{"id":24451,"date":"2010-07-17T23:59:06","date_gmt":"2010-07-18T04:59:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=24451"},"modified":"2012-10-24T22:25:09","modified_gmt":"2012-10-25T03:25:09","slug":"chrzescijanstwo-czy-erastianizm-jakub-pytel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=24451","title":{"rendered":"Chrze\u015bcija\u0144stwo czy erastianizm? – Jakub Pytel<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dzi\u0119ki uprzejmej zgodzie redakcji „Zawsze wierni” mog\u0119 prezentowa\u0107 Pa\u0144stwu teksty mego autorstwa, kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 w tym miesi\u0119czniku. […]<\/em><\/p>\r\n

Pierwszy m\u00f3j artyku\u0142 zamieszczony na \u0142amach miesi\u0119cznika zwi\u0105zanego z Bractwem \u015aw. Piusa X nosi\u0142 tytu\u0142 „Chrze\u015bcija\u0144stwo czy erastianizm” (i stanowi\u0142 rozszerzenie jednego z post\u00f3w tym blogu). Ukaza\u0142 sie trzy tygodnie po wydaniu przez Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta XVI konstytucji „Anglicanorum coetibus” i dotyczy\u0142 opinii S\u0142ugi Bo\u017cego kardyna\u0142a Newmana do anglikanizmu jako wyznania podporz\u0105dkowanego w\u0142adzy \u015bwieckiej, do idei zawi\u0105zania unii (cz\u0119\u015bci) „Ko\u015bcio\u0142a Anglii” z Rzymem i roli indywidualnych nawr\u00f3ce\u0144. <\/em><\/p>\r\n

My\u015bl\u0119, \u017ce przez p\u00f3\u0142 roku artyku\u0142 nie straci\u0142 na aktualno\u015bci, szczeg\u00f3lnie w perspektywie wrze\u015bniowej beatyfikacji J. H. Newmana i pa\u017adziernikowego dorocznego spotkania najwi\u0119kszej organizacji konserwatywnych anglikan\u00f3w „Forward in Faith”, w ramach kt\u00f3rej toczy si\u0119 debata o skorzystaniu z papieskiej oferty konwersji in gremio na katolicyzm . – Jacques Blutoir<\/strong>
<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Chrze\u015bcija\u0144stwo czy erastianizm?<\/h1>\r\n

Gdy w po\u0142owie pa\u017adziernika kard. Wilhelm Levada, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, zapowiedzia\u0142 rych\u0142e og\u0142oszenie konstytucji apostolskiej traktuj\u0105cej o sposobie przyjmowania do jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a ca\u0142ych wsp\u00f3lnot by\u0142ych anglikan\u00f3w, dziennikarze prze\u015bcigali si\u0119 w domys\u0142ach dotycz\u0105cych szczeg\u00f3\u0142owych rozwi\u0105za\u0144 zawartych w tym dokumencie. Komentatorzy \u201d\u201d rzadko w przychylnym tonie \u201d\u201d przewidywali, \u017ce papieski dekret w praktyce b\u0119dzie oznacza\u0142 powr\u00f3t do idei uniatyzmu, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki zarzuci\u0142 po II Soborze Watyka\u0144skim.<\/p>\r\n

