{"id":14886,"date":"2009-10-16T21:57:36","date_gmt":"2009-10-17T02:57:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=14886"},"modified":"2009-10-16T21:57:36","modified_gmt":"2009-10-17T02:57:36","slug":"nobla-nobla-komu-nobla-a-dlaczego-nie-putinowi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=14886","title":{"rendered":"Nobla, Nobla, komu Nobla?! – A dlaczego nie Putinowi…"},"content":{"rendered":"

9 pa\u017adziernika 2009 r. Komitet Noblowski w Oslo przyzna\u0142 Pokojow\u0105 Nagrod\u0119 Nobla prezydentowi USA Barackowi Obamie. Za co? W najwi\u0119kszym skr\u00f3cie – za to, \u017ce jest. W domy\u015ble, \u017ce jest „anty-Bushem” – nie tylko, gdy chodzi o kwesti\u0119 irack\u0105, ale r\u00f3wnie\u017c o hojne wspieranie z bud\u017cetu USA mi\u0119dzynarodowych agend walcz\u0105cych o „r\u00f3wnouprawnienie kobiet” (czytaj: prawo do aborcji na \u017cyczenie) czy „walk\u0119 z dyskryminacj\u0105 ze wzgl\u0119du na orientacj\u0119 seksualn\u0105” (czytaj: wspieranie, gdzie i jak tylko mo\u017cna, wszelkich seksualnych dewiacji).<\/strong>
\r\n
\r\nMi\u0119dzy bajki nale\u017cy w\u0142o\u017cy\u0107 oficjaln\u0105 argumentacj\u0119 Komitetu Noblowskiego, kt\u00f3ry uzasadnia\u0142 swoj\u0105 decyzj\u0119 tym, \u017ce Obama „stworzy\u0142 nowy klimat w polityce mi\u0119dzynarodowej”, prezentuje „wizj\u0119 \u015bwiata wolnego od broni nuklearnej”, aktywizuje „mi\u0119dzynarodow\u0105 dyplomacj\u0119” i sprawia, \u017ce USA „odgrywaj\u0105 teraz bardziej konstruktywn\u0105 rol\u0119 w stawianiu czo\u0142a wyzwaniom klimatycznym”.
\r\nMo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce tak zarysowane kryteria doskonale spe\u0142nia (od lat) W\u0142adimir Putin, kt\u00f3ry tak skutecznie przeprowadzi\u0142 „operacje pokojowe” w Czeczenii i Gruzji, kt\u00f3ry od pocz\u0105tku podejmowa\u0142 wysi\u0142ki na rzecz powstrzymania ekspansji ameryka\u0144skiego arsena\u0142u zbrojeniowego w Europie (tarcza antyrakietowa), aktywizowa\u0142 „mi\u0119dzynarodow\u0105 dyplomacj\u0119 i wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzy narodami”, zawieraj\u0105c z Niemcami porozumienie o budowie na dnie Ba\u0142tyku gazoci\u0105gu. I rzecz najwa\u017cniejsza – jako jedyny ze \u015bwiatowych polityk\u00f3w podj\u0105\u0142 konkretne kroki przeciw globalnemu ociepleniu klimatu. Zakr\u0119cenie kurk\u00f3w z gazem p\u0142yn\u0105cym do Europy Zachodniej by\u0142o przecie\u017c dowodem tej ekologicznej wra\u017cliwo\u015bci (i skuteczno\u015bci, niepor\u00f3wnywalnej z Alem Gorem) premiera Rosji.
\r\nZupe\u0142nie powa\u017cnie: nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce pokojowy Nobel dla Obamy nie jest pierwsz\u0105 kontrowersyjn\u0105 decyzj\u0105 norweskiego Komitetu Noblowskiego. Na li\u015bcie laureat\u00f3w odnajdziemy bowiem nazwiska wojennych pod\u017cegaczy, terroryst\u00f3w czy te\u017c os\u00f3b oficjalnie odwo\u0142uj\u0105cych si\u0119 do ideologii maj\u0105cej na swoim koncie ludob\u00f3jcze praktyki.
