{"id":1770,"date":"2008-03-06T15:44:21","date_gmt":"2008-03-06T15:44:21","guid":{"rendered":""},"modified":"-0001-11-30T00:00:00","modified_gmt":"-0001-11-30T04:00:00","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=1770","title":{"rendered":"Marcowe semikalia – Stanis\u0142aw Michalkiewicz<\/em>"},"content":{"rendered":"

Ach, jak ten czas leci! Jeszcze niedawno, to znaczy 19 lutego, „ca\u0142a Polska” obchodzi\u0142a jubileusz 86. urodzin W\u0142adys\u0142awa Bartoszewskiego. Z tej okazji jubilat otrzyma\u0142 mn\u00f3stwo gratulacji, ale jako\u015b nie by\u0142o s\u0142ycha\u0107, by dosta\u0142 jak\u0105\u015b nagrod\u0119. Pewnie dlatego powiedzia\u0142, \u017ce wprawdzie warto by\u0107 przyzwoitym, co do tego nie ma \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, ale „nie zawsze si\u0119 to op\u0142aca”. Czy kto\u015b wreszcie zrozumie t\u0119 aluzj\u0119? Przyzwoito\u015b\u0107 musi w ko\u0144cu zacz\u0105\u0107 si\u0119 op\u0142aca\u0107, bo jak tak dalej p\u00f3jdzie, to przyzwoitego cz\u0142owieka trzeba b\u0119dzie szuka\u0107 u nas ze \u015bwiec\u0105. Co prawda p\u0142k J\u00f3zef Rybicki mawia\u0142, \u017ce przyzwoitych ludzi skrywa ziemia, ale wida\u0107 zdarzaj\u0105 si\u0119\r\n wyj\u0105tki. Natychmiast zreszt\u0105 zauwa\u017cy\u0142a to Magdalena Albright, kt\u00f3ra maj\u0105c specjalnego nosa do skarb\u00f3w, od razu spenetrowa\u0142a, \u017ce jednym z dw\u00f3ch naszych skarb\u00f3w narodowych jest w\u0142a\u015bnie W\u0142adys\u0142aw Bartoszewski, a drugim – oczywi\u015bcie sam „drogi Bronis\u0142aw”, czyli Bronis\u0142aw Geremek. Czy pani Albright tylko omy\u0142kowo przypuszcza\u0142a, \u017ce W\u0142adys\u0142aw Bartoszewski, podobnie jak Bronis\u0142aw Geremek, jest \u017bydem, czy te\u017c skomplementowa\u0142a go autentycznie – tego oczywi\u015bcie nie wiemy, chocia\u017c niczego wykluczy\u0107 nie mo\u017cna, bo ona sama te\u017c do ko\u0144ca nie by\u0142a pewna, kim naprawd\u0119 jest. Raz na przyk\u0142ad by\u0142a Czeszk\u0105, innym razem „czu\u0142a si\u0119” Serbk\u0105 – zupe\u0142nie jak mickiewiczowski Konrad, co to „nazywa\u0142 si\u0119 Milijon, bo za milijony kocha\u0142 i cierpia\u0142 katusze”. <\/p>\r\n

Wi\u0119c jeszcze niedawno, bo 19 lutego, „ca\u0142a Polska” obchodzi\u0142a 86. urodziny W\u0142adys\u0142awa Bartoszewskiego, a tu ju\u017c nast\u0119pny, oczywi\u015bcie znacznie wa\u017cniejszy jubileusz – 40. rocznica tak zwanych wydarze\u0144 marcowych, kiedy to znowu dosz\u0142o do wybuchu organicznego „polskiego antysemityzmu”, wskutek czego liczne skarby narodowe wraz z rodzinami zosta\u0142y „zmuszone do emigracji”. Rzeczywisto\u015b\u0107 by\u0142a jednak troch\u0119 bardziej skomplikowana ni\u017c jej interpretacja, preparowana aktualnie zar\u00f3wno przez „pras\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105”, jak i organizacje „przemys\u0142u Holokaustu” oraz „\u015bwiatowej s\u0142awy historyk\u00f3w”, zatem – incipiam. Po \u015bmierci Chor\u0105\u017cego Pokoju i Nauczyciela Ludzko\u015bci, kt\u00f3ra, jak wiadomo, nast\u0105pi\u0142a 5 marca 1953 roku, coraz bardziej pal\u0105ca stawa\u0142a si\u0119 kwestia, kto b\u0119dzie odpowiada\u0142 za ludob\u00f3jstwo. Wiadomo przecie\u017c, \u017ce sam Stalin osobi\u015bcie nie zamordowa\u0142 100 milion\u00f3w ofiar – nie zat\u0142uk\u0142 ich na \u015bledztwach, nie zrywa\u0142 im paznokci i tak dalej. Kto\u015b przecie\u017c musia\u0142 mu pomaga\u0107. <\/p>\r\n