I rzeczywi\u015bcie, na pocz\u0105tku listopada sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce Stolica \u015awi\u0119ta, w odpowiedzi na zbiorowe pro\u015bby licznych wiernych i duchowie\u0144stwa Wsp\u00f3lnoty Anglika\u0144skiej, kt\u00f3rzy zapragn\u0119li jedno\u015bci z Biskupem Rzymu, da\u0142a im na mocy konstytucji apostolskiej Anglicanorum c\u00c5\u201ctibus mo\u017cliwo\u015b\u0107 ubiegania si\u0119 o ustanawianie ordynariat\u00f3w, b\u0119d\u0105cych de facto \u201epersonalnymi diecezjami\u201d. Ordynariaty maj\u0105 si\u0119 cieszy\u0107 nie tylko niezale\u017cno\u015bci\u0105 od lokalnej hierarchii, ale tak\u017ce prawem do zachowania niekt\u00f3rych element\u00f3w anglika\u0144skiego dziedzictwa liturgicznego i duchowo\u015bci, je\u015bli nie s\u0105 one sprzeczne z wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Decyzje papieskie spotka\u0142y si\u0119 z ch\u0142odnym przyj\u0119ciem katolickiego episkopatu Anglii i Walii, w swej zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci powo\u0142anego jeszcze za czas\u00f3w poprzedniego pontyfikatu. Niekt\u00f3rzy brytyjscy biskupi obawiaj\u0105 si\u0119 wp\u0142ywu tradycyjnej religijno\u015bci sporej grupy nawr\u00f3conych anglikan\u00f3w na swe mocno przetrzebione modernizmem owczarnie. Medialne uproszczenie, w my\u015bl kt\u00f3rego anglika\u0144scy konwertyci s\u0105 motywowani g\u0142\u00f3wnie sprzeciwem wobec \u201ekap\u0142a\u0144stwa\u201d kobiet i ordynacji homoseksualist\u00f3w, jest bowiem dalekie od prawdy; cz\u0119\u015b\u0107 anglokatolik\u00f3w [1] uczestniczy np. w liturgii sprawowanej wed\u0142ug tzw. Msza\u0142u angielskiego, b\u0119d\u0105cego przek\u0142adem na j\u0119zyk narodowy Missale romanum z czas\u00f3w \u015bw. Piusa X. Inn\u0105 obaw\u0119 biskup\u00f3w wywo\u0142uje niezale\u017cno\u015b\u0107 nowych katolickich struktur, kt\u00f3re podlegaj\u0105c bezpo\u015brednio Kongregacji Nauki Wiary, mog\u0105 by\u0107 tworzone bez pytania o zgod\u0119 miejscowych ordynariuszy.<\/p>\r\n

\"\"<\/a>W brytyjskich mediach obok licznych komentarzy pojawi\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c przypuszczenia, \u017ce patronem anglokatolickich ordynariat\u00f3w mo\u017ce zosta\u0107 S\u0142uga Bo\u017cy Jan Henryk kardyna\u0142 Newman, kt\u00f3rego beatyfikacja jest spodziewana w przysz\u0142ym roku. Newman jeszcze jako anglika\u0144ski pastor zyska\u0142 s\u0142aw\u0119 znakomitego teologa i kaznodziei uniwersyteckiego. By\u0142 on tzw. fellow [2] w Oriel College, gdzie wraz z grup\u0105 przyjaci\u00f3\u0142, profesor\u00f3w i student\u00f3w, zainicjowa\u0142 tzw. ruch oksfordzki. Jego uczestnicy stawiali sobie za cel przywr\u00f3cenie anglikanizmowi katolickiego oblicza w dziedzinie doktryny i liturgii. W 1845 r., w rezultacie g\u0142\u0119bokiej refleksji teologicznej opartej przede wszystkim na pismach Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, przysz\u0142y kardyna\u0142 dokona\u0142 konwersji na katolicyzm, czym zaszokowa\u0142 opini\u0119 publiczn\u0105 wiktoria\u0144skiej Anglii. Obecnie nie tylko przedstawiciele Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w Anglii i Walii, lecz tak\u017ce anglokatolicy zgodnie twierdz\u0105, \u017ce Jan Henryk Newman jest nie tylko najlepszym or\u0119downikiem w dziele konwersji anglikan\u00f3w, ale i \u201d\u201d ze wzgl\u0119du na poparcie dla podobnych rozwi\u0105za\u0144, kt\u00f3rego udzieli\u0142 za swego \u017cycia \u201d\u201d by\u0142by najodpowiedniejszym kandydatem na patrona wszelkich dzie\u0142 zapocz\u0105tkowanych konstytucj\u0105 Anglicanorum c\u00c5\u201ctibus.<\/p>\r\n

