{"id":134396,"date":"2022-06-03T21:03:36","date_gmt":"2022-06-04T01:03:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=134396"},"modified":"2022-06-03T21:03:36","modified_gmt":"2022-06-04T01:03:36","slug":"zygmunt-freud-i-moralnosc-katolicka-prof-ivan-rojas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=134396","title":{"rendered":"Zygmunt Freud i moralno\u015b\u0107 katolicka – prof. Ivan Rojas<\/em>"},"content":{"rendered":"

Od T\u0142umacza: W niedawnej rozmowie Ksi\u0119dza Szymona Ba\u0144ki FSSPX z Ojcem Bonawentur\u0105 Wierzejewskim OFM (?) https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=yGOiXeb5WYU<\/span><\/a> pojawi\u0142 si\u0119 w\u0105tek sympatii do psychologii Karla Gustawa Junga jaka wyst\u0119puje w Zakonie Braci Mniejszych, znanych w Polsce jako Bernardyni. Ojciec Wierzejewski wraz z Ksi\u0119dzem Ba\u0144k\u0105 przeszli na tym tematem bez komentarza, jakby by\u0142 on oczywisty dla widz\u00f3w i s\u0142uchaczy. Wyk\u0142ad dr Ivana Rojasa po\u015bwi\u0119cony jest nie tylko psychologii C.G. Junga ale przede wszystkim cz\u0142owiekowi i my\u015bli, kt\u00f3ra zainspirowa\u0142a Junga czyli Zygmuntowi Freudowi i jego psychoanalizie. Okazuje si\u0119, \u017ce Jung, to jeszcze p\u00f3\u0142 biedy, a prawdziwie piekielnym wynalazkiem jest psychoanaliza Zygmunta Freuda. Sam Freud to przyzna\u0142, gdy po raz pierwszy pojawi\u0142 si\u0119 w Ameryce po\u015br\u00f3d rozentuzjazmowanego t\u0142umu. Zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 wtedy do swojego asystenta s\u0142owami; „jeszcze nie wiedz\u0105 jakiego diab\u0142a im przywioz\u0142em”.<\/em><\/p>\r\n

Co ciekawe, to nie psychologia analityczna Junga sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 magisterium papie\u017ca Franciszka, a w\u0142a\u015bnie psychoanaliza Freuda, To tutaj mamy \u017ar\u00f3d\u0142a obsesji seksualnych, LGBT+, itp. jakie z lubo\u015bci\u0105 wspiera obecny lokator Domu \u015aw. Marty.<\/em><\/p>\r\n

Zapraszamy do lektury wyk\u0142adu dr Ivana Rojasa.<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Zygmunt Szlomo Freud urodzi\u0142 si\u0119 6 maja 1856 r. w mie\u015bcie Freiiber-im-M\u00e4hren ko\u0142o Wiednia w Cesarstwie Austro-W\u0119gierskim. Zmar\u0142 w Londynie, dok\u0105d przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 23 wrze\u015bnia 1939 r. z powodu prze\u015bladowa\u0144 \u017byd\u00f3w przez nazist\u00f3w.<\/p>\r\n

Mimo \u017ce by\u0142 cz\u0142owiekiem inteligentnym, jak podaj\u0105 jego biografowie, nie znosi\u0142 filozofii, kt\u00f3r\u0105 uwa\u017ca\u0142 za odst\u0119pstwo od wybitnie „naukowej” dziedziny,  kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142 uprawia\u0107. Rzeczywi\u015bcie, b\u0119d\u0105c typowym my\u015blicielem XIX wieku, pozostawa\u0142 pod wielkim wp\u0142ywem doktryny pozytywistycznej i jej rzekomo „naukowego” pod\u0142o\u017ca.<\/p>\r\n

Studiowa\u0142 medycyn\u0119 i specjalizowa\u0142 si\u0119 w neurologii. Nale\u017cy wi\u0119c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Freud nigdy nie by\u0142 zawodowym psychologiem ani psychiatr\u0105, lecz neurologiem.<\/p>\r\n

Oko\u0142o 1892 roku Freud zainteresowa\u0142 si\u0119 klinicznymi zjawiskami kobiecej histerii, bardzo cz\u0119stego zaburzenia wyst\u0119puj\u0105cego u kobiet w \u00f3wczesnym spo\u0142ecze\u0144stwie europejskim.<\/p>\r\n

To tak zwane „zaburzenie konwersyjne” jest chorob\u0105, kt\u00f3ra objawia si\u0119 kryzysami emocjonalnymi; typowe objawy to omdlenia, pobudzenie organizmu, przyspieszone bicie serca i kompulsywny p\u0142acz. Zesp\u00f3\u0142 ten dotyka g\u0142\u00f3wnie kobiet.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Choroba kobieca<\/h4>\r\n

Pocz\u0105tkowo Freud w swojej pracy klinicznej pr\u00f3bowa\u0142 stosowa\u0107 nowy rodzaj hipnozy w leczeniu tego zaburzenia. Osi\u0105gn\u0105\u0142 pewne pozytywne rezultaty w postaci lekkiej poprawy stanu zdrowia swoich pacjent\u00f3w. Wkr\u00f3tce jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce hipnoza jest metod\u0105 nier\u00f3wn\u0105, poniewa\u017c wiele objaw\u00f3w nerwowych powraca\u0142o po jego „m\u00f3wionych zabiegach”. Co wi\u0119cej, nie ka\u017cdy mo\u017ce zareagowa\u0107 na t\u0119 technik\u0119, poniewa\u017c nie ka\u017cdy mo\u017ce by\u0107 zahipnotyzowany.<\/p>\r\n

Freud, niezadowolony ze swoich wynik\u00f3w, pr\u00f3bowa\u0142 g\u0142\u0119biej zrozumie\u0107 to zjawisko, tworz\u0105c nowe teorie na temat genezy chor\u00f3b psychicznych, g\u0142\u00f3wnie nerwic. Od tego momentu jego praca nabra\u0142a nowego wymiaru, wkraczaj\u0105c w sfer\u0119 moralno\u015bci. Tak, moralno\u015bci, poniewa\u017c Freud postulowa\u0142 i stopniowo ustala\u0142, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em zar\u00f3wno kobiecych, jak i m\u0119skich nerwic jest zawsze seksualno\u015b\u0107. Freud stwierdzi\u0142, \u017ce „podstawow\u0105 energi\u0105” nap\u0119dzaj\u0105c\u0105 psychik\u0119 jest seks.<\/p>\r\n

Dla Freuda, to w\u0142a\u015bnie po\u017c\u0105danie seksualne – t\u0142umione lub nadmiernie eksponowane – ostatecznie kieruje wszystkimi dzia\u0142aniami ludzkiej cywilizacji. Dla niego cz\u0142owiek jest niczym innym jak zwierz\u0119ciem seksualnym, kt\u00f3re wykorzystuje t\u0119 seksualno\u015b\u0107 do bardziej racjonalnych cel\u00f3w. To jest zatem jedyna r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy cz\u0142owiekiem a irracjonalnymi zwierz\u0119tami, nic wi\u0119cej.<\/p>\r\n

Nale\u017cy tu zaznaczy\u0107, \u017ce Freud pochodzi\u0142 z religijnej rodziny \u017cydowskiej, ale przez ca\u0142e \u017cycie wyznawa\u0142 bezwzgl\u0119dny ateizm.<\/p>\r\n

Dla niego cz\u0142owiek nie by\u0142 niczym innym, jak zespo\u0142em nerw\u00f3w, mi\u0119\u015bni i ko\u015bci. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce wszystkie funkcje cz\u0142owieka odbywaj\u0105 si\u0119 w m\u00f3zgu, \u0142\u0105cznie z rozumowaniem, uczuciami i wznios\u0142ymi emocjami. W teorii Freuda nie ma miejsca na to, co niematerialne, duchowe czy religijne.<\/p>\r\n

Od samego pocz\u0105tku istnia\u0142a silna opozycja mi\u0119dzy t\u0105 teori\u0105 a religi\u0105 katolick\u0105, poniewa\u017c Freud sprowadza\u0142 wszystko do materii. Nie ma duszy, nie ma duchowo\u015bci, nie ma \u017cycia wiecznego. \u015amier\u0107 niszczy wszystko i nic z tego, co istotne, nie przetrwa w cz\u0142owieku.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Rozw\u00f3j niemowl\u0119cy<\/h4>\r\n

Bez w\u0105tpienia kluczowym punktem dla naszego badania jest jego teoria rozwoju dziecka. Freud stwierdzi\u0142, \u017ce pierwsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 dziecka jest jego w\u0142asna matka.<\/p>\r\n

Pozw\u00f3lcie, \u017ce wyja\u015bni\u0119 te freudowskie koncepcje.<\/p>\r\n

Jak wspomniano powy\u017cej, psychologia rozwini\u0119ta przez Freuda opiera si\u0119 na „energii seksualnej”. Tak, dla austriackiego neurologa podstawow\u0105 energi\u0105 ka\u017cdej istoty ludzkiej jest poci\u0105g seksualny.<\/p>\r\n

W zwi\u0105zku z tym naturalne akty my\u015blenia, woli i odczuwania, jak r\u00f3wnie\u017c inne akty ludzkiej psychiki, wynikaj\u0105 z tej instynktownej si\u0142y. Zasadniczo cz\u0142owiek jest istot\u0105, kt\u00f3ra pragnie przyjemno\u015bci cielesnej, a najwi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 cielesn\u0105 jest dla niego przyjemno\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105ca ze stosunk\u00f3w seksualnych.<\/p>\r\n

Wszystkie kultury i cywilizacje, kt\u00f3re cz\u0142owiek rozwija\u0142 przez tysi\u0105clecia, s\u0105 niczym innym, jak sublimacj\u0105 tych podstawowych, instynktownych energii seksualnych.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

„Matka jest pierwszym obiektem po\u017c\u0105dania seksualnego dziecka”.<\/h4>\r\n

