{"id":1428,"date":"2007-12-04T12:24:53","date_gmt":"2007-12-04T12:24:53","guid":{"rendered":""},"modified":"-0001-11-30T00:00:00","modified_gmt":"-0001-11-30T04:00:00","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=1428","title":{"rendered":"Regiony w Imperium Europejskim – Tomasz Gabi\u015b<\/em>"},"content":{"rendered":"

Przy rozpatrywaniu problematyki regionalizacji uwzgl\u0119dnienie kontekstu integracji europejskiej narzuca si\u0119 w spos\u00f3b w\u0142a\u015bciwie oczywisty. Wyczuwamy intuicyjnie, \u017ce istnieje zwi\u0105zek pomi\u0119dzy regionalizacj\u0105 a zjednoczeniem Europy. Natura tego zwi\u0105zku jest wieloraka, ale ja pragn\u0119 skupi\u0107 si\u0119 na wy\u0142\u0105cznie na problematyce politycznej. Nale\u017cy bowiem zauwa\u017cy\u0107, \u017ce idea regionalizacji ma sw\u00f3j polityczny wymiar i s\u0142u\u017cy osi\u0105gni\u0119ciu pewnych cel\u00f3w politycznych.
\r\n<\/div>\r\n

\r\n\r\n Na pocz\u0105tek kilka uwag natury porz\u0105dkuj\u0105cej.
\r\n
\r\n Niemiecki autor Hermann Lűbbe w swoim artykule „Wielki i ma\u0142y \u015bwiat. Regionalizm jako ruch europejski” wylicza sze\u015b\u0107 rodzaj\u00f3w regionalizmu:
\r\n
\r\n 1. etniczne mniejszo\u015bci zyskuj\u0105 lub umacniaj\u0105 prawa i autonomi\u0119 w ramach pa\u0144stwa narodowego (Po\u0142udniowy Tyrol, S\u0142owe\u0144cy na po\u0142udniu Austrii)
\r\n 2.\toderwanie od pa\u0144stwa narodowego (separatyzm) i utworzenie w\u0142asnego pa\u0144stwa: Baskowie, Korsyka\u0144czycy
\r\n 3.\tseparacja administracyjna w ramach pa\u0144stwa narodowego np. utworzenie w\u0142asnego kantonu jurajskiego w Szwajcarii
\r\n 4.\tregionalizm w znaczeniu federalizmu – dawne wsp\u00f3lnoty etniczne lub historyczne regiony walcz\u0105 przeciw centralizmowi
\r\n 5. i 6. Regionalizm „euroregiony” czyli wsp\u00f3\u0142praca ponad granicami pa\u0144stw czy to z powod\u00f3w, powiedzmy technicznych, (wsp\u00f3lne rozwi\u0105zywanie problem\u00f3w) czy z powod\u00f3w wsp\u00f3lnoty j\u0119zykowej, historycznej, kulturalnej.
\r\n
\r\n Wszystkie te formy regionalizmu by\u0142y od dawna obecne w Europie, ale idea regionalizacji nabiera szczeg\u00f3lnej dynamiki po drugiej wojnie \u015bwiatowej i wyst\u0119puje jako jedna z idei przewodnich u ideolog\u00f3w i teoretyk\u00f3w zjednoczenia Europy takich jak np. Denis de Rougemont czy Henri Brugmans a \u017ar\u00f3d\u0142em jej popularno\u015bci jest fakt kryzysu europejskiego pa\u0144stwa narodowego. Niemiecki autor Friedrich Hielscher zwi\u0105zany z tzw. Rewolucj\u0105 Konserwatywn\u0105, w swojej ksi\u0105\u017cce Rzesza z 1931 roku a tak\u017ce w artyku\u0142ach i innych publikacjach z tamtego okresu postulowa\u0142 rozbicie wszystkich europejskich pa\u0144stw narodowych na regiony, z kt\u00f3rych w nast\u0119pnym kroku powsta\u0142aby nowa ponadnarodowa ca\u0142o\u015b\u0107. Ten\u017ce Friedrich Hielscher relacjonuje w swoich powojennych wspomnieniach spotkanie, jakie mia\u0142 w 1947 roku z p\u00f3\u017aniejszym pierwszym prezydentem RFN Theodorem Heussem. Heuss zapyta\u0142 Hielschera: „Co obecnie uzna\u0142by\u015b pan za dobre z tego, co mog\u0142oby si\u0119 wydarzy\u0107”. Na to Hielscher: „Dosiad\u0142em mojego ulubionego konika: likwidacja pa\u0144stw narodowych i odnowienie dawnych plemion w charakterze cz\u0142onk\u00f3w federacji zachodnioeuropejskiej, w kt\u00f3rej zatem nie istnieliby ani Niemcy, ani Francuzi czy W\u0142osi albo Brytyjczycy , albo Hiszpanie, lecz tylko Śl\u0105zacy, Bawarczycy, Franko\u0144czycy wschodni, zachodni i nadre\u0144scy, Szwabi, Allemanowie, Alzatczycy, Szwajcarzy, Burgundowie, Lombardowie, Andaluzyjczycy, Katalo\u0144czycy, Baskowie, Flamandowie, Holendrzy, Fryzyjczycy, Szkoci, Breto\u0144czycy, Irlandczycy, Walijczycy, Anglicy, Norwegowie, Du\u0144czycy, mieszka\u0144cy Szlezwiku i Holsztyna, Meklemburczycy, Jutowie, Szwedzi i tak dalej”
\r\n
\r\n Z kolei Ernst Jünger w napisanym w 1943 a opublikowanym na prze\u0142omie 1944\/45 roku manife\u015bcie „Pok\u00f3j” stwierdza\u0142: Europa mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 ojczyzn\u0105, jednak pozostanie wiele matczyzn (Mutterländer), pozostan\u0105 strony rodzinne w swojej przestrzeni. W tych ramach wielkie i ma\u0142e narody b\u0119d\u0105 mocniej rozkwita\u0142y ni\u017c dotychczas. Gdy wyga\u015bnie konkurencja pa\u0144stw narodowych, mo\u017ce np. Alzatczyk \u017cy\u0107 jako Niemiec albo jako Francuz, nie b\u0119d\u0105c zmuszonym by\u0107 jednym lub drugim. Przede wszystkim mo\u017ce on jako Alzatczyk \u017cy\u0107 tak jak mu si\u0119 podoba. (…) W nowym domu, mo\u017cna swobodniej ni\u017c w starych domach, \u017cy\u0107 jako Breto\u0144czyk, Łu\u017cyczanin, Bask, Krete\u0144czyk lub Sycylijczyk”.