W\u0105tek dotycz\u0105cy zawi\u0105zania unii pomi\u0119dzy Stolic\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 a anglopapistami (jak nazywano w Anglii anglokatolik\u00f3w o zdecydowanie rzymskich sympatiach) pojawi\u0142 si\u0119 w listach Newmana z 1876 r., gdy korespondowa\u0142 z katolickim neofit\u0105 Ambro\u017cym de Lisle\u2019em. Projekt taki, ciesz\u0105cy si\u0119 pewnym poparciem kardyna\u0142a Manninga, \u00f3wczesnego arcybiskupa Westminsteru, zosta\u0142 naszkicowany w anonimowej broszurze zatytu\u0142owanej Christianity or Erastianism? (\u201eChrze\u015bcija\u0144stwo czy erastianizm?\u201d[3]). Autor broszury nie bez racji g\u0142osi\u0142, \u017ce anglikanizm jest zdany na \u0142ask\u0119 pa\u0144stwa brytyjskiego, a jedynym sposobem, aby to zmieni\u0107, jest komunia ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105.<\/p>\r\n

Pocz\u0105tkowo Newman zachowywa\u0142 wobec idei unii katolicko\u00ac anglika\u0144skiej daleko posuni\u0119ty sceptycyzm motywowany wzgl\u0119dami praktycznymi. W li\u015bcie z 19 stycznia 1876 r. pisa\u0142 do de Lisle\u2019a, \u017ce jest to projekt \u201emo\u017cliwy do przyj\u0119cia\u201d, ale widzi w nim pewne trudno\u015bci \u201d\u201d na przyk\u0142ad w stosunkach mi\u0119dzy by\u0142ymi anglikanami a reszt\u0105 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w Anglii. \u201eBy\u0142oby niezwykle trudnym \u201d\u201d pisa\u0142 Newman \u201d\u201d unikn\u0105\u0107 cz\u0119stych konflikt\u00f3w pomi\u0119dzy tymi dwoma grupami (\u2026) ksi\u0119\u017ca rzymscy b\u0119d\u0105 si\u0119 skar\u017cy\u0107, \u017ce bogaty i pe\u0142en splendoru Ko\u015bci\u00f3\u0142 anglika\u0144ski odci\u0105gnie od nich m\u0142odzie\u017c\u201d. Dla Newmana wszystko zale\u017ca\u0142o od tego, jak wiele mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 dzi\u0119ki realizacji tego planu \u201d\u201d czy wystarczaj\u0105ca liczba anglikan\u00f3w przejdzie do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Wiedzia\u0142 jednak, \u017ce w\u015br\u00f3d anglokatolik\u00f3w niewielu by\u0142o w\u00f3wczas sk\u0142onnych do uczynienia tak radykalnego kroku.<\/p>\r\n

Jednak kilkana\u015bcie dni p\u00f3\u017aniej napisa\u0142 ponownie do de Lisle\u2019a ju\u017c w nieco innym tonie: \u201eNic nie ucieszy\u0142oby mnie bardziej ni\u017c wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Stolica Apostolska uwa\u017ca takie posuni\u0119cie za bezpieczne i na tyle obiecuj\u0105ce, by usankcjonowa\u0107 plan proponowany przez autor\u00f3w broszury. B\u0119d\u0119 si\u0119 gor\u0105co modli\u0142, tak jak oni, by zosta\u0142 znaleziony jaki\u015b spos\u00f3b na przyci\u0105gni\u0119cie tak wielu warto\u015bciowych ludzi, kt\u00f3rzy wci\u0105\u017c wahaj\u0105 si\u0119, czy do nas przyst\u0105pi\u0107\u201d.<\/p>\r\n

