{"id":1580,"date":"2008-01-13T20:08:04","date_gmt":"2008-01-13T20:08:04","guid":{"rendered":""},"modified":"-0001-11-30T00:00:00","modified_gmt":"-0001-11-30T04:00:00","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=1580","title":{"rendered":"„Socjalizm by\u0142 i jest w ci\u0105g\u0142ej ofensywie”"},"content":{"rendered":"

Na pocz\u0105tku stycznia 2008 r. Rada Miasta Rzeszowa g\u0142osami radnych klubu „Rozw\u00f3j Rzeszowa” przyj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 nadaj\u0105c\u0105 jednej z ulic miasta imi\u0119 W\u0142adys\u0142awa Kruczka, kt\u00f3ry jako cz\u0142onek Biura Politycznego KC PZPR ponosi co najmniej moraln\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za represje wymierzone Polakom przez komunistyczn\u0105 dyktatur\u0119. Represjom tym bowiem nigdy si\u0119 nie sprzeciwi\u0142.
\r\n
\r\n W latach 1945-1948 by\u0142 szar\u0105 eminencj\u0105 partii w Rzeszowie. Powierzano mu odpowiedzialne zadania (np. fa\u0142szerstwo wyborcze z 1947 r.). W p\u00f3\u017aniejszym okresie pozostawa\u0142 typowym aparatczykiem, reprezentantem nomenklatury partyjnej odpowiedzialnym za represje okresu stalinowskiego. W okresie „rzeszowskim”, czyli w latach 1956-1971, da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako zdecydowany wykonawca zalece\u0144 partyjnych, przedstawiciel tzw. betonu. W latach 1968-1980 by\u0142 cz\u0142onkiem Biura Politycznego KC PZPR. Jako cz\u0142onek Rady Pa\u0144stwa zaakceptowa\u0142 bezprawne wprowadzenie stanu wojennego.
\r\n
\r\n W szeregach komunist\u00f3w<\/strong>
\r\n W\u0142adys\u0142aw Kruczek urodzi\u0142 si\u0119 27 IV 1910 r. w Zwi\u0119czycy w powiecie rzeszowskim. By\u0142 synem robotnika kolejowego Tomasza i Rozalii. Bardzo szybko zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z ruchem komunistycznym. W 1929 r. wst\u0105pi\u0142 do Komunistycznego Zwi\u0105zku M\u0142odzie\u017cy Polskiej (KZMP), a nied\u0142ugo potem do Komunistycznej Partii Polskiej (KPP). By\u0142 sekretarzem kom\u00f3rki KZMP w Zwi\u0119czycy, p\u00f3\u017aniej za\u015b sekretarzem Komitetu Dzielnicowego KPP. Bardzo szybko awansowa\u0142. W 1934 r. by\u0142 ju\u017c sekretarzem Komitetu Podokr\u0119gowego KPP w Rzeszowie i cz\u0142onkiem egzekutywy Komitetu Okr\u0119gowego Tarn\u00f3w – Rzesz\u00f3w KPP. W 1933 r. zgodnie z zaleceniami KPP nawo\u0142ywa\u0142 strajkuj\u0105cych ch\u0142op\u00f3w do eskalacji protestu. Za prowadzenie tej dzia\u0142alno\u015bci zosta\u0142 aresztowany, ale z powodu braku dostatecznych dowod\u00f3w w marcu 1934 r. zwolniono go z aresztu. Rok p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 skazany za dzia\u0142alno\u015b\u0107 wywrotow\u0105 na 3,5 roku wi\u0119zienia. Odbywaj\u0105c kar\u0119 wi\u0119zienia w Rzeszowie, sta\u0142 pono\u0107 na czele komuny wi\u0119ziennej.
\r\n W 1939 r., po agresji Niemiec i ZSRS na Polsk\u0119, Kruczek wyjecha\u0142 do okupowanego przez Sowiet\u00f3w Lwowa. Jak sam poda\u0142, dzia\u0142a\u0142 w\u00f3wczas w Mi\u0119dzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Wst\u0105pi\u0142 te\u017c ochotniczo do Armii Czerwonej.