\r\n
\r\n Nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce „ostatnia wojna europejska” stoczona zosta\u0142a w latach 1939-1941. Ta wojna, w kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wne mocarstwa europejskie samodzielnie chcia\u0142y uzyska\u0107 wielko\u015b\u0107 i jak najwi\u0119ksz\u0105 suwerenno\u015b\u0107, zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ustanowieniem kontynentalnej dominacji polityczno-militarnej Rzeszy Niemieckiej, kt\u00f3ra z jednej strony pod wzgl\u0119dem ideologiczno-politycznym by\u0142a pa\u0144stwem narodowym ale jej kontynentalna hegemonia przekszta\u0142ci\u0142a j\u0105 w swoiste Imperium Germanicum czyli tw\u00f3r ponadnarodowy. To by\u0142 pierwszy etap kryzysu europejskiego pa\u0144stwa narodowego. Drugi etap to lata 1941-45, kiedy to wojna zamienia si\u0119 w starcie Imperium Germanicum, Imperium Sovieticum i Imperium Americanum. W tym starciu europejskie pa\u0144stwa narodowe ju\u017c de facto nie odgrywaj\u0105 \u017cadnej roli. Trzeci etap nast\u0119puje po II wojnie \u015bwiatowej, kiedy pa\u0144stwa europejskie po utracie swojej pozycji politycznej, w\u0142\u0105czone zostaj\u0105 do stref wp\u0142yw\u00f3w USA i Zwi\u0105zku Sowieckiego. Ich armie staj\u0105 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 imperialnych system\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Trac\u0105 one swoje terytoria zamorskie, trac\u0105 presti\u017c mi\u0119dzynarodowy, trac\u0105 swoj\u0105 pozycj\u0119 w polityce \u015bwiatowej. Odpowiedzi\u0105 na t\u0119 sytuacj\u0119 jest koncepcja jedno\u015bci europejskiej, kt\u00f3ra zak\u0142ada przesuni\u0119cie wielu kompetencji ze szczebla stolic dawnych pa\u0144stw narodowych a teraz de facto prowincji narodowych obu imperi\u00f3w na szczebel kontynentalny. Cytowany wy\u017cej Ernst Jünger pisa\u0142 w manife\u015bcie Pok\u00f3j: „Tak jak w pierwszej wojnie \u015bwiatowej monarchie zosta\u0142y zwyci\u0119\u017cone przez demokracje, tak w drugich, pot\u0119\u017cniejszych zmaganiach pa\u0144stwa narodowe starego stylu przezwyci\u0119\u017cone zosta\u0142y przez imperia”. Po pierwszej wojnie \u015bwiatowej , pisze Jünger, w Europie rozwin\u0119\u0142y si\u0119 narodowe demokracje, II wojna \u015bwiatowa jest wojn\u0105 ku jedno\u015bci, a pok\u00f3j w Europie oznacza stworzenie Imperium Europejskiego:
\r\n
\r\n„Ojczyznom nie wolno tworzy\u0107 sobie nowych przestrzeni cudzym kosztem; ich wzrost nast\u0119powa\u0107 musi raczej w porozumieniu i z pomoc\u0105 wszystkich uczestnik\u00f3w. To znaczy, stare granice musz\u0105 upa\u015b\u0107 w wyniku powstania nowych konfederacji, i nowe, wi\u0119ksze imperia musz\u0105 zjednoczy\u0107 narody. To jest jedyna droga, na kt\u00f3rej zatargi pomi\u0119dzy bra\u0107mi mog\u0105 zosta\u0107 zako\u0144czone sprawiedliwie i z korzy\u015bci\u0105 dla ka\u017cdego.
\r\n
\r\n Je\u015bli kiedykolwiek, to w\u0142a\u015bnie dzisiaj nadesz\u0142a chwila zjednoczenia, chwila, w kt\u00f3rej Europa ukonstytuuje si\u0119 poprzez za\u015blubiny swoich narod\u00f3w, nada sobie suwerenne prawa i konstytucj\u0119. T\u0119sknota za t\u0105 jedno\u015bci\u0105 jest starsza ni\u017c korona Karola Wielkiego, ale nigdy nie by\u0142a tak pal\u0105ca, tak nagl\u0105ca jak w naszych czasach.
\r\n
\r\n Europa musi zosta\u0107 stworzona ze swych cz\u0142on\u00f3w, w\u00f3wczas zrodzi si\u0119 nowe \u017cycie, mocny oddech, rozleglejszy krwioobieg. Cz\u0142owiek stoi tutaj wobec prometejskiego dzie\u0142a. Ale nie brakuje wzor\u00f3w i sposob\u00f3w. Wymieni\u0107 mo\u017cna tutaj utworzenie jednolitych pa\u0144stw przez Bismarcka i Cavoura, jak wcze\u015bniej przez Cromwella i Richelieu. Tak samo jak kiedy\u015b z dynastii i okruch\u00f3w starych cesarstw urodzi\u0142y si\u0119 narody, tak musz\u0105 one dzisiaj stopi\u0107 si\u0119 w jedno Imperium. Nie cierpimy na niedostatek modeli i wzorc\u00f3w, \u015bwiat zna pa\u0144stwa, w kt\u00f3rych jednocz\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cne narody, rasy i j\u0119zyki. Nale\u017c\u0105 do nich Stany Zjednoczone Ameryki, Zwi\u0105zek Sowiecki i imperium angielskie. W tych tworach wykrystalizowa\u0142a si\u0119 suma politycznych do\u015bwiadcze\u0144. Do tych do\u015bwiadcze\u0144 mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107. Przy konstytuowaniu Europy chodzi o to, aby przestrzeni, kt\u00f3r\u0105 rozcz\u0142onkowa\u0142 rozw\u00f3j historyczny, nada\u0107 geopolityczn\u0105 jedno\u015b\u0107” Jünger wi\u0105\u017ce wi\u0119c w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 budow\u0119 Imperium Europejskiego i odrodzenie region\u00f3w, ma\u0142ych narod\u00f3w, krain etc. Ten zwi\u0105zek jest logicznym i nieuchronnym nast\u0119pstwem przej\u015bcia od idei narodowo-demokratycznej ku europejskiej idei imperialnej. W wyniku tego procesu uwolniona zostaje dynamika regionalizmu , blokowanego wcze\u015bniej przez pa\u0144stwo narodowe, kt\u00f3re oparte by\u0142o na koncepcji jakobi\u0144skiej. Ta jakobi\u0144ska koncepcja europejskiego pa\u0144stwa narodowego zast\u0105piona zostaje przez koncepcj\u0119 imperialn\u0105.
