{"id":18836,"date":"2010-02-27T00:01:59","date_gmt":"2010-02-27T05:01:59","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=18836"},"modified":"2010-02-27T00:04:31","modified_gmt":"2010-02-27T05:04:31","slug":"czerwone-zyciorysy-zalgany-rodowod-adama-michnika-vel-aarona-szechtera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=18836","title":{"rendered":"Czerwone \u017cyciorysy: Za\u0142gany rodow\u00f3d Adama Michnika – vel Aarona Szechtera"},"content":{"rendered":"

Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski, opisuj\u0105c kiedy\u015b zachowanie Michnika, podkre\u015bla\u0142 jego niebywa\u0142\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do k\u0142amstwa, to, \u017ce potrafi \u0142ga\u0107 w \u017cywe oczy, dos\u0142ownie i\u015b\u0107 w zaparte. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce szczyt \u0142garstwa osi\u0105ga Michnik ju\u017c przy najnowszych opisach rodowodu swojej rodziny, kiedy na przyk\u0142ad stara si\u0119 maksymalnie wybieli\u0107 posta\u0107 swego ojca Ozjasza Szechtera, cz\u0142onka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Pisze o nim, \u017ce czu\u0142 si\u0119 on jak „absolutnie polski Polak” („Mi\u0119dzy panem a plebanem”, Krak\u00f3w 1995, s. 50). Nie wyja\u015bnia tylko nigdzie, czego ten „absolutnie polski Polak” szuka\u0142 w Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy i jak zaw\u0119drowa\u0142 na sam jej wierzcho\u0142ek z t\u0105 sw\u0105 rzekom\u0105 „dum\u0105 z polskiej to\u017csamo\u015bci” (tam\u017ce, s. 50).<\/strong><\/p>\r\n\r\n

Przypomnijmy, \u017ce Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy konsekwentnie d\u0105\u017cy\u0142a do rozbicia Polski, oderwania wielkiej cz\u0119\u015bci jej ziem i przy\u0142\u0105czenia do ju\u017c rusyfikowanej skrajnym sowieckim terrorem wschodniej Ukrainy. Dodajmy, \u017ce wed\u0142ug ksi\u0105\u017cki H. Piecucha „Akcje specjalne” (Warszawa 1996, s. 76), ten „absolutnie polski Polak” Ozjasz Szechter by\u0142 starym, wypr\u00f3bowanym agentem Moskwy w Polsce. I wchodzi\u0142 wraz z Brystygierow\u0105, Bermanem, Chajnem, Groszem, Kasmanem i innymi w sk\u0142ad wydzielonej kom\u00f3rki, bezpo\u015brednio podporz\u0105dkowanej Moskwie.
\r\n Wed\u0142ug najlepszego jak dot\u0105d opracowania dziej\u00f3w przedwojennych komunist\u00f3w pi\u00f3ra Jana Alfreda Regu\u0142y (Mitzenmachera), Szechter, bardzo znany dzia\u0142acz KPZU, zosta\u0142 aresztowany wraz z grup\u0105 innych dzia\u0142aczy KPZU jesieni\u0105 1930 r. Jak pisze Regu\u0142a: „Oskar\u017ceni sypali innych towarzyszy partyjnych (…). Przodowali w tym komuni\u015bci, zajmuj\u0105cy stanowiska kierownicze (…). Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ci bohaterowie byli sko\u0144czonymi tch\u00f3rzami” (J.A. Regu\u0142a, Historia Komunistycznej Partii Polski, Warszawa 1934, s. 243). Michnik w wywiadzie z Danielem Cohn-Benditem stwierdzi\u0142: „M\u00f3j ojciec by\u0142 bardzo znanym dzia\u0142aczem komunistycznej partii przed wojn\u0105, siedzia\u0142 osiem lat w wi\u0119zieniu. Po wojnie nie odgrywa\u0142 \u017cadnej roli. Nie odgrywa\u0142, bo nie chcia\u0142 jej odgrywa\u0107” (cyt. za: L. \u017bebrowski, Paszkwil „Wyborczej”, Warszawa 1995, s. 35). Zdaniem \u017bebrowskiego (op. cit., s. 35): „Bardziej prawdopodobne jest jednak to, i\u017c z powodu zasz\u0142o\u015bci nie powierzono mu wysokich funkcji partyjnych”. Ze zwierze\u0144 Michnika w „Polityce Polskiej” dowiadujemy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce od ojca ju\u017c w pierwszych rozmowach otrzyma\u0142 „niezwykle mocny zastrzyk my\u015blenia antyre\u017cimowego”. By\u0142 to rzeczywi\u015bcie „mocny” zastrzyk, je\u015bli nie przeszkodzi\u0142 Michnikowi ju\u017c w m\u0142odo\u015bci w dzia\u0142aniu przez lata w komunistycznym „czerwonym harcerstwie” walterowc\u00f3w, a jeszcze podczas swego procesu w 1969 r. w gromkich zapewnieniach, \u017ce jest komunist\u0105!<\/p>\r\n\r\n

Brat – morderca s\u0105dowy<\/strong>
\r\n W „Mi\u0119dzy panem a plebanem” (op. cit., s. 50) znajdujemy kolejne \u0142garstwo Michnika o ojcu: „Przez wszystkie lata bardzo konsekwentnie unika\u0142 peerelowskiej kariery”. Jak wi\u0119c wyt\u0142umaczy\u0107 piastowanie przez Ozjasza Szechtera w czasach stalinowskich stanowiska zast\u0119pcy redaktora naczelnego skrajnie serwilistycznego organu zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych – „G\u0142osu Pracy” (od 1 stycznia 1951 r. do 11 marca 1953 r.). Ciekawe, \u017ce szefem Szechtera w tej gazecie kad\u0142ubowych zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych by\u0142 Boles\u0142aw Gebert, ojciec obecnego podw\u0142adnego Michnika – Dawida Warszawskiego (Geberta).
\r\n Wp\u0142yw wychowawczy „wielkiego antykomunisty” Ozjasza Szechtera jako\u015b nie zaszkodzi\u0142 w PRL-owskiej karierze starszego brata Adama – mordercy s\u0105dowego Stefana Michnika. Nale\u017cy on do grupy stalinowskich kat\u00f3w, kt\u00f3rzy winni odpowiada\u0107 przed s\u0105dem Rzeczypospolitej za zbrodnie przeciwko Narodowi Polskiemu. Prezes S\u0105du Najwy\u017cszego Adam Strzembosz pisa\u0142 na \u0142amach „Rzeczpospolitej” (z 18 marca 1996 r.) o kapitanie Stefanie Michniku jako cz\u0142onku jednej z dw\u00f3ch grup s\u0119dzi\u00f3w najbardziej odpowiedzialnych za mordercze wyroki. By\u0142 on bowiem cz\u0142onkiem grupy s\u0119dzi\u00f3w, kt\u00f3rzy orzekali wyroki \u015bmierci w sprawach, w kt\u00f3rych dosz\u0142o p\u00f3\u017aniej do pe\u0142nej po\u015bmiertnej rehabilitacji os\u00f3b skazanych na \u015bmier\u0107.<\/p>\r\n\r\n

\"Magdalenkowa <\/span><\/p>\r\n\r\n

Dobrzy znajomi: gen. SB Czes\u0142aw Kiszczak i „opozycjonista” Adam Michnik – Aaron Szechter<\/p>\r\n\r\n

Jeszcze jako m\u0142ody podporucznik Stefan Michnik zosta\u0142 dopuszczony do s\u0105dzenia spraw oficer\u00f3w du\u017co wy\u017cszych od niego stopniem. Niejednokrotnie wchodzi\u0142 do sk\u0142ad\u00f3w s\u0119dziowskich w warszawskim Wojskowym S\u0105dzie Rejonowym, kt\u00f3ry mia\u0142 najwi\u0119cej spraw „ci\u0119\u017ckiego kalibru” o wielkim politycznym znaczeniu, oczywi\u015bcie spraw ca\u0142kowicie sfabrykowanych. Wyrokowa\u0142 w tzw. sprawach tatarowskich.
