{"id":16228,"date":"2009-12-02T12:45:22","date_gmt":"2009-12-02T17:45:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=16228"},"modified":"2009-12-02T12:45:22","modified_gmt":"2009-12-02T17:45:22","slug":"stalinowscy-uciekinierzy-tadeusz-m-pluzanski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=16228","title":{"rendered":"Stalinowscy uciekinierzy &#8211; <em>Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/em>"},"content":{"rendered":"<p><strong>Wielu komunistycznych oprawc\u00f3w uciek\u0142o za granic\u0119. Tylko do Izraela wyjecha\u0142o po marcu 1968 r. ok. tysi\u0105c zagorza\u0142ych stalinist\u00f3w. Niekt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 do dzi\u015b. Trzeba ich \u015bciga\u0107 i pokazywa\u0107 ich zbrodnie.<br \/>\r\n<br \/>\r\nDo Szwecji<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\nFunkcjonariusze komunistycznego systemu bezprawia uciekali w r\u00f3\u017cnych kierunkach. Szczeg\u00f3lnie upodobali sobie Szwecj\u0119. Do tamtejszego soc-liberalnego raju dla zbrodniarzy wyjecha\u0142 w 1969 r. pp\u0142k Maksymilian Lity\u0144ski (Lifsches), razem z \u017con\u0105 Paulin\u0105 i synem Adamem. Ten przedwojenny prawnik (w 1933 r. sko\u0144czy\u0142 prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie), w stalinowskiej Polsce by\u0142 zast\u0119pc\u0105 Naczelnego Prokuratora Wojskowego do spraw szczeg\u00f3lnych (1948-50), a nast\u0119pnie wiceszefem Zarz\u0105du S\u0105downictwa Wojskowego.<br \/>\r\nRaport Mazura, badaj\u0105cy na fali &#8222;odwil\u017cy&#8221; przejawy \u0142amania &#8222;socjalistycznej praworz\u0105dno\u015bci&#8221; zarzuci\u0142 mu szereg przest\u0119pstw, m.in. sankcjonowanie wniosk\u00f3w o tymczasowy areszt i zatwierdzanie akt\u00f3w oskar\u017cenia przygotowanych przez MBP, mimo wiedzy o stosowaniu brutalnych metod \u015bledczych. Ten oprawca w mundurze zmar\u0142 w G\u00f6teborgu w 1982 r. Pytana o jego losy, Emilia Lity\u0144ska (druga \u017cona?) stwierdzi\u0142a, \u017ce dokument\u00f3w po nieboszczyku nale\u017cy szuka\u0107 w tamtejszej gminie \u017cydowskiej.<br \/>\r\nPo 1968 r. w Szwecji schroni\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c i do\u017cy\u0142 spokojnej staro\u015bci J\u00f3zef Bik-Bukar-Gawerski, zast\u0119pca naczelnika Wydzia\u0142u \u015aledczego WUBP w Gda\u0144sku, a potem w Katowicach. Tak samo Stefan Michnik, krwawy s\u0119dzia warszawskiego Wojskowego S\u0105du Rejonowego, a nadto informator i rezydent Informacji Wojskowej. Ten emerytowany bibliotekarz \u017cyje do dzi\u015b w Uppsali.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<strong>Do ZSRS<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\n\u0179y\u0107 mo\u017ce do dzi\u015b w Rosji p\u0142k Hersz Podlaski, poprzednik Lity\u0144skiego na stanowisku zast\u0119pcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego ds. szczeg\u00f3lnych, po 1948 r. kierownik Departamentu Nadzoru Prokuratorskiego Ministerstwa Sprawiedliwo\u015bci, a w latach 1950-55 zast\u0119pca Prokuratora Generalnego. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1919 r. w Suwa\u0142kach. P\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 imi\u0119 na Henryk, ojciec Moj\u017cesz zosta\u0142 Maurycym, a matka Szprynca &#8211; Stanis\u0142aw\u0105. Wg oficjalnej wersji w 1956 r., kiedy chciano postawi\u0107 mu zarzuty, pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo. Naprawd\u0119 Podlaski zamieszka\u0142 w ZSRS u swojej siostry, kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za wysokiego funkcjonariusza NKWD. \u0179ona Hersza &#8211; Zyta wyemigrowa\u0142a w 1974 r. do Danii. W tym samym roku, tyle \u017ce do Szwecji wyjecha\u0142a ich c\u00f3rka Swiet\u0142ana.