Jedna z zasad freudowskich g\u0142osi, \u017ce cz\u0142owiek w swoim rozwoju psychospo\u0142eczno-emocjonalnym przechodzi przez trzy odr\u0119bne fazy. S\u0105 to tak zwane „fazy oralna, analna i genitalna”, kt\u00f3re maj\u0105 wszelkie konotacje seksualne.<\/p>\r\n

W tym artykule przeanalizuj\u0119 tak zwan\u0105 „faz\u0119 oraln\u0105”.<\/p>\r\n

Wiadomo, \u017ce niemowl\u0119ta maj\u0105 tendencj\u0119 do wk\u0142adania przedmiot\u00f3w do buzi. To w\u0142a\u015bnie przez usta niemowl\u0119ta „czuj\u0105” otaczaj\u0105cy je \u015bwiat.<\/p>\r\n

Freud zinterpretowa\u0142 to jako pierwszy etap rozwoju seksualno\u015bci u dziecka.<\/p>\r\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce g\u0142\u00f3wnym – a czasem jedynym – po\u017cywieniem dziecka jest pier\u015b matki, Freud doszed\u0142 do wniosku, \u017ce dziecko po\u017c\u0105da seksualnie w\u0142asnej matki. By\u0142aby to jedna z seksualnych faz rozwoju psychiki dziecka.<\/p>\r\n

„Matka jest pierwszym obiektem po\u017c\u0105dania dziecka” – twierdzi\u0142 Freud.<\/p>\r\n

Konsekwencje tej idei by\u0142y druzgoc\u0105ce dla tradycyjnej moralno\u015bci katolickiej i formacji dzieci.<\/p>\r\n

Psychoanaliza, w ci\u0105gu kilku lat, g\u0142\u00f3wnie po pierwszej wojnie \u015bwiatowej, drastycznie zmieni\u0142a spos\u00f3b postrzegania niemowl\u0105t i ich \u015bwiata.<\/p>\r\n

Teoria ta znalaz\u0142a wielu przeciwnik\u00f3w w Austrii i w Europie. Setki uczonych europejskich buntowa\u0142o si\u0119 przeciwko tej nowej i ekstrawaganckiej idei. Mimo to, w \u015bwiecie pogr\u0105\u017conym ju\u017c w powa\u017cnej moralnej dekadencji, idee Freuda rozwija\u0142y si\u0119 i zyskiwa\u0142y popularno\u015b\u0107. Proces rewolucyjny, kt\u00f3ry dotkn\u0105\u0142 cywilizacj\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, by\u0142 ju\u017c daleko posuni\u0119ty.<\/p>\r\n

Protestantyzm silnie zakorzeni\u0142 si\u0119 w Europie P\u00f3\u0142nocnej, a idee marksistowskie poci\u0105gn\u0119\u0142y za sob\u0105 znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 intelektualist\u00f3w w ca\u0142ej Europie. W \u015bwiecie akademickim szala\u0142a w\u00f3wczas filozofia materialistyczna i pozytywistyczna.<\/p>\r\n

Psychoanaliza z \u0142atwo\u015bci\u0105 przenikn\u0119\u0142a do tego \u015brodowiska i rozwija\u0142a si\u0119.<\/p>\r\n

Co ciekawe, obecnie psychoanaliza cieszy si\u0119 wi\u0119kszym powodzeniem jako wyraz „kultury akademickiej” ni\u017c jako metoda terapeutyczna, we w\u0142a\u015bciwym tego s\u0142owa znaczeniu. Na uniwersytetach nadal dyskutuje si\u0119 o psychoanalizie, ale w klinikach odchodzi si\u0119 od niej. Inne metody terapii klinicznej, kt\u00f3re nie ignoruj\u0105 znaczenia religii w \u017cyciu cz\u0142owieka, zyska\u0142y akceptacj\u0119 i okaza\u0142y si\u0119 bardziej skuteczne w leczeniu zaburze\u0144 od psychoanalizy.<\/p>\r\n

Ale psychoanaliza nadal ma si\u0119 dobrze w \u015brodowisku akademickim. Dzisiaj, niebezpiecze\u0144stwo dla naszej katolickiej m\u0142odzie\u017cy kryje si\u0119 na uniwersytetach. Tam bowiem s\u0105 oni nieustannie atakowani przez wszelkiego rodzaju teorie ateistyczne, materialistyczne i seksualne, takie jak teoria Freuda.<\/p>\r\n

Obowi\u0105zkiem rodzic\u00f3w i wychowawc\u00f3w jest u\u015bwiadomienie sobie tej smutnej rzeczywisto\u015bci obecnej na naszych uczelniach. Katoliccy rodzice i wychowawcy musz\u0105 by\u0107 \u015bwiadomi rewolucji w ka\u017cdej dziedzinie \u017cycia, tak\u017ce w psychologii.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Koncepcja represji seksualnej Freuda<\/h4>\r\n

W poprzednim artykule zajmowa\u0142em si\u0119 freudowsk\u0105 koncepcj\u0105 rozwoju seksualno\u015bci cz\u0142owieka, a zw\u0142aszcza ewolucji seksualnej dziecka, tzw. seksualno\u015bci niemowl\u0119cej. Freud wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce dziecko „zakochuje si\u0119” we w\u0142asnej matce, kt\u00f3ra karmi je swoim mlekiem.<\/p>\r\n

Konsekwencje tych wniosk\u00f3w by\u0142y druzgoc\u0105ce dla przysz\u0142ych studi\u00f3w nad psychologi\u0105 i pedagogik\u0105, a tak\u017ce dla kompleksowej moralno\u015bci katolickiej.<\/p>\r\n

Filarem, na kt\u00f3rym opar\u0142a si\u0119 rewolucja seksualna, jaka mia\u0142a miejsce w XX wieku, by\u0142a w du\u017cej mierze teoria Freuda.<\/p>\r\n

Przejd\u017amy teraz do koncepcji Freuda dotycz\u0105cej „represji seksualnej”.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Wypaczone poj\u0119cie represji<\/h4>\r\n

Freud widzia\u0142 w ludzkiej seksualno\u015bci \u017ar\u00f3d\u0142o problem\u00f3w psychicznych wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka. W istocie „seksualizowa\u0142” on choroby psychiczne, przede wszystkim nerwice. Dla niego wszystkie rodzaje nerwic by\u0142yby spowodowane represj\u0105 seksualn\u0105.<\/p>\r\n

Z tej teorii wzi\u0119\u0142o si\u0119 absurdalne przekonanie, \u017ce m\u0119\u017cczyzna lub kobieta, kt\u00f3rzy zachowuj\u0105 czysto\u015b\u0107 przedma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105 czyli abstynencj\u0119 seksualn\u0105 przed \u015blubem – s\u0105 skazani na chorob\u0119 psychiczn\u0105! S\u0105 to powa\u017cne i wa\u017ckie stwierdzenia, kt\u00f3re stanowi\u0105 jeden z g\u0142\u00f3wnych filar\u00f3w psychoanalizy.<\/p>\r\n

Freud podejmowa\u0142 ten temat w r\u00f3\u017cnych pracach i artyku\u0142ach, przede wszystkim w artykule „Cywilizowana moralno\u015b\u0107 seksualna a choroby nerwowe wsp\u00f3\u0142czesnych czas\u00f3w” (1908). Stwierdzi\u0142 w nim, \u017ce „represja seksualna spowodowana moralno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra ogranicza seks do ma\u0142\u017ce\u0144stwa i prokreacji, jest \u017ar\u00f3d\u0142em chor\u00f3b nerwowych”. Jest to z pewno\u015bci\u0105 jeden z tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych Freud otwarcie krytykuje katolick\u0105 moralno\u015b\u0107 seksualn\u0105 i pi\u0119tnuje rzekome problemy psychologiczne, jakie mo\u017ce ona powodowa\u0107.<\/p>\r\n

Jest oczywiste, \u017ce Freud upro\u015bci\u0142 katolicki pogl\u0105d na seksualno\u015b\u0107, poniewa\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie twierdzi, \u017ce pary mog\u0105 uprawia\u0107 seks tylko w celu prokreacji, ale raczej, \u017ce musz\u0105 by\u0107 otwarte na prokreacj\u0119.<\/p>\r\n

W tej wa\u017cnej sprawie polecam zapoznanie si\u0119 z encyklikami Arcanum Divinae Sapientiae<\/em> papie\u017ca Leona XIII, Casti connubii<\/em> papie\u017ca Piusa XI, Alokucjami „Gi\u00e0 per la Terza Volta<\/em>” i „Fra le Innumerevol<\/em>i” papie\u017ca Piusa XII. Dzie\u0142a te wyja\u015bniaj\u0105, jak powinny wygl\u0105da\u0107 relacje seksualne w rodzinie katolickiej.<\/p>\r\n

R\u00f3wnie\u017c w pracy „Trzy eseje o teorii seksualno\u015bci”, napisanej w 1905 roku, trzy lata przed „Cywilizowan\u0105 moralno\u015bci\u0105 seksualn\u0105”, Freud krytykuje represj\u0119 seksualn\u0105 i jej rzekome konsekwencje dla \u017cycia emocjonalnego m\u0119\u017cczyzn i kobiet.<\/p>\r\n

Tymi dwoma pracami, wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cy wk\u0142ad w stworzenie \u015bwiatopogl\u0105du, kt\u00f3ry zdefiniowa\u0142 koncepcje i zachowania wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka, z permisywnymi konsekwencjami moralnymi, kt\u00f3rych jeste\u015bmy \u015bwiadkami obecnie.<\/p>\r\n

