{"id":25733,"date":"2010-08-14T22:41:47","date_gmt":"2010-08-15T03:41:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=25733"},"modified":"2010-08-14T22:45:01","modified_gmt":"2010-08-15T03:45:01","slug":"sw-maksymilian-maria-kolbe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=25733","title":{"rendered":"\u015aw. Maksymilian Maria Kolbe"},"content":{"rendered":"<p><strong>Rajmund  urodzi\u0142 si\u0119 8 stycznia 1894 roku w Zdu\u0144skiej Woli ko\u0142o \u0141odzi, z  ma\u0142\u017conk\u00f3w Juliusza Kolbego (\u201d\u00a0 1914) i Marianny z D\u0105browskich (\u201d\u00a0 1946).<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>W dniu urodzin otrzyma\u0142 Chrzest \u015bwi\u0119ty w ko\u015bciele parafialnym pw.  Wniebowzi\u0119cia NMP. By\u0142 drugim z kolei dzieckiem Kolb\u00f3w. Rodzice trudnili  si\u0119 tkactwem cha\u0142upniczym, ale z powodu ci\u0119\u017ckich warunk\u00f3w materialnych  byli zmuszeni zwin\u0105\u0107 warsztat i przenie\u015b\u0107 si\u0119 do \u0141odzi, potem do  Pabianic, gdzie ojciec pracowa\u0142 w fabryce, a matka prowadzi\u0142a sklepik i  pracowa\u0142a jako po\u0142o\u017cna (ok. 1897).<\/p>\r\n\r\n<p>Rodzice Rajmunda nale\u017celi do III Zakonu \u015bw. Franciszka. Ojciec,  ogarni\u0119ty szczerym patriotyzmem, ch\u0119tnie czyta\u0142 swoim synom patriotyczne  ksi\u0105\u017cki. Ch\u0142opcy &#8222;zara\u017ceni&#8221; od ojca najch\u0119tniej bawili si\u0119 w rycerzy i  rysowali na p\u0142otach polskie or\u0142y. Pierwsze nauki pobierali w domu  rodzinnym.<\/p>\r\n\r\n<p>Rajmund jako ch\u0142opiec lubi\u0142 tak\u017ce nieraz i poswawoli\u0107. Pewnego dnia w  takiej sytuacji zawo\u0142a\u0142a z wyrzutem matka: &#8222;Mundziu, co z ciebie  b\u0119dzie!?&#8221;. S\u0142owa te utkwi\u0142y mu d\u0142ugo w pami\u0119ci. Powoli ch\u0142opiec  powa\u017cnia\u0142. Kiedy mia\u0142 12 lat, ukaza\u0142a mu si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna,  trzymaj\u0105ca w r\u0119kach dwie korony: bia\u0142\u0105 i czerwon\u0105. Zapyta\u0142a ch\u0142opca, czy  je chce, a r\u00f3wnocze\u015bnie da\u0142a mu do zrozumienia, \u017ce korona bia\u0142a oznacza  czysto\u015b\u0107, a czerwona m\u0119cze\u0144stwo. &#8222;Odpowiedzia\u0142em, \u017ce chc\u0119. W\u00f3wczas  Matka Bo\u017ca mile na mnie spojrza\u0142a i znik\u0142a&#8221;. By\u0142o to w ko\u015bciele  parafialnym w Pabianicach.