{"id":136239,"date":"2022-09-17T12:02:01","date_gmt":"2022-09-17T16:02:01","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=136239"},"modified":"2022-09-17T12:02:01","modified_gmt":"2022-09-17T16:02:01","slug":"medytacja-arcybiskupa-vigano-w-swieto-siedmiu-bolesci-najswietszej-maryi-panny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=136239","title":{"rendered":"Medytacja Arcybiskupa Vigan\u00f2 w \u015awi\u0119to Siedmiu Bole\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny"},"content":{"rendered":"<p><em>Iuxta crucem tecum stare<\/em><br>\r\n<em>Et me tibi sociare<\/em><br>\r\n<em>in planctu desidero.<\/em><\/p>\r\n<p>(Niechaj pod nim razem stoj\u0119, dziele Twoje krwawe znoje. Tw\u0105 bole\u015bci\u0105 zmywam grzech)<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<div class=\"p_underline\">\r\n<p class=\"has-drop-cap\">W tym uroczystym dniu, w kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi \u015bwi\u0119to Siedmiu Bole\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Bolesnej, w mojej medytacji rozwa\u017c\u0119 siedem Bole\u015bci, kt\u00f3re w \u015bwi\u0119tej ikonografii s\u0105 symbolizowane przez siedem mieczy przebijaj\u0105cych Niepokalane Serce Matki Naj\u015bwi\u0119tszej. Chcia\u0142bym je kontemplowa\u0107 w odniesieniu do wydarze\u0144 maj\u0105cych miejsce w Ko\u015bciele, kt\u00f3rego Matka Bo\u017ca jest Matk\u0105 i Kr\u00f3low\u0105. I nie tylko to: Ona jest wzorem dla&nbsp; Ko\u015bcio\u0142a, a wszystko, co m\u00f3wimy o Matce Bo\u017cej, mo\u017cna w jaki\u015b spos\u00f3b odnie\u015b\u0107 tak\u017ce do Oblubienicy Baranka. Dotyczy to nie tylko triumf\u00f3w i chwa\u0142y Obojga, ale tak\u017ce ich smutk\u00f3w i udzia\u0142u w odkupie\u0144czej m\u0119ce Chrystusa.<\/p>\r\n<p><strong>I.<\/strong> Matka Bo\u017ca wys\u0142uchuje proroctwa Symeona w \u015bwi\u0105tyni<\/p>\r\n<p>&#8222;<em>I b\u0142ogos\u0142awi\u0142 im Symeon, i rzek\u0142 do Maryjej, matki jego: Oto ten po\u0142o\u017con jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, kt\u00f3remu sprzeciwia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105,<\/em><br>\r\n<em>i dusz\u0119 tw\u0105 w\u0142asn\u0105 przeniknie miecz, aby my\u015bli z wiela serc by\u0142y objawione.<\/em>&#8222;( \u0141k 2, 34,35)<\/p>\r\n<p>S\u0105 to s\u0142owa Symeona do Dziewicy, w kt\u00f3rych zawarta jest odkupie\u0144cza m\u0119ka Boskiego Zbawiciela i Wsp\u00f3\u0142odkupienie Jego Naj\u015bwi\u0119tszej Matki. Ale s\u0142owa te odnosz\u0105 si\u0119 tak\u017ce do Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry jest tu dla ruiny i zmartwychwstania wielu, a tak\u017ce znakiem sprzeciwu. R\u00f3wnie\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 uczestniczy w Mistycznym Ciele w tym &#8222;czego nie dostawa utrapieniam Chrystusowym&#8221; (Kol 1,24), w nowym Izraelu, <em>lumen ad revelationem gentium<\/em> (swiat\u0142o na o\u015bwiecenie pogan), mie\u015bcie postawionym na wzg\u00f3rzu, nowej Jerozolimie.