\r\n
\r\nKomu? – pod\u017cegaczowi wojennemu<\/strong>
\r\nW 1926 r. Pokojow\u0105 Nagrod\u0119 Nobla otrzyma\u0142 – wsp\u00f3lnie z szefem francuskiego MSZ, Aristidem Briandem – Gustav Stresemann, kanclerz niemiecki i wieloletni szef dyplomacji w okresie demokratycznej Republiki Weimarskiej. Dla Komitetu z Oslo najwa\u017cniejszym „pokojowym osi\u0105gni\u0119ciem” Stresemanna by\u0142 uk\u0142ad z Locarno z 1925 r., zawarty przez Niemcy i Francj\u0119 (st\u0105d i Briand jako laureat), w kt\u00f3rym to uk\u0142adzie Berlin zobowi\u0105zywa\u0142 si\u0119 do respektowania przebiegu swoich zachodnich granic (tj. z Francj\u0105) w takim kszta\u0142cie, jaki zatwierdzi\u0142a konferencja pokojowa w Wersalu.
\r\nNawet dzisiaj wystarczy wej\u015b\u0107 na strony internetowe po\u015bwi\u0119cone Stresemannowi (bynajmniej nie tylko niemieckoj\u0119zyczne), by przeczyta\u0107 apologi\u0119 lokarne\u0144skiego uk\u0142adu, kt\u00f3ry mia\u0142 rzekomo „wzmacnia\u0107 pok\u00f3j w Europie”. Tymczasem Locarno by\u0142o zach\u0119t\u0105 do wojny, do ataku Niemiec na Polsk\u0119, bowiem w tym uk\u0142adzie by\u0142a mowa tylko o zachodnich granicach Republiki Weimarskiej. Ze strony Stresemanna nie pad\u0142a \u017cadna deklaracja odno\u015bnie do respektowania wschodnich granic Niemiec. I pa\u015b\u0107 nie mog\u0142a, skoro Stresemann by\u0142 g\u0142\u00f3wnym architektem rewizjonistycznej polityki Berlina wobec Polski. To on patronowa\u0142 (jako kanclerz i szef MSZ) antypolskiej propagandzie w Niemczech, nazywaj\u0105cej Polsk\u0119 „pa\u0144stwem sezonowym”, a polskie Pomorze „korytarzem”. Na propagandzie zreszt\u0105 si\u0119 nie ko\u0144czy\u0142o. W 1925 r. Stresemann podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o rozpocz\u0119ciu wojny celnej z Polsk\u0105, nak\u0142adaj\u0105c restrykcyjne c\u0142a na polski eksport do Niemiec. „Timing” – z punktu widzenia Niemiec – nie by\u0142 przypadkowy. Cios w polsk\u0105 gospodark\u0119 wymierzono dok\u0142adnie w tym samym czasie, gdy Rzeczpospolita podj\u0119\u0142a reformy (tzw. reformy Grabskiego) maj\u0105ce wyprowadzi\u0107 Polsk\u0119 z hiperinflacji i zr\u00f3wnowa\u017cy\u0107 bud\u017cet. Zagrywka Stresemanna omal nie doprowadzi\u0142a do upadku tego ambitnego planu polskiego rz\u0105du.
\r\nWreszcie, Stresemann kontynuowa\u0142 polityk\u0119 „wyka\u0144czania” Polski przez osaczanie jej tak\u017ce od wschodu. Jak ju\u017c wcze\u015bniej pisa\u0142em na \u0142amach „Naszego Dziennika” („Dzieje d\u0142ugiej przyja\u017ani”, 29 wrze\u015bnia 2009 r.), w 1926 r. (w tym samym, w kt\u00f3rym Oslo uzna\u0142o niemieckiego polityka za „cz\u0142owieka pokoju”), Stresemann zawar\u0142 z Sowietami tzw. traktat berli\u0144ski, kt\u00f3ry umo\u017cliwia\u0142 armii niemieckiej obchodzenie ogranicze\u0144 zbrojeniowych na\u0142o\u017conych na Niemcy przez traktat wersalski. Istotnie, wielkie zas\u0142ugi dla pokoju \u015bwiatowego.
