuzjast\u0105 ideologii rewolucji francuskiej, wprowadzi\u0142 do wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a ustr\u00f3j demokratyczny i to demokracji nie staro\u017cytnej, a wiec ate\u0144skiej, lecz demokracji rewolucji francuskiej, a wiec demokracji totalitarnej, bo russonianej 1). To ju\u017c nie wola Boga, Chrystusa Kr\u00f3la, rz\u0105dzi Ko\u015bcio\u0142em-monarchi\u0105, przez swego wikariusza-papie\u017ca, ale „Lud Bo\u017cy” przez nowoczesne struktury demokratyczne. Po DSW bowiem papie\u017ce nie maj\u0105 ju\u017c w\u0142adzy kr\u00f3lewskiej i we wszystkim, zgodnie z prawem kanonicznym ju\u017c zdemokratyzowanym, musz\u0105 odwo\u0142ywa\u0107 si\u0119 do najrozmaitszych instytucji demokratycznych, jak Sobory, Synody itd. i dzia\u0142a\u0107 wed\u0142ug „woli ludu”, jak w ka\u017cdym ustroju demokratycznym. Podobnie te\u017c zmieni\u0142a si\u0119 sytuacja wszystkich biskup\u00f3w, gdy\u017c zostali pozbawieni pe\u0142ni w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 mieli w dawnym ustroju monarchistycznym Ko\u015bcio\u0142a, a obecnie zale\u017c\u0105 nie tylko od Rzymu, czyli od Stolicy Apostolskiej, lecz tak\u017ce od Synod\u00f3w i ich postanowie\u0144, a przede wszystkim od Episkopatu i jego „demokratycznych” uchwa\u0142. To samo odno\u015bnie proboszcz\u00f3w, kt\u00f3rzy dawniej, w ustroju monarchistycznym Ko\u015bcio\u0142a, mieli pe\u0142nie w\u0142adzy w swych parafiach, podczas gdy obecnie ich w\u0142adza zosta\u0142a bardzo ograniczona, a to g\u0142\u00f3wnie przez swych w\u0142asnych parafian, kt\u00f3rych musz\u0105 si\u0119 radzi\u0107 niemal we wszystkich sprawach i prosi\u0107 o pozwolenie „rady parafialnej”. St\u0105d te\u017c zupe\u0142na zmiana w nowym kodeksie prawa kanonicznego.<\/p>\r\n

Mo\u017cna dyskutowa\u0107, czy ustr\u00f3j poprzedni, a wi\u0119c monarchistyczny, by\u0142 lepszy od obecnego ustroju demokratycznego, ale nas interesuje tutaj zupe\u0142nie co innego, a mianowicie stwierdzenie, \u017ce rewolucja francuska, a wed\u0142ug niekt\u00f3rych, jak wida\u0107, rewolucja pa\u017adziernikowa czyli bolszewicka, odnios\u0142y triumf w Ko\u015bciele, narzucaj\u0105c mu swoj\u0105 ideologi\u0119 polityczn\u0105, w miejsce zasad jakie da\u0142 mu sam Chrystus Pan. \u0141atwo jest zda\u0107 sobie spraw\u0119 z tej zasadniczej zmiany, por\u00f3wnuj\u0105c tre\u015b\u0107 poprzedniego i obecnego Kodeksu Prawa Kanonicznego, i to nie tylko co do sprawy ustroju Ko\u015bcio\u0142a, ale tak\u017ce i przede wszystkim odno\u015bnie wszystkich zwyczaj\u00f3w \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego; wiele z tego co w dawnym Kodeksie Prawa Kanonicznego by\u0142o zakazane, w obecnym Kodeksie jest nakazane lub co najmniej dozwolone 2). A nie s\u0105 to sprawy banalne, bo za nimi znajduj\u0105 si\u0119 bardzo wa\u017cne zasady moralne i dogmatyczne. W dawnym ustroju monarchicznym spe\u0142nia\u0142a si\u0119 wola Bo\u017ca, wola Chrystusa Pana, a w ustroju demokratycznym, obecnie zaprowadzonym, spe\u0142nia si\u0119 wol\u0119 cz\u0142owieka, wol\u0119 ludu i jego zachcianki, cz\u0119sto ca\u0142kowicie sprzeczne z wol\u0105 Boga i z nauk\u0105 Chrystusa Pana. Nadto, ta „wola ludu” w praktyce sprowadza si\u0119 do woli „wi\u0119kszo\u015bci g\u0142os\u00f3w”, a wi\u0119c decyduje liczba, a nie racja czy s\u0142uszno\u015b\u0107. Widzimy obecnie jak cz\u0119sto, w parlamentach kraj\u00f3w tradycyjnie chrze\u015bcija\u0144skich, przechodz\u0105 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w ustawy ca\u0142kowicie niezgodne z wol\u0105 Boga. B\u00f3g m\u00f3wi: „nie zabijaj”, a wola ludu uchwala ustawy pozwalaj\u0105ce na zabijanie nienarodzonych. B\u00f3g m\u00f3wi przez s\u0142owa liturgii \u015blubnej do ma\u0142\u017conk\u00f3w: „nie porzuc\u0119 ci\u0119 a\u017c do \u015bmierci”, a „wola ludu” uchwala ustawy o rozwodach. Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce demokracja rewolucji francuskiej nie uznaje ani prawa naturalnego, ani te\u017c Dekalogu.<\/p>\r\n