Interesuj\u0105ce jest to, \u017ce w tej kwestii pogl\u0105dy Freuda by\u0142y sprzeczne. Owszem, na pocz\u0105tku twierdzi\u0142 on, \u017ce represja seksualna jest przyczyn\u0105 problem\u00f3w psychologicznych ludzko\u015bci. Jednak od lat 30. XX wieku – wraz z publikacj\u0105 ksi\u0105\u017cki „Cywilizacja i jej niezadowolenia” – przyznawa\u0142, \u017ce „represja seksualna jest konieczna do stworzenia i utrzymania zorganizowanej cywilizacji”.<\/p>\r\n

W tym dziele Freud wydaje si\u0119 by\u0107 przera\u017cony rozk\u0142adem cywilizacji zachodniej, kt\u00f3rego by\u0142 \u015bwiadkiem, oraz nadej\u015bciem re\u017cim\u00f3w totalitarnych, zar\u00f3wno w Rosji, jak i rosn\u0105cym zagro\u017ceniem nazistowskim w Niemczech. Jest to jednak temat na inn\u0105 okazj\u0119.<\/p>\r\n

W jaki spos\u00f3b jego koncepcje „represji seksualnej” utorowa\u0142y drog\u0119 dla wszelkiego rodzaju swob\u00f3d seksualnych i permisywizmu, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y do smutnej sytuacji w jakiej znajdujemy si\u0119 w naszym szalenie liberalnym XXI wieku?<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Wielkie z\u0142udzenie<\/h4>\r\n

Od pierwszych dziesi\u0119cioleci XX wieku, kiedy zacz\u0119to wychwala\u0107 i akceptowa\u0107 psychoanaliz\u0119, wiele os\u00f3b zacz\u0119\u0142o b\u0142\u0119dnie s\u0105dzi\u0107, \u017ce wyzwolenie seksualne b\u0119dzie skutecznym lekarstwem na wszystkie choroby psychiczno-emocjonalne ludzko\u015bci.<\/p>\r\n

Psychoanalitycy i uczniowie Freuda zacz\u0119li praktykowa\u0107 psychoanaliz\u0119 w r\u00f3\u017cnych krajach europejskich. Ka\u017cdy z nich powtarza\u0142 w swoich pismach idee Freuda o „z\u0142u” represji seksualnej i marzy\u0142 o spo\u0142ecze\u0144stwie wolnym od nerwic i traum, osi\u0105gni\u0119tym dzi\u0119ki wolno\u015bci seksualnej.<\/p>\r\n

Po wielu tragediach i oszustwach w tej dziedzinie, dzi\u015b ju\u017c nawet najbardziej „ortodoksyjny” ucze\u0144 Freuda nie wierzy w wyleczenie przez wyzwolenie seksualne per se.<\/p>\r\n

Od po\u0142owy XX wieku, wraz z pojawieniem si\u0119 ruch\u00f3w wolnej mi\u0142o\u015bci, homoseksualizmu i wielu innych, otworzy\u0142y si\u0119 drzwi do wielkiej wolno\u015bci w tej dziedzinie, ale \u015bwiat w \u017caden spos\u00f3b nie sta\u0142 si\u0119 lepszy. W rzeczywisto\u015bci sta\u0142 si\u0119 o wiele gorszy z powodu dekadencji cywilizacji, upadku warto\u015bci moralnych i wychowawczych, wzrostu przemocy, rozwod\u00f3w i spor\u00f3w rodzinnych, a tak\u017ce wielu innych rodzaj\u00f3w z\u0142a spo\u0142ecznego.<\/p>\r\n

Z badawczego punktu widzenia, tak zwane wyzwolenie seksualne nie przynios\u0142o \u017cadnych spodziewanych korzy\u015bci, kt\u00f3re przewidywa\u0142 Freud i inni psychoanalitycy. Tak wi\u0119c teoria Freuda o „korzy\u015bciach”, jakie mia\u0142a przynie\u015b\u0107 wolno\u015b\u0107 seksualna, ponios\u0142a sromotn\u0105 kl\u0119sk\u0119.<\/p>\r\n

Niekt\u00f3rzy z jego uczni\u00f3w pr\u00f3bowali \u0142\u0105czy\u0107 doktryn\u0119 freudowsk\u0105 z rewolucj\u0105 socjalistyczn\u0105 i komunistyczn\u0105. Tak by\u0142o w przypadku Wilhelma Reicha, z drugiego po Freudzie pokolenia austriackich psychoanalityk\u00f3w. Reich uwa\u017ca\u0142, \u017ce ca\u0142e z\u0142o \u015bwiata ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w represji seksualnej.<\/p>\r\n

Reich, entuzjasta Freuda, s\u0142u\u017cy\u0142 jako lekarz w czasie I wojny \u015bwiatowej. Po zako\u0144czeniu wojny wst\u0105pi\u0142 do Wiede\u0144skiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, ale zosta\u0142 z niego usuni\u0119ty przez samego Freuda, kt\u00f3ry oskar\u017cy\u0142 go o wykorzystywanie psychoanalizy do cel\u00f3w politycznych.<\/p>\r\n

Rzeczywi\u015bcie, Reich sta\u0142 si\u0119 zwolennikiem komunizmu. W 1925 roku podczas wizyty w Moskwie opracowa\u0142 teori\u0119, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy\u0142a wolno\u015b\u0107 seksualn\u0105 i socjalizm.<\/p>\r\n

Chocia\u017c Reich by\u0142 \u017bydem, by\u0142 zaciek\u0142ym wrogiem religii, kt\u00f3r\u0105 oskar\u017ca\u0142 o bycie „\u015bwiatow\u0105 orkiestr\u0105 represjonowania seksualno\u015bci”. Twierdzi\u0142, \u017ce „w ka\u017cd\u0105 sobot\u0119 i niedziel\u0119 wrogowie wolno\u015bci seksualnej spotykaj\u0105 si\u0119 w ko\u015bcio\u0142ach i synagogach, aby represjonowa\u0107 seksualno\u015b\u0107”.<\/p>\r\n

W 1957 r. Reich zmar\u0142 w szpitalu psychiatrycznym w Pensylwanii z rozpoznaniem parafrenii, choroby psychicznej o charakterze psychotycznym, podobnej do schizofrenii.<\/p>\r\n

Z naukowego punktu widzenia mo\u017cna chyba stwierdzi\u0107, \u017ce dzi\u015b prawie \u017caden kompetentny psychiatra czy psycholog nie wierzy w uproszczone teorie Freuda ani ich nie akceptuje. W sprawach dotycz\u0105cych ludzkiego umys\u0142u sprawy s\u0105 zawsze bardziej z\u0142o\u017cone, ni\u017c mog\u0142oby to wynika\u0107 to z jego jednowymiarowych teorii.<\/p>\r\n

Niemniej jednak, w wymiarze spo\u0142ecznym, ca\u0142a rewolucja seksualna w obyczajach i zwyczajach odnios\u0142a sw\u00f3j sukces w oparciu o tezy Freuda.<\/p>\r\n

Wydarzenia drugiej po\u0142owy lat 60. – takie jak ruch hippisowski w Stanach Zjednoczonych, a nast\u0119pnie bunt m\u0142odzie\u017cy na francuskich uniwersytetach, g\u0142\u00f3wnie na Sorbonie w maju 1968 roku – wywar\u0142y wielki wp\u0142yw na wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 moralno\u015b\u0107 seksualn\u0105.<\/p>\r\n

Jest to niezwykle wa\u017cny problem wychowawczy, z kt\u00f3rym katoliccy rodzice i wychowawcy maj\u0105 obowi\u0105zek si\u0119 zmierzy\u0107.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Mechanistyczna wizja ludzkiej psychiki<\/h4>\r\n

Tematy te, Freud porusza\u0142 w wielu mniejszych pracach i wyk\u0142adach, ale dopiero w swojej ostatniej pracy analitycznej na temat ludzkiej psychiki przedstawi\u0142 swoje teorie w pe\u0142niejszej formie. By\u0142o to jego s\u0142ynne Ego i id<\/em>, dzie\u0142o, kt\u00f3re opublikowa\u0142 w 1923 roku w Wiedniu. By\u0142a to jego ostatnia praca na temat psychoanalizy we w\u0142a\u015bciwym znaczeniu tego s\u0142owa.<\/p>\r\n

W tym dziele Freud ujawnia swoj\u0105 pe\u0142n\u0105 koncepcj\u0119 psychiki, sw\u00f3j og\u00f3lny pogl\u0105d na funkcjonowanie ludzkiego umys\u0142u.<\/p>\r\n

Podzieli\u0142 on umys\u0142 cz\u0142owieka na trzy zasadnicze cz\u0119\u015bci.<\/p>\r\n

Pierwszym z nich jest ego, czyli \u015bwiadoma cz\u0119\u015b\u0107 cz\u0142owieka. Cz\u0142owiek chodzi, my\u015bli i podejmuje \u015bwiadome decyzje: To ego.<\/p>\r\n

Druga cz\u0119\u015b\u0107, to cz\u0119\u015b\u0107 nie\u015bwiadoma, wa\u017cniejsza, z kt\u00f3rej pochodz\u0105 wszystkie instynktowne impulsy: nami\u0119tno\u015bci, seksualno\u015b\u0107, zdolno\u015b\u0107 do odczuwania nienawi\u015bci, a nawet mi\u0142o\u015bci. To id.<\/p>\r\n

Wreszcie trzecia cz\u0119\u015b\u0107 to superego, czyli zesp\u00f3\u0142 naszych praw moralnych, zasad i mechanizm\u00f3w obronnych, kt\u00f3re w pewien spos\u00f3b chroni\u0105 nas przed si\u0142\u0105 nie\u015bwiadomych instynkt\u00f3w.<\/p>\r\n

Mamy wi\u0119c: ego, id i superego. Stanowi\u0105 one podstaw\u0119 jego teorii na temat funkcjonowania ludzkiego umys\u0142u. Dla niego te trzy cz\u0119\u015bci s\u0105 zawsze aktywne i wzajemnie na siebie wp\u0142ywaj\u0105.<\/p>\r\n