Projekt ten jednak szybko upad\u0142; de Lisle napisa\u0142, \u017ce \u201enast\u0105pi\u0142o to na skutek interwencji pewnych pot\u0119\u017cnych si\u0142\u201d. Newman pociesza\u0142 go s\u0142owami, kt\u00f3re umie\u015bci\u0142 tak\u017ce w Apologia pro vita sua: \u201eWydaje mi si\u0119, \u017ce jest w tym jaki\u015b Boski zamys\u0142. Cz\u0119sto tak si\u0119 zdarza\u0142o w \u015bwi\u0119tej i ko\u015bcielnej historii, \u017ce jaka\u015b rzecz sama w sobie by\u0142a dobra, chocia\u017c jeszcze nie nasta\u0142 dla niej odpowiedni moment. Tak wi\u0119c czuj\u0119 si\u0119 pogodzony z naprawd\u0119 wieloma rzeczami i oddaj\u0119 je w Bo\u017ce r\u0119ce. Wierz\u0119, \u017ce nawr\u00f3cenie anglikan\u00f3w mo\u017ce mie\u0107 bardziej dog\u0142\u0119bny charakter i dokona\u0107 si\u0119 na o wiele wi\u0119ksz\u0105 skale, je\u017celi zostanie od\u0142o\u017cone w czasie. Nasz Pan wie wi\u0119cej, ani\u017celi my\u201d.
Zgodnie z pogl\u0105dem Newmana plany grupowej konwersji nale\u017ca\u0142o od\u0142o\u017cy\u0107 na czasy ku temu dogodniejsze. Kiedy mia\u0142y one nast\u0105pi\u0107? W kazaniu z 1873 r., zatytu\u0142owanym The Infidelity of the Future (\u2018Niewiara przysz\u0142o\u015bci\u2019), zauwa\u017cy\u0142 pozytywny wp\u0142yw wywierany w czasach nowo\u017cytnych przez niekatolickie grupy chrze\u015bcijan: \u201eJest oczywiste, \u017ce te r\u00f3\u017cne organizacje ko\u015bcielne i sekty, kt\u00f3re otaczaj\u0105 nas z dopuszczenia Bo\u017cego i kt\u00f3re, powodowane wrogo\u015bci\u0105, wyrz\u0105dzi\u0142y niewypowiedziane szkody sprawie prawdy katolickiej, do tej pory by\u0142y te\u017c bardzo nam u\u017cyteczne, os\u0142aniaj\u0105c nas i chroni\u0105c przed atakami tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 jeszcze mniej ni\u017c one same \u201d\u201d lub wcale\u201d.<\/p>\r\n

A jednak przewidzia\u0142 i przepowiedzia\u0142 coraz wi\u0119ksz\u0105 presj\u0119, jak\u0105 sekularyzm i r\u00f3\u017cne si\u0142y antychrze\u015bcija\u0144skie b\u0119d\u0105 wywiera\u0107 na wyznania niekatolickie: \u201eW nadchodz\u0105cej przysz\u0142o\u015bci to ju\u017c b\u0119dzie wiele, je\u015bli te zewn\u0119trzne wzgl\u0119dem nas organizacje ko\u015bcielne b\u0119d\u0105 umia\u0142y obroni\u0107 swoje pozycje dogmatyczne\u201d. I chocia\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki ostoi si\u0119 wobec tych wyzwa\u0144, to jednak, jak przewiduje Newman, \u201ew miar\u0119 up\u0142ywu czasu, gdy nadejdzie kryzys i dojdziemy do punktu zwrotnego \u201d\u201d my i te inne organizacje \u201d\u201d oka\u017ce si\u0119 w\u00f3wczas, \u017ce ich stanowisko i pozycja, miast by\u0107 dla nas w jakimkolwiek sensie ochron\u0105, znajduj\u0105 si\u0119 w r\u0119kach nieprzyjaci\u00f3\u0142\u201d.<\/p>\r\n

