{"id":2444,"date":"2008-08-30T14:54:43","date_gmt":"2008-08-30T14:54:43","guid":{"rendered":""},"modified":"-0001-11-30T00:00:00","modified_gmt":"-0001-11-30T04:00:00","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=2444","title":{"rendered":"Prawdziwy sens Tradycji – bp. Bernarda Tissier de Mallerais, SSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Poni\u017cej przytaczamy wyk\u0142ad bp. Bernarda Tissier de Mallerais, SSPX, wyg\u0142oszony w Wersalu 19 maja 1995 r. <\/em><\/p>\r\n

Modernistyczny Rzym og\u0142osi\u0142 nas schizmatykami, poniewa\u017c mamy podobno fa\u0142szywe poj\u0119cie Tradycji. Zamierzam wykaza\u0107, \u017ce wiernymi Tradycji nie s\u0105 ci, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 nas schizmatykami – neo-moderni\u015bci, kt\u00f3rzy maj\u0105 fa\u0142szywe, zmieniaj\u0105ce si\u0119 poj\u0119cie Tradycji, kt\u00f3r\u0105 nazywaj\u0105 „\u017cyw\u0105 Tradycj\u0105”. <\/p>\r\n

Tradycja jest zasadniczo trwa\u0142a i niezmienna, jednak to nie uniemo\u017cliwia jej by\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie \u017cyw\u0105 – poka\u017cemy w jaki spos\u00f3b – ani podlega\u0107 homogenicznemu rozwojowi. Zaczynaj\u0105c, rozwa\u017cmy pierwszy punkt.
\r\n<\/p>\r\n

Tradycja ze swej istoty jest niezmienna<\/strong>
\r\n
\r\nKwesti\u0119 t\u0119 wyja\u015bni\u0142 kardyna\u0142 Billot (pontyfikat Papie\u017ca Piusa XI) w pracy pod tytu\u0142em: De Immutabilitate Traditionis Contra Modernam Haeresim Evolutionismi, Rozwa\u017caj\u0105c Niezmienno\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tej Tradycji (1929). To nie jest \u017caden wymys\u0142 ani opinia, ale jest to najbardziej klasyczna doktryna Ko\u015bcio\u0142a: Tradycja nie zmienia si\u0119. W rzeczywisto\u015bci s\u0142owo „tradycja” pochodzi z \u0142aci\u0144skiego tradere co znaczy przekaza\u0107. Tradycja to przekazywanie bez zmiany tego co zosta\u0142o powierzone. Je\u015bli w trakcie przekazywania nast\u0105pi zmiana, wtedy de facto nast\u0119puje pogwa\u0142cenie wiary, czyli zafa\u0142szowanie przekazywanego depozytu. Zauwa\u017camy to w przypadku przekazywania pospolitych zwyczaj\u00f3w np. ludowych; ale wierno\u015b\u0107 jest bez por\u00f3wnania wa\u017cniejsza w przypadku przekazu nadprzyrodzonego depozytu Boskiego Objawienia, czyli skarbu prawd przekazanych przez prorok\u00f3w, Naszego Pana Jezusa Chrystusa i Aposto\u0142\u00f3w. Objawiony depozyt wiary zamkni\u0119ty zosta\u0142 z momentem \u015bmierci ostatniego z Aposto\u0142\u00f3w. \u015bwi\u0119ty Pius X w dekrecie Lamentabili (1907) pot\u0119pia poni\u017csze zdanie: „Objawienie stanowi\u0105ce przedmiot katolickiej wiary nie zosta\u0142o zako\u0144czone wraz ze \u015bmierci\u0105 Aposto\u0142ami.” [Propozycja 21]. <\/p>\r\n

Propozycja ta zosta\u0142a pot\u0119piona, poniewa\u017c twierdzenie to oznacza\u0142o, i\u017c mog\u0142yby by\u0107 inne p\u00f3\u017aniejsze objawienia, kt\u00f3re mog\u0142yby by\u0107 dodane do objawienia przekazanego przez Aposto\u0142\u00f3w. Zadaniem Magisterium Ko\u015bcio\u0142a jest wy\u0142\u0105cznie ochrona i wierne wyja\u015bnianie depozytu wiary. M\u00f3wi o tym I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski (1870 r.) w dekrecie Pastor aeternus: <\/p>\r\n

„Albowiem nast\u0119pcom Piotra Duch \u015bwi\u0119ty zosta\u0142 obiecany nie w tym celu, by na podstawie Jego objawienia podawali now\u0105 nauk\u0119, lecz aby przy Jego pomocy \u015bwi\u0119cie zachowywali i wiernie wyja\u015bniali otrzymane przez Aposto\u0142\u00f3w objawienie, tzn. depozyt wiary.” <\/p>\r\n

Ju\u017c wiele lat wcze\u015bniej papie\u017c Pius IX w encyklice Qui pluribus (1846) pot\u0119pi\u0142 b\u0142\u0105d ewolucji dogmat\u00f3w, popierany przez tych, kt\u00f3rzy uwa\u017cali, \u017ce doktryna musi rozwija\u0107 si\u0119 tak samo jak ewoluuje ludzka wiedza: „Nie mniejsz\u0105 jest tak\u017ce zdrada, Wielebni Bracia, owych przeciwnik\u00f3w Boskiego objawienia, uwielbiaj\u0105cych ze wszystkich si\u0142 post\u0119p ludzki, \u017c\u0105daj\u0105cych wprowadzi\u0107 ten\u017ce post\u0119p w religi\u0119 katolick\u0105 zamachem r\u00f3wnie zuchwa\u0142ym jak \u015bwi\u0119tokradzkim, w\u0142a\u015bnie jakby ta religia nie by\u0142a Boskim lecz ludzkim dzie\u0142em lub jakim\u015b filozoficznym wynalazkiem, kt\u00f3ry ludzk\u0105 umiej\u0119tno\u015bci\u0105 da\u0142 si\u0119 wykszta\u0142ci\u0107”. <\/p>\r\n

Zdecydowanie podtrzymujmy niezmienno\u015b\u0107 Boskiego Objawienia. To jest depozyt, kt\u00f3ry powinien by\u0107 wiernie przekazany – i o to w\u0142a\u015bnie chodzi! P\u00f3\u017aniej wyja\u015bnimy w jaki spos\u00f3b mo\u017cliwy jest pewien post\u0119p, ale wspomniana zasada powinna by\u0107 raz na zawsze jasno ustalona i konsekwentnie podtrzymywana, w przeciwnym wypadku dalsze rozwa\u017cania nie maj\u0105 sensu.
\r\n<\/p>\r\n

Tradycja jest \u017cywa, poniewa\u017c ka\u017cdy z nas w niej \u017cyje<\/strong>
\r\n<\/p>\r\n

Ta zasadnicza niezmienno\u015b\u0107 nie stoi na przeszkodzie, aby Tradycja by\u0142a \u017cyw\u0105. Moderni\u015bci m\u00f3wi\u0105 o „\u017cywej tradycji”. My r\u00f3wnie\u017c m\u00f3wimy o „\u017cywej tradycji”, ale w inny spos\u00f3b, co zaraz zobaczymy. <\/p>\r\n

Oto co my rozumiemy pod poj\u0119ciem „\u017cywej tradycji”: Niezmienno\u015b\u0107 tradycji wcale nie uniemo\u017cliwia jej bycia \u017cyw\u0105, poniewa\u017c to Katolicy „wczoraj, dzisiaj i jutra” \u017cyj\u0105 Tradycj\u0105. Tradycja jest \u017cywa, poniewa\u017c cz\u0142owiek ni\u0105 \u017cyje. <\/p>\r\n

Najpierw skoncentrujemy si\u0119 na \u017cyciu i rozwoju boskiej tradycji w odniesieniu do \u017cycia ka\u017cdego cz\u0142owieka. Nast\u0119pnie zobaczymy jak tradycja przejawia si\u0119 w Ko\u015bciele jako ca\u0142o\u015bci. Bardzo wa\u017cne jest rozr\u00f3\u017cnienie tych dw\u00f3ch kwestii. <\/p>\r\n

