{"id":25019,"date":"2010-08-03T23:59:16","date_gmt":"2010-08-04T04:59:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=25019"},"modified":"2019-03-02T13:05:04","modified_gmt":"2019-03-02T18:05:04","slug":"reka-w-reke-z-hitlerem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=25019","title":{"rendered":"R\u0119ka w r\u0119k\u0119 z Hitlerem – Jean-Claude Valla<\/em>"},"content":{"rendered":"

Poni\u017cej przedstawiamy artyku\u0142 pochodz\u0105cy z francuskiego pisma „Minute\u201d (nr 1843 z 13 sierpnia br.[2007]<\/em> i nr 1844 z 20 sierpnia) dotycz\u0105cy wsp\u00f3\u0142pracy \u017byd\u00f3w z Adolfem Hitlerem i III Rzesz\u0105. Tytu\u0142, \u015br\u00f3dtytu\u0142y i skr\u00f3ty pochodz\u0105 od redakcji „NP.\u201d, przypisy w nawiasach kwadratowych pochodz\u0105 z „Minute\u201d (red.).<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Na dwa miesi\u0105ce przed mianowaniem Hitlera kanclerzem, egzekutywa Agencji \u017cydowskiej [Agencja \u017cydowska zosta\u0142a stworzona w celu zapewnienia kontakt\u00f3w mi\u0119dzynarodowej spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskiej z w\u0142adzami brytyjskimi sprawuj\u0105cymi mandat w Palestynie oraz \u017bydami osiedlaj\u0105cymi si\u0119 w Palestynie od ko\u0144ca XIX wieku. Palestyna, oderwana od Turcji na mocy Traktatu Wersalskiego z 1918 r. zosta\u0142a powierzona przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 mi\u0119dzynarodow\u0105 Brytyjczykom, kt\u00f3rzy 2 listopada 1917 r. (Deklaracja Balfoura) przyznali \u017bydom prawo do utworzenia „siedziby narodowej”.<\/p>\r\n

W rzeczywisto\u015bci Agencja \u017bydowska pe\u0142ni\u0142a najprawdopodobniej funkcje rz\u0105du tworz\u0105cego si\u0119 pa\u0144stwa izraelskiego. Wys\u0142a\u0142a do niego telegram z Jerozolimy w celu zapewnienia go, ze „yishow\u201d (wsp\u00f3lnota pionier\u00f3w, to znaczy \u017byd\u00f3w z Palestyny) nie ma zamiaru przy\u0142\u0105cza\u0107 sie do bojkotu Niemiec.<\/p>\r\n

21 czerwca 1933 r., w kilka tygodni po doj\u015bciu Hitlera do w\u0142adzy Zionistische Vereinigung f\u00fcr Deutschland (ZVfD) – pr\u0119\u017cna organizacja syjonist\u00f3w niemieckich sta\u0142a si\u0119 nieoczekiwana podpora NSDAP<\/strong> (partii nazistowskiej): Wierzymy, \u017ce to w\u0142a\u015bnie nowe Niemcy mog\u0105, dzi\u0119ki swej zdecydowanej woli, rozwi\u0105za\u0107 problem \u017cydowski, znale\u017a\u0107 rozwi\u0105zanie problemu, kt\u00f3ry w istocie rzeczy powinien by\u0107 rozwi\u0105zany przez wszystkie narody europejskie […] Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 narodu \u017cydowskiego staje si\u0119 podstawa szczerej przyja\u017ani z narodem niemieckim wraz z jego realiami narodowymi i rasowymi. […] My r\u00f3wnie\u017c jeste\u015bmy przeciwni mieszanym ma\u0142\u017ce\u0144stwom i pragniemy utrzyma\u0107 czysto\u015b\u0107 \u017cydowskiej grupy etnicznej. […] Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 te praktyczne cele, syjonizm ma nadzieje, \u017ce b\u0119dzie zdolny do wsp\u00f3\u0142pracy z rz\u0105dem nawet zasadniczo wrogim \u017bydom\u2026 <\/em>[wedlug cytatu w „Les guerriers d’Israel”; E. Ratier, wyd. Facta 1995].<\/p>\r\n