\r\n W ko\u0144cu 1941 r. powr\u00f3ci\u0142 na teren okupowanego przez Niemc\u00f3w Rzeszowa. Wsp\u00f3lnie ze zrzuconym na spadochronie przez Sowiet\u00f3w Augustynem Mica\u0142em tworzy\u0142 zr\u0119by Polskiej Partii Robotniczej. Zosta\u0142 sekretarzem Komitetu Okr\u0119gowego PPR w Rzeszowie. Do jego obowi\u0105zk\u00f3w nale\u017ca\u0142o tak\u017ce organizowanie struktur Gwardii Ludowej. Nowa partia bardzo szybko zosta\u0142a rozbita przez Niemc\u00f3w. W kwietniu 1942 r. w ich r\u0119ce wpad\u0142 Kruczek. Zosta\u0142 osadzony w wi\u0119zieniu w Rzeszowie. Transportem z 28 I 1943 r. przewieziono go do KL Auschwitz (numer obozowy 95722). P\u00f3\u017aniej by\u0142 wi\u0119ziony w obozach w Oranienburgu i Sachsenhausen. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 wiosn\u0105 1945 roku. Zosta\u0142 pracownikiem etatowym aparatu partyjnego. Do lutego 1947 r. by\u0142 kierownikiem wydzia\u0142u organizacyjnego Komitetu Wojew\u00f3dzkiego PPR w Rzeszowie. Wydzia\u0142 ten by\u0142 jednym z najwa\u017cniejszych w strukturze KW. Jego pracownicy m.in. dokonywali na podstawie zebranych dokument\u00f3w i wizyt oceny funkcjonowania poszczeg\u00f3lnych komitet\u00f3w i kom\u00f3rek partyjnych. Te z kolei przek\u0142ada\u0142y si\u0119 na ocen\u0119 kieruj\u0105cych nimi sekretarzy. Wydzia\u0142 organizacyjny odpowiada\u0142 tak\u017ce za prowadzenie kampanii przedzjazdowych, organizacj\u0119 zjazd\u00f3w Stronnictwa Ludowego (SL) oraz Zwi\u0105zku Samopomocy Ch\u0142opskiej (ZSCh), prowadzi\u0142 tak\u017ce akcje wymierzone w PSL. Pracownicy wydzia\u0142u odpowiadali r\u00f3wnie\u017c za werbunek nowych cz\u0142onk\u00f3w partii, nadzorowali post\u0119powanie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w PPR wchodz\u0105cych w sk\u0142ad r\u00f3\u017cnego rodzaju szczebli rad narodowych, zwo\u0142ywali narady starost\u00f3w, burmistrz\u00f3w, dyrektor\u00f3w fabryk i innych cz\u0142onk\u00f3w partii zajmuj\u0105cych odpowiedzialne stanowiska.
\r\n W maju 1945 r. na egzekutywie KW PPR w Rzeszowie W\u0142adys\u0142awowi Kruczkowi polecono zorganizowanie w\u0142asnego partyjnego wywiadu. Wywiad partyjny wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z UB, prawdopodobnie tak\u017ce z NKWD, mia\u0142 tak\u017ce zapewni\u0107 partii ochron\u0119 przed przyjmowaniem we w\u0142asne szeregi os\u00f3b mog\u0105cych dzia\u0142a\u0107 na jej szkod\u0119.
\r\n Na egzekutywie KW PPR w Rzeszowie z 24 VIII 1945 r. I sekretarz Stanis\u0142aw Chany\u017c powierzy\u0142 Kruczkowi zadanie organizowania na Rzeszowszczy\u017anie struktur zale\u017cnego od komunist\u00f3w Stronnictwa Ludowego. W ten spos\u00f3b zamierzano marginalizowa\u0107 wp\u0142ywy PSL Miko\u0142ajczyka.
\r\n Rol\u0119 i pozycj\u0119 Kruczka w obliczu tar\u0107 personalnych w \u0142onie KW PPR w Rzeszowie tak opisywa\u0142 w lutym 1947 r. p.o. szef WUBP w Rzeszowie kpt. Marian Cie\u015blak: „Niepo\u017c\u0105danymi objawami s\u0105 tarcia w Woj. Kom. PPR, po odje\u017adzie I – go sek. Tow. Bary\u0142y zast\u0119pc\u0105 pozosta\u0142 Grygiel Zygmunt. Drugi sekretarz Krupa niezadowolony jest z tego wyboru, przekona\u0142 Kruczka, kt\u00f3ry pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 Woj[ew\u00f3dzkiego] Instruktora Wyborczego, \u017ce on winien zosta\u0107 pierwszym sekretarzem. W nast\u0119pstwie czego Kruczek stara si\u0119 zebra\u0107 materia\u0142y obci\u0105\u017caj\u0105ce na Grygla, aby w ten spos\u00f3b przeszkodzi\u0107 mu w obj\u0119ciu funkcji sta\u0142ego I-go sekretarza”.