<\/p>\r\n\r\n<p><img fetchpriority=\"high\" decoding=\"async\" class=\"alignleft\" style=\"margin: 10px;\" src=\"http:\/\/www.marypages.com\/KolbeN.jpg\" alt=\"\" width=\"311\" height=\"418\" align=\"left\" \/>W 1907 roku franciszkanie konwentualni ze Lwowa prowadzili w  Pabianicach misje. Rajmund wraz ze swoim starszym bratem Franciszkiem,  postanowi\u0142 wst\u0105pi\u0107 do franciszkan\u00f3w. Obaj przedarli si\u0119 przez granic\u0119 z  zaboru rosyjskiego do zaboru austriackiego, do Lwowa, gdzie wst\u0105pili do  ma\u0142ego seminarium franciszkan\u00f3w konwentualnych. W trzy lata potem  pod\u0105\u017cy\u0142 za nimi brat najm\u0142odszy, J\u00f3zef. Lw\u00f3w przypomnia\u0142 Rajmundowi  czasy, kiedy to w katedrze lwowskiej przed cudownym obrazem Matki Bo\u017cej  \u0142askawej kr\u00f3l polski, Jan Kazimierz, og\u0142osi\u0142 Maryj\u0119 Kr\u00f3low\u0105 Polski i  z\u0142o\u017cy\u0142 na Jej r\u0119ce \u015blubowanie (1656). Przed tym samym obrazem postanowi\u0142  i on tak\u017ce po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 Maryi. &#8222;Z twarz\u0105 pochylon\u0105 ku ziemi &#8211; napisze w  swoich pami\u0119tnikach &#8211; obieca\u0142em Naj\u015bwi\u0119tsza Maryi Pannie, kr\u00f3luj\u0105cej na  o\u0142tarzu, \u017ce b\u0119d\u0119 walczy\u0142 dla Niej. Jak? &#8211; nie wiedzia\u0142em, ale  wyobra\u017ca\u0142em sobie walk\u0119 or\u0119\u017cem materialnym&#8221;.<\/p>\r\n\r\n<p>Szybko jednak doszed\u0142 do przekonania, \u017ce walki zbrojnej nie da si\u0119  pogodzi\u0107 ze stanem duchownym, kt\u00f3ry sobie zamierza\u0142 obra\u0107. Postanowi\u0142  zatem zrezygnowa\u0107 z kap\u0142a\u0144stwa i po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 jako \u017co\u0142nierz walce w  obronie Ojczyzny. Wtedy to w\u0142a\u015bnie na terenie Austrii tworzy\u0142y si\u0119  podziemne organizacje wojskowe, maj\u0105ce na celu wyzwolenie Polski spod  okupant\u00f3w. Tworzy\u0142y si\u0119 legiony polskie. Kiedy Rajmund z bratem byli ju\u017c  zdecydowani, przyby\u0142a do nich w odwiedziny matka. Skoro jej wyjawili  sw\u00f3j zamiar, wtedy wyzna\u0142a, \u017ce wraz z ojcem postanowi\u0142a po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 na  wy\u0142\u0105czn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 Bo\u017c\u0105. Rajmund uzna\u0142 w tym dla siebie znak woli Bo\u017cej,  \u017ce ma pozosta\u0107. Poprosi\u0142 te\u017c niebawem o przyj\u0119cie do nowicjatu (1910). W  rok potem z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby czasowe.<\/p>\r\n\r\n<p>Poniewa\u017c w ma\u0142ym seminarium uko\u0144czy\u0142 klas\u0119 \u00f3sm\u0105 gimnazjaln\u0105, w roku  1912 prze\u0142o\u017ceni wys\u0142ali go na dalsze studia do Krakowa. St\u0105d wszak\u017ce ze  wzgl\u0119du na jego niezwyk\u0142e zdolno\u015bci skierowano go jeszcze tego samego  roku 1912 do Rzymu, gdzie zamieszka\u0142 w mi\u0119dzynarodowym kolegium  serafickim. R\u00f3wnocze\u015bnie ucz\u0119szcza\u0142 na znany uniwersytet papieski,  prowadzony przez jezuit\u00f3w, Gregorianum. Studia filozoficzne (1912-1915),  jak i teologiczne (1915-1919) uwie\u0144czy\u0142 dwoma doktoratami. Rajmund  okazywa\u0142 nadto wybitne uzdolnienia matematyczno-fizyczne. Napisa\u0142  artyku\u0142 pt. Etereoplan o poje\u017adzie mi\u0119dzyplanetarnym.