W tym samym czasie przyw\u00f3dca NSDAP, baron Leopold Itz von Mildenstein, poprzednik Eichmanna na stanowisku kierownika Biura ds. \u017cydowskich przy SS, zostaje zaproszony przez syjonist\u00f3w do Palestyny. Po zwiedzeniu tego kraju wzd\u0142u\u017c i wszerz (\u2026) i zwr\u00f3ceniu szczeg\u00f3lnej uwagi na problem kibuc\u00f3w, specjalny wys\u0142annik, kt\u00f3remu towarzyszy\u0142 Kurt Tuchler, dzia\u0142acz syjonistyczny z Berlina, publikuje serie dytyrambicznych artyku\u0142\u00f3w w dzienniku Jozefa Goebbelsa „Der Angriff\u201d [„Ein Nazi fahrt nach Palastina”, „Der Angriff” 26 wrze\u015bnia-9 pa\u017adziernika 1934 r.(…)]. Ten ka\u017ce z tej okazji wybi\u0107 pami\u0105tkowy medal, na kt\u00f3rego jednej stronie widnieje swastyka, a na drugiej – gwiazda Dawida<\/strong>. W nast\u0119pstwie podro\u017cy von Mildensteina organ SS – „Das Schwartz Korps\u201d – oficjalnie og\u0142osi swoje wsparcie dla syjonizmu [to wsparcie b\u0119dzie ponowione przez Reinhardta Heydricha, szefa s\u0142u\u017cby bezpiecze\u0144stwa SS, a w 1937 r. przez Alfreda Rosenberga, teoretyka narodowo-socjalistycznego rasizmu. Tom Segev donosi, nie okre\u015blaj\u0105c dok\u0142adnie daty, ze Wilhelm Frick, minister spraw wewn\u0119trznych w rz\u0105dzie Hitlera, sp\u0119dzi\u0142 sw\u00f3j miodowy miesi\u0105c w Jerozolimie.]<\/p>\r\n

Z funtami i markami do Ziemi Obiecanej<\/strong><\/p>\r\n

W czasie, gdy Mildenstein zwiedza\u0142 brzegi Jordanu, Arthur Ruppin, pruski \u017byd osiad\u0142y od 25 lat w Palestynie, wys\u0142any zosta\u0142 przez Agencje \u017bydowsk\u0105 do Niemiec [Ruppin, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 badania nad pochodzeniem rasy \u017cydowskiej, a szczeg\u00f3lnie nad podobie\u0144stwem fizycznym i profilem my\u015blowym \u017byd\u00f3w, wykorzysta\u0142 t\u0119 podr\u00f3\u017c w celu spotkania si\u0119 w Jenie z niemieckim antropologiem Hansem F. K. Guntherem, znanym ze swych prac po\u015bwi\u0119conych rasom.(…)], gdzie na czele delegacji syjonistycznej mia\u0142 negocjowa\u0107 z ministrem finans\u00f3w porozumienie w sprawie „haavara\u201d (po hebrajsku: przewozu). Porozumienie podpisane 7 sierpnia 1933 r. umo\u017cliwia\u0142o wszystkim niemieckim \u017bydom, posiadaj\u0105cym \u015bwiadectwo imigracyjne Agencji \u017bydowskiej, wyjazd i osiedlenie w Ziemi Obiecanej, a tak\u017ce wyw\u00f3z 1 000 funt\u00f3w szterling\u00f3w w walucie obcej [by\u0142a to znaczna kwota. W tym okresie czteroosobowa rodzina mogla dostatnio prze\u017cy\u0107 rok za 300 funt\u00f3w szterling\u00f3w] oraz towar\u00f3w na \u0142\u0105czn\u0105 sum\u0119 20 000 marek. (\u2026)<\/p>\r\n

Lewicy Agencji, a zw\u0142aszcza Dawidowi Ben Gurionowi, dawnemu marksi\u015bcie, mianowanemu w 1935 r. przewodniczacym egzekutywy Agencji \u017bydowskiej i przysz\u0142emu premierowi Izraela [wielu przysz\u0142ych premier\u00f3w Izraela, takich jak Moshe Sharett, Levi Eshkol czy Golda Meir, przyjmowa\u0142o to porozumienie i publicznie go broni\u0142o] chodzi\u0142o o wykorzystanie antysemityzmu narodowych socjalist\u00f3w (\u2026) aby zach\u0119ci\u0107 jak najwi\u0119ksz\u0105 ilo\u015b\u0107 \u017byd\u00f3w do wyjazdu i osiedlenia si\u0119 w Palestynie. Jako dobrzy syjoni\u015bci, pot\u0119piali polityk\u0119 asymilacji przewa\u017caj\u0105ca we wsp\u00f3lnocie \u017cydowskiej w Niemczech, a tak\u017ce antynazistowsk\u0105 krucjat\u0119 prowadzona przez \u017byd\u00f3w ze Stan\u00f3w Zjednoczonych. Tygodnik partii Mapai „Hapoel Hatsair\u201d posuwa\u0142 si\u0119 nawet dalej, twierdz\u0105c, \u017ce pierwsze kroki podj\u0119te przeciw \u017bydom ze strony III Rzeszy s\u0105 „kara\u201d, jak\u0105 ponosz\u0105 ci \u017bydzi, kt\u00f3rzy pr\u00f3bowali zintegrowa\u0107 si\u0119 z niemieckim spo\u0142ecze\u0144stwem, zamiast wyjecha\u0107 do Palestyny.<\/p>\r\n

