{"id":22128,"date":"2010-05-26T22:00:56","date_gmt":"2010-05-27T03:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=22128"},"modified":"2010-05-26T22:37:43","modified_gmt":"2010-05-27T03:37:43","slug":"dwoch-panow-k-krwawi-komunistyczni-kaci-tadeusz-m-pluzanski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=22128","title":{"rendered":"Dw\u00f3ch pan\u00f3w K. – krwawi komunistyczni kaci – Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/em>"},"content":{"rendered":"

Ci\u0119\u017ck\u0105, ale jak\u017ce potrzebn\u0105 prac\u0119 w bezpiece rozpocz\u0119li jako m\u0142okosi. Byli dumni, \u017ce nazywa si\u0119 ich „oficerami” Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. Realizuj\u0105c „dyktatur\u0119 proletariatu”, w praktyce brali udzia\u0142 w najwa\u017cniejszych \u015bledztwach przeciwko tzw. wrogom ludu – w wi\u0119zieniu na warszawskim Mokotowie i tajnej willi „Spacer” w Miedzeszynie. Dw\u00f3ch pan\u00f3w K. – Edmund Kwasek i Jerzy K\u0119dziora. Pierwszy niedawno zmar\u0142, drugi \u017cyje nadal w Warszawie i kpi sobie z wymiaru sprawiedliwo\u015bci.<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Stefan Skwarek (wartownik w UB na Kielecczy\u017anie, potem „naukowiec” Wy\u017cszej Szko\u0142y Nauk Spo\u0142ecznych przy KC PZPR) w ksi\u0105\u017cce „Na wysuni\u0119tych posterunkach” (Ksi\u0105\u017cka i Wiedza, 1977 r.) po\u015bwi\u0119ci\u0142 Kwaskowi not\u0119 biograficzn\u0105: „P\u0142k Edmund Kwasek, cz\u0142onek PPR i AL, uczestnik wielu akcji zbrojnych przeciwko si\u0142om okupanta i polskiej reakcji. Po wyzwoleniu w styczniu 1945 r. jako naczelnik Wydzia\u0142u \u015aledczego WUBP w Kielcach uczestniczy\u0142 w wielu akcjach i walkach z bandami. W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych przeszed\u0142 do pracy w cywilu”.
\r\n W 1996 r. Edmund Kwasek zosta\u0142 skazany w tzw. procesie Humera (od nazwiska g\u0142\u00f3wnego oskar\u017conego, b. wicedyrektora Departamentu \u015aledczego MBP), razem z 12 innymi \u015bledczymi MBP na kar\u0119 kilkuletniego wi\u0119zienia. Z wi\u0119zienia na Rakowieckiej – tego samego, w kt\u00f3rym katowa\u0142 p\u00f3\u0142 wieku wcze\u015bniej polskich patriot\u00f3w – wyszed\u0142 jednak szybko „ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia”. Kwasek \u017cy\u0142 jeszcze sze\u015b\u0107 lat na wolno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n

Jerzy K\u0119dziora zapewne op\u0142akiwa\u0142 \u015bmier\u0107 kolegi. Mieszka na warszawskim Br\u00f3dnie, pobieraj\u0105c wysok\u0105, „resortow\u0105” emerytur\u0119. Z dawnymi kolegami z bezpieki, kt\u00f3rych w samej stolicy \u017cyje jeszcze co najmniej kilku, spotyka si\u0119 systematycznie w siedzibie Zwi\u0105zku Kombatant\u00f3w RP (dawny ZBoWiD) w Alejach Ujazdowskich. Kilka lat temu Urz\u0105d do Spraw Kombatant\u00f3w i Os\u00f3b Represjonowanych pozbawi\u0142 go uprawnie\u0144, b\u0119d\u0105cych przecie\u017c uhonorowaniem szczeg\u00f3lnych zas\u0142ug dla Polski.
\r\n \u015aledztwo Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w sprawie K\u0119dziory umorzono w lutym 2005 r. ze wzgl\u0119du na \u015bmier\u0107 ich ofiar. Tymczasem \u017cyje Wac\u0142aw Sikorski (AK-owiec, skazany przez bezpiek\u0119 na kar\u0119 \u015bmierci, nast\u0119pnie u\u0142askawiony przez Bieruta na do\u017cywocie, z wi\u0119zienia wyszed\u0142 w 1956 r.), kt\u00f3ry dobrze zapami\u0119ta\u0142 zwyrodnia\u0142ego \u015bledczego: – Do dzi\u015b mam uszkodzone lewe ucho i przegrod\u0119 nosa. Straszono mnie, \u017ce je\u015bli nie podpisz\u0119 dokumentu ko\u0144cz\u0105cego \u015bledztwo, zn\u00f3w b\u0119d\u0119 mia\u0142 do czynienia z K\u0119dzior\u0105.<\/p>\r\n\r\n