Tradycja to objawiony depozyt wiary. Co jest w boskim objawieniu? Zasadniczo, objawienie to wewn\u0119trzne \u017cycie Boga, kt\u00f3re jest przekazywane nam poprzez \u0142ask\u0119 i sakramenty. Z kolei wewn\u0119trzne \u017cycie Boga to objawienie w trzech Boskich Osobach. Ca\u0142o\u015b\u0107 \u017cycia Bo\u017cego jest nam przekazywana poprzez \u0142ask\u0119, sakramenty i Naszego Pana Jezusa Chrystusa. To jest zasadniczy rdze\u0144 chrze\u015bcija\u0144skiego objawienia i ka\u017cdy element tego objawienia musi zosta\u0107 zachowany. \u017bywa tradycja, w kontek\u015bcie ludzkim, polega na tym, \u017ce cz\u0142owiek \u017cyje \u017cyciem Boga, jest nim przepe\u0142niony, \u017cyje nim poprzez sw\u00f3j intelekt i wol\u0119, poprzez wiar\u0119, nadziej\u0119 i mi\u0142o\u015b\u0107 oraz wszystkie cnoty. <\/p>\r\n

Z kolei \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie, \u017cycie tradycj\u0105, kt\u00f3ra wype\u0142nia nasze serca, nas samych i nasze otoczenie – to uczestnictwo w niezmiennym \u017cyciu Boga, kt\u00f3ry nigdy si\u0119 nie zmienia. \u015bwi\u0119ci w niebie kontempluj\u0105 niezmiennego Boga w wieczno\u015bci, kt\u00f3ry ca\u0142y czas wype\u0142nia ich ogromn\u0105 rado\u015bci\u0105. Najwi\u0119kszym zachwytem jest dla nich kontemplacja tego samego i niezmiennego Boga, niewyobra\u017calne i nie do opisania \u017ar\u00f3d\u0142o \u017cycia. To jest ich wieczna rado\u015b\u0107, trwaj\u0105ca cay czas w niezmienno\u015bci. Zauwa\u017cmy wi\u0119c b\u0142\u0105d post\u0119powc\u00f3w, kt\u00f3rzy pragn\u0105 ci\u0105g\u0142ych zmian… Nie! \u017bycie duchowe jest jak najbardziej niezmienne! Popatrzmy na \u015bwi\u0119tych zatopionych w ich kontemplacji. Oni s\u0105 skupieni na Bogu i to im wystarcza i karmi ich \u017cycie. Nie m\u00f3wi\u0119 tu o mo\u017cliwych na ziemi ekstazach, podczas kt\u00f3rych dzia\u0142anie cia\u0142a jest jakby zawieszone. M\u00f3wi\u0119 o duszy, kt\u00f3ra w trakcie swych zwyk\u0142ych czynno\u015bci jest ca\u0142kowicie zanurzona i przemieniona w Bogu sta\u0142ym i niezmiennym. Rozumiemy dobrze, i\u017c im bardziej \u017cyjemy Tradycj\u0105, tym bardziej stajemy si\u0119 skoncentrowani na niezmiennym Bogu i tym bardziej odsuwamy si\u0119 od nieustannych zmian. <\/p>\r\n

Przeciwnie, dla wsp\u00f3\u0142czesnych ewolucjonist\u00f3w \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 z ci\u0105g\u0142ych zmian. Jest im bardzo trudno uwierzy\u0107, \u017ce najszlachetniejsze \u017cycie, kt\u00f3re ju\u017c istnieje tutaj na ziemi dla \u015bwi\u0119tych, dla kontempluj\u0105cych, dla tych, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 modlitwie i medytacji, polega w\u0142a\u015bnie na kontemplacji Niezmiennego – ale w\u0142a\u015bnie tak jest! <\/p>\r\n

Mimo to \u017cycie Tradycj\u0105 i kontemplacja niezmiennego Boga, powinny rozwija\u0107 si\u0119 u ka\u017cdego wiernego. Istnieje rozw\u00f3j polegaj\u0105cy na pog\u0142\u0119bianiu \u017cycia duchowego: <\/p>\r\n

1) Po pierwsze, nast\u0119puje rozw\u00f3j w poznaniu przedmiotu wiary. Wierni nie powinni tylko poznawa\u0107 wszystkie objawione prawdy, ale r\u00f3wnie\u017c konsekwencje prawd objawionych w \u017cyciu codziennym, np. konsekwencje bosko\u015bci Jezusa Chrystusa dla politycznego i spo\u0142ecznego \u017cycia, itd…. <\/p>\r\n

2) Zachodzi r\u00f3wnie\u017c rozw\u00f3j w intensywno\u015bci wiary, w stopniu w jakim my \u017cyjemy prawdami objawionymi (Suma Ia IIae q. 52). Wielcy \u015bwi\u0119ci odznaczaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u0119bsz\u0105 wiar\u0105, poniewa\u017c s\u0105 niez\u0142omnie wiernymi Bogu i Jego objawieniu. <\/p>\r\n

3) Wiara ka\u017cdego Chrze\u015bcijanina, kt\u00f3ry podporz\u0105dkowuje swoje ca\u0142e \u017cycie zasadom wiary, staje si\u0119 silniejsza. Jak m\u00f3wi Pismo \u015bwi\u0119te: „Sprawiedliwy \u017cyje dzi\u0119ki wierze” (Rz 1, 17). <\/p>\r\n

4) W ko\u0144cu, istnieje tak\u017ce rozw\u00f3j nie tylko je\u015bli chodzi o si\u0142\u0119 wiary, ale r\u00f3wnie\u017c o jej owoce. \u017bywej wierze towarzyszy nadprzyrodzona mi\u0142o\u015b\u0107 wraz z ca\u0142\u0105 gam\u0105 cn\u00f3t i dar\u00f3w Ducha \u015bwi\u0119tego, a kt\u00f3rej nieod\u0142\u0105czn\u0105 cech\u0105 jest rozwijanie si\u0119 w cz\u0142owieku bez ko\u0144ca, oczywi\u015bcie zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce zwalcza on swoje sk\u0142onno\u015bci do wad i s\u0142abo\u015bci. Wiara staje si\u0119 w\u00f3wczas korzeniem post\u0119pu ka\u017cdego katolika ku \u015bwi\u0119to\u015bci. <\/p>\r\n

To niezaprzeczalne, \u017ce w ka\u017cdym cz\u0142owieku „\u017cyje” \u017cywa tradycja, pod warunkiem jednak, \u017ce zosta\u0142a autentycznie przekazana i wzrasta ona w cz\u0142owieku poprzez pog\u0142\u0119bianie wiary i obfito\u015b\u0107 jej owoc\u00f3w.
\r\n<\/p>\r\n

Fa\u0142szywe idee rozwoju<\/strong>
\r\n
\r\nRozw\u00f3j wiary, cn\u00f3t chrze\u015bcija\u0144skich, \u017cycia Tradycji nie dotyczy Ko\u015bcio\u0142a jako ca\u0142o\u015bci. Bowiem nie mo\u017cna zak\u0142ada\u0107 duchowego rozwoju samych \u017ar\u00f3de\u0142 \u015bwi\u0119to\u015bci tak samo jak nie mo\u017cna dopatrze\u0107 si\u0119 zmiany modelu \u015bwi\u0119to\u015bci czy te\u017c pojawienia si\u0119 nowych stopni \u015bwi\u0119to\u015bci. <\/p>\r\n

1) Rozwa\u017cmy najpierw \u017ar\u00f3d\u0142a \u017cycia Tradycji. \u017ar\u00f3d\u0142a te nie powi\u0119kszaj\u0105 si\u0119, ani nie zmieniaj\u0105. Ko\u015bci\u00f3\u0142 od momentu powstania posiada siedem sakrament\u00f3w. I nikt nie mo\u017ce doda\u0107 \u00f3smego sakramentu, jak to robi\u0105 charyzmatycy poprzez nak\u0142adanie r\u0105k. Nikt nie mo\u017ce zlikwidowa\u0107 \u017cadnego sakramentu, jak to robi\u0105 moderni\u015bci np. w przypadku sakramentu bierzmowania, czy spowiedzi. \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwi\u0119to\u015bci zawsze s\u0105 takie same. S\u0105 zawsze obfite! Cz\u0142owiekowi pozostaje jedynie skorzystanie z nich. <\/p>\r\n

