W 1952 r. \u00f3wczesny podpu\u0142kownik Wojciech Jaruzelski zosta\u0142 zwerbowany przez \u00f3wczesnego kapitana Informacji Wojskowej Czes\u0142awa Kiszczaka w celach kontrwywiadowczych – dowodzi dokument Stasi opublikowany przez „Gazet\u0119 Polsk\u0105”.<\/p>\r\n\r\n
W pierwszej po\u0142owie roku 2000 odbywa\u0142em sta\u017c naukowy w Urz\u0119dzie Pe\u0142nomocnika Federalnego ds. Akt S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa Pa\u0144stwowego by\u0142ej Niemieckiej Republiki Demokratycznej – znanego na ca\u0142ym \u015bwiecie pod nieoficjaln\u0105 nazw\u0105 Urz\u0105d Gaucka. Mia\u0142em tam unikaln\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zapoznawania si\u0119 nie tylko z orygina\u0142ami dokument\u00f3w Stasi (a nie jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 baczy z powodu prawnego wymogu urz\u0119dowej anonimizacji – ich zaczernionymi kopiami), lecz przede wszystkim samodzielnego ich wyszukiwania. W\u00f3wczas natkn\u0105\u0142em si\u0119 w aktach – kt\u00f3re bez cienia przesady nazwa\u0107 mo\u017cna po prostu \u201eteczk\u0105 Kiszczaka\u201d, za\u0142o\u017con\u0105 na szefa polskiego MSW przez kontrwywiad enerdowskiej bezpieki – na arcyciekawy dokument, powsta\u0142y w 1986 r.,<\/strong> kt\u00f3ry ze wzgl\u0119du na jego historyczn\u0105 wag\u0119 przytaczam w ca\u0142o\u015bci (razem z oryginalnym jego ministreszczeniem, dokonanym najpewniej przez prowadz\u0105cego teczk\u0119 oficera kontrwywiadu Stasi). Czytelnikowi nale\u017cy si\u0119 kilka s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia, czym tak naprawd\u0119 jest owa \u201eteczka Kiszczaka\u201d<\/strong> i dlaczego prowadzi\u0142 j\u0105 akurat G\u0142\u00f3wny Wydzia\u0142 II Stasi<\/strong>, czyli departament kontrwywiadu.<\/p>\r\n\r\n W wyniku Sierpnia \u201980 i zwi\u0105zanego z nim ogromnego zaniepokojenia Ericha Honeckera niestabiln\u0105 sytuacj\u0105 polityczn\u0105 u wschodniego s\u0105siada powo\u0142ano do \u017cycia w enerdowskiej S\u0142u\u017cbie Bezpiecze\u0144stwa Pa\u0144stwowego tzw. Grup\u0119 Operacyjn\u0105 Warszawa (Operativgruppe Warschau<\/em>). Rezydowa\u0142a ona przy polskim MSW w Warszawie. Opr\u00f3cz oficjalnej wsp\u00f3\u0142pracy z polskimi organami bezpiecze\u0144stwa otrzyma\u0142a te\u017c ona od swoich mocodawc\u00f3w w Berlinie Wschodnim poufne zadanie szpiegowania Polak\u00f3w na masow\u0105 skal\u0119 – i to zar\u00f3wno tych z kr\u0119g\u00f3w w\u0142adzy, jak i opozycji. Nad Sprew\u0105 podj\u0119to te\u017c decyzj\u0119, \u017ce zostanie ona uplasowana w ramach Stasi w\u0142a\u015bnie jako agenda kontrwywiadu. Wynika\u0142o to po pierwsze z tajnych um\u00f3w mi\u0119dzynarodowych, w my\u015bl kt\u00f3rych tego rodzaju grupy \u0142\u0105cznikowe dzia\u0142aj\u0105ce na terenie zaprzyja\u017anionych kraj\u00f3w socjalistycznych podlega\u0142y krajowym kontrwywiadom (w PRL np. by\u0142 wi\u0119c to Departament II MSW). Po drugie – G\u0142\u00f3wny Wydzia\u0142 II podlega\u0142 w hierarchii Stasi, jako jedyna z tak du\u017cych jednostek departamentalnych, bezpo\u015brednio samemu ministrowi Erichowi Mielkemu. Ten za\u015b – jak wiadomo – nie ufa\u0142 w stopniu dostatecznym \u017cadnemu ze swoich wiceministr\u00f3w, a ju\u017c zw\u0142aszcza szefowi HVA (wywiadu) Markusowi Wolfowi, naturalnie predestynowanemu przecie\u017c do prowadzenia tego rodzaju dzia\u0142alno\u015bci, aby zrezygnowa\u0107 z bezpo\u015bredniego nadzoru nad GOW. Ze wzgl\u0119du na inne podporz\u0105dkowanie obu wojskowych s\u0142u\u017cb specjalnych NRD (kontrwywiad – MBP, wywiad – MON) rywalizacja mi\u0119dzy nimi by\u0142a szczeg\u00f3lnie zaci\u0119ta. Przy czym, podobnie jak w ZSRS, ze wzgl\u0119du na ogromn\u0105 w\u0142adz\u0119 i pozycj\u0119 cywiln\u0105 bezpieki (Stasi, KGB) dominacja nale\u017ca\u0142a zdecydowanie do kontrwywiadu, kt\u00f3ry posiada\u0142 przywilej rozci\u0105gni\u0119cia swego bezpo\u015bredniego wp\u0142ywu na wszystkie struktury wywiadu, a co za tym idzie, mia\u0142 tam swoje oficjalne przycz\u00f3\u0142ki. M\u00f3g\u0142 nawet – jak wida\u0107 cho\u0107by z przytaczanego dokumentu – werbowa\u0107 agentur\u0119 spo\u015br\u00f3d kadry pracownik\u00f3w wywiadu wojskowego. Sytuacja odwrotna by\u0142a oczywi\u015bcie nie do pomy\u015blenia.<\/p>\r\n\r\n W strukturze G\u0142\u00f3wnego Wydzia\u0142u I Stasi tzw. ochrona kontrwywiadowcza (czytaj: inwigilacja) wywiadu wojskowego NRD nale\u017ca\u0142a do zada\u0144 Podwydzia\u0142u 2 Wydzia\u0142u Kontrwywiadu Zewn\u0119trznego (Abteilung \u00c3\u201eu\u00c3\u0178ere Abwehr, Unterabteilung 2<\/em>), nadzorowanego zreszt\u0105 bezpo\u015brednio przez I. zast\u0119pc\u0119 szefa G\u0142\u00f3wnego Wydzia\u0142u I. Jednostka ta rezydowa\u0142a zreszt\u0105 ca\u0142kiem legalnie w siedzibie wywiadu wojskowego przy Oberspreestra\u00c3\u0178e 57-61 we wschodnioniemieckiej dzielnicy Treptow, kt\u00f3ra z kolei sama w sobie by\u0142a zakonspirowana przed obcymi s\u0142u\u017cbami specjalnymi, ale i zwyk\u0142ymi obywatelami NRD jako rzekomy Instytut Matematyczno-Fizyczny Armii NRD (Mathematisch-Physikalisches Institut der NVA<\/em>). W du\u017cym stopniu w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na t\u0119 posuni\u0119t\u0105 do najdalszych granic konspiracj\u0119 wewn\u0119trzn\u0105 na prze\u0142omie lat 1989\/1990 uda\u0142o si\u0119 jego funkcjonariuszom niemal w 100 proc. usun\u0105\u0107 b\u0105d\u017a zniszczy\u0107 wytworzon\u0105 przez lata dokumentacj\u0119 operacyjn\u0105. Ze zrozumia\u0142ych wi\u0119c wzgl\u0119d\u00f3w struktura ta pozostaje do dzi\u015b najbardziej tajemnicz\u0105 i niezbadan\u0105 spo\u015br\u00f3d wszystkich s\u0142u\u017cb specjalnych by\u0142ej NRD, a wielu publicyst\u00f3w nadal nawet nie uzmys\u0142awia sobie jej istnienia. Trudno odgadn\u0105\u0107, sk\u0105d tego rodzaju rozbie\u017cno\u015b\u0107, tym bardziej \u017ce trudno r\u00f3wnie\u017c zak\u0142ada\u0107, by \u201estreszczenie\u201d mog\u0142o czerpa\u0107 swe \u017ar\u00f3d\u0142o sk\u0105din\u0105d ni\u017c dokument z kolejnej karty. Zwraca uwag\u0119 za to fakt, \u017ce w niemieckim tek\u015bcie \u201estreszczenia\u201d nazwisko Kiszczak<\/em> oraz imi\u0119 gen. Witaszewskiego Kazimierz <\/em>jest zapisane w formie bezb\u0142\u0119dnej, co mo\u017ce by\u0107 dodatkow\u0105 wskaz\u00f3wk\u0105, \u017ce dokona\u0142 go oficer Wydz. X kontrwywiadu Stasi, prowadz\u0105cy na co dzie\u0144 \u201eteczk\u0119 Kiszczaka\u201d – maj\u0105cy ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 prac\u0119 spore obycie zar\u00f3wno z naszymi realiami, jak i j\u0119zykiem polskim.<\/p>\r\n\r\n Natomiast dokument ze strony 92., umownie zwany przeze mnie \u201eoryginalnym\u201d (w rzeczywisto\u015bci bowiem to tylko jedna karta za\u0142\u0105cznika nr 2 jakiego\u015b wi\u0119kszego dokumentu stworzonego w G\u0142\u00f3wnym Wydziale I, w dodatku na podstawie wiedzy ich agenta z wywiadu wojskowego NVA), zawiera konsekwentnie b\u0142\u0119dn\u0105 form\u0119 Kiszak<\/em> i niemiecki fonetyczny zapis imienia – Kasimierz<\/em>. \u015awiadczy to ewidentnie, \u017ce oficer, kt\u00f3ry dla wywiadu wojskowego NRD pozyska\u0142 te informacje, tylko w ograniczonym stopniu posiada\u0142 znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyka polskiego. Nasuwa si\u0119 wr\u0119cz przypuszczenie, \u017ce informacje te zosta\u0142y uzyskane albo w bezpo\u015bredniej (mo\u017ce nagrywanej) rozmowie oficera wywiadu NVA ze swoim dobrze uplasowanym \u017ar\u00f3d\u0142em w Polsce, albo te\u017c na drodze pods\u0142uchu (np. rozmowy wy\u017cszych oficer\u00f3w LWP z otoczenia Jaruzelskiego i Kiszczaka).