\r\n
\r\nKomu? – terrorystom<\/strong>
\r\nNa li\u015bcie laureat\u00f3w Pokojowej Nagrody Nobla znale\u017a\u0107 mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c nazwiska os\u00f3b od lat zaanga\u017cowanych w dzia\u0142alno\u015b\u0107 terrorystyczn\u0105. I to na tak newralgicznym obszarze \u015bwiatowej polityki jak Bliski Wsch\u00f3d. W 1978 r. nagrod\u0119 (wsp\u00f3lnie z egipskim prezydentem Anwarem Sadatem) otrzyma\u0142 premier Izraela Menachem Begin. W latach 40. Begin by\u0142 jednym z przyw\u00f3dc\u00f3w, a od 1943 r. sta\u0142 na czele Irgunu – syjonistycznej organizacji terrorystycznej, odpowiedzialnej za szereg zamach\u00f3w wymierzonych w brytyjskie w\u0142adze mandatowe w Palestynie. 22 lipca 1946 r. Irgun przeprowadzi\u0142 swoj\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 akcj\u0119 – wysadzenie jerozolimskiego hotelu „King David”, siedziby brytyjskich w\u0142adz administracyjnych. W zamachu zgin\u0119\u0142o 91 os\u00f3b. Nawet zdaniem badaczy, kt\u00f3rych trudno pos\u0105dzi\u0107 o jakie\u015b antyizraelskie uprzedzenia, organizacja Begina by\u0142a odpowiedzialna za wprowadzenie do Palestyny metody walki polegaj\u0105cej na zamachach na niewinn\u0105 ludno\u015b\u0107 cywiln\u0105. W 1948 r. ludzie Irgunu (ju\u017c w ramach armii izraelskiej) dokonali krwawej pacyfikacji arabskiej wioski Deir Jassin. Zgin\u0119\u0142o ponad 250 os\u00f3b.
\r\nW 1994 r. Komitet Noblowski doceni\u0142 „wysi\u0142ki na rzecz pokoju” Jasera Arafata (wsp\u00f3lnie z dwoma izraelskimi politykami: Szimonem Peresem oraz Icchakiem Rabinem). Przypomnijmy, \u017ce przez lata „wysi\u0142ki” te koncentrowa\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 organizowania oraz przeprowadzania zamach\u00f3w terrorystycznych na obszarze Izraela oraz Europy Zachodniej. „Tw\u00f3rczym” wk\u0142adem OWP kierowanej przez Arafata, w histori\u0119 terroryzmu by\u0142o porywanie samolot\u00f3w pasa\u017cerskich (w 2001 r. dalszy krok zrobi\u0142a Al-Kaida).
\r\nOczywi\u015bcie, wymienieni tutaj politycy nie otrzymywali pokojowego Nobla za terroryzm, ale za uk\u0142ady maj\u0105ce na celu roz\u0142adowa\u0107 konflikt bliskowschodni (w 1978 r. – Camp David, w 1993 r. – porozumienie z Oslo). Jednak „metodologia” przyj\u0119ta przez Komitet Noblowski by\u0142a zadziwiaj\u0105ca. Nie decydowano si\u0119 bowiem ocenia\u0107 ca\u0142ej dotychczasowej dzia\u0142alno\u015bci kandydata do nagrody, ale wybierano z niej pewien wycinek. A przecie\u017c \u017cycie cz\u0142owieka jest ca\u0142o\u015bci\u0105, przesz\u0142o\u015b\u0107 wp\u0142ywa r\u00f3wnie\u017c na przysz\u0142o\u015b\u0107. Takie wybi\u00f3rcze traktowanie politycznej aktywno\u015bci laureat\u00f3w nie stwarza\u0142o dla nich zach\u0119ty, by w przysz\u0142o\u015bci rzeczywi\u015bcie nie stosowa\u0107 gwa\u0142townych \u015brodk\u00f3w w prowadzonej przez siebie polityce. Nie zrobi\u0142 tego w 1982 r. premier Begin, gdy rozpoczyna\u0142 wojn\u0119 przeciw Libanowi, ani po 1994 r. Arafat patronuj\u0105cy serii samob\u00f3jczych zamach\u00f3w przeciw Izraelowi. Uhonorowany Noblem Szimon Peres, w 1996 r. jako premier Izraela da\u0142 rozkaz do rozpocz\u0119cia bombardowa\u0144 po\u0142udniowego Libanu (tzw. operacja „grona gniewu”), kt\u00f3re zako\u0144czy\u0142y si\u0119 licznymi ofiarami w\u015br\u00f3d ludno\u015bci cywilnej.