\r\n
\r\n Ameryka\u0144ski autor Francis Parker Yockey pisa\u0142 w 1948 roku:
\r\n
\r\n„Po ca\u0142ej Europie kr\u0105\u017cy dzi\u015b wielka, ponadindywidualna idea, idea Imperium Europejskiego, sta\u0142ej i doskona\u0142ej unii lud\u00f3w i narod\u00f3w Europy. Ta idea zawiera w sobie ca\u0142\u0105 tre\u015b\u0107 przysz\u0142o\u015bci, poniewa\u017c je\u015bli idea ta nie zostanie urzeczywistniona, to nie b\u0119dzie \u017cadnej europejskiej przysz\u0142o\u015bci. Zbudowanie Imperium Europejskiego i urzeczywistnienie b\u0119d\u0105cego bosk\u0105 emanacj\u0105 europejskiej woli nieograniczonego politycznego imperializmu. poczucie wsp\u00f3lnoty wszystkich Europejczyk\u00f3w. Angielski, niemiecki, francuski, w\u0142oski, hiszpa\u0144ski oznaczaj\u0105 dzi\u015b nazwy geograficzne i j\u0119zykowe warianty. Tak samo jak inne skarby wytworzone przez nasz\u0105 wielk\u0105 kultur\u0119, b\u0119d\u0105 one trwa\u0107 nadal, ale nie s\u0105 one dzi\u015b okre\u015bleniami politycznymi. Lokalne kultury w Europie mog\u0105 by\u0107 tak zr\u00f3\u017cnicowane jak im si\u0119 podoba, i cieszy\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 pe\u0142n\u0105 autonomi\u0105 w Imperium Europejskim, ale nacisk wertykalnego nacjonalizmu przestanie istnie\u0107. Narody jako struktury polityczne s\u0105 martwe, poniewa\u017c narodzi\u0142a si\u0119 Europa. (…)
\r\n
\r\n Kryzys europejskiego pa\u0144stwa narodowego, os\u0142abienie nacisku wertykalnego nacjonalizmu, przep\u0142yw w\u0142adzy na p\u0142aszczyzn\u0119 ponadnarodow\u0105 ku Imperium Europejskiemu otwieraj\u0105 przestrze\u0144 dla ruch\u00f3w, kt\u00f3re lokuj\u0105 swoje dzia\u0142anie poni\u017cej p\u0142aszczyzny pa\u0144stwa narodowego a wi\u0119c ruch\u00f3w regionalistycznych. Historia zatacza kr\u0105g, na wy\u017cszym poziomie powtarza si\u0119 sytuacja z przesz\u0142o\u015bci:
\r\n Je\u015bli Europa sta\u0142a si\u0119 politycznym i gospodarczym rewirem \u0142owieckim dla obu supermocarstw to z powodu swojego archaicznego rozdrobnienia na narody. Rozdrobnienie Europy, kt\u00f3re od stu lat przejawia si\u0119 w bratob\u00f3jczych wojnach, sprawi\u0142o, \u017ce z\u0142amane zosta\u0142o panowanie Europy nad \u015bwiatem. W wojnie 1939-1945 r\u00f3wnocze\u015bnie z Niemcami zwyci\u0119\u017cona zosta\u0142a ca\u0142a Europa. Podj\u0119ta przez Niemcy pr\u00f3ba zjednoczenia Europy nie powiod\u0142a si\u0119 w tej mierze, w jakiej opar\u0142y one to zjednoczenie na podwalinie nacjonalistycznej, co odpowiada\u0142o dok\u0142adnie tej chorobie, kt\u00f3ra by\u0142a przyczyn\u0105 s\u0142abo\u015bci Europy demokraci). Wi\u0119kszo\u015b\u0107 pope\u0142nia zdrad\u0119 nie\u015bwiadomie: poprzez swoj\u0105 niezdolno\u015b\u0107 zrozumienia, \u017ce ojczyzna nie jest martwym reliktem przesz\u0142o\u015bci, lecz b\u0119d\u0105c\u0105 w procesie stawania si\u0119, \u017cyw\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 stwarza si\u0119 dla przysz\u0142o\u015bci. To jest prawdziwy sens historii. Kiedy kr\u00f3lowie jednoczyli Francj\u0119, mogli Breto\u0144czycy krzycze\u0107 o zdradzie ich idei ojczyzny. To samo robili Bawarczycy, kiedy Bismarck jednoczy\u0142 Niemcy. Jednak historycznie rzecz bior\u0105c Breto\u0144czycy i Bawarczycy nie mieli racji, kiedy czepiali si\u0119 idei ojczyzny, kt\u00f3ra by\u0142a tylko reliktem przesz\u0142o\u015bci, ich prawdziwa ojczyzna znajdowa\u0142a si\u0119 przed nimi: to by\u0142a Francja, to by\u0142y Niemcy: jedyna mo\u017cliwo\u015b\u0107, aby nie zosta\u0107 zniewolonym przez ju\u017c zjednoczone, wi\u0119ksze pa\u0144stwa. Breto\u0144czykami i Bawarczykami naszej epoki, epoki wielkich politycznych ca\u0142o\u015bci, s\u0105 wlok\u0105cy si\u0119 w ogonie nacjonali\u015bci francuscy, niemieccy, w\u0142oscy, angielscy, belgijscy, holenderscy, hiszpa\u0144scy itd. Poniewa\u017c s\u0105 oni niezdolni do stworzenia sobie prawdziwej koncepcji ojczyzny, a mianowicie koncepcji ojczyzny, kt\u00f3ra si\u0119 staje. przezwyci\u0119\u017caj\u0105c opisane sprzeczno\u015bci i u\u015bwiadamiaj\u0105c sobie bezwarunkow\u0105 konieczno\u015b\u0107 swojej jedno\u015bci jako jednej ojczyzny. (…)Europa nie uniknie \u015bmiertelnego zagro\u017cenia jakim jest obca kolonizacja, je\u015bli nie zlikwiduje szybko i dok\u0142adnie jedynej przyczyny swojej wrodzonej s\u0142abo\u015bci: rozbicia na \u015bmiesznie ma\u0142e i tragicznie bezsilne narody w czasach, w kt\u00f3rych nowe wymiary planety pozwalaj\u0105 przetrwa\u0107 tylko kontynentalnym, politycznym i gospodarczym ca\u0142o\u015bciom”.
\r\n
\r\n Owi, wspomniani przez Thiriarta Breto\u0144czycy czy Bawarczycy zduszeni kiedy\u015b przez pa\u0144stwo narodowe odzyskuj\u0105 na nowo swoje znaczenie, poniewa\u017c pa\u0144stwo narodowe prze\u017cywa kryzys, traci wa\u017cne kompetencje na rzecz o\u015brodka w\u0142adzy kontynentalnej. Zmierzch pa\u0144stwa narodowego spowodowany sytuacj\u0105 historyczn\u0105 Europy i przej\u015bciem ku Imperium Europejskiemu w spos\u00f3b automatyczny wyzwala si\u0142y regionalne w r\u00f3\u017cnej postaci (regionali\u015bci, independenty\u015bci, separaty\u015bci), natomiast dawn\u0105 rol\u0119 Breto\u0144czyk\u00f3w czy Bawarczyk\u00f3w przej\u0119li europejscy nacjonali\u015bci – wrogowie Imperium Europejskiego, przywi\u0105zani do pa\u0144stwa narodowego jako do swojej jedynej ojczyzny.
\r\n
\r\n Go\u0142ym okiem mo\u017cemy dostrzec, \u017ce w miar\u0119 jak post\u0119puje integracja Europy procesy regionalizacyjne w r\u00f3\u017cnej formie nasilaj\u0105 si\u0119 . Przepowiada si\u0119, \u017ce np. Wielka Brytania podzieli si\u0119 na Wali\u0119, Szkocj\u0119 i Angli\u0119 w ci\u0105gu kilkunastu lat, za\u015b Anglia podzieli si\u0119 na kilka region\u00f3w: Wessex, Middle England, P\u00f3\u0142noc. Ju\u017c dzisiaj niekt\u00f3re ugrupowania regionalistyczne protestuj\u0105 nie przeciw brytyjskiemu ale przeciw szkockiemu czy angielskiemu nacjonalizmowi. Belgia jak zauwa\u017cy\u0142 pewien komentator istnieje jeszcze tylko dlatego, \u017ce istnieje wsp\u00f3lny, jeden system opieki socjalnej i ubezpiecze\u0144, je\u015bli on upadnie Walonowie i Flamandowie rozejd\u0105 si\u0119, we Francji Korsykanie mog\u0105 uzyska\u0107 znaczn\u0105 autonomi\u0119, kto wie czy w ko\u0144cu nie powstanie jakie\u015b pa\u0144stewko baskijskie. Katalonia, Kornwalia, Okcytania, Fryzja, Walonia, Padania coraz wyra\u017aniej zaznaczaj\u0105 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na mapie Europy. Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce regionalizacja czy to jako podzia\u0142 na krainy, czy jako d\u0105\u017cenie do autonomii czy wr\u0119cz separacji ma\u0142ych europejskich narod\u00f3w i quasi – narod\u00f3w jest wynikiem integracji europejskiej rozumianej jako pozbawienie w\u0142adzy politycznej stolic du\u017cych europejskich pa\u0144stw narodowych czy raczej , je\u015bli patrze\u0107 z szerszej politycznej perspektywy, du\u017cych prowincji narodowych.