<\/p>\r\n\r\n MfS HA II\/10 ZMA 1763, s. 91:<\/strong> Pierwsze pytanie, jakie nasuwa si\u0119 po przeczytaniu obu niemieckich dokument\u00f3w, dotyczy oczywi\u015bcie ich wiarygodno\u015bci. W roku 2000 informacja, \u017ce tw\u00f3rca stanu wojennego i wieloletni minister, a nast\u0119pnie premier i I sekretarz PZPR zaczyna\u0142 swoj\u0105 karier\u0119 wojskow\u0105 jako tajny informator owianej ponur\u0105 s\u0142aw\u0105 Informacji Wojskowej, w dodatku zwerbowany przez swego p\u00f3\u017aniejszego najbardziej zaufanego protegowanego, wydawa\u0142a si\u0119 nie tylko niemal fantastyczna, lecz przede wszystkim nieweryfikowalna. Instytut Pami\u0119ci Narodowej by\u0142 w\u00f3wczas dopiero w powijakach, a intensywna kwerenda w zasobie archiwalnym Urz\u0119du Gaucka prowadzona przeze mnie w celu pog\u0142\u0119bienia powy\u017cszych informacji nie przynios\u0142a \u017cadnych efekt\u00f3w. Co wi\u0119cej, niedost\u0119pne by\u0142y w\u00f3wczas teczki osobowe Kiszczaka i Jaruzelskiego ani inne dokumenty wojskowe z lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, kt\u00f3re mog\u0142yby cho\u0107 troch\u0119 rzuci\u0107 \u015bwiat\u0142o na wiarygodno\u015b\u0107 opisanych w cytowanych wy\u017cej dokumentach wydarze\u0144. Jest to jak dot\u0105d jedyny znany samoistny dokument z zasobu polskiego, kt\u00f3ry cho\u0107by lakonicznie traktuje o wsp\u00f3\u0142pracy p\u00f3\u017aniejszego genera\u0142a z Informacj\u0105 Wojskow\u0105.<\/p>\r\n\r\n W listopadzie 2005 r. specjalny zesp\u00f3\u0142 naukowc\u00f3w, powo\u0142any przez \u00f3wczesnego prezesa IPN Leona Kieresa odnalaz\u0142 jeszcze zapis ewidencyjny z Ksi\u0119gi inwentarzowej tajnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Nr 1 Zespo\u0142u E-1<\/em> (rodzaj dziennika archiwalnego wyeliminowanych osobowych \u017ar\u00f3de\u0142 informacji GZI WP prowadzony przez Oddzia\u0142 VII GZI WP zajmuj\u0105cy si\u0119 ewidencj\u0105 operacyjn\u0105), kt\u00f3ry podaje jednak wcze\u015bniejsz\u0105 o ponad miesi\u0105c dat\u0119 werbunku Jaruzelskiego: 18 lutego 1946 r. (Jaruzelski Wojciech s. W\u0142adys\u0142awa, ur. 1923, ps. Wolski – nr archiwalny 2285<\/em>8 – bez daty, zapewne dotyczy to jednak roku 1954 b\u0105d\u017a 1955, oraz dopisek, zapewne z po\u0142owy lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych – materia\u0142y u kierownictwa <\/em>[WSW]; jeszcze jeden, jak si\u0119 wydaje bardzo istotny dopisek, wykonany zosta\u0142 o\u0142\u00f3wkiem zapewne ju\u017c w latach 70. wzd\u0142u\u017c trzech wcze\u015bniej zapisanych rubryk: materi.<\/em>[a\u0142y] u Szefa S\u0142u\u017cby<\/em>).<\/p>\r\n\r\n W czerwcu 2006 r. archiwista IPN natkn\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze przypadkowo na zapis w Ksi\u0119dze inwentarzowej tajnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Nr 1<\/em>, czyli za\u0142o\u017conym w grudniu 1948 r. przez Oddzia\u0142 VII GZI WP centralnym dzienniku rejestracyjnym wszelkich osobowych \u017ar\u00f3de\u0142 informacji GZI, pod kolejnym (relatywnie wczesnym) numerem 1846: Jaruzelski Wojciech s. W\u0142adys\u0142.<\/em>[awa] T\/inf. <\/em>[tajny informator] \u201eWolski\u201d, zawerbowany przez Sekcj\u0119 Informacji Wy\u017cszej Szko\u0142y Piechoty<\/em> [w Rembertowie].<\/p>\r\n\r\n Warto podkre\u015bli\u0107, \u017ce oba zapisy ewidencyjne – dotycz\u0105cy numeru rejestracyjnego 1846 (z grudnia 1948 r.) oraz dotycz\u0105cy archiwizacji teczek pracy i personalnej pod sygnatur\u0105 22858 (z roku, jak mo\u017cna domniemywa\u0107, 1954 lub 1955) zosta\u0142y w p\u00f3\u017aniejszym okresie, by\u0107 mo\u017ce jeszcze w latach siedemdziesi\u0105tych, starannie zamazane czarnym flamastrem, kt\u00f3ry jednak z czasem wyblak\u0142, tworz\u0105c charakterystyczne zielone plamy, na kt\u00f3rych \u0142atwo odczyta\u0107 dzi\u015b pierwotn\u0105 tre\u015b\u0107; natomiast same teczki \u201eWolskiego\u201d, kt\u00f3re ju\u017c w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych mia\u0142y znajdowa\u0107 si\u0119 u kierownictwa<\/em>, a potem u samego szefa Wojskowej S\u0142u\u017cby Wewn\u0119trznej (!) – znikn\u0119\u0142y, co wyra\u017anie sugeruje, \u017ce w pewnym momencie podj\u0119to pr\u00f3b\u0119 metodycznego \u201ewyczyszczenia\u201d \u00f3wczesnego archiwum WSW z wszelkich \u015blad\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby da\u0107 \u015bwiadectwo o wsp\u00f3\u0142pracy gen. Jaruzelskiego z Informacj\u0105 Wojskow\u0105.<\/p>\r\n\r\n Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce mowa tu jest o \u015bci\u015ble tajnym archiwum wojskowym, z kt\u00f3rego w ci\u0105gu ca\u0142ej jego historii i tak nigdy nie wyciek\u0142y do opinii publicznej \u017cadne informacje, oczywistym jest, \u017ce nie chodzi\u0142o tu wcale o zwyk\u0142e \u201ezabezpieczenie\u201d informacji o t\/inf. \u201eWolskim\u201d (to by\u0142o bowiem zagwarantowane), ale spowodowanie, by w og\u00f3le znikn\u0119\u0142a ona na wieki z jakichkolwiek no\u015bnik\u00f3w informacji, a wi\u0119c by\u0142a niedost\u0119pna dla jego p\u00f3\u017aniejszych nast\u0119pc\u00f3w czy nawet \u00f3wczesnych oponent\u00f3w w szeregach LWP czy PZPR.<\/p>\r\n\r\n Rekapituluj\u0105c powy\u017csze informacje, mo\u017cemy stwierdzi\u0107 na podstawie niepodwa\u017calnych \u017ar\u00f3de\u0142 krajowych, \u017ce Wojciech Jaruzelski zwerbowany zosta\u0142 w pocz\u0105tkach 1946 r. (zapewne 29 marca – jak podaje cytowana wy\u017cej charakterystyka z maja 1949 r., kt\u00f3rej postaw\u0105 by\u0142y najpewniej precyzyjne dane z teczki personalnej \u201eWolskiego\u201d; data 18 lutego widniej\u0105ca w dzienniku archiwalnym GZI mo\u017ce dotyczy\u0107 albo wszcz\u0119cia sprawy – jeszcze w charakterze kandydata na tajnego informatora – albo te\u017c odnosi\u0142a si\u0119 po prostu do pierwszego dokumentu w teczce personalnej) przez Wydzia\u0142 Informacji 3. Dywizji Piechoty (stacjonuj\u0105cej w\u00f3wczas w Zamo\u015bciu), podporz\u0105dkowany w tym czasie Okr\u0119gowemu Zarz\u0105dowi Informacji nr VII w Lublinie, \u201ena uczuciach patriotycznych\u201d – a wi\u0119c bez \u017cadnego przymusu ze strony oficer\u00f3w GZI, czyli dobrowolnie.<\/p>\r\n\r\n Wiadomo jednak, \u017ce ju\u017c w 1947 r. kpt. Jaruzelski rozpocz\u0105\u0142 studia w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie (od 1 kwietnia 1948 r. – Wy\u017cszej Szkole Piechoty w Rembertowie), a nast\u0119pnie ju\u017c od listopada 1947 r. sta\u0142 si\u0119 jej wyk\u0142adowc\u0105, awansuj\u0105c do stopnia majora i (25 stycznia 1949 r.) podpu\u0142kownika. W marcu 1949 r. zosta\u0142 mianowany szefem Wydzia\u0142u Szk\u00f3\u0142 i Kurs\u00f3w Oficer\u00f3w Rezerwy Oddzia\u0142u Szk\u00f3\u0142 i Kurs\u00f3w Sztabu Wojsk L\u0105dowych WP. Nie dziwi wi\u0119c, \u017ce dziennik rejestracyjny OZI GZI, kt\u00f3ry powsta\u0142 dopiero w grudniu 1948 r., odnotowuje przy jego nazwisku i numerze rejestracyjnym \u201e1843\u201d jako jednostk\u0119 prowadz\u0105c\u0105 – Sekcj\u0119 Informacji Wy\u017cszej Szko\u0142y Piechoty, natomiast jego charakterystyka z maja 1949 r. podaje \u00f3wczesny prawid\u0142owy jego stopie\u0144 – podpu\u0142kownik oraz informuje, \u017ce \u201edane<\/em> [do niej zaczerpni\u0119to] z I Oddz.