Kto? Kogo teraz wska\u017ce nieub\u0142agany palec? W takich momentach liczysi\u0119 refl eks, kt\u00f3rym w Polsce wykazali si\u0119 stalinowcy pochodzenia \u017cydowskiego, zar\u00f3wno na wysokich, jak i na ni\u017cszych szczeblach. „Szef, co mu dawa\u0142 dyrektywy, uderzy\u0142 zaraz w ton p\u0142aczliwy, (…) wi\u0119c cho\u0107 sam kaza\u0142 \u0142ama\u0107 ko\u015bci, najmniejszych nie mia\u0142 st\u0105d przykro\u015bci, po latach za\u015b oklaski zbiera\u0142, \u017ce humanista i libera\u0142” – wspomina Janusz Szpota\u0144ski w „Towarzyszu Szmaciaku”. Nieub\u0142aganym palcem wskazali na tubylc\u00f3w, kt\u00f3rzy z tego powodu zachowali w pami\u0119ci g\u0142\u0119bok\u0105 uraz\u0119. Śmier\u0107 Chor\u0105\u017cego Pokoju mia\u0142a te\u017c i inne nast\u0119pstwa, m.in. to, \u017ce komunizm zacz\u0105\u0142 jako\u015b wi\u0119dn\u0105\u0107. Je\u015bli chodzi o „wrog\u00f3w ludu” z „ciemnogrodu”, to wiadomo – ale problem polega\u0142 na tym, \u017ce smak do komunizmu zacz\u0105\u0142 traci\u0107 r\u00f3wnie\u017c „proletariat”, a nawet „m\u0142odzi”.<\/p>\r\n

W tej sytuacji znany internacjonalista Miko\u0142aj Diomko, u\u017cywaj\u0105cy te\u017c ksywy „Moczar”, wpad\u0142 na pomys\u0142, by komunistyczn\u0105 ideologi\u0119 zaszczepi\u0107 na ci\u0105gle \u017cywym pniaku nacjonalizmu. Nacjonalizm jednak potrzebuje wroga. Wr\u00f3g w postaci Sowiet\u00f3w oczywi\u015bcie by\u0142, ka\u017cdy m\u00f3g\u0142by go bez trudu wskaza\u0107 – ale s\u0119k w tym, \u017ce akurat jego\r\n Moczar wskaza\u0107 ani nie chcia\u0142, ani nie m\u00f3g\u0142. Musia\u0142 zatem znale\u017a\u0107 wroga zast\u0119pczego. Akurat nastr\u0119czy\u0142a si\u0119 okazja: 6 czerwca 1967 roku Izrael przeprowadzi\u0142 zwyci\u0119ski Blitzkrieg przeciwko Egiptowi i innym krajom arabskim wspomaganym przez Sowiety. W Polsce wywo\u0142a\u0142o to nastr\u00f3j Schadenfreude, co z Moskwy dostrzeg\u0142a argusowym\r\n okiem caryca Leonida i obsztorcowa\u0142a W\u0142adys\u0142awa Gomu\u0142k\u0119, kt\u00f3ry 19 czerwca na zje\u017adzie zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych zacz\u0105\u0142 si\u0119 odgra\u017ca\u0107, \u017ce rozgoni „syjonistyczn\u0105 pi\u0105t\u0105 kolumn\u0119”. Wprawdzie teraz nikt si\u0119 do tego nie przyzna, ale entre nous „kolumna” istnia\u0142a rzeczywi\u015bcie, podobnie zreszt\u0105 jak i dzisiaj – i ze swej strony te\u017c d\u0105\u017cy\u0142a\r\ndo konfrontacji. 30 stycznia 1968 roku, podczas przedstawienia „Dziad\u00f3w” w Teatrze Narodowym, mia\u0142a miejsce demonstracja przeciwko cenzurze, a wi\u0119c przeciwko jednemu z twardych j\u0105der komunistycznego re\u017cimu. W jej nast\u0119pstwie minister Jab\u0142o\u0144ski kaza\u0142 wyrzuci\u0107 z Uniwersytetu Warszawskiego Adama Michnika i Henryka Szlajfera. W odpowiedzi 8 marca 1968 roku na dziedzi\u0144cu UW odby\u0142a si\u0119 demonstracja student\u00f3w w obronie wyrzuconych. Podwiezieni na miejsce milicjanci i ormowcy rozp\u0119dzili demonstrant\u00f3w pa\u0142ami, wi\u0119c zamieszki przenios\u0142y si\u0119 na ulice, a ju\u017c nast\u0119pnego dnia ogarn\u0119\u0142y inne uczelnie w Warszawie oraz pozosta\u0142ych miastach. <\/p>\r\n