\r\n
\r\nKomu? – takim, kt\u00f3rzy nie wyrzekli si\u0119 zbrodniczej ideologii<\/strong>
\r\nW 1990 r. laureatem Pokojowej Nagrody Nobla zosta\u0142 I sekretarz sowieckiej partii komunistycznej Michai\u0142 Gorbaczow. Nagrod\u0119 przyznano mu za „zas\u0142ugi na rzecz zako\u0144czenia zimnej wojny”. Istotnie, Gorbaczow skrupulatnie realizowa\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej opracowany plan „zwijania zewn\u0119trznego imperium”. Ale przecie\u017c nigdy nie wyrzek\u0142 si\u0119 komunistycznej ideologii, kt\u00f3ra by\u0142a (i ci\u0105gle jest) jednym z najpowa\u017cniejszych zagro\u017ce\u0144 dla \u015bwiatowego pokoju; ideologii, kt\u00f3ra w XX wieku doprowadzi\u0142a do \u015bmierci setek milion\u00f3w ludzi.
\r\nR\u00f3wnie\u017c w przypadku Gorbaczowa norweski Komitet Noblowski bardzo selektywnie podszed\u0142 do biografii laureata. Zapomniano na przyk\u0142ad taki „drobny” fakt, \u017ce sowiecki przyw\u00f3dca nie cofa\u0142 si\u0119 przed u\u017cyciem przemocy wobec narod\u00f3w chc\u0105cych wyzwoli\u0107 si\u0119 z \u017celaznych obj\u0119\u0107 Kraju Rad. Nieistotne okaza\u0142o si\u0119 wi\u0119c brutalne rozp\u0119dzenie 9 kwietnia 1989 r. w Tbilisi pokojowej manifestacji niepodleg\u0142o\u015bciowej przez sowiecki specnaz. Na ulicach gruzi\u0144skiej stolicy zgin\u0119\u0142o w\u00f3wczas 20 ludzi.
\r\nR\u00f3wnie\u017c po 1990 r. sowiecki laureat pokojowego Nobla patronowa\u0142 brutalnej polityce wymierzonej w pokojowe d\u0105\u017cenia niepodleg\u0142o\u015bciowe nierosyjskich narod\u00f3w. W nocy z 12 na 13 stycznia 1991 r. sowieckie s\u0142u\u017cby specjalne przeprowadzi\u0142y szturm na ochranian\u0105 przez nieuzbrojonych mieszka\u0144c\u00f3w wie\u017c\u0119 telewizyjn\u0105 w Wilnie. W tym przypadku sowiecka „operacja pokojowa” kosztowa\u0142a \u017cycie 13 os\u00f3b (ok. 600 zosta\u0142o rannych).
\r\n
\r\nKomu? – w\u0142a\u015bciwie ka\u017cdemu, byle nie tym, kt\u00f3rzy zas\u0142uguj\u0105<\/strong>
\r\nProblem – zw\u0142aszcza w ostatnich latach – z decyzjami norweskiego Komitetu Noblowskiego polega r\u00f3wnie\u017c na tym, komu pokojowa nagroda nie jest przyznawana. Je\u017celi przyj\u0105\u0107 za kryterium zas\u0142ugi na rzecz zako\u0144czenia zimnej wojny, to dlaczego pomini\u0119to prezydenta USA Ronalda Reagana? Przecie\u017c zacz\u0105\u0142 on – jak najbardziej w\u0142a\u015bciwie – od nazwania rzeczy po imieniu (Sowiety – „imperium z\u0142a”), a nast\u0119pnie podj\u0105\u0142 skuteczne \u015brodki zaradcze (np. Inicjatywa Obrony Strategicznej), kt\u00f3re w 1988 r. doprowadzi\u0142y do podpisania ameryka\u0144sko-sowieckiego porozumienia o znacznej redukcji zbroje\u0144 strategicznych. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c: bez wysi\u0142k\u00f3w Reagana nie by\u0142oby wysi\u0142k\u00f3w Gorbaczowa. Ale Nobla dosta\u0142 ten, kt\u00f3rego do zako\u0144czenia zimnej wojny zmuszono.
