![\"\"](\"http:\/\/rycerz.franciszkanie.pl\/img\/foto\/articles\/650-208.jpg\")
<\/p>\r\n<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Zalecenia dla „Ma\u0142ego Dziennika”<\/strong><\/p>\r\n Wydawanie dziennika by\u0142o gor\u0105cym pragnieniem \u015bw. Maksymiliana. To z jego inicjatywy franciszkanie przygotowali cz\u0142owieka do tego dzie\u0142a. By\u0142 nim o. Marian W\u00f3jcik, kt\u00f3ry studia filozoficzno-teologiczne odby\u0142 we Fryburgu Szwajcarskim oraz w Louvain, gdzie studiuj\u0105c teologi\u0119 chodzi\u0142 tak\u017ce na kursy dziennikarskie. Po \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich, latem 1934 r. przeniesiono go do Niepokalanowa, gdzie zaraz obj\u0105\u0142 redakcj\u0119 „Rycerza” i „Rycerzyka Niepokalanej”. Jesieni\u0105 tego samego roku polecono mu przygotowa\u0107 si\u0119 do wydawania dziennika. Pr\u00f3bny numer „Ma\u0142ego Dziennika” wyda\u0142 z dat\u0105 27 listopada 1934 r. Mia\u0142 w\u00f3wczas 26 lat i prawie nie zna\u0142 polskiego – a szczeg\u00f3lnie warszawskiego – \u015brodowiska, w kt\u00f3rym mia\u0142 redagowa\u0107 codzienn\u0105 gazet\u0119. Ten pr\u00f3bny numer wys\u0142a\u0142 do o. Kolbego, do Japonii, prosz\u0105c go, jako inicjatora pomys\u0142u, o ocen\u0119.<\/p>\r\n \u015aw. Maksymilian odpowiedzia\u0142 tego samego dnia, w kt\u00f3rym otrzyma\u0142 przesy\u0142k\u0119. W swoim li\u015bcie zamie\u015bci\u0142 tylko dwie uwagi na temat tre\u015bci owego pr\u00f3bnego numeru, a jedna z nich by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca:<\/p>\r\n O systematycznym wypieraniu \u017cydostwa lepiej du\u017co nie g\u0142osi\u0107, a raczej przyczyni\u0107 si\u0119 do rozwoju polskich plac\u00f3wek, co pr\u0119dzej prowadzi do celu.<\/p>\r\n Ta wypowied\u017a ukazuje, \u017ce cho\u0107 o. Ma-ksymilian nie mia\u0142 bezpo\u015bredniego wp\u0142ywu na materia\u0142y zawarte w „Ma\u0142ym Dzienniku”, to nie akceptowa\u0142 sposobu, w jaki pisano o \u017bydach ju\u017c w pr\u00f3bnym numerze i przestrzega\u0142, \u017ce trzeba to robi\u0107 inaczej.<\/p>\r\n „Ma\u0142y Dziennik” zacz\u0105\u0142 wychodzi\u0107 27 maja 1935 r. Pisali w nim przede wszystkim redaktorzy \u015bwieccy, znaj\u0105cy lepiej ni\u017c zakonnicy \u017cywotne problemy szarego cz\u0142owieka, i redagowali je tak samo, jak robili to dot\u0105d dla innych redakcji. Po zapoznaniu si\u0119 z tre\u015bci\u0105 kolejnych numer\u00f3w, o. Maksymilian napisa\u0142 do o. Mariana W\u00f3jcika:<\/p>\r\n Trzeba wymaga\u0107, by redaktorzy wsp\u00f3\u0142pracownicy rzeczywi\u015bcie pisali w duchu MI, tj. podbicia \u015bwiata dla Niepokalanej, zbawiania i u\u015bwi\u0119cenia dusz przez Niepokalan\u0105, a unikali niepotrzebnych pi\u0119tnowa\u0144 ludzi czy partii, czy innych narod\u00f3w…<\/p>\r\n M\u00f3wi\u0105c o \u017bydach bardzo bym uwa\u017ca\u0142 na to, \u017ceby czasem nie wzbudzi\u0107 albo nie pog\u0142\u0119bi\u0107 nienawi\u015bci do nich w czytelnikach i tak ju\u017c nastrojonych do nich czasem nawet wrogo. Na og\u00f3\u0142 wi\u0119cej bym si\u0119 stara\u0142 o rozw\u00f3j polskiego handlu i przemys\u0142u, ni\u017c pi\u0119tnowa\u0142 \u017byd\u00f3w. Oczywi\u015bcie zdarz\u0105 si\u0119 i wypadki z\u0142ej woli z ich strony, kiedy to trzeba b\u0119dzie wyst\u0105pi\u0107 energiczniej, nie zapominaj\u0105c jednak nigdy o tym, \u017ce naszym pierwszorz\u0119dnym celem jest zawsze nawr\u00f3cenie i u\u015bwi\u0119cenie dusz, czyli zdobycie ich dla Niepokalanej, mi\u0142o\u015b\u0107 ku wszelkim duszom, nawet \u017byd\u00f3w i mason\u00f3w, i heretyk\u00f3w itp.<\/p>\r\n \u015aw. Maksymilian zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce w spo\u0142ecze\u0144stwie polskim spotyka\u0142o si\u0119 przejawy wrogo\u015bci wobec \u017byd\u00f3w, ale bardzo mu zale\u017ca\u0142o na tym, aby prasa niepokalanowska nie wzbudza\u0142a dalszej niech\u0119ci do nich ani jej nie pog\u0142\u0119bia\u0142a. On swoj\u0105 uwag\u0119 sformu\u0142owa\u0142 dlatego, \u017ce co\u015b mu si\u0119 nie podoba\u0142o w sposobie przedstawienia spraw dotycz\u0105cych \u017byd\u00f3w.<\/p>\r\n Celem ca\u0142ej dzia\u0142alno\u015bci Niepokalanowa i samego o. Maksymiliana by\u0142o „nawr\u00f3cenie i u\u015bwi\u0119cenie wszystkich”, a motywem tej dzia\u0142alno\u015bci by\u0142a jego mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i Niepokalanej, a tak\u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do ludzi, kt\u00f3rych zbawienia bardzo pragn\u0105\u0142. Jego troska o „nawr\u00f3cenie i u\u015bwi\u0119cenie wszystkich” nie pochodzi\u0142a z ch\u0119ci powi\u0119kszenia liczby cz\u0142onk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, ale z prawdziwej mi\u0142o\u015bci. On cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce jest chrze\u015bcijaninem, by\u0142 szcz\u0119\u015bliwy, \u017ce jest wierz\u0105cym, i takim samym szcz\u0119\u015bciem chcia\u0142 si\u0119 szczerze dzieli\u0107 z innymi. Ta mi\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a odruchem jego serca. Cierpia\u0142 na wspomnienie ludzi, kt\u00f3rzy nie wierz\u0105 w Boga, uwa\u017ca\u0142 ich za nieszcz\u0119\u015bliwych, „biednych”. „Zdobycie \u015bwiata dla Niepokalanej” w rzeczy samej nie r\u00f3\u017cni\u0142o si\u0119 od drogi „nawr\u00f3cenia i u\u015bwi\u0119cenia”. A wsp\u00f3\u0142pracy w urzeczywistnianiu tego podstawowego celu Rycerstwa Niepokalanej oczekiwa\u0142 od wszystkich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, zakonnych i \u015bwieckich.