<\/em>[ia\u0142u] GZI WP<\/em>, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 si\u0119 ochron\u0105 Sztabu Generalnego i jednostek pomocniczych (a wi\u0119c tak\u017ce Sztabu Wojsk L\u0105dowych) oraz wy\u017cszych uczelni wojskowych usytuowanych w Warszawie (zatem tak\u017ce WSP w Rembertowie).<\/p>\r\n\r\n Na czele tej struktury od grudnia 1948 r. do grudnia 1950 r. sta\u0142 sowiecki pu\u0142kownik Witalis Puszkow, na kt\u00f3rego r\u0119ce by\u0107 mo\u017ce trafia\u0142y najciekawsze meldunki \u201eWolskiego\u201d. Dokument niemiecki przytacza jeszcze jedn\u0105 ciekaw\u0105 informacj\u0119: w chwili swojego domniemanego werbunku, tj. w 1952 r., Jaruzelski mia\u0142 by\u0107 wyk\u0142adowc\u0105 w Akademii Sztabu Generalnego (notabene<\/em> mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona wtedy jeszcze nie w Rembertowie, lecz w siedzibie by\u0142ej Wolnej Wszechnicy Polskiej na warszawskiej Ochocie). Wiemy ju\u017c, \u017ce w pocz\u0105tkach 1949 r. Jaruzelski zosta\u0142 podpu\u0142kownikiem i przeniesiono go z WSP w Rembertowie do Sztabu Wojsk L\u0105dowych, gdzie nadal zajmowa\u0142 si\u0119 szkolnictwem wojskowym, ale ju\u017c z pozycji nie wyk\u0142adowcy, lecz jego organizatora i nadzorcy (m.in. 1 marca 1950 r. zosta\u0142 mianowany szefem Wydzia\u0142u Szk\u00f3\u0142 i Kurs\u00f3w Oficer\u00f3w Zawodowych G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Wyszkolenia Bojowego WP). To jednak nie wszystko: jak sam podaje w swym \u017cyciorysie, mi\u0119dzy 1 pa\u017adziernika 1952 r. a 2 pa\u017adziernika 1953 r. odbywa\u0142 Kurs Doskonalenia Dow\u00f3dc\u00f3w w Akademii Sztabu Generalnego!<\/p>\r\n\r\n Oczywi\u015bcie, by\u0142 on tam tylko s\u0142uchaczem, ale ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 funkcj\u0119 wojskow\u0105 m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 zapami\u0119tany nie jako ucze\u0144, lecz wyk\u0142adowca. Nie mo\u017cna te\u017c wykluczy\u0107, \u017ce uczestnicz\u0105c w tego rodzaju kursie jako s\u0142uchacz sam prowadzi\u0142 te\u017c jakie\u015b wyk\u0142ady na tej uczelni – tym bardziej \u017ce obowi\u0105zki komendanta ASW pe\u0142ni\u0142 w\u00f3wczas ten sam sowiecki genera\u0142 (Ostap Steca, w 1956 r. powr\u00f3ci\u0142 do ZSRS), kt\u00f3ry by\u0142 wcze\u015bniej komendantem WSP w okresie, gdy Jaruzelski wyk\u0142ada\u0142 w niej taktyk\u0119 wojskow\u0105. Ten przedwojenny komunista, cz\u0142onek KPP i PPR, stalinowski dygnitarz – zaczyna\u0142 swoj\u0105 karier\u0119 w LWP co prawda ju\u017c w 1943 r. jako oficer polityczny sowieckiego chowu, lecz niemal natychmiast po zaj\u0119ciu Polski przez Armi\u0119 Czerwon\u0105 \u015bcie\u017cki jego partyjnej kariery bieg\u0142y z daleka od spraw wojskowych. By\u0142 pierwszym powojennym prezydentem \u0141odzi, w latach 1944-1948 szefowa\u0142 komunistycznym zwi\u0105zkom zawodowym, p\u00f3\u017aniej by\u0142 wiceministrem Pracy i Opieki Spo\u0142ecznej, by w latach 1949-1951 kierowa\u0107 PZPR na Dolnym \u015al\u0105sku jako I sekretarz KW we Wroc\u0142awiu.<\/p>\r\n\r\n Po swym powrocie do Warszawy otrzyma\u0142 najbardziej delikatn\u0105 i zaufan\u0105 funkcj\u0119 w ca\u0142ej dotychczasowej karierze, obejmuj\u0105c posad\u0119 kierownika Wydzia\u0142u Kadr w KC, czyli innymi s\u0142owy g\u0142\u00f3wnego kadrowca PZPR. I w\u0142a\u015bnie on, kt\u00f3ry u progu lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych niewiele mia\u0142 co prawda styczno\u015bci z wojskiem, ale za to \u015bwietnie nadawa\u0142 si\u0119 na partyjnego nadzorc\u0119, skierowany zosta\u0142 w pa\u017adzierniku 1952 r. do obj\u0119cia funkcji szefa G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Politycznego WP (a wi\u0119c szefa struktur ideologicznych w LWP) i jednocze\u015bnie wiceministra obrony narodowej, jako zast\u0119pca os\u0142awionego sowieckiego marsza\u0142ka Konstantego Rokossowskiego. Witaszewski – a\u017c do pa\u017adziernika 1956 r. osoba numer 2 w polskim wojsku – ws\u0142awi\u0142 si\u0119 rozp\u0119taniem masowych represji wobec ocala\u0142ych jeszcze w strukturach armii przedwojennych oficer\u00f3w, \u017co\u0142nierzy AK i BCh oraz wszystkich innych, kt\u00f3rzy w jego oczach – z zawodu prostego w\u0142\u00f3kniarza – nie byli ideologicznie do\u015b\u0107 \u201eczy\u015bci\u201d.<\/p>\r\n\r\n Bez w\u0105tpienia, kto\u015b taki jak on by\u0142 jedn\u0105 z nielicznych os\u00f3b w wojsku, kt\u00f3re mog\u0142y za\u017c\u0105da\u0107 g\u0142owy nawet tak oddanego i powszechnie znanego adepta bolszewizmu, za jakiego uchodzi\u0142 w\u00f3wczas pp\u0142k Jaruzelski, kt\u00f3ry na swoje nieszcz\u0119\u015bcie posiada\u0142 \u201eniew\u0142a\u015bciwe\u201d, tj. ziemia\u0144skie (czy te\u017c bur\u017cuazyjne<\/em> – jak oddaje to dokument Stasi; notabene <\/em>ojciec Jaruzelskiego W\u0142adys\u0142aw, wywieziony w czerwcu 1941 r. przez Sowiet\u00f3w na Syberi\u0119 i tam wyniszczony, nie posiada\u0142 de facto w\u0142asnego maj\u0105tku, lecz by\u0142 tylko zarz\u0105dc\u0105, wi\u0119c nawet w tym zakresie u\u017cyte w dokumencie poj\u0119cie bur\u017cuazyjne<\/em> jest, wbrew pozorom, bardzo precyzyjne) pochodzenie, czego nie by\u0142 w stanie, cho\u0107by chcia\u0142, w \u017caden spos\u00f3b ju\u017c zmieni\u0107. Nie ulega te\u017c w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce je\u015bli rzeczywi\u015bcie szybko mianowany do stopnia gen. dywizji Witaszewski za\u017c\u0105da\u0142 w\u00f3wczas zwolnienia Jaruzelskiego z wojska, to w realiach tamtego okresu jedynym organem, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by wp\u0142yn\u0105\u0107 na zmian\u0119 takiej decyzji, by\u0142a kierowana przez oficer\u00f3w sowieckich wyj\u0105tkowo ponura, ale nader wp\u0142ywowa Informacja Wojskowa.<\/p>\r\n\r\n Podsumujmy dotychczasowe ustalenia: w pa\u017adzierniku 1952 r. Jaruzelski pojawi\u0142 si\u0119 w murach Akademii Sztabu Generalnego, dok\u0142adnie w tym samym czasie w wojsku objawi\u0142 si\u0119 te\u017c Witaszewski, rozp\u0119tuj\u0105c powszechny terror i ob\u0142\u0119dn\u0105, motywowan\u0105 ideologicznie, czystk\u0119. A czym w tym samym czasie zajmowa\u0142 si\u0119 \u00f3wczesny kapitan Informacji Wojskowej niejaki Czes\u0142aw Kiszczak?