<br \/>\r\nPrawdopodobnie \u017cyje tak\u017ce mjr Bronis\u0142aw Szyma\u0144ski, ur. w Omsku, NKWD-zista, oddelegowany do polskiej armii w ZSRS, a potem centrali bezpieki w Warszawie, cz\u0142onek specjalnej grupy operacyjnej MBP likwiduj\u0105cej niepodleg\u0142o\u015bciowe podziemie. Do ZSRS zosta\u0142 odwo\u0142any w 1954 r.<br \/>\r\nDo &#8222;wyzwolonej&#8221; Polski przyby\u0142o jeszcze wielu sowieckich pomagier\u00f3w. Ze wzgl\u0119du na rok urodzenia najpewniej ju\u017c zmarli. Wymie\u0144my tych najwa\u017cniejszych. Pierwszy to p\u0142k Leonard Azarkiewicz, ur. pod Witebskiem. Z sowieckiego s\u0105downictwa trafi\u0142 do Warszawy na szefa Prokuratury Garnizonowej, a nast\u0119pnie do Gdyni, gdzie w latach 1950-52 by\u0142 prokuratorem Marynarki Wojennej. Do ZSRS wr\u00f3ci\u0142 rok przed Szyma\u0144skim.<br \/>\r\nKolejnym jest p\u0142k Aleksander Tomaszewski, ur. pod Kamie\u0144cem Podolskim. Po s\u0142u\u017cbie ju\u017c od lat 30. w Armii Czerwonej, wstawiono go na stanowisko zast\u0119pcy prezesa &#8222;polskiego&#8221; Najwy\u017cszego S\u0105du Wojskowego (1950-1954). W raporcie komisji Mazura, czytamy, \u017ce razem z innym oficerem sowieckim, swoim prze\u0142o\u017conym w NSW p\u0142k Wilhelmem \u015awi\u0105tkowskim (pochodz\u0105cym z rejon\u00f3w Odessy) by\u0142 &#8222;g\u0142\u00f3wnym inspiratorem wypacze\u0144 w wojskowym wymiarze sprawiedliwo\u015bci&#8221; i &#8222;bezpo\u015brednim wsp\u00f3\u0142sprawc\u0105 drako\u0144skich wyrok\u00f3w w sfingowanych sprawach&#8221;.<br \/>\r\nZ kolei prze\u0142o\u017conym pp\u0142k Lity\u0144skiego by\u0142 inny NKWD-zista, p\u0142k Antoni Skulbaszewski. Odwo\u0142any do ZSRS w 1954 r. z funkcji zast\u0119pcy szefa G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Informacji WP, powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego Kijowa. Polska nie ma informacji o jego \u015bmierci. W latach 90. Ukraina uzna\u0142a, \u017ce jego przest\u0119pstwa uleg\u0142y przedawnieniu, a powinien odpowiedzie\u0107 m.in. za brutalne \u015bledztwa oraz wyroki do\u017cywocia i \u015bmierci w sfingowanych sprawach &#8222;spisku w wojsku&#8221;. Szefem Skulbaszewskiego w GZI by\u0142 p\u0142k Dymitr Wozniesie\u0144ski, ur. w Jaros\u0142awiu, od 1925 r. pracowa\u0142 w kontrwywiadzie Armii Czerwonej, w czasie wojny w jej aparacie s\u0105downiczym. W 1953 r. wr\u00f3ci\u0142 do ZSRS, gdzie zmar\u0142.<br \/>\r\nDo &#8222;kraju powszechnej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci&#8221; odwo\u0142ano prawdopodobnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 sowieckich funkcjonariuszy &#8222;polskiego&#8221; stalinizmu.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<strong>Szokowa\u0142a nawet po \u015bmierci<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\nW Wielkiej Brytanii po 1968 r. schroni\u0142a si\u0119 \u015bwietnie nam znana Helena Woli\u0144ska-Brus (Fajga Mindla Danielak). Zamiast ponownie opisywa\u0107 jej szlak bojowy prowadz\u0105cy z warszawskiego getta przez AL, MO do Naczelnej Prokuratory Wojskowej, przypomnijmy, co w grudniu ub.r. napisa\u0142a o tej inkwizytorce &#8222;Rzeczpospolita&#8221;: &#8222;Woli\u0144ska nie przesta\u0142a szokowa\u0107 nawet po \u015bmierci. Zgodnie z oficjalnym komunikatem jej pogrzeb mia\u0142 si\u0119 odby\u0107 wczoraj w miejscowym ko\u015bciele. Ludzie, kt\u00f3rzy przybyli na uroczysto\u015b\u0107, dowiedzieli si\u0119 jednak, \u017ce o tej porze odb\u0119dzie si\u0119 ceremonia poch\u00f3wku kogo\u015b innego. W ten spos\u00f3b rodzina Woli\u0144skiej zmyli\u0142a osoby postronne i dziennikarzy, kt\u00f3rzy chcieli wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w pogrzebie. Woli\u0144sk\u0105 pochowano w tajemnicy dwa dni wcze\u015bniej. W ceremonii w obrz\u0105dku \u017cydowskim wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ok. dziesi\u0119ciu os\u00f3b, mi\u0119dzy innymi prof. Ko\u0142akowski. Uroczysto\u015b\u0107 mia\u0142a przebiega\u0107 w bardzo spokojnej atmosferze. Nic nie zak\u0142\u00f3ci\u0142o pogrzebu komunistycznej prokurator&#8221;. <br \/>\r\nKilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej prof. Leszek Ko\u0142akowski pod\u0105\u017cy\u0142 za swoj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<strong>Prokuratorskie ma\u0142\u017ce\u0144stwo<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\nDo Wielkiej Brytanii, tak jak Woli\u0144ska, wyjecha\u0142a wraz z m\u0119\u017cem po 1968 r. wiceprokurator Prokuratury Generalnej Paulina Kern. Zmar\u0142a tam w 1980 r. Dwa lata wcze\u015bniej na \u0142ono Abrahama przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 jej m\u0105\u017c Karol, kt\u00f3ry te\u017c by\u0142 prokuratorem, a potem adwokatem. Zosta\u0142 nim mimo wytycznych w\u0142adz, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stw prokuratorsko-adwokackich.<br \/>\r\nPaulina Kern, jako pracownica Departamentu Specjalnego, oskar\u017ca\u0142a przed S\u0105dem Najwy\u017cszym gen. Fieldorfa. Zmaltretowanym przez bezpiek\u0119 potrafi\u0142a o\u015bwiadczy\u0107: &#8222;w\u0142adze \u015bledcze Polski Ludowej nie bij\u0105&#8221;. <br \/>\r\nKomisja Mazura z 1956 r. postanowi\u0142a: &#8222;Zwolni\u0107 z pracy w Prokuraturze PRL, gdy\u017c stawiane jej zarzuty wskazuj\u0105 na to, i\u017c nie daje ona gwarancji nale\u017cytego spe\u0142niania funkcji prokuratora&#8221;.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<strong>Najlepiej w Izraelu<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\nWe W\u0142oszech w 1967 r. wyl\u0105dowa\u0142 krwawy s\u0119dzia J\u00f3zef Warecki. Do Australii wyjecha\u0142a Estera Szenberg, lekarka z wi\u0119zienia na Rakowieckiej, c\u00f3rka Izaaka i Mali. Z ul. Kazimierzowskiej w Warszawie wymeldowa\u0142a si\u0119 12 maja 1961 r.<br \/>\r\nJednak drugim, po Szwecji, najpopularniejszym miejscem schronienia dla komunistycznych oprawc\u00f3w sta\u0142 si\u0119 Izrael. Zamieszkali tu m. in. prokuratorzy:<br \/>\r\nMaks Auster (wyjecha\u0142 w 1970 r. razem z synem Zygmuntem), Edward Gol (1957) czy Rubin Schweig. Ten ostatni wraz z \u017con\u0105 Karolin\u0105 i synem Marianem Dawidem zamieszka\u0142 w Jerozolimie przy ul. Joel 7. W stalinowskiej Polsce by\u0142 majorem Naczelnej Prokuratury Wojskowej, odpowiedzialnym &#8211; tak jak Henryk (Hersz) Podlaski &#8211; za sprawy szczeg\u00f3lne. 10 lipca 1948 r. Szwajg napisa\u0142 list do MON o zwolnienie ze s\u0142u\u017cby wojskowej: &#8222;z uwagi na to, \u017ce zamierzam wraz z \u017con\u0105 wyjecha\u0107 do Izraela, by tam po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z nasz\u0105 najbli\u017csz\u0105 rodzin\u0105. Mamy w Izraelu c\u00f3rk\u0119 nasz\u0105, rodzic\u00f3w i rodze\u0144stwo&#8221;. Kilka lat temu Interpol, w ramach pomocy prawnej, dostarczy\u0142 stronie polskiej jego dane: &#8222;Rubin Szwajg &#8211; Shatkay Reuben, s. Davida, ur. 15 listopada 1898 r., zm. 19 kwietnia 1992 r. w Izraelu&#8221;.<br \/>\r\nS\u0105siadem Szwajg\u00f3w zosta\u0142 Marian Meir Rozenblit (Rozenbluth), s\u0119dzia, w ko\u0144cu kierownik sekretariatu w Najwy\u017cszym S\u0105dzie Wojskowym, a zarazem obro\u0144ca, kt\u00f3ry by\u0142 na specjalnej li\u015bcie dopuszczonych do spraw szczeg\u00f3lnej wagi. W tej ostatniej roli wyst\u0105pi\u0142 na procesie genera\u0142\u00f3w WP, oskar\u017conych o udzia\u0142 we wspomnianym ju\u017c &#8222;spisku w wojsku&#8221;.