„Nowy cz\u0142owiek\u201d w Palestynie<\/strong><\/p>\r\n

Syjoni\u015bci z partii pracy, kt\u00f3rzy kontrolowali Agencj\u0119, pisze izraelski dziennikarz Tom Segev [w „Le septieme million – Les Israeliens et le genocide” (Si\u00f3dmy milion – Izraelici a ludob\u00f3jstwo). Wyd. Liana Levi, 1993], uwa\u017cali, \u017ce nale\u017cy stworzy\u0107 nowe spo\u0142ecze\u0144stwo, kt\u00f3rego \u017cycie r\u00f3\u017cni\u0142oby si\u0119 ca\u0142kowicie od tego, jakie cechowa\u0142o \u017byd\u00f3w na wygnaniu. Chcieli, by nar\u00f3d \u017cydowski m\u00f3g\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do pracy na roli. Ich zdaniem \u017cycie w mie\u015bcie by\u0142o symbolem degeneracji spo\u0142ecznej i moralnej; powr\u00f3t do ziemi zrodzi\u0142by „nowego cz\u0142owieka\u201d, kt\u00f3rego mieli nadzieje ukszta\u0142towa\u0107 w Palestynie. Stad preferencje przyznawane m\u0142odym i zdrowym \u017bydom, kt\u00f3rzy mogliby si\u0119 sta\u0107 dobrymi „haloutzim\u201d (pionierami).<\/p>\r\n

Porozumienie przyj\u0119te w sierpniu 1933 r. przez Kongres syjonistyczny w Pradze nie zosta\u0142o bynajmniej zatwierdzone jednog\u0142o\u015bnie przez syjonist\u00f3w. W paradoksalny spos\u00f3b najbardziej zagorza\u0142ymi jego przeciwnikami okazali si\u0119 „rewizjoni\u015bci\u201d [syjonistami „rewizjonistami” okre\u015blano te osoby, kt\u00f3re pragn\u0119\u0142y „rewizji” polityki prowadzonej przez Agencje \u017cydowsk\u0105 wobec Brytyjczyk\u00f3w, uznaj\u0105c j\u0105 za zbyt pojednawcz\u0105], a szczeg\u00f3lnie ich lider W\u0142odzimierz (zwany Zeev) \u0179aboty\u0144ski (*), kt\u00f3ry da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 we wrze\u015bniu 1921 r. jako sygnatariusz porozumienia z rz\u0105dem ukrai\u0144skim na wychod\u017astwie w sprawie powo\u0142ania \u017candarmerii \u017cydowskiej, mimo ze szef rz\u0105du ukrai\u0144skiego – Siemion Petlura – by\u0142 znanym antysemit\u0105, oskar\u017conym o organizowanie pogrom\u00f3w na tysi\u0105cach \u017byd\u00f3w. W podobny spos\u00f3b \u0179aboty\u0144ski nie okaza\u0142 \u017cadnych skrupu\u0142\u00f3w, kiedy w 1934 r. zasiad\u0142 do negocjacji z faszystowskimi w\u0142adzami W\u0142och w kwestii szkolenia jednego z oddzia\u0142\u00f3w Betaru [Betar zosta\u0142 za\u0142o\u017cony przez \u0179aboty\u0144skiego w Rydze (\u0141otwa) w 1923 r. W przededniu II wojny \u015bwiatowej liczyl okolo 100 000 cz\u0142onk\u00f3w w 26 r\u00f3\u017cnych krajach] w prowadzonej przez „czarne koszule\u201d Szkole Morskiej w Civitavecchia.
\r\nJeden z g\u0142\u00f3wnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w \u0179aboty\u0144skiego, Wolfgang von Weisl, wybitna posta\u0107 ruchu „rewizjonistycznego\u201d w Palestynie, wyra\u017ca\u0142 publiczne zadowolenie ze zwyci\u0119stwa faszystowskich W\u0142och w Abisynii, upatruj\u0105c w nim triumf rasy bia\u0142ej nad czarna. Z kolei Mussolini nie okazywa\u0142 \u017cadnej wrogo\u015bci wobec \u017byd\u00f3w i wielokrotnie przyjmowa\u0142 przyw\u00f3dc\u00f3w syjonistycznych, zar\u00f3wno Chaima Weizmana, przysz\u0142ego pierwszego prezydenta Izraela, w styczniu 1923 r. i we wrze\u015bniu 1926 r., jak i Nahuma Goldmana, przewodnicz\u0105cego \u015awiatowej Organizacji \u017byd\u00f3w w pa\u017adzierniku 1927 r.<\/p>\r\n

„Nikczemny sprzeciw\u201d \u0179aboty\u0144skiego<\/strong><\/p>\r\n

Sprzeciw \u0179aboty\u0144skiego wobec „haavara\u201d – pisa\u0142 on, \u017ce porozumienie jest nikczemne, haniebne i godne pogardy – jest tym bardziej zdumiewaj\u0105cy, ze przyw\u00f3dca „rewizjonist\u00f3w\u201d usprawiedliwia\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b antysemityzm, przyznaj\u0105c, ze by\u0142a to odpowied\u017a obrzydliwa, chocia\u017c naturalna na anomali\u0119 \u017cydowsk\u0105 i \u017ce otwarcie wyznawa\u0142 pogl\u0105dy rasistowskie: Nie mo\u017ce by\u0107 mowy o asymilacji. Nie pozwolimy na takie rzeczy jak mieszane ma\u0142\u017ce\u0144stwa, poniewa\u017c zachowanie integralno\u015bci naszego narodu jest mo\u017cliwe tylko poprzez utrzymanie czysto\u015bci rasy […]. Z krwi cz\u0142owieka wyp\u0142ywa \u017ar\u00f3d\u0142o uczucia narodowego […], znajduje si\u0119 ono w typie fizyczno-rasowym.<\/em><\/p>\r\n