<\/strong> Zwa\u017cywszy, \u017ce zachowa\u0142 si\u0119 w\u0142asnor\u0119cznie napisany przez Kiszczaka w 1947 r. dokument wskazuj\u0105cy, i\u017c nowo upieczony oficer Informacji skierowany zosta\u0142 ju\u017c w listopadzie 1946 r. do Wielkiej Brytanii celem filtracji zg\u0142aszaj\u0105cych si\u0119 na wyjazd do Polski b. \u017co\u0142nierzy P.S.Z. <\/strong><\/em>i przebywa\u0142 tam a\u017c do sierpnia roku 1947 – wydaje si\u0119 oczywiste, \u017ce w\u0142a\u015bnie kontrola operacyjna przybywaj\u0105cych z Zachodu polskich \u017co\u0142nierzy by\u0142a w pierwszym okresie dzia\u0142alno\u015bci w GZI g\u0142\u00f3wnym zadaniem przysz\u0142ego ministra spraw wewn\u0119trznych. Je\u015bli zestawi si\u0119 to z informacj\u0105, \u017ce zwerbowany w pocz\u0105tkach 1946 r. Jaruzelski a\u017c do wyjazdu Kiszczaka do Anglii by\u0142 prowadzony przez Wydzia\u0142 Informacji 3. DP, kt\u00f3ry podlega\u0142 nie Centrali GZI, lecz jej Okr\u0119gowemu Zarz\u0105dowi Informacji nr VII w Lublinie – wydaje si\u0119 ma\u0142o prawdopodobne, by Kiszczak m\u00f3g\u0142 mie\u0107 rzeczywi\u015bcie cokolwiek wsp\u00f3lnego z jego \u201ewerbunkiem\u201d i nawet \u201ezaprzysi\u0119\u017ceniem\u201d – jak informuje \u017ar\u00f3d\u0142o niemieckie.<\/p>\r\n\r\n Tak\u017ce po powrocie Kiszczaka do kraju, z chwil\u0105 gdy Jaruzelski obj\u0105\u0142 stanowisko wyk\u0142adowcy Wy\u017cszej Szko\u0142y Piechoty w Rembertowie, nie wydaje si\u0119, by ich drogi mia\u0142y si\u0119 skrzy\u017cowa\u0107, skoro Kiszczak powr\u00f3ci\u0142 do macierzystego Oddzia\u0142u II GZI, a Jaruzelski prowadzony by\u0142 wprawdzie ju\u017c przez Central\u0119, ale w jej ramach – przez kt\u00f3rego\u015b z oficer\u00f3w Oddzia\u0142u I.<\/p>\r\n\r\n Na podstawie powy\u017cszego mo\u017cna wi\u0119c orzec z niewielkim ryzykiem ewentualnego b\u0142\u0119du, \u017ce Kiszczak raczej nie m\u00f3g\u0142 mie\u0107 nic wsp\u00f3lnego z werbunkiem Jaruzelskiego w 1946 r. i jego ewentualnym prowadzeniem w II po\u0142owie lat czterdziestych. Co jednak wydarzy\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej?<\/p>\r\n\r\n W czerwcu 1951 r. mianowano zaledwie dwudziestosze\u015bcioletniego Kiszczaka, co by\u0142o niew\u0105tpliwie sporym awansem, p.o. szefa Wydzia\u0142u Informacji Wojskowej 18. Dywizji Piechoty (stacjonuj\u0105cej w Bia\u0142ymstoku), kt\u00f3ry podlega\u0142 ju\u017c nie centrali GZI, lecz Okr\u0119gowemu Zarz\u0105dowi Informacji nr I w Warszawie. Natomiast w listopadzie 1952 r. Kiszczak awansowa\u0142 w ramach OZI nr I, wracaj\u0105c do Warszawy i staj\u0105c si\u0119 pe\u0142noprawnym Szefem jego Wydzia\u0142u III. Zajmowa\u0142 si\u0119 on, podobnie jak jego odpowiedniki w pozosta\u0142ych okr\u0119gach wojskowych oraz Zarz\u0105d III GZI w Warszawie, kontrol\u0105 i instrukta\u017cem podleg\u0142ych jednostek (w przypadku Kiszczaka z ca\u0142ego wojskowego okr\u0119gu nr I). Wynika st\u0105d niedwuznacznie, \u017ce od listopada 1952 r. Kiszczak nie tylko mia\u0142 prawo, ale wr\u0119cz obowi\u0105zek kontroli wszystkiego, czym zajmowa\u0142a si\u0119 Informacja Wojskowa w Akademii Sztabu Generalnego! Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, do zada\u0144 Zarz\u0105du III GZI (a wi\u0119c analogicznie tak\u017ce Wydzia\u0142u III OZI nr I) nale\u017ca\u0142o wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie z Departamentem Personalnym MON w procesie przyjmowania oraz zwalniania pracownik\u00f3w cywilnych administracji wojskowej z instytucji centralnych Wojska Polskiego<\/em>, a zw\u0142aszcza utrzymywanie kontakt\u00f3w bezpo\u015brednich z nadrz\u0119dnymi w\u0142adzami wojskowymi<\/em> [Witaszewski!] w zakresie polityki kadrowej w Wojsku Polskim (opiniowanie, powo\u0142ywanie oficer\u00f3w do wojska lub na przeszkolenie specjalne itp.)! <\/em> W rzeczy samej, niemiecki dokument wyra\u017anie podkre\u015bla, \u017ce wsp\u00f3\u0142praca zosta\u0142a oceniona jako bardzo aktywna i warto\u015bciowa, a tow. Kiszczak postara\u0142 si\u0119 o odpowiednie dowody na nadzwyczaj pozytywn\u0105 postaw\u0119 i nastawienie tow. Jaruzelskiego do <\/em>[komunistycznego] pa\u0144stwa i armii.<\/em> Jest oczywiste, \u017ce dowody Kiszczaka nie mog\u0142y pochodzi\u0107 z listopada czy grudnia 1952 r., bo nie brzmia\u0142oby to zbyt wiarygodnie, a te\u017c w realiach tego okresu i miejsca, w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowa\u0142, p\u00f3\u017aniejszy tw\u00f3rca stanu wojennego zapewne nie m\u00f3g\u0142by si\u0119 wykaza\u0107 niczym, co zr\u00f3wnowa\u017cy\u0142oby jego tak g\u0142\u0119boko nies\u0142uszne i nieusuwalne pochodzenie spo\u0142eczne.<\/p>\r\n\r\n Niestety, ze wzgl\u0119du na to, \u017ce nie dysponujemy obecnie nie tylko teczkami \u201eWolskiego\u201d, ale te\u017c zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 materia\u0142\u00f3w operacyjnych wytworzonych przez organa Informacji Wojskowej, gdy\u017c na polecenie gen. Edmunda Bu\u0142y, ostatniego Szefa WSW i protegowanego gen. Kiszczaka, zosta\u0142y one w latach 1989-1990 celem zatarcia \u015blad\u00f3w zbrodniczej dzia\u0142alno\u015bci tej okrutnej formacji zniszczone w niemal 90 procentach (!), kwestii tej by\u0107 mo\u017ce ju\u017c nigdy nie uda si\u0119 satysfakcjonuj\u0105co wyja\u015bni\u0107.<\/p>\r\n\r\n W \u015bwietle powy\u017cszych ustale\u0144 tym bardziej rozpala wyobra\u017ani\u0119 pytanie, kim by\u0142 \u00f3w tajemniczy informator wywiadu wojskowego NRD, kt\u00f3ry przekaza\u0142 informacje tak tajne, \u017ce jeszcze zapewne w okresie PRL skazane na ca\u0142kowite unicestwienie. Kt\u00f3\u017c to m\u00f3g\u0142 dysponowa\u0107 informacjami zdeponowanymi niegdy\u015b w \u015bci\u015ble tajnym archiwum WSW, kt\u00f3re nast\u0119pnie precyzyjnie stamt\u0105d usuni\u0119to, zapewne jeszcze przed akcj\u0105 masowych zniszcze\u0144 z lat 1989-1990, a nast\u0119pnie przekaza\u0107 je wywiadowi wojskowemu NRD?<\/p>\r\n\r\n Paradoksalnie, wydaje si\u0119, \u017ce najtrafniej m\u00f3g\u0142by tego \u201ezdrajc\u0119\u201d jeszcze dzisiaj zidentyfikowa\u0107 nie kto inny, tylko sam Czes\u0142aw Kiszczak. Niezale\u017cnie bowiem od tego, w jakich de facto<\/em> okoliczno\u015bciach wywiad NRD pozyska\u0142 te szokuj\u0105ce informacje (nagranie z pods\u0142uchu, niezobowi\u0105zuj\u0105ca rozmowa przy alkoholu czy te\u017c mo\u017ce klasyczny raport agenturalny), wydaje si\u0119 na pierwszy rzut oka bezsporne, \u017ce owe \u017ar\u00f3d\u0142o <\/em>musia\u0142o nale\u017ce\u0107 do niezwykle w\u0105skiego kr\u0119gu zaprzyja\u017anionych z Kiszczakiem starych weteran\u00f3w Informacji\/WSW, kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142 si\u0119 swego czasu jako swym najbli\u017cszym kolegom zwierza\u0107, i spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych m\u00f3g\u0142 wybra\u0107 kilka najbardziej zaufanych os\u00f3b, kt\u00f3re po awansie w 1973 r. na szefa Zarz\u0105du II SG (wywiadu wojskowego PRL) \u201epoci\u0105gn\u0105\u0142 ze sob\u0105\u201d z WSW do nowego miejsca urz\u0119dowania (analogicznie to s\u0142ynnego tzw. desantu anio\u0142\u00f3w WSW do MSW w 1981 r.).<\/p>\r\n\r\n Wyja\u015bnia\u0142oby to w ka\u017cdym razie pojawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 w dokumencie niemieckim informacj\u0119 o prezentach dla Jaruzelskiego w czasie, gdy Kiszczak by\u0142 szefem wywiadu LWP (1973-1979) – tak\u0105 wiedz\u0105 m\u00f3g\u0142 przecie\u017c dysponowa\u0107 tylko kto\u015b z samego j\u0105dra tej instytucji, a zarazem ciesz\u0105cy si\u0119 zaufaniem w\u0142asnego szefa, gdy\u017c wspomniane zagraniczne towary, kt\u00f3re pozyskiwa\u0142 jako podarunki od dzia\u0142aj\u0105cych zagranic\u0105 attach\u00c3\u00a9s wojskowych<\/em> z natury rzeczy by\u0142y prywatn\u0105 spraw\u0105 obu genera\u0142\u00f3w. Ta w\u0142a\u015bnie hipotetyczna osoba – wieloletni funkcjonariusz GZI\/WSW, a od 1973 r. oficer wywiadu wojskowego – musia\u0142a zapewne pozosta\u0107 w nim (jako swoisty jego nieoficjalny nadzorca z ramienia Kiszczaka po jego powrocie do WSW na stanowisko jej szefa w 1979 r.) a\u017c do roku 1986.