{"id":13655,"date":"2009-09-05T22:37:23","date_gmt":"2009-09-06T03:37:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=13655"},"modified":"2009-09-07T13:38:42","modified_gmt":"2009-09-07T18:38:42","slug":"zajedz-lodzia-milosci-na-glebie-ks-rajwo-kokis-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=13655","title":{"rendered":"Zajed\u017a \u0142odzi\u0105 mi\u0142o\u015bci na g\u0142\u0119bi\u0119! – ks. Rajwo Kokis FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Kazanie wyg\u0142oszone 4 lipca 2009 r. w ko\u015bciele pw. Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bw. Maryi Panny w\u00a0Warszawie, w\u00a0dniu prymicji ks. \u0141ukasza Szyd\u0142owskiego FSSPX. Autor wykorzysta\u0142 fragmenty kazania bp. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, wyg\u0142oszonego 20 czerwca 1909\u00a0r. we Lwowie z\u00a0okazji 500. rocznicy \u015bmierci b\u0142. Jakuba Strzemi\u0119. Tytu\u0142 i przypisy pochodz\u0105 od redakcji [Zawsze Wierni].<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n


\r\n<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\u00abI sta\u0142o si\u0119, gdy cisn\u0119\u0142y si\u0119 do\u0144 rzesze, (…) a on sta\u0142 nad jeziorem Genezaret. I ujrza\u0142 dwie \u0142odzie, stoj\u0105ce przy jeziorze, a rybacy wyszli byli, i p\u0142ukali sieci. Wszed\u0142szy za\u015b w jedn\u0105 \u0142\u00f3d\u017a, kt\u00f3ra by\u0142a Szymonowa, prosi\u0142 go, \u017ceby troch\u0119 odjecha\u0142 od ziemi. a usiad\u0142szy, uczy\u0142 rzesze z \u0142odzi\u00bb (\u0141k 5, 1-3).<\/p>\r\n\r\n

Te s\u0142owa Ewangelii \u015bwi\u0119tej cz\u0119stokro\u0107 brzmia\u0142y w uszach tych, kt\u00f3rzy towarzyszyli swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 fizyczn\u0105 lub duchowo naszemu prymicjantowi w tym ostatnim tygodniu: od jego \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich w Zaitzkofen, poprzez prymicj\u0119 seminaryjn\u0105 i uroczysto\u015bci \u015bwi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a, a\u017c po dzie\u0144 dzisiejszy – jego pierwsz\u0105 uroczyst\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Ofiar\u0119 na ojczystej ziemi.<\/p>\r\n\r\n

\u201eA usiad\u0142szy, uczy\u0142 rzesze z \u0142odzi\u201d.<\/p>\r\n\r\n

W nawi\u0105zaniu do tego w\u0142a\u015bnie fragmentu Ewangelii w ko\u015bcio\u0142ach od ko\u0144ca XVII wieku zacz\u0119\u0142y si\u0119 pojawia\u0107 kazalnice w kszta\u0142cie \u0142odzi. I chocia\u017c nie brak w ca\u0142ej Polsce takich w\u0142a\u015bnie zabytkowych ambon w kszta\u0142cie okr\u0119tu ze szlachetnych materia\u0142\u00f3w, bogato zdobionych, umys\u0142 m\u00f3j wci\u0105\u017c uparcie powraca do pewnej raczej skromnej kazalnicy w kszta\u0142cie \u0142odzi, kt\u00f3ra si\u0119 zachowa\u0142a na wschodnich kresach naszej Polski. Kompozycja owej kazalnicy w znakomity spos\u00f3b przedstawia dwa niezb\u0119dne w pos\u0142udze Twojej, drogi Prymicjancie, i ka\u017cdego kap\u0142ana narz\u0119dzia: \u0142\u00f3d\u017a mi\u0142o\u015bci i sie\u0107 prawdy. Gdzie wypatrzy\u0142em tak\u0105 \u015bliczn\u0105 ambon\u0119? Rzecz jasna – we Lwowie. Jak mog\u0142oby by\u0107 inaczej?! We Lwowie, w ko\u015bciele pw. \u015bw. Miko\u0142aja, niegdy\u015b nale\u017c\u0105cym do ojc\u00f3w trynitarzy1<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Ze Lwowem, owym miastem w dziejach naszego narodu s\u0142yn\u0105cym, cz\u0119sto mianem semper fidelis – \u2018zawsze wierny\u20192<\/a> zwanym, \u0142\u0105czy nas w tym roku pewien znak, pod kt\u00f3rym powinien skupi\u0107 si\u0119 ca\u0142y nasz nar\u00f3d. W najbli\u017cszych miesi\u0105cach3<\/a> przypada mianowicie 600. rocznica \u015bmierci trzeciego z rz\u0119du arcybiskupa lwowskiego, b\u0142ogos\u0142awionego Jakuba Strzemi\u01194<\/a>, czyli jak mawiali dawni chrze\u015bcijanie, pami\u0105tka jego narodzin dla nieba.<\/p>\r\n\r\n

Pozw\u00f3lcie wam, najmilsi w Chrystusie, przedstawi\u0107 kilka rys\u00f3w z \u017cycia owego \u015bwi\u0105tobliwego m\u0119\u017ca Ko\u015bcio\u0142a, skupiaj\u0105c si\u0119 szczeg\u00f3lnie na godnych na\u015bladowania cechach w \u017cyciu ka\u017cdego kap\u0142ana.<\/p>\r\n\r\n