Wej\u015bcie demokracji rewolucji francuskiej do wn\u0119trza Ko\u015bcio\u0142a spowodowa\u0142o tak\u017ce zasadnicz\u0105 zmian\u0119 roli Ko\u015bcio\u0142a w spo\u0142ecze\u0144stwie jako takim. Ko\u015bci\u00f3\u0142 monarchistyczny, rz\u0105dzony przez Chrystusa Kr\u00f3la, s\u0142u\u017cy\u0142 Bogu, a obecny Ko\u015bci\u00f3\u0142 demokratyczny sam podkre\u015bla w dokumentach II Soboru Watyka\u0144skiego, i\u017c s\u0142u\u017cy cz\u0142owiekowi i ludzko\u015bci, a ta „ludzko\u015b\u0107” cz\u0119sto uto\u017csamia si\u0119 z tzw. „\u015bwiatem”, a przecie\u017c Chrystus Pan przestrzega nas przed „\u015bwiatem”, jako i\u017c ten „\u015bwiat” jest jeszcze cz\u0119sto pod w\u0142adz\u0105 szatana (wystarczy przypomnie\u0107 czasy Hitlera w Niemczech, czy te\u017c Stalina w Rosji). \u015bw. Jakub pisze: „…czy nie wiecie, \u017ce przyja\u017a\u0144 ze \u015bwiatem jest nieprzyja\u017ani\u0105 z Bogiem?” (4,4). Niekt\u00f3re idee rewolucji francuskiej wtargn\u0119\u0142y do Ko\u015bcio\u0142a ju\u017c uprzednio, ale by\u0142y przez autorytety ko\u015bcielne zwalczane; dopiero w czasie Vaticanum II niekt\u00f3re z nich zosta\u0142y cz\u0119\u015bciowo lub ca\u0142kowicie przyj\u0119te przez dokumenty soborowe, a w\u015br\u00f3d nich przede wszystkim sprawa poszanowania przekona\u0144 osobistych, czyli „g\u0142osu sumienia” i jego skutk\u00f3w, a wi\u0119c uznania innych religii, nawet poga\u0144skich, jako r\u00f3wnych religii katolickiej. Przypomnijmy, \u017ce wed\u0142ug biskupa Dillona by\u0142 to g\u0142\u00f3wny postulat masonerii 3).<\/p>\r\n