<\/p>\r\n Sprawa nawracania \u017byd\u00f3w<\/strong><\/p>\r\n Maksymiliana niepokoi\u0142o, czy \u015bwieccy redaktorzy, kt\u00f3rych nie zna\u0142, zechc\u0105 go pos\u0142ucha\u0107. Dlatego do tego tematu w swoich listach powraca\u0142 i ze swego zdania nie ust\u0119powa\u0142. Zastanawia\u0142 si\u0119, jak podchodzi\u0107 do podobnych temat\u00f3w, kt\u00f3rych nie da si\u0119 unikn\u0105\u0107; \u015bwiadczy o tym jego dopisek z 12 grudnia 1935 r. do listu jednego z japo\u0144skich misjonarzy, skierowanego do spo\u0142eczno\u015bci zakonnej Niepokalanowa:<\/p>\r\n O sprawie \u017cydowskiej pisze \u0142adnie ks. J. Unszlicht w „Ateneum Kap\u0142a\u0144skim” z listopada 1935 r. We wskazanym artykule autor, kap\u0142an pochodzenia \u017cydowskiego, przestrzega\u0142, \u017ce nie nale\u017cy si\u0119 spodziewa\u0107 ani powszechnej asymilacji \u017byd\u00f3w do narodu polskiego, ani ich masowego nawr\u00f3cenia na chrze\u015bcija\u0144stwo. Do polsko\u015bci czy katolicyzmu lgn\u0105 tylko wyj\u0105tki. Nale\u017cy si\u0119 wi\u0119c rozs\u0105dnie broni\u0107 przed ich dominacj\u0105, ale unika\u0107 antysemityzmu.<\/p>\r\n Cho\u0107 nasz \u015awi\u0119ty tak bardzo pragn\u0105\u0142 nawraca\u0107 wszystkich, to do\u015bwiadczenia misyjne z Japonii zmusi\u0142y go do rewizji m\u0142odzie\u0144czego zapa\u0142u, z jakim zabiera\u0142 si\u0119 do nawracania r\u00f3wnie\u017c \u017byd\u00f3w, o czym przed wyjazdem na misje ch\u0119tnie opowiada\u0142 na \u0142amach „Rycerza”. Odpowiadaj\u0105c na pytania pewnego brata z Niepokalanowa, w 1934 r. pisze z Japonii:<\/p>\r\n Co do \u017byd\u00f3w uwa\u017cam, \u017ce trzeba si\u0119 zaj\u0105\u0107 te\u017c ich nawr\u00f3ceniem, ale roztropnie, i to bardzo roztropnie. Niekoniecznie zaraz na \u0142amach „Rycerza”, albo w og\u00f3le g\u0142o\u015bno. – Mo\u017ce z czasem „Rycerz” po \u017cargonowemu (w j\u0119zyku jidysz) t\u0119 misj\u0119 spe\u0142ni.<\/p>\r\n Nie ma wi\u0119c w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce w 1935 r. \u015bw. Maksymilian pragn\u0105\u0142, aby prasa wydawana z jego inspiracji nie zaszczepia\u0142a ani nie pog\u0142\u0119bia\u0142a niech\u0119ci wobec \u017byd\u00f3w. A jak by\u0142o wcze\u015bniej i p\u00f3\u017aniej? Jaki by\u0142 w og\u00f3le stosunek \u015bw. Maksymiliana do \u017byd\u00f3w?<\/p>\r\n \u017bydzi i formacja o. Maksymiliana<\/strong><\/p>\r\n \u015aw. Maksymilian formowa\u0142 si\u0119 w \u015brodowiskach mi\u0119dzynarodowych. W Pabianicach jego rodzina mieszka\u0142a w\u015br\u00f3d Niemc\u00f3w i \u017byd\u00f3w, i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z nimi. \u015awiadek jego dzieci\u0144stwa opowiada, \u017ce pewien \u017cydowski handlarz drewnem tylko ch\u0142opcom Kolb\u00f3w i ich gospodarzy pozwala\u0142 bawi\u0107 si\u0119 w\u015br\u00f3d stos\u00f3w drewna stoj\u0105cych na jego placu, co dowodzi, \u017ce nie widzia\u0142 w nich \u017cadnej wrogo\u015bci ani lekcewa\u017cenia wobec \u017cydowskich s\u0105siad\u00f3w.