Mo\u017cna zrozumie\u0107, ze \u0179aboty\u0144ski, mimo \u017ce dost\u0105pi\u0142 inicjacji w lo\u017cy Wielkiego Wschodu we Francji w 1931 lub 1932 r. [zosta\u0142 z niej jakoby wykluczony w 1936 r. z powodu swych faszystowskich pogl\u0105d\u00f3w], by\u0142 nieustannie oskar\u017cany przez swych syjonistycznych rywali o sympatie do ustroj\u00f3w totalitarnych [w tygodniku „Mapai”, pocz\u0105wszy od 1932 r., Chaim Weizmann nie waha si\u0119 uwa\u017ca\u0107 „rewizjonist\u00f3w” za „dzieci igraj\u0105ce z \u017cydowsk\u0105 swastyka”]. W 1931 r. w Gda\u0144sku \u0179aboty\u0144ski, kt\u00f3rego Ben Gurion nazwa\u0142 „W\u0142odzimierzem Hitlerem\u201d, da\u0142 si\u0119 wybra\u0107 na najwy\u017cszego wodza Betaru („Rosh Betar\u201d) wraz z wszelkimi pe\u0142nomocnictwami („shilton\u201d), wzoruj\u0105c si\u0119 w oczywisty spos\u00f3b na „F\u00fchrerprinzip\u201d. Bojownicy Betaru, na\u015bladuj\u0105c S.A., nosz\u0105 brunatne koszule. (\u2026)<\/p>\r\n

Pod ochron\u0105 Gestapo<\/strong><\/p>\r\n

(\u2026) W Niemczech dzia\u0142acze Betaru odnosz\u0105 si\u0119 z najwi\u0119kszym uznaniem do re\u017cimu hitlerowskiego. Od 1932 r. kierownictwo ruchu \u017c\u0105da od swych cz\u0142onk\u00f3w, by okazywali nazistom uprzejmo\u015b\u0107 i nigdy nie wypowiadali si\u0119 w spos\u00f3b, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by zosta\u0107 uznany za obelg\u0119 wobec narodu niemieckiego, jego instytucji lub panuj\u0105cej ideologii [Informacja powielona 29 czerwca 1932 r. znajduj\u0105ca si\u0119 w Archiwum Zabotynskiego (cyt. przez Toma Segeva, op.cit.)]. Poniewa\u017c taka postawa spowodowa\u0142a wykluczenie Betaru niemieckiego ze \u015awiatowej organizacji syjonistycznej w maju 1933 r., przybiera on nowa nazw\u0119: Nazional Jugend Herzlia.<\/p>\r\n

Po doj\u015bciu Hitlera do w\u0142adzy cz\u0142onkowie Betaru przez kilka nast\u0119pnych miesi\u0119cy paraduj\u0105 w mundurach po ulicach Berlina. W grudniu 1934 r., kiedy ruchy m\u0142odzie\u017cy \u017cydowskiej otrzymuj\u0105 zakaz noszenia mundur\u00f3w, Herzlia Betar, jako jedyne stowarzyszenie ma ten zakaz na kilka miesi\u0119cy uchylony, a cz\u0142onkowie mog\u0105 jeszcze wyst\u0119powa\u0107 w mundurach na spotkaniach prywatnych, wycieczkach i letnich obozach. Pewnego dnia, opowiada Tom Segev, grupa SS zaatakowa\u0142a letni oboz Betaru. Wtedy szef ruchu z\u0142o\u017cy\u0142 skarg\u0119 w Gestapo i w kilka dni p\u00f3\u017aniej tajna policja o\u015bwiadczy\u0142a, ze winni esesmani zostali ukarani. Zapytano na Gestapo, jaki rodzaj zado\u015b\u0107uczynienia by\u0142by dla Betaru najbardziej odpowiedni. Wtedy ruch poprosi\u0142, by uchylono wprowadzony ostatnio zakaz noszenia brunatnych koszul i pro\u015bba ta zosta\u0142a spe\u0142niona. Rozporz\u0105dzenie to b\u0119dzie uchylone dopiero w 1939 r., kiedy powo\u0142anie Reichsvereinigung des Juden in Deutschland (Powszechnego Zwi\u0105zku \u017byd\u00f3w w Niemczech) spowoduje rozwi\u0105zanie ruchu.<\/p>\r\n