Ca\u0142y szereg zasad i idei ca\u0142kowicie obcych tradycyjnej nauce Ko\u015bcio\u0142a, g\u0142oszonych przez entuzjast\u00f3w rewolucji francuskiej, zacz\u0119\u0142o przenika\u0107 do wn\u0119trza \u017cycia religijnego Ko\u015bcio\u0142a, mimo i\u017c by\u0142y one wielokrotnie przez poprzednich papie\u017cy odrzucane i napi\u0119tnowane jako heretyckie, lub co najmniej jako ca\u0142kowicie niezgodne z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, zw\u0142aszcza przez ostatnich papie\u017cy przedsoborowych, a wi\u0119c przez Piusa IX, Piusa X, Piusa XI i Piusa XII. Tak zwana „nowa teologia”, oparta na pot\u0119pionym modernizmie, ukazuje si\u0119 jeszcze przed drug\u0105 wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, ale to dopiero po zwo\u0142aniu Vaticanum II i w czasie jego obrad zaczyna si\u0119 proces asymilacji tych herezji w\u015br\u00f3d katolik\u00f3w i przesi\u0105kanie ich do dokument\u00f3w II Soboru Watyka\u0144skiego, a zw\u0142aszcza do ich interpretacji. Ta „nowa teologia” zrywa ca\u0142kowicie z „teologi\u0105 tradycyjn\u0105” Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a niemal dwutysi\u0105cletni\u0105, bo od czas\u00f3w Chrystusa Pana i Aposto\u0142\u00f3w a\u017c do DSW. Teologia tradycyjna by\u0142a i jest a\u017c do dzisiaj oparta na tzw. „philosophia perennis”, czyli na filozofii chrze\u015bcija\u0144skiej, wypracowanej przez Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, jako podstawy teologii katolickiej, nie ka\u017cda bowiem filozofia mo\u017ce by\u0107 przydatn\u0105 dla teologii katolickiej, a tylko takie filozofie, kt\u00f3re szanuj\u0105 metafizyk\u0119, szukaj\u0105c\u0105 prawdy, jako i\u017c w\u0142a\u015bnie z prawd\u0105 uto\u017csamia si\u0119 Chrystus Pan i Jego nauka. Nadto, aby prawda mog\u0142a by\u0107 zrozumiale przedstawiona, konieczna jest odpowiednia terminologia, czyli dok\u0142adne okre\u015blenie znaczenia s\u0142\u00f3w i w\u0142a\u015bnie philosophia perennis jest jedyn\u0105 filozofi\u0105, kt\u00f3ra dzi\u0119ki nieustannej i \u017cmudnej pracy filozof\u00f3w, wypracowa\u0142a konieczn\u0105 terminologie. By\u0142o to dzie\u0142o wielu wiek\u00f3w, a skromne lecz bardzo wa\u017cne jej podstawy przygotowa\u0142a ju\u017c filozofia Sokratesa, Platona i Arystotelesa, dzi\u0119ki czemu pierwsi Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a mogli wypracowa\u0107 podstawy terminologii teologicznej. Trudno tu nie wspomnie\u0107 g\u0142o\u015bnego filozofa chrze\u015bcija\u0144skiego jakim by\u0142 Boethius, kt\u00f3ry najbardziej przyczyni\u0142 si\u0119 do wypracowania terminologii filozoficzno-teologicznej, dzi\u0119ki kt\u00f3rej powsta\u0142a philosophia perennis, pozwalaj\u0105ca na uprzyst\u0119pnienie wiernym najwi\u0119kszych tajemnic Wiary, jak np. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, czyli istnienia jednego Boga w trzech osobach, Ojca, Syna i Ducha \u015bwi\u0119tego, czy te\u017c tajemnicy Chrystusa Pana jako Boga i cz\u0142owieka, a wi\u0119c jednej osoby, ale dw\u00f3ch natur: boskiej i ludzkiej. Ta philosophia perennis pierwszych wiek\u00f3w zosta\u0142a nadzwyczajnie wzbogacona i pog\u0142\u0119biona przez \u015bw. Tomasza z Akwinu, daj\u0105c tak zwany „tomizm”, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 podstaw\u0105 filozoficzn\u0105 teologii.<\/p>\r\n