<br \/>\r\nW ko\u0144cu &#8211; Salomon Morel, krwawy naczelnik powojennych, komunistycznych oboz\u00f3w w \u015awi\u0119toch\u0142owicach i Jaworznie, kt\u00f3ry w Jerozolimie nie doczeka\u0142 biletu na proces w Polsce, ale za to wnuk\u00f3w.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<strong>Trzech od Fieldorfa<\/strong><br \/>\r\n<br \/>\r\n23 pa\u017adziernika 1951 r. W\u0142adys\u0142aw Dymant, wicedyrektor Departamentu Specjalnego Prokuratury Generalnej, przes\u0142a\u0142 na r\u0119ce prezesa S\u0105du Wojew\u00f3dzkiego m.st. Warszawy Ilii Rubinowa pismo (z klauzul\u0105: &#8222;\u015bci\u015ble tajne&#8221;), w kt\u00f3rym wnosi\u0142 o prowadzenie rozprawy przeciwko genera\u0142owi Fieldorfowi przy drzwiach zamkni\u0119tych.<br \/>\r\nTen z zawodu \u015blusarz i g\u00f3rnik zabra\u0142 rodzin\u0119 do Izraela w styczniu 1957 r. Dwa lata p\u00f3\u017aniej chcia\u0142 wr\u00f3ci\u0107, ale w\u0142adze PRL nie pozwoli\u0142y, bo &#8222;bra\u0142 osobisty i bezpo\u015bredni udzia\u0142 w \u0142amaniu praworz\u0105dno\u015bci w minionym okresie&#8221;.<br \/>\r\nW sk\u0142adzie S\u0105du Najwy\u017cszego, kt\u00f3ry 20 pa\u017adziernika 1952 r. podtrzyma\u0142 wyrok \u015bmierci wobec Fieldorfa, znale\u017ali si\u0119 s\u0119dziowie sekcji tajnej: Igor Andrejew, Emil Merz i Gustaw Auscaler.<br \/>\r\n&#8211; W \u015bwietle prawa \u017caden z nich nie by\u0142 s\u0119dzi\u0105 &#8211; nie spe\u0142niali wymaganych kryteri\u00f3w zawodowych, a jedynie polityczne. Gustaw Auscaler nie sko\u0144czy\u0142 nawet studi\u00f3w &#8211; m\u00f3wi prof. Andrzej Rzepli\u0144ski z Helsi\u0144skiej Fundacji Praw Cz\u0142owieka.<br \/>\r\nAuscaler, po powrocie do Polski z ZSRR w 1946 r. pracowa\u0142 w handlu i przemy\u015ble. Podobno jako jedyny mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci w sprawie winy Fieldorfa.<br \/>\r\nZ S\u0105du Najwy\u017cszego odszed\u0142 rok po wydaniu wyroku na &#8222;Nila&#8221;, by zosta\u0107 dyrektorem Centralnej Szko\u0142y Prawniczej im. Duracza. Nowa rola musia\u0142a mu si\u0119 jednak \u015brednio podoba\u0107, bo te\u017c postanowi\u0142 emigrowa\u0107 do Izraela. Wyjecha\u0142, wraz z rodzin\u0105, rok po Dymancie &#8211; w grudniu 1957 r. W Izraelu Gustaw zosta\u0142 Szmulem i pracowa\u0142 jako prokurator rejonowy w Tel Awiwie. Umar\u0142 10 listopada 1965 r.<br \/>\r\nW Izraelu mo\u017ce \u017cy\u0107 jeszcze Jerzy Mering, obro\u0144ca &#8222;Nila&#8221; z urz\u0119du. Do Janiny Fieldorf mia\u0142 powiedzie\u0107: &#8222;Pani m\u0105\u017c to cz\u0142owiek ze stali, nie okazuje ani skruchy, ani \u017calu. Szkoda, \u017ce nie jest po naszej stronie&#8221;.<br \/>\r\n<br \/>\r\n<em><strong>Tadeusz M. P\u0142u\u017ca\u0144ski<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Wielu komunistycznych oprawc\u00f3w uciek\u0142o za granic\u0119. Tylko do Izraela wyjecha\u0142o po marcu 1968 r. ok. tysi\u0105c zagorza\u0142ych stalinist\u00f3w. Niekt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 do dzi\u015b. Trzeba ich \u015bciga\u0107 i pokazywa\u0107 ich zbrodnie. Do Szwecji Funkcjonariusze komunistycznego systemu bezprawia uciekali w r\u00f3\u017cnych kierunkach. Szczeg\u00f3lnie upodobali sobie Szwecj\u0119. Do tamtejszego soc-liberalnego raju dla zbrodniarzy wyjecha\u0142 w 1969 r. pp\u0142k Maksymilian [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,53,18,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16228"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16228"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16228\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}