| <\/td>\r\n<\/tr>\r\n | ||||||||||||||||||||
Benjamin Franklin<\/p><\/td>\r\n | <\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n<\/div>\r\n\r\n Jest rok 1750. Nie ma jeszcze Stan\u00f3w Zjednoczonych Ameryki; jest 13 kolonii na kontynencie ameryka\u0144skim, tworz\u0105cych \u201eNow\u0105 Angli\u0119\u201d, w\u0142asno\u015b\u0107 macierzy – Anglii. Benjamin Franklin napisa\u0142 o populacji tego okresu: \u201eNie spos\u00f3b znale\u017a\u0107 szcz\u0119\u015bliwszej i lepiej prosperuj\u0105cej populacji na ca\u0142ej powierzchni kuli ziemskiej\u201d.<\/strong> Kiedy pojecha\u0142 do Anglii jako reprezentant interes\u00f3w kolonii, zosta\u0142 zapytany, jak mo\u017ce wyja\u015bni\u0107 rozw\u00f3j warunk\u00f3w dobrobytu w koloniach, podczas gdy w kraju macierzystym szerzy si\u0119 n\u0119dza.<\/p>\r\n\r\n \u201eTo proste\u201d,<\/strong> odpowiedzia\u0142 Franklin. \u201eW koloniach emitujemy w\u0142asne pieni\u0105dze. Nazywa si\u0119 je \u015awiadectwem Kolonialnym. Emitujemy je w odpowiedniej proporcji, \u017ceby produkty mog\u0142y \u0142atwo trafi\u0107 od producent\u00f3w do konsument\u00f3w. W ten spos\u00f3b emituj\u0105c dla nas nasze w\u0142asne pieni\u0105dze, kontrolujemy ich si\u0142\u0119 nabywcz\u0105 i nikomu nie musimy p\u0142aci\u0107 procentu.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Gdy tylko bankierzy angielscy dowiedzieli si\u0119 o tym, wprowadzili prawo zatwierdzone przez Parlament Brytyjski, zabraniaj\u0105ce koloniom emitowania w\u0142asnego pieni\u0105dza i nakazali im u\u017cycie jedynie pieni\u0105dza ze z\u0142ota i srebra po\u017cyczonego na procent przez nich – bankier\u00f3w angielskich, w ograniczonej ilo\u015bci. Obieg tego pieni\u0105dza zosta\u0142 w ten spos\u00f3b zredukowany o po\u0142ow\u0119.<\/p>\r\n\r\n \u201eW ci\u0105gu jednego roku\u201d, <\/strong> stwierdzi\u0142 Franklin \u201ewarunki \u017cycia tak si\u0119 pogorszy\u0142y, i\u017c era pro\u00adsperity si\u0119 sko\u0144czy\u0142a i rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 depresja do tego stopnia, \u017ce ulice kolonii pe\u0142ne by\u0142y bezrobotnych.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Po czym nast\u0105pi\u0142 zryw rewolucyjny przeciw Anglii, po kt\u00f3rym wydano Deklaracj\u0119 Niepodleg\u0142o\u015bci w 1776 roku. Podr\u0119czniki do historii natomiast b\u0142\u0119dnie ucz\u0105, \u017ce to wprowadzenie podatku na herbat\u0119, spowodowa\u0142o Rewolucj\u0119 Ameryka\u0144sk\u0105. Ale Franklin jasno stwierdzi\u0142:<\/p>\r\n\r\n \u201eKolonie ch\u0119tnie zaakceptowa\u0142yby na\u0142o\u017cenie pewnego podatku na herbat\u0119 i inne rzeczy, \u017ceby nie bieda spowodowana z\u0142ym wp\u0142ywem angielskich bankier\u00f3w na Parlament, co spowodowa\u0142o nienawi\u015b\u0107 kolonii do Anglii i zryw rewolucyjny\u201d. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Za\u0142o\u017cyciele Stan\u00f3w Zjednoczonych, maj\u0105c te fakty na uwadze i \u017ceby zabezpieczy\u0107 kraj przed wyzyskiem Bankier\u00f3w Mi\u0119dzynarodowych, z wielk\u0105 moc\u0105 podkre\u015blili w Ameryka\u0144skiej Konstytucji, podpisanej w Filadelfii w roku 1787, Artyku\u0142 1, cz\u0119\u015b\u0107 8, paragraf 5:<\/p>\r\n\r\n \u201eKongres jest upowa\u017cniony do emisji pieni\u0105dza i do regulacji jego warto\u015bci\u201d. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Aleksander Hamilton<\/p><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n<\/div>\r\n\r\n Lecz bankierzy nie ust\u0105pili. Ich agent, Aleksander Hamilton zosta\u0142 mianowany Sekretarzem Skarbu (obecnie minister finans\u00f3w) w gabinecie George\u2019a Washingtona i przekonywa\u0142 o emitowaniu pieni\u0105dza na procent i o tym, \u017ce Bank Federalny powinien znajdowa\u0107 si\u0119 w r\u0119kach prywatnych. Jego fa\u0142szywy argument brzmia\u0142, \u017ce: \u201eJe\u015bli d\u0142ug narodowy nie b\u0119dzie zbyt du\u017cy, b\u0119dzie dla nas narodowym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem… M\u0105dro\u015b\u0107 rz\u0105du powinna si\u0119 uwidacznia\u0107 w tym, \u017ceby nie wierzy\u0107 takim pon\u0119tnym i niebezpiecznym \u015brodkom jak emisja swoich w\u0142asnych pieni\u0119dzy\u201d. <\/strong> Hamilton wmawia\u0142 tak\u017ce rz\u0105dowi, \u017ce tylko pieni\u0105dze po\u017cyczone na procent od bank\u00f3w prywatnych b\u0119d\u0105 akceptowane w operacjach zagranicznych. Sekretarz Stanu Tomasz Jefferson by\u0142 bardzo przeciwny temu projektowi, lecz w ko\u0144cu prezydent Waszyngton uleg\u0142 argumentom Hamiltona. W 1791 roku zosta\u0142 za\u0142o\u017cony bank federalny – \u201eBank of the United States\u201d – na okres 20 lat. Jednak mimo nazwy: \u201eBank Stan\u00f3w Zjednoczonych\u201d, by\u0142 to naprawd\u0119 \u201ebank bankier\u00f3w\u201d, poniewa\u017c nie nale\u017ca\u0142 do narodu, lecz do os\u00f3b prywatnych, maj\u0105cych kapita\u0142 bankowy w swoich r\u0119kach. Nazwa \u201eBank Stan\u00f3w Zjednoczonych\u201d u\u017cyta zosta\u0142a celowo, \u017ceby wprowadzi\u0107 w b\u0142\u0105d ludno\u015b\u0107 ameryka\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra mia\u0142a wierzy\u0107, \u017ce jest w\u0142a\u015bcicielem banku, co oczywi\u015bcie by\u0142o k\u0142amstwem. Termin podpisanej na 20 lat umowy funkcjonowania tego banku up\u0142ywa\u0142 w 1811 roku i Kongres Stan\u00f3w Zjednoczonych g\u0142osowa\u0142 przeciwko odnowieniu tej umowy, dzi\u0119ki wp\u0142ywowi Tomasza Jeffersona i Andrzeja Jacksona:<\/p>\r\n\r\n \u201eJe\u017celi Kongres\u201d,<\/strong> powiedzia\u0142 Jackson, \u201ema konstytucyjne prawo emitowania papierowych pieni\u0119dzy, prawo to upowa\u017cnia Kongres do przestrzegania go, a nie do oddawania go poszczeg\u00f3lnym ludziom lub korporacjom\u201d. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Tak zako\u0144czy\u0142a si\u0119 historia pierwszego Banku Stan\u00f3w Zjednoczonych. Lecz to nie by\u0142a ostatnia karta bankier\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n Nathan Rothschild z Banku Angielskiego wyda\u0142 ultimatum: \u201eAlbo podanie o odnowienie umowy b\u0119dzie zatwierdzone, albo Stany Zjednoczone zostan\u0105 wci\u0105gni\u0119te w najbardziej destrukcyjn\u0105 wojn\u0119\u201d.<\/strong> Jackson i inni patrioci ameryka\u0144scy nie wierzyli, \u017ce wp\u0142yw Mi\u0119dzynarodowej Finansjery mo\u017ce si\u0119ga\u0107 tak daleko. \u201eJeste\u015bcie z\u0142odziejsk\u0105 jaskini\u0105 \u017cmij\u201d,<\/strong> odpowiedzia\u0142 na to Jackson. \u201eMam zamiar was rozp\u0119dzi\u0107 i przy pomocy Boga Wszechmog\u0105cego rozp\u0119dz\u0119 was!\u201d <\/strong> Nathan Rothschild wyda\u0142 rozkazy: \u201eDajcie lekcj\u0119 tym zuchwa\u0142ym Amerykanom. <\/strong> Wprowad\u017acie na nowo status Kolonii\u201d. <\/strong> <\/span><\/p>\r\n\r\n Rz\u0105d brytyjski rozp\u0119ta\u0142 wojn\u0119 1812 roku przeciwko Stanom Zjednoczonym. Zamiarem Rothschilda by\u0142o doprowadzenie Stan\u00f3w Zjednoczonych do takiej biedy, \u017ce w\u0142adze ustawodawcze by\u0142yby zmuszone prosi\u0107 o pomoc finansow\u0105, kt\u00f3ra oczywi\u015bcie nadesz\u0142aby tylko pod warunkiem wznowienia umowy, wprowadzaj\u0105cej na nowo dzia\u0142anie Banku Stan\u00f3w Zjednoczonych. Tysi\u0105ce ludzi zgin\u0119\u0142o, ale co to obchodzi\u0142o Rothschilda? Osi\u0105gn\u0105\u0142 