<\/p>\r\n\r\n<p>Dnia 1 listopada 1914 roku Kolbe z\u0142o\u017cy\u0142 profesj\u0119 uroczyst\u0105, w czasie  kt\u00f3rej doda\u0142 sobie imi\u0119 Maria. Dnia 28 kwietnia 1918 roku Kolbe otrzyma\u0142  \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Rzym by\u0142 dla o. Kolbego opatrzno\u015bciowy. W stolicy  chrze\u015bcija\u0144stwa zrozumia\u0142, \u017ce nie tylko Polska, ale i ca\u0142y \u015bwiat  powinien nale\u017ce\u0107 do Chrystusa. W 1917 roku przypada\u0142y dwie rocznice,  kt\u00f3re o. Kolbemu da\u0142y wiele do my\u015blenia: 400-lecie wyst\u0105pienia Marcina  Lutra i 200-lecie powstania masonerii. Dwie te okazje wykorzystali  wrogowie Ko\u015bcio\u0142a dla zamanifestowania do niego nienawi\u015bci. Burmistrz  Rzymu, \u017byd, Ernest Nathan, zosta\u0142 wielkim mistrzem maso\u0144skim. Zarz\u0105dzi\u0142  on obchody z czarnym sztandarem giordanobrunist\u00f3w, na kt\u00f3rym by\u0142 znak  Lucyfera, depcz\u0105cego \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a. W czasie pochodu wo\u0142ano:  &#8222;Diabe\u0142 b\u0119dzie rz\u0105dzi\u0142 w Watykanie, a papie\u017c b\u0119dzie jego szwajcarem  (gwardzist\u0105; s\u0142ug\u0105)&#8221;. Maksymilian jako \u015bwiadek patrzy\u0142 z najwy\u017cszym  b\u00f3lem i oburzeniem, jak mo\u017cna by\u0142o w Wiecznym Mie\u015bcie dopu\u015bci\u0107 do takiej  prowokacji. Jeszcze wi\u0119cej dra\u017cni\u0142a go oboj\u0119tno\u015b\u0107 t\u0142umu gapi\u00f3w, nie  reaguj\u0105cego na to blu\u017anierstwo. R\u00f3wnocze\u015bnie w tym samym roku 1917 \u015bwiat  katolicki obchodzi\u0142 rocznic\u0119 75-lecia objawienia si\u0119 NMP Alfonsowi  Ratisbonne.<br \/>\r\n Wspomniane wypadki natchn\u0119\u0142y Maksymiliana, a\u017ceby  utworzy\u0107 z jednostek najbardziej bojowych i oddanych Maryi Niepokalanej  rodzaj bractwa, kt\u00f3re by skupia\u0142o w swoich szeregach wszystkich ludzi,  kt\u00f3rym sprawa kr\u00f3lestwa Bo\u017cego na ziemi le\u017cy na sercu. W porozumieniu  zatem z prze\u0142o\u017conymi i po naradzie ze spowiednikiem w tym samym roku  1917, gdy by\u0142 jeszcze subdiakonem, za\u0142o\u017cy\u0142 w\u015br\u00f3d swoich koleg\u00f3w  Rycerstwo Niepokalanej (Militia Immaculatae).