Smutna by\u0142a dola Rusi Czerwonej, zanim j\u0105 Kazimierz Wielki przy\u0142\u0105czy\u0142 do Korony; bo jej ksi\u0105\u017c\u0119ta walczyli z sob\u0105, a Tatarzy strasznie j\u0105 pustoszyli5<\/a>. Na dodatek Konstantynopol poci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 w\u00f3wczas za sob\u0105 do odszczepie\u0144stwa, tak \u017ce przez kilka wiek\u00f3w by\u0142a oderwana od Stolicy Apostolskiej i od \u017ar\u00f3de\u0142 cywilizacji zachodniej. Dla nawr\u00f3cenia Rusi i opiekowania si\u0119 katolikami, w\u015br\u00f3d niej rozrzuconymi, utworzy\u0142 papie\u017c Innocenty IV towarzystwo \u201ebraci pielgrzymuj\u0105cych\u201d, to jest misjonarzy zakon\u00f3w Dominika\u0144skiego i Franciszka\u0144skiego, kt\u00f3rzy w \u015blad za wielkim aposto\u0142em Jackiem w\u0119drowali przez te ziemie z krzy\u017cem w r\u0119ku. W wieku XIII spotykamy ju\u017c biskup\u00f3w misyjnych, ale dopiero w roku 1375 papie\u017c Grzegorz XI na pro\u015bb\u0119 kr\u00f3la Ludwika dokona\u0142 urz\u0105dzenia hierarchii, ustanawiaj\u0105c metropoli\u0119 halick\u0105 i trzy biskupstwa6<\/a>. Ot\u00f3\u017c na stolic\u0119 metropolitaln\u0105 w Haliczu, przeniesion\u0105 p\u00f3\u017aniej do Lwowa, wyniesiony zosta\u0142 27 czerwca roku 1391 b\u0142. Jakub Strzemi\u0119.<\/p>\r\n\r\n

Sk\u0105d\u017ce on pochodzi\u0142? Wed\u0142ug niekt\u00f3rych pisarzy z Ma\u0142opolski, a wed\u0142ug dokument\u00f3w ko\u015bcielnych z tej ziemi, w kt\u00f3rej sta\u0142a kolebka naszego narodu i gdzie mia\u0142 swe gniazdo orze\u0142 piastowski. Wielkopolska, wykarmiona wcze\u015bniej mlekiem p\u0142yn\u0105cym z piersi Matki Ko\u015bcio\u0142a, wysy\u0142a\u0142a niegdy\u015b syn\u00f3w swoich na apostolstwo do innych dzielnic i obsadza\u0142a nimi stolice biskupie.<\/p>\r\n\r\n

Id\u0105c za natchnieniem Bo\u017cym, Jakub Strzemi\u0119 wst\u0105pi\u0142 do zakonu franciszka\u0144skiego i zapewne sam prosi\u0142, by go pos\u0142ano na Ru\u015b, jako jednego z \u201ebraci pielgrzymuj\u0105cych\u201d. Cze\u015b\u0107 tym aposto\u0142om \u015brednich wiek\u00f3w, co t\u0119 cz\u0105stk\u0119 winnicy Pa\u0144skiej zrosili swoim potem, a nieraz i krwi\u0105 swoj\u0105! Zaprawd\u0119, je\u017celi utrzyma\u0142 si\u0119 tam Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u0142aci\u0144ski, a p\u00f3\u017aniej Unia zakwit\u0142a, jak w\u015br\u00f3d Ormian, tak i w\u015br\u00f3d Rusin\u00f3w, niema\u0142a w tym naszych zakonnik\u00f3w zas\u0142uga.<\/p>\r\n\r\n

Jednym z najgorliwszych robotnik\u00f3w Bo\u017cych by\u0142 b\u0142. Jakub; tote\u017c w nagrod\u0119 cn\u00f3t swoich powo\u0142any zosta\u0142 w roku 1385 na gwardiana konwentu lwowskiego, a wkr\u00f3tce potem na wikariusza Rusi7<\/a>. W\u00f3wczas to da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 parze kr\u00f3lewskiej, Jagielle i Jadwidze. Kr\u00f3lowa Jadwiga, idea\u0142 wszystkich niewiast, rozumna, wielkoduszna, \u015bwi\u0105tobliwa, po\u015blubiwszy Jagie\u0142\u0142\u0119, uczyni\u0142a z niego wzorowego chrze\u015bcijanina i dzielnego kr\u00f3la, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 aposto\u0142em swojego ludu. Podczas gdy on w roku 1387 wraz z kap\u0142anami uczy\u0142 Litwin\u00f3w katechizmu, kr\u00f3lowa Jadwiga wybra\u0142a si\u0119 na Ru\u015b Czerwon\u0105, by t\u0119 ziemi\u0119, kt\u00f3r\u0105 jej ojciec zaj\u0105\u0142 by\u0142 dla W\u0119gier, na nowo z Polsk\u0105 po\u0142\u0105czy\u0107. Drog\u0119 jej do Lwowa znaczy\u0142y r\u00f3\u017cne \u0142aski i przywileje; st\u0105d te\u017c s\u0142a\u0142a na Litw\u0119 kielichy i przybory ko\u015bcielne, kiedy kr\u00f3l sam, przybywszy tu w lecie, opowiedzia\u0142 o plonach pracy apostolskiej.<\/p>\r\n\r\n