2) Czy mo\u017ce istnie\u0107 ewolucja modelu \u015bwi\u0119to\u015bci? – Nie, tutaj nie ma rozwoju. Model \u015bwi\u0119to\u015bci nie rozwija si\u0119 ju\u017c wi\u0119cej, poniewa\u017c jak to jasno wynika z rytua\u0142u ob\u0142\u00f3czyn si\u00f3str zakonnych „form\u0105 wszelkiej doskona\u0142o\u015bci” jest Nasz Pan Jezus Chrystus. Chocia\u017c \u015bwi\u0119ci mog\u0105 r\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105, jednak s\u0105 to tylko r\u00f3\u017cne odmiany tej samej \u015bwi\u0119to\u015bci, r\u00f3\u017cne aran\u017cacje tych samych kwiat\u00f3w z tego samego bukietu, jak wyja\u015bnia \u015bwi\u0119ty Franciszek Salezy. Kodeks \u015bwi\u0119to\u015bci Ko\u015bcio\u0142a nie zmienia si\u0119, tak samo jak nie zmienia si\u0119 kodeks moralny. Zawsze ma tak\u0105 sam\u0105 warto\u015b\u0107. Wszelkie pr\u00f3by ustanawiania nowej religii w XX wieku s\u0105 iluzj\u0105. To jest b\u0142\u0105d. Opus Dei, ze swoim potencjalnym motto: „Praca, zaanga\u017cowanie, wp\u0142ywy”- oto przyk\u0142ad iluzji. <\/p>\r\n

3) Prawdopodobnie mogliby\u015bcie protestowa\u0107: „Ale pomimo tego, w Ko\u015bciele istnieje rozw\u00f3j w stopniach \u015bwi\u0119to\u015bci. W XX wieku \u015bwi\u0119ci s\u0105 du\u017co bardziej \u015bwi\u0119ci ni\u017c przedtem! W XX wieku spotykamy wielkich \u015bwi\u0119tych!” Policz je na palcach jednej r\u0119ki! M\u0119czennicy zostali kanonizowani, to prawda. \u015bwi\u0119ty Pius X zosta\u0142 kanonizowany, to prawda, ale to by\u0142o przed Soborem. Ojciec Pio r\u00f3wnie\u017c jest sprzed Soboru. Czy mo\u017cna znale\u017a\u0107 \u015bwi\u0119tych po Soborze? Z pewno\u015bci\u0105 zawsze b\u0119d\u0105 \u015bwi\u0119ci, ale w rzeczywisto\u015bci jest ich niewielu, ale obiecuj\u0119 wam, i\u017c nie s\u0105 to \u015bwi\u0119ci soborowego Ko\u015bcio\u0142a. Daleko nam do rozwoju, w rzeczywisto\u015bci tylko si\u0119 cofamy. <\/p>\r\n

<\/p>\r\n

Jednak przyznajmy, \u017ce wzrost \u015bwi\u0119to\u015bci w Ko\u015bciele na przestrzeni czas\u00f3w nie jest konieczny. B\u00f3g wychowuje \u015bwi\u0119tych tak jak On sam chce i kiedy chce, \u017ceby podnie\u015b\u0107 poziom ka\u017cdego stulecia. Nikt jednak nie obserwuje, i\u017c jedno stulecie wydaje wi\u0119cej wielkich \u015bwi\u0119tych ni\u017c wiek poprzedni. Nie wierzymy – jak moderni\u015bci – w ten fikcyjny post\u0119p. Obalmy wi\u0119c idee pseudo- post\u0119pu. <\/p>\r\n

Pomimo wszystko, w tej niezmiennej Tradycji istnieje ogromna zdolno\u015b\u0107 do zastosowania jej do wszystkich mo\u017cliwych okoliczno\u015bci. To kwestia zastosowania wiecznych i niezmiennych zasad do problem\u00f3w i potrzeb ka\u017cdego stulecia. Sob\u00f3r Nicejski nie jest przecie\u017c taki sam jak Sob\u00f3r Florencki, Sob\u00f3r Florencki nie jest taki sam jak Sob\u00f3r Trydencki, Sob\u00f3r Trydencki nie jest taki sam jak Sob\u00f3r Watyka\u0144ski I. Cho\u0107 podczas ka\u017cdego z nich zastosowane je inaczej, zasady pozostawa\u0142y jednak zawsze te same. Widzimy wi\u0119c, \u017ce istnieje \u017cywotno\u015b\u0107 Tradycji polegaj\u0105ca na mo\u017cliwo\u015bci zastosowania jej do ka\u017cdej epoki. <\/p>\r\n

Tradycja pozostaje \u017cyw\u0105, poniewa\u017c przede wszystkim zmaga si\u0119 z b\u0142\u0119dami ka\u017cdego stulecia, z niebezpiecze\u0144stwami zagra\u017caj\u0105cym duszom w ka\u017cdej epoce. W ten spos\u00f3b wspomina\u0142 o tej kwestii papie\u017c Pius IX w Gravissimas Inter (1862): „Ko\u015bci\u00f3\u0142, jako \u015bwi\u0119ta instytucja, musi bardzo uwa\u017ca\u0107 by utrzyma\u0107 nietkni\u0119ty i nienaruszony \u015bwi\u0119ty depozyt wiary, nieustannie czuwa\u0107 nad zbawianiem dusz oraz koncentrowa\u0107 si\u0119 na odsuwaniu i eliminowaniu wszystkiego co mo\u017ce by\u0107 przeciwne wierze i mo\u017ce w ten lub inny spos\u00f3b zagra\u017ca\u0107 zbawieniu dusz.” <\/p>\r\n

Doktryna ma t\u0119 cudown\u0105, szerok\u0105 zdolno\u015b\u0107 zastosowania! – \u017ceby pot\u0119pi\u0107, by eliminowa\u0107 lub odrzuca\u0107 wszystko co sprzeciwia si\u0119 wierze i zbawieniu dusz.
\r\n<\/p>\r\n

Fa\u0142szywe aggiornamento Soboru Watyka\u0144skiego II<\/strong>
\r\n
\r\nPo II Soborze Watyka\u0144skim sta\u0142o si\u0119 co\u015b wprost przeciwnego. Nikt ju\u017c wi\u0119cej nie chcia\u0142 pot\u0119pi\u0107 niczego i m\u00f3wiono tylko o tzw. adaptacji, uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnieniu tj. aggiornamento. Ale to jest fa\u0142szywa adaptacja! Dowodem tego jest to, i\u017c uczestnicy soboru nie chcieli pot\u0119pi\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych b\u0142\u0119d\u00f3w takich jak komunizm. Arcybiskup Lefebvre zebra\u0142 400 podpis\u00f3w w tej sprawie, jednak pozosta\u0142y one w biurkowej szufladzie. Nie chciano pot\u0119pi\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych b\u0142\u0119d\u00f3w liberalizmu, modernizmu, itp. �Nie chciano zastosowa\u0107 depozytu wiary przeciwko niebezpiecze\u0144stwu, kt\u00f3re w tym czasie zagra\u017ca\u0142o duszom. Nierealistyczne nawo\u0142ywanie przez modernist\u00f3w do adaptacji, aggiornamento to nonsens! <\/p>\r\n