\r\nA c\u00f3\u017c dopiero powiedzie\u0107 o najwi\u0119kszym pomini\u0119tym – Janie Pawle II. Czy\u017c trzeba kogokolwiek przekonywa\u0107 o sta\u0142ym zaanga\u017cowaniu polskiego Papie\u017ca w sprawy \u015bwiatowego pokoju i w jego konkretn\u0105 pomoc przy \u0142agodzeniu napi\u0119\u0107 mi\u0119dzynarodowych (jak chocia\u017cby skuteczn\u0105 mediacj\u0119 Stolicy Apostolskiej w konflikt argenty\u0144sko-chilijski na prze\u0142omie lat 70. i 80.)? Jak bardzo Jan Pawe\u0142 II by\u0142 zaanga\u017cowany w walk\u0119 przeciw cywilizacji \u015bmierci i p\u0142aci\u0142 za to swoj\u0105 krwi\u0105. Notabene, dodatkowy ambaras w Komitecie Noblowskim b\u0119dzie, gdy zostan\u0105 potwierdzone informacje m\u00f3wi\u0105ce o tym, \u017ce nie kto inny jak Gorbaczow by\u0142 zaanga\u017cowany w zorganizowanie zamachu na \u017cycie Papie\u017ca 13 maja 1981 roku.
\r\nZamiast wielkich, mamy nagradzanie miernoty. A to pani\u0105, kt\u00f3ra sadzi\u0142a drzewka w Kenii (2004 – Nobel dla Kenijki Wangari Maathai), a to dzia\u0142aczk\u0119, kt\u00f3ra „kreatywnie” (czytaj: k\u0142amliwie) podesz\u0142a do w\u0142asnej osoby jako zaanga\u017cowanej w obron\u0119 praw gwatemalskich Indian (1992 – Nobel dla Rigoberty Manchu).
\r\nPodobne zjawisko odnajdujemy w\u015br\u00f3d laureat\u00f3w Literackiej Nagrody Nobla. Wielcy pomini\u0119ci (np. \u015bp. Zbigniew Herbert) i nagrodzone miernoty (Dario Fo czy Elfriede Jelinek). Co z kolei nieuchronnie nasuwa my\u015bl, \u017ce kryterium nagradzania jest zupe\u0142nie inne. A mianowicie „tolerancja” rozumiana jako chrystianofobia oraz „demokracja i prawa cz\u0142owieka” – dla wszystkich, tylko nie dla tych, kt\u00f3rzy broni\u0107 si\u0119 nie mog\u0105 (jak np. ludzie nienarodzeni).
\r\n
\r\n„Sw\u00f3j do swego po swoje”<\/strong>
\r\nTrzydzie\u015bci lat temu laureatk\u0105 Pokojowej Nagrody Nobla zosta\u0142a b\u0142. Matka Teresa z Kalkuty – wielka reprezentantka cywilizacji \u017cycia, kt\u00f3ra uczy\u0142a, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 pokoju w sytuacji, gdy matka zabija dziecko w swoim \u0142onie. W 2009 r. Pokojow\u0105 Nagrod\u0119 Nobla dosta\u0142 Obama – wielki protagonista cywilizacji \u015bmierci, kt\u00f3ry od lat walczy\u0142 przeciw ochronie nawet tych dzieci, kt\u00f3re cudem przetrwa\u0142y „p\u00f3\u017ane aborcje”, kt\u00f3ry robi wszystko, by niszczy\u0107 instytucj\u0119 rodziny (por. ca\u0142\u0105 kampani\u0119 na rzecz tzw. praw gej\u00f3w). Zwa\u017cywszy jednak na to, \u017ce norweski Komitet Noblowski decyduj\u0105cy o nagrodzie jest de facto cia\u0142em politycznym wy\u0142anianym przez norweski parlament (Storting), zdominowany aktualnie przez lewic\u0119 – nie dziwi nic. „Sw\u00f3j do swego po swoje” – oto najkr\u00f3tszy komentarz do tego, czym sta\u0142a si\u0119 w ostatnich latach Pokojowa Nagroda Nobla.<\/p>\r\n\r\n

\"\"
\r\nProf. Grzegorz Kucharczyk<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"9 pa\u017adziernika 2009 r. Komitet Noblowski w Oslo przyzna\u0142 Pokojow\u0105 Nagrod\u0119 Nobla prezydentowi USA Barackowi Obamie. Za co? W najwi\u0119kszym skr\u00f3cie – za to, \u017ce jest. W domy\u015ble, \u017ce jest „anty-Bushem” – nie tylko, gdy chodzi o kwesti\u0119 irack\u0105, ale r\u00f3wnie\u017c o hojne wspieranie z bud\u017cetu USA mi\u0119dzynarodowych agend walcz\u0105cych o „r\u00f3wnouprawnienie kobiet” (czytaj: prawo […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[21,20],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14886"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14886"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14886\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14886"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14886"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14886"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}