Dla Freuda, najbardziej pierwotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jest nie\u015bwiadomo\u015b\u0107, czyli id, kt\u00f3ra w ostatecznym rozrachunku odpowiada za pragnienia, akty woli i najg\u0142\u0119bsze t\u0119sknoty ludzkiej duszy.<\/p>\r\n

Freud by\u0142 ca\u0142kowicie ateistyczny i materialistyczny. Jako typowy dziewi\u0119tnastowieczny naukowiec by\u0142 pod wp\u0142ywem pozytywizmu, cho\u0107 nigdy si\u0119 do tego nie przyznawa\u0142 ani nawet o tym nie m\u00f3wi\u0142.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Nienawi\u015b\u0107 do filozofii i religii<\/h4>\r\n

Trzeba podkre\u015bli\u0107, \u017ce w tym studium, Freud zademonstrowa\u0142 swoj\u0105 nienawi\u015b\u0107 do filozofii i religii. Uwa\u017ca\u0142 je za naturalnych wrog\u00f3w nauki, kt\u00f3r\u0105 stawia\u0142 na pierwszym i jedynym miejscu pod wzgl\u0119dem wa\u017cno\u015bci. Dla niego studiowanie jakiejkolwiek innej dyscypliny ni\u017c nauka by\u0142o przeszkod\u0105 dla post\u0119pu spo\u0142ecznego. Pogl\u0105d ten przedstawi\u0142 w ksi\u0105\u017cce „Przysz\u0142o\u015b\u0107 iluzji”, napisanej w latach trzydziestych XX wieku.<\/p>\r\n

Prawie wszyscy biografowie Freuda donosz\u0105 o jego silnej, od dzieci\u0144stwa, niech\u0119ci do filozofii, religii, a nawet muzyki. Na przyk\u0142ad na jego pro\u015bb\u0119 rodzice zabronili jego siostrze, kt\u00f3ra mia\u0142a wyra\u017any talent do gry na fortepianie i upodobanie do muzyki klasycznej, uczy\u0107 si\u0119 i gra\u0107 na tym instrumencie, poniewa\u017c, wed\u0142ug m\u0142odego Zygmunta, „przeszkadza\u0142o mu to w studiowaniu nauk \u015bcis\u0142ych”. Nie m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 nawet d\u017awi\u0119ku fortepianu. P\u00f3\u017aniej jego siostra bardzo skar\u017cy\u0142a si\u0119 na to wymuszenie.<\/p>\r\n

By\u0142 w stanie narzuci\u0107 swoje sk\u0142onno\u015bci, poniewa\u017c by\u0142 jedynym m\u0119\u017cczyzn\u0105 w tradycyjnej \u017cydowskiej rodzinie, kt\u00f3ra podporz\u0105dkowywa\u0142a si\u0119 zachciankom syna.<\/p>\r\n

P\u00f3\u017aniej mia\u0142 powiedzie\u0107 swojemu m\u0142odemu uczniowi Carlowi Gustawowi Jungowi – kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej sta\u0142 si\u0119 jego ideologicznym wrogiem – \u017ce psychoanaliza powinna ca\u0142kowicie odsun\u0105\u0107 si\u0119 od „niebezpiecze\u0144stw” filozofii.<\/p>\r\n

<\/span><\/p>\r\n

Freud zap\u0142aci\u0142 wysok\u0105 cen\u0119 za nieuznawanie wielkich mistrz\u00f3w my\u015bli filozoficznej.<\/p>\r\n

Nie zapominajmy, \u017ce Platon stwierdzi\u0142, i\u017c „filozofia jest my\u015bleniem, kt\u00f3re wyja\u015bnia prawdziw\u0105 natur\u0119 rzeczywisto\u015bci”. Filozofia uczy nas my\u015ble\u0107. Studiowanie jej jest absolutnie konieczne dla ka\u017cdego, kto chce dog\u0142\u0119bnie zrozumie\u0107 rzeczy i cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

Freud nie znosi\u0142 tego wszystkiego i w ko\u0144cu sta\u0142 si\u0119 ofiar\u0105 pozytywistycznych b\u0142\u0119d\u00f3w swojej epoki.<\/p>\r\n

Wierzy\u0142, \u017ce pewnego dnia nauka znajdzie w ludzkim m\u00f3zgu to, co on sam okre\u015bli\u0142 jako struktury ludzkiej osobowo\u015bci, czyli ego, id i superego. To skonfigurowa\u0142oby jego mechanistyczny, kapry\u015bny i uproszczony system my\u015blowy.<\/p>\r\n

Arystoteles ju\u017c w swojej „Metafizyce” stwierdzi\u0142, \u017ce „byt dzia\u0142a zgodnie ze swoj\u0105 natur\u0105”. Oznacza to, \u017ce rzecz materialna mo\u017ce wytworzy\u0107 tylko inn\u0105 rzecz materialn\u0105. Tak wi\u0119c m\u00f3zg ludzki, kt\u00f3ry jest materi\u0105, cia\u0142em, sam z siebie nie mo\u017ce wytworzy\u0107 \u015bwiadomo\u015bci, woli ani abstrakcyjnych my\u015bli cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

Kawa\u0142ek cia\u0142a, jakim jest ludzki m\u00f3zg, cho\u0107 z\u0142o\u017cony, ze swoimi hormonami, synapsami i naturaln\u0105 sieci\u0105 neuron\u00f3w, nie mo\u017ce wytwarza\u0107 abstrakcji, my\u015bli i innych duchowych dzia\u0142a\u0144 typowych dla istot ludzkich.<\/p>\r\n

Telewizor czy radio mog\u0105 przekazywa\u0107 programy, ale nie mog\u0105 ich produkowa\u0107. Tak samo ludzki m\u00f3zg mo\u017ce przekazywa\u0107 idee, ale ich nie wytwarza. S\u0105 one opracowywane przez ludzk\u0105 dusz\u0119.<\/p>\r\n

Zatem Freud, podobnie jak wielu innych autor\u00f3w materialistycznych i ateistycznych, pope\u0142ni\u0142 ra\u017c\u0105cy b\u0142\u0105d.<\/p>\r\n

Dla Freuda cz\u0142owiek jest niczym innym, jak tylko mas\u0105 kom\u00f3rek, nerw\u00f3w i hormon\u00f3w. T\u0105 tez\u0105 wyrz\u0105dza on wielk\u0105 szkod\u0119 ludzkiej wolno\u015bci i skorelowanej z ni\u0105 koncepcji wolnej woli. Cz\u0142owiek staje si\u0119 niezdolny do swobodnego i pe\u0142nego „decydowania” o swoich dzia\u0142aniach. Staje si\u0119 ofiar\u0105 swoich l\u0119k\u00f3w, nami\u0119tno\u015bci i nie\u015bwiadomych pragnie\u0144.<\/p>\r\n

Jest to r\u00f3wnoznaczne z rezygnacj\u0105 z wolno\u015bci podejmowania decyzji i ponoszenia ich konsekwencji, w tym i przysz\u0142ym \u015bwiecie. W ostatecznym rozrachunku cz\u0142owiek jest istot\u0105 nieodpowiedzialn\u0105 i kapry\u015bn\u0105.<\/p>\r\n

Trzeba przyzna\u0107, \u017ce Freud nie wzywa\u0142 do zniesienia kar dla wszelkiego rodzaju przest\u0119pc\u00f3w w spo\u0142ecze\u0144stwie. Taki jednak powinien by\u0107 wniosek, do kt\u00f3rego w naturalny spos\u00f3b dochodzimy, gdy studiujemy jego skrajnie pesymistyczn\u0105 wizj\u0119 natury ludzkiej.<\/p>\r\n

Dzi\u015b wi\u0119kszo\u015b\u0107 psychoanalityk\u00f3w nie popiera ju\u017c tak ponurego wyobra\u017cenia o ludzko\u015bci. Wielu przedstawicieli tej  dziedziny, stara si\u0119 na nowo przemy\u015ble\u0107 mechanistyczne, uproszczone idee Freuda. Psychoanaliza jest poddawana ponownej analizie w ca\u0142ej rozci\u0105g\u0142o\u015bci..<\/p>\r\n

Mam nadziej\u0119, \u017ce te badania pozwol\u0105 dotrze\u0107 do sedna sprawy, czyli do prawdziwej natury ludzkiej duszy.<\/p>\r\n

W nast\u0119pnej cz\u0119\u015bci zamierzam zaj\u0105\u0107 si\u0119 rol\u0105 Carla Gustava Junga w niszczeniu systemu Freuda oraz znaczeniem religii dla stabilno\u015bci ludzkiej psychiki.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Zygmunt Freud kontra Carl Gustav Jung<\/h4>\r\n

Widzieli\u015bmy ju\u017c, jak ateizm wp\u0142yn\u0105\u0142 na wizj\u0119 \u015bwiata Freuda. W poprzednim artykule wspomnia\u0142em o roz\u0142amie mi\u0119dzy mistrzem a uczniem, kt\u00f3rego pod\u0142o\u017cem by\u0142a kwestia religijna. Jung ceni\u0142 religi\u0119, podczas gdy Freud ni\u0105 gardzi\u0142.<\/p>\r\n

Carl Gustav Jung urodzi\u0142 si\u0119 w Szwajcarii, w miejscowo\u015bci Kesswil ko\u0142o Zurychu, w 1875 roku. Jego ojciec by\u0142 pastorem lutera\u0144skim i dlatego dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142 w\u015br\u00f3d ksi\u0105\u017cek i studi\u00f3w teolog\u00f3w protestanckich.<\/p>\r\n

W m\u0142odo\u015bci, podczas podr\u00f3\u017cy, wszed\u0142 do katolickiego ko\u015bcio\u0142a i zafascynowa\u0142 si\u0119 jego pi\u0119knem. P\u00f3\u017aniej rozszerzy\u0142 ten zachwyt na wiele wielkich katedr katolickich w Europie.<\/p>\r\n