Oczywi\u015bcie zosta\u0142y spacyfikowane, za\u015b pod tym pretekstem „partyzanci” – bo tak w\u0142a\u015bnie nazywano partyjn\u0105 frakcj\u0119 dowodzon\u0105 przez Moczara – rozpocz\u0119li czystk\u0119 w\r\n partyjnym i administracyjnym aparacie wed\u0142ug kryteri\u00f3w rasowo-politycznych. Nie ka\u017cdy \u017byd bywa\u0142 bowiem prze\u015bladowany. \u017bydem niekoniecznie by\u0142 ten, co nim by\u0142, tylko ten, kogo wskaza\u0142a partia. W rezultacie wielu \u017byd\u00f3w skorzysta\u0142o z okazji i opu\u015bci\u0142o cudny komunistyczny raj, kt\u00f3rego Polska, z \u0142aski Roosevelta i Churchilla, by\u0142a „nierozerwalnym ogniwem”. Ta emigracja, szacowana na 15 tys. os\u00f3b, obejmowa\u0142a w wi\u0119kszo\u015bci dawnych komunistycznych funkcjonariuszy, cz\u0119sto zbrodniarzy,\r\n kt\u00f3rzy przed\u0142u\u017cyli sobie okres dobrego fartu i nie wyjechali – wzorem 25 tys. innych \u017cydowskich stalinowc\u00f3w – w roku 1957. Wtedy w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142a si\u0119 anegdotka o Aaronku, kt\u00f3rego pan nauczyciel wyrzuci\u0142 z klasy, bo si\u0119 zesmrodzi\u0142. T\u0119 my\u015bl dosadniej wyrazi\u0142 Roman Zimand, te\u017c by\u0142y stalinowiec, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce „nikt nie ma prawa ucieka\u0107 z miejsca, w kt\u00f3rym nasra\u0142”. Jedn\u0105 z takich emigrantek by\u0142a Helena Widerszpil, wspominana przez Szpota\u0144skiego jako „upiorna stalin\u00f3wa”, ale oczywi\u015bcie z\r\n m\u0119cze\u0144sk\u0105 palm\u0105 „biednej ofi ary re\u017cymu”. Naturalnie o \u017cadnym „wyp\u0119dzaniu” nie by\u0142o mowy – kt\u00f3\u017c nie chcia\u0142 wtedy wyjecha\u0107 z Polski na Zach\u00f3d? Jak wspomina Antoni Zambrowski, kiedy Mi\u0119dzynarod\u00f3wka Socjalistyczna chcia\u0142a pot\u0119pi\u0107 Gomu\u0142k\u0119 za „antysemityzm”, obroni\u0142a go Go\u0142da Meir, t\u0142umacz\u0105c, \u017ce on tylko pozwala \u017bydom wyjecha\u0107 do Izraela. Warto doda\u0107, \u017ce znaczna cz\u0119\u015b\u0107 tych stalinowc\u00f3w, zw\u0119szywszy kasy pe\u0142ne, zaraz wynaj\u0119\u0142a si\u0119 do demaskowania „polskiego antysemityzmu” i „upokarzania\r\n Polski na arenie mi\u0119dzynarodowej”. No a teraz wiceparsza\u0142ek Stefan Niesio\u0142owski utrzymuje, \u017ce przywr\u00f3cenie im polskiego obywatelstwa jest „spraw\u0105 honoru Polski”.
\r\n Jest to ten sam Stefan Niesio\u0142owski, kt\u00f3ry 28 lutego g\u0142osowa\u0142 za uchwa\u0142\u0105 blokuj\u0105c\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 przeprowadzenia referendum w sprawie Anschlussu Polski do Euroko\u0142chozu. Stefan Niesio\u0142owski by\u0142 kiedy\u015b jednym z lider\u00f3w Zjednoczenia Chrze\u015bcija\u0144sko-Narodowego. Czy to aby nie jego mia\u0142 na my\u015bli autor spostrze\u017cenia, \u017ce\r\n„\u017cadne wyznanie tak nie pierdzi jak katolickie”?<\/p>\r\n

Stanis\u0142aw Michalkiewicz <\/em><\/strong><\/p>\r\n

Za: Najwy\u017cszy Czas!<\/a> <\/p>\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ach, jak ten czas leci! Jeszcze niedawno, to znaczy 19 lutego, „ca\u0142a Polska” obchodzi\u0142a jubileusz 86. urodzin W\u0142adys\u0142awa Bartoszewskiego. Z tej okazji jubilat otrzyma\u0142 mn\u00f3stwo gratulacji, ale jako\u015b nie by\u0142o s\u0142ycha\u0107, by dosta\u0142 jak\u0105\u015b nagrod\u0119. Pewnie dlatego powiedzia\u0142, \u017ce wprawdzie warto by\u0107 przyzwoitym, co do tego nie ma \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, ale „nie zawsze si\u0119 to […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[34],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1770"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1770"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1770\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}