Sob\u00f3r chcia\u0142 dokona\u0107 adaptacji, kt\u00f3ra w rzeczywisto\u015bci by\u0142a zmian\u0105 a priori, zmian\u0105 sztuczn\u0105, opart\u0105 o protestanck\u0105 i modernistyczn\u0105 interpretacj\u0119. Prawdziwa katolicka adaptacja nie jest przemian\u0105. Polega ona na zastosowanie niezmiennych zasad do niesko\u0144czonego katalogu r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bci. <\/strong>Zasady depozytu wiary s\u0105 \u017cywe, poniewa\u017c maj\u0105 zastosowanie same przez si\u0119! To jest istotne! To w\u0142a\u015bnie dlatego \u017ce przekaz jest \u017cywy, tzn. stosowalny, Ko\u015bci\u00f3\u0142 nieustannie kre\u015bli nowe propozycje, korzystaj\u0105c ze swojego niezmiennego skarbu jakim jest depozyt wiary, by na przyk\u0142ad pot\u0119pia\u0107 nowe herezje, czy og\u0142asza\u0107 nowe dogmatyczne definicje. Czasem trzeba doda\u0107 dogmatycznej precyzji, jak przyk\u0142adowo post\u0105pi\u0142 Sob\u00f3r Trydencki, kiedy wyst\u0119puj\u0105c przeciw herezji protestanckiej zdefiniowa\u0142 dogmaty eucharystyczne. By\u0142o to w\u0142a\u015bnie zastosowanie niezmiennych zasad do konkretnej okoliczno\u015bci historycznej. Tego w\u0142a\u015bnie nie uczyni\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, gdy\u017c pod pretekstem adaptacji pozwoli\u0142 podporz\u0105dkowa\u0107 zasady wiary – ideom nowoczesnego \u015bwiata. Gdzie ma miejsce prawdziwa adaptacja, tam jest walka z b\u0142\u0119dem, kt\u00f3ry musi by\u0107 zwalczany w trosce o zbawienie dusz. <\/p>\r\n

Pozostaje tylko ukaza\u0107 teraz zastosowanie depozytu wiary w czasie, e jaki spos\u00f3b Tradycja przechodzi jednorodny rozw\u00f3j.
\r\n<\/p>\r\n

<\/p>\r\n

Homogeniczny rozw\u00f3j dogmatu<\/strong>
\r\n
\r\nPotrzeba odpowiedzi na potrzeby ka\u017cdego stulecia oraz ochrona dusz przed b\u0142\u0119dami wyzwala, pod przewodnictwem Ducha \u015bwi\u0119tego, \u015bwi\u0119t\u0105 si\u0142\u0119 pewnego rozwoju doktrynalnego, jak to ma na przyk\u0142ad miejsce w przypadku nowych definicji dogmatycznych. Ale b\u0105d\u017amy ostro\u017cni! To jest jednorodny rozw\u00f3j! To nie jest zmiana, mutacja, ale rozw\u00f3j homogeniczny. Takie stanowisko na temat adaptacji jest sprzeczne z pogl\u0105dami modernist\u00f3w, kt\u00f3rzy chcieliby, aby rozw\u00f3j mia\u0142 charakter ewolucyjny. Homogeniczny rozw\u00f3j Tradycji Ko\u015bcio\u0142a to po pierwsze post\u0119p w precyzji a po drugie w wyja\u015bnianiu. <\/p>\r\n

Znaczy to, i\u017c to w co powszechnie wierzono we wcze\u015bniejszych stuleciach, jest w p\u00f3\u017aniejszych wyodr\u0119bniane, i podkre\u015blane. Tradycja na przestrzeni wiek\u00f3w jest jak nieoszlifowany diament, wykopany z kamienio\u0142omu, kt\u00f3ry nie jest jeszcze zbyt pi\u0119kny, ale oddany szlifierzowi, kt\u00f3ry wyszlifuje na nim tysi\u0105ce p\u0142aszczyzn tak \u017ceby ka\u017cdy kto patrzy na kamie\u0144, m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 – z kt\u00f3rejkolwiek patrzy strony – jego tysi\u0105ce odbi\u0107 \u015bwiat\u0142a. Ale to jest ten sam diament! To jest po prostu rozw\u00f3j w szczeg\u00f3\u0142ach – wszystkie kolory t\u0119czy za\u0142amuj\u0105 si\u0119, ale nie ma tutaj \u017cadnych zmian w substancji, w istocie. Szlifierz, kt\u00f3ry chcia\u0142by oszlifowa\u0107 kamie\u0144, by wr\u00f3ci\u0107 do stanu pierwotnego, poni\u00f3s\u0142by kl\u0119sk\u0119. To jest rozw\u00f3j w precyzji. <\/p>\r\n

Istnieje r\u00f3wnie\u017c rozw\u00f3j w wyja\u015bnianiu. Istnieje przej\u015bcie od implicite do explicite. Je\u015bli w co\u015b wierzono wcze\u015bniej implicite, obecnie wierzy si\u0119 w to explicite. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 jurysdykcji Papie\u017ca nad wszystkimi biskupami na \u015bwiecie. Wierzono w to zawsze, ale implicite (w innym przypadku Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie przetrwa\u0142by). Po I Soborze Watyka\u0144skim (1870 r.), jest to uznawane explicite. <\/p>\r\n\r\n\r\n \r\n \r\n \r\n
 <\/td>\r\n <\/td>\r\n  <\/td>\r\n <\/tr>\r\n
 <\/td>\r\n Biskup Tissier de Mallerais podczas wizytacji w Ameryce Łaci\u0144skiej, zima 1995<\/em><\/td>\r\n  <\/td>\r\n <\/tr>\r\n
 <\/td>\r\n Picture source: SSPXAsia.com<\/a> <\/td>\r\n  <\/td>\r\n <\/tr>\r\n<\/table>\r\n\r\n\r\n

Świ\u0119ty Tomasz, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na rozw\u00f3j artyku\u0142\u00f3w wiary w Starym Testamencie, sformu\u0142owa\u0142 zasad\u0119 , kt\u00f3ra w oczywisty spos\u00f3b mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c zastosowana do Nowego Testamentu: „… trzeba przyzna\u0107, \u017ce z up\u0142ywem czasu zasady wiary nigdy nie s\u0105 poszerzane, je\u015bli chodzi o ich substancjaln\u0105 tre\u015b\u0107, poniewa\u017c wszystko to w co wierzyli ludzie p\u00f3\u017aniejszych epok, zosta\u0142o zawarte, chocia\u017c implicite, w wierze Ojc\u00f3w (tak oto, to co powiedzia\u0142 Izajasz zawarte by\u0142o w wierze Moj\u017cesza, a to by\u0142o, ju\u017c w wierze Abrahama). <\/p>\r\n

Musimy zapami\u0119ta\u0107 bardzo wa\u017cn\u0105 doktryn\u0119 \u015bwi\u0119tego Tomasza: liczba artyku\u0142\u00f3w wiary w Starym Testamencie powi\u0119ksza\u0142a si\u0119 poniewa\u017c Duch \u015bwi\u0119ty ukazywa\u0142 objawione prawdy bardziej explicite (Suma IIa IIae q. l, a. 7). Wraz z Nowym Testamentem, ze \u015bmierci\u0105 \u015bw. Jana, nie ma ju\u017c wi\u0119cej objawienia. Ale jest propozycja Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. W Starym Testamencie nast\u0119powa\u0142 wzrost Objawienia i artyku\u0142\u00f3w wiary. W Nowym Testamencie nast\u0119puje wzrost w propozycji dokonywanej przez organy Tradycji, zw\u0142aszcza Magisterium i st\u0105d przej\u015bcie od implicite do explicite. W Starym Testamencie samo Boskie Objawienie przechodzi od implicite do explicite; natomiast w Nowym Testamencie, ko\u0144czy si\u0119 Objawienie i to propozycja Ko\u015bcio\u0142a przechodzi od implicite do explicite. Nast\u0119puje wi\u0119c rozw\u00f3j, ale nie w artyku\u0142ach wiary, ale w wyja\u015bnianiu prawd objawionego depozytu. <\/p>\r\n

Jest to jednorodny, homogeniczny rozw\u00f3j. To rozw\u00f3j podobny do p\u0105czka kwiatu, kt\u00f3ry rozkwita… jak p\u0105czek, kt\u00f3ry otwiera si\u0119 bardzo pi\u0119knie, ale ci\u0105gle pozostaje tym samym p\u0105czkiem. To jest jak rozkwitanie, rozwijanie, ale bez zmiany; ukazywanie wszystkiego co by\u0142o zawarte od samego pocz\u0105tku. Jest to rozw\u00f3j homogeniczny, poniewa\u017c nie ma \u017cadnej zmiany, \u017cadnej mutacji. To jest ten sam \u017cyj\u0105cy gatunek, ta sama ro\u015blina, to rozw\u00f3j bez mutacji, to ta sama rzeczywisto\u015b\u0107 otwieraj\u0105ca si\u0119 i t\u0142umacz\u0105ca wszystkie swoje detale, ale to ci\u0105gle ta sama rzeczywisto\u015b\u0107.
\r\n
\r\n<\/p>\r\n