\r\n
\r\n Dodajmy tutaj, \u017ce to\u017csamo\u015b\u0107 regionalna mo\u017ce by\u0107 zjawiskiem samoistnym i wynikaj\u0105cym z \u017cywej tradycji, ale jest r\u00f3wnie\u017c wytwarzana, organizowana i propagowana ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych. Istnieje \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek pomi\u0119dzy to\u017csamo\u015bci\u0105 regionaln\u0105 a przemianami politycznymi. Nale\u017cy wskaza\u0107 na kilka z nich. Pa\u0144stwo narodowe d\u0105\u017c\u0105ce do wielko\u015bci i suwerenno\u015bci ma do dyspozycji armi\u0119, kt\u00f3rej \u017co\u0142nierze musz\u0105 by\u0107 wychowywani w duchu silnie narodowym, propaganda pa\u0144stwowa musi kreowa\u0107 wroga i demonizowa\u0107 go . Jest to szczeg\u00f3lnie wa\u017cne w armiach z przymusowego poboru. Dzisiaj w wyniku rozwoju techniki wielkie armie z masowego poboru zaczynaj\u0105 stopniowo zanika\u0107, co czyni zb\u0119dn\u0105 mobilizacj\u0119 propagandow\u0105 poborowych w duchu politycznego nacjonalizmu. R\u00f3wnocze\u015bnie integracja europejska powoduje, \u017ce europejskie pa\u0144stwo narodowe przestaje desygnowa\u0107 na wroga inne europejskie pa\u0144stwo narodowe. Poniewa\u017c stosunki pomi\u0119dzy pa\u0144stwami narodowymi przestaj\u0105 mie\u0107 charakter stricte polityczny, to zb\u0119dna staje si\u0119 propaganda narodowa potrzebna wcze\u015bniej jako legitymizacja zewn\u0119trznej ekspansji. \u017badne europejskie pa\u0144stwo narodowe nie ma wroga w Europie, wroga mo\u017ce mie\u0107 tylko Europa jako ca\u0142o\u015b\u0107. Wewn\u0105trz Imperium musi panowa\u0107 pok\u00f3j, co ka\u017cd\u0105 narodow\u0105 propagand\u0119, kt\u00f3ra zawsze zawiera jakie\u015b ostrze przeciw innym narodom, czyni zb\u0119dn\u0105 a nawet niebezpieczn\u0105, bo mo\u017ce ona wywo\u0142ywa\u0107 wa\u015bnie i konflikty po\u015br\u00f3d narod\u00f3w europejskich a to by\u0142oby os\u0142abieniem wewn\u0119trznym Imperium.
\r\n
\r\n Jest wi\u0119c tak, ze to\u017csamo\u015b\u0107 narodowa traci swoje oparcie w instytucjach politycznych pa\u0144stwa narodowego, przestaje by\u0107 wspierana przez propagand\u0119 polityczn\u0105, zanika jej twardo\u015b\u0107, ostro\u015b\u0107 i intensywno\u015b\u0107. W miar\u0119 jak Imperium Europejskie b\u0119dzie nabiera\u0142o politycznej substancji, zanika\u0107 b\u0119d\u0105 napi\u0119cia polityczne pomi\u0119dzy narodami europejskimi. Polityka przenosi si\u0119 na wy\u017cszy, imperialny poziom i tym samym to\u017csamo\u015b\u0107 narodowa ulega depolityzacji. Mo\u017cna powiedzie\u0107, ze narody europejskie staja si\u0119 tym, co Niemcy nazywaj\u0105 Kulturnation, a przestaj\u0105 by\u0107 narodami politycznymi. W spos\u00f3b oczywisty ma to wp\u0142yw na odrodzenie to\u017csamo\u015bci regionalnej i lokalnej, kt\u00f3re mog\u0142y by\u0107 taktowane jako zagro\u017cenie polityczne przez w\u0142adze pa\u0144stwa narodowego, ale nie s\u0105 zagro\u017ceniem politycznym dla Imperium. To\u017csamo\u015b\u0107 lokalna i regionalna \u0142atwiej te\u017c ni\u017c twarda to\u017csamo\u015b\u0107 narodowa wkomponowuje si\u0119 w to\u017csamo\u015b\u0107 europejsk\u0105, kt\u00f3rej pobudzanie i wzmacnianie le\u017cy w oczywistym interesie politycznym o\u015brodk\u00f3w w\u0142adzy imperialnej.
\r\n
\r\n Obserwujemy dzisiaj kolejny etap walki o w\u0142adz\u0119 nad Europ\u0119. O\u015brodki w\u0142adzy kontynentalnej chc\u0105 przechwyci\u0107 ze szczebla pa\u0144stw narodowych te kompetencje, kt\u00f3re te pa\u0144stwa dotychczas posiada\u0142y, aczkolwiek cz\u0119sto symbolicznie je\u015bli uwzgl\u0119dni\u0107 ich status polityczny w ramach Imperium Americanum i Imperium Sovieticum a dzi\u015b w ramach Imperium Americanum (Zbigniew Brzezi\u0144ski otwarcie i bez ogr\u00f3dek okre\u015bli\u0142 Europ\u0119 jako „ameryka\u0144ski protektorat”).
\r\n Stworzenie kontynentalnego o\u015brodka realnej w\u0142adzy politycznej zak\u0142ada istnienie europejskiej waluty, europejskich si\u0142 zbrojnych, europejskiej dyplomacji, europejskich s\u0142u\u017cb specjalnych (wywiad i kontrwywiad), europejskiego biura \u015bledczego, pewnych instytucji prokuratorskich. Wszystko to istnieje ju\u017c w pewnych zal\u0105\u017ckowych formach . Obecnie europejska elita imperialna stoi jak gdyby na rozdro\u017cu – albo przyspieszy integracj\u0119 i stworzy jeden realny o\u015brodek w\u0142adzy imperialnej albo te\u017c, je\u015bli zabraknie jej talentu politycznego i woli politycznej, zmobilizuje w pa\u0144stwach (prowincjach) narodowych si\u0142y polityczne, kt\u00f3re swoj\u0105 szans\u0119 zdobycia w\u0142adzy widz\u0105 nie w walce o miejsce w elicie imperialnej ale w walce o w\u0142adz\u0119 nad prowincj\u0105 (wol\u0105 by\u0107 pierwsi w Warszawie ni\u017c kt\u00f3rzy\u015b tam w imperialnej centrali).
\r\n
\r\n Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce elita imperialne jest zdecydowana budowa\u0107 i utrwala\u0107 Imperium Europejskie. Aby tego dokona\u0107 musi przezwyci\u0119\u017cy\u0107 op\u00f3r pewnych od\u0142am\u00f3w elit w\u0142adaj\u0105cych du\u017cymi prowincjami narodowymi. I tu pojawia si\u0119 szansa dla region\u00f3w, dla ma\u0142ych narod\u00f3w, dla quasi- narod\u00f3w, dla wszystkich, kt\u00f3rzy dzia\u0142aj\u0105 poni\u017cej poziomu dotychczasowych pa\u0144stw narodowych w Europie.