Dop\u00f3ki teologia chrze\u015bcija\u0144ska, a przede wszystkim teologia katolicka pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 ow\u0105 filozofi\u0105, a zw\u0142aszcza tomizmem, wszystko w Wierze by\u0142o jasne, zrozumia\u0142e i poprawne, tak by\u0142o w Ko\u015bciele katolickim mniej wi\u0119cej a\u017c do drugiej wojny \u015bwiatowej, a je\u015bli pojawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b niedouczony teolog to Stolica Apostolska zabiera\u0142a g\u0142os. St\u0105d te\u017c tak liczne encykliki wspomnianych ju\u017c uprzednio papie\u017cy Pius\u00f3w, od IX a\u017c do XII. Przez niedouczonych teolog\u00f3w nale\u017cy rozumie\u0107 tych, kt\u00f3rzy odrzucili philosophia perennis, a przede wszystkim tomizm i zacz\u0119li pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnymi filozofiami, kt\u00f3re absolutnie nie nadaj\u0105 si\u0119 do rozwa\u017ca\u0144 teologicznych. Wspomniana ju\u017c „nowa teologia” w\u0142a\u015bnie pos\u0142uguje si\u0119 owymi pseudofilozofiami wsp\u00f3\u0142czesnymi, jak np. egzystencjonalizmem lub fenomenologi\u0105, a tym bardziej tzw. „filozofi\u0105 dzia\u0142ania” (Blondel). Wyj\u0105tkowo mo\u017cna by w pewnych wypadkach pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 w teologii tzw. „filozofi\u0105 czynu” Augusta Cieszkowskiego, poniewa\u017c filozofia ta daje pierwsze\u0144stwo „prawdzie”, gdy\u017c ta prawda metafizyczna dla Cieszkowskiego uto\u017csamia si\u0119 z Chrystusem Panem (zob. Cieszkowskiego Ojcze nasz).<\/p>\r\n

Wszystkie wsp\u00f3\u0142czesne pseudoteologie opieraj\u0105 si\u0119 albo na egzystencjonalizmie, albo te\u017c na fenomenologii, st\u0105d te\u017c nie s\u0105 teologiami, lecz maj\u0105 charakter wy\u0142\u0105cznie osobistych opinii, a opinie te, je\u015bli chodzi o pisarzy przed II Soborem Watyka\u0144skiem, a wi\u0119c jeszcze za \u017cycia papie\u017cy Pius\u00f3w, zosta\u0142y pot\u0119pione i uznane za heretyckie. Niestety, mimo tych pot\u0119pie\u0144, naucza si\u0119 ich obecnie w Seminariach i na katolickich Wydzia\u0142ach Teologicznych, st\u0105d te\u017c zam\u0119t jaki panuje obecnie w naszym \u017cyciu religijnym. St\u0105d te\u017c tylko powr\u00f3t do philosophia perennis mo\u017ce po\u0142o\u017cy\u0107 kres tym ba\u0142amuctwom.<\/p>\r\n

Wielkim triumfem rewolucji francuskiej w Ko\u015bciele katolickim jest porzucenie „teocentryzmu” i zast\u0105pienie go „antropocentryzmem”. Ca\u0142y \u015bwiatopogl\u0105d chrze\u015bcija\u0144ski jest zbudowany na teocentryzmie i nie mo\u017ce istnie\u0107 \u015bwiatopogl\u0105d chrze\u015bcija\u0144ski bez teocentryzmu, st\u0105d te\u017c porzucenie teocentryzmu jest unicestwieniem chrze\u015bcija\u0144stwa. Sprawa ta jednak nie jest taka prosta, gdy\u017c wchodzi tutaj w gr\u0119 tak\u017ce i fakt Wcielenia, a wi\u0119c przyj\u0119cia przez S\u0142owo Bo\u017ce natury cz\u0142owieka. St\u0105d te\u017c kiedy papie\u017c Pawe\u0142 VI z dum\u0105 g\u0142osi\u0142 \u015bwiatu, o\u015bwiadczaj\u0105c: „My r\u00f3wnie\u017c mamy kult cz\u0142owieka”, wierz\u0105cy katolicy odnie\u015bli to o\u015bwiadczenie do Jezusa z Nazaretu, czyli do cz\u0142owiecze\u0144stwa Chrystusa Pana, kt\u00f3ry przez przyj\u0119cie natury ludzkiej w \u0142onie Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy, sta\u0142 si\u0119 Bogiem-cz\u0142owiekiem, st\u0105d to i wy\u0142\u0105cznie to cz\u0142owiecze\u0144stwo Chrystusowe mo\u017ce odbiera\u0107 kult religijny w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan, ale nigdy, w \u017cadnym wypadku, jakiejkolwiek innej osoby, a nawet nie osoby Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny. Ko\u015bci\u00f3\u0142, w ci\u0105gu ca\u0142ej swej historii, zawsze rozr\u00f3\u017cnia\u0142 mi\u0119dzy kultem religijnym Boga i kultem \u015bwi\u0119tych, wyniesionych na o\u0142tarze (figury, obrazy itd.). Kult Boga w Ko\u015bciele katolickim zawsze by\u0142 i jest uwa\u017cany jako adoracja, zwany „latria”, kult za\u015b \u015bwi\u0119tych tylko jako czczenie, a wi\u0119c jako „dulia”, natomiast kult religijny Matki Bo\u017cej jako „superdulia”, a wi\u0119c Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze bardzo wyra\u017anie rozr\u00f3\u017cnia\u0142 mi\u0119dzy kultem Boga i stworze\u0144 boskich.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c, w czasie DSW, mimo d\u0105\u017cno\u015bci do zast\u0105pienia tradycyjnego teocentryzmu przez antropocentryzm, istnia\u0142a nadal \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce „kult cz\u0142owieka”, tak wychwalany przez papie\u017ca Paw\u0142a VI, nie ma nic wsp\u00f3lnego z antropocentryzmem ideologii rewolucji francuskiej, ale obecnie, trzydzie\u015bci lat po DSW, ju\u017c nie przypomina si\u0119 tajemnicy Wcielenia, lecz wprost m\u00f3wi si\u0119 o cz\u0142owieku jako takim. St\u0105d te\u017c poprzedni antropocentryzm, usprawiedliwiany przez dogmat Wcielenia, zosta\u0142 zast\u0105piony zwyk\u0142ym i wulgarnym antropocentryzmem. Co wi\u0119cej, zwolennicy Teilhard\u2019a de Chardin, nawi\u0105zuj\u0105 nawet do ewolucji, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce to dzi\u0119ki niej ma\u0142pa sta\u0142a si\u0119 cz\u0142owiekiem. Jest to wi\u0119c antropocentryzm zoologiczny, a wi\u0119c jak najbardziej zgodny z ideologi\u0105 rewolucji francuskiej. Tak zwana „nowa teologia” w\u0142a\u015bnie jest budowana na tym ewolucyjnym antropocentryzmie, a wi\u0119c jest te\u017c ca\u0142kowicie sprzeczna z teologi\u0105 tradycyjn\u0105.<\/p>\r\n