W wyzwaniach p\u0142yn\u0105cych z sekularyzmu Newman widzia\u0142 nowe mo\u017cliwo\u015bci: \u201eRad jestem (\u2026), \u017ce tak wielki upadek wiary, kt\u00f3ry widzimy wok\u00f3\u0142, jest rekompensowany \u201d\u201d na wz\u00f3r zachodu s\u0142o\u0144ca, po kt\u00f3rym przychodzi gwie\u017adzista noc \u201d\u201d blaskiem tak wielkich zasad, kt\u00f3re wyznawcy r\u00f3\u017cnych [chrze\u015bcija\u0144skich] religii, w tym czasie niewiary, uznali za wsp\u00f3lne\u201d. Jak pisa\u0142 w swojej Idei uniwersytetu: \u201eJe\u015bli k\u0142amstwo zagra\u017ca prawdzie, to i prawda mo\u017ce zagrozi\u0107 k\u0142amstwu\u201d.<\/p>\r\n

Kardyna\u0142 przewidzia\u0142 wi\u0119c chwil\u0119, w kt\u00f3rej nap\u00f3r racjonalizmu i niewiary mia\u0142 si\u0119 sta\u0107 dla wsp\u00f3lnot niekatolickich sygna\u0142em do nawi\u0105zania komunii z Biskupem Rzymu. Jednak przedk\u0142adaj\u0105c znaczenie osobistego nawr\u00f3cenia, takiego jak jego w\u0142asne, ponad grupowe konwersje dostrzega\u0142 trudno\u015bci mog\u0105ce nast\u0119powa\u0107 w procesie integracji tych wsp\u00f3lnot w Ko\u015bciele powszechnym.<\/p>\r\n

Cho\u0107 konstytucja Anglicanorum c\u00c5\u201ctibus nie stanowi aktu unii ko\u015bcielnej, nie tworzy Ko\u015bcio\u0142a obrz\u0105dku angielskiego (anglika\u0144skiego, anglokatolickiego), to i tak narazi\u0142a Ojca \u015awi\u0119tego na kierowany przez modernist\u00f3w zarzut \u201ezbrodni przeciwko ekumenizmowi\u201d i powrotu do polityki uniatyzmu. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce krytyka ta zosta\u0142a sprowokowana innymi, mniej podatnymi na bezpo\u015bredni atak zapisami konstytucji. Warto przypomnie\u0107, \u017ce Benedykt XVI w Anglicanorum c\u00c5\u201ctibus jasno przypomina tradycyjne nauczanie o Ko\u015bciele jako widzialnym organizmie i o prymacie Biskupa Rzymu, co samo w sobie, po latach zam\u0119tu powodowanego propagowaniem r\u00f3\u017cnych w\u0105tpliwych koncepcji eklezjologicznych, mo\u017ce stanowi\u0107 wa\u017cny krok na drodze powrotu do Tradycji.<\/p>\r\n

Nie myli\u0142 si\u0119 wi\u0119c kardyna\u0142 Newman, twierdz\u0105c, \u017ce \u201d\u201d gdy przyjdzie w\u0142a\u015bciwy czas \u201d\u201d to \u201einicjatywa ta [grupowa anglika\u0144ska konwersja] mo\u017ce poruszy\u0107 i oczy\u015bci\u0107 sumienia chrze\u015bcijan, przynosz\u0105c b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo zar\u00f3wno tym, kt\u00f3rzy wejd\u0105 do jedno\u015bci, jak i samemu Ko\u015bcio\u0142owi katolickiemu\u201d.<\/p>\r\n