\r\n
\r\n Mamy tu do czynienia z klasycznym uk\u0142adem walki o w\u0142adz\u0119, kt\u00f3ry obserwowa\u0107 mo\u017cna w r\u00f3\u017cnych okresach historii i w r\u00f3\u017cnych sytuacjach: uk\u0142adem polegaj\u0105cym na sojuszu tych co na samej g\u00f3rze z tymi, co na dole przeciw tym , kt\u00f3rzy s\u0105 pomi\u0119dzy nimi. Bertrand de Jouvenel w swoim traktacie „O w\u0142adzy” opisuje walk\u0119 kr\u00f3l\u00f3w z arystokracj\u0105, baronami i ksi\u0105\u017c\u0119tami czyli z oligarchami, kt\u00f3rzy s\u0105 dla niego zagro\u017ceniem i forsuj\u0105 swoje partykularne interesy. Aby ich os\u0142abi\u0107 musi si\u0119 odwo\u0142a\u0107 do „przedstawicieli ludu”, do mieszcza\u0144stwa, „stanu trzeciego” itp. Tak samo europejska centrala imperialna wchodzi sojusz z si\u0142ami regionalnymi dzia\u0142aj\u0105cymi poni\u017cej poziomu pa\u0144stw (prowincji narodowych), aby os\u0142abi\u0107 w\u0142adz\u0119 na tym szczeblu , gdy\u017c jej si\u0142a przeszkadza w tworzeniu Imperium i jego umocnieniu. Z punktu widzenia Imperium Europejskiego nawet swego rodzaju regionalny nacjonalizm czy nacjonalizm ma\u0142ych narod\u00f3w lub quasi-narod\u00f3w nie jest niebezpieczny politycznie, albowiem taki jest on tylko w ramach struktury w\u0142adzy prowincji narodowych ale nie w ramach struktury imperialnej. Regiony nie maj\u0105 si\u0142y politycznej i takich instrument\u00f3w w\u0142adzy jakie maj\u0105 du\u017ce pa\u0144stwa (prowincje) narodowe. Jedynie te du\u017ce prowincje narodowe kumuluj\u0105 w sobie potencja\u0142 polityczny, kt\u00f3ry mo\u017ce zosta\u0107 u\u017cyty w celu realizacji w\u0142asnych partykularnych interes\u00f3w politycznych mog\u0105cych zagrozi\u0107 integralno\u015bci Imperium. Si\u0142y od\u015brodkowe umiejscowione w pa\u0144stwach (prowincjach) narodowych s\u0105 zagro\u017ceniem dla Imperium, natomiast si\u0142y regionalne nie s\u0105 z punktu widzenia Imperium si\u0142ami od\u015brodkowymi – si\u0142ami od\u015brodkowymi s\u0105 one jedynie z punktu widzenia centralnych o\u015brodk\u00f3w w\u0142adzy du\u017cych europejskich pa\u0144stw (prowincjami) narodowych. Regiony nie mog\u0105 desygnowa\u0107 innego regionu na wroga politycznego, nie d\u0105\u017c\u0105 do suwerenno\u015bci wobec Imperium, gdy\u017c s\u0105 zbyt ma\u0142e i s\u0142abe, nie maj\u0105 szansy ani mo\u017cliwo\u015bci, aby prowadzi\u0107 realn\u0105 polityk\u0119 zagraniczn\u0105 sprzeczn\u0105 z nadrz\u0119dnym interesem imperium. Innymi s\u0142owy: regiony nie s\u0105 bytami politycznymi w kontek\u015bcie Imperium, cho\u0107 s\u0105 nimi lub mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 w obr\u0119bie pa\u0144stwa narodowego. St\u0105d centralny o\u015brodek w\u0142adzy europejskiej w\u0142a\u015bnie w regionach widzi sojusznika, kt\u00f3ry nie zagra\u017ca integralno\u015bci, ca\u0142o\u015bci i niepodzielno\u015bci Imperium a zarazem mo\u017ce zapobiega\u0107 takiemu zagro\u017ceniu ze strony pa\u0144stw narodowych, kt\u00f3re mog\u0142yby pokusi\u0107 si\u0119 o oderwanie od imperium, o samodzieln\u0105 drog\u0119 ku suwerenno\u015bci i wielko\u015bci. Z kolei dla region\u00f3w, dla ma\u0142ych narod\u00f3w, dla wszelkiego rodzaju separatyzm\u00f3w etc. g\u0142\u00f3wnym wrogiem politycznym w skrajnych przypadkach, przeciwnikiem, rywalem a w skrajnych przypadkach wrogiem politycznym jest w\u0142adza prowincji narodowych (niekt\u00f3rzy regionali\u015bci twierdz\u0105, \u017ce walcz\u0105 „o zrzucenie tyranii Londynu, Rzymu czy Pary\u017ca”, m\u00f3wi\u0105 wr\u0119cz o tyranii kolonizator\u00f3w czy o obcej okupacji). Dlatego ich stosunek do europejskiej centrali imperialnej i integracji Europy jest pozytywny, poniewa\u017c uwa\u017caj\u0105, \u017ce Imperium da im wi\u0119cej swobody i autonomii ni\u017c pa\u0144stwa narodowe. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce wszystkie badania wykazuj\u0105, i\u017c zwolennicy regionalizacji s\u0105 zarazem najwi\u0119kszymi zwolennikami zjednoczenia Europy. Fritz Rene Alleman w tek\u015bcie „Bunt region\u00f3w” twierdzi, \u017ce istnieje jednoznaczny zwi\u0105zek miedzy regionalizmem a „europizmem”. Manifest Ruchu na Rzecz Anglii Środkowej stwierdza, \u017ce na naszych oczach rodzi si\u0119 nowa Europa, Europa stu flag, w kt\u00f3rej zachodz\u0105 dwa procesy: ruch w kierunku „paneuropejskim” i walka o regionaln\u0105 autonomi\u0119 : „Nowe si\u0142y spo\u0142eczne pojawi\u0142y si\u0119 w Europie: d\u0105\u017cenie do regionalnej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci i autonomii oraz rosn\u0105ce poczucie europejskiej to\u017csamo\u015bci. Polityka nadchodz\u0105cych dziesi\u0119cioleci b\u0119dzie si\u0119 opiera\u0107 na utrzymaniu tych si\u0142 w r\u00f3wnowadze, aby mog\u0142y dojrzewa\u0107”.
\r\n
\r\n Ideolodzy regionalizmu widz\u0105 jasno t\u0119 wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 obu proces\u00f3w. Flamand -Dyrektor O\u015brodka Badawczego Praw Narodowo\u015bci i Federalizmu w Brukseli dr Yvo Peters stwierdzi\u0142, \u017ce ci, kt\u00f3rzy najbardziej faworyzuj\u0105 regionaln\u0105 autonomi\u0119 s\u0105 zarazem tymi, kt\u00f3rzy najbardziej popieraj\u0105 integracj\u0119 europejsk\u0105. Peeters pisa\u0142: „Budowa (Europy) musi i\u015b\u0107 w dw\u00f3ch kierunkach: z jednej strony w g\u00f3r\u0119, ku ponadnarodowym o\u015brodkom decyzyjnym, z drugiej na d\u00f3\u0142 ku autonomicznym ca\u0142o\u015bciom. Oznacza to zerwanie z rz\u0105dami centralnymi 19. wieku”. Nowa Europa, pisze dalej Peeters, wymaga zniesienia istniej\u0105cych pa\u0144stw narodowych. Musz\u0105 one odst\u0105pi\u0107 swoje kompetencje na rzecz regionalnych i etnicznych wsp\u00f3lnot z jednej i na rzecz w\u0142adz europejskich z drugiej strony”.