Pomog\u0142a Dzier\u017cy\u0144ska<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Jerzy K\u0119dziora prowadzi\u0142 m.in. spraw\u0119 \u017co\u0142nierza Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie, cichociemnego, mjr. Hieronima Dekutowskiego „Zapory”, legendarnego dow\u00f3dcy oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich Armii Krajowej, Delegatury Si\u0142 Zbrojnych i Zrzeszenia Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107 na Lubelszczy\u017anie.<\/p>\r\n\r\n

We wspomnieniach W\u0142adys\u0142awa Si\u0142a-Nowickiego, inspektora Zrzeszenia WiN na Lubelszczy\u017anie, czytamy: „\u015aledztwo prowadzili K\u0119dziora i Chimczak [Eugeniusz Chimczak, inny, \u017cyj\u0105cy do dzi\u015b ubecki sadysta – TMP] (…) Nadzorowa\u0142 je mjr Serkowski [Ludwik Serkowski, naczelnik wydzia\u0142u w Departamencie \u015aledczym MBP – TMP] i pp\u0142k Humer. (…) Nasza sprawa, sprawa lubelskiego WiN czy sprawa \u00bbZapory\u00ab, jak j\u0105 cz\u0119sto okre\u015blano, by\u0142a o tyle specyficzna, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie by\u0142o spor\u00f3w co do samych fakt\u00f3w. (…) Oddzia\u0142y \u00bbZapory\u00ab, kt\u00f3rych ja by\u0142em w jaki\u015b spos\u00f3b kierownikiem politycznym, by\u0142y czysto partyzanckimi, bez \u017cadnych, ale to \u017cadnych, domieszek przest\u0119pczych. Byli to ludzie na wysokim poziomie etycznym, co moich \u015bledczych szczeg\u00f3lnie bulwersowa\u0142o”.<\/p>\r\n\r\n

Hieronim Dekutowski, po nieudanej pr\u00f3bie przedostania si\u0119 za granic\u0119 i aresztowaniu przez UB, przechodzi\u0142 ci\u0119\u017ckie \u015bledztwo w wi\u0119zieniu przy Rakowieckiej od 19 wrze\u015bnia 1947 r. do 1 czerwca 1948 r. Podczas niejawnej rozprawy 3 listopada 1948 r. przed Wojskowym S\u0105dzie Rejonowym w Warszawie, dosta\u0142 siedmiokrotn\u0105 kar\u0119 \u015bmierci (KS). Wyrok na nim i jego podkomendnych wykonano 7 marca. Do dzi\u015b nie jest znane miejsce poch\u00f3wku „Zapory” i jego ludzi. Jako jedyny z tej grupy u\u0142askawiony zosta\u0142 W\u0142adys\u0142aw Si\u0142a-Nowicki, kt\u00f3remu wyrok \u015bmierci zamieniono na do\u017cywocie, dzi\u0119ki wstawiennictwu u Boles\u0142awa Bieruta spokrewnionej z rodzin\u0105 Nowickich Aldony Dzier\u017cy\u0144skiej (siostry Feliksa).<\/p>\r\n\r\n

