Media „polskie” lub polskoj\u0119zyczne utrwali\u0142y ciekaw\u0105 tradycj\u0119 o\u015bwiecania Polak\u00f3w poprzez ich gnojenie. Tradycja ta wyrasta z okresu w kt\u00f3rym osoby pochodzenia \u017cydowskiego sta\u0142y si\u0119 „popami”- czyli etatowo pe\u0142ni\u0105cymi obowi\u0105zki Polak\u00f3w…Trudno zatem dziwi\u0107 si\u0119 niech\u0119ci \u017curnalist\u00f3w do lustracji. Naukowe klany, prawnicze, lekarskie, medialne, aktorskie, polityczne. Sztucznie hodowane elity pod nadzorem Wielkiego Brata:<\/p>\r\n\r\n
„Zwi\u0105zany z Jerzym Giedroyciem Instytut Literacki w Pary\u017cu by\u0142 jak najdalszy od anty\u017cydowsko\u015bci. Tym wymowniejsza by\u0142a w tej sytuacji nader szokuj\u0105ca informacja zawarta w wydanej przez ten Instytut w 1967 ksi\u0105\u017cce Georga Fleminga „Polska ma\u0142o znana”: W okresie stalinowskim na przesz\u0142o 100 dziennik\u00f3w, tygodnik\u00f3w i miesi\u0119cznik\u00f3w, wychodz\u0105cych w samej tylko Warszawie, by\u0142o tylko dw\u00f3ch naczelnych nie-\u017byd\u00f3w<\/strong><\/span>.<\/p>\r\n\r\n (…) Roman Chaim Werfel<\/strong>, czo\u0142owy ideolog okresu stalinowskiego w Polsce, syn rabina, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej zateizowa\u0142 si\u0119 i zosta\u0142 bankierem by\u0142 mi\u0119dzy innymi redaktorem naczelnym KC PPR G\u0142os Ludu (od grudnia 1944 do wrze\u015bnia 1945 i od wrze\u015bnia 1946 do pa\u017adziernika 1947) i redaktorem naczelnym teoretycznego organu KC PZPR Nowe Drogi od stycznia 1952 do marca 1954 i od lipca 1956 do 30 listopada 1958 r. Od marca 1954 do maja 1956 Werfel by\u0142 redaktorem naczelnym organu KC PZPR Trybuna Ludu. Nowe Drogi by\u0142y konsekwentnie w r\u0119kach \u017cydowskich towarzyszy. Przed Werflem ich redaktorem naczelnym w latach 1947- 1952 by\u0142 Franciszek Fiedler (Efroim Truskier)<\/strong>, po Werflu od 1959 Stefan Wierb\u0142owski<\/strong>, znany z fanatycznego protegowania swych \u017cydowskich rodak\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n Redaktorem naczelnym Trybuny Ludu by\u0142 przez szesna\u015bcie lat (1948- 1954) i (1957- 1967) Leon Kasman<\/strong>. Ten\u017ce Kasman by\u0142 w 1945 redaktorem naczelnym organu KC PPR Trybuna Wolno\u015bci. Po nim funkcj\u0119 redaktora naczelnego tego organu (w latach 1945- 1947) przej\u0105\u0142 Franciszek Fiedler<\/strong>. P\u00f3\u017aniej redaktorem naczelnym Trybuny Wolno\u015bci (w latach 1947- 1948 i ponownie od 1954) by\u0142 J\u00f3zef Kowalczyk (poprzednie nazwisko Schneider vel Rotenberg)<\/strong>. Redaktorem naczelnym centralnego organu partii komunistycznej G\u0142os Ludu by\u0142 od wrze\u015bnia 1945 Ostap D\u0142uski (Adolf Langer)<\/strong>. Jego zast\u0119pc\u0105 w G\u0142osie Ludu od 1946 by\u0142 J\u00f3zef Kowalczyk.<\/p>\r\n\r\n P\u00f3\u017aniej naczelnym G\u0142osu Ludu w latach 1947- 1948 by\u0142 Juliusz Burgin, syn Moj\u017cesza<\/strong>, poprzednio naczelnik wydzia\u0142u w Ministerstwie Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. Wiktor Borowski (poprzednio Aron Berman)<\/strong> by\u0142 redaktorem naczelnym \u0179ycia Warszawy (1944- 1951), a od 15 kwietnia 1951 do 19 grudnia 1967 zast\u0119pc\u0105 naczelnego Trybuny Ludu, Leona Kasmana.<\/p>\r\n\r\n Innym zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego Trybuny Ludu w latach 1957- 1959 by\u0142 Jerzy Baumritter<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n Wcze\u015bniej, w roku 1948, zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego Trybuny Ludu zosta\u0142 stary agent sowiecki Stefan Arski (Artur Salman)<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n Przedstawicielem KC PPR w redakcji organu Biura Informacyjnego Partii Komunistycznych i Robotniczych- pisma O trwa\u0142y pok\u00f3j i demokracj\u0119 ludow\u0105 by\u0142 Juliusz (Eliasz) Finkelsztajn<\/strong>, od 1949 pierwszy redaktor naczelny \u0179ycia Partii. Jerzy (Benjamin) Borejsza (Goldberg)<\/strong> by\u0142 w latach 1944- 1945 redaktorem naczelnym Rzeczpospolitej, a w latach 1947- 1950- Odrodzenia.<\/p>\r\n\r\n Boles\u0142aw Gebert (ojciec Dawida Warszawskiego)<\/strong> by\u0142 w latach 1950- 1960 naczelnym redaktorem organu skrajnie serwilistycznych zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych G\u0142os Pracy. Dodajmy, \u017ce ten sam Gebert by\u0142 przez wiele lat wypr\u00f3bowanym agenturalnym dzia\u0142aczem komunistycznym w USA.<\/p>\r\n\r\n Zast\u0119pc\u0105 B. Geberta jako redaktora naczelnego G\u0142osu Pracy by\u0142 w okresie od 1 stycznia 1951 do 11 marca 1965 Ozjasz Szechter, ojciec Adama Michnika<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n Pawe\u0142 Hoffman, syn Izaaka<\/strong>, by\u0142 od kwietnia 1945 do 1948 redaktorem naczelnym Rzeczpospolitej, od grudnia 1948 do marca 1950 naczelnym redaktorem czasopisma marksistowskich fanatyk\u00f3w Ku\u017anica, a w latach 1950 i 1954- 1956 naczelnym redaktorem Nowej Kultury.<\/p>\r\n\r\n Adam Wa\u017cyk (Wagman)<\/strong> by\u0142 naczelnym redaktorem Tw\u00f3rczo\u015bci (1950-1954). Adam Schaff <\/strong>by\u0142 w latach 1946- 1951 redaktorem naczelnym g\u0142\u00f3wnego pisma filozoficznego My\u015bl Wsp\u00f3\u0142czesna, a od 1951 do 1956 redaktorem naczelnym My\u015bli Filozoficznej.<\/p>\r\n\r\n Rafa\u0142 Praga<\/strong> – naczelnym redaktorem Expressu Wieczornego, Benedykt (Bencjon) Hirszowicz<\/strong>, podpu\u0142kownik WP, redaktorem naczelnym \u0179ycia Gospodarczego. Zast\u0119pca redaktora naczelnego Rzeczpospolitej w latach 1944- 1948 by\u0142a Edda Werfel<\/strong>. Zast\u0119pc\u0105 redaktora naczelnego Sztandaru M\u0142odych by\u0142a siostra samego \u015awiat\u0142y- Walczakowa<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n