<\/p>\r\n Jeszcze bardziej mi\u0119dzynarodowe by\u0142o spo\u0142ecze\u0144stwo Lwowa, gdzie sp\u0119dzi\u0142 lata dojrzewania od 1908 r. do 1912. A ju\u017c zupe\u0142nie mi\u0119dzynarodowe by\u0142o \u015brodowisko rzymskie, gdzie studiowa\u0142 przez kolejne siedem lat i przygotowywa\u0142 si\u0119 do kap\u0142a\u0144stwa. Tam po raz pierwszy zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z obrazem \u017byda-masona, osoby bardzo wrogiej Ko\u015bcio\u0142owi i papie\u017cowi. Ukaza\u0142 mu go jeden z rektor\u00f3w Kolegium, o. Stefano Ignudi, wychowawca, kt\u00f3ry wydawa\u0142 czasopismo wskazuj\u0105ce zagro\u017cenia dla Ko\u015bcio\u0142a, szczeg\u00f3lnie ze strony mason\u00f3w i innych zorganizowanych „akatolik\u00f3w”. W Rzymie \u015bw. Maksymilian zafascynowa\u0142 si\u0119 jednak pozytywn\u0105 postaci\u0105 \u017byda i masona, Alfonsa Ratisbonne’a, kt\u00f3ry dzi\u0119ki objawieniu mu si\u0119 Niepokalanej nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na katolicyzm i zosta\u0142 kap\u0142anem.<\/p>\r\n Wiedz\u0105c, jak bardzo trudno jest \u017bydom uwierzy\u0107 w Jezusa, Mesjasza i Zbawiciela, w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny jest odt\u0105d zainteresowany ich nawr\u00f3ceniem. Pami\u0119\u0107 o nawr\u00f3ceniu Ratisbonne’a by\u0142a w nim tak \u017cywa, \u017ce nawet swoj\u0105 pierwsz\u0105 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 odprawia\u0142 przy o\u0142tarzu, przy kt\u00f3rym to si\u0119 wydarzy\u0142o, modl\u0105c si\u0119 o nawr\u00f3cenie konkretnej \u017byd\u00f3wki i wszystkich niekatolik\u00f3w. T\u0119 osob\u0119 oraz kilku innych \u017byd\u00f3w wpisa\u0142 na list\u0119 Memento<\/em>, zaliczaj\u0105c ich do bliskich, za kt\u00f3rych modli\u0142 si\u0119 w ka\u017cdej Mszy \u015bwi\u0119tej przez ca\u0142e \u017cycie.<\/p>\r\n Dodatkow\u0105 zach\u0119t\u0119 do troski o nawr\u00f3cenie \u017byd\u00f3w otrzyma\u0142 od umieraj\u0105cego franciszkanina, nawr\u00f3conego z judaizmu o. Emila Norsy, kt\u00f3ry \u017cegnaj\u0105c si\u0119 z nim prosi\u0142 go o modlitw\u0119 „za nieszcz\u0119\u015bliwy nar\u00f3d \u017cydowski”.<\/p>\r\n Do nawracania \u017byd\u00f3w zabra\u0142 si\u0119 ju\u017c w poci\u0105gu, kt\u00f3rym po studiach udawa\u0142 si\u0119 w stron\u0119 Polski, o czym opowiada\u0142 swoim kolegom w listach. A w Polsce, cho\u0107 \u017byd\u00f3w nie szuka\u0142, aby ich nawraca\u0107, ch\u0119tnie – na polecenie prze\u0142o\u017conych – zajmowa\u0142 si\u0119 katechizacj\u0105 kilku takich, kt\u00f3rzy zdecydowali si\u0119 przyj\u0105\u0107 chrzest.