![\"\u015awi\u0119ty](\"http:\/\/sanctus.pl\/foto\/Swieci\/sw.Mikolaj.jpg\")
<\/p>\r\nMiko\u0142aj urodzi\u0142 si\u0119 w Patras w Grecji ok. 270 r. By\u0142 jedynym dzieckiem zamo\u017cnych rodzic\u00f3w, uproszonym ich gor\u0105cymi mod\u0142ami. Od m\u0142odo\u015bci wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 nie tylko pobo\u017cno\u015bci\u0105, ale tak\u017ce uczuleniem na niedol\u0119 bli\u017anich. Po \u015bmierci rodzic\u00f3w, swoim znacznym maj\u0105tkiem, ch\u0119tnie dzieli\u0142 si\u0119 z potrzebuj\u0105cymi. Tak np. u\u0142atwi\u0142 zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcie trzem c\u00f3rkom zubo\u017ca\u0142ego szlachcica, podrzucaj\u0105c im skrycie pieni\u0105dze. O tym wydarzeniu wspomina Dante w swoim eposie. Wybrany na biskupa miasta Miry (obecnie Demre) podbi\u0142 sobie serca wiernych nie tylko gorliwo\u015bci\u0105 pastersk\u0105, ale tak\u017ce troskliwo\u015bci\u0105 o ich potrzeby materialne. Cuda, kt\u00f3re czyni\u0142, przysparza\u0142y mu wi\u0119kszej jeszcze chwa\u0142y. Kiedy cesarz Konstantyn I Wielki skaza\u0142 trzech m\u0142odzie\u0144c\u00f3w Miry na kar\u0119 \u015bmierci za jakie\u015b wykroczenie, nieproporcjonalne do a\u017c tak surowego wyroku, \u015bw. Miko\u0142aj uda\u0142 si\u0119 osobi\u015bcie do Konstantynopola, by uprosi\u0107 dla swoich wiernych u\u0142askawienie.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Kiedy indziej mia\u0142 swoj\u0105 modlitw\u0105 uratowa\u0107 rybak\u00f3w w czasie gwa\u0142townej burzy od niechybnego utoni\u0119cia. Dlatego odbiera cze\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c jako patron marynarzy i rybak\u00f3w. W czasie zarazy, jaka nawiedzi\u0142a tak\u017ce jego strony, us\u0142ugiwa\u0142 zara\u017conym z nara\u017ceniem w\u0142asnego \u017cycia. Podanie g\u0142osi, \u017ce \u015bw. Miko\u0142aj wskrzesi\u0142 trzech ludzi, zamordowanych w z\u0142o\u015bci przez hotelarza za to, \u017ce mu nie mogli wyp\u0142aci\u0107 nale\u017cno\u015bci. \u015aw. Grzegorz I Wielki w \u017cywocie \u015bw. Miko\u0142aja podaje, \u017ce w czasie prze\u015bladowania, jakie wybuch\u0142o za cesarza Dioklecjana i Maksymiana (pocz. wieku IV) \u015awi\u0119ty zosta\u0142 uwi\u0119ziony. Uwolni\u0142 go dopiero edykt mediola\u0144ski w roku 313. \u015awi\u0119ty Miko\u0142aj uczestniczy\u0142 tak\u017ce w pierwszym soborze powszechnym w Nicei (325), na kt\u00f3rym pot\u0119pione zosta\u0142y przez biskup\u00f3w b\u0142\u0119dy Ariusza.
Po d\u0142ugich latach b\u0142ogos\u0142awionych rz\u0105d\u00f3w \u015awi\u0119ty odszed\u0142 po nagrod\u0119 do Pana 6 grudnia (sta\u0142o si\u0119 to mi\u0119dzy rokiem 345 a 352). Cia\u0142o \u015awi\u0119tego zosta\u0142o pochowane ze czci\u0105 w Mirze, gdzie przetrwa\u0142o do roku 1087. Dnia 9 maja tego\u017c roku zosta\u0142o przewiezione do miasta w\u0142oskiego Bari. Dnia 29 wrze\u015bnia 1089 roku uroczy\u015bcie po\u015bwi\u0119ci\u0142 jego grobowiec w bazylice wystawionej ku jego czci papie\u017c b\u0142. Urban II.