O bezkonfliktow\u0105 koegzystencj\u0119<\/strong><\/p>\r\n

Jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w Herzlia-Betar, Georg Kareski za\u0142o\u017cy\u0142 w 1926 r. Judisches Volkspartei, kt\u00f3rej celem by\u0142o zwalczanie zjawiska ma\u0142\u017ce\u0144stw mieszanych i ochrona \u017byd\u00f3w przed jakimikolwiek wp\u0142ywami z zewn\u0105trz. W 1932 r. prowadzi\u0142 wielokrotnie rozmowy z Georgiem Strasserem, jednym z przyw\u00f3dc\u00f3w NSDAP. W opublikowanym 23 grudnia 1935 r. wywiadzie dla jednego z \u201eDer Angriff\u201d, dziennika Goebbelsa (\u2026) potwierdza rasistowskie ustawy norymberskie, przyznaj\u0105c, ze ca\u0142kowita segregacja kultury dw\u00f3ch narod\u00f3w (narodu niemieckiego i narodu \u017cydowskiego) jest wst\u0119pnym warunkiem bezkonfliktowej koegzystencji. [Ustawy Norymberskie zakazuj\u0105ce ma\u0142\u017ce\u0144stw i zwi\u0105zk\u00f3w seksualnych miedzy \u017bydami i Niemcami by\u0142y r\u00f3wnie\u017c aprobowane przez „Judische Rundschau”, organ prasowy kontrolowany przez Zionistische Vereinigung fur Deutschland (ZVfD)].<\/p>\r\n

Niemcy szkolili emigrant\u00f3w \u017cydowskich<\/strong><\/p>\r\n

W okresie od 1933 do 1939 r. blisko 60 000 \u017byd\u00f3w niemieckich, to znaczy prawie 10 proc. ich wsp\u00f3lnoty, osiedli\u0142o si\u0119 w Palestynie dzi\u0119ki porozumieniu haavara. (\u2026) \u015awiatowa Organizacja Syjonistyczna otrzyma\u0142a pozwolenie na utworzenie na terytorium Niemiec oko\u0142o czterdziestu o\u015brodk\u00f3w szkolenia zawodowego i rolniczego dla przysz\u0142ych emigrant\u00f3w. W\u0142adze nazistowskie udost\u0119pni\u0142y im gospodarstwa rolne. Ci z emigrant\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali zwolnieni ze swoich zak\u0142ad\u00f3w pracy, mieli w dalszym ci\u0105gu otrzymywa\u0107 w Palestynie zasi\u0142ki dla bezrobotnych, skrupulatnie przelewane przez skarb Rzeszy. SD [Sicherheitsdienst: s\u0142u\u017cba bezpiecze\u0144stwa i informacji SS], kt\u00f3ry z bliska obserwuje ca\u0142\u0105 spraw\u0119, nawi\u0105za\u0142 w Palestynie kontakty z Feiblem Folkesem, zast\u0119pc\u0105 kierownika Haganah [\u017bydowska milicja obronna za\u0142o\u017cona w 1920 r.], kt\u00f3ry wyrazi\u0142 swe zadowolenie z radykalnej polityki Niemiec, dzi\u0119ki kt\u00f3rej do tego stopnia wzro\u015bnie liczba ludno\u015bci \u017cydowskiej w Palestynie, \u017ce w najbli\u017cszej przysz\u0142o\u015bci przewy\u017cszy liczb\u0119 Arab\u00f3w (\u2026).<\/p>\r\n

Porozumienie haavara dzia\u0142a\u0142o a\u017c do wybuchu Drugiej Wojny \u015awiatowej, mimo wzrastaj\u0105cych zastrze\u017ce\u0144 ze strony syjonist\u00f3w wobec niemieckich \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy okazali si\u0119 ma\u0142o przydatni do pracy na roli [od 1934 r. Agencja \u017bydowska uskar\u017ca\u0142a si\u0119, ze materia\u0142 ludzki przybywaj\u0105cy z Niemiec (jest) coraz gorszy. Nie maja ani ochoty, ani zdolno\u015bci do pracy {zale\u017cy, o jak\u0105 prac\u0119 chodzi, he he – admin}<\/em>. \u015awiadectwa emigracyjne zostan\u0105 cofni\u0119te \u017bydom powy\u017cej 35 roku \u017cycia, kt\u00f3rzy oddaj\u0105 si\u0119 handlowi lub innej podobnej dzia\u0142alno\u015bci]. Ro\u015bnie r\u00f3wnie\u017c sprzeciw ze strony pewnych frakcji w III Rzeszy, mianowicie w Auslandorganisation (AOO przy NSDAP. Za\u0142o\u017cona w 1930 r., w celu zorganizowania kom\u00f3rek narodowo-socjalistycznych w spo\u0142eczno\u015bciach niemieckich za granica, organizacja czuwa\u0142a nad losem 2000 Niemc\u00f3w rasy aryjskiej osiedlonych w Palestynie od XIX wieku. Ci koloni\u015bci, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 z owoc\u00f3w swoich gospodarstw rolnych, niech\u0119tnie patrz\u0105 na \u017byd\u00f3w przyby\u0142ych z Niemiec, a z chwila gdy zostaje podpisane porozumienie haavara, uskar\u017caj\u0105 si\u0119, \u017ce mimo i\u017c nie s\u0105 \u017bydami, musz\u0105 wszelkie swoje transakcje ze starym krajem przeprowadza\u0107 przez Havaara Trust i Transfer Office [Czy inaczej jest w dzisiejszej Polsce? – admin].<\/em><\/p>\r\n