<\/p>\r\n Ci, kt\u00f3rzy widz\u0105 w \u015bw. Maksymilianie antysemit\u0119, ch\u0119tnie przypominaj\u0105, \u017ce cytowa\u0142 w „Rycerzu Niepokalanej” ksi\u0105\u017ck\u0119 Protoko\u0142y m\u0119drc\u00f3w Syjonu<\/em> (lata 1924 i 1926), kt\u00f3ra opowiada, i\u017c jakoby \u017bydzi urzeczywistniaj\u0105 sw\u00f3j plan panowania nad \u015bwiatem. Jednak nawet sami pisarze \u017cydowscy zauwa\u017cyli, i\u017c w czasie, gdy o. Maksymilian powo\u0142ywa\u0142 si\u0119 na Protoko\u0142y<\/em>, wszyscy byli przekonani, \u017ce s\u0105 prawdziwe, a to, \u017ce s\u0105 fa\u0142szywk\u0105 przygotowan\u0105 przez tajn\u0105 policj\u0119 carsk\u0105 dla uzasadnienia prze\u015bladowania \u017byd\u00f3w, og\u0142oszono oko\u0142o 10 lat p\u00f3\u017aniej.<\/p>\r\n Dzia\u0142alno\u015b\u0107 redakcyjna o. Kolbego<\/strong><\/p>\r\n W swojej redakcyjnej dzia\u0142alno\u015bci na \u0142amach „Rycerza Niepokalanej”, kt\u00f3ry \u015bw. Maksymilian redagowa\u0142 do jesieni 1926 r., nigdy swoich czytelnik\u00f3w nie podburza\u0142 przeciwko \u017cyciu kogokolwiek, ani nie sugerowa\u0142, by utrudniali \u017cycie komukolwiek. Zdarza\u0142o si\u0119 jedynie, \u017ce wskazywa\u0142 b\u0142\u0119dy zagra\u017caj\u0105ce zbawieniu cz\u0142owieka, kt\u00f3rymi inni mogli si\u0119 \u0142atwo zarazi\u0107.<\/p>\r\n Z analiz autora zajmuj\u0105cego si\u0119 Obrazem \u017byda w „Rycerzu Niepokalanej” <\/em>wynika, \u017ce na \u0142amach 212 mi\u0119dzywojennych numer\u00f3w tego miesi\u0119cznika „tylko w 23 artyku\u0142ach (i to stosunkowo kr\u00f3tkich) \u017byd by\u0142 g\u0142\u00f3wnym obiektem zainteresowania”. Cz\u0119\u015bciej temat \u017byd\u00f3w pojawia\u0142 si\u0119 w kr\u00f3tkich notatkach w dzia\u0142ach „Kroniki” oraz „Iskierek”. A w og\u00f3le „kwestia \u017cydowska zaj\u0119\u0142a tylko 1,5% ca\u0142o\u015bci materia\u0142u zamieszczonego w „Rycerzu Niepokalanej”” tego okresu.<\/p>\r\n Po powrocie z Japonii w 1936 r. o. Maksymilian pisa\u0142 bardzo niewiele, ale troszczy\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie o to, by wszyscy, kt\u00f3rzy nie s\u0105 jeszcze katolikami, mogli si\u0119 nimi sta\u0107, dlatego nikogo nie odpycha\u0142 i do podobnej postawy formowa\u0142 swoich wsp\u00f3\u0142braci i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w.<\/p>\r\n O tym, \u017ce nie wszystkim to si\u0119 podoba\u0142o, \u015bwiadczy jego list do prowincja\u0142a, kt\u00f3ry wyrzuca\u0142 mu, \u017ce musi si\u0119 wstydzi\u0107 za niegrzeczne potraktowanie w redakcji „Ma\u0142ego Dziennika” znanego autora, kt\u00f3rego pi\u00f3ro by\u0142o cz\u0119sto wymierzone przeciw \u017bydom. O. Kolbe pisa\u0142 do swojego prze\u0142o\u017conego:<\/p>\r\n Co do ks. pra\u0142ata Trzeciaka, to i tu… jest te\u017c druga strona medalu. Ja z ust jego te wszystkie uwagi s\u0142ysza\u0142em i wskutek tego odwo\u0142a\u0142em jednego z braci z Warszawy. Ale ks. pra\u0142at jest takim antysemit\u0105 a\u017c do szowinizmu, \u017ce MD nie mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 po jego linii i st\u0105d nie wszystkie jego prace dostaj\u0105 si\u0119 na \u0142amy MD.