<\/p>\r\n\r\n<p>W 1919 roku o. Maksymilian powr\u00f3ci\u0142 do Polski. Bardzo si\u0119 ucieszy\u0142,  \u017ce jest ju\u017c wolna. Postanowi\u0142 do\u0142o\u017cy\u0107 wszystkich si\u0142, by by\u0142a kr\u00f3lestwem  Niepokalanej. Zacz\u0105\u0142 wi\u0119c werbowa\u0107 ochotnik\u00f3w do Rycerstwa  Niepokalanej. W styczniu 1922 roku zacz\u0105\u0142 wydawa\u0107 w Krakowie Rycerza  Niepokalanej. Prze\u0142o\u017ceni jednak w obawie, \u017ce o. Kolbe zad\u0142u\u017cy klasztor,  wys\u0142ali go do Grodna, gdzie \u015awi\u0119ty za\u0142o\u017cy\u0142 zaraz drukarni\u0119. Pracowa\u0142  niestrudzenie nad nowym dzie\u0142em, kt\u00f3re uwa\u017ca\u0142 za program swojego \u017cycia.  Ale te\u017c owoce rych\u0142o okaza\u0142y si\u0119 w ca\u0142ej pe\u0142ni: w 1927 roku Rycerz  Niepokalanej wychodzi\u0142 ju\u017c w nak\u0142adzie 70 000 egzemplarzy, a liczba  cz\u0142onk\u00f3w Milicji Niepokalanej (MI) wzros\u0142a do 126 000 cz\u0142onk\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n<p>Prawdziwy  wszak\u017ce rozmach nast\u0105pi\u0142 dopiero wtedy, gdy o. Kolbe przeni\u00f3s\u0142 swoje  dzie\u0142o do Teresina, 42 km od Warszawy. W roku 1927 za\u0142o\u017cy\u0142 tu  Niepokalan\u00f3w. Kiedy wybuch\u0142a wojna \u015bwiatowa w 1939 roku, klasztor w  Niepokalanowie liczy\u0142 13 ojc\u00f3w, 18 kleryk\u00f3w nowicjusz\u00f3w, 527 braci  profes\u00f3w, 82 kandydat\u00f3w na braci i 122 ch\u0142opc\u00f3w w ma\u0142ym seminarium. By\u0142  to wi\u0119c najwi\u0119kszy klasztor w owych latach na \u015bwiecie i jeden z  najwi\u0119kszych, jakie znaj\u0105 dzieje Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n\r\n<p>Nak\u0142ad Rycerza Niepokalanej doszed\u0142 do 750 000 egzemplarzy, Rycerzyk  Niepokalanej dla dzieci mia\u0142 nak\u0142ad 221 000 egzemplarzy, Ma\u0142y Dziennik  osi\u0105gn\u0105\u0142 ju\u017c cyfr\u0119 137 000 egzemplarzy, a jego wydanie niedzielne 225  000 egzemplarzy. Od roku 1938 Niepokalan\u00f3w posiada\u0142 w\u0142asn\u0105 radiostacj\u0119.  Nie obywa\u0142o si\u0119 oczywi\u015bcie bez trudno\u015bci. Prasa wolnomy\u015blna robi\u0142a  wszystko, by dzie\u0142o o\u015bmieszy\u0107 i odstr\u0119czy\u0107 od niego przyjaci\u00f3\u0142, ale tw\u00f3r  Niepokalanej pokonywa\u0142 wszystkie przeszkody.<\/p>\r\n\r\n<p>W  1930 roku o. Kolbe opuszcza Niepokalan\u00f3w i w towarzystwie 4 wsp\u00f3\u0142braci  za zezwoleniem prze\u0142o\u017conego generalnego udaje si\u0119 do Japonii, do miasta  Nagasaki, gdzie zak\u0142ada drugi Niepokalan\u00f3w. W 1931 roku otworzy\u0142 tam  nowicjat, a w 1936 roku ma\u0142e seminarium.<\/p>\r\n\r\n<p>W tym roku Rycerz Niepokalanej w j\u0119zyku japo\u0144skim mia\u0142 ju\u017c nak\u0142ad 65  000 egzemplarzy. &#8222;Szaleniec Bo\u017cy&#8221; zamierza\u0142 otworzy\u0107 podobne do  Niepokalanowa polskiego i japo\u0144skiego o\u015brodki w ca\u0142ym \u015bwiecie ku chwale  Niepokalanej i rozszerzeniu Jej kr\u00f3lestwa na ziemi. To jednak by\u0142o  piek\u0142u za wiele. Bohaterskie \u017cycie mia\u0142 \u015awi\u0119ty zako\u0144czy\u0107 jeszcze  pi\u0119kniejsz\u0105 \u015bmierci\u0105. Czerwona korona m\u0119cze\u0144stwa by\u0142a ju\u017c blisko.