Cho\u0107 mia\u0142 aspiracje, by zosta\u0107 pastorem, ostatecznie zdecydowa\u0142 si\u0119 studiowa\u0107 psychiatri\u0119 i medycyn\u0119, a w 1900 roku rozpocz\u0105\u0142 praktyk\u0119 w szpitalu psychiatrycznym w Zurychu. Wkr\u00f3tce potem zacz\u0105\u0142 studiowa\u0107 metod\u0119 freudowsk\u0105, kt\u00f3ra zaczyna\u0142a zdobywa\u0107 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107.<\/p>\r\n

Ernest Jones, g\u0142\u00f3wny biograf Freuda, twierdzi, \u017ce Jung pozna\u0142 osobi\u015bcie Freuda w 1906 roku, kiedy to po wymianie korespondencji odwiedzi\u0142 go w Wiedniu. Freud by\u0142 starszy od Junga o 20 lat i podziwia\u0142 inteligencj\u0119 i wiedz\u0119 szwajcarskiego m\u0142odzie\u0144ca, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie opublikowa\u0142 prac\u0119 z zakresu psychologii normalnej i anormalnej.<\/p>\r\n

By\u0142 r\u00f3wnie\u017c zadowolony, \u017ce w dziedzin\u0119 wkracza nie-\u017byd, poniewa\u017c w tym czasie psychoanaliza by\u0142a zdominowana przez lekarzy \u017cydowskich. Freud obawia\u0142 si\u0119, \u017ce jego nowa „nauka” zostanie nazwana „\u017cydowsk\u0105 specjalno\u015bci\u0105”, co zreszt\u0105 ju\u017c niekt\u00f3rzy zacz\u0119li twierdzi\u0107.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c wej\u015bcie na scen\u0119 „niemieckiego m\u0142odzie\u0144ca” z formacj\u0105 religijn\u0105 by\u0142o dobr\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 zar\u00f3wno dla Freuda jak i dla przysz\u0142o\u015bci jego nowej „nauki”.<\/p>\r\n

Jung wkr\u00f3tce zdoby\u0142 pe\u0142ne zaufanie swojego starzej\u0105cego si\u0119 mistrza, kt\u00f3ry uzna\u0142 go za swojego nast\u0119pc\u0119 w dziedzinie psychoanalizy. Wraz z Adlerem, Ferenczim, Hartmannem i innymi, Freud i Jung budowali gmach psychoanalizy do 1912 roku.<\/p>\r\n

W 1910 roku, u Junga zacz\u0119\u0142o si\u0119 ujawnia\u0107 niezadowolenie z ateizmu Freuda. Wiede\u0144ski mistrz mocno obstawa\u0142 przy tym, \u017ce psychoanaliza mo\u017ce zaoferowa\u0107 wy\u0142\u0105cznie materialistyczne wyja\u015bnienie zjawisk i tajemnic ludzkiej psychiki. Nie odrzucaj\u0105c za\u0142o\u017ce\u0144 psychoanalizy Freuda, Jung wierzy\u0142 jednak, \u017ce czynniki niezwi\u0105zane z seksualno\u015bci\u0105 r\u00f3wnie\u017c odgrywaj\u0105 rol\u0119 w rozwoju osobowo\u015bci.<\/p>\r\n

Poniewa\u017c Jung nigdy nie by\u0142 ateist\u0105, zacz\u0105\u0142 kwestionowa\u0107 Freuda, a z up\u0142ywem czasu narasta\u0142o mi\u0119dzy nimi napi\u0119cie wok\u00f3\u0142 kwestii „warto\u015bci religii” dla zdrowia emocjonalnego cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

W  roku 1912 Freud by\u0142 ju\u017c wyra\u017anie poirytowany zachowaniem kilku swoich dotychczasowych zwolennik\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie Adlera i Junga. Stary mistrz mia\u0142 zwyczaj kontrolowania swojej dziedziny „\u017celazn\u0105 pi\u0119\u015bci\u0105” i nie tolerowa\u0142 niepos\u0142usze\u0144stwa wewn\u0105trz jego Towarzystwa Psychoanalitycznego.<\/p>\r\n

W swojej ksi\u0105\u017cce „Wspomnienia, sny i refleksje” Gustaw Jung napisa\u0142, \u017ce jego artyku\u0142 poetycki zatytu\u0142owany „Ofiarnik” wyja\u015bnia jego zerwanie z Freudem. W artykule tym, jak r\u00f3wnie\u017c w innych, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 p\u00f3\u017aniej, Jung pisa\u0142 o znaczeniu religii i religijno\u015bci w \u017cyciu cz\u0142owieka. Stanowi\u0142o to g\u0142\u00f3wny punkt jego niezgody z koncepcjami Freuda dotycz\u0105cymi struktury i funkcjonowania ludzkiego umys\u0142u.<\/p>\r\n

Freud wpad\u0142 w furi\u0119. W odpowiedzi napisa\u0142 prac\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 „Historia psychoanalizy”, w kt\u00f3rej zaatakowa\u0142 swoich dawnych przyjaci\u00f3\u0142, a na koniec wydali\u0142 ich z Mi\u0119dzynarodowego Towarzystwa Psychologicznego. W latach 1913-1914 wyrzucono z niego Junga i kilku innych znanych psychoanalityk\u00f3w.<\/p>\r\n

Nast\u0119pnie Jung za\u0142o\u017cy\u0142 kolejne towarzystwo – Mi\u0119dzynarodowe Towarzystwo Psychologii Analitycznej – z siedzib\u0105 w Zurychu, w Szwajcarii. P\u00f3\u017aniej powsta\u0142y oddzia\u0142y w wielu krajach na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Jung i kwestia religijna<\/h4>\r\n

W opozycji do Freuda Jung twierdzi\u0142, \u017ce natura ludzkiego libido nie jest czysto „seksualna”, lecz stanowi pierwotn\u0105 si\u0142\u0119 bez szczeg\u00f3lnych rozr\u00f3\u017cnie\u0144 czy kwalifikacji. Postulowa\u0142, \u017ce jest to si\u0142a pierwotna, kt\u00f3ra mo\u017ce obra\u0107 kierunek, jaki wybierze ludzki umys\u0142 czy psychika.<\/p>\r\n

Dla Junga jest to „poszukiwanie Boga”, religijno\u015b\u0107 wrodzona ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ra nadaje sens jego egzystencji i dostarcza mu poczucia szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\r\n

Cz\u0142owiek nie jest wi\u0119c tylko zwierz\u0119ciem poszukuj\u0105cym cielesnej przyjemno\u015bci, jak twierdzi\u0142 Freud, ale wyj\u0105tkow\u0105 istot\u0105 na ziemi, kt\u00f3ra ma szczeg\u00f3lny cel, odr\u00f3\u017cniaj\u0105cy j\u0105 od innych zwierz\u0105t. Mianowicie: Szuka on dope\u0142nienia samego siebie, kt\u00f3re mo\u017ce by\u0107 wype\u0142nione jedynie przez Boga.<\/p>\r\n

Dla Junga psychika cz\u0142owieka sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci: materialnej – instynkt\u00f3w i \u017cycia wegetatywnego – oraz niematerialnej – abstrakcyjnego rozumowania i d\u0105\u017cenia do szcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3re mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 jedynie w osobistym spotkaniu z Bogiem.<\/p>\r\n

Jung nazwa\u0142 ten proces poszukiwania Boga i szcz\u0119\u015bcia „procesem indywidualizacji”, czyli niepowtarzalnym spotkaniem ka\u017cdego cz\u0142owieka z jego ostatecznym celem, jakim jest religia.<\/p>\r\n

Gustaw Jung nigdy nie okre\u015bli\u0142 siebie jako „nawr\u00f3conego” na jak\u0105\u015b konkretn\u0105 religi\u0119. Porzuci\u0142 protestantyzm i m\u00f3wi\u0142, \u017ce „podziwia\u0142” katolick\u0105 sztuk\u0119, rytua\u0142y i ko\u015bcio\u0142y, ale nie ma \u017cadnych danych \u015bwiadcz\u0105cych o tym, \u017ce przeszed\u0142 na katolicyzm.<\/p>\r\n

Dla nas wa\u017cne jest to, \u017ce Jung odwa\u017cy\u0142 si\u0119 formalnie przeciwstawi\u0107 agresywnemu materializmowi Zygmunta Freuda.<\/p>\r\n

Obecnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 metod terapii psychologicznych uwzgl\u0119dnia religi\u0119 lub „religijno\u015b\u0107” jako wa\u017cny czynnik w procesie terapeutycznym.<\/p>\r\n

Fakt, \u017ce podj\u0119to powa\u017cne badania nad „religijn\u0105 natur\u0105 ludzkiej psychiki”, przyczyni\u0142 si\u0119 do obalenia surowej, materialistyczn\u0105 i ateistyczn\u0105 dyktatury Freuda, kt\u00f3ra panowa\u0142a bezwzgl\u0119dnie, dop\u00f3ki Jung si\u0119 jej nie przeciwstawi\u0142.<\/p>\r\n

W kolejnych artyku\u0142ach planuj\u0119 zaj\u0105\u0107 si\u0119 innymi czynnikami i badaniami, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w konsekwencji sporu mi\u0119dzy Freudem a Jungiem.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Teoria archetyp\u00f3w Junga<\/h4>\r\n

Szwajcarski psycholog Carl Jung by\u0142 pierwszym nie\u017cydowskim lekarzem w\u015br\u00f3d zwolennik\u00f3w Freuda. Na pocz\u0105tku relacji mi\u0119dzy Freudem a Jungiem, Freud mianowa\u0142 go przewodnicz\u0105cym za\u0142o\u017conego przez siebie Mi\u0119dzynarodowego Towarzystwa Psychoanalizy i nazwa\u0142 go „swoim przybranym synem i nast\u0119pc\u0105 tronu”.<\/p>\r\n