<\/p>\r\n Dla niekt\u00f3rych wi\u0119c „Ma\u0142y Dziennik” by\u0142 jeszcze zbyt umiarkowany i skar\u017cyli si\u0119 na to prze\u0142o\u017conym zakonnym!<\/p>\r\n Ocena \u017byd\u00f3w<\/strong><\/p>\r\n Gdy \u015bw. Maksymilian powr\u00f3ci\u0142 z grup\u0105 braci z internowania do Niepokalanowa, pod koniec grudnia 1939 r. przywieziono tam wysiedle\u0144c\u00f3w z Pozna\u0144skiego: oko\u0142o 3 tys. Polak\u00f3w i 1,5 tys. \u017byd\u00f3w. Polakom niemal natychmiast pozwolono poszuka\u0107 sobie jakiego\u015b lepszego miejsca zamieszkania, a \u017bydom pozwolono na to dopiero w lutym 1940 r. W przeddzie\u0144 wyjazdu z Niepokalanowa ostatniej ich grupy zaskoczyli swojego opiekuna, br. \u0141ukasza Ku\u017ab\u0119, niezwyk\u0142\u0105 pro\u015bb\u0105.<\/p>\r\n „W dniu jutrzejszym mamy opu\u015bci\u0107 Niepokalan\u00f3w – m\u00f3wi\u0142a ich przedstawicielka, pani Zaj\u0105c. – By\u0142o nam tutaj dobrze, bo doznali\u015bmy du\u017co serca od mieszka\u0144c\u00f3w klasztoru. Zawsze czuli\u015bmy, \u017ce kto\u015b bliski jest z nami. W Niepokalanowie byli\u015bmy otoczeni dobroci\u0105. I w\u0142a\u015bnie za t\u0119 dobro\u0107, w imieniu wszystkich tutejszych \u017byd\u00f3w, pragniemy dzisiaj z\u0142o\u017cy\u0107 Ksi\u0119dzu Maksymilianowi i wszystkim jego zakonnikom szczeg\u00f3lnie gor\u0105ce podzi\u0119kowania. Ale najwi\u0119ksze s\u0142owa nie s\u0105 zdolne wypowiedzie\u0107 tego, co nasze serca chcia\u0142yby wyrazi\u0107. Dlatego te\u017c bardzo prosimy o odprawienie Mszy \u015bwi\u0119tej na podzi\u0119kowanie Panu Bogu za opiek\u0119 nad nami i opiek\u0119 nad Niepokalanowem. Sk\u0142adamy na ten cel ofiar\u0119”.<\/p>\r\n „Je\u015bli B\u00f3g pozwoli nam prze\u017cy\u0107 wojn\u0119 -dorzuci\u0142 inny cz\u0142onek delegacji – odwdzi\u0119czymy si\u0119 Niepokalanowowi stokrotnie. O dobroci Niepokalanowa wzgl\u0119dem \u017byd\u00f3w uchod\u017ac\u00f3w z Pozna\u0144skiego nigdy nie zapomnimy. B\u0119dziemy j\u0105 s\u0142awi\u0107 w ca\u0142ej prasie zagranicznej…”<\/p>\r\n Sk\u0105d zarzut antysemityzmu?<\/strong><\/p>\r\n Oskar\u017cenia o rzekomy antysemityzm \u015bw. Maksymiliana zrodzi\u0142y si\u0119 z dw\u00f3ch \u017ar\u00f3de\u0142. Jednym by\u0142 spos\u00f3b, w jaki prasa niepokalanowska przestrzega\u0142a przed komunizmem, kt\u00f3rego propagatorami byli \u017bydzi. Dzi\u015b komunizm i bolszewizm odrzuca si\u0119 i pot\u0119pia, ale wielu potomk\u00f3w przedwojennych dzia\u0142aczy \u017cydowskiego pochodzenia dobrze pami\u0119ta niech\u0119\u0107 swoich ojc\u00f3w i krewnych do niepokalanowskiej prasy.