\r\n Z ramienia PPR Kruczek odpowiada\u0142 za sfa\u0142szowanie 19 I 1947 r. wybor\u00f3w parlamentarnych na terenie wojew\u00f3dztwa rzeszowskiego.
\r\n Od marca 1947 r. do listopada 1948 r. by\u0142 I sekretarzem KM PPR w Rzeszowie. Obok KW PPR i KP PPR w Rzeszowie by\u0142a to jedna z wa\u017cniejszych kom\u00f3rek partyjnych w wojew\u00f3dztwie rzeszowskim.
\r\n
\r\n Prze\u015bladowa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/strong>
\r\n Po uko\u0144czeniu Szko\u0142y Partyjnej przy KC PZPR Kruczek zosta\u0142 w 1951 r. sekretarzem KW PZPR w Poznaniu. Potem by\u0142 jeszcze I sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy oraz w Rzeszowie (1956-1971).
\r\n Obj\u0119cie przez Kruczka funkcji sekretarza KW PZPR w Rzeszowie tak ocenia\u0142 Jan Nowak-Jeziora\u0144ski: „Najdotkliwsz\u0105 pora\u017ck\u0119 poni\u00f3s\u0142 Gomu\u0142ka w Rzeszowie, dok\u0105d przyby\u0142 osobi\u015bcie, by poprze\u0107 swego kandydata, Zenona Wr\u00f3blewskiego. Natolin oskar\u017ca\u0142 Wr\u00f3blewskiego, \u017ce jest z pochodzenia \u017bydem. Wr\u00f3blewski \u017bydem nie by\u0142, ale wybory przegra\u0142 i sekretarzem KW zosta\u0142 jeden z czo\u0142owych stalinowc\u00f3w, W\u0142adys\u0142aw Kruczek”.
\r\n Negatywne zdanie o Kruczku niejednokrotnie wyra\u017ca\u0142 na \u0142amach swoich dziennik\u00f3w Mieczys\u0142aw F. Rakowski. Pod dat\u0105 4 XI 1963 r. pisa\u0142: „Ten ob\u0142\u0119dnie g\u0142upi facet sugerowa\u0142, \u017ce Matwin ma nie po kolei w g\u0142owie. I takie co\u015b jest I sekretarzem KW, cz\u0142onkiem KC, Bo\u017ce, Bo\u017ce na jakie dno si\u0119 stoczyli\u015bmy”. Z kolei pod dat\u0105 25 XI 1968 r. zanotowa\u0142: „Kruczek nale\u017cy do starej kadry KPP-owskiej, jest tak\u017ce bardzo zwi\u0105zany z Rosjanami. Z drugiej jednak strony nie mo\u017cna zapomina\u0107, \u017ce nale\u017cy on do tych dzia\u0142aczy, kt\u00f3rych w 1956 roku wywieziono na taczkach, \u017ce jest ograniczony i zdecydowanie antyliberalny. Ma „czarne podniebienie”, jak nazywam wszystkich, kt\u00f3rzy s\u0105 wrogami wolnej my\u015bli, a w gruncie rzeczy ka\u017cdej my\u015bli rozwijaj\u0105cej si\u0119 poza aparatem”.