<\/p>\r\n<p>Dlatego i my, synowie Ko\u015bcio\u0142a, czujemy, \u017ce nasze dusze s\u0105 przeszyte b\u00f3lem, widz\u0105c Oblubienic\u0119 Baranka, t\u0119, kt\u00f3ra ma by\u0107 <em>Domina gentium<\/em> (Pani narod\u00f3w), wst\u0119puj\u0105c\u0105 na Kalwari\u0119, odrzucon\u0105 jak S\u0142owo Przedwieczne przez tych, kt\u00f3rzy chodz\u0105 w ciemno\u015bciach &#8222;<em>Na \u015bwiecie by\u0142, a \u015bwiat jest uczynion przeze\u0144, a \u015bwiat go nie pozna\u0142, Przyszed\u0142 do w\u0142asno\u015bci, a swoi\u017c go ni\u0119 przyj\u0119li.<\/em>&#8221; (J 1, 10,11).<\/p>\r\n<p>A je\u015bli Matce Bo\u017cej oszcz\u0119dzono zniewa\u017cenia, z kt\u00f3rego Nasz Pan nie chcia\u0142 si\u0119 wycofa\u0107, to Ko\u015bcio\u0142owi jednak nie oszcz\u0119dzono biczowania i poni\u017cenia przez nowy Sanhedryn, podobnie jak Jego G\u0142owie.<\/p>\r\n<p><em>Quis est homo, qui non fleret,<\/em><br>\r\n<em>Matrem Christi si videret<\/em><br>\r\n<em>in tanto supplicio?<\/em><\/p>\r\n<p>(I kt\u00f3\u017c widz\u0105c tak cierpi\u0105c\u0105 \u0142za nie za\u0107mi si\u0119 gor\u0105ca, nie drgnie, taki czuj\u0105c n\u00f3\u017c)<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><strong>II.<\/strong> Ucieczka do Egiptu<\/p>\r\n<p>W obliczu prze\u015bladowa\u0144 Heroda, Dziewica i \u015awi\u0119ty J\u00f3zef uciekaj\u0105 do Egiptu, aby uratowa\u0107 Dzieci\u0105tko Jezus. Porzucaj\u0105 wszystko, zostawiaj\u0105 sw\u00f3j dom i prac\u0119, swoich krewnych i przyjaci\u00f3\u0142, wszystko aby chroni\u0107 Pana i ukry\u0107 Go przed mordercz\u0105 furi\u0105 Heroda. Wyobra\u017amy sobie smutek Matki Naj\u015bwi\u0119tszej na widok zagro\u017cenia \u017cycia Jej Syna. Wyobra\u017amy sobie trosk\u0119 \u015awi\u0119tego J\u00f3zefa, wygnanego w obc\u0105 ziemi\u0119, po\u015br\u00f3d pogan, samego z \u017bon\u0105 i Dzieci\u0105tkiem Jezus.<\/p>\r\n<p>My r\u00f3wnie\u017c, podobnie jak Oni, jeste\u015bmy zmuszeni do wygnania, do ucieczki, do stawienia czo\u0142a tysi\u0105com niewiadomych zwi\u0105zanych z konieczno\u015bci\u0105 opuszczenia naszych dom\u00f3w i naszych bliskich, aby ocali\u0107 Kap\u0142a\u0144stwo i Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, \u015brodki, dzi\u0119ki kt\u00f3rym Pan uwiecznia swoj\u0105 Ofiar\u0119. Okazuje si\u0119, \u017ce musimy nawet ucieka\u0107 z ko\u015bcio\u0142\u00f3w, klasztor\u00f3w i seminari\u00f3w: poniewa\u017c nowy Herod stara si\u0119 usun\u0105\u0107 znak sprzeciwu, kt\u00f3ry go oskar\u017ca i chce Go zast\u0105pi\u0107 religi\u0105 ludzk\u0105, ekumeniczn\u0105, ekologiczn\u0105 i panteistyczn\u0105; chrze\u015bcija\u0144stwem bez Chrystusa, Kap\u0142a\u0144stwem bez duszy nadprzyrodzonej, Msz\u0105 bez ofiary&#8230;<\/p>\r\n<p>Miecz, kt\u00f3ry przeszywa Naj\u015bwi\u0119tsze Serce Jezusa i Niepokalane Serce Maryi, przebija r\u00f3wnie\u017c nasze serca. Ale tak jak Ucieczka do Egiptu by\u0142a stosunkowo kr\u00f3tka, taka te\u017c b\u0119dzie i nasza ucieczka; czekamy, a\u017c anio\u0142 powt\u00f3rzy nam s\u0142owa, kt\u00f3re skierowa\u0142 do \u015bw. J\u00f3zefa:&nbsp;<\/p>\r\n<p>&#8222;<em>A gdy Herod umar\u0142, oto Anjo\u0142 Pa\u0144ski ukaza\u0142 si\u0119 we \u015bnie Jozefowi w Egipcie,<\/em><br>\r\n<em>m\u00f3wi\u0105c: Wsta\u0144 a we\u017ami dzieci\u0119 i matk\u0119 jego, a id\u017a do ziemie Izraelskiej. Abowiem pomarli, kt\u00f3rzy dusze dzieci\u0119cej szukali<\/em>.