\r\n
\r\n Przedstawiciel brytyjskiej Nowej Prawicy, redaktor pisma „The Scorpion” Michael Walker uwa\u017ca, \u017ce zjednoczona Europa powinna da\u0107 wi\u0119cej gospodarczej autonomii regionom, natomiast decyzje wojskowe i obronne powinny by\u0107 w r\u0119kach centralnych w\u0142adz europejskich. Davyd Robyns, redaktor pisma „Regionalist” i dzia\u0142acz regionalist\u00f3w hrabstwa Wessex stwierdzi\u0142: „Zak\u0142adam, \u017ce dla ochrony przysz\u0142o\u015bci europejskiej kultury potrzebne jest Europejskie „Imperium”. Powinna istnie\u0107 forma geopolitycznego parasola czy to zinstytucjonalizowana czy cho\u0107by metapolityczna. Bez tej ochrony dla europejskiej cywilizacji jako ca\u0142o\u015bci nie zaistnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107, aby pojedyncze regionalne kultury osi\u0105gn\u0119\u0142y mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyra\u017cenia samych siebie. (…)Europejska p\u0142aszczyzna podejmowania decyzji jest konieczna dla kwestii dotycz\u0105cych Europy jako ca\u0142o\u015bci i dla kwestii dotycz\u0105cych miejsca Europy w \u015bwiecie. Je\u015bli ma ona by\u0107 naprawd\u0119 europejska, to jej kalkulacje nie mog\u0105 by\u0107 zniekszta\u0142cane przez wielkie sub-europejskie ca\u0142o\u015bci. (…)Przysz\u0142o\u015b\u0107 naszego kontynentu wymaga, aby wi\u0119ksze pa\u0144stwa narodowe zosta\u0142y rozdrobnione. Nie wynika z tego, \u017ce powinny zosta\u0107 zlikwidowane; nie ma powodu dla kt\u00f3rego nie mog\u0142yby trwa\u0107 jako formalne ca\u0142o\u015bci, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rych tkane s\u0105 narodowe spektakle historyczne, ale jako si\u0142y polityczne nie mog\u0105 ju\u017c one domaga\u0107 si\u0119 naszego wsparcia. (…)Centralistyczny nacjonalizm niszczy\u0142 cz\u0119sto lokalne odr\u0119bno\u015bci, co przyczyni\u0142o si\u0119 do powstania charakteru narodowego i zast\u0105pi\u0142o organiczn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 ideologicznymi substytutami. Ciasnota pogl\u0105d\u00f3w sprawia\u0142a, \u017ce po\u015bwi\u0119cano d\u0142ugofalowe interesy na rzecz kr\u00f3tkofalowych zysk\u00f3w. Nie zapominaj\u0105c o tym, \u017ce uczucia le\u017c\u0105ce u podstaw nacjonalizmu mog\u0105 by\u0107 skierowane ku destruktywnym zachowaniom, nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce s\u0105 one zarazem \u017ar\u00f3d\u0142em kreatywno\u015bci, kt\u00f3ra zachowywa\u0142a i wzbogaca\u0142a nasze kulturalne dziedzictwo. S\u0105 one murem obronnym chroni\u0105cym przed politycznym i gospodarczym pragmatyzmem i nie mo\u017cemy sobie pozwoli\u0107 na to, \u017ceby je utraci\u0107. Kwestia, wobec kt\u00f3rej stoimy polega na tym, jak dopasowa\u0107 to, co zdrowe w nacjonalizmie, w ramach odrodzonej Europy, do kt\u00f3rej d\u0105\u017cymy”.
\r\n
\r\n Cytowany wy\u017cej Ernst Jünger stwierdzi\u0142 w po\u0142owie lat osiemdziesi\u0105tych, \u017ce pora rozsta\u0107 si\u0119 z poj\u0119ciem pa\u0144stwa narodowego, jakie jest dziedzictwem rewolucji francuskiej. Zdaniem Jüngera dalszy rozw\u00f3j proces\u00f3w zjednoczeniowych w Europie p\u00f3jdzie w kierunku rozmywania granic pa\u0144stwowych, a zarazem wzrostu znaczenia ma\u0142ych ojczyzn-region\u00f3w. Idea\u0142em niemieckiego pisarza jest europejskie „pa\u0144stwo powszechne”, „cesarstwo” b\u0119d\u0105ce federacj\u0105 ma\u0142ych wsp\u00f3lnot. To, co u Jüngera jest og\u00f3ln\u0105 wizj\u0105 , zostaje u wsp\u00f3\u0142czesnych zwolennik\u00f3w stworzenia Imperium Europejskiego, kt\u00f3rzy dostrzegaj\u0105 zale\u017cno\u015b\u0107 pomiedzy regionalizacj\u0105 a zjednoczeniem Europy, prze\u0142o\u017cone na j\u0119zyk bardziej konkretnych postulat\u00f3w politycznych. Francuski autor Guillaume Fay uwa\u017ca, \u017ce do stworzenia Imperium Europejskiego potrzebna jest wsp\u00f3lna waluta, wsp\u00f3lna przestrze\u0144 gospodarcza i wsp\u00f3lny system obronny, kt\u00f3re z kolei wymagaj\u0105 istnienia wsp\u00f3lnej egzekutywy ograniczonej do najistotniejszych dziedzin wielkiej polityki. Nie ma, wed\u0142ug Fay`a, \u017cadnej konieczno\u015bci, aby przenosi\u0107 na Europ\u0119 francuski model pa\u0144stwa narodowego, przeciwnie – Imperium jako „dobra Federacja” powinno by\u0107 oparte na autonomicznych regionach. Zdaniem Fay`a do regionu przynale\u017c\u0105 zakorzenienie i przywi\u0105zanie czyli mi\u0142o\u015b\u0107 ojczyzny, do narodu – patriotyzm, do Europy – nacjonalizm. Podobne idee zawarte s\u0105 w manife\u015bcie Klubu Politycznego Europejskiej Rewolucji Konserwatywnej MINERVE dzia\u0142aj\u0105cego w Metzu. Postuluje si\u0119 tam stworzenie stworzenie Imperium Europejskiego – struktury politycznej, kt\u00f3ra przekracza ciasne nacjonalizmy odziedziczone po XIX. stuleciu i pozwala chroni\u0107 historyczne i regionalne to\u017csamo\u015bci – nazwa MINERVE to skr\u00f3t od „Ruch na rzecz Imperium, Natury, Etyki, Region\u00f3w i Witalno\u015bci Europy”. Obecna rz\u0105dz\u0105ca Uni\u0105 Europejsk\u0105 elita imperialna nie musi tak otwarcie g\u0142osi\u0107, \u017ce regionalizacja jest wa\u017cnym warunkiem stworzenia prawdziwego Imperium Europejskiego, nie ulega jednak w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce ruchy regionalistyczne s\u0105 dla niej instrumentem politycznym , kt\u00f3ry wykorzystuje ona dla swoich cel\u00f3w czyli do umocnienia w\u0142adzy nad ca\u0142\u0105 Europ\u0105. Rzecz jasna, stopniowy proces pozbawiania pa\u0144stw (prowincji) narodowych ich w\u0142adzy potrzebny do osi\u0105gni\u0119cia cel\u00f3w imperialnych jest skomplikowany, gdy\u017c Imperium istnieje in statu nascendi i dopiero si\u0119 tworzy. . Nie jest ono jeszcze ca\u0142kowicie samodzielnym i suwerennym bytem politycznym i ci\u0105gle toczy si\u0119 walka o miejsce w elicie imperialnej i o opanowanie tworzonych instytucji centralnych Europy. To wyja\u015bnia, dlaczego cz\u0119\u015b\u0107 elit prowincji narodowych opiera si\u0119 regionalizacji a zarazem aspiruje do zaj\u0119cia miejsca w elicie imperialnej. Ich op\u00f3r nie wynika jednak z pryncypi\u00f3w politycznych ale ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w przyj\u0119tej taktyce politycznej. Przedstawiciele tych elit uwa\u017caj\u0105 , \u017ce nie nale\u017cy poprzez regionalizacj\u0119 pozbawia\u0107 si\u0119 przedwcze\u015bnie instrument\u00f3w w\u0142adzy nad prowincj\u0105, zanim nie ustal\u0105 si\u0119 stosunki si\u0142 wewn\u0105trz powstaj\u0105cej elity imperialnej. Regionalizacj\u0119 uwa\u017caj\u0105 za zagro\u017cenie , gdy\u017c widz\u0105 w niej os\u0142abienie w\u0142asnej pozycji w walce o opanowanie tworz\u0105cych si\u0119 kontynentalnych instytucji politycznych. Chc\u0105 dysponowa\u0107 jak najwi\u0119kszym potencja\u0142em politycznym w walce o miejsce w elicie imperialnej. Kiedy stosunki w\u0142adzy w elicie imperialnej w miar\u0119 si\u0119 ustabilizuj\u0105, wtedy regionalizacja p\u00f3jdzie pe\u0142n\u0105 par\u0105, gdy\u017c dawne pa\u0144stwa narodowe ju\u017c w spos\u00f3b oczywisty przekszta\u0142c\u0105 si\u0119 w prowincje narodowe, i nic nie b\u0119dzie sta\u0142o na przeszkodzie, aby dokonywa\u0107 takich czy innych reform administracyjno-terytorialnych wewn\u0105trz Imperium czyli przyznawa\u0107 autonomi\u0119 regionom, tworzy\u0107 nowe „pa\u0144stewka” etc. Dla elity imperialnej granice pomi\u0119dzy prowincjami oraz kszta\u0142t terytorialny tych prowincji s\u0105 istotne z punktu widzenia techniki administrowania Imperium, ale nie maj\u0105 jakiego\u015b szczeg\u00f3lnego znaczenia politycznego, gdy\u017c elita imperialna rz\u0105dzi tak czy inaczej ca\u0142ym imperium a namiestnicy prowincji wchodz\u0105 w jej sk\u0142ad. Oczywi\u015bcie gro\u017aba, \u017ce jacy\u015b namiestnicy prowincji mog\u0105 mie\u0107 nadmierne ambicje zawsze istnieje, ale jest ma\u0142a i wzrosn\u0105\u0107 mo\u017ce tylko w\u00f3wczas, gdy imperialna centrala os\u0142abnie, pogr\u0105\u017cy si\u0119 w niszcz\u0105cych walkach frakcyjnych itd.