\r\n Rz\u0105dz\u0105c wojew\u00f3dztwem rzeszowskim, Kruczek realizowa\u0142 polityk\u0119 antyko\u015bcieln\u0105 Gomu\u0142ki. Ogranicza\u0142, jak m\u00f3g\u0142, budownictwo sakralne, przyczyni\u0142 si\u0119 walnie do likwidacji – pomimo oporu spo\u0142ecznego – w pa\u017adzierniku 1963 r. Salezja\u0144skiej Szko\u0142y Organistowskiej w Przemy\u015blu. Podobnym pokazem si\u0142y i nieliczenia si\u0119 z opini\u0105 wiernych by\u0142o zniszczenie \u015bwi\u0105tyni w Wo\u0142kowyi w pa\u017adzierniku 1967 roku. Rok wcze\u015bniej miejscowe w\u0142adze partyjne z Kruczkiem na czele, postrzegaj\u0105ce uroczysto\u015bci milenijne za zagro\u017cenie dla propagowanego ateizmu, zorganizowa\u0142y obchody Tysi\u0105clecia Pa\u0144stwa Polskiego. Ich kulminacj\u0105 w Rzeszowie by\u0142a uroczysto\u015b\u0107 na placu Wolno\u015bci (obecnie plac Getta) 19 IV 1966 roku. W jej trakcie Kruczek przyjmowa\u0142 meldunki od delegat\u00f3w powiatowych. W jednym z nich czytamy: „Stanowczo stwierdzamy, \u017ce kierunek polityki partii i rz\u0105du odpowiada naj\u017cywotniejszym interesom narodu polskiego i dlatego pot\u0119piamy wszelkie pr\u00f3by reakcyjnej cz\u0119\u015bci Episkopatu polskiego zmierzaj\u0105ce do podwa\u017cenia jedno\u015bci politycznej spo\u0142ecze\u0144stwa, przyja\u017ani polsko-radzieckiej i odwr\u00f3cenia jego uwagi od pokojowego budownictwa socjalizmu”.
\r\n Po 1965 r., dzia\u0142aj\u0105c na Rzeszowszczy\u017anie, Kruczek zwalcza\u0142 przy u\u017cyciu S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa nowego ordynariusza przemyskiego ks. bp. Ignacego Tokarczuka, kt\u00f3ry upomina\u0142 si\u0119 o prawa wierz\u0105cych. Wojew\u00f3dzki sekretarz partii by\u0142 gorliwym realizatorem twardego kursu „antyreligijnego” przyj\u0119tego przez Gomu\u0142k\u0119.
\r\n
\r\n Przeciwnik „Solidarno\u015bci”<\/strong>
\r\n Od 1954 r. Kruczek by\u0142 cz\u0142onkiem KC PZPR (do 1981 r.). W 1965 zosta\u0142 pos\u0142em na Sejm PRL. By\u0142 nim nieprzerwanie do 1985 roku. W 1968 r. w trakcie kryzysu marcowego podleg\u0142y mu Komitet Wojew\u00f3dzki PZPR zorganizowa\u0142 wiec poparcia dla Gomu\u0142ki. Kruczek w\u00f3wczas perorowa\u0142: „Tysi\u0105ce ludzi przyjmuje z oburzeniem fakt, \u017ce dzieci wysoko postawionych os\u00f3b w Warszawie s\u0105 prowodyrami i inicjatorami ubolewania godnych zaj\u015b\u0107 studenckich. (…) Tylko ludzie o braku poczucia odpowiedzialno\u015bci mog\u0105, w obliczu w\u015bciek\u0142ej i nieprzebieraj\u0105cej w \u015brodkach kampanii „Wolnej Europy” i o\u015brodk\u00f3w emigracyjnych, w obliczu jawnej polityki odwetu prowadzonej przez Niemieck\u0105 Republik\u0119 Federaln\u0105, pcha\u0107 nas na pozycje antyradzieckie. (…) Cieszy nas zapowied\u017a, \u017ce bolesne sprawy studenckie, \u017ce rozrachunek z bankrutami politycznymi i lud\u017ami, kt\u00f3rzy chc\u0105 mie\u0107 dwie ojczyzny, przeprowadzony zostanie w czasie dyskusji przedzjazdowej”.
\r\n Rakowski na podstawie post\u0119powania i wypowiedzi Kruczka okre\u015bla\u0142 go w 1968 r. jako przedstawiciela tzw. czarnej sotni, czyli najbardziej dogmatycznego skrzyd\u0142a PZPR. Pisa\u0142 nawet: „Dla Kruczka, tego t\u0119pego konserwatysty i starego natoli\u0144czyka, syjonizmem jest wszystko, co powie cz\u0142owiek pochodzenia \u017cydowskiego”. Pod dat\u0105 12 VII 1968 r. przytoczy\u0142 w swoich dziennikach jedn\u0105 z kwestii wypowiedzianych przez Kruczka: „Ja rozumiem, \u017ce s\u0142owo syjonizm nale\u017cy zdj\u0105\u0107 z porz\u0105dku dziennego, ale co robi\u0107, skoro ten syjonizm wdziera si\u0119 wsz\u0119dzie, nawet tutaj, na plenum KC, na trybun\u0119”.