to, co chcia\u0142. Kongres Stan\u00f3w Zjednoczonych wznowi\u0142 umow\u0119 w 1816 roku. <\/span><\/p>\r\n\r\n Abraham Lincoln<\/p><\/td>\r\n W 1860 roku na stanowisko prezydenta Stan\u00f3w Zjednoczonych wybrano Abrahama Lincolna, w zamian za zniesienie niewolnictwa czarnych. Jedena\u015bcie stan\u00f3w po\u0142udniowych, kt\u00f3re popiera\u0142y niewolnictwo czarnej rasy, zdecydowa\u0142o od\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 od Unii, oderwa\u0107 od Stan\u00f3w Zjednoczonych Ameryki. By\u0142 to pocz\u0105tek wojny domowej (1861-1865).<\/p>\r\n\r\n Lincoln nie maj\u0105c pieni\u0119dzy na finansowanie dzia\u0142a\u0144 wojennych P\u00f3\u0142nocy, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do bankier\u00f3w Nowego Jorku, kt\u00f3rzy zgodzili si\u0119 po\u017cyczy\u0107 mu pieni\u0105dze na procent – od 24 do 36 procent. Lincoln odm\u00f3wi\u0142, wiedz\u0105c doskonale, \u017ce ten lichwiarski procent doprowadzi Stany Zjednoczone do ruiny. Lecz jego problem finansowy pozosta\u0142 nadal nierozwi\u0105zany!<\/p>\r\n\r\n \u201eZwr\u00f3\u0107 si\u0119 do Kongresu o przyj\u0119cie ustawy, pozwalaj\u0105cej na wydrukowanie legalnych papier\u00f3w warto\u015bciowych, op\u0142a\u0107 przy ich pomocy \u017co\u0142nierzy i wygraj razem z nimi wojn\u0119.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Tak w\u0142a\u015bnie uczyni\u0142 Lincoln i wygra\u0142 wojn\u0119. Mi\u0119dzy 1862 i 1863 rokiem, opieraj\u0105c si\u0119 na konstytucji Stan\u00f3w Zjednoczonych, Lincoln doprowadzi\u0142 do wyemitowania 450 milion\u00f3w niezad\u0142u\u017conych, \u201ezielonych dolar\u00f3w\u201d (Greenbacks), potrzebnych do prowadzenia wojny domowej. (Ludzie nazywali te banknoty \u201ezielonymi dolarami\u201d, poniewa\u017c rewers ich by\u0142 wydrukowany zielonym kolorem.) <\/em><\/p>\r\n\r\n Lincoln powiedzia\u0142: „Rz\u0105d posiadaj\u0105cy w\u0142adz\u0119 tworzenia i emisji waluty i kredytu jako pieni\u0119dzy i ciesz\u0105cy si\u0119 prawem wycofywania zar\u00f3wno waluty jak i kredytu z obiegu za pomoc\u0105 podatk\u00f3w i w inny spos\u00f3b, nie powinien i nie mo\u017ce po\u017cycza\u0107 kapita\u0142u na procent jako \u015brodka finansowania prac rz\u0105dowych i przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 publicznych… Przywilej tworzenia i emitowania pieni\u0119dzy jest nie tylko najwy\u017cszym przywilejem rz\u0105du, ale jest jego najwy\u017csz\u0105 tw\u00f3rcz\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Lincoln m\u00f3wi\u0142 o tych zielonych dolarach, jako o \u201enajwi\u0119kszym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwie, jakie Amerykanie kiedykolwiek mieli\u201d.<\/strong> B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla wszystkich, ale nie dla bankier\u00f3w, poniewa\u017c ko\u0144czy\u0142o to ich machinacje, kradzie\u017c kredytu narodowego i po\u017cyczki pieni\u0119dzy na procent. Robili wi\u0119c wszystko, co mo\u017cliwe, \u017ceby zniszczy\u0107 te \u201ezielone dolary\u201d i przeszkadza\u0107 Lincolnowi w rz\u0105dzeniu. Lord Goschen, rzecznik finansist\u00f3w, napisa\u0142 w London Times (cytat wzi\u0119ty z Kto rz\u0105dzi Ameryk\u0105 [Who Rules America] – autorstwa C. K. Howe\u2019a i przedrukowany w pracy Martyrologia Pieni\u0119dzy Lincolna [Lincoln Money Martyred] – autorstwa doktora R. E. Searcha):<\/p>\r\n\r\n \u201eJe\u017celi ta szkodliwa polityka finansowa, kt\u00f3ra ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej umocni si\u0119 na sta\u0142e, wtedy taki rz\u0105d b\u0119dzie dostarcza\u0142 swoje w\u0142asne pieni\u0105dze, bez \u017cadnych koszt\u00f3w, b\u0119dzie sp\u0142aca\u0142 d\u0142ugi i b\u0119dzie bez d\u0142ug\u00f3w. B\u0119dzie mia\u0142 wszystkie potrzebne pieni\u0105dze niezb\u0119dne do utrzymania si\u0119. B\u0119dzie prosperowa\u0142 bez precedensu w historii \u015bwiata. Taki rz\u0105d musi by\u0107 zniszczony, albo zniszczy ka\u017cd\u0105 monarchi\u0119 na \u015bwiecie.