[1]\u201d\u201aAnglokatolicyzm to pr\u0105d wewn\u0105trz anglikanizmu maj\u0105cy na celu przywr\u00f3cenie katolickiego charakteru tego wyznania: odnowienie sukcesji apostolskiej, ponowne przyj\u0119cie niekt\u00f3rych dogmat\u00f3w, nauczania i element\u00f3w katolickiej liturgii. Historycznie jest zwi\u0105zany z tzw. ruchem oksfordzkim i podzielony na dwa g\u0142\u00f3wne nurty, z kt\u00f3rych jeden, dzi\u015b liczniejszy i bardziej \u017cywotny, sk\u0142ania si\u0119 ku jedno\u015bci z Biskupem Rzymu.<\/p>\r\n

[2]\u201d\u201aFellow nie znajduje prostego odpowiednika w polskim systemie edukacji akademickiej. Jest to instytucja w\u0142a\u015bciwa kolegiom uniwersyteckim w Oksfordzie, Cambridge i Trinity College w Dublinie. Fellows stanowi\u0105 tam zar\u00f3wno kadr\u0119 naukow\u0105, jak i kolegialne cia\u0142o zarz\u0105dzaj\u0105ce. Ze swego grona deleguj\u0105 rad\u0119 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 bie\u017c\u0105cymi sprawami uczelni, maj\u0105 prawo do okre\u015blonych przywilej\u00f3w, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej obejmuj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 bezp\u0142atnego zamieszkiwania i sto\u0142owania si\u0119 na terenie uczelni. W Oksfordzie i Cambridge s\u0105 to: naukowcy prowadz\u0105cy badania i pobieraj\u0105cy stypendia; wszyscy tutors (\u2018tutorzy\u2019), czyli nauczyciele akademiccy prowadz\u0105cy zaj\u0119cia z niewielkimi grupami student\u00f3w; kadra okre\u015blana mianem lecturers, prowadz\u0105ca wyk\u0142ady; a tak\u017ce readers, czyli nauczyciele o uznanej renomie w \u015bwiecie naukowym. Do ich grona nale\u017c\u0105 r\u00f3wnie\u017c emeryci oraz osoby zas\u0142u\u017cone dla uczelni. Ci ostatni maj\u0105 jednak ograniczone przywileje.<\/p>\r\n

[3]\u201d\u201aW Anglii terminem \u201eerastianizm\u201d okre\u015blana jest idea odwo\u0142uj\u0105ca si\u0119 do cezaropapizmu. Dotyczy zwierzchno\u015bci pa\u0144stwa nad Ko\u015bcio\u0142em, kt\u00f3ra nie ogranicza si\u0119 jedynie do spraw organizacyjnych czy dyscyplinarnych, ale umo\u017cliwia ingerencj\u0119 w kwestie doktrynalne i liturgiczne. Stanowi wa\u017cny element anglikanizmu. Termin ten pochodzi od nazwiska szwajcarskiego teologa, zwinglisty, Tomasza Erastusa (1524-1583).<\/p>\r\n