<\/p>\r\n\r\n<p>W\u0142a\u015bnie o. Maksymilian powr\u00f3ci\u0142 do kraju, by podeprze\u0107 Niepokalan\u00f3w  polski, kt\u00f3ry w czasie jego nieobecno\u015bci prze\u017cywa\u0142 kryzys. I kiedy  wszystko ponownie zacz\u0119\u0142o i\u015b\u0107 z dynamicznym rozmachem, wybuch\u0142a wojna, a  po niej nasta\u0142a noc okupacji.<\/p>\r\n\r\n<p>Dnia 19 wrze\u015bnia Niemcy przyst\u0105pili do likwidacji Niepokalanowa. Wraz  z o. Kolbe pozostali bracia zostali r\u00f3wnie\u017c aresztowani i umieszczeni w  obozie w Amtlitz (mi\u0119dzy 24 wrze\u015bnia a 8 listopada). St\u0105d wywieziono  ich do Ostrzeszowa (od 9 listopada do 8 grudnia 1939 roku). W sam\u0105  uroczysto\u015b\u0107 Niepokalanej, 8 grudnia, nast\u0105pi\u0142o zwolnienie z obozu.<\/p>\r\n\r\n<p>O. Kolbe natychmiast powr\u00f3ci\u0142 do Niepokalanowa. Tu zaj\u0105\u0142 si\u0119  przygotowaniem 3000 miejsc dla wysiedlonych z Pozna\u0144skiego, w\u015br\u00f3d  kt\u00f3rych \u017byd\u00f3w by\u0142o 2000. Zorganizowa\u0142 nieustann\u0105 adoracj\u0119 Naj\u015bw.  Sakramentu, otworzy\u0142 warsztaty naprawy zegark\u00f3w i rower\u00f3w, wystawi\u0142  ku\u017ani\u0119 i blacharni\u0119, zorganizowa\u0142 krawczarni\u0119 i dzia\u0142 sanitarny. 17  lutego 1941 roku gestapo zabra\u0142o o. Kolbego do Warszawy na os\u0142awiony  Pawiak. 25 maja 1941 roku wywieziono go do obozu koncentracyjnego w  O\u015bwi\u0119cimiu. Otrzyma\u0142 numer 16 670.<\/p>\r\n\r\n<p>Pod koniec lipca 1941 roku uciek\u0142 jeden z wi\u0119\u017ani\u00f3w z bloku o.  Kolbego. W\u015bciek\u0142y komendant nakaza\u0142 zwo\u0142a\u0107 na plac ca\u0142y blok i co  dziesi\u0105tego wytypowanego przez siebie wi\u0119\u017ania skaza\u0142 na \u015bmier\u0107 g\u0142odow\u0105, w  specjalnie na to przygotowanym bunkrze. W\u015br\u00f3d przeznaczonych na \u015bmier\u0107  znalaz\u0142 si\u0119 Franciszek Gajowniczek. Nieszcz\u0119\u015bliwy westchn\u0105\u0142, \u017ce musi  opu\u015bci\u0107 \u017con\u0119 i dzieci. Wtedy sta\u0142a si\u0119 rzecz, kt\u00f3ra zdumia\u0142a kat\u00f3w. Z  szeregu wyszed\u0142 o. Kolbe i prosi\u0142, by jego skazano na \u015bmier\u0107 zamiast  Gajowniczka, kt\u00f3ry sta\u0142 obok niego. Na pytanie: kim jest? odpar\u0142, \u017ce  jest kap\u0142anem katolickim. Jest samotny, a Gajowniczek ma \u017con\u0119 i dzieci.  Poszed\u0142 na \u015bmier\u0107 wraz z 9 towarzyszami do bloku \u015bmierci, nr 13.  Bunkier, kt\u00f3ry dot\u0105d by\u0142 miejscem przekle\u0144stw i rozpaczy, pod  przewodnictwem o. Maksymiliana sta\u0142 si\u0119 przybytkiem Bo\u017cej chwa\u0142y.  