\r\n
\r\n Mo\u017cna przewidywa\u0107, \u017ce to Imperium Europejskie b\u0119dzie administracyjnie podzielone z jednej strony na prowincje narodowe, cho\u0107 nie wiadomo w jakim dok\u0142adnie kszta\u0142cie i w jakiej liczbie , a poza tym b\u0119dzie mozaik\u0105 region\u00f3w, autonomicznych obszar\u00f3w, krain, ziem i „ksi\u0119stw”. W\u0142oska grupa Orion opr\u00f3cz podzia\u0142u W\u0142och na regiony postuluje, aby du\u017ce miasta jak Rzym, Genua, Turyn czy Mediolan mia\u0142y status analogiczny do staro\u017cytnych miasta-pa\u0144stw lub dawnych w\u0142oskich republik miejskich. Roy Pedersen w ksi\u0105\u017cce Jedna Europa, sto narod\u00f3w postuluje podzia\u0142 Europy na mikro narody, pa\u0144stwa –miasta, wolne miasta, j\u0119zykowe i etnokulturalne wsp\u00f3lnoty, historyczne regiony na bazie etnicznej lub innej czyli swego rodzaju „anarchi\u0119” w ramach Imperium Europejskiego. Weteran ruchu breto\u0144skich autonomist\u00f3w i autor ksi\u0105\u017cki Europa stu flag, (tytu\u0142 ten sta\u0142 si\u0119 has\u0142em wielu ruch\u00f3w regionalnych i autonomistycznych) Yann Foure pisa\u0142: „Realna, naturalna Europa, to Europa licznych ma\u0142ych pa\u0144stw, wielu narodowych wsp\u00f3lnot, „ksi\u0119stw” i wolnych miast, kt\u00f3re s\u0105 zjednoczone i skupione razem powy\u017cej p\u0142aszczyzny r\u00f3\u017cnic i odr\u0119bno\u015bci poprzez wsp\u00f3ln\u0105 cywilizacj\u0119 wykut\u0105 w czasie dw\u00f3ch tysi\u0105cleci”.
\r\n Jednak ta wsp\u00f3lna p\u0142aszczyzna cywilizacyjna b\u0119dzie mia\u0142a tak\u017ce sw\u00f3j wymiar polityczny: ponad narodami, ludami, plemionami, krainami, wolnymi miastami, regionami, „ksi\u0119stwami”, wsp\u00f3lnotami etnokulturalnymi istnie\u0107 b\u0119dzie tak jak przed wiekami centralny o\u015brodek w\u0142adzy imperialnej czyli jakie\u015b nowe wydanie europejskiej „monarchii uniwersalnej”, o kt\u00f3rej marzy\u0142 Dante, oczywi\u015bcie nie jakiej\u015b odrestaurowanej, muzealnej monarchii, ale takiej, kt\u00f3ra przyjmie formy dostosowane do warunk\u00f3w politycznych, technicznych i gospodarczych XXI. i XXII. wieku. Przychodzi czas nowych gibelin\u00f3w, kt\u00f3rzy przezwyci\u0119\u017c\u0105 op\u00f3r gwelf\u00f3w i stworz\u0105 Imperium Europejskie. Przychodzi dobry czas dla region\u00f3w.
\r\n
\r\n Nale\u017cy w tym miejscu skorygowa\u0107 nieco naiwne wyobra\u017cenia o regionalizacji, kt\u00f3r\u0105 rozumie si\u0119 niekiedy ide\u0119 antypolityczn\u0105, jako przejaw niepolitycznego ducha, kt\u00f3rego znamieniem jest odej\u015bcie od d\u0105\u017ce\u0144 do suwerenno\u015bci i wielko\u015bci, jako przeciwstawienie si\u0119 wielkiej polityce i wielkiej architekturze politycznej poprzez wysuni\u0119cie na pierwszy plan tego co, ma\u0142e, swojskie, przytulne, pacyfistyczne, spokojne, przejrzyste, tego co jest \u015bwiatem znanym i bliskim. Region jako struktura zdepolityzowana ma by\u0107 lekarstwem na polityk\u0119 si\u0142y, polityk\u0119 ambicji i ekspansji charakteryzuj\u0105c\u0105 europejskie pa\u0144stwa narodowe. W tym sensie regionalizm by\u0142by ucieczk\u0105 od polityki, ucieczk\u0105 od w\u0142adzy, ucieczk\u0105 od wielkich cel\u00f3w historycznych.