&#8221; Mt 2, 19, 20<\/p>\r\n<p><em>Tui Nati vulnerati,<\/em><br>\r\n<em>tam dignati pro me pati,<\/em><br>\r\n<em>p\u0153nas mecum divide<\/em><\/p>\r\n<p>(Rodzonego, m\u0119czonego, Syna Twego ofiarnego ka\u017a\u0144 owocn\u0105 ze mn\u0105 dziel)<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><strong>III.<\/strong> Odnalezienie Naszego Pana w \u015awi\u0105tyni<\/p>\r\n<p>Po udaniu si\u0119 do Jerozolimy, aby \u015bwi\u0119towa\u0107 Pasch\u0119, Dziewica i \u015awi\u0119ty J\u00f3zef do\u0142\u0105czaj\u0105 do karawany, aby wr\u00f3ci\u0107 do domu, ale zdaj\u0105 sobie spraw\u0119, \u017ce Jezusa nie ma ani z nimi, ani z ich krewnymi. Szukaj\u0105 Go przez trzy dni, wracaj\u0105 do Jerozolimy i znajduj\u0105 Go w \u015bwi\u0105tyni, z doktorami Prawa, g\u0142osz\u0105cego proroctwa mesja\u0144skie Starego Testamentu i objawiaj\u0105cego si\u0119 im. Jak\u0105 m\u0119k\u0119 musieli odczuwa\u0107 Maryja i J\u00f3zef w swoim strachu przed utrat\u0105 Tego, o kt\u00f3rym Archanio\u0142 Gabriel powiedzia\u0142:<\/p>\r\n<p>&#8222;<em>Ten b\u0119dzie wielki, a b\u0119dzie zwan synem najwy\u017cszego i da mu Pan B\u00f3g stolic\u0119 Dawida, ojca jego, i b\u0119dzie kr\u00f3lowa\u0142 w domu Jakubowym na wieki<\/em><br>\r\n<em>a kr\u00f3lestwa jego nie b\u0119dzie ko\u0144ca.<\/em>&#8221; \u0141k 1, 32,33<\/p>\r\n<p>Wielka musia\u0142a by\u0107 ich rado\u015b\u0107 z odnalezienia m\u0142odego Jezusa w \u015bwi\u0105tyni, ale w ci\u0105gu tych trzech dni udr\u0119ki bez Syna przy sobie &#8211; Tego, kt\u00f3ry zawsze by\u0142 <em>subditus illis<\/em> (by\u0142 im poddany (\u0141k 2, 51) &#8211; musia\u0142y ich ogarn\u0105\u0107 najstraszliwsze l\u0119ki. W obliczu tych bardzo ludzkich i naturalnych reakcji, powinni\u015bmy zada\u0107 sobie pytanie, jaka jest nasza postawa, gdy z powodu naszego grzechu tracimy Jezusa, kt\u00f3ry oddala si\u0119 od nas nie po to, by realizowa\u0107 swoje powo\u0142anie, ale dlatego, \u017ce zabrudzili\u015bmy mieszkanie naszej duszy i wype\u0142nili\u015bmy je plugastwem.<\/p>\r\n<p>Patrz\u0105c na obecn\u0105 sytuacj\u0119, w jakiej znajduje si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142, mogliby\u015bmy zada\u0107 sobie pytanie &#8211; s\u0142owami &#8222;proroctwa&#8221;[1] czcigodnego papie\u017ca Piusa XII, kt\u00f3ry powtarza s\u0142owa Marii Magdaleny (J 20,13) &#8211; &#8222;nie wiem, k\u0119dy go po\u0142o\u017cono&#8221;, gdy wchodzimy do ko\u015bcio\u0142a i na pr\u00f3\u017cno szukamy znaku Rzeczywistej Obecno\u015bci, czerwonej lampy czuwania p\u0142on\u0105cej przy Tabernakulum. Zadajemy sobie pytanie: &#8222;Gdzie Go umie\u015bcili?&#8221; tak\u017ce wtedy, gdy uczestnicz\u0105c w reformowanych obrz\u0119dach liturgicznych, widzimy wywy\u017cszonego &#8222;przewodnicz\u0105cego zgromadzenia&#8221; w roli \u015bwi\u0105tynnego zeloty, kt\u00f3ry odczytuje modlitw\u0119 wiernych, siostr\u0119 zakonn\u0105 bez welonu, kt\u00f3ra z ostentacj\u0105 rozdaje Komuni\u0119, ale nie znajdujemy miejsca, nie znajdujemy centrum, nie znajdujemy uwagi skupionej&nbsp; Bogu Wcielonym, na Kr\u00f3lu kr\u00f3l\u00f3w, na Boskiem Odkupicielu obecnym pod os\u0142on\u0105 chleba i wina.