Jednak ten bliski zwi\u0105zek szybko si\u0119 sko\u0144czy\u0142. W 1912 r. nast\u0105pi\u0142o zerwanie. Kiedy napi\u0119cie mi\u0119dzy nimi osi\u0105gn\u0119\u0142o punkt kulminacyjny, Freud odsun\u0105\u0142 Junga, g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce nie zgadza\u0142 si\u0119 z jego pogl\u0105dami na temat znaczenia religii w \u017cyciu cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

Od tego momentu Jung pod\u0105\u017ca\u0142 w\u0142asn\u0105 drog\u0105, rozwijaj\u0105c to, co p\u00f3\u017aniej sta\u0142o si\u0119 znane jako psychologia analityczna. W 1946 roku Jung i jego uczniowie za\u0142o\u017cyli nowe Mi\u0119dzynarodowe Towarzystwo Psychologii Analitycznej z siedzib\u0105 w Szwajcarii, kt\u00f3re istnieje do dzi\u015b i ma swoje oddzia\u0142y w wielu krajach.<\/p>\r\n

Osi\u0105 koncepcji Junga jest jego „teoria archetyp\u00f3w”. Teoria ta jest z\u0142o\u017cona i nie zawsze jest zgodna z tradycyjn\u0105 doktryn\u0105 katolick\u0105. Wyja\u015bnia to, dlaczego Jung wszed\u0142 na heretyckie \u015bcie\u017cki, kt\u00f3re zawiera\u0142y elementy gnozy i alchemii.<\/p>\r\n

Pod koniec \u017cycia rozwin\u0105\u0142 niejasn\u0105 i pokr\u0119tn\u0105 my\u015bl gnostyck\u0105, kt\u00f3ra przypomina nam herezje wczesnego chrze\u015bcija\u0144stwa i \u015bredniowiecznych albigens\u00f3w. Sta\u0142 si\u0119 niszowym my\u015blicielem, kt\u00f3rego interesowa\u0142y przede wszystkim sprawy ezoteryczne, trudne do zrozumienia i wyja\u015bnienia.<\/p>\r\n

W dalszej cz\u0119\u015bci tej serii zamierzam podda\u0107 krytyce jego b\u0142\u0119dne rozwa\u017cania.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Dwa rodzaje nie\u015bwiadomo\u015bci<\/h4>\r\n

Dzi\u015b jednak skupi\u0119 si\u0119 na Jungowskiej koncepcji Archetypu i jego funkcji w ludzkim umy\u015ble.<\/p>\r\n

Jung uwa\u017ca\u0142, \u017ce cz\u0142owiek posiada dwa rodzaje nie\u015bwiadomo\u015bci:<\/p>\r\n

Nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 osobist\u0105, kt\u00f3r\u0105 tworz\u0105 do\u015bwiadczenia, emocje, uczucia i my\u015bli nie do ko\u0144ca u\u015bwiadomione u jednostki;<\/p>\r\n

Nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 zbiorow\u0105, kt\u00f3r\u0105 tworz\u0105 zespo\u0142y do\u015bwiadcze\u0144, wydarze\u0144, traum i emocji danego narodu, zawieraj\u0105ca ca\u0142\u0105 wiedz\u0119, zwyczaje i do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re dzielimy jako gatunek. Te do\u015bwiadczenia historyczne wyra\u017caj\u0105 sposoby i formy, w jakich grupa postrzega i rozumie sam\u0105 siebie. Te modele ludzi, zachowa\u0144 czy osobowo\u015bci Jung nazwa\u0142 Archetypami.<\/p>\r\n

Archetypy s\u0105 wi\u0119c dla niego podstawowymi formami, kt\u00f3re nadaj\u0105 struktur\u0119 umys\u0142owi cz\u0142owieka, jego emocjom i sposobowi bycia, a tak\u017ce sposobowi bycia narodu. Archetyp jest form\u0105, podobn\u0105 do formy, do kt\u00f3rej gospodyni domowa wlewa ciasto przed upieczeniem.<\/p>\r\n

Te „formy” s\u0105 „wype\u0142niane” wydarzeniami osobistymi lub publicznymi.  Je\u015bli odnosz\u0105 si\u0119 do konkretnego cz\u0142owieka – jest to nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 osobista, je\u015bli za\u015b do grupy ludzi, jest to  nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 zbiorowa.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Niekt\u00f3re archetypy<\/h4>\r\n

Jung i jego zwolennicy opisali niekt\u00f3re z bardziej powszechnych Archetyp\u00f3w, znanych wszystkim i obecnych w codziennym \u017cyciu cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

Jest to na przyk\u0142ad Archetyp bohatera, mistrza, obro\u0144cy, ratownika, wyst\u0119puj\u0105cy g\u0142\u00f3wnie w ba\u015bniach lub filmach animowanych dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Ten archetyp pomaga ch\u0142opcom i m\u0142odzie\u017cy m\u0119skiej zrozumie\u0107 potrzeb\u0119 po\u015bwi\u0119cenia i walki w obronie prawa, porz\u0105dku i dobra wsp\u00f3lnego.<\/p>\r\n

Opowie\u015bci o bohaterach, takich jak Superman czy Spiderman, pomagaj\u0105 ch\u0142opcom kszta\u0142towa\u0107 swoj\u0105 m\u0119sko\u015b\u0107, walczy\u0107 o idea\u0142y, ceni\u0107 prawo i rodzin\u0119.<\/p>\r\n

W swojej ksi\u0105\u017cce „Ego i id” Freud stwierdzi\u0142, \u017ce „pierwszym ogniwem rozwoju ego jest samo cia\u0142o, m\u0119skie lub \u017ce\u0144skie”.<\/p>\r\n

Jest to rzeczywisto\u015b\u0107 obiektywna, poniewa\u017c  rzeczywi\u015bcie, ch\u0142opcy i dziewcz\u0119ta rozwijaj\u0105 swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 w oparciu o swoj\u0105 biologiczn\u0105 budow\u0119. Na marginesie pozwol\u0119 sobie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce „r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 seksualna” i „ideologia gender”, o kt\u00f3rych s\u0142yszymy dzi\u015b wsz\u0119dzie, zaprzeczaj\u0105 obiektywno\u015bci m\u0119skiej i \u017ce\u0144skiej biologii dla rozwoju to\u017csamo\u015bci, co stoi w jawnej sprzeczno\u015bci z natur\u0105 ludzk\u0105.<\/p>\r\n

Wed\u0142ug Junga istniej\u0105 jeszcze inne Archetypy niezb\u0119dne do zbudowania zdrowego i stabilnego umys\u0142u ludzkiego. Nale\u017cy do nich Archetyp Matki, kt\u00f3ry jest opieku\u0144czy i pocieszaj\u0105cy, pokazuje kobiecie, jak by\u0107 dobr\u0105 matk\u0105. Kolejnym jest Archetyp M\u0119drca. Cz\u0119sto pojawia si\u0119 on w bajkach dla dzieci jako starzec z bia\u0142\u0105 brod\u0105, obdarzony wiedz\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105.<\/p>\r\n

W przeciwie\u0144stwie do ateistycznego Freuda, kt\u00f3ry zaprzecza\u0142 znaczeniu i potrzebie religii, Jung widzia\u0142 w odwiecznym poszukiwaniu przez cz\u0142owieka bosko\u015bci, „konieczn\u0105 struktur\u0119”, dobry archetyp zdolny uporz\u0105dkowa\u0107 ludzk\u0105 psychik\u0119.<\/p>\r\n

Carl Jung rozpocz\u0105\u0142 swoje badania nad religi\u0105 od stwierdzenia, \u017ce wszystkie ludy – wsz\u0119dzie i zawsze – poszukuj\u0105 obrazu Boga. Wed\u0142ug niego wszystkie spo\u0142ecze\u0144stwa na przestrzeni dziej\u00f3w odprawia\u0142y obrz\u0119dy religijne, czy to obrz\u0119dy \u015bmierci i pogrzebu, obrz\u0119dy poszukiwania i zjednoczenia z Bogiem, obrz\u0119dy pr\u00f3\u015bb o dobre plony, czy te\u017c obrz\u0119dy dzi\u0119kczynienia za otrzymane dobra i \u0142aski.<\/p>\r\n

Oczywi\u015bcie, te poga\u0144skie obrz\u0119dy by\u0142y ba\u0142wochwalcze i nie do przyj\u0119cia dla katolik\u00f3w. Wiele z nich zawiera\u0142o na przyk\u0142ad brutalne i nieludzkie ofiary, pot\u0119pione przez cywilizowane narody. Jednak Jung  nie zajmowa\u0142 si\u0119 istnieniem jednego prawdziwego Boga i jednej prawdziwej religii, lecz jedynie psychologicznymi korzy\u015bciami, jakie ka\u017cda religia daje ludzkiej psychice w por\u00f3wnaniu z ateizmem.<\/p>\r\n

Jego cel by\u0142 wi\u0119c do\u015b\u0107 ograniczony. Kiedy przedstawiam tutaj jego \u015bwiatopogl\u0105d, jestem daleki uto\u017csamiania si\u0119 z nim. Staram si\u0119 jedynie pom\u00f3c czytelnikowi w umiejscowieniu Freuda i Junga na r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach przechylonej szachownicy wsp\u00f3\u0142czesnej psychologii.<\/p>\r\n

Jung uwa\u017ca\u0142 wi\u0119c, \u017ce poszukiwanie Boga nie jest „dziecinn\u0105 iluzj\u0105”, jak nazywa\u0142 to Freud (zob. jego ksi\u0105\u017cka Przysz\u0142o\u015b\u0107 iluzji), lecz niezb\u0119dn\u0105 konieczno\u015bci\u0105 dla realizacji cz\u0142owieka na tym \u015bwiecie.<\/p>\r\n