Pierwsze zamieszki arabskie<\/strong><\/p>\r\n

Obawy kolonist\u00f3w niemieckich pog\u0142\u0119biaj\u0105 si\u0119 w kwietniu 1936 r., podczas pierwszych zamieszek arabskich wywo\u0142anych wskutek masowego nap\u0142ywu \u017cydowskich imigrant\u00f3w. W miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej brytyjskie ministerstwo ds. kolonii tworzy komisje \u015bledcz\u0105, a jej przewodnictwo powierza lordowi Robertowi Peel, kt\u00f3ry w lipcu 1937 proponuje plan podzia\u0142u Palestyny miedzy Arab\u00f3w, \u017byd\u00f3w i Anglik\u00f3w. (\u2026)<\/p>\r\n

Wsp\u00f3\u0142praca syjonist\u00f3w z Gestapo<\/strong><\/p>\r\n

Arabowie (\u2026) chc\u0105 przekona\u0107 III Rzesze, by zrezygnowa\u0142a z wysy\u0142ania \u017byd\u00f3w do Palestyny. W pa\u017adzierniku 1937 r. Hadz Amin El-Husseini, Wielki Mufti Jerozolimy, g\u0142\u00f3wny inspirator arabskich zamieszek w Palestynie, wysy\u0142a do Berlina swego emisariusza Musse Alami, kt\u00f3ry zostaje bardzo grzecznie odprawiony przez niemieckiego ministra spraw zagranicznych. R\u00f3wnie\u017c nast\u0119pny wys\u0142annik, Said Iman, przyby\u0142y do stolicy Niemiec 24 listopada 1937 r. nie odnosi wi\u0119kszych sukces\u00f3w u przyw\u00f3dc\u00f3w NSDAP, mimo solidnych list\u00f3w polecaj\u0105cych [Admiral Canaris, szef Abwehry, kt\u00f3ry si\u0119 z nim potajemnie spotka\u0142 w Bejrucie w 1938, by\u0142 jak si\u0119 zdaje pierwszym oficjalnym przedstawicielem Niemiec, kt\u00f3ry potraktowa\u0142 go serio]. Wielki Mufti doprowadzi do swojego wyjazdu do Berlina w listopadzie 1941 r. Jego spotkanie z Hitlerem spowoduje, ze III Rzesza dokona wyboru na korzy\u015b\u0107 Arab\u00f3w. B\u0119dzie<\/p>\r\n

patronowa\u0142 tworzeniu si\u0119 muzu\u0142ma\u0144skich dywizji SS w Bo\u015bni (Handschar) i Albanii (Skanderberg)].<\/p>\r\n

Walter Dohle, generalny konsul Niemiec w Jerozolimie, z kt\u00f3rym Wielki Mufti spotka\u0142 si\u0119 15 lipca 1937r., r\u00f3wnie\u017c stara si\u0119 przekona\u0107 sw\u00f3j rz\u0105d, by zrezygnowa\u0142 z haavary. Spotyka si\u0119 ze sprzeciwem Otto von Hentiga, od lipca 1937 r. dyrektora Departamentu Bliskiego Wschodu na Wilhemstrasse, uwa\u017caj\u0105cego, ze haavara jest (\u2026) najlepszym sposobem przekonania \u017byd\u00f3w do opuszczenia Niemiec. Pogl\u0105d ten podzielaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c minister spraw zagranicznych, Constantin von Neurath, minister spraw wewn\u0119trznych, Wilhelm Frick, szef policji i SS Heinrich Himmler oraz dwaj nast\u0119puj\u0105cy po sobie ministrowie gospodarki: Hjalmar Schacht i Walter Funk.<\/p>\r\n

Hitler: emigracja \u017byd\u00f3w b\u0119dzie popierana<\/strong><\/p>\r\n

W 1938 r. Hitler po rozmowie z Alfredem Rosenbergiem, dyrektorem biura spraw zagranicznych przy NSDAP o\u015bwiadcza, ze emigracja \u017byd\u00f3w z Niemiec b\u0119dzie w dalszym ci\u0105gu popierana wszelkimi mo\u017cliwymi sposobami. W jego rozumieniu chodzi tu jedynie o emigracje w kierunku Palestyny, jak to potwierdza w swoim li\u015bcie z 14 czerwca 1938 r. Wilhelm Frick: Z wyj\u0105tkiem Palestyny \u017caden inny kraj nie wchodzi w gre jako miejsce masowej imigracji [\u017byd\u00f3w].<\/em><\/p>\r\n