Specjalista od WiN-u<\/strong><\/p>\r\n\r\n

W wi\u0119zieniu przy Rakowieckiej por. Jerzy K\u0119dziora przes\u0142uchiwa\u0142 r\u00f3wnie\u017c m.in. Edwarda Bzymka-Strza\u0142kowkiego, w czasie wojny oficera wywiadu i kontrwywiadu Okr\u0119gu Krak\u00f3w ZWZ-AK, po 1945 r. szefa Brygad Wywiadowczych Delegatury Si\u0142 Zbrojnych – WiN (opracowywa\u0142 m.in. sprawozdania miesi\u0119czne o sytuacji w kraju, przesy\u0142ane nast\u0119pnie Rz\u0105dowi Rzeczypospolitej Polskiej na Uchod\u017astwie). W dniu aresztowania Bzymek-Strza\u0142kowski wyskoczy\u0142 z trzeciego pi\u0119tra aresztu \u015bledczego Wojew\u00f3dzkiego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Krakowie, \u0142ami\u0105c obie r\u0119ce i nog\u0119. Po leczeniu \u015bledztwo w jego sprawie wszcz\u0105\u0142 szef Departamentu \u015aledczego MBP J\u00f3zef R\u00f3\u017ca\u0144ski, a na „oficera” \u015bledczego wyznaczono w\u0142a\u015bnie K\u0119dzior\u0119, \u015bci\u0105gni\u0119tego specjalnie w tym celu do Krakowa z Warszawy. Skazanemu na trzykrotn\u0105 kar\u0119 \u015bmierci we wrze\u015bniu 1947 r. w tzw. procesie krakowskim WiN i Polskiego Stronnictwa Ludowego (oskar\u017ca\u0142 zast\u0119pca naczelnego prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej, p\u0142k Stanis\u0142aw Zarako-Zarakowski), z\u0142agodzono nast\u0119pnie wyrok do 15 lat. Z wi\u0119zienia wyszed\u0142 w sierpniu 1956 r.<\/p>\r\n\r\n

W tej samej sprawie K\u0119dziora przes\u0142uchiwa\u0142 prezesa II Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zrzeszenia WiN Franciszka Niepok\u00f3lczyckiego, r\u00f3wnie\u017c skazanego w „procesie krakowskim” na trzykrotn\u0105 KS. Po zmianie kary na do\u017cywocie, na wolno\u015b\u0107 wypuszczono go w grudniu 1956 r.
\r\n R\u00f3wnie brutalny K\u0119dziora by\u0142 wobec W\u0142adys\u0142awa Jedli\u0144skiego, oficera wywiadu AK, a po wojnie kierownika sieci informacyjnej kolejnego, IV Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego WiN. W jego przypadku, pierwszy, pi\u0119ciomiesi\u0119czny etap \u015bledztwa mia\u0142 bardzo brutalny przebieg. Jedli\u0144ski by\u0142 nieludzko torturowany, zar\u00f3wno fizycznie, jak i psychicznie, umieszczano go w karcerze, pozbawiano snu. Kar\u0119 \u015bmierci zamieniono Jedli\u0144skiemu nast\u0119pnie na do\u017cywocie, w ko\u0144cu na 12 lat pozbawienia wolno\u015bci, z wi\u0119zienia mokotowskiego zosta\u0142 warunkowo zwolniony 30 grudnia 1957 r. K\u0119dziora maltretowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c w \u015bledztwie \u017con\u0119 W\u0142adys\u0142awa – Henryk\u0119 Jedli\u0144sk\u0105, skazan\u0105 na 15 lat wi\u0119zienia, i innych cz\u0142onk\u00f3w rodziny.<\/p>\r\n\r\n