<\/p>\r\n<p>Pytamy: &#8222;Gdzie Go umie\u015bcili?&#8221;, gdy wchodz\u0105c do ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym do wczoraj mieli\u015bmy zagwarantowan\u0105 celebracj\u0119 liturgiczn\u0105 w staro\u017cytnym rycie, znajdujemy zamiast tego st\u00f3\u0142 protestancki, a krzes\u0142o celebransa ustawione przed pustym Tabernakulum. &#8222;\u017ca\u0142o\u015bni szukali\u015bmy ci\u0119.&#8221; (\u0141k 2,48).<\/p>\r\n<p>Gdzie jest Pan? Jest w \u015bwi\u0105tyni. W male\u0144kim ko\u015bci\u00f3\u0142ku, w prywatnej kaplicy, na prowizorycznym o\u0142tarzu ustawionym na strychu lub w stodole. W\u0142a\u015bnie tam, gdzie nasz Pan lubi przebywa\u0107: z tymi, kt\u00f3rzy otwieraj\u0105 swoje serca i sw\u00f3j umys\u0142 na Jego S\u0142owo, pozwalaj\u0105c Mu nas uzdrowi\u0107, pozwalaj\u0105c Mu uzdrowi\u0107 nas ze \u015blepoty duszy, kt\u00f3ra nie pozwala nam Go zobaczy\u0107. &#8222;C\u00f3\u017c jest, \u017ce\u015bcie mi\u0119 szukali?&nbsp; Nie wiedzieli\u015bcie, i\u017c w tych rzeczach, kt\u00f3re s\u0105 Ojca mego, potrzeba, \u017cebym by\u0142&#8221; (\u0141k 2,49). Kiedy nie znajdujemy Naszego Pana i oddajemy si\u0119&nbsp; udr\u0119ce i rozpaczy, musimy cofn\u0105\u0107 nasze kroki i szuka\u0107 Go tam, gdzie On na nas czeka.<\/p>\r\n<p><em>Fac, ut ardeat cor meum<\/em><br>\r\n<em>in amando Christum Deum,<\/em><br>\r\n<em>ut sibi complaceam.<\/em><\/p>\r\n<p>(Spraw, niech p\u0142acz\u0119 z Tob\u0105 razem, krzy\u017ca zamkn\u0119 si\u0119 obrazem a\u017c po m\u00f3j ostatni dech.)<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><strong>IV.<\/strong> Matka Bo\u017ca spotyka Jezusa nios\u0105cego krzy\u017c<\/p>\r\n<p><strong>V.<\/strong> Matka Bo\u017ca stoi u st\u00f3p krzy\u017ca<\/p>\r\n<p><strong>VI.<\/strong> Matka Bo\u017ca jest \u015bwiadkiem ukrzy\u017cowania i \u015bmierci Jezusa<\/p>\r\n<p>Oto kolejny smutek Dziewicy i Ko\u015bcio\u0142a: widzie\u0107 naszego Pana ubiczowanego, ukoronowanego cierniem, nios\u0105cego krzy\u017c, zniewa\u017canego, policzkowanego i opluwanego. Z jednej strony Cz\u0142owiek Bole\u015bci, z drugiej Mater Dolorosa. Matka, w kt\u00f3rej \u015bwiadomo\u015b\u0107 bosko\u015bci Jej Syna, zazdro\u015bnie strze\u017cona od czasu Jej Fiat, rozdziera\u0142a Jej Serce, gdy patrza\u0142a na Kr\u00f3la \u017byd\u00f3w zabijanego przez w\u0142asny nar\u00f3d, podburzony przez arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie, cichych wsp\u00f3lnik\u00f3w w\u0142adzy cesarskiej:<\/p>\r\n<p><em>Ten b\u0119dzie wielki, a b\u0119dzie zwan synem najwy\u017cszego i da mu Pan B\u00f3g stolic\u0119 Dawida, ojca jego, i b\u0119dzie kr\u00f3lowa\u0142 w domu Jakubowym na wieki,<\/em><br>\r\n<em>a kr\u00f3lestwa jego nie b\u0119dzie ko\u0144ca<\/em>. (\u0141k 2, 32.33)<\/p>\r\n<p>Oto tron Dawida; oto kr\u00f3lestwo domu Jakuba: Ojciec, kt\u00f3ry przyjmuje ofiar\u0119 swego Syna, w mi\u0142o\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego, aby przywr\u00f3ci\u0107 porz\u0105dek naruszony przez grzech Adama i odpokutowa\u0107 niesko\u0144czon\u0105 win\u0119 naszego Protoplasty. <em>Regnavit a ligno Deus<\/em> (Unosi\u0107 cia\u0142o naj\u015bwi\u0119tsze.), \u015bpiewamy w <em>Vexilla Regis<\/em> (Sztandary Kr\u00f3la si\u0119 wznosz\u0105). W\u0142a\u015bnie z Krzy\u017ca kr\u00f3luje Chrystus, ukoronowany cierniem.<\/p>\r\n<p>Ale je\u015bli przeb\u0142agalny kozio\u0142 ofiarny, na kt\u00f3rym symbolicznie sk\u0142adano winy i grzechy ludu, stawa\u0142 si\u0119 przedmiotem pogardy i zosta\u0142 wysy\u0142any na \u015bmier\u0107 poza mury Jerozolimy, to jaki\u017c inny los m\u00f3g\u0142 czeka\u0107 Tego, dla Kt\u00f3rego kozio\u0142 ofiarny by\u0142 tylko symbolem, je\u015bli nie wzi\u0119cie na siebie grzech\u00f3w \u015bwiata, aby je zmy\u0107 we w\u0142asnej krwi, poza murami Jerozolimy na Kalwarii?<\/p>\r\n<p>Smutek Matki Bo\u017cej, patrz\u0105cej na Jej w\u0142asnego Syna, plugawionego i wiedzionego na&nbsp; \u015bmier\u0107, przyni\u00f3s\u0142 Jej tytu\u0142 Wsp\u00f3\u0142odkupicielki: &#8222;<em>W ten spos\u00f3b cierpia\u0142a i prawie umar\u0142a ze swoim cierpi\u0105cym i umieraj\u0105cym Synem, w ten spos\u00f3b, dla zbawienia ludzi wyrzek\u0142a si\u0119, jako Matka,&nbsp; praw nad swoim Synem i po\u015bwi\u0119ci\u0142a Go, aby zaspokoi\u0107 bosk\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107, tak \u017ce s\u0142usznie mo\u017cna powiedzie\u0107, i\u017c wraz z Chrystusem odkupi\u0142a rodzaj ludzki.<\/em>&#8221; (Papie\u017c Benedykt XV, Inter Sodalicia).<\/p>\r\n<p>R\u00f3wnie\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142, poczynaj\u0105c od st\u00f3p Krzy\u017ca z Dziewic\u0105 i \u015bwi\u0119tym Janem, musia\u0142 doznawa\u0107 ogromnych bole\u015bci, rozwa\u017caj\u0105c m\u0119k\u0119 swego Pana. R\u00f3wnie\u017c my, synowie i c\u00f3rki Ko\u015bcio\u0142a w Chrzcie z \u0142aski Bo\u017cej, mamy serca przeszyte, widz\u0105c, jak Jezus w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jest traktowany przez swoich w\u0142asnych szafarzy, jak jest uwa\u017cany niemal za uci\u0105\u017cliwego go\u015bcia, jak usuwaj\u0105 go z widocznych miejsc w imi\u0119 egocentryzmu <em>actuosa participatio<\/em> (czynnego uczestnictwa) i fanatyzmu dialogu ekumenicznego.<\/p>\r\n<p>Nasze serca p\u0119kaj\u0105, gdy s\u0142yszymy, jak najwy\u017csi przedstawiciele Hierarchii zaprzeczaj\u0105 bosko\u015bci Chrystusa, Jego obecno\u015bci w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie, czterem celom \u015awi\u0119tej Ofiary i konieczno\u015bci trwania Ko\u015bcio\u0142a dla wiecznego zbawienia. Poniewa\u017c w tych b\u0142\u0119dach, w tych herezjach, w tych niem\u0105drych k\u0142amstwach czytamy nie tylko boja\u017aliwo\u015b\u0107 i nikczemne pos\u0142usze\u0144stwo wobec wrog\u00f3w Chrystusa, ale t\u0119 sam\u0105 bolesn\u0105 i ob\u0142udn\u0105 postaw\u0119 Sanhedrynu, gotowego odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do w\u0142adzy cywilnej, po to, by utrzyma\u0107 uzurpowan\u0105 w\u0142adz\u0119 administracyjn\u0105 sprzeczn\u0105 z celem, dla kt\u00f3rego Chrystus j\u0105 ustanowi\u0142. Perwersja w\u0142adzy ko\u015bcielnej jest najbardziej potworn\u0105 i przejmuj\u0105c\u0105 rzecz\u0105, jaka mo\u017ce istnie\u0107. To tak jakby syn by\u0142 \u015bwiadkiem cudzo\u0142\u00f3stwa swojej matki lub zdrady swojego ojca.