O ile Hitler nie wierzy, by \u017bydzi zdolni byli stworzy\u0107 pa\u0144stwo [i nigdy by go nie stworzyli bez pomocy USA – admin],<\/em> inni przyw\u00f3dcy III Rzeszy nie s\u0105 tego tak pewni i obawiaj\u0105 si\u0119, czy utworzenie syjonistycznego organizmu nie wzmocni wp\u0142yw\u00f3w \u015bwiatowego judaizmu. Obawy te znikaj\u0105, gdy nowa komisja \u015bledcza, kt\u00f3rej tym razem przewodzi Sir John Woodhead, dochodzi do wniosku, ze podzia\u0142 Palestyny jest nie do przeprowadzenia. Projekt Pa\u0144stwa \u017cydowskiego na razie zosta\u0142 zawieszony.<\/p>\r\n

Heydrich czarteruje statki<\/strong><\/p>\r\n

17 maja 1939 r. w trosce o dobro Arab\u00f3w Londyn (\u2026) zrywa z polityka zapocz\u0105tkowan\u0105 przez Deklaracje Balfoura: \u017bydzi maja zakaz kupowania ziem na prawie ca\u0142ym terytorium powierniczym. W lipcu brytyjski minister ds. kolonii podejmuje decyzje o zawieszeniu na okres sze\u015bciu miesi\u0119cy, pocz\u0105wszy od 1 pa\u017adziernika, wszelkiej imigracji \u017cydowskiej do Palestyny. Og\u0142oszenie tej decyzji nast\u0119puje w momencie, kiedy przedstawiciele Agencji \u017bydowskiej s\u0105 w trakcie negocjacji porozumienia z Eichmannem o organizacji wyjazdu 10 tysi\u0119cy \u017byd\u00f3w niemieckich droga przez Hamburg. Wypowiedzenie przez Angli\u0119 wojny 3 wrze\u015bnia 1939 r. oznacza\u0142o fiasko tego projektu, ale o ile Ben Gurion i Agencja \u017cydowska musieli si\u0119 pozornie podporz\u0105dkowa\u0107 decyzjom brytyjskim, o tyle „rewizjoni\u015bci\u201d pr\u00f3buj\u0105 popiera\u0107 tajn\u0105 emigracj\u0119. W lecie 1938 r. przybyli do Berlina dwaj agenci syjonistyczni, Pinhas Ginsburg i Max Zimels w celu przestudiowania wraz z SD metody obej\u015bcia brytyjskiej blokady [Jon i David Kimche, „The Secret Roads”, Secker & Warburg, Londyn, 1954 r.]. W za\u0142o\u017ceniu przewiduje si\u0119 wysy\u0142anie 400 \u017byd\u00f3w tygodniowo. Aby wyczarterowa\u0107 statki, Reihard Heydrich – prawa r\u0119ka Himmlera, kt\u00f3remu w styczniu 1939 r. powierzono kierowanie Centralnym Biurem Rzeszy ds. emigracji \u017byd\u00f3w – odwo\u0142a\u0142 si\u0119 do grecko-niemieckiego armatora.<\/p>\r\n

\u017bydzi chc\u0105 walczy\u0107 u boku Niemiec<\/strong><\/p>\r\n

Ginsburg i Zimels b\u0119d\u0105 musieli opu\u015bci\u0107 Niemcy po wypowiedzeniu wojny, ale wsp\u00f3\u0142praca miedzy SD a tajnymi s\u0142u\u017cbami syjonistycznymi b\u0119dzie si\u0119 ci\u0105gn\u0119\u0142a do 1941 r.[w marcu 1942 r. w Neuendorf ci\u0105gle by\u0142 czynny kibuc szkoleniowy dla kandydat\u00f3w na emigracje]. W styczniu tego\u017c roku, kiedy Afryka\u0144ski Korpus Rommla usi\u0142uje wkroczy\u0107 do Egiptu, wys\u0142annik z grupy Stern [od nazwiska za\u0142o\u017cyciela Abrahama Sterna, kt\u00f3ry zostanie zg\u0142adzony przez Anglik\u00f3w w lutym 1942 r., jednak jej prawdziwa nazwa brzmia\u0142a: Lehi (skr\u00f3t od „Lohamei Herut Yisrael”: Bojownicy o wolno\u015b\u0107 Izraela). Grupa, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a partie Herout mia\u0142a sw\u00f3j dziennik zatytu\u0142owany po prostu „Terroryzm”] Naftalski Lubenczyk przybywa do Bejrutu (w\u00f3wczas pod kontrola rz\u0105du Vichy), by spotka\u0107 si\u0119 z Otto von Hentigiem i przekaza\u0107 mu tekst memorandum, w kt\u00f3rym stwierdza si\u0119, \u017ce ustanowienie Pa\u0144stwa \u017cydowskiego na gruncie narodowym i totalitarnym, sprzymierzonego traktatem z Rzesza Niemiecka przyczyni\u0142oby si\u0119 do utrzymania i wzmocnienia obecno\u015bci Niemiec na Bliskim Wschodzie. Po wyg\u0142oszeniu tej zasady przyw\u00f3dcy grupy Stern wysuwaj\u0105 propozycje wzi\u0119cia czynnego udzia\u0142u w wojnie u boku Niemiec!<\/strong><\/p>\r\n