Ten ewolucyjny antropocentryzm, g\u0142oszony w czasie DSW, jeszcze bardziej zapanowa\u0142 w \u017cyciu religijnym katolik\u00f3w, kiedy po Soborze zacz\u0119to przeprowadza\u0107 najrozmaitsze reformy i zmiany w liturgii Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Ca\u0142a liturgia dwutysi\u0105cletnia by\u0142a liturgi\u0105 teocentryczn\u0105, poczynaj\u0105c od stylu budowy \u015bwi\u0105ty\u0144, ko\u015bcio\u0142\u00f3w i kaplic, kt\u00f3re w\u0142asn\u0105 struktur\u0105 by\u0142y skierowane ku Bogu, ku Niebiosom, ku wieczno\u015bci. Przepi\u0119kne katedry \u015bredniowiecza do dzi\u015b m\u00f3wi\u0105 nam o Bogu, o Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, o wieczno\u015bci. Bardziej jeszcze m\u00f3wi\u0105 do nas witra\u017ce, obrazy, rze\u017aby, a to dlatego, \u017ce panowa\u0142 w\u015br\u00f3d wiernych teocentryzm. Obecnie, po reformach posoborowych, to co nowe, czy to budowle, czy malowid\u0142a, obrazy, figury, o\u0142tarze niewiele m\u00f3wi\u0105 nam o Bogu i wieczno\u015bci, gdy\u017c s\u0105 ju\u017c przesi\u0105kni\u0119te antropocentryzmem. Najbardziej wida\u0107 to w zmianie liturgii. O\u0142tarz ju\u017c nie jest ukierunkowany ku Bogu, ale ku ludziom. Celebrant te\u017c jest zwr\u00f3cony ku wiernym, bior\u0105cym udzia\u0142 w ceremonii, a nie ku Bogu. Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament dawniej znajdowa\u0142 si\u0119 w centrum ko\u015bcio\u0142a, a dzi\u015b nieraz trudno go znale\u017a\u0107. Ca\u0142a liturgia Mszy \u015bwi\u0119tej zosta\u0142a tak zmieniona, \u017ce nic w niej nie zosta\u0142o z teocentryzmu, gdy\u017c wszystko zosta\u0142o podporz\u0105dkowane antropocentryzmowi. Nieliczni \u015bwieci, kt\u00f3rzy ocaleli w okresie nowego obrazob\u00f3rstwa posoborowego, chyba ze zdumieniem patrz\u0105 na to co si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni obecnie dzieje; zapewne zapytuj\u0105 czy owe ceremonie maj\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego z dawn\u0105 Msz\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105, czy te\u017c s\u0105 to jakie\u015b protestanckie zebrania; i nic dziwnego skoro obecna liturgia mszalna zosta\u0142a wzi\u0119ta z protestanckiej ceremonii. Tak to antropocentryzm wyrugowa\u0142 teocentryzm.<\/p>\r\n