Mieli\u015bmy pe\u0142ne zaufanie do R\u00f3\u017ca\u0144skiego<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Pr\u00f3cz pracy na Mokotowie Jerzy K\u0119dziora by\u0142 cz\u0142onkiem Grupy Specjalnej MBP – tajnej kom\u00f3rki, powo\u0142anej latem 1948 r., przekszta\u0142conej nast\u0119pnie w X Departament MBP, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 si\u0119 sprawami szczeg\u00f3lnymi – „oczyszczaniem” szereg\u00f3w PZPR z agent\u00f3w i prowokator\u00f3w. Grupa dzia\u0142a\u0142a w r\u00f3wnie tajnym wi\u0119zieniu MBP (kryptonim „Spacer”) w Miedzeszynie pod Warszaw\u0105<\/span><\/a>, kt\u00f3re – wy\u0142\u0105czone spod jakiejkolwiek zewn\u0119trznej kontroli – stanowi\u0142o w\u0142asno\u015b\u0107 X Departamentu (pr\u00f3cz tego pod jego wy\u0142\u0105czn\u0105 kontrol\u0105 znajdowa\u0142 si\u0119 wydzia\u0142 \u015bledczy i pawilon w wi\u0119zieniu mokotowskim).<\/p>\r\n\r\n

Aby jeszcze lepiej s\u0142u\u017cy\u0107 „ludowej” Ojczy\u017anie, w 1955 r. K\u0119dziora zosta\u0142 uczestnikiem Wy\u017cszego Kursu Przeszkolenia Oficer\u00f3w Bezpiecze\u0144stwa. Wkr\u00f3tce jednak sielanka \u017cycia „oficera” bezpieki sko\u0144czy\u0142a si\u0119. Ju\u017c w po\u0142owie tego roku, kiedy na fali rozpoczynaj\u0105cej si\u0119 „odwil\u017cy” towarzysze zacz\u0119li szuka\u0107 w swoich szeregach winnych „\u0142amania socjalistycznej praworz\u0105dno\u015bci”, za „prac\u0119” w Miedzeszynie zosta\u0142 na kr\u00f3tko aresztowany.<\/p>\r\n\r\n

K\u0119dziora zeznawa\u0142 jako \u015bwiadek w sprawie odpowiedzialno\u015bci R\u00f3\u017ca\u0144skiego i Romkowskiego (w\u0142a\u015bciwie: Natana Grinszpana-Kikiela), wiceszefa bezpieki, nadzoruj\u0105cego tajn\u0105 will\u0119 „Spacer”: „Kiedy zosta\u0142em skierowany do Miedzeszyna, mia\u0142em 23 lata. Podczas przes\u0142ucha\u0144 u\u017cywano takich metod jak: kl\u0119czenie na sto\u0142ku, karcer czy wk\u0142adanie o\u0142\u00f3wka mi\u0119dzy palce. Pierwszy wypadek z o\u0142\u00f3wkiem zastosowa\u0142 \u015awiat\u0142o [J\u00f3zef \u015awiat\u0142o, w\u0142a\u015bciwie: Izaak Fleischfarb, wicedyrektor X Departamentu MBP, pracownik sowieckich s\u0142u\u017cb specjalnych – TMP]. R\u00f3\u017ca\u0144ski by\u0142 z pocz\u0105tku uwa\u017cany przez nas za wz\u00f3r komunisty i cz\u0142owieka oddanego Partii. Mieli\u015bmy pe\u0142ne zaufanie do R\u00f3\u017ca\u0144skiego. Nie zdawa\u0142em sobie sprawy z tego, \u017ce bicie wi\u0119\u017ani\u00f3w by\u0142o zabronione prawem. (…) W 1949 roku by\u0142y rozkazy karne na temat bicia, ale r\u00f3wnocze\u015bnie Romkowski i R\u00f3\u017ca\u0144ski sami bili wi\u0119\u017ani\u00f3w. W tym okresie, kiedy stosowali\u015bmy bicie, nie zdawali\u015bmy sobie sprawy z tego, \u017ce to jest nieludzkie. Wydawa\u0142o nam si\u0119, \u017ce stosowanie tego przymusu jest konieczno\u015bci\u0105. S\u0142yszeli\u015bmy w tym czasie opowiadania na temat metod stosowanych w \u00bbdw\u00f3jce\u00ab i dlatego wydawa\u0142o si\u0119 nam, \u017ce nasze post\u0119powanie by\u0142o \u0142agodne. (…) W pocz\u0105tkowym okresie nie by\u0142o gum, a kt\u00f3ry\u015b z oficer\u00f3w \u015bledczych, nie pami\u0119tam nazwiska, bi\u0142 podejrzanego kijem. Poniewa\u017c bicie kijem by\u0142o niewygodne, wartownicy znale\u017ali kawa\u0142ek kabla grubo\u015bci wiecznego pi\u00f3ra, ogumionego, z cienkim drutem wewn\u0105trz. T\u0105 gum\u0105 pos\u0142ugiwa\u0142o si\u0119 kilku oficer\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej ka\u017cdy zaopatrzy\u0142 si\u0119 w kawa\u0142ek kabla. Te gumy nazywano \u00bbma\u0142ymi konstytucjami\u00ab (faszystowskimi) w odr\u00f3\u017cnieniu od \u00bbdu\u017cej konstytucji\u00ab, kt\u00f3r\u0105 zrobi\u0142 oficer \u015bledczy Laszkiewicz przy pomocy wartownik\u00f3w. By\u0142a ona zrobiona z kilku drut\u00f3w izolowanych”.<\/p>\r\n\r\n