<\/p>\r\n\r\n Sk\u0105din\u0105d mo\u017cna te\u017c przypuszcza\u0107, \u017ce tak jak w cywilnych organach bezpiecze\u0144stwa NRD powo\u0142ano w 1980 r. Grup\u0119 Operacyjn\u0105 Warszawa do kontakt\u00f3w z WSW i MSW w PRL, to analogiczna struktura mog\u0142a powsta\u0107 w tym czasie i w wywiadzie armii NRD, a jej g\u0142\u00f3wnym oparciem i kontrahentem w Polsce by\u0142by w tym wypadku Zarz\u0105d II SG. Jakkolwiek wszystko to tylko spekulacje, to jednak dobrze t\u0142umacz\u0105 one pokr\u0119tn\u0105 drog\u0119, jak\u0105 informacja o wydarzeniach z ko\u0144ca 1952 r. trafi\u0142a do \u201eteczki Kiszczaka\u201d w kontrwywiadzie Stasi w marcu 1986 r.: GZI – WSW – Zarz\u0105d II SG WP – wywiad wojskowy MON NRD – kontrwywiad wojskowy Stasi – kontrwywiad cywilny Stasi.<\/p>\r\n\r\n W ca\u0142ej sprawie istnieje te\u017c jednak i inna, co prawda zaskakuj\u0105ca mo\u017cliwo\u015b\u0107. Autorem \u201eprzecieku\u201d do NRD m\u00f3g\u0142 by\u0107, cho\u0107 zabrzmi to do\u015b\u0107 sensacyjnie, komunista z przedwojenn\u0105 jeszcze metryk\u0105, by\u0142y funkcjonariusz UB i emerytowany genera\u0142 dywizji LWP – Teodor Kufel<\/strong>. Jako wieloletni szef WSW (1964-1979), a zarazem podw\u0142adny Jaruzelskiego z pewno\u015bci\u0105 by\u0142 \u015bwietnie poinformowany o teczce \u201eWolskiego\u201d. Nie mo\u017cna wykluczy\u0107, \u017ce to ju\u017c on trzyma\u0142 j\u0105 u siebie w gabinecie jako rodzaj szczeg\u00f3lnie cennego \u201edepozytu\u201d, a wiedza o tym mog\u0142a powa\u017cnie \u201euwiera\u0107\u201d \u00f3wczesnego ministra obrony narodowej, tym bardziej \u017ce tajemnic\u0105 poliszynela by\u0142o, i\u017c \u00f3w weteran AL i przyjaciel Moczara posiada\u0142 w\u0142asne ambicje polityczne.<\/p>\r\n\r\n Upadek Kufla w 1979 r., cho\u0107 tak dla niego bolesny, by\u0142 jednak jeszcze do\u015b\u0107 elegancki – pot\u0119\u017cny niegdy\u015b szef WSW na otarcie \u0142ez zosta\u0142 wyekspediowany do MSZ na lukratywne stanowisko dyrektora generalnego, by ju\u017c po kilku miesi\u0105cach pojawi\u0107 si\u0119 w Berlinie Zachodnim w randze ministra, jako szef Polskiej Misji Wojskowej – centrali wywiadu wojskowego PRL w Niemczech Zachodnich. O ile nie wiedzia\u0142 o tym ju\u017c wcze\u015bniej, to w\u0142a\u015bnie wtedy mia\u0142 \u015bwietn\u0105 okazj\u0119 pozyska\u0107 wiedz\u0119 o r\u00f3\u017cnych ciemnych sprawkach Kiszczaka z okresu 1973-1979 od niech\u0119tnych mu oficer\u00f3w tej s\u0142u\u017cby, dobrze zorientowanych, \u017ce ich berli\u0144ski szef podziela to nastawienie. Podsk\u00f3rna walka mi\u0119dzy genera\u0142ami trwa\u0142a zapewne ca\u0142y czas i nieprzypadkowo ju\u017c w miesi\u0105c po awansie Jaruzelskiego na premiera PRL by\u0142y szef WSW zosta\u0142 odwo\u0142any w trybie natychmiastowym do kraju.<\/p>\r\n\r\n O tej rozgrywce personalnej informowa\u0142 CIA p\u0142k R. Kukli\u0144ski w swoim meldunku z 15 czerwca 1981 r.: Poprzedni szef WSW genera\u0142 brygady Teodor Kufel zosta\u0142 wezwany dyscyplinarnie z Berlina. Toczy si\u0119 przeciwko niemu \u015bledztwo i nie jest wykluczone, \u017ce zostanie ukarany za przekroczenie uprawnie\u0144 i \u201enadu\u017cycia gospodarcze\u201d. <\/em><\/p>\r\n\r\n Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 co prawda tylko na przymusowym wys\u0142aniu go na emerytur\u0119, niemniej jednak nienawi\u015b\u0107 wieloletniego szefa WSW do swego nast\u0119pcy (a tak\u017ce jego protektora-exkonfidenta) musia\u0142a by\u0107 bez w\u0105tpienia bardzo mocna. Nie mo\u017cna przy tym zapomina\u0107, \u017ce gen. Kufel by\u0142 jedn\u0105 z naprawd\u0119 bardzo nielicznych os\u00f3b w Polsce, kt\u00f3re mog\u0142y dysponowa\u0107 wiedz\u0105 zawart\u0105 w dokumencie ze strony 92. \u201eteczki Kiszczaka\u201d. Je\u015bli dodatkowo zwa\u017cy si\u0119, \u017ce znane s\u0105 liczne przypadki dostarczania oficerom Stasi niezwykle poufnych informacji przez r\u00f3\u017cnych sfrustrowanych oficer\u00f3w s\u0142u\u017cb specjalnych PRL, do szczebla by\u0142ego dyrektora Departamentu I MSW (wywiadu cywilnego) w\u0142\u0105cznie – nie wida\u0107 powodu, by z pobudek osobistych \u201epo linii wojskowej\u201d podobn\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 para\u0107 tak\u017ce, ca\u0142kowicie odsuni\u0119ty na boczny tor po wprowadzeniu stanu wojennego, by\u0142y szef kontrwywiadu wojskowego.<\/p>\r\n\r\n Cho\u0107 nie potrafimy dzi\u015b jeszcze odtworzy\u0107 ze stuprocentow\u0105 pewno\u015bci\u0105 wydarze\u0144, kt\u00f3re mog\u0142y pos\u0142u\u017cy\u0107 Kiszczakowi w apogeum stalinowskich represji w Polsce jako argument dla uratowania dalszej kariery Jaruzelskiego, informacja o okoliczno\u015bciach nawi\u0105zania tej d\u0142ugotrwa\u0142ej przyja\u017ani wydaje si\u0119 nie budzi\u0107 powa\u017cnych w\u0105tpliwo\u015bci. Na pewno za\u015b \u0142atwo da si\u0119 obroni\u0107 zawarta w analizie Stasi teza, \u017ce w kolejnych latach<\/em> [po 1952 roku] istnia\u0142y ju\u017c zawsze \u015bcis\u0142e zwi\u0105zki pomi\u0119dzy towarzyszami Kiszczakiem i Jaruzelskim. <\/em><\/p>\r\n\r\n W okresie przedpa\u017adziernikowej odwil\u017cy, w lipcu 1956 roku, Jaruzelski – by\u0142y ju\u017c (?) donosiciel organ\u00f3w Informacji – zostaje mianowany, w wieku zaledwie 33 lat, jednym z najm\u0142odszych w LWP genera\u0142\u00f3w. Pnie si\u0119 w g\u00f3r\u0119: w marcu 1957 r. zostaje Zast\u0119pc\u0105 Szefa G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Wyszkolenia Bojowego, a par\u0119 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej – dow\u00f3dc\u0105 jednej z najwa\u017cniejszych dywizji LWP. W tym samym okresie Kiszczakowi udaje si\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do wojskowej bezpieki (zwanej odt\u0105d Wojskow\u0105 S\u0142u\u017cb\u0105 Wewn\u0119trzn\u0105) – i to od razu na kluczowe stanowisko szefa Oddzia\u0142u II Zarz\u0105du I Szefostwa WSW – nowo utworzonej jednostki zajmuj\u0105cej si\u0119 niezwykle delikatnym, trudnym i odpowiedzialnym tzw. kontrwywiadem ofensywnym; ju\u017c w lipcu 1957 r. awansuje na stopie\u0144 podpu\u0142kownika. Gdy Jaruzelski powraca w czerwcu 1960 r. do Warszawy, obejmuj\u0105c haniebn\u0105 funkcj\u0119 szefa G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Politycznego WP (notabene t\u0119 sam\u0105, kt\u00f3r\u0105 zaledwie kilka lat wcze\u015bniej sprawowa\u0142 jego by\u0142y prze\u015bladowca, gen. Witaszewski), to ju\u017c we wrze\u015bniu pp\u0142k Kiszczak staje si\u0119 nagle pe\u0142nym pu\u0142kownikiem.