\u201d <\/strong> (Monarchi\u0119 bankier\u00f3w po\u017cyczaj\u0105cych pieni\u0105dze z procentem.) <\/em><\/p>\r\n\r\n Po pierwsze, w celu zdyskredytowania \u201ezielonych\u201d dolar\u00f3w bankierzy nam\u00f3wili Kongres, \u017ceby g\u0142osowa\u0142 w lutym 1862 roku za \u201eKlauzul\u0105 Wyj\u0105tkow\u0105\u201d (Exception Clause), kt\u00f3ra m\u00f3wi\u0142a, \u017ce zielonymi dolarami nie b\u0119dzie mo\u017cna sp\u0142aca\u0107 odsetek od d\u0142ugu narodowego, ani p\u0142aci\u0107 podatk\u00f3w, akcyzy, czy op\u0142at importowych. Nast\u0119pnie w 1863 roku sfinansowawszy wyb\u00f3r odpowiedniej liczby senator\u00f3w i przedstawicieli parlamentu, bankierzy uzyskali anulowanie przez Kongres prawa \u201ezielonych dolar\u00f3w\u201d (Greenback Law) i wprowadzenie na jego miejsce Narodowej Ustawy Bankowej (National Banking Act). (Pieni\u0105dze mia\u0142y by\u0107 nast\u0119pnie emitowane jako obci\u0105\u017cone odsetkami przez banki prywatne.)<\/p>\r\n\r\n Ustawa ta zapewnia\u0142a te\u017c wycofanie \u201ezielonych dolar\u00f3w\u201d z obiegu, gdy tylko znajd\u0105 si\u0119 w Ministerstwie Skarbu jako op\u0142aty podatkowe. Lincoln ze z\u0142o\u015bci\u0105 protestowa\u0142, ale najpilniejsz\u0105 spraw\u0105 dla niego by\u0142o wygranie wojny i ocalenie Stan\u00f3w Zjednoczonych jako ca\u0142o\u015bci. Od\u0142o\u017cy\u0142 wi\u0119c na okres powojenny swoje veto, kt\u00f3re mia\u0142 zamiar z\u0142o\u017cy\u0107 przeciwko tej ustawie i dzia\u0142ania, kt\u00f3re mia\u0142 podj\u0105\u0107 przeciwko bankierom. Niemniej z\u0142o\u017cy\u0142 deklaracj\u0119:<\/p>\r\n\r\n \u201eMam dw\u00f3ch wielkich wrog\u00f3w: armi\u0119 Po\u0142udnia przed sob\u0105 i bankier\u00f3w z ty\u0142u. Z tych dw\u00f3ch najwi\u0119kszym wrogiem s\u0105 bankierzy.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Lincoln zosta\u0142 powt\u00f3rnie wybrany na prezydenta w 1864 roku i by\u0142o jasne, \u017ce po wojnie zaatakuje siln\u0105 pozycj\u0119 bankier\u00f3w. Wojna sko\u0144czy\u0142a si\u0119 9 kwietnia 1865 roku, a pi\u0119\u0107 dni p\u00f3\u017aniej, 14 kwietnia, Lincoln zgin\u0105\u0142 w zamachu. Nast\u0105pi\u0142a ogromna redukcja kredytu, zorganizowana przez banki. Wielko\u015b\u0107 pieni\u0105dza w obiegu wynosi\u0142a w 1866 roku 1907 milion\u00f3w dolar\u00f3w, co na g\u0142ow\u0119 ka\u017cdego Amerykanina dawa\u0142o 50,46 dolara, a w 1876 roku suma ta zosta\u0142a zredukowana do 605 milion\u00f3w dolar\u00f3w, co da\u0142o 14,60 dolara na g\u0142ow\u0119. Rezultat: po 10 latach upadek 56 446 przedsi\u0119biorstw, reprezentuj\u0105cych strat\u0119 2 miliard\u00f3w dolar\u00f3w. I jakby tego jeszcze by\u0142o ma\u0142o, bankierzy zredukowali ilo\u015b\u0107 pieni\u0105dza w obiegu do 6,67 dolara na g\u0142ow\u0119 w 1887 r.!<\/p>\r\n\r\n William Jennings Bryan<\/p><\/td>\r\n Niemniej przyk\u0142ad Lincolna pozosta\u0142 w pami\u0119ci wielu os\u00f3b, a\u017c do 1896 roku. Tego roku kandydatem demokrat\u00f3w na prezydenta zosta\u0142 William Jennings Bryan. Raz jeszcze podr\u0119czniki historii m\u00f3wi\u0105, \u017ce dobrze si\u0119 sta\u0142o, i\u017c jego kandydatura na prezydenta nie odnios\u0142a sukcesu, poniewa\u017c by\u0142 on przeciwko \u201ezdrowym pieni\u0105dzom\u201d bankier\u00f3w, pieni\u0105dzom emitowanym jako d\u0142ug oraz przeciwko standardowi z\u0142ota. Bryan