Cukrzyca albo „jakie\u015b okaleczenie”<\/strong><\/p>\r\n\r\n

W trakcie „odwil\u017cowego” \u015bledztwa komunistyczna wierchuszka zrzuca\u0142a z siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za „nieprawid\u0142owo\u015bci”, kt\u00f3rych dopu\u015bci\u0142 si\u0119 aparat represji. Winni mieli by\u0107 wy\u0142\u0105cznie pracownicy ni\u017cszego szczebla. Wtedy wyci\u0105gni\u0119to K\u0119dziorze, \u017ce podczas przes\u0142ucha\u0144 ci\u0119\u017cko pobi\u0142 Wac\u0142awa Dobrzy\u0144skiego (w czasie niemieckiej okupacji oficera Sztabu G\u0142\u00f3wnego Armii Ludowej, przed aresztowaniem naczelnika wydzia\u0142u w IV Departamencie MBP), w wyniku czego Dobrzy\u0144ski zmar\u0142.
\r\n I tak szef bezpieki Stanis\u0142aw Radkiewicz zeznawa\u0142: „Przypominam sobie, \u017ce w Belwederze by\u0142a omawiana na posiedzeniu Komisji Bezpiecze\u0144stwa [Komisji Biura Politycznego do Spraw Bezpiecze\u0144stwa Publicznego – TMP] sprawa \u015bmierci Dobrzy\u0144skiego. Romkowski i Fejgin [Anatol Fejgin, dyrektor X Departamentu MBP – TMP] przedstawiali, \u017ce zej\u015bcie \u015bmiertelne by\u0142o wynikiem cukrzycy, na kt\u00f3r\u0105 chorowa\u0142”.<\/p>\r\n\r\n