<\/p>\r\n\r\n P\u00f3\u017aniej korelacja obu karier jest jeszcze bardziej widoczna. Genera\u0142 Jaruzelski awansuje na szefa Sztabu Generalnego WP 5 marca 1965 r., staj\u0105c si\u0119, jak niegdy\u015b Witaszewski, osob\u0105 numer 2 w polskiej armii (a by\u0107 mo\u017ce – ze wzgl\u0119du na swoje do\u015bwiadczenie – nawet nieoficjalnie numer 1), a ju\u017c dwana\u015bcie dni p\u00f3\u017aniej (!) szefuj\u0105cy dot\u0105d zaledwie Oddzia\u0142owi Marynarki Wojennej WSW Kiszczak staje si\u0119 p.o. szefa najwi\u0119kszej struktury terenowej WSW – Zarz\u0105du \u015al\u0105skiego Okr\u0119gu Wojskowego. Chyba tylko po to, by po dw\u00f3ch latach mie\u0107 dobry tytu\u0142 do obj\u0119cia funkcji zast\u0119pcy szefa ca\u0142ej Wojskowej S\u0142u\u017cby Wewn\u0119trznej. W ten spos\u00f3b Jaruzelski, nie b\u0119d\u0105c jeszcze nawet formalnie ministrem (co nast\u0105pi\u0142o kwietniu 1968 r.) sta\u0142 si\u0119 bez w\u0105tpienia najbardziej wp\u0142ywow\u0105 osob\u0105 w ca\u0142ej armii PRL.<\/p>\r\n\r\n Obaj – jak mo\u017cna mniema\u0107 – potrafili doceni\u0107 korzy\u015bci p\u0142yn\u0105ce z obustronnej wsp\u00f3\u0142pracy i zaufania, kt\u00f3rym wzajemnie si\u0119 obdarzyli. I zapewne wcale nie najwi\u0119ksz\u0105 przys\u0142ug\u0105 by\u0142o – jak relacjonuje dokument z NRD – obdarowywanie luksusowymi prezentami Jaruzelskiego przez Kiszczaka w czasie, gdy szefowa\u0142 on wywiadowi wojskowemu (1973-1979). Pewnie cenniejsze by\u0142o w oczach ministra obrony narodowej skuteczne usuni\u0119cie ze \u015bci\u015ble tajnego archiwum WSW wszelkich \u015blad\u00f3w po niegdysiejszym tajnym informatorze \u201eWolskim\u201d, co mog\u0142o nast\u0105pi\u0107 w latach 1979-1981, gdy Kiszczak by\u0142 szefem ca\u0142ej WSW (czyli ju\u017c po usuni\u0119ciu z niej niech\u0119tnego Jaruzelskiemu gen. T. Kufla) i m\u00f3g\u0142 ju\u017c robi\u0107 z jej archiwami, co mu si\u0119 tylko \u017cywnie podoba\u0142o. Mo\u017cna si\u0119 domy\u015bla\u0107, \u017ce i druga strona uk\u0142adu nie pozosta\u0142a niewdzi\u0119czna.<\/p>\r\n\r\n Gdy w 1971 r. w G\u0142\u00f3wnym Zarz\u0105dzie Politycznym WP oraz KC PZPR pojawi\u0142a si\u0119 skarga na p\u0142k. Kiszczaka – zarzucaj\u0105ca mu, \u017ce b\u0119d\u0105c szefem Zarz\u0105du WSW \u015aOW we Wroc\u0142awiu nielegalnie za 80. tys. z\u0142 przej\u0105\u0142 na nazwisko swojej \u017cony Marii will\u0119 przy ul. Saper\u00f3w 30, kt\u00f3r\u0105 po wyremontowaniu na koszt wojska wynajmowa\u0142 zak\u0142adom \u201eHutmen\u201d za 3,3 tys. z\u0142 miesi\u0119cznie, a nast\u0119pnie sprzeda\u0142 prof. Tadeuszowi Gabryszewskiemu z Politechniki Wroc\u0142awskiej za co najmniej 400 tys. z\u0142 – to sprawa ta dziwnym trafem pozosta\u0142a zupe\u0142nie bez echa, zar\u00f3wno na forum wojskowym, jak i partyjnym. Pikanterii dodawa\u0142 fakt, \u017ce aby p\u0142k Kiszczak jako szef dolno\u015bl\u0105skiej WSW m\u00f3g\u0142 zamieszka\u0107 w owej willi, wcze\u015bniej przymusowo wykwaterowano z niej dwie rodziny wojskowe.<\/p>\r\n\r\n Dalsza wsp\u00f3\u0142praca duetu Jaruzelski-Kiszczak jest ju\u017c du\u017co lepiej znana. Godzi si\u0119 jednak przypomnie\u0107, \u017ce gdy w lutym 1981 r. Jaruzelski obj\u0105\u0142 stanowisko premiera PRL, to ju\u017c w lipcu najpot\u0119\u017cniejszy i budz\u0105cy najwi\u0119kszy strach w PRL resort – Ministerstwo Spraw Wewn\u0119trznych – obj\u0105\u0142 jego najbardziej zaufany protegowany, czyli Czes\u0142aw Kiszczak (w 1973 r. w zwi\u0105zku z awansem na szefa wywiadu wojskowego mianowany genera\u0142em brygady, a w 1979 r. w zwi\u0105zku z awansem na szefa WSW – genera\u0142em dywizji). Obaj skutecznie zrealizowali operacj\u0119 wprowadzenia stanu wojennego i likwidacji legalnej \u201eSolidarno\u015bci\u201d – z czym mia\u0142y powa\u017cny problem poprzednie komunistyczne ekipy w\u0142adzy. Obaj byli nast\u0119pnie cz\u0142onkami WRON i formalnie najwy\u017cszej instancji partyjnej w Polsce – Biura Politycznego KC PZPR.<\/p>\r\n\r\n Sam Kiszczak, szybko awansowany do stopnia genera\u0142a broni (1983), przy pomocy zaufanych ludzi z WSW opanowa\u0142 wkr\u00f3tce struktury cywilnego MSW, kt\u00f3re zreszt\u0105 nieco przeorganizowa\u0142 na mod\u0142\u0119 wojskow\u0105, wprowadzaj\u0105c do tego resortu instytucj\u0119 tzw. S\u0142u\u017cby (np. S\u0142u\u017cba Wywiadu i Kontrwywiadu, S\u0142u\u017cba Zaopatrzenia Operacyjnego, S\u0142u\u017cba Kadr i Doskonalenia Zawodowego, S\u0142u\u017cba Polityczno-Wychowawcza itp.). Przez ca\u0142y okres lat osiemdziesi\u0105tych, jako osoba numer 2 w PRL, by\u0142 g\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 strategii politycznej gen. Jaruzelskiego.<\/p>\r\n\r\n To w\u0142a\u015bnie na osobiste i bezpo\u015brednie polecenie I sekretarza PZPR mia\u0142 przygotowa\u0107 ostateczne rozwi\u0105zanie \u201eproblemu\u201d ks. Jerzego Popie\u0142uszki (Za\u0142atw to, niech on nie szczeka<\/em> mia\u0142 – wedle znanego dziennikarza \u015bledczego i autora dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek o zab\u00f3jstwie ks. Jerzego, Wojciecha Sumli\u0144skiego – powiedzie\u0107 latem 1984 r. poirytowany gen. Jaruzelski do swego najbardziej zaufanego wsp\u00f3\u0142pracownika, kt\u00f3ry nast\u0119pnie zorganizowa\u0142 w tym celu tajn\u0105 narad\u0119 z udzia\u0142em genera\u0142\u00f3w SB W. Ciastonia i Z. P\u0142atka). I to na jego zlecenie – jak o tym dzi\u015b \u015bwiadcz\u0105 ocala\u0142e \u015blady – najpowa\u017cniejsze i najtajniejsze rozpracowania przeciw podziemiu solidarno\u015bciowemu prowadzi\u0142a nie S\u0142u\u017cba Bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3rej jako minister formalnie szefowa\u0142, lecz opanowana wci\u0105\u017c przez oddanych mu ludzi WSW.<\/p>\r\n\r\n Ukoronowaniem tej drogi by\u0142 \u201eokr\u0105g\u0142y st\u00f3\u0142\u201d z 1989 r. i wcze\u015bniejsze potajemne negocjacje w Magdalence dotychczasowej elity w\u0142adzy PRL z cz\u0119\u015bci\u0105 solidarno\u015bciowych przyw\u00f3dc\u00f3w. By\u0142 bez w\u0105tpienia prawdziwym ojcem chrzestnym i najwi\u0119kszym beneficjentem tych negocjacji. Niewiele te\u017c brakowa\u0142o, by – po wybraniu w lipcu 1989 r. gen. Jaruzelskiego na stanowisko prezydenta przez kontraktowy Sejm – pierwszym premierem rzekomo ju\u017c \u201eniekom\u00acnistycznej\u201d Polski zosta\u0142 nie kto inny, tylko jego najwi\u0119kszy od 1952 r. sojusznik, kompan i powiernik wsp\u00f3lnych tajemnic – dawny kapitan Informacji Wojskowej i absolwent sowieckich kurs\u00f3w specjalnych Czes\u0142aw Janowicz Kiszczak. „Gazeta Polska”, 17-03-2010 18:20<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W 1952 r. \u00f3wczesny podpu\u0142kownik Wojciech Jaruzelski zosta\u0142 zwerbowany przez \u00f3wczesnego kapitana Informacji Wojskowej Czes\u0142awa Kiszczaka w celach kontrwywiadowczych – dowodzi dokument Stasi opublikowany przez „Gazet\u0119 Polsk\u0105”. W pierwszej po\u0142owie roku 2000 odbywa\u0142em sta\u017c naukowy w Urz\u0119dzie Pe\u0142nomocnika Federalnego ds. Akt S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa Pa\u0144stwowego by\u0142ej Niemieckiej Republiki Demokratycznej – znanego na ca\u0142ym \u015bwiecie pod nieoficjaln\u0105 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[8],"tags":[66,92,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19477"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19477"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19477\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19477"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=19477"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=19477"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\r\n