powiedzia\u0142:<\/p>\r\n\r\n \u201eG\u0142osimy w naszym programie, \u017ce wierzymy, i\u017c prawo do bicia monety i emisji pieni\u0119dzy jest funkcj\u0105 rz\u0105du. Wierzymy w to. Opozycja m\u00f3wi, \u017ce emisja pieni\u0119dzy papierowych to funkcja banku i \u017ce rz\u0105d nie powinien wtr\u0105ca\u0107 si\u0119 do dzia\u0142alno\u015bci bank\u00f3w. Ja m\u00f3wi\u0119 im, \u017ce emisja pieni\u0119dzy jest funkcj\u0105 rz\u0105du i \u017ce banki powinny wycofa\u0107 si\u0119 z tej rz\u0105dowej funkcji… Jedynie wtedy, gdy zgodnie z Konstytucj\u0105 pieni\u0105dze b\u0119d\u0105 emitowane przez rz\u0105d, mo\u017cliwe b\u0119d\u0105 wszystkie inne, potrzebne re\u00adformy, ale dop\u00f3ki tego si\u0119 nie osi\u0105gnie, \u017cadnej innej reformy nie b\u0119dzie mo\u017cna przeprowadzi\u0107.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Charles A. Lindbergh<\/p><\/td>\r\n Ostatecznie 23 grudnia 1913 roku Kongres Stan\u00f3w Zjednoczonych g\u0142osowa\u0142 za przyj\u0119ciem Ustawy o Rezerwie Federalnej (the Federal Reserve Act), co spowodowa\u0142o oddanie przez Kongres prawa do emisji pieni\u0119dzy w r\u0119ce korporacji Rezerwy Federalnej (Federal Reserve Corporation). Jeden z nielicznych kongresman\u00f3w, kt\u00f3rzy rozumieli ryzyko zawarte w tej ustawie, Charles A. Lindbergh (reprezentuj\u0105cy stan Minnesota), ojciec znanego lotnika powiedzia\u0142:<\/p>\r\n\r\n \u201eUstawa ta tworzy najwi\u0119kszy gigantyczny koncern na ziemi. Z chwil\u0105 podpisania przez prezydenta (Wilsona) tej ustawy, zostanie zalegalizowany niewidzialny rz\u0105d \u201eW\u0142adzy Monetarnej\u201d… Przy pomocy tej ustawy bankowej pope\u0142nione zosta\u0142o najwi\u0119ksze przest\u0119pstwo legislacyjne wszechczas\u00f3w.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Co ostatecznie pozwoli\u0142o bankierom na uzyskanie ca\u0142kowitego monopolu na kontrol\u0119 kredytu w Stanach Zjednoczonych? Ignorancja w\u015br\u00f3d ludno\u015bci odno\u015bnie problem\u00f3w pieni\u0119\u017cnych. John Adams pisa\u0142 do Tomasza Jeffersona w 1787 roku:<\/p>\r\n\r\n \u201eCa\u0142e zamieszanie, nie\u0142ad i nieszcz\u0119\u015bcie w Ameryce powsta\u0142o nie przez b\u0142\u0119dy w konstytucji, nie przez zanik honoru i zasad, ale na skutek kompletnej niewiedzy, dotycz\u0105cej natury pieni\u0105dza, kredytu i obrotu pieni\u0119\u017cnego\u201d. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Sekretarz Skarbu w gabinecie prezydenta Lincolna, Salmon P. Chase, og\u0142osi\u0142 publicznie kr\u00f3tko po uchwaleniu Narodowej Ustawy Bankowej w 1863 roku:<\/p>\r\n\r\n \u201dPromowanie przeze mnie przyj\u0119cia Narodowej Ustawy Bankowej by\u0142o najwi\u0119kszym finansowym b\u0142\u0119dem mojego \u017cycia. Spowodowa\u0142o to powstanie monopolu, kt\u00f3ry wp\u0142ywa na wszystkie sprawy kraju. Ustawa ta powinna zosta\u0107 uchylona, ale zanim to nast\u0105pi, ludzie z jednej strony a banki z przeciwnej b\u0119d\u0105 prowadzi\u0142y tak\u0105 walk\u0119, jakiej nigdy nie ogl\u0105dali\u015bmy w tym kraju.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Producent samochod\u00f3w Henry Ford powiedzia\u0142:<\/p>\r\n\r\n \u201eJe\u017celi ludzie w kraju rozumieliby nasz\u0105 bankowo\u015b\u0107 i system monetarny, wierz\u0119, \u017ce przed jutrzejszym rankiem wybuch\u0142aby rewolucja\u201d. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Edukacja ludzi – to jest rozwi\u0105zanie! To jest dok\u0142adnie metoda, za kt\u00f3r\u0105 opowiada si\u0119 dwumiesi\u0119cznik MICHAEL: przez edukacj\u0119, zbudowa\u0107 si\u0142\u0119 ludzk\u0105, \u017ceby suwerenny rz\u0105d ka\u017cdego kraju mia\u0142 odwag\u0119 przeciwstawi\u0107 si\u0119 bankierom i emitowa\u0107 w\u0142asne pieni\u0105dze, tak, jak prezydent Lincoln. Gdyby tylko ludzie popieraj\u0105cy uczciwy system monetarny zrozumieli swoj\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 w rozpowszechnianiu MICHAELA! Kredyt Spo\u0142eczny, kt\u00f3ry ustanowi\u0142by system ekonomiczny, gdzie wszystko by\u0142oby zorganizowane dla s\u0142u\u017cby cz\u0142owiekowi, skupia si\u0119 na rozwoju odpowiedzialno\u015bci osobistej i kszta\u0142towaniu odpowiedzialnych ludzi. Ka\u017cdy umys\u0142 zdobyty dla Kredytu Spo\u0142ecznego jest osi\u0105gni\u0119ciem. Ka\u017cda osoba ukszta\u0142towana przez Kredyt Spo\u0142eczny jest si\u0142\u0105, a ka\u017cda pozyskana si\u0142a jest krokiem w kierunku zwyci\u0119stwa. I przez 70 lat jak wiele si\u0142 zosta\u0142o pozyskanych!… Je\u017celi wszystkie si\u0142y by\u0142yby aktywne, naprawd\u0119 przed jutrzejszym rankiem uzyskaliby\u015bmy wprowadzenie w \u017cycie propozycji Kredytu Spo\u0142ecznego! <\/span><\/p>\r\n\r\n Jak napisa\u0142 Louis Even w 1960 roku: \u201ePrzeszkod\u0105 nie s\u0105 ani finansi\u015bci, ani politycy, ani jaki\u015b notoryczny wr\u00f3g. Przeszkoda le\u017cy w pasywno\u015bci zbyt wielu Kredytowc\u00f3w Spo\u0142ecznych, kt\u00f3rzy maj\u0105 nadziej\u0119 na zwyci\u0119stwo sprawy, ale pozostawiaj\u0105 innym jej promowanie.\u201d <\/strong> <\/span><\/p>\r\n\r\n Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, jest to nasza odmowa wzi\u0119cia odpowiedzialno\u015bci, op\u00f3\u017aniaj\u0105ca wprowadzenie Kredytu Spo\u0142ecznego jako uczciwego systemu pieni\u0119\u017cnego. \u201eKomu wiele dano, od tego wiele wymaga\u0107 si\u0119 b\u0119dzie\u201d (\u0141k 12,48). Przeegzaminujcie wasze sumienia, drodzy Kredytowcy Spo\u0142eczni. Konieczne jest nawr\u00f3cenie osobiste, id\u017amy i kontynuujmy nasz\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107: zwyci\u0119stwo nigdy nie by\u0142o tak blisko! Nasz\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 jest przekazanie wiedzy o Kredycie Spo\u0142ecz\u00adnym innym ludziom, przez promowanie prenumeraty dwumiesi\u0119cznika MICHAEL, jedynej publikacji, kt\u00f3ra pokazuje to sprawiedliwe rozwi\u0105zanie. <\/span><\/p>\r\n\r\n Konieczna jest edukacja ludzi. Kiedy nacisk spo\u0142ecze\u0144stwa jest wystarczaj\u0105co mocny, wszystkie partie zgodz\u0105 si\u0119 z nim. Dobry tego przyk\u0142ad mo\u017cemy znale\u017a\u0107 w ustawie Goldsborough z 1932 r., kt\u00f3ra zosta\u0142a przez jej autora okre\u015blona jako \u201eustawa o Kredycie Spo\u0142ecznym\u201d i \u201enajbli\u017csza celu reforma monetarna dla ustanowienia realnego zdrowego systemu monetarnego w Stanach Zjednoczonych\u201d.<\/p>\r\n\r\n \u201ePrzewa\u017caj\u0105ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 Kongresu USA (289 do 60) sprzyja\u0142a temu ju\u017c w 1932 r. i odt\u0105d w takiej czy innej formie obstawa\u0142a przy tym. Tylko daremna nadzieja, \u017ce ciesz\u0105cy si\u0119 zaufaniem nowy prezydent (Roosevelt) m\u00f3g\u0142by odnowi\u0107 dobr\u0105 koniunktur\u0119 bez porzucenia sys\u00adtemu pieni\u0105dza kredytowego, kt\u00f3ry Ameryka odziedziczy\u0142a, uniemo\u017cliwi\u0142a przyj\u0119cie Kredytu Spo\u0142ecznego jako prawa obowi\u0105zuj\u0105cego w kraju. W 1936 r., kiedy New Deal (rozwi\u0105zanie Roosevelta) udowodni\u0142o niezdolno\u015b\u0107 skutecznego uporania si\u0119 z Depresj\u0105, zwolennicy Kre\u00addytu Spo\u0142ecznego znowu odzyskali si\u0142\u0119. Ostatni znacz\u0105cy wysi\u0142ek, by uzyska\u0107 jego wprowa\u00addzenie mia\u0142 miejsce w 1938 r.