\r\n
\r\n Takie uj\u0119cie jest s\u0142uszne, kiedy regionalizacj\u0119 odnosimy do du\u017cych pa\u0144stw narodowych w Europie. Regionalizacja staje si\u0119 lekarstwem na niszcz\u0105ce konflikty i bratob\u00f3jcze wojny pomi\u0119dzy europejskimi pa\u0144stwami narodowymi, kt\u00f3re w dwudziestym wieku rozszarpywa\u0142y Europ\u0119 i doprowadzi\u0142y do jej podporz\u0105dkowania si\u0142om pozaeuropejskim. W tym sensie dzia\u0142ania na rzecz regionalizacji pacyfikuj\u0105 wewn\u0119trznie Europ\u0119, bo zapobiegaj\u0105 temu, \u017ceby poszczeg\u00f3lne pa\u0144stwa narodowe lub ich koalicje d\u0105\u017cy\u0142y same do wielko\u015bci i suwerenno\u015bci. Ale jednocze\u015bnie dzia\u0142ania te sprzyjaj\u0105 powstaniu i umocnieniu Imperium Europejskiego, kt\u00f3re dzi\u0119ki kumulacji politycznych, wojskowych, technicznych i gospodarczych zasob\u00f3w rozproszonych dotychczas pomi\u0119dzy pa\u0144stwa narodowe b\u0119dzie d\u0105\u017cy\u0107 do wielko\u015bci i suwerenno\u015bci, do wzi\u0119cia udzia\u0142u w walce o panowanie nad \u015bwiatem. Innymi s\u0142owy to, co charakteryzowa\u0142o dawne pa\u0144stwa narodowe Europy, powraca na wy\u017cszym poziomie: Imperium Europejskie jak najbardziej chce i musi prowadzi\u0107 polityk\u0119 si\u0142y, musi rozpoznawa\u0107 wrog\u00f3w i sojusznik\u00f3w, ekspandowa\u0107, podporz\u0105dkowywa\u0107 sobie politycznie ludy, ziemie i zasoby. Trzeba porzuci\u0107 naiwne wyobra\u017cenie, \u017ce regionalizacja to w kontek\u015bcie zjednoczenia Europy jaka\u015b forma „zeszwajcarzenia” Europy, czyli wyj\u015bcie z historii, wyj\u015bcie ze \u015bwiatowej polityki. Regionalizacja ma bowiem s\u0142u\u017cy\u0107 przeniesieniu cel\u00f3w politycznych dawnego pa\u0144stwa narodowego na szczebel kontynentalny. Cele te: w\u0142adza, si\u0142a, presti\u017c, dominacja, rozszerzenie stref wp\u0142yw\u00f3w, hegemonia nie utraci\u0142y nic ze swojej aktualno\u015bci. Mocarstwowe aspiracje pozostaj\u0105 , tyle \u017ce nie s\u0105 ju\u017c, bo by\u0107 nie mog\u0105, realizowane przez poszczeg\u00f3lne stolice pa\u0144stw europejskich, ale przez centralny o\u015brodek w\u0142adzy kontynentalnej, dla kt\u00f3rego najwy\u017cszym celem jest pot\u0119ga i chwa\u0142a Imperium Europejskiego.
\r\n
\r\n Tomasz Gabi\u015b<\/em><\/strong>
\r\n
\r\n
\r\n
\r\n Bibliografia:
\r\n
\r\n Allemann Fritz René Aufstand der Regionen \/w:\/ Wilhelm Hennis, Peter Graf Kielmansegg, Ulrich Matz (red.) Regierbarkeit, Studie zu ihrer Problematisierung, t.II, Stuttgart 1979
\r\n Blaschke Jochen (red.) Handbuch der westeuropäischen Regionalbewegungen, Frankfurt\/M 1980
\r\n Drew Peter Euro-Regionalism: The Orion Initiative „Perspectives” nr 1 (1990)
\r\n Fay Guillaume Nouveau Discours á la Nation européenne, Pary\u017c 1985
\r\n (wyd.niem. Rede an die europäische Nation. Ein Apell gegen die Bevormundung Europas, Tybinga 1991)
\r\n ten\u017ce, L`archeofuturisme, Pary\u017c 1999.
\r\n Fouéré Yann L`Europe aux Cent Drapeaux. Essay pour servir a la construction de l`Europe, Pary\u017c 1968 (wyd.ang. Toward a federal Europe, Swansea 1980)
\r\n Gerdes Dirk (red.)Aufstand der Provinz. Regionalismus in Westeuropa, Frankfurt\/M 1980
\r\n Hielscher Friedrich P\u00f3\u0142 wieku po\u015br\u00f3d Niemc\u00f3w \/w:\/ Rewolucja Konserwatywna w Niemczech 1918-1933, wyb\u00f3r i opracowanie Wojciech Kunicki, Pozna\u0144 1999.
\r\n Jouvenel Bertrand de Du povuoir. Histoire naturelle de sa croissance, Genewa 1945
\r\n Jünger Ernst Der Friede. Ein Wort an die Jugend Europas und an die Jugend der Welt, Hamburg 1945
\r\n„Junges Forum” nr 5-6 (1978\/79) numer monotematyczny: Für ein Europa der Völker und Regionen, gegen das Europa der Krämer und Biürokraten
\r\nKaltenbrunner Gerd-Klaus (red.) Lob des Kleinstaats. Vom Sinn überschaubarer Lebensräume, Fryburg 1979
\r\n Kohr Leopold The breakdown of nations, Londyn 1957
\r\n Lübbe Hermann Die große und die kleine Welt. Regionalismus als europäische Bewegung \/w:\/Werner Weidenfeldt (red.) Die Identität Europas, Bonn 1985
\r\n Pedersen Roy One Europe -100 Nations, Clevedon 1992
\r\n Peeters Yvo Zwischen Gemeinde und Gemeinschaft. Ansätze für ein erneuertes Europa-Konzept, „Ökologie”, 1997 nr 2
\r\n„The Scorpion” nr 12 (numer monotematyczny „For the Europe of a Hundred Flags”), tu : Davyd Robyns „The End of Nationalism”, Michael Walker „What is Regionalism?”
\r\nThiriart Jean Un Empire de 400 millions d`hommes – l`Europe, Bruksela 1964
\r\n Yockey Francis Parker Imperium. The Philosophy of History and Politics, Londyn 1948
\r\n Zieli\u0144ski Jan „Anarcho-konserwatyzm albo: antynomie pogodzone „ \/w:\/ Ernst Jünger w publicystyce i literaturze polskiej lat 1930-1998, wyb\u00f3r i opracowanie Wojciech Kunicki i Krzysztof Polecho\u0144ski, t.II, Wroc\u0142aw 1999\r\n<\/p>\r\n

Za: konserwatyzm.pl<\/a> <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

TOMASZ GABIŚ<\/strong> (ur. 1955) – publicysta, t\u0142umacz, my\u015bliciel konserwatywny, identyfikuj\u0105cy si\u0119 jako postkonserwatysta. Studiowa\u0142 polonistyk\u0119, uko\u0144czy\u0142 germanistyk\u0119 na Uniwersytecie Wroc\u0142awskim. Dzia\u0142acz opozycji lat 80-tych. Aresztowany przez SB, skazany na p\u00f3\u0142tora roku wi\u0119zienia. Jeden z za\u0142o\u017cycieli Ruchu Polityki Realnej (p\u00f3\u017aniej – Unia Polityki Realnej). Cz\u0142onek redakcji, a w latach 1990-2004 redaktor naczelny kwartalnika Sta\u0144czyk. Publikowa\u0142 m.in. w Arcanach, Frondzie, Obywatelu, Opcja na Prawo, Pro Fide Rege et Lege, Nowe Pa\u0144stwo. Cz\u0142onek honorowy Organizacji Monarchist\u00f3w Polskich i Klubu Zachowawczo – Monarchistycznego. Mieszka we Wroc\u0142awiu.<\/p>\r\n<\/div>\r\n

 <\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Przy rozpatrywaniu problematyki regionalizacji uwzgl\u0119dnienie kontekstu integracji europejskiej narzuca si\u0119 w spos\u00f3b w\u0142a\u015bciwie oczywisty. Wyczuwamy intuicyjnie, \u017ce istnieje zwi\u0105zek pomi\u0119dzy regionalizacj\u0105 a zjednoczeniem Europy. Natura tego zwi\u0105zku jest wieloraka, ale ja pragn\u0119 skupi\u0107 si\u0119 na wy\u0142\u0105cznie na problematyce politycznej. Nale\u017cy bowiem zauwa\u017cy\u0107, \u017ce idea regionalizacji ma sw\u00f3j polityczny wymiar i s\u0142u\u017cy osi\u0105gni\u0119ciu pewnych cel\u00f3w politycznych. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1428"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1428"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1428\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1428"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1428"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1428"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}