Jakub Berman, kt\u00f3ry z ramienia partii nadzorowa\u0142 bezpiek\u0119, o tym samym posiedzeniu: „Zosta\u0142o przedstawione za\u015bwiadczenie lekarskie, z kt\u00f3rego wynika\u0142o, i\u017c wskutek jakiego\u015b okaleczenia [!!! – TMP] i w zwi\u0105zku z chorob\u0105 cukrzycy nast\u0105pi\u0142 zgon Dobrzy\u0144skiego”.
\r\n Bardziej szczery, cho\u0107 oczywi\u015bcie „niewinny”, by\u0142 R\u00f3\u017ca\u0144ski: „K\u0119dziora wzi\u0105\u0142 wieczorem Dobrzy\u0144skiego na przes\u0142uchanie, podczas nieobecno\u015bci mojej, Romkowskiego i Fejgina, i w czasie przes\u0142uchania zacz\u0105\u0142 go bi\u0107. Oficerowie \u015bledczy, kt\u00f3rzy byli w s\u0105siednim pokoju, wywo\u0142ali K\u0119dzior\u0119 i zwracali mu uwag\u0119 na to, co on robi”.
\r\n K\u0119dziora nie dawa\u0142 za wygran\u0105, odpowiedzialno\u015bci\u0105 obarczaj\u0105c prze\u0142o\u017conych: „Wed\u0142ug mnie odpowiedzialnym za wprowadzenie terroru jest Romkowski. Zosta\u0142em zdj\u0119ty z pracy na skutek pobicia Dobrzy\u0144skiego, kt\u00f3ry poprzednio by\u0142 bity przez Romkowskiego i R\u00f3\u017ca\u0144skiego. Po 1949 roku by\u0142em szykanowany przez R\u00f3\u017ca\u0144skiego do tego stopnia, \u017ce po usuni\u0119ciu mnie z Departamentu \u015aledczego dosta\u0142em rozstroju nerwowego i choroby psychicznej. Do 1954 roku chodzi\u0142o za mn\u0105 to, \u017ce jestem wrogiem”. Ostatecznie spraw\u0119 cukrzycy b\u0105d\u017a „jakiego\u015b okaleczenia” Dobrzy\u0144skiego zatuszowano, ale K\u0119dzior\u0119 zwolniono z bezpieki.<\/p>\r\n\r\n

„Pompowa\u0107 rozum z ty\u0142ka do g\u0142owy”<\/strong><\/p>\r\n\r\n

W Grupie Specjalnej MBP, a nast\u0119pnie X Departamencie K\u0119dziora spotka\u0142 Edmunda Kwaska. Kwasek te\u017c pracowa\u0142 w Miedzeszynie. Przes\u0142uchiwa\u0142 tam m.in. komunist\u00f3w, oskar\u017conych w jednej z najg\u0142o\u015bniejszych spraw stalinizmu – o „odchylenie prawicowo-nacjonalistyczne”. Jednego z nich, W\u0142odzimierza Lechowicza, zmusza\u0142 do wykonywania setek przysiad\u00f3w, aby – jak to sam nazywa\u0142 – „pompowa\u0107 rozum z ty\u0142ka do g\u0142owy”.<\/p>\r\n\r\n

W tajnej willi MBP prowadzi\u0142 te\u017c \u015bledztwo przeciwko Boles\u0142awowi Kontrymowi „\u0179mudzinowi”, oficerowi Policji Pa\u0144stwowej II RP, majorowi WP, \u017co\u0142nierzowi AK, cichociemnemu. Z dokument\u00f3w wynika, \u017ce Kwasek \u015bledztwo wszcz\u0105\u0142 30 pa\u017adziernika 1948 r. Celem by\u0142o „przyznanie si\u0119” zatrzymanego do rzekomych przest\u0119pstw pope\u0142nionych w latach 1923 – 1944. Bezpieka chcia\u0142a przede wszystkim, aby wyda\u0142 polskich wywiadowc\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych w Komunistycznej Partii Polski do 1939 r. Je\u015bli chodzi o okres niemieckiej okupacji, „\u0179mudzin” mia\u0142 obci\u0105\u017cy\u0107 szereg os\u00f3b, wobec kt\u00f3rych UB prowadzi\u0142o w\u00f3wczas \u015bledztwo. \u015aledczy Kwasek torturowa\u0142 Kontryma przez prawie rok – do 8 wrze\u015bnia 1949 r. Jest podpisany pod 23 protoko\u0142owanymi przes\u0142uchaniami.<\/p>\r\n\r\n

Boles\u0142aw Kontrym „\u0179mudzin” wyrokiem S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego dla m.st. Warszawy z 26 czerwca 1952, zatwierdzonym przez S\u0105d Najwy\u017cszy 9 pa\u017adziernika, zosta\u0142 skazany na kar\u0119 \u015bmierci, kt\u00f3r\u0105 wykonano prawdopodobnie 2 stycznia 1953.<\/p>\r\n\r\n