Podczas wieloletniej praktyki lekarskiej, Jung zauwa\u017cy\u0142, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 niepokoj\u00f3w jego pacjent\u00f3w wynika\u0142a z braku komunii z Bogiem. W istocie stwierdzi\u0142 on: „Najwi\u0119ksza cz\u0119\u015b\u0107 traum moich pacjent\u00f3w wynika, bez w\u0105tpienia, z braku Boga”.<\/p>\r\n

W materialistycznym i stechnicyzowanym \u015bwiecie, brak Boga i brak duchowo\u015bci tworz\u0105 podatny grunt dla rozpaczy, depresji i wszelkiego rodzaju l\u0119k\u00f3w, tak typowych dla naszej epoki.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Luki w koncepcji Freuda<\/h4>\r\n

Kontynuuj\u0105c badania nad g\u0142\u00f3wnymi tw\u00f3rcami psychoanalizy, om\u00f3wi\u0119 niekt\u00f3re aspekty dzie\u0142a „Przysz\u0142o\u015b\u0107 iluzji” napisanego przez Zygmunta Freuda w Wiedniu w 1927 roku.<\/p>\r\n

W ksi\u0105\u017cce tej, Freud przyjmuje do tematu religii podej\u015bcie kulturowe, a nie kliniczne. Jego ostatni\u0105 prac\u0105 kliniczno-teoretyczn\u0105 by\u0142o Ego i id, opublikowane w 1923 roku. P\u00f3\u017aniej pisa\u0142 ju\u017c tylko prace na temat kultury, cywilizacji i religii: na przyk\u0142ad „Cywilizacja i jej niezadowolenia” (1930) oraz „Moj\u017cesz i Monoteizm” (1938), na rok przed \u015bmierci\u0105.<\/p>\r\n

Jako zdecydowany ateista Freud mia\u0142 skrajnie negatywny stosunek do religii, kt\u00f3r\u0105 nazywa\u0142 „iluzj\u0105” i „nerwic\u0105 dzieci\u0119c\u0105”.<\/p>\r\n

Na samym pocz\u0105tku ksi\u0105\u017cki Freud stwierdza, \u017ce nie zamierza omawia\u0107 idei Boga, lecz jedynie to, co nazwa\u0142 „ideami religijnymi”.<\/p>\r\n

Stwierdza, \u017ce idea Boga, kt\u00f3ry karze i nagradza, jest niczym innym jak „nerwic\u0105 dzieci\u0119c\u0105”, \u015bladem dziecka, kt\u00f3re ka\u017cdy z nas nosi w swojej nie\u015bwiadomo\u015bci.<\/p>\r\n

Pozw\u00f3lcie, \u017ce w uproszczeniu wyja\u015bni\u0119, o co mu chodzi\u0142o.<\/p>\r\n

Zasadniczo, w pierwszych latach \u017cycia ka\u017cde dziecko odczuwa opuszczenie, samotno\u015b\u0107 i strach. Boi si\u0119 ciemno\u015bci, unicestwienia, \u015bmierci, agresywnych i niebezpiecznych zwierz\u0105t.<\/p>\r\n

To w\u0142a\u015bnie osoba matki, a potem ojca, chroni dziecko przed tymi l\u0119kami. Kiedy dziecko p\u0142acze z g\u0142odu lub b\u00f3lu, to w\u0142a\u015bnie matka przychodzi mu z pomoc\u0105. Matka lub osoba pe\u0142ni\u0105ca t\u0119 rol\u0119 – siostra, babcia, ciocia lub inna doros\u0142a osoba – zapewnia mu ochron\u0119 i czu\u0142o\u015b\u0107. To matka przynosi mu jedzenie – mleko; to ona go k\u0105pie i \u015bpiewa mu ko\u0142ysanki; to u niej siada  na kolanach, co oznacza ochron\u0119. Jednym s\u0142owem: to matka go pociesza.<\/p>\r\n

Pami\u0119tam, jak pewien m\u0142ody pacjent powiedzia\u0142 mi kiedy\u015b, \u017ce w dzieci\u0144stwie bardzo ba\u0142 si\u0119 spa\u0107 sam. Ale poczu\u0142 si\u0119 silny, gdy rodzice pozwolili mu przenie\u015b\u0107 si\u0119 do ich \u0142\u00f3\u017cka i spa\u0107 tam razem z nimi.<\/p>\r\n

Inny pacjent powiedzia\u0142 mi, \u017ce kiedy by\u0142 z ojcem, czu\u0142 si\u0119 na tyle odwa\u017cny, by przej\u015b\u0107 przez „ciemny las”, poniewa\u017c ojciec chroni\u0142 go przed wszelkim z\u0142em.<\/p>\r\n

Freud widzia\u0142 w tych dzieci\u0119cych potrzebach \u017ar\u00f3d\u0142o idei religijnej. St\u0105d jego twierdzenie, \u017ce religia jest nerwic\u0105 dzieci\u0119c\u0105. Chodzi\u0142o mu o to, \u017ce tak jak dziecko potrzebuje doros\u0142ego, aby czu\u0107 si\u0119 bezpiecznie, tak samo kiedy staje si\u0119 doros\u0142e, potrzebuje Boga, aby czu\u0107 si\u0119 dobrze. Dla Freuda religia to nic innego jak \u015blady mentalno\u015bci dziecka, kt\u00f3re nadal \u017cyj\u0105 w doros\u0142ym cz\u0142owieku.<\/p>\r\n

Tym sposobem, Freud zredukowa\u0142 wszystkie do\u015bwiadczenia mistyczne i religijne do kategorii psychoanalitycznych, kt\u00f3re m\u00f3g\u0142 bada\u0107, kontrolowa\u0107 i lekcewa\u017cy\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnego uznania,  z perspektywy  kanapy w swoim gabinecie.<\/p>\r\n

Poszed\u0142 dalej. Stwierdzi\u0142 bez wahania, \u017ce jedyn\u0105 dziedzin\u0105 wiedzy, kt\u00f3ra mo\u017ce zbawi\u0107 cz\u0142owieka, jest nauka. Na zako\u0144czenie swojego dzie\u0142a stwierdzi\u0142: „Nie, nasza nauka nie jest iluzj\u0105. Ale z\u0142udzeniem by\u0142oby s\u0105dzi\u0107, \u017ce to, czego nauka nie mo\u017ce nam da\u0107, mo\u017cemy uzyska\u0107 gdzie indziej”.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

To jest sedno jego my\u015bli.<\/h4>\r\n

Dla Freuda wszystkie praktyki religijne, wszystkie d\u0105\u017cenia cz\u0142owieka do transcendencji, wszystkie do\u015bwiadczenia mistyczne, ca\u0142e Objawienie zawarte w Biblii i Tradycji s\u0105 niczym innym, jak tylko dzieci\u0119cym pragnieniem odnalezienia w doros\u0142o\u015bci bezpiecze\u0144stwa i dobrobytu, kt\u00f3re dali mu matka i ojciec! Jest to koncepcja, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, bardzo wadliwa.<\/p>\r\n

Przyjrzyjmy si\u0119 innemu przyk\u0142adowi okaleczonej filozofii Freuda.<\/p>\r\n

Czasami zadaj\u0119 sobie pytanie: Co my\u015bla\u0142by Freud, gdyby \u017cy\u0142 dzisiaj? Co by powiedzia\u0142 po tragicznym XX wieku, po dw\u00f3ch wojnach \u015bwiatowych i po rewolucji seksualnej lat 60-tych, kt\u00f3ra znios\u0142a wszelkie represje?<\/p>\r\n

Oczywiste jest, \u017ce \u015bwiat nie sta\u0142 si\u0119 lepszy. Zamiast tego nast\u0105pi\u0142 silny upadek cywilizacyjny. \u015awiat sta\u0142 si\u0119 o wiele gorszy ni\u017c w jego czasach. Ale wed\u0142ug Freuda tak nie powinno si\u0119 sta\u0107. Twierdzi\u0142 on, \u017ce kiedy nie b\u0119dzie ju\u017c \u017cadnych represji, kiedy ludzie stan\u0105 si\u0119 bardziej wolni, kiedy b\u0119d\u0105 mieli swobodniejszy styl ubierania si\u0119 i swobod\u0119 seksualn\u0105, wtedy wszyscy b\u0119dziemy o wiele szcz\u0119\u015bliwsi.<\/p>\r\n

 Tak si\u0119 jednak nie sta\u0142o. Nigdy w historii medycyny nie przepisywano cz\u0142owiekowi tylu lek\u00f3w psychiatrycznych, co dzi\u015b. Nigdy nie mia\u0142 tylu l\u0119k\u00f3w, udr\u0119k i depresji, co dzi\u015b. Freud pope\u0142ni\u0142 b\u0142\u0105d. Jego filozofia, wed\u0142ug kt\u00f3rej wolno\u015b\u0107 seksualna i rozw\u00f3j nauki przynios\u0105 wielki post\u0119p w dziedzinie zdrowia psychicznego, by\u0142a ca\u0142kowicie b\u0142\u0119dna.<\/p>\r\n

Jak ju\u017c wspomnia\u0142em, Freud pozostawa\u0142 pod silnym wp\u0142ywem Auguste’a Comte’a, tw\u00f3rcy pozytywizmu. Pozytywizm odnosi si\u0119 do wiedzy eksperymentalnej, kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek uzyskuje na podstawie zewn\u0119trznych zjawisk naturalnych, poznawalnych zmys\u0142ami. Zgodnie z t\u0105 teori\u0105 cz\u0142owiek nie jest w stanie pozna\u0107 wewn\u0119trznej natury i przyczyn rzeczy. Musi zadowoli\u0107 si\u0119 poznaniem obserwowalnych praw, kt\u00f3re rz\u0105dz\u0105 istnieniem rzeczy. Tak zwana filozofia pozytywizmu odrzuca jako bezwarto\u015bciowe, wszelkie koncepcje odmienne od niej. Odwo\u0142uje si\u0119 wi\u0119c do tak zwanych nauk przyrodniczych.<\/p>\r\n

