Og\u0142oszenie przez Piusa XII w dniu 1 listopada 1950 roku dogmatu o Wniebowzi\u0119ciu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny poprzedzi\u0142o zjawisko podobne do tego, kt\u00f3re towarzyszy\u0142o objawieniom maryjnym w Fatimie w 1917 r., zwane \u201ecudem s\u0142o\u0144ca\u201d. Poinformowa\u0142 o tym 28 lutego mediola\u0144ski \u201eIl Giornale\u201d, zamieszczaj\u0105c nieznane dot\u0105d zapiski papie\u017ca. Odr\u0119czny opis tego zjawiska, dokonany przez samego Papie\u017ca, odnaleziono w archiwum rodziny Pacellich.<\/p>\r\n\r\n
Watykanista dziennika Andrea Tornielli przypomina, \u017ce Pius XII by\u0142 bardzo zwi\u0105zany z Fatim\u0105, gdy\u017c przyj\u0105\u0142 sakr\u0119 biskupi\u0105 13 maja 1917 r., czyli w dniu pierwszego objawienia. Do ko\u0144ca \u017cycia pozostawa\u0142 w kontakcie korespondencyjnym z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105 Dos Santos. Od niej te\u017c otrzyma\u0142 opis tzw. trzeciej tajemnicy fatimskiej, kt\u00f3ry przechowywa\u0142 w swym apartamencie.<\/p>\r\n\r\n
A oto pe\u0142ny tekst papieskiej notatki, og\u0142oszony przez \u201eIl Giornale\u201d:<\/p>\r\n\r\n
\u201eBy\u0142o to 30 pa\u017adziernika 1950, na dwa dni przed dniem, na kt\u00f3ry ca\u0142y \u015bwiat katolicki czeka\u0142 z wielk\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105 – og\u0142oszenia dogmatu o Wniebowzi\u0119ciu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Oko\u0142o czwartej po po\u0142udniu odbywa\u0142em jak zwykle przechadzk\u0119 po Ogrodach Watyka\u0144skich, czytaj\u0105c i studiuj\u0105c, jak mia\u0142em w zwyczaju, r\u00f3\u017cne papiery urz\u0119dowe. Wchodzi\u0142em od placyku Matki Bo\u017cej z Lourdes w stron\u0119 wierzcho\u0142ka wzg\u00f3rza praw\u0105 alejk\u0105, kt\u00f3ra biegnie wzd\u0142u\u017c muru. W pewnej chwili, gdy podnios\u0142em wzrok znad papier\u00f3w, uderzy\u0142o mnie zjawisko, kt\u00f3rego nigdy dot\u0105d nie widzia\u0142em. S\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re by\u0142o jeszcze do\u015b\u0107 wysoko, wygl\u0105da\u0142o jak \u017c\u00f3\u0142tawa matowa kula, otoczona jasnym ko\u0142em, kt\u00f3re jednak nie przeszkadza\u0142o w \u017cadnej mierze przygl\u0105da\u0107 si\u0119 uwa\u017cnie s\u0142o\u0144cu bez najmniejszej dokuczliwo\u015bci. Przed nim znajdowa\u0142 si\u0119 leciutki ob\u0142oczek. Matowa kula porusza\u0142a si\u0119 nieznacznie, to kr\u0119c\u0105c si\u0119, to przesuwaj\u0105c na lewo i prawo i w przeciwn\u0105 stron\u0119. Jednak wewn\u0105trz kuli wida\u0107 by\u0142o zupe\u0142nie wyra\u017anie i nieprzerwanie silne ruchy.<\/p>\r\n\r\n
To samo zjawisko powt\u00f3rzy\u0142o si\u0119 nast\u0119pnego dnia, 31 pa\u017adziernika i 1 listopada, w dniu og\u0142oszenia [dogmatu]; a potem raz jeszcze 8 listopada, w oktaw\u0119 tej uroczysto\u015bci. I ju\u017c nigdy wi\u0119cej. Wiele razy w innych dniach, o tej samej godzinie i przy takich samych warunkach atmosferycznych, pr\u00f3bowa\u0142em patrze\u0107 na s\u0142o\u0144ce, by zobaczy\u0107, czy pojawi si\u0119 to samo zjawisko, ale na pr\u00f3\u017cno; nie by\u0142em w stanie wpatrywa\u0107 si\u0119 cho\u0107by przez chwil\u0119, wzrok by\u0142 natychmiast o\u015blepiony.<\/p>\r\n\r\n
W nast\u0119pnych dniach powiadomi\u0142em o tym wydarzeniu kilka bliskich os\u00f3b i niewielk\u0105 grup\u0119 kardyna\u0142\u00f3w (czterech albo pi\u0119ciu), w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142 kardyna\u0142 Tedeschini. Kiedy przed swym wyjazdem z misj\u0105 do Fatimy przyszed\u0142 do mnie z wizyt\u0105, powiedzia\u0142 mi o zamiarze opowiedzenia o tym wydarzeniu w swojej homilii. Odpowiedzia\u0142em mu: \u00abDaj spok\u00f3j, nie warto\u00bb. On jednak nalega\u0142, utrzymuj\u0105c, \u017ce wiadomo\u015b\u0107 ta by\u0142aby na miejscu, w\u00f3wczas wyja\u015bni\u0142em mu pewne szczeg\u00f3\u0142y tego wydarzenia. Oto, w skr\u00f3cie i w prostych s\u0142owach, czysta prawda\u201d.<\/p>\r\n\r\n
\u0179r\u00f3d\u0142o: KAI<\/p>\r\n\r\n