Najwi\u0119ksze jednak spustoszenie dokona\u0142 w tak zwanej „nowej teologii”, kt\u00f3rej „nowo\u015b\u0107” polega w\u0142a\u015bnie na ca\u0142kowitym zerwaniu z teologi\u0105 tradycyjn\u0105 i na powrocie do wszelkich pogl\u0105d\u00f3w heretyckich, jakie ukazywa\u0142y si\u0119 w ci\u0105gu dwutysi\u0105clecia chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\r\n

Ta „nowa teologia” daje nam nowe poj\u0119cie Ko\u015bcio\u0142a, ca\u0142kowicie niezgodne z poj\u0119ciem tradycyjnym. A\u017c do II Soboru Watyka\u0144skiego Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 pojmowany przede wszystkim jako Cia\u0142o Mistyczne Chrystusa Pana, wed\u0142ug teologii \u015bw. Paw\u0142a. Do Ko\u015bcio\u0142a nale\u017ca\u0142y tylko i wy\u0142\u0105cznie osoby wierz\u0105ce w Chrystusa Pana, jako Boga-cz\u0142owieka i w nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, a przyjmowani byli do Ko\u015bcio\u0142a przez Chrzest \u015bw. Natomiast „nowa teologia” pojmuje Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako wsp\u00f3lnot\u0119 wszystkich ludzi, \u017cyj\u0105cych na planecie Ziemia, a wi\u0119c tak\u017ce i nie wierz\u0105cych i nie ochrzczonych, a nawet takich, kt\u00f3rzy o Ko\u015bciele nic nie s\u0142yszeli i go nie znaj\u0105, ale przez „now\u0105 teologi\u0119” s\u0105 uwa\u017cani jako „chrze\u015bcijanie anonimowi”. Takie poj\u0119cie Ko\u015bcio\u0142a zrujnowa\u0142o misjonarstwo, bo po co misjonarze maj\u0105 nawraca\u0107 pogan, je\u015bli ci, b\u0119d\u0105c poganami, i tak nale\u017c\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a i b\u0119d\u0105 zbawieni?<\/p>\r\n

„Nowa teologia” narzuci\u0142a tak\u017ce katolikom nowe poj\u0119cia ekumenizmu, kt\u00f3ry jest pojmowany jako zjednoczenie wszystkich religii, nawet poga\u0144skich, kt\u00f3re, a\u017c do II Soboru Watyka\u0144skiego uwa\u017cane by\u0142y jako szata\u0144skie, a to na podstawie psalmu 95, kt\u00f3ry m\u00f3wi: „\u0105uoniam omnes dii gentium daemonia”, czyli: bo\u017ckowie pogan s\u0105 demonami.<\/p>\r\n

T\u0119 „now\u0105 teologi\u0119” naszych czas\u00f3w charakteryzuje tak\u017ce przesadny subiektywizm, czyli szukanie pewno\u015bci tylko i wy\u0142\u0105cznie we w\u0142asnej \u015bwiadomo\u015bci, a wi\u0119c w sobie samym, a nie w \u015bwiecie zewn\u0119trznym, czyli w Objawieniu zawartym w Pi\u015bmie \u015bw. i w Tradycji, ani te\u017c w oficjalnej nauce Ko\u015bcio\u0142a, g\u0142oszonej w ci\u0105gu wszystkich wiek\u00f3w jego istnienia. Ta „nowa teologia” nie bierze wi\u0119c pod uwag\u0119 Depositum Fidei, o kt\u00f3rym tak gorliwie przypomina\u0142 \u015bw. Pawe\u0142 w li\u015bcie do Tymoteusza (2 Tym. l, 12). Tak\u017ce tradycyjna nauka Ko\u015bcio\u0142a nie interesuje tej „nowej teologii”, st\u0105d te\u017c jej najrozmaitsze dziwactwa i ba\u0142amuctwa, jak np. \u017ce wszyscy ludzie b\u0119d\u0105 zbawieni, niezale\u017cnie od tego w jaki spos\u00f3b \u017cyj\u0105, a wi\u0119c \u017ce nie istnieje piek\u0142o, a przecie\u017c Chrystus Pan powiedzia\u0142: „Id\u0105c na ca\u0142y \u015bwiat, g\u0142o\u015bcie ewangeli\u0119 wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, zbawion b\u0119dzie, a kto nie uwierzy, b\u0119dzie pot\u0119piony” (\u015bw. Mk 16, 15-16).<\/p>\r\n