<\/p>\r\n Drugim \u017ar\u00f3d\u0142em jest formu\u0142a „Ma\u0142ego Dziennika”, na kt\u00f3rego codzienne tre\u015bci wp\u0142ywu nie mia\u0142. By\u0142a to sensacyjna popo\u0142udni\u00f3wka. Wielkie tytu\u0142y krzycza\u0142y najcz\u0119\u015bciej to, o czym wszyscy my\u015bleli, ale u niekt\u00f3rych pozosta\u0142y w pami\u0119ci na trwa\u0142e.<\/p>\r\n Jerzy Turowicz, wieloletni redaktor „Tygodnika Powszechnego”, kt\u00f3ry pami\u0119ta\u0142 zar\u00f3wno wydawnictwa Niepokalanowa jak i inne mi\u0119dzywojenne wypowiedzi, twierdzi\u0142, \u017ce prasa niepokalanowska nie by\u0142a bardziej antysemicka od innych wydawnictw katolickich i od wypowiedzi urz\u0119dowych przedstawicieli Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n o. Paulin Sotowski <\/strong>OFMConv<\/em><\/strong> <\/p>\r\n KOMENTARZ <\/strong>BIBU\u0141Y<\/em><\/strong>: Kilka uwag do powy\u017cszego tekstu. To, \u017ce uwa\u017ca si\u0119 dzisiaj powszechnie, i\u017c Protoko\u0142y M\u0119drc\u00f3w Syjonu<\/em> s\u0105 wytworem carskiej tajnej policji, nie oznacza wcale, \u017ce ich tre\u015b\u0107 mija si\u0119 z prawd\u0105. Wr\u0119cz przeciwnie, pomimo – a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki – up\u0142ywowi grubo ponad stu lat, wiele z element\u00f3w opisywanych w Protoko\u0142ach<\/em> sprawdza si\u0119 bardzo szczeg\u00f3\u0142owo. Odrzucanie zatem Protoko\u0142\u00f3w<\/em> na podstawie twierdzenia o ich nie autentyczno\u015bci i uznawanie ich jako „antysemickie”, ma na celu pozbycie si\u0119 niewygodnych materia\u0142\u00f3w i pyta\u0144, kt\u00f3re od wieluset lat stawiane s\u0105 \u015brodowiskom \u017cydowsko-maso\u0144skim. Protoko\u0142y<\/em> popularno\u015b\u0107 zdoby\u0142y w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na tak dok\u0142adne i tak sprawdzaj\u0105ce si\u0119 z odczuciem i postrzeganiem wi\u0119kszo\u015bci obserwator\u00f3w wydarzenia, \u017ce musia\u0142y opiera\u0107 si\u0119 na bardzo konkretnych materia\u0142ach strony, kt\u00f3r\u0105 opisywa\u0142y.<\/p>\r\n Uznanie autentyczno\u015bci Protoko\u0142\u00f3w <\/em>czy te\u017c nie, nie mia\u0142o z pewno\u015bci\u0105 wielkiego znaczenia dla \u015bw. o. Maksymiliana Kolbe, gdy\u017c i bez spisanych w tych dokumentach fakt\u00f3w, zna\u0142 on doskonale histori\u0119 i by\u0142 bystrym obserwatorem rzeczywisto\u015bci dostrzegaj\u0105c lepiej ni\u017c inni zagro\u017cenia p\u0142yn\u0105ce ze strony talmudycznych wrog\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. O. Kolbe wiedzia\u0142\u00a0r\u00f3wnie\u017c, \u017ce jedyn\u0105 drog\u0105 do osi\u0105gni\u0119cia Zbawienia jest przyj\u0119cie Chrystusa, kt\u00f3rego Nauk\u0119 przybli\u017ca\u0142\u00a0poganom i innowiercom, w tym oczywi\u015bcie i \u017bydom. Innymi s\u0142owy, pr\u00f3bowa\u0142 robi\u0107 on to, co posoborowy Ko\u015bci\u00f3\u0142 odrzuci\u0142 anga\u017cuj\u0105c si\u0119 w ja\u0142owe i niebezpieczne dla obu stron „dialogi” Ko\u015bcio\u0142a z judaizmem.