Memorandum podpisa\u0142 Szamir<\/strong><\/p>\r\n

Memorandum zostaje przes\u0142ane do Berlina 11 stycznia 1941 r. i jest przedmiotem dyskusji z Franzem von Papenem, w\u00f3wczas ambasadorem Rzeszy w Ankarze. Nigdy nie spotka si\u0119 z odpowiedzi\u0105. Otto von Hentig przestrzega swojego rozm\u00f3wce: istnieje w Niemczech nurt, kt\u00f3ry jest przychylny utworzeniu pa\u0144stwa \u017cydowskiego w Palestynie, ale OKW, naczelne dow\u00f3dztwo Wermachtu, podj\u0119\u0142o ju\u017c decyzje zapewnienia sobie w walce z Anglia poparcia Arab\u00f3w, kt\u00f3rzy s\u0105 niepor\u00f3wnanie liczniejsi od \u017byd\u00f3w (\u2026).<\/p>\r\n

Dzisiaj wiemy z cala pewno\u015bci\u0105, ze jednym z sygnatariuszy memorandum by\u0142 Izaak Shamir (prawdziwe nazwisko – Jeziernicki), przysz\u0142y premier Izraela. B\u0119dzie nawet osobi\u015bcie odpowiada\u0107 za op\u00f3\u017anienia wynikaj\u0105ce z finansowania podro\u017cy Naftalskiego Lubenczyka do Bejrutu [na pr\u00f3\u017cno Shamir b\u0119dzie stara\u0142 si\u0119 zanegowa\u0107 sw\u0105 rol\u0119 w tej sprawie. W Izraelu zosta\u0142a ona ujawniona przez Davida Yisraeli („The Palestine Problem in German Politics, 1889-1945”, University Bar Ilan, Ramat-Gan, 1974), a w Anglii przez Leni Brennera („The Iron Wall. Zionist Revisionnism from Yabotinsky to Shamir”, Zed Books, Londyn, 1984)].<\/p>\r\n

Begin zrywa rozejm z Anglia<\/strong><\/p>\r\n

W styczniu 1944 r., kiedy wydaje si\u0119, ze wojna jest ju\u017c przez Niemc\u00f3w przegrana, inny przysz\u0142y premier Izraela Menahem Begin, dawny przyw\u00f3dca Betaru w Polsce i nowy szef Irgunu [tajna grupa stworzona w 1931 r., w kt\u00f3rej kilka tysi\u0119cy cz\u0142onk\u00f3w pochodzi\u0142o z Betaru Irgun Zvai Leumi (Narodowa Organizacja Militarna); dopuszcza\u0142a si\u0119 akt\u00f3w terroryzmu zar\u00f3wno wobec Brytyjczyk\u00f3w, jak i Arab\u00f3w] zrywa rozejm z Anglikami, jaki tu\u017c przed swoja \u015bmierci\u0105 zdo\u0142a\u0142 narzuci\u0107 \u0179aboty\u0144ski, w chwili gdy wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa [w reakcji na ten rozejm bojownicy opu\u015bcili Irgun w celu stworzenia grupy Stern. Begin nazywa\u0142 ich „naszymi towarzyszami w rewolcie”, podkre\u015blaj\u0105c w ten spos\u00f3b zbie\u017cno\u015b\u0107 punktu widzenia, czy wr\u0119cz uzupe\u0142nianie si\u0119 obu organizacji (zob. „Les guerriers d’Israel”, Facta, 1995)]. Znowu maja miejsce zamachy na brytyjskich \u017co\u0142nierzy, co czyni z Irgunu sp\u00f3\u017anionego, ale lojalnego sojusznika III Rzeszy.<\/p>\r\n

Tysi\u0105ce kolaborant\u00f3w w Europie skazano, szargaj\u0105c ich imi\u0119 za du\u017co mniejsze przewinienia. (\u2026) Pami\u0119\u0107 bywa zadziwiajaco selektywna.<\/p>\r\n

Jean-Claude VALLA<\/em><\/strong><\/p>\r\n

(*) W oryginale – Vladimir Jabotinski. Poniewa\u017c w polskiej historiografii wyst\u0119puje jako W\u0142odzimierz \u0179aboty\u0144ski, redakcja zastosowala polska transkrypcje.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Poni\u017cej przedstawiamy artyku\u0142 pochodz\u0105cy z francuskiego pisma „Minute\u201d (nr 1843 z 13 sierpnia br.[2007] i nr 1844 z 20 sierpnia) dotycz\u0105cy wsp\u00f3\u0142pracy \u017byd\u00f3w z Adolfem Hitlerem i III Rzesz\u0105. Tytu\u0142, \u015br\u00f3dtytu\u0142y i skr\u00f3ty pochodz\u0105 od redakcji „NP.\u201d, przypisy w nawiasach kwadratowych pochodz\u0105 z „Minute\u201d (red.). Na dwa miesi\u0105ce przed mianowaniem Hitlera kanclerzem, egzekutywa Agencji \u017cydowskiej […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[18,102,59,54],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25019"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25019"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25019\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25019"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25019"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25019"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}