\r\n W listopadzie 1968 r. Kruczek, b\u0119d\u0105c zwolennikiem Mieczys\u0142awa Moczara, awansowa\u0142. Zosta\u0142 cz\u0142onkiem Biura Politycznego KC PZPR, czyli \u015bcis\u0142ego kierownictwa partii komunistycznej. Zaakceptowa\u0142 na posiedzeniu Biura 30 X 1970 r. przedstawiony przez Gomu\u0142k\u0119 projekt podwy\u017cki cen. Tej sprawie po\u015bwi\u0119cone by\u0142o tak\u017ce posiedzenie Biura z 11 XII 1970 r., w kt\u00f3rym r\u00f3wnie\u017c uczestniczy\u0142 Kruczek. W trakcie niego mia\u0142 powiedzie\u0107: „nie takie reformy przeprowadzali\u015bmy i t\u0119 przeprowadzimy”.
\r\n Informacja o rozpocz\u0119ciu protestu przez stoczniowc\u00f3w 14 XII 1970 r. by\u0142a przedmiotem rozm\u00f3w cz\u0142onk\u00f3w Biura Politycznego w trakcie przerwy obiadowej na VI Plenum KC PZPR w Warszawie. Jak pisze w swojej ksi\u0105\u017cce Jerzy Eisler: „Ptasi\u0144ski zanotowa\u0142, i\u017c po tej przerwie [obiadowej – M. K.] rozmawia\u0142 z Kruczkiem, kt\u00f3ry poinformowa\u0142 go, \u017ce w trakcie wspomnianej wymiany zda\u0144 w gronie cz\u0142onk\u00f3w Biura „domaga\u0142 si\u0119 energicznej akcji ze strony si\u0142 porz\u0105dkowych””.
\r\n Kruczek w ramach wewn\u0105trzpartyjnych zmaga\u0144 o w\u0142adz\u0119 popar\u0142 odsuni\u0119cie od w\u0142adzy Gomu\u0142ki i opowiedzia\u0142 si\u0119 za wybraniem 20 XII 1970 r. na stanowisko I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. Dzi\u0119ki temu zachowa\u0142 stanowisko w Biurze Politycznym. Na pocz\u0105tku 1971 r. zosta\u0142 dodatkowo wybrany przewodnicz\u0105cym fasadowej Centralnej Rady Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych, wyraziciela polityki PZPR wobec robotnik\u00f3w.
\r\n W lutym 1971 r. na VIII Plenum KC PZPR powo\u0142ano komisj\u0119 „dla zbadania niekt\u00f3rych kwestii szczeg\u00f3\u0142owych zwi\u0105zanych z wydarzeniami grudniowymi 1970 roku”. Jej przewodnicz\u0105cym zosta\u0142 W\u0142adys\u0142aw Kruczek. G\u0142\u00f3wnym zadaniem komisji nie by\u0142o wyja\u015bnienie, jak dosz\u0142o do masakry robotnik\u00f3w, lecz przygotowanie uzasadnienia zmian zachodz\u0105cych na szczytach w\u0142adzy.
\r\n Kilka lat p\u00f3\u017aniej, w czerwcu 1976 r., przeciwko wprowadzonym podwy\u017ckom zastrajkowali robotnicy Radomia i Ursusa. Ich protest zosta\u0142 st\u0142umiony przy u\u017cyciu si\u0142y. Wcze\u015bniej, 15 czerwca 1976 r., odby\u0142o si\u0119 posiedzenie Biura Politycznego KC PZPR, w trakcie kt\u00f3rego zaaprobowano projektowane zmiany cen. W posiedzeniu tym bra\u0142 udzia\u0142 tak\u017ce Kruczek, kt\u00f3ry jako przewodnicz\u0105cy CRZZ zg\u0142asza\u0142 zastrze\u017cenia wobec projektowanych podwy\u017cek. Po dyskusji ostatecznie popar\u0142 wprowadzenie wy\u017cszych cen. Swoje obawy przed wybuchem niezadowolenia robotnik\u00f3w w zwi\u0105zku z przyj\u0119ciem tej decyzji Kruczek mia\u0142 przekaza\u0107 osobi\u015bcie rezydenturze KGB w Warszawie.