Modlono si\u0119 i \u015bpiewano nabo\u017cne pie\u015bni. Przyzwyczajony do g\u0142odu o. Kolbe  prze\u017cy\u0142 w bunkrze dwa tygodnie bez kruszyny chleba i kropli wody.  Wreszcie oprawcy dobili go zastrzykiem fenolu. Sta\u0142o si\u0119 to 14 sierpnia,  w wigili\u0119 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bw. Maryi Panny 1941 roku. O. Kolbe mia\u0142  zaledwie 47 lat.<\/p>\r\n\r\n<p>Dnia 17 pa\u017adziernika 1971 roku papie\u017c Pawe\u0142 VI dokona\u0142 osobi\u015bcie  uroczystej beatyfikacji M\u0119czennika w obecno\u015bci dziesi\u0105tk\u00f3w tysi\u0119cy  wiernych z ca\u0142ego \u015bwiata i ponad 3000 pielgrzym\u00f3w polskich. Dnia 10  pa\u017adziernika 1982 roku Ojciec \u015bwi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II dokona\u0142 jego  kanonizacji.<\/p>\r\n\r\n<p>Kult \u015bw. Maksymiliana rozszed\u0142 si\u0119 lotem  b\u0142yskawicy po Polsce. Diecezja koszali\u0144sko-ko\u0142obrzeska og\u0142osi\u0142a go  swoim patronem. W Zdu\u0144skiej Woli, dzi\u0119ki inicjatywie miejscowego  proboszcza, powsta\u0142 O\u015brodek Pami\u0119ci \u015bw. Maksymiliana. Zachowa\u0142 si\u0119 tu  szcz\u0119\u015bliwie dom rodzinny \u015awi\u0119tego przy ulicy jego imienia. \u015aw.  Maksymilian Maria Kolbe pozostanie w dziejach Ko\u015bcio\u0142a w Polsce jako  jedna z najpi\u0119kniejszych jego postaci. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry zaufa\u0142  Niepokalanej, nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119, bo zawie\u015b\u0107 si\u0119 nie m\u00f3g\u0142. Do roku 1982 ku  czci \u015awi\u0119tego wystawiono w Polsce 61 ko\u015bcio\u0142\u00f3w i kaplic, a za granic\u0105 &#8211;  35.<\/p>\r\n\r\n<p><strong>\u0179r\u00f3d\u0142o informacji:<\/strong> x. Wincenty Zaleski SDB &#8222;\u015awi\u0119ci na ka\u017cdy dzie\u0144&#8221;, Wydawnictwo Salezja\u0144skie, Warszawa 1998<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Rajmund urodzi\u0142 si\u0119 8 stycznia 1894 roku w Zdu\u0144skiej Woli ko\u0142o \u0141odzi, z ma\u0142\u017conk\u00f3w Juliusza Kolbego (\u201d\u00a0 1914) i Marianny z D\u0105browskich (\u201d\u00a0 1946). W dniu urodzin otrzyma\u0142 Chrzest \u015bwi\u0119ty w ko\u015bciele parafialnym pw. Wniebowzi\u0119cia NMP. By\u0142 drugim z kolei dzieckiem Kolb\u00f3w. Rodzice trudnili si\u0119 tkactwem cha\u0142upniczym, ale z powodu ci\u0119\u017ckich warunk\u00f3w materialnych byli zmuszeni [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25733"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25733"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25733\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}