Kablem, kijem, nahajk\u0105<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Kwasek przede wszystkim jednak urz\u0119dowa\u0142 na Mokotowie (sta\u0142 m.in. na czele Wydzia\u0142u II, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 si\u0119 penetracj\u0105 obcych wywiad\u00f3w w partii). Wi\u0119\u017aniowie tej bezpieczniackiej katowni zaliczali go do najgorszych oprawc\u00f3w. Jeden z nich, zrehabilitowany w 1957 r., wspomina\u0142: „W godzinach wieczornych zosta\u0142em wezwany do \u015awiat\u0142y, kt\u00f3ry w obecno\u015bci Kwaska powiedzia\u0142, \u017ce je\u015bli nie przyznam si\u0119 do wsp\u00f3\u0142pracy z Niemcami, to aresztowana zostanie moja \u017cona, wobec kt\u00f3rej zastosowane b\u0119d\u0105 te same metody i b\u0119dzie tak d\u0142ugo bita, a\u017c ujawni szczeg\u00f3\u0142y mojej wsp\u00f3\u0142pracy. Dziecko natomiast zostanie zabrane i \u015blad po nim zaginie. Wobec takiej gro\u017aby, pocz\u0105\u0142em podawa\u0107 zmy\u015blone fakty… W czasie jednego z nast\u0119pnych przes\u0142ucha\u0144 Kwasek, kopi\u0105c mnie le\u017c\u0105cego na pod\u0142odze, kopn\u0105\u0142 tak silnie w okolice serca, \u017ce mia\u0142em naruszony mi\u0119sie\u0144 serca i odczuwa\u0142em dotkliwe b\u00f3le przez trzy lata. Ponadto Kwasek i oddzia\u0142owi stosowali jeszcze inne formy udr\u0119cze\u0144, jak ci\u0105g\u0142e przysiady, kl\u0119czenie z r\u0119kami do g\u00f3ry, trzymanie krzes\u0142a przez wiele godzin przy wyci\u0105gni\u0119tych r\u0119kach w pozycji przysiadu, polewanie zimn\u0105 wod\u0105 w karcu (…). Tego rodzaju metody doprowadzi\u0142y mnie do kompletnego za\u0142amania fizycznego i psychicznego”.<\/p>\r\n\r\n

I dalej: „Maj\u0105c jeszcze w pewnym stopniu zachowane poczucie rzeczywisto\u015bci i opory psychiczne, nie chcia\u0142em przyzna\u0107 si\u0119 do stawianego mi zarzutu wsp\u00f3\u0142pracy z Niemcami, jak te\u017c nie chcia\u0142em obci\u0105\u017ca\u0107 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 innych os\u00f3b, gdy\u017c w rzeczywisto\u015bci z Niemcami nie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em. R\u00f3\u017ca\u0144ski odpar\u0142 na to, w obecno\u015bci Kwaska i \u015awiat\u0142y, \u017ce je\u015bli nie potwierdz\u0119 tych fakt\u00f3w, zostan\u0119 zabity i tak pogrzebany, \u017ce \u015bladu po mnie nie b\u0119dzie. Mimo, \u017ce od tego dnia by\u0142em ci\u0105gle i bez przerwy bity, przy czym zacz\u0119to bi\u0107 mnie kablem w pi\u0119ty i stopy, zadaj\u0105c mi w ten spos\u00f3b potworne cierpienia przez kilka nast\u0119pnych dni, nie chcia\u0142em przyzna\u0107 si\u0119 do stawianych mi zarzut\u00f3w, godz\u0105c si\u0119 nawet na pozbawienie mnie \u017cycia, by w ten spos\u00f3b uj\u015b\u0107 dalszym torturom. (…) W czasie przes\u0142ucha\u0144, jak te\u017c w czasie przerwy pomi\u0119dzy jednym przes\u0142uchaniem a drugim, by\u0142em ci\u0105gle bity przez Kwaska i oddzia\u0142owych kablem, kijem, nahajk\u0105 plecion\u0105 ze sk\u00f3ry. (…). W czasie jednego z przes\u0142ucha\u0144 Kwasek w czasie pastwienia si\u0119 nade mn\u0105 wybi\u0142 mi pi\u0119\u015bci\u0105 10 z\u0119b\u00f3w w g\u00f3rnej szcz\u0119ce i 6 z\u0119b\u00f3w w szcz\u0119ce dolnej”.<\/p>\r\n\r\n