<\/p>\r\n<p><em>Cujus animam gementem,<\/em><br>\r\n<em>contristatam et dolentem<\/em><br>\r\n<em>pertransivit gladius.<\/em><\/p>\r\n<p>(A jej dusza potyrana, rozp\u0142akana, poszarpana mieczem ludzkich win)<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><strong>VII.<\/strong> Matka Bo\u017ca przyjmuje w swoje ramiona cia\u0142o Jezusa zdj\u0119tego z krzy\u017ca<\/p>\r\n<p>Ta, kt\u00f3ra nosi\u0142a w swoim \u0142onie Syna Najwy\u017cszego i urodzi\u0142a Go w n\u0119dzy \u017c\u0142\u00f3bka, ale w otoczeniu ch\u00f3r\u00f3w Anio\u0142\u00f3w, teraz musi przyj\u0105\u0107 martwe cia\u0142o Zbawiciela w swoje ramiona jako opiekunka Niepokalanej Ofiary. Jak\u017ce wielki musia\u0142 by\u0107 Jej g\u0142\u0119boki i cichy b\u00f3l, gdy trzyma\u0142a doros\u0142e cia\u0142o Syna, kt\u00f3rego tyle razy tuli\u0142a do swego Serca jako niemowl\u0119, a potem jako ma\u0142ego ch\u0142opca! Cz\u0142onki, z kt\u00f3rych uciek\u0142o wszelkie \u017cycie, wydaj\u0105 si\u0119 jeszcze ci\u0119\u017csze dla Tej, kt\u00f3ra zachowa\u0142a wiar\u0119 nawet wtedy, gdy wszyscy Aposto\u0142owie uciekli. <em>Mater intemerata<\/em> &#8211; modlimy si\u0119 w Litanii Loreta\u0144skiej &#8211; Matko nieskalana &#8211; Matko nieustraszona, gotowa na wszystko dla swego Syna; Matko, kt\u00f3rej piekielny \u015bwiat Nowego Porz\u0105dku nienawidzi z nies\u0142abn\u0105c\u0105 nienawi\u015bci\u0105, widz\u0105c w Niej niezwyci\u0119\u017con\u0105 si\u0142\u0119 Mi\u0142osierdzia, gotow\u0105 do po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 z mi\u0142o\u015bci do Boga i z mi\u0142o\u015bci do bli\u017aniego.<\/p>\r\n<p>Ten \u015bwiat, kt\u00f3ry odst\u0105pi\u0142 od Boga, stara si\u0119 uniewa\u017cni\u0107 Mater intemerata, psuj\u0105c obraz macierzy\u0144stwa, czyni\u0105c z tej, kt\u00f3ra powinna chroni\u0107 \u017cycie swego potomka, bezwzgl\u0119dn\u0105 morderczyni\u0119; rujnuj\u0105c <em>Mater purissima<\/em> (Matk\u0119 Najczystsz\u0105) grzechem, nieskromno\u015bci\u0105 i nieczysto\u015bci\u0105; czyni\u0105c kobieco\u015b\u0107 brzydk\u0105 i poni\u017caj\u0105c j\u0105, aby odebra\u0107 ka\u017cdej kobiecie wszystko, co przypomina\u0142oby <em>Mater amabilis<\/em> (Matk\u0119 Najmilsz\u0105).