Zapewne \u015bwi\u0105tobliwy gwardian Jakub g\u0142osi\u0142 nieraz kazania wobec pary kr\u00f3lewskiej i taki sobie u niej zjedna\u0142 szacunek, \u017ce po \u015bmierci arcybiskupa Bernarda przedstawiony zosta\u0142 w Rzymie na jego nast\u0119pc\u0119. M\u0105\u017c pokorny wyprasza\u0142 si\u0119 od tej godno\u015bci; skoro atoli zrozumia\u0142, \u017ce B\u00f3g sam \u017c\u0105da, aby z krzy\u017cem z\u0142otym przyj\u0105\u0142 na swe ramiona krzy\u017c prac i walk, odpowiedzia\u0142 papie\u017cowi Bonifacemu IX: \u201eNiech si\u0119 dzieje wola Bo\u017ca\u201d – i postanowi\u0142 by\u0107 pasterzem wed\u0142ug Serca Tego, kt\u00f3ry rzek\u0142: \u201eJam jest pasterz dobry\u201d. Ci\u0119\u017ckie, zaiste, czeka\u0142o go zadanie, bo w diecezji, kt\u00f3r\u0105 obj\u0105\u0142, nie by\u0142o ani katedry odpowiedniej, ani kapitu\u0142y uposa\u017conej, ani potrzebnej liczby kap\u0142an\u00f3w i ko\u015bcio\u0142\u00f3w; trzeba by\u0142o to wszystko stworzy\u0107. Otrzymawszy 28 stycznia 1392 roku w Tarnowie z r\u0105k biskupa przemyskiego Macieja Janiny sakr\u0119 biskupi\u0105, b\u0142. Jakub wzi\u0105\u0142 si\u0119 gor\u0105co do dzie\u0142a.<\/p>\r\n\r\n

W owych czasach \u015bwi\u0105tynie katolickie budowano zazwyczaj po miastach, natomiast po wsiach by\u0142o ich ma\u0142o; czego ten by\u0142 skutek, \u017ce osadnicy polscy, maj\u0105c cerkiewki schizmatyckie pod bokiem, tracili \u0142atwo wiar\u0119 i narodowo\u015b\u0107. Bola\u0142 nad tym dobry pasterz; tote\u017c ostatni grosz wydawa\u0142 i nawet biskupie swe paramenty zastawia\u0142, by dla owieczek swoich cho\u0107 skromne budowa\u0107 \u015bwi\u0105tynie i osadza\u0107 przy nich kap\u0142an\u00f3w. My\u015bla\u0142 on tak\u017ce o zjednoczeniu Rusi z Ko\u015bcio\u0142em i zapewne nieraz wo\u0142a\u0142 do jej dzieci: \u201eWr\u00f3\u0107cie do Matki wsp\u00f3lnej, od kt\u00f3rej serca oderwano was podst\u0119pem!\u201d – i rzeczywi\u015bcie niejednego schizmatyka nawr\u00f3ci\u0142, ale dopiero 187 lat po jego \u015bmierci unia brzeska przysz\u0142a do skutku. Niestety, \u015bwi\u0105ty\u0144 \u0142aci\u0144skich i p\u00f3\u017aniej by\u0142o tu za ma\u0142o; a\u017c wielcy arcypasterze lwowscy XX wieku J\u00f3zef Bilczewski i Boles\u0142aw Twardowski8<\/a> liczb\u0119 ich pomno\u017cyli.<\/p>\r\n\r\n

Najmilsi, nie s\u0105d\u017acie, jakoby\u015bmy chcieli Uni\u0119 uszczupla\u0107, a Rusi wydziera\u0107 jej dzieci. Owszem, my pragniemy, aby katolicyzm obrz\u0105dku wschodniego kwitn\u0105\u0142; tam za\u015b, gdzie go podst\u0119pem i zdrad\u0105 z\u0142o\u017cono na o\u0142tarzu fa\u0142szywego ekumenizmu, aby powsta\u0142 do nowego \u017cycia; bolejemy nad smutn\u0105 rozterk\u0105, kt\u00f3ra powa\u015bni\u0142a dwa bratnie ludy. Je\u015bli dok\u0142adnie sto lat temu uroczysto\u015bci z okazji 500. rocznicy b\u0142. Jakuba w katedrze lwowskiej w obecno\u015bci arcybiskup\u00f3w trzech obrz\u0105dk\u00f3w katolickich – \u0142aci\u0144skiego, ruskiego i ormia\u0144skiego – gromadzi\u0142y wielkie rzesze lwowiak\u00f3w, to 34 lata p\u00f3\u017aniej brat podnosi\u0142 r\u0119k\u0119 na brata, ludno\u015b\u0107 polska by\u0142a mordowana tylko za to, \u017ce byli Polakami, i to jest kolejna smutna rocznica, a w roku 1946 ju\u017c tylko garstka pozosta\u0142ych we Lwowie Polak\u00f3w i Ormian ze \u0142zami w oczach obserwowa\u0142a zamkni\u0119cie ich ko\u015bcio\u0142\u00f3w, i \u017cegnali swych \u015bwi\u0119tych, wywo\u017conych do innych ziem; rozstali si\u0119 te\u017c z relikwiami b\u0142. Jakuba9<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Nie kwestionujemy racji bytu ludno\u015bci, co ziemi\u0119 t\u0119 wspania\u0142\u0105 dziedziczy\u0142a, jeno aby pami\u0119ci\u0105, szacunkiem i wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 otaczali tych, kt\u00f3rych s\u0105 spadkobiercami, kt\u00f3rym wiar\u0119 katolick\u0105 i apostolsk\u0105 zawdzi\u0119czaj\u0105, bez kt\u00f3rych ani by nie byli katolikami, ani by \u017cadnych \u015bwi\u0119tych swoich w\u0142adyk\u00f3w czci\u0107 mogli.<\/p>\r\n\r\n