Nieprzekraczalny szczyt<\/strong>
\r\n
\r\nW ko\u0144cu, homogeniczny rozw\u00f3j prowadzi do punktu, kt\u00f3ry nie mo\u017ce zosta\u0107 przekroczony, kt\u00f3ry jest dok\u0142adnie zdefiniowan\u0105 ju\u017c prawd\u0105. Prawda raz zdefiniowana, na przyk\u0142ad ex cathedra przez papie\u017ca albo sob\u00f3r, jak to by\u0142o w przypadku Niepokalanego Pocz\u0119cia (przez Papie\u017ca Piusa IX) lub Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny (przez Papie\u017ca Piusa XII), tworzy nieprzekraczalny szczyt. Nikt nie mo\u017ce udoskonali\u0107 tej prawdy, przekraczaj\u0105c \u00f3w szczyt. <\/p>\r\n

W doktrynie katolickiej zdefiniowane prawdy wiary s\u0105 nieodwo\u0142alne. Prawdy te nie s\u0105 ju\u017c d\u0142u\u017cej podatne na jakiekolwiek zmiany. Zawsze musi si\u0119 w nie wierzy\u0107 w ten sam spos\u00f3b in eodem sensu eademque semper sententia jak wspomina o tym Przysi\u0119ga Antymodernistyczna. Prawdy wiary zosta\u0142y okre\u015blone dok\u0142adnie z pomoc\u0105 Ducha \u015bwi\u0119tego. Nie s\u0105 wi\u0119c przedmiotem dalszego rozwoju, nawet, powiedzia\u0142bym, w ich sformu\u0142owaniu. Dogmatyczne formu\u0142y, wykorzystane w nich s\u0142owa, nie podlegaj\u0105 dalszemu rozwojowi. We\u017amy pod uwag\u0119 s\u0142owo transsubstancjacja u\u017cywane do wyra\u017cenia przemiany chleba i wina w Cia\u0142o i Krew Chrystusa podczas Mszy \u015bwi\u0119tej. Natomiast w \u0142acinie s\u0142owo przemiana (conversio) jest w \u0142acinie do\u015b\u0107 nieprecyzyjne i mgliste. Oznacza ono zmian\u0119 lub przej\u015bcie z jednego stanu do drugiego, ale nie jest s\u0142owem wystarczaj\u0105cym. S\u0142owo musi okre\u015bla\u0107 dok\u0142adnie, \u017ce jest to transsubstancjacja: ca\u0142a substancja chleba jest zmieniana w Cia\u0142o Chrystusa, a ca\u0142a substancja wina jest zmieniana w Krew Chrystusa. I w rzeczywisto\u015bci nigdy nie mog\u0142o to by\u0107 lepiej okre\u015blone. Nikt nie mo\u017ce sobie wyobrazi\u0107 nowej formu\u0142y, kt\u00f3ra okre\u015bla\u0142aby to lepiej, poniewa\u017c okre\u015blenie to stanowi diament precyzyjnie, wytwornie i misternie wykonany przez Ducha \u015bwi\u0119tego. Wszyscy p\u00f3\u017aniejsi heretycy, kt\u00f3rzy pr\u00f3bowali znale\u017a\u0107 inne s\u0142owo (na przyk\u0142ad ojciec Schillebeeckx wymy\u015bli\u0142 s\u0142owo transygnifikacja) popadli w herezj\u0119. Raz za razem, w ka\u017cdym nowo zdefiniowanym dogmacie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 ostatecznie osi\u0105ga nieprzekraczalny szczyt. Oznacza to, \u017ce prawdy wiary, kt\u00f3re do tej pory nie zosta\u0142y zdefiniowane, jeszcze nie osi\u0105gn\u0119\u0142y swojego nieprzekraczalnego szczytu, i w zwi\u0105zku ci\u0105gle mog\u0105 podlega\u0107 jednorodnemu rozwojowi. <\/p>\r\n

W ca\u0142o\u015bci doktryna wiary wzrasta i rozwija si\u0119 jednolicie. Jest otwarta na rozw\u00f3j poprzez precyzj\u0119 w wyja\u015bnianiu punkt\u00f3w, kt\u00f3re jeszcze nie zosta\u0142y zdefiniowane do ko\u0144ca.
\r\n
\r\n<\/p>\r\n

Rozw\u00f3j i zmiana<\/strong>
\r\n
\r\n To jest spos\u00f3b, w kt\u00f3ry musimy zrozumie\u0107 o czym m\u00f3wi\u0142 \u015bwi\u0119ty Wincenty z Lerynu w swym s\u0142ynnym Commonitorium potwierdzaj\u0105cym r\u00f3wnocze\u015bnie niezmienno\u015b\u0107 Tradycji i jej homogeniczny rozw\u00f3j. <\/p>\r\n

By\u0107 mo\u017ce kto\u015b powie: „czy wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a nie ma post\u0119pu w religii?” Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 jest post\u0119p i to bardzo wielki: kto by\u0142by tak bardzo zatwardzia\u0142y wobec ludzi i tak nienawistny wobec Boga, i\u017cby odwa\u017cy\u0142 si\u0119 sprzeciwi\u0107 takiemu post\u0119powi? Nale\u017cy to rozumie\u0107 jednak w ten spos\u00f3b: istnieje post\u0119p, jest to post\u0119p w prawdzie i w wierze, ale nie jest to zmiana. <\/p>\r\n

\u015bwi\u0119ty Wincenty z Lerynu (zm. 445 r.) pozostaje wci\u0105\u017c na czasie kiedy odpowiada dzisiejszym modernistom, i\u017c w Ko\u015bciele istnieje rozw\u00f3j w wierze, ale nie jest to zmiana ni mutacja: „Rozw\u00f3j istnieje kiedy rzecz sama w sobie jest poszerzona; zmiana istnieje wtedy kiedy co\u015b jest zmieniane w inn\u0105 rzecz” (RJ2174). <\/p>\r\n

Taka zmiana jest niedopuszczalna dla Tradycji i depozytu wiary. \u015bwi\u0119ty Wincenty uj\u0105\u0142 to w ten spos\u00f3b: „� rozumiej\u0105c, wiedza i m\u0105dro\u015b\u0107 musi wzrasta\u0107 i silnie rozwija\u0107 si\u0119 w cz\u0142owieku i w Ko\u015bciele jako ca\u0142o\u015bci na przestrzeni wiek\u00f3w, jednak\u017ce wzrasta wy\u0142\u0105cznie w obr\u0119bie tego gatunku, tzn. w obr\u0119bie tego samego dogmatu, z takim samym sensem i z tym samym znaczeniem. In eodem dogmate, eodem sensu, eademque sententia [To okre\u015blenie zosta\u0142o wykorzystane przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski I oraz w Przysi\u0119dze Antymodernistycznej \u015bw. Piusa X]. Tak oto \u015bw. Wincenty z Lerynu obstaje przy ci\u0105g\u0142o\u015bci. Rozw\u00f3j istnieje, m\u00f3wi, ale rozw\u00f3j jednorodny. Nie ma \u017cadnych istotnych zmian.
\r\n<\/p>\r\n