\r\n Stefan Michnik nie zawi\u00f3d\u0142 pok\u0142adanego w nim zaufania. S\u0105dzi\u0142 tak, jak od niego oczekiwano, nieuczciwie i bezwzgl\u0119dnie, wydaj\u0105c surowe wyroki, w tym wyroki \u015bmierci na osoby ca\u0142kowicie niewinne. I zosta\u0142 za to dobrze wynagrodzony, awansuj\u0105c w 1956 r. w wieku zaledwie 27 lat do stopnia kapitana. Jako podporucznik by\u0142 s\u0119dzi\u0105 wydaj\u0105cym wyroki w sfabrykowanych procesach majora Zefiryna Machalli, pu\u0142kownika Maksymiliana Chojeckiego, majora Jerzego Lewandowskiego, pu\u0142kownika Stanis\u0142awa Weckiego, majora Zenona Tarasiewicza, pu\u0142kownika Romualda Sidorskiego, podpu\u0142kownika Aleksandra Kowalskiego (por. „Dokumenty. Mieczys\u0142aw Szerer. Komisja do badania odpowiedzialno\u015bci za \u0142amanie praworz\u0105dno\u015bci 10 czerwca 1957”, paryskie „Zeszyty Historyczne”, 1979, nr 49, s. 156-157, i J. Poksi\u0144ski, My s\u0119dziowie, nie od Boga…, Warszawa 1996, s. 276). Wyda\u0142 w tych procesach surowe wyroki, w tym kilka wyrok\u00f3w \u015bmierci.
\r\n 10 stycznia 1952 r. stracono w wieku 37 lat skazanego na \u015bmier\u0107 przez Michnika majora Zefiryna Machall\u0119 (zosta\u0142 zrehabilitowany po\u015bmiertnie 4 maja 1956 r.). Stefan Michnik wyda\u0142 wyroki \u015bmierci r\u00f3wnie\u017c na by\u0142ego polskiego attach\u00c3\u00a9 wojskowego w Londynie, pu\u0142kownika M. Chojeckiego i na majora J. Lewandowskiego. Ci mieli wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia, wyroku nie wykonano. W przypadku p\u0142k. Chojeckiego zadecydowa\u0142o to, \u017ce wiceminister MBP Romkowski chcia\u0142 wykorzysta\u0107 Chojeckiego jako \u015bwiadka w innym procesie. Dzi\u0119ki temu Chojecki do\u017cy\u0142 1956 r., a 28 marca 1956 r. jego sprawa zosta\u0142a umorzona z powodu ca\u0142kowitego braku dowod\u00f3w winy. 8 grudnia 1954 r. zmar\u0142, nieca\u0142y miesi\u0105c po udzieleniu mu przerwy w odbywaniu kary wi\u0119zienia, skazany przez Michnika na 13 lat wi\u0119zienia p\u0142k Stanis\u0142aw Wecki, by\u0142y wyk\u0142adowca Akademii Sztabu Generalnego, przez dwa lata wi\u0119zienia torturowany, po\u015bmiertnie uniewinniony (por. J. Poksi\u0144ski, TUN, Warszawa 1992 r.). Ci\u0119\u017ckie przej\u015bcia wi\u0119zienne przyspieszy\u0142y \u015bmier\u0107 innego skazanego przez Michnika (na 12 lat wi\u0119zienia) p\u0142k. Romualda Sidorskiego, by\u0142ego naczelnego redaktora „Przegl\u0105du Kwatermistrzowskiego”. W marcu 1955 r. ze wzgl\u0119du na bardzo z\u0142y stan zdrowia udzielono mu przerwy w odbywaniu kary; zmar\u0142 wkr\u00f3tce. Zosta\u0142 po\u015bmiertnie zrehabilitowany 25 kwietnia 1956 r.
\r\n Wyroki \u015bmierci w g\u0142o\u015bnych sprawach wysokich oficer\u00f3w z grupy genera\u0142a Tatara wcale nie by\u0142y jedynymi wyrokami \u015bmierci, kt\u00f3re orzek\u0142 Stefan Michnik. Tylko \u017ce te inne wyroki – w sprawach oficer\u00f3w podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego, s\u0105 du\u017co mniej znane. Tak jak podpisany przez Stefana Michnika wyrok \u015bmierci na majora Karola S\u0119ka, kt\u00f3ry mia\u0142em mo\u017cliwo\u015b\u0107 ogl\u0105da\u0107 w listopadzie 1994 r. na wystawie na UMCS w Lublinie, uczestnicz\u0105c tam w panelu na temat „\u0179o\u0142nierzy wykl\u0119tych” (tj. \u017co\u0142nierzy polskiego niepodleg\u0142o\u015bciowego podziemia po 1944 r.). Major Karol S\u0119k, artylerzysta spod Radomia, przedwojenny oficer, potem oficer Narodowych Si\u0142 Zbrojnych, zosta\u0142 stracony z wyroku s\u0119dziego wojskowego Stefana Michnika w 1952 r.