\u201d<\/strong> (W. E. Turner, Stabilne pieni\u0105dze [Stable Money], s. 167) <\/em><\/p>\r\n\r\n Nawet dywidenda i dyskonto skompensowane, dwa zasadnicze elementy Kredytu Spo\u0142ecznego, zosta\u0142y wymienione w tej ustawie, zwanej \u201eustaw\u0105 Goldsborough\u201d, po tym, jak kongresman Partii Demokratycznej z Maryland, T. Allan Goldsborough, przedstawi\u0142 j\u0105 w Izbie po raz pierwszy 2 maja 1932 r.<\/p>\r\n\r\n Dwie osoby, kt\u00f3re wspiera\u0142y ustaw\u0119 zas\u0142uguj\u0105 na nasz\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119: Robert L. Owen, senator z Oklahomy od 1907 do 1925 r. (dyrektor banku narodowego przez 46 lat) i Charles G. Binderup, przedstawiciel z Nebraski. W marcu 1936 r. Owen opublikowa\u0142 artyku\u0142 w pi\u015bmie J. J. Harpella The Instructor (Instruktor), w kt\u00f3rym zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego by\u0142 Louis Even. Binderup na\u00adtomiast wyg\u0142osi\u0142 wiele przem\u00f3wie\u0144 radiowych w USA w okresie Depresji, wyja\u015bniaj\u0105c niszczycielskie efekty kontroli kredytu przez prywatne inte\u00adresy.<\/p>\r\n\r\n Robert Owen<\/p><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n<\/div>\r\n\r\n Robert Owen o\u015bwiadczy\u0142 w Izbie Reprezen\u00adtant\u00f3w 28 kwietnia 1936 r.: \u201e… ustawa, kt\u00f3r\u0105 on (Goldsborough) potem przedstawi\u0142, z aprobat\u0105 Komitetu Bankowo\u015bci i Waluty Izby Reprezen\u00adtant\u00f3w – i s\u0105dz\u0119, \u017ce by\u0142 to praktycznie jedno\u00admy\u015blny raport. Debatowano nad ni\u0105 w Izbie przez dwa dni, bardzo prost\u0105 ustaw\u0105, oznaj\u00admiaj\u0105c, \u017ce polityk\u0105 Stan\u00f3w Zjednoczonych ma by\u0107 przywr\u00f3cenie i utrzymanie warto\u015bci pieni\u0119\u00addzy oraz wyznaczenie ministra skarbu, cz\u0142onk\u00f3w Zarz\u0105du Rezerwy Federalnej i bank\u00f3w Re\u00adzerwy do wprowadzenia w \u017cycie tej polityki. To by\u0142o wszystko, ale wystarczy\u0142o, \u017ceby ustawa zosta\u0142a przyj\u0119ta nie g\u0142osami zwolennik\u00f3w. 117 republikan\u00f3w g\u0142osowa\u0142o za ustaw\u0105 (kt\u00f3ra by\u0142a prezentowana przez demokrat\u0119) i przesz\u0142a ona w stosunku 289 do 60 i spo\u015br\u00f3d 60, kt\u00f3rzy g\u0142o\u00adsowali przeciwko, tylko 12, z woli ludzi, pozo\u00adsta\u0142o w Kongresie. <\/strong><\/p>\r\n\r\n Zosta\u0142a ona odrzucona przez Senat, ponie\u00adwa\u017c nie zosta\u0142a faktycznie zrozumiana. Nie by\u0142o odpo\u00adwiedniej publicznej dyskusji na jej temat. Nie istnia\u0142a zorganizowana opinia publiczna, kt\u00f3ra by j\u0105 wspiera\u0142a.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Jeszcze raz, edukacja jest podstawowym zagadnieniem. Republikanie i demokraci jednakowo j\u0105 popierali, tak wi\u0119c nie by\u0142o potrzeby \u017cadnej trzeciej partii, czy jakiego\u015b rodzaju partii \u201eKredytu Spo\u0142ecznego\u201d. Co wi\u0119cej, Owen uzna\u0142, \u017ce jedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej brakowa\u0142o by\u0142a edukacja spo\u0142ecze\u0144\u00adstwa, si\u0142a w\u015br\u00f3d ludzi. Potwierdza to metody u\u017cy\u00adwane przez MICHAELA, zalecane przez Clifforda H. Douglasa i Louisa Evena. <\/span><\/p>\r\n\r\n Ustawa Goldsborough by\u0142a zatytu\u0142owana: \u201eUstawa przywracaj\u0105ca Kongresowi jego konstytucyjn\u0105 w\u0142adz\u0119 emisji pieni\u0119dzy a st\u0105d regulowania ich warto\u015bci, \u017ceby zapewni\u0107 mieszka\u0144com Stan\u00f3w Zjednoczonych doch\u00f3d pieni\u0119\u017cny o ustalonej i sprawiedliwej sile nabywczej dolara, umo\u017cliwiaj\u0105cej w ka\u017cdym czasie zakup przez spo\u0142ecze\u0144stwo potrzebnych d\u00f3br i us\u0142ug przy pe\u0142nej zdolno\u015bci produkcyjnej infra\u00adstruktury przemys\u0142owej i handlowej Stan\u00f3w Zjedno\u00adczo\u00adnych… Obecny system emisji pieni\u0105dza dla zysku przez prywatne instytucje, kt\u00f3\u00adrego rezultatem s\u0105 powracaj\u0105ce katastrofalne inflacje i deflacje, powinien zosta\u0107 zaprze\u00adstany.