\r\n W 1980 r. opowiada\u0142 si\u0119 za si\u0142owym rozprawieniem si\u0119 z „Solidarno\u015bci\u0105”. 18 VIII 1980 r. na posiedzeniu Biura Politycznego, w trakcie omawiania strategii partii wobec strajkuj\u0105cej Stoczni Gda\u0144skiej Kruczek postulowa\u0142: „Do tego czasu dryfowali\u015bmy, partia by\u0142a w defensywie. W Stoczni Komuny Paryskiej wyra\u017ane objawy kontrrewolucji. Najwy\u017cszy czas, aby partia zacz\u0119\u0142a si\u0119 broni\u0107, nie pozwoli\u0142a si\u0119 depta\u0107. Opozycja ma \u015brodki, p\u00f3jdzie na wszystkie zak\u0142ady w kraju, g\u0142osi otwarcie, \u017ce szykuje si\u0119 do przej\u0119cia w\u0142adzy. A my co, tylko gadamy i gadamy, jak socjaldemokracja. Musimy pokaza\u0107, \u017ce nie boimy si\u0119. Dla nich nie ma autorytet\u00f3w, to s\u0105 elementy kontrrewolucyjne. I sekretarz musi powiedzie\u0107 o ci\u0119\u017ckiej sytuacji. Ale trzeba podj\u0105\u0107 ofensyw\u0119 partii, dzia\u0142a\u0107 przez aktyw. To co si\u0119 dzieje w Stoczni K [omuny] P [aryskiej], przekracza wszelkie wyobra\u017cenia, nie mo\u017cemy da\u0107 si\u0119 zastraszy\u0107, chocia\u017c sytuacja jest dramatyczna”. Kilka dni p\u00f3\u017aniej, ponownie na posiedzeniu Biura Politycznego 28 VIII 1980 r., ubolewa\u0142: „Si\u0142y antysocjalistyczne nacieraj\u0105, rujnuj\u0105 gospodark\u0119, a my robimy niewiele”. Kruczek zajmowa\u0142 w\u00f3wczas najbardziej konfrontacyjne stanowisko wobec „Solidarno\u015bci”. Nied\u0142ugo potem straci\u0142 stanowisko cz\u0142onka Biura Politycznego KC PZPR. W ramach rekompensaty zosta\u0142 w\u0142\u0105czony w sk\u0142ad Rady Pa\u0144stwa, kt\u00f3ra 13 XII 1981 r. przyj\u0119\u0142a bezprawnie dekret wprowadzaj\u0105cy w Polsce stan wojenny.
\r\n W\u0142adys\u0142aw Kruczek zmar\u0142 5 XI 2003 r. w Warszawie. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Zwi\u0119czycy. <\/p>\r\n


\r\n Mariusz Krzysztofi\u0144ski<\/strong><\/em><\/p>\r\n\r\n

Autor jest pracownikiem OBEP IPN Rzesz\u00f3w.
\r\n Tytu\u0142 artyku\u0142u to cytat z wyst\u0105pienia W\u0142adys\u0142awa Kruczka podczas dyskusji na IX Wojew\u00f3dzkiej Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej PZPR z marca 1962 r. pt. „Wojew\u00f3dzka organizacja partyjna przewodzi ludziom pracy w budownictwie socjalizmu na ziemi rzeszowskiej”. Zob. w: Kruczek, Przem\u00f3wienia. Wywiady. Artyku\u0142y. Wyb\u00f3r, Rzesz\u00f3w 1970, s. 160.<\/p>\r\n

Za: Nasz Dziennik, Poniedzia\u0142ek, 14 stycznia 2008, Nr 11 (3028)<\/a> <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Na pocz\u0105tku stycznia 2008 r. Rada Miasta Rzeszowa g\u0142osami radnych klubu „Rozw\u00f3j Rzeszowa” przyj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 nadaj\u0105c\u0105 jednej z ulic miasta imi\u0119 W\u0142adys\u0142awa Kruczka, kt\u00f3ry jako cz\u0142onek Biura Politycznego KC PZPR ponosi co najmniej moraln\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za represje wymierzone Polakom przez komunistyczn\u0105 dyktatur\u0119. Represjom tym bowiem nigdy si\u0119 nie sprzeciwi\u0142. W latach 1945-1948 by\u0142 szar\u0105 eminencj\u0105 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1580"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1580"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1580\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}