Ordynariaty.<\/strong><\/p>\r\n

Ordynariaty, kt\u00f3rych tworzenie przewiduje konstytucja Anglicanorum c\u00c5\u201ctibus, s\u0105 por\u00f3wnywane do innych ko\u015bcielnych struktur o charakterze personalnym. Najcz\u0119\u015bciej w tym kontek\u015bcie przywo\u0142uje si\u0119 pra\u0142atur\u0119 personaln\u0105 Opus Dei, Administratur\u0119 Apostolsk\u0105 \u015aw. Jana Marii Vianneya i ordynariaty wojskowe. Jednak ordynariaty dla by\u0142ych anglikan\u00f3w nie s\u0105 identyczne z \u017cadn\u0105 z tych form prawnych.
Pra\u0142atura personalna jest struktur\u0105 nie\u00acograniczon\u0105 terytorialnie, kt\u00f3ra za zgod\u0105 miejscowych ordynariuszy mo\u017ce zak\u0142ada\u0107 swoje plac\u00f3wki na ca\u0142ym \u015bwiecie, natomiast terenem dzia\u0142ania Administratury \u015aw. Jana Vianneya, jedynej personalnej administratury apostolskiej w Ko\u015bciele, jest tylko brazylijska diecezja Campos. Tymczasem ordynariaty b\u0119d\u0105 funkcjonowa\u0107 w granicach obszar\u00f3w podleg\u0142ych poszczeg\u00f3lnym konferencjom episkopat\u00f3w, co organizacyjnie najbardziej upodobni je do struktur duszpasterstwa wojskowego. Ordynariaty b\u0119d\u0105 podlega\u0107 bezpo\u015brednio Kongregacji Nauki Wiary, a ich tworzenie nie b\u0119dzie wymaga\u0142o zgody biskupa miejsca. Co wi\u0119cej, na danym terytorium \u201d\u201d w odr\u00f3\u017cnieniu od kapelanii wojskowych \u201d\u201d mo\u017cliwe b\u0119dzie dzia\u0142anie wi\u0119cej ni\u017c jednego ordynariatu, co postanowiono z my\u015bl\u0105 o r\u00f3\u017cnicach natury dyscyplinarnej i liturgicznej w\u015br\u00f3d konwertuj\u0105cych grupowo anglikan\u00f3w. Prze\u0142o\u017ceni ordynariat\u00f3w, zgodnie z wymogami prawa kanonicznego, b\u0119d\u0105 w\u0142adni tworzy\u0107 parafie, seminaria duchowne oraz powo\u0142ywa\u0107 zgromadzenia kleryckie i zakonne.<\/p>\r\n

Ka\u017cdy anglikanin nawr\u00f3cony na katolicyzm b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zdecydowa\u0107 o przynale\u017cno\u015bci do miejscowej diecezji lub do kt\u00f3rego\u015b z ordynariat\u00f3w. Wiernym ordynariatu b\u0119dzie mo\u017cna zosta\u0107 r\u00f3wnie\u017c przez przyj\u0119cie chrztu w ramach jego struktur. Osoby dotychczas pos\u0142uguj\u0105ce jako anglika\u0144scy diakoni, prezbiterzy i biskupi b\u0119d\u0105 mogli ubiega\u0107 si\u0119 o sakrament \u015bwi\u0119ce\u0144 pod warunkiem zachowania celibatu. Pastorzy ju\u017c \u017conaci b\u0119d\u0105 mogli otrzyma\u0107 w tej sprawie indywidualne zgody Stolicy Apostolskiej, a do \u015bwi\u0119ce\u0144 episkopatu zostan\u0105 dopuszczeni jedynie celibatariusze.<\/p>\r\n

Podobnie jak w przypadku pra\u0142atur personalnych, administratur apostolskich i duszpasterstwa wojskowego duchowie\u0144stwo i wierni ordynariat\u00f3w b\u0119d\u0105 zobowi\u0105zani do w\u0142\u0105czania si\u0119 w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a lokalnego i \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z biskupem miejsca.<\/p>\r\n

Jakub Pytel<\/strong><\/em><\/p>\r\n

Zawsze wierni<\/strong> nr 12\/2009 (127)<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dzi\u0119ki uprzejmej zgodzie redakcji „Zawsze wierni” mog\u0119 prezentowa\u0107 Pa\u0144stwu teksty mego autorstwa, kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 w tym miesi\u0119czniku. […] Pierwszy m\u00f3j artyku\u0142 zamieszczony na \u0142amach miesi\u0119cznika zwi\u0105zanego z Bractwem \u015aw. Piusa X nosi\u0142 tytu\u0142 „Chrze\u015bcija\u0144stwo czy erastianizm” (i stanowi\u0142 rozszerzenie jednego z post\u00f3w tym blogu). Ukaza\u0142 sie trzy tygodnie po wydaniu przez Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,196],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24451"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=24451"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24451\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=24451"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=24451"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=24451"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}