Jakub Strzemi\u0119 nie tylko mno\u017cy\u0142 liczb\u0119 ko\u015bcio\u0142\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w, ale sam odwiedza\u0142 ma\u0142e nawet parafie. Wizytacja pasterska to sprawa dla pasterza najmilsza, ale i najtrudniejsza; o ile\u017c trudniejsza by\u0142a na Wschodzie w wieku XIV, kiedy to nie by\u0142o dr\u00f3g ani most\u00f3w, a ma\u0142o by\u0142o ko\u015bcio\u0142\u00f3w, plebanij i dwor\u00f3w. Ale ten trud nie odstrasza\u0142 b\u0142. Jakuba, bo on mia\u0142 ci\u0105gle przed oczyma Tego, kt\u00f3ry rani\u0142 swe stopy po \u015bcie\u017ckach palesty\u0144skich, szukaj\u0105c zagubionych owiec.<\/p>\r\n\r\n

Zwracam si\u0119 tu do Ciebie, kochany Prymicjancie! Dzi\u015b pos\u0142uga nasza duszpasterska coraz trudniejsza, bo \u015bwiat z\u0142y staje si\u0119 coraz gorszy i coraz mniej \u017cyczliwy dla kap\u0142an\u00f3w, a dusze pobo\u017cne coraz natarczywiej \u017c\u0105daj\u0105 \u015bwi\u0119tych kap\u0142an\u00f3w o duchu apostolskim. Patrzmy tedy, by dla Boga i dusz po\u015bwi\u0119ca\u0107 wszystko, sw\u00f3j pot, sw\u00f3j grosz, swe serce, swe \u017cycie. Aby w pracy duchowej niczego nie szuka\u0107, jeno Pana Jezusa. Niech On sam b\u0119dzie Twoj\u0105 pociech\u0105 i zap\u0142at\u0105!<\/p>\r\n\r\n

Jak \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 zaznacza, b\u0119dziesz musia\u0142 przepowiada\u0107 S\u0142owo; nalega\u0107 w czas, nie w czas, kara\u0107, prosi\u0107, gromi\u0107, z wszelak\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105 i nauk\u0105. \u201eAlbowiem czas ju\u017c nasta\u0142, gdy zdrowej nauki nie \u015bcierpi\u0105, ale wed\u0142ug swoich po\u017c\u0105dliwo\u015bci gromadz\u0105 sobie nauczycieli maj\u0105c \u015bwierzbi\u0105ce uszy; i od prawdy s\u0142uch odwr\u00f3c\u0105, a obr\u00f3c\u0105 si\u0119 ku ba\u015bniom\u201d (2 Tm 4, 3-4).<\/p>\r\n\r\n

B\u0142. Jakub pracowa\u0142 nie tylko dla zbawienia dusz, niezmordowanie g\u0142osz\u0105c nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, ale i dla ojczyzny, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 gor\u0105co, tak \u017ce s\u0142usznie napisano na jego grobowcu: Patri tutor Regni custos – \u2018opiekun Ojczyzny, str\u00f3\u017c Kr\u00f3lestwa\u2019. Je\u017celi w\u00f3wczas te ziemie \u015bci\u015blej zjednoczy\u0142y si\u0119 z Koron\u0105, je\u017celi Jagie\u0142\u0142o by\u0142 dla nich tak hojny, niema\u0142a w tym b\u0142. Jakuba, jako kr\u00f3lewskiego doradcy, zas\u0142uga.<\/p>\r\n\r\n

B\u0142. Jakub troska\u0142 si\u0119 jako pasterz i senator nie tylko o ca\u0142\u0105 Polsk\u0119, w\u00f3wczas tak pot\u0119\u017cn\u0105 i s\u0142awn\u0105, ale tak\u017ce o miasto, kt\u00f3re mia\u0142o by\u0107 stolic\u0105 arcybiskup\u00f3w. Poprzednik jego Bernard wi\u00f3d\u0142 sp\u00f3r z rad\u0105 miasta Lwowa, on za\u015b dobroci\u0105 swoj\u0105 tak sobie uj\u0105\u0142 serca wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w, \u017ce mu pomogli w budowie murowanej katedry, kt\u00f3ra stoi do dzi\u015b10<\/a>. Od jego czas\u00f3w ros\u0142o miasto w dostatek i przybiera\u0142o polsk\u0105 cech\u0119, do czego przyczyni\u0142y si\u0119 tak\u017ce przez niego wprowadzone polskie kazania.<\/p>\r\n\r\n