Ukaza\u0142 si\u0119 te\u017c w tej „nowej teologii” nowy personalizm, zupe\u0142nie inny ni\u017c ten tradycyjny, oparty na filozofii Boethiusa i \u015bw. Tomasza z Akwinu. Ten „nowy personalizm” to poga\u0144ski kult cz\u0142owieka, nawi\u0105zuj\u0105cy do my\u015bli Spinozy, Kanta i Hegla, a przesi\u0105kni\u0119ty panteizmem.<\/p>\r\n

G\u0142\u00f3wnymi przedstawicielami tej „nowej teologii”, pot\u0119pionej wielokrotnie przez ostatnich papie\u017cy przedsoborowych, s\u0105 Karl Rahner, Yves Congar, Alois Grillmeier, Hans Kung, De Lubac, Semmelroth, Urs von Balthazar i Schillebeeck.<\/p>\r\n

Oto niekt\u00f3re triumfy rewolucji francuskiej w Ko\u015bciele katolickim.<\/p>\r\n

Najwi\u0119kszym jednak triumfem rewolucji francuskiej jest to, \u017ce w miejsce tradycyjnej zasady: „wszystko dla wi\u0119kszej chwa\u0142y Boga”, II Sob\u00f3r Watyka\u0144skie wprowadzi\u0142 zasad\u0119: „wszystko na ziemi powinno by\u0107 podporz\u0105dkowane cz\u0142owiekowi” (Gaudium et Spes, 12, 1), czyli triumf antropocentryzmu nad teocentryzmem.<\/p>\r\n

ks. prof. Micha\u0142 Poradowski<\/strong><\/em><\/div>\r\n

Przypisy: <\/strong><\/p>\r\n

1) Zob. I.L. Talmon, Los origenes de la dcmocracia totalitaria.<\/p>\r\n

2) Na przyk\u0142ad: poprzednie prawo kanoniczne zabrania\u0142o koncelebracji (c. 803), a obecne prawo kanoniczne na ni\u0105 pozwala. Sprawa ta jest bardzo wa\u017cna, bo kiedy stu ksi\u0119\u017cy koncelebruje jest tylko jedna Msza \u015bwi\u0119ta, a nie sto, co bardzo interesuje dusze w czy\u015b\u0107cu cierpi\u0105ce.<\/p>\r\n

3) G.F. Dillon, Antychryst w walce z Ko\u015bcio\u0142em, Fulmen, 1994.<\/p>\r\n

(Ks. Micha\u0142 Poradowski, Dziedzictwo rewolucji francuskiej, Wroc\u0142aw 2001, ss.192-199)<\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2008-10-12 11:41 pm Przez przesz\u0142o dwie\u015bcie lat, rewolucja francuska daremnie usi\u0142owa\u0142a rozci\u0105gn\u0105\u0107 si\u0119 tak\u017ce i na Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, a osi\u0105gn\u0119\u0142a to dopiero w czasie Drugiego Soboru Watyka\u0144skiego (DSW). Co wi\u0119cej, osi\u0105gn\u0119\u0142a nie tylko pewne wp\u0142ywy na obrady tego\u017c Soboru, ale tak\u017ce i oczywiste triumfy. Ju\u017c na pocz\u0105tku Soboru, w\u015br\u00f3d jego uczestnik\u00f3w, wyra\u017anie zamanifestowa\u0142y si\u0119 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[14,328],"tags":[131,47,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2589"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2589"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2589\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2589"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2589"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2589"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}