<\/p>\r\n<p>Dzisiaj Ko\u015bci\u00f3\u0142 cierpi wraz z Matk\u0105 Bo\u017c\u0105 Bolesn\u0105, podporz\u0105dkowuj\u0105c si\u0119 zsekularyzowanej mentalno\u015bci, w wywy\u017cszaniu zbuntowanej kobieco\u015bci, kt\u00f3ra brzydzi si\u0119 dziewictwem, szydzi ze \u015bwi\u0119to\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej, burzy rodzin\u0119 i ro\u015bci sobie wypaczone prawo do r\u00f3wno\u015bci p\u0142ci. Dzi\u015b Hierarchia milczy o triumfach Maryi Naj\u015bwi\u0119tszej, a zamiast tego czci Matk\u0119 Ziemi\u0119 w nikczemnym, piekielnym bo\u017cku Pachamama. Dzieje si\u0119 tak, poniewa\u017c Dziewica i Ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0105 najwi\u0119kszym wrogiem szatana; poniewa\u017c Dziewica i Ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0105 stra\u017cnikami ma\u0142ej trz\u00f3dki, kt\u00f3ra jest zgromadzona w Wieczerniku z obawy przed \u017bydami.<\/p>\r\n<p>Ofiarujemy te nasze cierpienia, \u0142\u0105cz\u0105c je z cierpieniami Ko\u015bcio\u0142a i Maryi Naj\u015bwi\u0119tszej, Matki Bo\u017cej Bolesnej, prosz\u0105c Majestat Bo\u017cy, aby udzieli\u0142 nam przywileju bycia \u015bwiadkami triumfu Ko\u015bcio\u0142a, Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa, tak jak po trzech dniach Jego G\u0142owa zmartwychwsta\u0142a, gdy spali stra\u017cnicy. Wtedy ujrzymy, jak Dziewica Bolesna ponownie przywdziewa swoje kr\u00f3lewskie szaty, by zaintonowa\u0107 wieczne Magnificat.<\/p>\r\n<p><em>Fac me cruce custodiri<\/em><br>\r\n<em>morte Christi praemuniri,<\/em><br>\r\n<em>confoveri gratia.<\/em><\/p>\r\n<p>&#8222;Chrystusowe ukochanie niech w mym sercu ogniem stanie, krzy\u017ca dzieje we mnie wtul&#8221;<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><strong><em>+ Carlo Maria Vigan\u00f2, Arcybiskup<\/em><\/strong><\/p>\r\n<p>15 wrze\u015bnia 2022 r.<br>\r\nNa \u015awi\u0119to Siedmiu Bole\u015bci NMP<\/p>\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n<p><em>T\u0142um. S\u0142awomir Soja<\/em><\/p>\r\n<p class=\"zrodlo\">\u0179r\u00f3d\u0142o: <a href=\"https:\/\/remnantnewspaper.com\/web\/index.php\/articles\/item\/6129-vigano-meditation-on-the-feast-of-the-seven-dolors-of-the-blessed-virgin-mary\">The Remnant (September 15, 2022) &#8211; &#8222;VIGAN\u00d2 MEDITATION On the Feast of the Seven Dolors of the Blessed Virgin Mary&#8221;<\/a><\/p>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Iuxta crucem tecum stare Et me tibi sociare in planctu desidero. (Niechaj pod nim razem stoj\u0119, dziele Twoje krwawe znoje. Tw\u0105 bole\u015bci\u0105 zmywam grzech) &nbsp; W tym uroczystym dniu, w kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi \u015bwi\u0119to Siedmiu Bole\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Bolesnej, w mojej medytacji rozwa\u017c\u0119 siedem Bole\u015bci, kt\u00f3re w \u015bwi\u0119tej ikonografii s\u0105 symbolizowane przez siedem mieczy [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[13],"tags":[455,119,218,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/136239"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=136239"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/136239\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":136240,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/136239\/revisions\/136240"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=136239"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=136239"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=136239"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}