Pobo\u017cno\u015bci\u0105 i patriotyzmem odznaczali si\u0119 zawsze rajcy lwowscy, czego i w p\u00f3\u017aniejszych czasach dali dow\u00f3d, przeznaczaj\u0105c cho\u0107by znaczn\u0105 sum\u0119 na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a pw. \u015bw. El\u017cbiety11<\/a> i na inne \u015bwi\u0105tynie12<\/a>. Cze\u015b\u0107 im za to!<\/p>\r\n\r\n

Ale sk\u0105d b\u0142. Jakub czerpa\u0142 t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 gor\u0105c\u0105 i wszechstronn\u0105? Z Serca Jezusowego, ci\u0105gle bij\u0105cego w Przenaj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie i wo\u0142aj\u0105cego ci\u0105gle: \u201eP\u00f3jd\u017acie do mnie wszyscy, kt\u00f3rzy pracujecie i obci\u0105\u017ceni jeste\u015bcie, a ja was och\u0142odz\u0119, o\u015bwiec\u0119, wespr\u0119 i u\u015bwi\u0119c\u0119\u201d. Dobry pasterz nie tylko odprawia\u0142 codziennie Msz\u0119 \u015bw. jak najpobo\u017cniej, ale nieraz sp\u0119dza\u0142 ca\u0142e godziny, i to zazwyczaj w nocy, przed tabernakulum, niezmordowanie te\u017c wzywa\u0142 wiernych do codziennej adoracji w katedrze i po ko\u015bcio\u0142ach. Owieczki posz\u0142y za pasterzem. O, niech\u017ce ogie\u0144 tej mi\u0142o\u015bci coraz wi\u0119cej si\u0119 roz\u017carza! W tej my\u015bli wo\u0142am do Ciebie, Prymicjancie, i ka\u017cdego z nas. Pami\u0119tne s\u0105 s\u0142owa arcybiskupa Marcelego Lefebvre\u2019a, swoisty jego testament: \u201eJest to bardzo powa\u017cny testament, poniewa\u017c chcia\u0142bym, aby to by\u0142 echem testamentu Pana naszego: Novi et aeterni testamenti. (…) Strze\u017ccie tego testamentu Pana naszego Jezusa Chrystusa! Strze\u017ccie Mszy \u015bwi\u0119tej Wszechczas\u00f3w! W\u00f3wczas ujrzycie na powr\u00f3t kwitn\u0105c\u0105 cywilizacj\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, cywilizacj\u0119, kt\u00f3ra nie jest dla tego \u015bwiata, ale cywilizacj\u0119, z kt\u00f3rej powstaje spo\u0142ecze\u0144stwo katolickie, a to spo\u0142ecze\u0144stwo katolickie przygotuje katolickie spo\u0142ecze\u0144stwo w niebie!\u201d. I dalej r\u00f3wnie\u017c g\u0142os naszego kochanego Za\u0142o\u017cyciela: \u201ePoj\u0119cie ofiary jest poj\u0119ciem gruntownie chrze\u015bcija\u0144skim i katolickim. Nasze \u017cycie nie mo\u017ce odby\u0107 si\u0119 bez ofiary, skoro Jezus Chrystus, nasz Pan, sam B\u00f3g, zechcia\u0142 przyj\u0105\u0107 na siebie nasze cia\u0142o (…) skoro da\u0142 nam przyk\u0142ad przez swoj\u0105 \u015bmier\u0107 na krzy\u017cu, skoro wyla\u0142 swoj\u0105 krew. Zrozumie\u0107 znaczenie po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 w naszym \u017cyciu, w \u017cyciu codziennym, to zrozumie\u0107 sens chrze\u015bcija\u0144skiego cierpienia, nie uwa\u017ca\u0107 wi\u0119cej cierpienia za z\u0142o, za b\u00f3l nie do zniesienia, ale \u0142\u0105czy\u0107 go, jak i sw\u0105 chorob\u0119, z cierpieniem Pana naszego Jezusa Chrystusa, patrz\u0105c na krzy\u017c, uczestnicz\u0105c we Mszy \u015bw., kt\u00f3ra jest kontynuacj\u0105 m\u0119ki Pana naszego na Kalwarii. Zrozumie\u0107 cierpienie to zamieni\u0107 je w rado\u015b\u0107, a w \u0142\u0105czno\u015bci z wszystkimi m\u0119czennikami, z wszystkimi \u015bwi\u0119tymi, z wszystkimi katolikami, kt\u00f3rzy cierpi\u0105 na ca\u0142ym \u015bwiecie, staje si\u0119 ono niesamowitym skarbem dla nawr\u00f3cenia dusz, dla zbawienia naszej w\u0142asnej duszy\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Nie opu\u015b\u0107my nigdy, krom choroby, Mszy \u015bw. Wszechczas\u00f3w w dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty, codziennie za\u015b starajmy si\u0119 znale\u017a\u0107 woln\u0105 chwil\u0119 na modlitw\u0119 przed Panem utajonym i cz\u0119sto przyst\u0119powa\u0107 do Komunii \u015bw.; wtenczas b\u0119dziemy mieli \u017cywot nadprzyrodzony, z nim za\u015b \u015bwiat\u0142o, moc i pociech\u0119 od Boga. Ty za\u015b, o Jezu, kr\u00f3luj nad ca\u0142ym narodem! Ty \u017cyj i kr\u00f3luj w ka\u017cdej duszy!<\/p>\r\n\r\n