\r\n Stefan Michnik „niewiele rozumia\u0142, ale podpisywa\u0142 wyroki \u015bmierci i czuwa\u0142 nad ich wykonaniem”. A by\u0142y to wyroki godz\u0105ce w najlepszych polskich patriot\u00f3w. Tak jak w przypadku kierowanego przez Stefana Michnika wykonania wyroku \u015bmierci na wspania\u0142ym polskim patriocie Andrzeju Czaykowskim, cichociemnym, powsta\u0144cu warszawskim, zast\u0119pcy dow\u00f3dcy po\u0142\u0105czonych baon\u00f3w „Oaza-Ry\u015b” na Mokotowie i Czerniakowie. Odznaczonym za bohaterstwo w walce z Niemcami Krzy\u017cem Virtuti Militari. Zamordowano go na Mokotowie 10 pa\u017adziernika 1953 r. pod nadzorem porucznika Stefana Michnika (por. opis tej tragedii pi\u00f3ra P. Jakuckiego, „Zamordowany za patriotyzm”, „Gazeta Polska”, 20 pa\u017adziernika 1994 r.).<\/p>\r\n\r\n

Ha\u0144ba domowa<\/strong>
\r\n My\u015bl\u0119, \u017ce sprawa brata – stalinowskiego zbrodniarza, stanowi jeden z kluczy, wyja\u015bniaj\u0105cych ci\u0105g\u0142y flirt Adama Michnika z komunistami po czerwcu 1989 r. Chodzi\u0142o o \u0142\u0105cz\u0105cy go z nimi r\u00f3wnie g\u0142\u0119boki strach przed rozliczeniami i pe\u0142nym pokazaniem „ha\u0144by domowej” czy „ha\u0144by rodzinnej”. Maj\u0105c stalinowskiego kata w rodzinie, Michnik robi\u0142 wszystko, aby nie dosz\u0142o do prawdziwych rozlicze\u0144 ze zbrodniami komunizmu, opublikowania ksi\u0105g ha\u0144by, bo uzna\u0142 to za niezwykle gro\u017ane dla w\u0142asnej legendy.
\r\n Przypomn\u0119 tu, \u017ce Adam Michnik usprawiedliwia\u0142 wyroki wydawane przez swego brata (nigdzie nie podaj\u0105c jednak, \u017ce chodzi\u0142o o wyrok \u015bmierci) tym, \u017ce: „Kiedy zapada\u0142y najgorsze wyroki, Stefan by\u0142 dwudziestoparoletnim cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry niewiele rozumia\u0142 z tego, co si\u0119 dzia\u0142o” („Mi\u0119dzy panem…”, s. 48). Wyja\u015bnijmy wi\u0119c, \u017ce m\u0142ody porucznik Stefan Michnik gor\u0105czkowo rwa\u0142 si\u0119 do s\u0105dzenia w sfabrykowanych procesach wojskowych nad du\u017co wy\u017cszymi od niego stopniem majorami czy pu\u0142kownikami, bo widzia\u0142 w tym szans\u0119 b\u0142yskawicznego przyspieszenia swojej kariery. I rzeczywi\u015bcie uleg\u0142a ona radykalnemu przyspieszeniu – ju\u017c w wieku 27 lat awansowa\u0142 na kapitana.