Homogeniczny rozw\u00f3j liturgii<\/strong>
\r\n
\r\nLiturgia r\u00f3wnie\u017c do\u015bwiadczy\u0142a jednorodnego rozwoju. Tzw. „Msza \u015bw. Piusa V” to rezultat wiek\u00f3w rozwoju liturgicznego, kt\u00f3ry stopniowo rze\u017abi\u0142 modlitwy Mszy oraz inne modlitwy liturgiczne, a\u017ceby ukszta\u0142towa\u0107 bezcenny klejnot, kt\u00f3ry skodyfikowa\u0142 Papie\u017c \u015bwi\u0119ty Pius V. Kanon, podstawowa cz\u0119\u015b\u0107 Mszy, zosta\u0142 ju\u017c ca\u0142kowicie ukszta\u0142towany za czas\u00f3w \u015bwi\u0119tego Grzegorza Wielkiego (pontyfikat w latach 590-604). Oczywi\u015bcie p\u00f3\u017aniej modlitwy by\u0142y dodawane i to wcale nie drugorz\u0119dne, jak te z Offertorium. Nie twierdzimy, \u017ce Msza \u015bw. Piusa V „zst\u0105pi\u0142a z nieba”- to nie pasowa\u0142oby do rzeczywisto\u015bci. Msza by\u0142a udoskonalana od XI do XIV wieku. Ale od kiedy \u015bw. Pius V skodyfikowa\u0142 j\u0105 w bulli Quo Primum (1570 r.), sta\u0142a si\u0119 <\/p>\r\n

nieprzekraczalnym szczytem. To jest pe\u0142ne liturgiczne wyra\u017cenie dogmat\u00f3w Mszy \u015bwi\u0119tej (np. Rzeczywistej Obecno\u015bci, Eucharystycznej Ofiary, prawdziwej ofiary, kt\u00f3ra jest jedn\u0105 i t\u0105 sam\u0105 co Ofiara na Krzy\u017cu) oraz pe\u0142ne wyra\u017cenie czci, kt\u00f3ra Mszy \u015bw. oddaje. I \u015bw. Pius V skodyfikowa\u0142 Ordo Missae w\u0142a\u015bnie jako nieprzezwyci\u0119\u017con\u0105 barier\u0119 przeciwko protestanckiej herezji i wszystkim p\u00f3\u017aniejszym herezjom. <\/p>\r\n

Ka\u017cdy musi zatem stwierdzi\u0107, \u017ce ta Msza jest nieprze\u015bcignionym wyra\u017caniem wiary i adoracji i dlatego musimy stwierdzi\u0107, i\u017c utworzenie przez papie\u017ca Paw\u0142a VI nowej Mszy – przez jego ekspert\u00f3w, zw\u0142aszcza przez pra\u0142ata Bugniniego – poprzez rekonstrukcj\u0119 staro\u017cytnych formu\u0142, kt\u00f3re wysz\u0142y z u\u017cycia i kt\u00f3re, w szczeg\u00f3lno\u015bci, nie zosta\u0142y zachowane przez \u015bw. Piusa V, jest czym\u015b sztucznym. Nie jest to jednolity rozw\u00f3j. Jest to rzecz sztucznie wymuszona. Jest ona przeciwna prawdziwemu rozwojowi i dlatego jej nie akceptujemy . I to jest pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego nalegamy na wiernych aby nie uczestniczyli w nowej Mszy poza wyj\u0105tkowymi okoliczno\u015bciami.. A je\u015bli kto\u015b uczestniczy w nowej Mszy, w takim przypadku powinien uczestniczy\u0107 w spos\u00f3b bierny. Nie mo\u017cna uczestniczy\u0107 czynnie w nowej Mszy, poniewa\u017c nie wyra\u017ca ona katolickiej wiary i szacunku dla tego co si\u0119 podczas niej dokonuje. Nowa Msza reprezentuje „uderzaj\u0105ce odej\u015bcie od katolickiej teologii Mszy sformu\u0142owanej na XXII sesji Soboru Trydenckiego” jak to napisali kardyna\u0142owie Ottaviani i Bacci do papie\u017ca Paw\u0142a VI (list z 25 wrze\u015bni 1969 r.).
\r\n
\r\n<\/p>\r\n

„\u017bywa Tradycja” neo-modernist\u00f3w<\/strong>
\r\n
\r\n A co z ewolucyjn\u0105 koncepcj\u0105 tak zwanej „\u017cywej tradycji” soborowego Ko\u015bcio\u0142a? Co rozumiej\u0105 moderni\u015bci poprzez ten termin? – Oni maj\u0105 na my\u015bli niehomogeniczn\u0105, niejednorodn\u0105 ewolucj\u0119, a wi\u0119c zmian\u0119. Przez okre\u015blenie „\u017cywa tradycja”, soborowy Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ma na my\u015bli niezmiennego przekazu depozytu, kt\u00f3rym \u017cyje i kt\u00f3ry rozwija si\u0119 w jednorodny spos\u00f3b poprzez wyja\u015bnianie. To wcale nie jest to! Wi\u0119c co to jest?- To jest tradycja, kt\u00f3ra ewoluuje! – Ewoluuje poprzez podw\u00f3jny proces: <\/p>\r\n

1) Poprzez asymilacj\u0119 element\u00f3w obcych do objawionego depozytu wiary (poprzez dodanie obcych element\u00f3w do objawionego depozytu). <\/p>\r\n

2) Poprzez regresj\u0119: odchodzenie od wyra\u017ano\u015bci na rzecz m\u0119tno\u015bci, od jasno\u015b\u0107 na rzecz dwuznaczno\u015bci. <\/p>\r\n

<\/p>\r\n

Co do drugiego punktu dora\u017an\u0105 ilustracj\u0105 tej regresji z wyrazisto\u015bci do niejasno\u015bci stanowi nowa Msza. W rzeczywisto\u015bci w ostatnich latach spotykamy si\u0119 z mieszanymi deklaracjami doktrynalnymi (katolicko-protestanckie a tak\u017ce katolicko-prawos\u0142awne), kt\u00f3re s\u0105 niejednoznacznymi tekstami, gdzie prawda i b\u0142\u0105d mieszaj\u0105 si\u0119 razem pod znakiem dwuznaczno\u015bci. <\/p>\r\n

We\u017amy pod uwag\u0119 pierwszy proces ewolucji tradycji rozumiany przez modernist\u00f3w jako asymilacja obcych element\u00f3w do objawionego depozytu wiary. Podczas Soboru Watyka\u0144skiego II podj\u0119to tak\u0105 deklaracj\u0119 intencji: <\/p>\r\n

„Sob\u00f3r zamierza rozezna\u0107 w owym \u015bwietle [wiary] przede wszystkim te warto\u015bci, kt\u00f3re dzi\u015b najwi\u0119cej si\u0119 ceni, oraz odnie\u015b\u0107 je do ich Bo\u017cego \u017ar\u00f3d\u0142a.”. (Gaudium et Spes § 11) <\/p>\r\n

Co to za warto\u015bci szanowane przez wsp\u00f3\u0142czesnych?� Ksi\u0105dz Roger Aubert, prekursor Soboru, powie nam, i\u017c tymi warto\u015bciami s\u0105 demokracja i wolno\u015b\u0107. W tym wypadku chodzi wi\u0119c o wprowadzenie ich do doktryny Ko\u015bcio\u0142a poprzez ponowne po\u0142\u0105czenie ich z „ich boskim \u017ar\u00f3d\u0142em”. Sob\u00f3r kontynuuje: <\/p>\r\n

„Te bowiem warto\u015bci [naszych wsp\u00f3\u0142czesnych], jako pochodz\u0105ce z tw\u00f3rczego ducha danego cz\u0142owiekowi przez Boga, s\u0105 bardzo dobre; ale z powodu zepsucia serca ludzkiego s\u0105 odwracane od nale\u017cytego swego porz\u0105dku i dlatego potrzebuj\u0105 oczyszczenia.” <\/p>\r\n

Wi\u0119c, je\u015bli cz\u0142owiek „oczy\u015bci” warto\u015bci „wolno\u015bci”, „demokracji”, „praw cz\u0142owieka” itd. staj\u0105 si\u0119 one dobre i mog\u0105 zosta\u0107 zasymilowane do katolickiej doktryny. Znaczy to, i\u017c nowe „blu\u017aniercze” dogmaty rewolucji francuskiej – wolno\u015b\u0107, r\u00f3wno\u015b\u0107, braterstwo, demokracja, prawa cz\u0142owieka, wszystkie one musz\u0105 zosta\u0107 przyj\u0119te do doktryny katolickiej. Chodzi tu o wolno\u015b\u0107 religijn\u0105, wolno\u015b\u0107 sumienia, pluralizm ideologiczny w pa\u0144stwie, czy wolna rywalizacja r\u00f3\u017cnych ideologii (jak og\u0142osi\u0142 to papie\u017c Jan Pawe\u0142 II kiedy przemawia\u0142 w Parlamencie Europejskim w Strasburgu daj\u0105c do zrozumienia, i\u017c komunizm jest ostatecznie szans\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a, wyzwaniem pomi\u0119dzy dwoma rywalizuj\u0105cymi ideologiami, itd.). 1) <\/p>\r\n