\r\n W archiwach Stasi<\/strong><\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Kluczowy dokument z marca 1986 r<\/strong>. nie zosta\u0142 jednak wcale pozyskany przez Grup\u0119 Operacyjn\u0105 Warszawa, ale pochodzi\u0142 z zupe\u0142nie innego \u017ar\u00f3d\u0142a: G\u0142\u00f3wnego Wydzia\u0142u I – a wi\u0119c kontrwywiadu wojskowego, b\u0119d\u0105cego odpowiednikiem peerelowskiej samodzielnej s\u0142u\u017cby specjalnej: Wojskowej S\u0142u\u017cby Wewn\u0119trznej<\/strong>, podlegaj\u0105cej wy\u0142\u0105cznie MON, lecz w systemie politycznym NRD, jak i powojennego ZSRS, b\u0119d\u0105cego immanentn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105, odpowiednio, Stasi i KGB. Uwa\u017cna lektura odr\u0119cznego nag\u0142\u00f3wka dokumentu ze strony 92. teczki ujawnia jednak jeszcze jeden zaskakuj\u0105cy fakt. Zdobyte operacyjnie informacje (mowa jest bowiem wyra\u017anie o \u201e\u017ar\u00f3dle\u201d G\u0142\u00f3wnego Wydzia\u0142u I) pochodzi\u0142y pierwotnie sk\u0105din\u0105d. Zosta\u0142y one mianowicie pozyskane z jedynej niezale\u017cnej formalnie od Stasi s\u0142u\u017cby specjalnej NRD – wywiadu wojskowego (odpowiednika sowieckiego GRU i peerelowskiego Zarz\u0105du II Sztabu Generalnego WP), znanego od lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych w hermetycznym \u015bwiatku wywiadowczym jako Verwaltung Aufkl\u00c3\u00a4rung der NVA<\/em> (Zarz\u0105d Wywiadu Narodowej Armii Ludowej NRD), kt\u00f3rego nazwa w latach 1983-1990 brzmia\u0142a jednak oficjalnie, dok\u0142adnie tak jak jest to przytoczone w niemieckim tek\u015bcie dokumentu: Bereich Aufkl\u00c3\u00a4rung der MfNV <\/em>(Zakres Wywiadu MON NRD).<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Zasadniczy dokument ze strony 92. zosta\u0142 poprzedzony swoistym ministreszczeniem, zawartym na niewielkim kawa\u0142ku papieru wszytym w teczk\u0119 jako jej obecnie 91. karta. Przytaczam go wy\u0142\u0105cznie dlatego, \u017ce w jednym miejscu jego tre\u015b\u0107 odbiega wyra\u017anie od streszczanego orygina\u0142u. Mowa jest w nim bowiem o tym, \u017ce w 1952 r. Czes\u0142aw Kiszczak mia\u0142 by\u0107 jeszcze w randze kapitana lub majora<\/em>, podczas gdy pe\u0142na wersja informacji m\u00f3wi jednoznacznie, \u017ce p\u00f3\u017aniejszy szef MSW by\u0142 w\u00f3wczas kapitanem.<\/p>\r\n\r\n
\r\n Szczeg\u00f3lne zwi\u0105zki \u0142\u0105cz\u0105 gen. Jaruzelskiego z gen. Kiszczakiem. Znajomo\u015b\u0107 ta zosta\u0142a zapocz\u0105tkowana jeszcze wtedy na pocz\u0105tku lat 50., gdy gen. Jaruzelski by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 w Akademii Sztabu Generalnego, a gen. Kiszczak by\u0142, jeszcze w randze kapitana lub majora, oficerem kontrwywiadu na tej uczelni. M\u00f3wi si\u0119 tak\u017ce, \u017ce gen. Kiszczak dostarczy\u0142 dowody nadzwyczaj pozytywnego nastawienia gen. Jaruzelskiego [do ustroju komunistycznego], gdy w 1952 roku gen. Kazimierz Witaszewski, \u00f3wczesny Szef G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Politycznego WP, pr\u00f3bowa\u0142 doprowadzi\u0107 do zwolnienia z armii gen. Jaruzelskiego z powodu jego bur\u017cuazyjnego pochodzenia spo\u0142ecznego.<\/p>\r\n\r\nMfS HA II\/10 ZMA 1763, s. 92:
\r\n [dopisano odr\u0119cznie:]
\r\n \u017ar\u00f3d\u0142o G\u0142\u00f3wnego Wydzia\u0142u I<\/em> <\/strong>[Stasi] w wywiadzie wojskowym MON [NRD]
\r\n 13.03.1986<\/em>
\r\n Za\u0142\u0105cznik nr 2<\/strong>
\r\n karta 2
\r\n
\r\n Gen. broni Czes\u0142aw K i s z c z a k , Minister Spraw Wewn\u0119trznych
\r\n Rozw\u00f3j \u015bcis\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w pomi\u0119dzy gen. broni Kiszczakiem i gen. armii Jaruzelskim rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w pocz\u0105tku lat 50., gdy tow. Jaruzelski by\u0142 oficerem wyk\u0142adaj\u0105cym w wojskowej Akademii Sztabu Generalnego.
\r\n Towarzysz Kiszczak by\u0142 w tym czasie kapitanem odpowiedzialnym za ochron\u0119 kontrwywiadowcz\u0105 na tej uczelni.
\r\n W roku 1952 tow. Jaruzelski zosta\u0142 pozyskany przez kpt. Kiszczaka jako \u201enieoficjalny wsp\u00f3\u0142pracownik\u201d, przez niego zaprzysi\u0119\u017cony i wykorzystany do wykonania zada\u0144 kontrwywiadowczych. Wsp\u00f3\u0142praca zosta\u0142a oceniona jako bardzo aktywna i warto\u015bciowa.
\r\n Gdy w ko\u0144cu roku 1952 \u00f3wczesny Szef G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Politycznego WP, gen. Kazimierz Witaszewski za\u017c\u0105da\u0142 zwolnienia tow. Jaruzelskiego z armii z powodu bur\u017cuazyjnego pochodzenia, tow. Kiszczak postara\u0142 si\u0119 o odpowiednie dowody na nadzwyczaj pozytywn\u0105 postaw\u0119 i nastawienie tow. Jaruzelskiego do [komunistycznego] pa\u0144stwa i armii.
\r\n W kolejnych latach istnia\u0142y ju\u017c zawsze \u015bcis\u0142e zwi\u0105zki pomi\u0119dzy towarzyszami Kiszczakiem i Jaruzelskim. Zw\u0142aszcza w okresie kierowania przez gen. broni Kiszczaka wywiadem polskiej armii zaopatrywa\u0142 on gen. armii Jaruzelskiego i jego rodzin\u0119 w zagraniczne towary, kt\u00f3re pozyskiwa\u0142 jako podarunki od dzia\u0142aj\u0105cych zagranic\u0105 attach\u00c3\u00a9s wojskowych.
\r\n Szczeg\u00f3lnie \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek istnieje pomi\u0119dzy \u017conami genera\u0142\u00f3w Jaruzelskiego i Kiszczaka, kt\u00f3ry przyczynia si\u0119 do tego, \u017ce zwi\u0105zki obu rodzin pozostaj\u0105 nienaruszone.\r\n\r\n
<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n
\r\n
\r\n W czerwcu 2005 r. media w Polsce poinformowa\u0142y jednak, \u017ce w zasobie IPN odnaleziony zosta\u0142 (co ciekawe – w materia\u0142ach nie po by\u0142ym GZI WP i WSW, lecz po by\u0142ym Ministerstwie Bezpiecze\u0144stwa Publicznego) interesuj\u0105cy dokument z maja 1949 r. (AIPN BU MBP 4314 – Informacja na oficer\u00f3w wytypowanych do pracy w II Oddz. Szt. Gen. WP, 9.05.1949, k. 31-34<\/em>), kt\u00f3ry jednoznacznie wskazywa\u0142, \u017ce pp\u0142k Jeruzelski [sic!] Wojciech s. W\u0142adys\u0142awa, ur. w 1923 r. w m. Kur\u00f3w […] Jest naszym t\/inf. \u201eWolski\u201d – zawerbowanym 29.03.46 r. w 5 p.p. 3 D.P. na uczuciach patriotycznych. Charakteryzowany jako jednostka warto\u015bciowa; cz\u0142onek Partii. Dobry tajny wsp\u00f3\u0142pracownik, nadaj\u0105cy si\u0119 na rezydenta. K\/m. [Kompromateria\u0142\u00f3w = materia\u0142\u00f3w kompromituj\u0105cych] nie posiadamy (dane z I Oddz. GZI WP 9.05.49 r.).<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Jak w \u015bwietle przytoczonych wy\u017cej informacji, kt\u00f3re dotychczas uda\u0142o si\u0119 odnale\u017a\u0107 w archiwum IPN, przedstawia si\u0119 wiarygodno\u015b\u0107 dokumentu Stasi? Jest w nim przecie\u017c wyra\u017anie napisane, \u017ce Jaruzelskiego mia\u0142 zwerbowa\u0107 kapitan Kiszczak<\/em> i mia\u0142o to mie\u0107 miejsce w 1952 r. Czy nie jest to jaka\u015b wyssana z palca informacja, skoro mamy wyra\u017ane potwierdzenie istnienia i to\u017csamo\u015bci tajnego informatora \u201eWolskiego\u201d ju\u017c z grudnia 1948 r. i maja roku nast\u0119pnego?