<\/p>\r\n Ponadto, potwierdzamy stwierdzenie, i\u017c:<\/p>\r\n „Z analiz autora zajmuj\u0105cego si\u0119 Obrazem \u017byda w „Rycerzu Niepokalanej” <\/em>wynika, \u017ce na \u0142amach 212 mi\u0119dzywojennych numer\u00f3w tego miesi\u0119cznika „tylko w 23 artyku\u0142ach (i to stosunkowo kr\u00f3tkich) \u017byd by\u0142 g\u0142\u00f3wnym obiektem zainteresowania”. Cz\u0119\u015bciej temat \u017byd\u00f3w pojawia\u0142 si\u0119 w kr\u00f3tkich notatkach w dzia\u0142ach „Kroniki” oraz „Iskierek”. A w og\u00f3le „kwestia \u017cydowska zaj\u0119\u0142a tylko 1,5% ca\u0142o\u015bci materia\u0142u zamieszczonego w „Rycerzu Niepokalanej”” tego okresu.”<\/p>\r\n Redakcja BIBU\u0141Y<\/em> na podstawie redakcyjnych zbior\u00f3w przedwojennych rocznik\u00f3w Rycerza Niepokalanej<\/em>, przeprowadzi\u0142a podobn\u0105 pr\u00f3b\u0119 por\u00f3wnawcz\u0105 artyku\u0142\u00f3w, wykazuj\u0105c stosunkowo niewielkie uwypuklanie problemu \u017cydowskiego w tym pi\u015bmie. Szafowanie oskar\u017ceniami „antysemityzmu” wobec \u015bw. ojca Maksymiliana Kolbe wynika bowiem z Jego pr\u00f3b przekonania \u017cyd\u00f3w do przyj\u0119cia wiary Prawdziwego Boga – Jezusa Chrystusa, oraz z Jego usilnego przestrzegania przed podst\u0119pnymi dzia\u0142aniami tych, kt\u00f3rzy \u015bwiadomie Chrystusa odrzucaj\u0105.<\/p>\r\n<\/blockquote>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zalecenia dla „Ma\u0142ego Dziennika” Wydawanie dziennika by\u0142o gor\u0105cym pragnieniem \u015bw. Maksymiliana. To z jego inicjatywy franciszkanie przygotowali cz\u0142owieka do tego dzie\u0142a. By\u0142 nim o. Marian W\u00f3jcik, kt\u00f3ry studia filozoficzno-teologiczne odby\u0142 we Fryburgu Szwajcarskim oraz w Louvain, gdzie studiuj\u0105c teologi\u0119 chodzi\u0142 tak\u017ce na kursy dziennikarskie. Po \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich, latem 1934 r. przeniesiono go do […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[48,190],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24609"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=24609"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24609\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=24609"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=24609"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=24609"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/rycerz.franciszkanie.pl\/img\/foto\/articles\/650-209.jpg\")
<\/p>\r\n![\"\"](\"http:\/\/rycerz.franciszkanie.pl\/img\/foto\/articles\/650-210.jpg\")
<\/p>\r\n![\"\"](\"http:\/\/rycerz.franciszkanie.pl\/img\/foto\/articles\/650-212.jpg\")
<\/p>\r\n
Rycerz Niepokalanej nr 7-8\/2010, s. 208<\/p>\r\n\r\n