<\/p>\r\n

Asymilacja w\u0105tpliwych i kompletnie obcych dla objawienia element\u00f3w, jest odra\u017caj\u0105c\u0105 mieszanin\u0105, profanuj\u0105c\u0105 depozyt wiary i co wi\u0119cej zosta\u0142a pot\u0119piona przez papie\u017cy. A o to co przedstawia w autoryzowanym do dokumentu Gaudium et Spes kardyna\u0142 J\u00f3zef Ratzinger: <\/p>\r\n

„Problemem lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych by\u0142o przyswojenie tego co najlepsze w warto\u015bciach wywodz\u0105cych si\u0119 z dw\u00f3ch stuleci „liberalnej” kultury. W rzeczywisto\u015bci istniej\u0105 takie warto\u015bci, kt\u00f3re chocia\u017c narodzi\u0142y si\u0119 poza Ko\u015bcio\u0142em, oczyszczone i poprawione mog\u0105 znale\u017a\u0107 swoje miejsce w jego wizji \u015bwiata.”2) To w\u0142a\u015bnie zosta\u0142o dokonane. <\/p>\r\n

Tak wi\u0119c, pod pretekstem, \u017ce Tradycja i \u015bwi\u0119te Objawienie powinno umie\u0107 przystosowa\u0107 si\u0119 do wsp\u00f3\u0142czesnej mentalno\u015bci, chce si\u0119 wprowadzi\u0107 do katolickiej doktryny te wsp\u00f3\u0142czesne idee, te fa\u0142szywe zasady wsp\u00f3\u0142czesnego ducha, kt\u00f3rym jest duch liberalny i rewolucyjny. <\/p>\r\n

Nauczanie Soboru Watyka\u0144skiego II w § 11 Gaudium et Spes, znajduje si\u0119 w pracach kardyna\u0142a Congar’a, a tak\u017ce w pracach Rogera Aubert�a, historyka Ko\u015bcio\u0142a. Iwo Congar i Roger Aubert pisali w podobnym duchu ju\u017c oko\u0142o 1950 roku, pi\u0119tna\u015bcie lat przed Gaudium et Spes. Naprawd\u0119 to oni s\u0105 prekursorami Soboru. Mo\u017cna wywnioskowa\u0107, \u017ce § 11 Gaudium et Spes stanowi cytat ojca Congara: „Dziewi\u0119tnastowieczni zwolennicy post\u0119pu [np. ks. Robert de Lamennais, francuski bohater dziewi\u0119tnastowiecznego liberalizmu] zbyt cz\u0119sto wybierali gotowe idee z innego i cz\u0119sto wrogiego \u015bwiata, idee ci\u0105gle na\u0142adowane wrogim duchem i pr\u00f3bowali wprowadzi\u0107 je do chrze\u015bcija\u0144skiego my\u015blenia, to znaczy „ochrzci\u0107” je. Pojednanie Ko\u015bcio\u0142a z pozytywnym nowoczesnym \u015bwiatem [zbudowanym na zasadach w ca\u0142o\u015bci pot\u0119pionych przez Syllabus w 1864 r.]. nie mog\u0142o by\u0107 dokona\u0107 si\u0119 poprzez wprowadzenie ju\u017c gotowych idei nowoczesnego \u015bwiata do Ko\u015bcio\u0142a. To wymaga\u0142o dog\u0142\u0119bnej i wnikliwej pracy, w wyniku kt\u00f3rej trwa\u0142e i niezmienne zasady katolicyzmu rozwin\u0119\u0142yby si\u0119 poprzez asymilacj\u0119 wydobytego i odpowiednio oczyszczonego prawego wk\u0142adu wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata”.3) <\/p>\r\n

Zauwa\u017cmy, \u017ce ostatnie zdanie b\u0119dzie dok\u0142adnie powt\u00f3rzone w Gaudium et Spes! …To jest wi\u0119c rozw\u00f3j doktryny katolickiej poprzez asymilacj\u0119 liberalnych idei; asymilacj\u0119 ca\u0142kowicie niedopuszczaln\u0105, ca\u0142kowicie niemo\u017cliw\u0105. <\/p>\r\n

Po drugie, pragnienie „wydobycia i oczyszczenia” tych idei nowoczesnego \u015bwiata to iluzja. Papie\u017ce pot\u0119pili je ca\u0142kowicie i wprost. Oni nie d\u0105\u017cyli do tego by je „oczy\u015bci\u0107”. Ale czy Iwo Congar jest pot\u0119\u017cniejszy ni\u017c wszyscy papie\u017ce!?… ni\u017c Pius VI, Pius VII, Grzegorz XVI, Pius IX, Leon XIII czy \u015bw. Pius X, kt\u00f3rzy pot\u0119pili te b\u0142\u0119dy nieodwo\u0142alnie. <\/p>\r\n

W 1951 r. historyk Ko\u015bcio\u0142a ks. Roger Aubert podj\u0105\u0142 problem tez Congara dotycz\u0105cych oczyszczenia i asymilacji: „Wsp\u00f3\u0142pracownicy L�Avenir�a [czasopismo ks. Lamennais] nie do\u0142o\u017cyli wystarczaj\u0105cych stara\u0144 by przemy\u015ble\u0107 zasady, kt\u00f3re mia\u0142y pozwoli\u0107 im poprzez wnikliw\u0105 analiz\u0119 i oczyszczenie wprowadzi\u0107 do chrze\u015bcija\u0144stwa idee demokracji i wolno\u015bci, kt\u00f3re, narodzone na zewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a, rozwija\u0142y si\u0119 w duchu do niego wrogim. 4) <\/p>\r\n

„Czy\u017c oni nie dopatrzyli si\u0119 element\u00f3w Chrze\u015bcija\u0144skiej prawdy, kt\u00f3ra le\u017cy ukryta w \u017c\u0105daniach, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w tym czasie jako ataki przeciwko religii i jako bunt przeciwko Bo\u017cym prawom?�Tak wi\u0119c idea\u0142, kt\u00f3ry by\u0142 rozumiany jako „prawa cz\u0142owieka” by\u0142 zablokowany na d\u0142ugi czas, poniewa\u017c nie rozpoznano w nim odleg\u0142ego dziedzictwa Ewangelii.” 5) <\/p>\r\n

Papie\u017com nie brakowa\u0142o wnikliwo\u015bci os\u0105du! Pot\u0119pili te b\u0142\u0119dy. B\u0142\u0119dy te by\u0142y pot\u0119pione i pozostan\u0105 na zawsze pot\u0119pione. Papie\u017ce og\u0142osili te pseudo-warto\u015bci jako nienadaj\u0105ce si\u0119 do zasymilowania przez Katolick\u0105 doktryn\u0119. 6) Twierdzi\u0107, i\u017c papie\u017ce nie dokonali odpowiedniego rozeznania a w konsekwencji pot\u0119pienie liberalnych „warto\u015bci” by\u0142o rzekomym b\u0142\u0119dem jest aktem niegodziwo\u015bci wobec tych papie\u017cy. Jest to jedna wielka niesprawiedliwo\u015b\u0107 oraz k\u0142amstwo. Papie\u017ce, wspierani przez Ducha \u015bw., wykonali sw\u00f3j obowi\u0105zek. Ostro wyeliminowali jak\u0105kolwiek pr\u00f3b\u0119 pojednania pomi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em a zasadami Rewolucji. S\u0105 autentycznymi \u015bwiadkami Tradycji, \u015bwiadkami Tradycji, kt\u00f3ra \u017cyje, poniewa\u017c walczy.
\r\n
\r\n<\/p>\r\n

Owoce bezp\u0142odno\u015bci i \u015bmierci<\/strong>
\r\n
\r\n Wierny przekaz Tradycji jest niezb\u0119dnym warunkiem jej duchowej p\u0142odno\u015bci, tak jak niep\u0142odno\u015b\u0107 jest nieomylnym znakiem niewierno\u015bci w przekazie depozytu wiary. To jest ilustracja s\u0142\u00f3w Naszego Pana o fa\u0142szywych prorokach: „Z owoc\u00f3w ich poznacie ich. Czy zbieraj\u0105 z cierni winogrona, albo z ostu figi? Tak wszelkie drzewo dobre rodzi owoce, a z\u0142e drzewo rodzi owoce z\u0142e.” (Mt 7, 16-17). <\/p>\r\n