\r\n
\r\n Z niemieck\u0105 precyzj\u0105<\/strong>
\r\n
\r\n Zanim wydamy wyrok na \u017ar\u00f3d\u0142o Stasi czy te\u017c wywiadu wojskowego NRD, kt\u00f3re odpowiada za przytoczone informacje, nale\u017cy przede wszystkim stwierdzi\u0107, \u017ce zar\u00f3wno ono, jak i \u017ar\u00f3d\u0142a polskie potwierdzaj\u0105 sam fakt werbunku Jaruzelskiego przez organa Informacji Wojskowej. Co wi\u0119cej, zar\u00f3wno dokument niemiecki, jak i polski jednog\u0142o\u015bnie podkre\u015blaj\u0105, \u017ce by\u0142 on nie jakim\u015b przypadkowym i przeci\u0119tnym, lecz bardzo cennym osobowym \u017ar\u00f3d\u0142em informacji. Tyle oczywistych zbie\u017cno\u015bci, je\u015bli chodzi o generalia. Pora przyjrze\u0107 si\u0119 wi\u0119c, pozornie mniej istotnym, szczeg\u00f3\u0142om.
\r\n
\r\n Dokument \u201eoryginalny\u201d z marca 1986 r. m\u00f3wi wyra\u017anie, \u017ce dokonuj\u0105cy w 1952 r. werbunku Kiszczak mia\u0142 posiada\u0107 stopie\u0144 \u201ekapitana\u201d. Ot\u00f3\u017c lektura przechowywanej od niedawna w Instytucie Pami\u0119ci Narodowej teczki personalnej genera\u0142a ujawnia, \u017ce kapitanem zosta\u0142 on wprawdzie ju\u017c w 1949 r., ale majorem – dopiero w roku 1953 (wniosek awansowy 9 kwietnia, mianowanie rozkazem personalnym MON nr 774 – 25 czerwca). A wi\u0119c informacja jest w tym zakresie ca\u0142kiem poprawna, a awans z 1953 r. b\u0119dzie jeszcze przedmiotem dalszych rozwa\u017ca\u0144.<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Oba przytoczone wy\u017cej fakty, kt\u00f3re dzi\u015b bez problemu da si\u0119 pozytywnie zweryfikowa\u0107 (stopie\u0144 Kiszczaka oraz pobyt w Akademii Sztabu Generalnego pp\u0142k. Jaruzelskiego w latach 1952-1953), pozwalaj\u0105 wysnu\u0107 wst\u0119pny wniosek, \u017ce informacja ze \u017ar\u00f3de\u0142 niemieckich jest bardzo precyzyjnie umieszczona w czasie i nie ma tu mowy o \u017cadnym przypadku czy konfabulacji. Ustalenie szczeg\u00f3\u0142owych danych z tak wczesnego fragmentu \u017cyciorys\u00f3w obu genera\u0142\u00f3w by\u0142oby bowiem niezmiernie trudne (je\u015bli nie niemo\u017cliwe) bez dost\u0119pu do archiwalnej wojskowej dokumentacji aktowej, a ta przecie\u017c by\u0142a w roku 1986 ca\u0142kowicie niedost\u0119pna, nie tylko zreszt\u0105 dla obcych wywiad\u00f3w.
\r\n
\r\n Kolejna wa\u017cna wskaz\u00f3wka to udzia\u0142 w ca\u0142ym zdarzeniu gen. Kazimierza Witaszewskiego (1906-1992)<\/strong> – postaci przecie\u017c niemal zapomnianej zar\u00f3wno obecnie, jak i w 1986 r.<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Analiza jego akt osobowych wykazuje, \u017ce od chwili zaci\u0105gni\u0119cia si\u0119 do tej zbrodniczej formacji w grudniu 1945 r. a\u017c do czerwca 1951 r. pracowa\u0142 on w centrali GZI WP w Warszawie (mieszcz\u0105cej si\u0119 przy ul. Oczki), w jego II Oddziale (pocz\u0105tkowo, do 1947 r. w II Wydziale GZI, a – po 1951 r.- p\u00f3\u017aniejszym II Zarz\u0105dzie GZI). Struktur\u0105 t\u0105 od grudnia 1945 r. do grudnia 1950 r. kierowa\u0142 p\u0142k Ignacy Krzemie\u0144. Niewykluczone (ze wzgl\u0119du na zbie\u017cno\u015b\u0107 dat), \u017ce osobi\u015bcie \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 on do swojej kom\u00f3rki dwudziestoletniego w\u00f3wczas Kiszczaka. Do zada\u0144 Sekcji (Wydzia\u0142u) I Oddzia\u0142u II GZI (p\u00f3\u017aniejszego Oddzia\u0142u I Zarz\u0105du II GZI), w kt\u00f3rej pracowa\u0142 Kiszczak, nale\u017ca\u0142o m.in. nadzorowanie wszystkich spraw o charakterze czysto szpiegowskim, prowadzonych przez terenowe organa Informacji, wsp\u00f3\u0142praca w tym zakresie z cywilnym Ministerstwem Bezpiecze\u0144stwa Publicznego, bezpo\u015brednie prowadzenie najcenniejszej agentury, inwigilacja \u015brodowiska przedwojennych oficer\u00f3w II Oddzia\u0142u WP (do 1939 r. polski wywiad i kontrwywiad), a tak\u017ce prowadzenie i kontrolowanie rozpracowa\u0144 os\u00f3b przybywaj\u0105cych z zagranicy, kt\u00f3re nast\u0119pnie wcielono do LWP.<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Wszystko staje si\u0119 jasne: w pa\u017adzierniku 1952 r. pojawi\u0142 si\u0119 w Akademii Sztabu Generalnego pp\u0142k Jaruzelski, w tym samym czasie szef GZP i wiceminister ON gen. Witaszewski rozpocz\u0105\u0142 brutaln\u0105 i prymitywn\u0105 czystk\u0119 w ca\u0142ym LWP, a zbiegiem okoliczno\u015bci ju\u017c miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, w listopadzie 1952 r. za opiniowanie kadry wojskowej w Akademii osobi\u015bcie odpowiada\u0142 \u00f3wczesny kapitan Kiszczak! Czy mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 bardziej przekonuj\u0105cy splot okoliczno\u015bci, kt\u00f3ry po\u015brednio potwierdza\u0142by wiarygodno\u015b\u0107 wydarze\u0144 umiejscowionych przez dokument Stasi precyzyjnie w ko\u0144cu roku 1952<\/em>?
\r\n
\r\n Je\u015bli przyj\u0105\u0107, \u017ce informator wywiadu wojskowego NRD bezb\u0142\u0119dnie zapami\u0119ta\u0142 rok opisywanych wydarze\u0144, to na podstawie powy\u017cszych wywod\u00f3w mo\u017cna je bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci datowa\u0107 na listopad b\u0105d\u017a grudzie\u0144 1952 r. Gdyby jednak nawet hiperkrytycznie za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce z jakich\u015b powod\u00f3w mog\u0142a go zawie\u015b\u0107 pami\u0119\u0107, to i tak wydarzenie to mog\u0142oby si\u0119 tylko nieznacznie przesun\u0105\u0107 w czasie. Jak ju\u017c wiadomo, Kiszczak uzyska\u0142 awans na majora ju\u017c w czerwcu 1953 r.; nie m\u00f3g\u0142 jednak ju\u017c wtedy uratowa\u0107 Jaruzelskiego, gdy\u017c miesi\u0105c wcze\u015bniej powr\u00f3ci\u0142 do swej macierzystej tzw. linii, zostaj\u0105c Zast\u0119pc\u0105 Szefa Wydzia\u0142u II OZI nr I. W sierpniu tego roku skierowano go na Kurs Doskonalenia Oficer\u00f3w w Oficerskiej Szkole Informacji, a w listopadzie przesta\u0142 przej\u015bciowo by\u0107 nawet oficerem organ\u00f3w Informacji, przechodz\u0105c do Departamentu Finans\u00f3w MON. W tym samym czasie tak\u017ce Jaruzelski, o czym by\u0142a ju\u017c mowa, zako\u0144czy\u0142 sw\u00f3j kurs w Akademii, powracaj\u0105c do Sztabu Generalnego WP.
\r\n
\r\n Tajemniczy informator wywiadu wojskowego NRD<\/strong>
\r\n
\r\n Pozostaje do wyja\u015bnienia jeszcze jedna kwestia. Je\u015bli rzeczywi\u015bcie Kiszczak w listopadzie b\u0105d\u017a grudniu 1952 r. uratowa\u0142 g\u0142ow\u0119 Jaruzelskiego i to wbrew tak wp\u0142ywowemu cz\u0142owiekowi w \u00f3wczesnym LWP, jak nas\u0142any przez parti\u0119 wiceminister i szef GZP Witaszewski – to, aby tego dokona\u0107, musia\u0142 u\u017cy\u0107 rzeczywi\u015bcie przekonuj\u0105cych argument\u00f3w. Mo\u017cna za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce nie wchodzi\u0142a w gr\u0119 sama wsp\u00f3\u0142praca jako taka, gdy\u017c zwyk\u0142ych konfident\u00f3w organa GZI mia\u0142y w\u00f3wczas w wojsku po prostu na p\u0119czki.<\/p>\r\n\r\n
\r\n
\r\n Wojciech Sawicki<\/strong><\/em><\/p>\r\n\r\n