Najstarsze \u015blady kultu \u015bw. Miko\u0142aja napotykamy w wieku VI, kiedy to cesarz Justynian wystawi\u0142 \u015awi\u0119temu w Konstantynopolu jedn\u0105 z najwspanialszych bazylik. Cesarz Bazyli Macedo\u0144czyk (w. VII) w samym pa\u0142acu cesarskim wystawi\u0142 kaplic\u0119 ku czci \u015awi\u0119tego. Do Miry udawa\u0142y si\u0119 liczne pielgrzymki. W Rzymie \u015bw. Miko\u0142aj mia\u0142 dwie \u015bwi\u0105tynie, wystawione ju\u017c w wieku IX. Papie\u017c \u015bw. Miko\u0142aj I Wielki (858-867) ufundowa\u0142 ku czci swojego patrona na Lateranie osobn\u0105 kaplic\u0119. Z czasem liczba ko\u015bcio\u0142\u00f3w \u015aw. Miko\u0142aja w Rzymie dosz\u0142a do kilkunastu! W ca\u0142ym chrze\u015bcija\u0144skim \u015bwiecie \u015bw. Miko\u0142aj mia\u0142 tak wiele \u015bwi\u0105ty\u0144, \u017ce pewien pisarz \u015bredniowieczny pisze: „Gdybym mia\u0142 tysi\u0105c ust i tysi\u0105c j\u0119zyk\u00f3w, nie by\u0142bym zdolny zliczy\u0107 wszystkich ko\u015bcio\u0142\u00f3w, wzniesionych ku jego czci”. W XIII wieku pojawi\u0142 si\u0119 zwyczaj rozdawania w szko\u0142ach pod patronatem \u015bw. Miko\u0142aja stypendi\u00f3w i zapom\u00f3g.<\/p>\r\n
![\"\u015aw.](\"http:\/\/sanctus.pl\/foto\/Swieci\/sw.Mikolaj.biskup.jpg\")
<\/p>\r\n
O popularno\u015bci \u015bw. Miko\u0142aja jeszcze dzisiaj \u015bwiadczy pi\u0119kny zwyczaj przebierania ludzi za \u015bw. Miko\u0142aja i rozdawanie dzieciom prezent\u00f3w. Odbywa si\u0119 to w r\u00f3\u017cnych formach: „\u015aw. Miko\u0142aj” przychodzi w przebraniu biskupa do dom\u00f3w, przyje\u017cd\u017ca na saniach. W sklepach przez ca\u0142y ju\u017c Adwent „Miko\u0142aje” wr\u0119czaj\u0105 podarki dzieciom, kupione przez rodzic\u00f3w. Podobizn\u0119 \u015awi\u0119tego opublikowano na znaczkach pocztowych w wielu krajach. Posta\u0107 \u015bw. Miko\u0142aja uwieczni\u0142o wielu malarzy i rze\u017abiarzy. W\u015br\u00f3d nich wypada wymieni\u0107 Agnolo Gaddiego, Arnolda Dreyrsa, Jana da Crema, G. B. Tiepolo, Tycjana itd. Najstarszy wizerunek \u015bw. Miko\u0142aja (z VI w.) mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 w jednym z ko\u015bcio\u0142\u00f3w Beyrutu.
W Polsce kult \u015bw. Miko\u0142aja by\u0142 kiedy\u015b bardzo popularny. Jeszcze dzisiaj pod jego wezwaniem jest a\u017c 327 ko\u015bcio\u0142\u00f3w w naszej Ojczy\u017anie. Po \u015bw. Janie Chrzcicielu, a przed \u015bw. Piotrem i Paw\u0142em najpopularniejszy jest \u015bw. Miko\u0142aj. Do najokazalszych nale\u017c\u0105 ko\u015bcio\u0142y w Gda\u0144sku i w Elbl\u0105gu. O\u0142tarzy posiada \u015awi\u0119ty znacznie wi\u0119cej, a figur i obraz\u00f3w ponad tysi\u0105c. \u015awi\u0119ty odbiera\u0142 kult jako patron panien, marynarzy, rybak\u00f3w, dzieci, wi\u0119\u017ani\u00f3w i piekarzy. Zaliczany by\u0142 do 14 Or\u0119downik\u00f3w. Zanim jego miejsce zaj\u0105\u0142 \u015bw. Antoni Padewski, \u015bw. Miko\u0142aj by\u0142 wzywany we wszystkich nagl\u0105cych potrzebach.<\/p>\r\n
Posta\u0107 \u015awi\u0119tego, mimo braku wiadomo\u015bci o jego \u017cyciu, jest jedn\u0105 z najbardziej barwnych w hagiografii. Jest patronem Grecji, Rusi, Antwerpii, Berlina, Miry, Moskwy, Nowogrodu; bednarzy, cukiernik\u00f3w, dzieci, flisak\u00f3w, je\u0144c\u00f3w, kupc\u00f3w, marynarzy, m\u0142ynarzy, notariuszy, panien, piekarzy, pielgrzym\u00f3w, piwowar\u00f3w, podr\u00f3\u017cnych, rybak\u00f3w, s\u0119dzi\u00f3w, student\u00f3w, wi\u0119\u017ani\u00f3w, \u017ceglarzy.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
W ikonografii<\/strong> \u015bw. Miko\u0142aj przedstawiany jest w stroju biskupa rytu \u0142aci\u0144skiego lub greckiego.<\/p>\r\n Jego atrybutami s\u0105 m. in.:<\/p>\r\n anio\u0142, anio\u0142 z mitr\u0105, chleb, troje dzieci lub m\u0142odzie\u0144c\u00f3w w cebrzyku, trzy jab\u0142ka, trzy z\u0142ote kule na ksi\u0119dze lub w d\u0142oni (posag, jaki wed\u0142ug legendy podarowa\u0142 biednym pannom), pastora\u0142, ksi\u0119ga, kotwica, sakiewka z pieni\u0119dzmi, trzy sakiewki, okr\u0119t, worek prezent\u00f3w.<\/p>\r\n \u0179r\u00f3d\u0142o: Internetowa Liturgia Godzin<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Miko\u0142aj urodzi\u0142 si\u0119 w Patras w Grecji ok. 270 r. By\u0142 jedynym dzieckiem zamo\u017cnych rodzic\u00f3w, uproszonym ich gor\u0105cymi mod\u0142ami. Od m\u0142odo\u015bci wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 nie tylko pobo\u017cno\u015bci\u0105, ale tak\u017ce uczuleniem na niedol\u0119 bli\u017anich. Po \u015bmierci rodzic\u00f3w, swoim znacznym maj\u0105tkiem, ch\u0119tnie dzieli\u0142 si\u0119 z potrzebuj\u0105cymi. Tak np. u\u0142atwi\u0142 zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcie trzem c\u00f3rkom zubo\u017ca\u0142ego szlachcica, podrzucaj\u0105c im skrycie pieni\u0105dze. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119],"class_list":["post-16371","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nauczanie-katolickie","tag-catholic-teaching"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16371","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16371"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16371\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16371"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16371"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16371"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\r\n