\u201d <\/strong><\/p>\r\n\r\n Ustawa umo\u017cliwia\u0142a tak\u017ce zapewnienie rabatu cenowego, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 rekompensowany kupcowi, oraz emisj\u0119 dywidendy narodowej, zaczynaj\u0105c od 5 dolar\u00f3w (w 1932 r.) miesi\u0119cznie dla ka\u017cdego obywatela kraju. Wiele grup za\u015bwiadcza\u0142o o poparciu dla ustawy, podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce dostarcza ona \u015brodk\u00f3w do kontroli inflacji.<\/p>\r\n\r\n Najzacieklejszym przeciwnikiem w senacie by\u0142 Carter Glass, zagorza\u0142y zwolennik Rezerwy Federalnej (prywatna kontrola pieni\u0119dzy) i by\u0142y Sekretarz Skarbu. Poza tym, Henry Morgenthau, p\u00f3\u017aniejszy Sekretarz Skarbu Roosevelta, mocno sprzeciwiaj\u0105cy si\u0119 ka\u017cdej reformie monetarnej, stwierdzi\u0142, \u017ce New Deal Roosevelta powinien najpierw przej\u015b\u0107 okres pr\u00f3bny.<\/p>\r\n\r\n To, co najbardziej pomog\u0142o przeciwnikom ustawy, to niewiedza spo\u0142ecze\u0144stwa dotycz\u0105ca kwestii pieni\u0119dzy… a nawet niewiedza w senacie.<\/p>\r\n\r\n Niekt\u00f3rzy senatorzy, nie wiedz\u0105c nic na temat tworzenia pieni\u0119dzy (kredytu) przez banki, krzyczeli: \u201eRz\u0105d nie mo\u017ce tak sobie tworzy\u0107 pieni\u0119dzy! To spowoduje galopuj\u0105c\u0105 inflacj\u0119!\u201d A inni, uznaj\u0105c konieczno\u015b\u0107 pieni\u0119dzy wolnych od d\u0142ugu, kwestionowali potrzeb\u0119 dywidendy czy dyskonta skompensowanego. Lecz wszystkie te zastrze\u017cenia faktycznie znik\u0142y po powa\u017cnym przestudiowaniu Kredytu Spo\u0142ecznego.<\/p>\r\n\r\n \u201ePozw\u00f3lcie mi emitowa\u0107 i kontrolowa\u0107 pieni\u0105dze kraju, a ja nie dbam o to, kto tworzy jego prawa\u201d<\/strong> – Mayer Amschel Rothschild (1744-1812), za\u0142o\u017cyciel mi\u0119dzynarodowej finansjery.<\/p>\r\n\r\n \u201eHistoria odnotowuje, \u017ce lichwiarze u\u017cywali wszelkich mo\u017cliwych form nadu\u017cy\u0107, podst\u0119pu, oszustwa i \u015brodk\u00f3w przemocy do utrzymania swojej kontroli nad rz\u0105dami poprzez kon\u00adtrol\u0119 pieni\u0119dzy i ich emisji.\u201d<\/strong> – prezydent USA, James Madison.<\/p>\r\n\r\n \u201eW\u0142adza pieni\u0105dza pot\u0119pia, jako wrog\u00f3w publicznych, wszystkich, kt\u00f3rzy kwestionuj\u0105 jej me\u00adtody lub rzucaj\u0105 \u015bwiat\u0142o na jej zbrodnie.\u201d<\/strong> – William Jennings Bryan.<\/p>\r\n\r\n \u201eKto\u015b, kto kontroluje ilo\u015b\u0107 pieni\u0119dzy w kraju jest absolutnym panem ca\u00ad\u0142ego przemys\u0142u i handlu.\u201d<\/strong> – prezydent USA James A. Garfield<\/p>\r\n\r\n |
![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/franklin.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/hamilton.gif\")
<\/td>\r\n<\/tr>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/Lincoln.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/Green-back-1862.jpg\")
<\/p>\r\n\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/bryanpol.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/lindb.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/Owen.jpg\")
<\/td>\r\n<\/tr>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/JosiahStamp.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n<\/tr>\r\n![\"\"](\"http:\/\/www.michaeljournal.org\/images\/edison-ford.jpg\")
<\/p><\/td>\r\n