Od tabernakulum b\u0142. Jakub \u015bpieszy\u0142 przed obraz Bogarodzicy13<\/a>, by Jej Niepokalanemu Sercu poleca\u0107 siebie i swoj\u0105 owczarni\u0119; bo on si\u0119 uwa\u017ca\u0142 za s\u0142ug\u0119 i syna Matki Naj\u015bwi\u0119tszej, a tak J\u0105 kocha\u0142, \u017ce nie tylko g\u0142osi\u0142 o Niej cz\u0119sto kazania, nie tylko modl\u0105cym si\u0119 przed alabastrow\u0105 Jej figur\u0105, kt\u00f3r\u0105 wed\u0142ug podania \u015bw. Jacek przyni\u00f3s\u0142 z Kijowa14<\/a>;, odpusty zaprowadzi\u0142, ale wizerunek Naj\u015bwi\u0119tszej Panny zamiast herbu na piecz\u0119ci wyry\u0107 kaza\u0142. Tote\u017c Maryja okazywa\u0142a si\u0119 mu zawsze Matk\u0105 pi\u0119knej mi\u0142o\u015bci i nadziei \u015bwi\u0119tej. Co wi\u0119cej, wed\u0142ug legendy dost\u0105pi\u0142 on tej \u0142aski, \u017ce podczas gdy si\u0119 modli\u0142: \u201eOka\u017c mi si\u0119 Matk\u0105\u201d, Naj\u015bwi\u0119tsza Panna objawi\u0142a si\u0119 mu z Dzieci\u0105tkiem Jezus na r\u0119ku i rzek\u0142a: \u201eMasz Matk\u0119 i Syna\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Najmilsi, kto z nas jest wolny od trosk, od b\u00f3l\u00f3w, od wyrzut\u00f3w sumienia? Kto nie potrzebuje serca matczynego, przed kt\u00f3rym by si\u0119 m\u00f3g\u0142 wyp\u0142aka\u0107 i znale\u017a\u0107 ukojenie? Ot\u00f3\u017c takie Serce, kt\u00f3re nigdy nie zawodzi i nikomu si\u0119 nie zamyka, ma tylko Matka wszystkich ludzi, bo Ona, jak m\u00f3wi pewien \u015bwi\u0119ty, stoi ci\u0105gle u wr\u00f3t nieba i patrzy, czy gdzie \u0142zy nie p\u0142yn\u0105, i s\u0142ucha, czy gdzie serca nie j\u0119cz\u0105, aby zaraz s\u0142a\u0107 ulg\u0119 i ratunek. Kto z nas nie pragnie po tej ci\u0119\u017ckiej podr\u00f3\u017cy ziemskiej wr\u00f3ci\u0107 do niebieskiej ojczyzny? Ot\u00f3\u017c wed\u0142ug wielu \u015bwi\u0119tych najprostsz\u0105 i naj\u0142atwiejsz\u0105 do zbawienia drog\u0105 jest prawdziwe nabo\u017ce\u0144stwo do Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Miejmy tedy wszyscy takie nabo\u017ce\u0144stwo, by nie tylko odmawia\u0107 codziennie modlitwy do Bogarodzicy, zw\u0142aszcza cz\u0119\u015b\u0107 r\u00f3\u017ca\u0144ca, ale tak\u017ce na\u015bladowa\u0107 Jej cnoty. Arcybiskup Lefebvre tak wymownie powiedzia\u0142: \u201eOna nie mo\u017ce znie\u015b\u0107 b\u0142\u0119du. Ona jest przeciwko wszelkim herezjom. Ona jest z natury r\u00f3wnie\u017c przeciwko wszystkiemu, co przeciwstawia si\u0119 prawdzie. Ona jest przeciwko wszystkiemu, co przeczy \u015bwi\u0119to\u015bci, przeciwko wszystkim grzechom, jakie tylko mog\u0105 istnie\u0107, nawet najdrobniejszym. (…) Le\u017cy to w Jej naturze, nie mo\u017ce znie\u015b\u0107 b\u0142\u0119du i grzechu, albowiem b\u0142\u0105d i grzech to dzie\u0142a szatana, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 je na \u015bwiat! Wiecie, \u017ce Ona zosta\u0142a stworzona po to, aby podepta\u0107 g\u0142ow\u0119 w\u0119\u017ca, aby zniszczy\u0107 szatana i jego plemi\u0119. Zjednoczmy si\u0119 wi\u0119c z Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0105 Pann\u0105, pozosta\u0144my mocno z Ni\u0105 zwi\u0105zani, a Ona uchroni nas zar\u00f3wno przed b\u0142\u0119dem jak i przed grzechem, i zachowa nas w prawdzie i \u015bwi\u0119to\u015bci\u201d.<\/p>\r\n\r\n