Bogu niech b\u0119d\u0105 dzi\u0119ki, dobry owoc jest w\u015br\u00f3d nas. Dlatego te\u017c i drzewo jest dobre i Tradycja jest autentyczna. Owocuje ona w starania o czyje\u015b nawr\u00f3cenie poprzez rekolekcje, owocuje ona w gorliwo\u015b\u0107 o nawr\u00f3cenie bli\u017aniego poprzez prac\u0119 apostolsk\u0105. Prawdziwa Tradycja wydaje owoce – wielodzietne rodziny, gdzie ogie\u0144 wiary przekazywany jest ca\u0142emu nowemu pokoleniu. Jest ona p\u0142odna w powo\u0142aniach kap\u0142a\u0144skich i zakonnych. <\/p>\r\n

Natomiast wr\u0119cz przeciwnie gdziekolwiek Tradycja zosta\u0142a sfa\u0142szowana, znajdujemy tam owoce niep\u0142odno\u015bci i \u015bmierci. Og\u00f3lnie tzw. Ko\u015bci\u00f3\u0142 soborowy marnieje i umiera z powodu niep\u0142odno\u015bci. Rodzice nie maj\u0105 ju\u017c dzieci. Katolicy ju\u017c si\u0119 nie pobieraj\u0105. Nie ma ju\u017c du\u017cych rodzin, dlatego nie ma ju\u017c wi\u0119cej powo\u0142a\u0144 w wyniku czego seminaria s\u0105 zamykane. Domy nowicjat\u00f3w s\u0105 puste, ko\u015bcio\u0142y r\u00f3wnie\u017c, a nawet s\u0105 sprzedawane. Nowe pokolenia odchodz\u0105 od wiary. M\u0142odzi s\u0105 kompletnie zagubieni. Porzucaj\u0105 wiar\u0119, kt\u00f3ra nie zosta\u0142a im nale\u017cycie przekazana. Nast\u0105pi\u0142a przerwa w jej przekazywaniu. <\/p>\r\n

Zapami\u0119tajmy t\u0119 lekcj\u0119. Tradycja jest \u017cywa tak d\u0142ugo jak depozyt wiary jest w\u0142a\u015bciwie przekazywany. Przeciwnie, Tradycja jest niep\u0142odna tam gdzie przekaz zosta\u0142 przerwany. Neo-modernizm zabi\u0142 Tradycj\u0119, poniewa\u017c jej nie przekaza\u0142. Zafa\u0142szowa\u0142 j\u0105; rozbroi\u0142 j\u0105 kiedy pojawi\u0142y si\u0119 nowe b\u0142\u0119dy po to by zespoli\u0107 j\u0105 z b\u0142\u0119dem. Arcybiskup Lefebvre mia\u0142 wielk\u0105 \u0142ask\u0119 przekazywania tego co otrzyma\u0142, co upami\u0119tniono wygrawerowaniem na jego grobowcu w Écône s\u0142owami \u015bw. Paw\u0142a (1 Kor 11, 23): Tradidi quod et accepi� Przekaza\u0142em to co otrzyma\u0142em. Ale co za walk\u0119 musia\u0142 stoczy\u0107, by wiernie przekazywa\u0107! Jaki tkwi\u0142 w nim nieugi\u0119ty op\u00f3r na presje wywierane na nim, by przyj\u0105\u0142 now\u0105 Msz\u0119, by nie kontynuowa\u0142 prowadzenia seminarium i pracy w latach 1975-76! Jaka bohaterska walka w 1988r. \u017ceby odrzuci\u0107 pokus\u0119 kompromisu z modernistycznym Rzymem! C\u00f3\u017c za heroizm aby realizowa\u0107 „Operacj\u0119 prze\u017cycia Tradycji”, nawet wbrew woli papie\u017ca! <\/p>\r\n

To jest Tradycja walcz\u0105ca, kt\u00f3ra zabezpiecza poprzez walk\u0119 niezb\u0119dne warunki jej ca\u0142kowitego przekazu i jej \u017cywotno\u015bci. Szczeg\u00f3lnie Msza \u015bwi\u0119ta Wszechczas\u00f3w nie potrzebuje \u017cadnej zgody ani indultu \u017ceby wci\u0105\u017c obowi\u0105zywa\u0107 i owocowa\u0107 w prawdziwe chrze\u015bcija\u0144skie \u017cycie. To Msza stanowi „tradycj\u0119 na jej najwy\u017cszym poziomie pot\u0119gi i powagi” jak uwielbia\u0142 mawia\u0107 nasz nauczyciel ojciec Guillou za ojcem Guéranger. 7) Tradycyjna Msza Rzymska, poprzez swoj\u0105 trwa\u0142o\u015b\u0107 i owoce w\u015br\u00f3d „anty-liturgicznych herezji” 8), podsumowuje i skupia si\u0119 na zasadniczej walce oraz na wojowniczej \u017cywotno\u015bci w imi\u0119 autentycznej Tradycji Ko\u015bcio\u0142a. M\u00f3dlmy si\u0119 wi\u0119c do Boga, by da\u0142 nam \u0142ask\u0119 dochowania wierno\u015bci tej Mszy, a Msza ta zapewni nam otrzymywanie prawdziwej Tradycji oraz wiernie przeka\u017ce j\u0105 ca\u0142emu nowemu pokoleniu. <\/p>\r\n


\r\n<\/p>\r\n

Przypisy : <\/strong><\/p>\r\n

1)\tDiscours au Parlement Européen, II act. 1988 nr. 8. <\/p>\r\n

2)\tWywiad z Vittorio Messori Pourquoi la foi est en crise w miesi\u0119czniku Jésus, 11 listopad 1984, s. 2. <\/p>\r\n

3)\tVraie et fausse réforme dans I’Eglise, Cerf, Pary\u017c 1950, ss.345-346. <\/p>\r\n

4)\tTolérance et Communauté Humaine, Casterman 1951, ss.81-82. <\/p>\r\n

5) La doctrine de la liberté religieuse est-elle contraire a la tradition de l’Eglise ? Biuletyn sekretariatu konferencji episkopatu Francji 1986 r., § 15, s. 15. <\/p>\r\n

6) Por. z ostatni\u0105 pot\u0119piona propozycj\u0105 w Syllabusie (§ 80): „Rzymski papie\u017c mo\u017ce i powinien pogodzi\u0107 si\u0119 oraz porozumie\u0107 z post\u0119pem, liberalizmem i wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 cywilizacj\u0105” (Denz. 1780). <\/p>\r\n

7) Liturgia jest „tradycj\u0105 w swej najwi\u0119kszej pot\u0119dze” pisze ojciec Guéranger w Institutions Liturgiques w rozdziale zatytu\u0142owanym „La Composante antiliturgique du protestantisme.” <\/p>\r\n

8)\tWyra\u017cenie ojca Guéranger ibid. <\/p>\r\n

Bp Bernard Tissier de Mallerais<\/strong><\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

(t\u0142um. Anna Mysza) <\/p>\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Poni\u017cej przytaczamy wyk\u0142ad bp. Bernarda Tissier de Mallerais, SSPX, wyg\u0142oszony w Wersalu 19 maja 1995 r. Modernistyczny Rzym og\u0142osi\u0142 nas schizmatykami, poniewa\u017c mamy podobno fa\u0142szywe poj\u0119cie Tradycji. Zamierzam wykaza\u0107, \u017ce wiernymi Tradycji nie s\u0105 ci, kt\u00f3rzy nazywaj\u0105 nas schizmatykami – neo-moderni\u015bci, kt\u00f3rzy maj\u0105 fa\u0142szywe, zmieniaj\u0105ce si\u0119 poj\u0119cie Tradycji, kt\u00f3r\u0105 nazywaj\u0105 „\u017cyw\u0105 Tradycj\u0105”. Tradycja jest zasadniczo […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2444"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2444"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2444\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2444"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2444"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2444"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}