\r\n Przy obrazie rodowodu Adama Michnika warto wspomnie\u0107 r\u00f3wnie\u017c o roli jego matki, zaanga\u017cowanej komunistki sprzed wojny – Heleny Michnik. Po wojnie ws\u0142awi\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie dogmatycznymi podr\u0119cznikami, zalecaj\u0105cymi m.in. jak najskuteczniej walczy\u0107 z religi\u0105 katolick\u0105. Oto przyk\u0142adowy fragment jej zalece\u0144 zamieszczony w „Komentarzu metodycznym dla klasy IX og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cej szko\u0142y korespondencyjnej stopnia licealnego” do podr\u0119cznik\u00f3w: E. Kosi\u0144ski „Historia wiek\u00f3w \u015brednich”, A.W. Jefimow „Historia nowo\u017cytna”, S. Missalowa i J. Schoenbrenner „Historia Polski”, Warszawa 1953 r.: „(…) Nie wystarczy np. powiedzie\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 g\u0142\u00f3wn\u0105 podpor\u0105 feudalizmu, lecz trzeba to udowodni\u0107. Udowadnia\u0107 b\u0119dziecie w ten spos\u00f3b: Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 g\u0142\u00f3wn\u0105 podpor\u0105 feudalizmu, poniewa\u017c: 1) g\u0142osi\u0142, \u017ce w\u0142adza kr\u00f3lewska pochodzi od Boga, a wi\u0119c poddanym nie wolno si\u0119 buntowa\u0107; 2) g\u0142osi\u0142 wieczno\u015b\u0107 feudalizmu i zasady nier\u00f3wno\u015bci spo\u0142ecznej; 3) stosowa\u0142 kl\u0105tw\u0119 ko\u015bcieln\u0105 i kara\u0142 wszystkich wyst\u0119puj\u0105cych przeciwko nier\u00f3wno\u015bci spo\u0142ecznej; 4) urz\u0105dza\u0142 krucjaty przeciwko ruchom ludowym, np. przeciwko albigensom we Francji, husytom w Czechach itd.; 5) zwalcza\u0142 post\u0119pow\u0105 nauk\u0119, gdy\u017c podwa\u017ca\u0142a ona panuj\u0105cy ustr\u00f3j (np. pot\u0119pienie nauki Kopernika, Galileusza itd.); 6) przez has\u0142o 'b\u0142ogos\u0142awieni maluczcy duchem’ utrwala\u0142 ciemnot\u0119 i zacofanie mas ludowych; 7) g\u0142osz\u0105c, \u017ce ci, kt\u00f3rzy cierpi\u0105 na tym \u015bwiecie, b\u0119d\u0105 zbawieni po \u015bmierci, rozbraja\u0142 rewolucyjn\u0105 walk\u0119 mas ludowych” itd. Adam Michnik twierdzi\u0142, \u017ce jego matka wywodzi\u0142a si\u0119 z „ca\u0142kowicie spolonizowanej \u017cydowskiej rodziny”, pisa\u0142 o jej „ca\u0142kowitej identyfikacji z polsko\u015bci\u0105” („Mi\u0119dzy panem…”, s. 46-47). Nie wyja\u015bni\u0142 tylko, jak pod opiek\u0105 takich patriotycznych rodzic\u00f3w – ojca jakoby absolutnie „polskiego Polaka” i matki „ca\u0142kowicie identyfikuj\u0105cej si\u0119 z polsko\u015bci\u0105” – on sam ju\u017c w m\u0142odo\u015bci sta\u0142 si\u0119 narodowym nihilist\u0105 („Mi\u0119dzy panem…”, s. 91). Pisa\u0142 sam o sobie, \u017ce by\u0142 narodowym nihilist\u0105 i rzekomo przesta\u0142 nim by\u0107 po marcu 1968 r.
\r\n Komunistycznemu rodowodowi Michnika towarzyszy\u0142y odpowiednie splendory – wielkie, eleganckie mieszkanie w g\u0119sto obsadzonej przez zaufanych towarzyszy z partyjnej i bezpieczniackiej elity Alei Przyjaci\u00f3\u0142 w Warszawie, dok\u0142adnie w tym samym domu, w kt\u00f3rym mieszka\u0142 by\u0142y stalinowski minister bezpiecze\u0144stwa Stanis\u0142aw Radkiewicz (por. „Wprost”, 22 listopada 1991 r.). […]<\/p>\r\n\r\n

prof. Jerzy Robert Nowak<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Fragment ksi\u0105\u017cki „Czerwone dynastie”, prof. dr. hab. Jerzy Robert Nowak, Wydawnictwo MaRoN 2004<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski, opisuj\u0105c kiedy\u015b zachowanie Michnika, podkre\u015bla\u0142 jego niebywa\u0142\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do k\u0142amstwa, to, \u017ce potrafi \u0142ga\u0107 w \u017cywe oczy, dos\u0142ownie i\u015b\u0107 w zaparte. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce szczyt \u0142garstwa osi\u0105ga Michnik ju\u017c przy najnowszych opisach rodowodu swojej rodziny, kiedy na przyk\u0142ad stara si\u0119 maksymalnie wybieli\u0107 posta\u0107 swego ojca Ozjasza Szechtera, cz\u0142onka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Zachodniej […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[92,18],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18836"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18836"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18836\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18836"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=18836"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=18836"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}