W modlitwie, umartwianiu i pracy up\u0142yn\u0105\u0142 \u017cywot b\u0142. Jakuba, a wreszcie przysz\u0142a \u015bmier\u0107, r\u00f3wnie \u015bwi\u0119ta jak \u017cycie, przed ni\u0105 za\u015b choroba ci\u0119\u017cka i d\u0142uga, \u201ebo si\u0119 podoba\u0142a Panu dusza jego\u201d. Umar\u0142 bez grosza, rozdawszy wszystko na ko\u015bcio\u0142y, szpitale, ubogich, a o to tylko prosi\u0142, by go pochowano w habicie zakonnym. Po \u015bmierci czczono go jako \u015bwi\u0119tego, a przed jego grobem, kt\u00f3ry w roku 1619 odkryto, modlili si\u0119 nie tylko mieszka\u0144cy Lwowa i pielgrzymi w\u0142o\u015bcia\u0144scy, ale tak\u017ce nasi hetmani, jak np. Jan Sobieski, gdy mia\u0142 walczy\u0107 z Turkami i Tatarami. Mimo to dopiero 11 XI 1790 r. Pius VI zaliczy\u0142 go w poczet b\u0142ogos\u0142awionych. Rzecz dziwna, \u017ce kiedy korona polska mia\u0142a spa\u015b\u0107 ze skroni narodu, pomno\u017cy\u0142a si\u0119 liczba patron\u00f3w naszych niebieskich, jakby na znak, \u017ce nar\u00f3d przez na\u015bladowanie \u015bwi\u0119tych ma d\u0105\u017cy\u0107 do odrodzenia i b\u0142aga\u0107 z nimi mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\r\n\r\n

A wi\u0119c, drogi Prymicjancie, do pracy: zajed\u017a \u0142odzi\u0105 mi\u0142o\u015bci na g\u0142\u0119bi\u0119, aby zapu\u015bci\u0107 sie\u0107 prawdy na po\u0142\u00f3w. Nied\u0142ugo b\u0119dziemy w Dukli u drugiego wielkiego opiekuna i or\u0119downika zawsze wiernego miasta Lwowa i ca\u0142ej Polski, \u015bw. Jana, od kt\u00f3rego narodzin dla nieba r\u00f3wnie\u017c mija 525 lat. Tam b\u0119dziemy za Ciebie si\u0119 modlili: o \u0142ask\u0119, wytrwa\u0142o\u015b\u0107, si\u0142\u0119 w Twojej pos\u0142udze. Wy za\u015b, w Chrystusie umi\u0142owani, otaczajcie nieustannie kap\u0142an\u00f3w i seminarzyst\u00f3w trosk\u0105, wspierajcie ich modlitw\u0105 i wszelak\u0105 ofiar\u0105!<\/p>\r\n\r\n

\u201eA opu\u015bciwszy wszystko, poszli za Nim\u201d. Amen. \u00ce\u00a9<\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n