Zarozumia\u0142y, z tendencj\u0105 efekciarstwa<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Zanim trafi\u0142 do warszawskiej centrali MBP, Edmund Kwasek – by\u0142y ucze\u0144 Gimnazjum im. Chreptowicza w Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, a w czasie wojny partyzant AL – pod koniec stycznia 1945 r. trafi\u0142 do Wojew\u00f3dzkiego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Kielcach. Mia\u0142 w\u00f3wczas 22 lata. Swoj\u0105 krwaw\u0105 karier\u0119 zaczyna\u0142 jako „oficer” tamtejszego Wydzia\u0142u \u015aledczego, aby ju\u017c na pocz\u0105tku 1946 r. zosta\u0107 naczelnikiem tego Wydzia\u0142u. T\u0119 „zaszczytn\u0105” funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0142 przez nast\u0119pne trzy lata. Wi\u0119\u017ani\u00f3w kieleckiego wi\u0119zienia \u015bledczego WUBP przy ul. Focha (obecnie Paderewskiego) przetrzymywano w ma\u0142ych, zawszonych celach i przes\u0142uchiwano, stosuj\u0105c niewybredne metody, po kilka godzin dziennie. Przyk\u0142ad dawa\u0142 Kwasek. Nie tylko katowa\u0142 osadzonych, ale wyst\u0119powa\u0142 te\u017c w roli ich „s\u0119dziego”. Tak by\u0142o 11 lipca 1945 r., kiedy Okr\u0119gowy S\u0105d Wojskowy w \u0141odzi na sesji w Kielcach skaza\u0142 \u017co\u0142nierza niepodleg\u0142o\u015bciowego podziemia Konrada Zygmunta Suwalskiego na kar\u0119 \u015bmierci.<\/p>\r\n\r\n

Edmund Kwasek by\u0142 na tym procesie \u0142awnikiem. To jemu r\u00f3wnie\u017c powierzono prowadzenie \u015bledztwa w sprawie pogromu kieleckiego. W przygotowaniu tej ubeckiej prowokacji bra\u0142 udzia\u0142 Adam Humer.
\r\n Naczelnikiem Wydzia\u0142u \u015aledczego WUBP w Kielcach Kwasek przesta\u0142 by\u0107 w 1948 r., aby przez rok pe\u0142ni\u0107 to samo stanowisko w Gda\u0144sku. Potem by\u0142 ju\u017c Departament X MBP, kt\u00f3rego szef J\u00f3zef R\u00f3\u017ca\u0144ski napisa\u0142 w opinii s\u0142u\u017cbowej: „Mjr Kwasek. Zdolny oficer \u015bledczy. Mo\u017ce troch\u0119 zarozumia\u0142y, z tendencj\u0105 efekciarstwa”.<\/p>\r\n\r\n

Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ci\u0119\u017ck\u0105, ale jak\u017ce potrzebn\u0105 prac\u0119 w bezpiece rozpocz\u0119li jako m\u0142okosi. Byli dumni, \u017ce nazywa si\u0119 ich „oficerami” Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. Realizuj\u0105c „dyktatur\u0119 proletariatu”, w praktyce brali udzia\u0142 w najwa\u017cniejszych \u015bledztwach przeciwko tzw. wrogom ludu – w wi\u0119zieniu na warszawskim Mokotowie i tajnej willi „Spacer” w Miedzeszynie. Dw\u00f3ch pan\u00f3w K. – Edmund Kwasek i Jerzy K\u0119dziora. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,81,55,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22128"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=22128"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22128\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=22128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=22128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=22128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}