<\/p>\r\n\r\n\r\n

Przypisy:<\/h3>\r\n
    \r\n\t\t
  1. \u00ef\u00bb\u00bf\u015awi\u0105tynia oo. trynitarzy pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej i \u015bw. Miko\u0142aja biskupa zosta\u0142a ufundowana pod koniec XVII w., za\u015b od 1786 r., po kasacie zakonu przez w\u0142adze zaborcze, by\u0142 to ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. Zaraz po 1945 r. zamieniono go na cerkiew prawos\u0142awn\u0105, a p\u00f3\u017aniej na sk\u0142adnic\u0119 ksi\u0105\u017cek po\u0142o\u017conej nieopodal Biblioteki Uniwersyteckiej. Po 1990 r. \u015bwi\u0105tynia zosta\u0142a ponownie przemianowana na cerkiew prawos\u0142awn\u0105 pod wezwaniem \u015bw. Miko\u0142aja i pe\u0142ni funkcj\u0119 katedry.<\/li>\r\n\t\t
  2. Lw\u00f3w by\u0142 semper fidelis<\/em> Polsce, ale tak\u017ce religii katolickiej: przypomnijmy, \u017ce papie\u017c Sykstus V nazwa\u0142 Lwi Gr\u00f3d urbs catolicissima<\/em>, \u201emiastem arcykatolickim\u201d, jako \u017ce by\u0142o to jedyne na \u015bwiecie miasto b\u0119d\u0105ce siedzib\u0105 trzech arcybiskup\u00f3w katolickich – \u0142aci\u0144skiego, greckokatolickiego i ormia\u0144skiego.<\/li>\r\n\t\t
  3. 20 pa\u017adziernika.<\/li>\r\n\t\t
  4. Z ruska zwanego Strepa.<\/li>\r\n\t\t
  5. W latach 1240-1340 Ru\u015b Halicka (Czerwona) by\u0142a lennem Z\u0142otej Ordy, co nb. nie chroni\u0142o jej od najazd\u00f3w tatarskich – w walce z nimi polegli m.in. ostatni w\u0142adcy tej ziemi z dynastii Rurykowicz\u00f3w, Andrzej II i Lew II (1323). Kraina ta od dawna stanowi\u0142a przedmiot rywalizacji Polski, Litwy i W\u0119gier i dopiero w 1349 r. w\u0142adz\u0119 nad ni\u0105 ugruntowa\u0142 Kazimierz Wielki.<\/li>\r\n\t\t
  6. W Przemy\u015blu, W\u0142odzimierzu i Che\u0142mie. Starania o te biskupstwa zapocz\u0105tkowa\u0142 kr\u00f3l Kazimierz Wielki.<\/li>\r\n\t\t
  7. Od 1391 r. by\u0142 b\u0142. Jakub wikariuszem Stowarzyszenia Braci Pielgrzymuj\u0105cych dla Chrystusa na Ru\u015b i Mo\u0142dawi\u0119.<\/li>\r\n\t\t
  8. J\u00f3zef Bilczewski by\u0142 arcypasterzem lwowskim w latach 1900-1923, a Boles\u0142aw Twardowski w latach 1923-1944. U schy\u0142ku Rzeczypospolitej Obojga Narod\u00f3w we Lwowie, zwanym civitas monachorum<\/em>, \u2018miastem mnich\u00f3w\u2019, znajdowa\u0142o si\u0119 oko\u0142o 40 \u015bwi\u0105ty\u0144, g\u0142ownie zakonnych. Na pocz\u0105tku XIX w. wiele ko\u015bcio\u0142\u00f3w zosta\u0142o rozebranych albo zamienionych na budynki \u015bwieckie.<\/li>\r\n\t\t
  9. Relikwie B\u0142ogos\u0142awionego wywieziono wtedy do katedry tarnowskiej, sk\u0105d w 1966 r. przeniesiono je do Lubaczowa; dzi\u015b s\u0105 przechowywane – jako depozyt katedry lwowskiej – w skarbcu katedry na Wawelu.<\/li>\r\n\t\t
  10. Budow\u0119 katedry lwowskiej pw. Wniebowzi\u0119cia N.M.Panny (pocz\u0105tkowo pw. Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej) rozpocz\u0119to w 1360 r., a w 1405 r. bp Maciej Janina po\u015bwi\u0119ci\u0142, w obecno\u015bci b\u0142. Jakuba Strzemi\u0119 (a zapewne r\u00f3wnie\u017c i kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y), pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 \u015bwi\u0105tyni. Ostatecznie budow\u0119 uko\u0144czono w 1479 r. Za czas\u00f3w sowieckich katedra nie zosta\u0142a zamkni\u0119ta; obecnie znowu jest siedzib\u0105 arcybiskupa \u0142aci\u0144skiego.<\/li>\r\n\t\t
  11. Neogotycki ten ko\u015bci\u00f3\u0142, zaprojektowany przez wybitnego architekta Teodora Talowskiego, powsta\u0142 ze sk\u0142adek spo\u0142ecze\u0144stwa dla uczczenia pami\u0119ci \u017cony Franciszka J\u00f3zefa I, zamordowanej przez w\u0142oskiego anarchist\u0119; konsekracji w 1911 r. dokona\u0142 abp J\u00f3zef Bilczewski. Obecnie greckokatolicka cerkiew pw. \u015aw. Olgi i El\u017cbiety.<\/li>\r\n\t\t
  12. W latach 30. XX w. Rada Miejska ofiarowa\u0142a grunt oraz subwencj\u0119 w wysoko\u015bci 250\u00a0000 z\u0142 na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a Matki Boskiej Ostrobramskiej, b\u0119d\u0105cego wotum za ocalenie Lwowa od naj\u015bcia Armii Czerwonej. Inicjatorem budowy i konsekratorem \u015bwi\u0105tyni by\u0142 abp Twardowski.<\/li>\r\n\t\t
  13. Nie nale\u017cy s\u0105dzi\u0107, \u017ce chodzi o obraz Matki Boskiej \u0141askawej, przed kt\u00f3rym w 1656 r. kr\u00f3l Jan Kazimierz sk\u0142ada\u0142 swe s\u0142ynne \u015bluby, gdy\u017c ten zosta\u0142 namalowany dopiero w 1598 r.<\/li>\r\n\t\t
  14. W Polsce istniej\u0105 dwie figury Matki Boskiej Jackowej, kt\u00f3re \u201ekonkuruj\u0105\u201d ze sob\u0105 o to, kt\u00f3r\u0105 uratowa\u0142 \u015bw. Jacek, w 1240 r. uciekaj\u0105c przed Tatarami z Kijowa: jedna by\u0142a czczona w ko\u015bciele dominikan\u00f3w w Przemy\u015blu, a po kasacie zakonu w 1786 r. zosta\u0142a przeniesiona do katedry, natomiast druga znajdowa\u0142a si\u0119 w ko\u015bciele dominikan\u00f3w we Lwowie i po wojnie zosta\u0142a przewieziona do Krakowa, gdzie znajduje si\u0119 do dzisiaj.<\/li>\r\n<\/ol>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Kazanie wyg\u0142oszone 4 lipca 2009 r. w ko\u015bciele pw. Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bw. Maryi Panny w\u00a0Warszawie, w\u00a0dniu prymicji ks. \u0141ukasza Szyd\u0142owskiego FSSPX. Autor wykorzysta\u0142 fragmenty kazania bp. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, wyg\u0142oszonego 20 czerwca 1909\u00a0r. we Lwowie z\u00a0okazji 500. rocznicy \u015bmierci b\u0142. Jakuba Strzemi\u0119. Tytu\u0142 i przypisy pochodz\u0105 od redakcji [Zawsze Wierni]. \u00abI sta\u0142o si\u0119, gdy cisn\u0119\u0142y […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13655"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13655"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13655\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13655"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13655"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13655"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}