Zar\u00f3wno Freud, jak i Comte wierzyli, \u017ce nauka uleczy wszelkie z\u0142o ludzko\u015bci.<\/p>\r\n

Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce w XIX wieku dokona\u0142 si\u0119 wielki post\u0119p naukowy. Nale\u017c\u0105 do niego na przyk\u0142ad: odkrycie radioaktywno\u015bci; ustalenie praw elektryczno\u015bci; zrozumienie wielu pierwiastk\u00f3w naturalnych, kt\u00f3re da\u0142o pocz\u0105tek chemii; w tej epoce po\u0142o\u017cono r\u00f3wnie\u017c podwaliny pod neurologi\u0119 i biologi\u0119.<\/p>\r\n

Mo\u017cna by si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce na poparcie tych odkry\u0107 pojawi si\u0119 solidna filozofia. Niestety, filozofi\u0105 t\u0105 by\u0142 pozytywizm, kt\u00f3ry sam w sobie jest sprzeczno\u015bci\u0105. W istocie, gdy podstaw\u0105 pozytywizmu jest tylko to, co dzieje si\u0119 w zewn\u0119trznej sferze fizycznej, stwierdza si\u0119 implicite, \u017ce sfera metafizyczna nie istnieje, a przynajmniej nie ma znaczenia. Skoro wi\u0119c filozofia z definicji jest abstrakcyjnym zespo\u0142em wiedzy metafizycznej, to wynika z tego, \u017ce pozytywizm jest zaprzeczeniem wszelkiej filozofii.<\/p>\r\n

Freud zgadza\u0142 si\u0119 w tym wzgl\u0119dzie z Comte’em. Wyra\u017ca\u0142 nienawi\u015b\u0107 do filozofii. W rozmowach z przyjaci\u00f3\u0142mi przestrzega\u0142 ich, aby nie dopu\u015bcili do przekszta\u0142cenia psychoanalizy w filozofi\u0119. Jung potwierdza te obawy Freuda w ksi\u0105\u017cce „Wspomnienia, sen, refleksje”.<\/p>\r\n

Freud ceni\u0142 nauk\u0119 jako jedyn\u0105 form\u0119 wiedzy. Dlatego odrzuci\u0142 filozofi\u0119, religi\u0119, sztuk\u0119, a nawet zdrowy rozs\u0105dek jako inne sposoby zdobywania wiedzy. Zaprzeczy\u0142 istnieniu innych dziedzin wiedzy ni\u017c nauka. Nie r\u00f3\u017cni si\u0119 to tak bardzo od bycia cz\u0119\u015bciowo \u015blepym.<\/p>\r\n

Podej\u015bcie Freuda do rzeczywisto\u015bci by\u0142o wi\u0119c bardzo powierzchowne i zaskakuj\u0105co uproszczone. Sprowadzanie religii do dzieci\u0119cych wspomnie\u0144 jest absolutnie niedopuszczalne.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Instynkt \u015bmierci i grzech pierworodny<\/h4>\r\n

W 1923 roku Freud napisa\u0142 swoj\u0105 ostatni\u0105 prac\u0119 kliniczn\u0105 pod tytu\u0142em Ego i id. Nast\u0119pnie, ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ku refleksji na tematy kulturowe i napisa\u0142 trzy dzie\u0142a: „Przysz\u0142o\u015b\u0107 iluzji”, ksi\u0105\u017ck\u0119 napisan\u0105 w 1927 roku, kt\u00f3r\u0105 komentowa\u0142em w poprzednim artykule, „Cywilizacja i jej niezadowolenia” z 1930 roku, kt\u00f3r\u0105 komentuj\u0119 dzisiaj, i wreszcie w 1938 roku „Moj\u017cesz i monoteizm”, jego ostatnie dzie\u0142o, kt\u00f3re zamierzam wkr\u00f3tce przeanalizowa\u0107.<\/p>\r\n

Freud zmar\u0142 23 wrze\u015bnia 1939 r. w Londynie. W 1938 r. uciek\u0142 z Austrii do Anglii, po aresztowaniu i przes\u0142uchaniu jego c\u00f3rki Anny Freud w siedzibie gestapo. Zosta\u0142a ona zwolniona, ale ten incydent spowodowa\u0142, \u017ce postanowi\u0142 opu\u015bci\u0107 Austri\u0119. Dzi\u0119ki interwencji i naciskom mi\u0119dzynarodowym, pozwolono mu wraz z \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105 wyjecha\u0107 do Anglii.<\/p>\r\n

Jego praca z 1930 roku Civilization and its Discontents (Cywilizacja i jej niezadowolenia) zosta\u0142a napisana w 1929 roku i opublikowana w 1930 roku jako Das Unbehagen in der Kultur (Niepok\u00f3j w kulturze).<\/p>\r\n

Niekt\u00f3rzy z jego biograf\u00f3w, m.in. Ernest Jones, uwa\u017caj\u0105, \u017ce Freud z niepokojem obserwowa\u0142 rozw\u00f3j re\u017cim\u00f3w totalitarnych, takich jak komunizm w Zwi\u0105zku Radzieckim, faszyzm we W\u0142oszech i coraz bardziej niebezpieczny narodowy socjalizm w Niemczech.<\/p>\r\n

W tym dziele zaj\u0105\u0142 si\u0119 instynktem \u017cycia i instynktem \u015bmierci, kt\u00f3ry nazwa\u0142 Thanatosem, w nawi\u0105zaniu do greckiego boga \u015bmierci.<\/p>\r\n

Po ponad 80 latach od jego \u015bmierci, patrz\u0105c na histori\u0119 z perspektywy czasu, powiedzia\u0142bym, \u017ce Freud w tej ksi\u0105\u017cce doceni\u0142 warto\u015b\u0107 Cywilizacji i broni\u0142 jej, cho\u0107 ze znanym sobie pesymizmem.<\/p>\r\n

Pozw\u00f3lcie, \u017ce wyja\u015bni\u0119, o co mi chodzi. Freud rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 od analizy opozycji mi\u0119dzy seksualno\u015bci\u0105 a kultur\u0105, czyli cywilizacj\u0105(zdaniem t\u0142umacza nie s\u0105 to poj\u0119cia r\u00f3wnowa\u017cne, a wr\u0119cz przeciwne – dop. t\u0142umacza). S\u0105dz\u0119, \u017ce uwa\u017ca\u0142 on, i\u017c aby mie\u0107 cywilizowane i wykszta\u0142cone spo\u0142ecze\u0144stwo o wysokich aspiracjach artystycznych i naukowych, seksualno\u015b\u0107 musi by\u0107 obowi\u0105zkowo t\u0142umiona. Twierdzi\u0142, \u017ce nie jest mo\u017cliwe posiadanie „wolnego seksu” i jednocze\u015bnie rozwini\u0119tej cywilizacji. Je\u015bli ca\u0142kowicie uwolnimy instynkty seksualne – czego jaskrawym przyk\u0142adem jest dzisiejszy \u015bwiat – cz\u0142owiek z konieczno\u015bci stanie si\u0119 prymitywem.<\/p>\r\n

Do\u015b\u0107 zaskakuj\u0105ce jest to, \u017ce autor stwierdzi\u0142, i\u017c wyzwolenie seksualne jest z\u0142em, a seks, je\u015bli da mu si\u0119 pe\u0142n\u0105 swobod\u0119, zniszczy kultur\u0119 i cywilizacj\u0119. Czy\u017cby Freud pod koniec \u017cycia u\u015bwiadomi\u0142 sobie, jak bardzo duszna jest rzeczywisto\u015b\u0107 zwi\u0105zana z seksem i innymi niesfornymi instynktami? Moim skromnym zdaniem, tak w\u0142a\u015bnie mog\u0142o si\u0119 sta\u0107.<\/p>\r\n

Dla niego, cywilizacja z jej wielkimi dzie\u0142ami, sztuk\u0105, subtelnym i abstrakcyjnym my\u015bleniem by\u0142a mo\u017cliwa tylko dlatego, \u017ce t\u0142umi\u0142a instynkty. Dla Freuda, kultura nie mo\u017ce istnie\u0107 bez represji.<\/p>\r\n

 Tym sposobem, Freud nagle odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 od swojej nauki o psychoanalizie i wys\u0142a\u0142 sygna\u0142 alarmowy do wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata: Instynkty, a przede wszystkim instynkty seksualne, musz\u0105 zosta\u0107 ujarzmione i opanowane. Jednak, zgodnie z jego pesymistycznym nastawieniem, represja ta doprowadzi do nerwic.<\/p>\r\n

Mamy wi\u0119c do czynienia z pewnego rodzaju sprzeczno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra wywo\u0142uje z\u0142e samopoczucie. Je\u015bli jednak we\u017amiemy pod uwag\u0119, \u017ce m\u00f3g\u0142 on by\u0107 \u015bwiadomie sprzeczny i pesymistyczny, mamy odpowied\u017a.<\/p>\r\n

Rzeczywi\u015bcie, niekt\u00f3rzy filozofowie, jak Artur Schopenhauer, \u015bwiadomie zajmowali podobne pesymistyczne stanowisko. Zauwa\u017caj\u0105c to, Pierre Raikovic w swojej ksi\u0105\u017cce The Dogmatic Dream of Freud(Dogmatyczne marzenie Freuda) sparafrazowa\u0142 Kanta i powiedzia\u0142: „Czy Freud nie nale\u017ca\u0142 do tej samej klasy 'kontestator\u00f3w’, do kt\u00f3rej nale\u017cy Schopenhauer?” (O Sono Dogm\u00e1tico de Freud, wyd. portugalskie, 1996, s. 27)<\/p>\r\n

W ka\u017cdym razie takie stanowisko Freuda zaskoczy\u0142o wielu, przede wszystkim takich autor\u00f3w jak Wilhelm Reich, kt\u00f3rzy pragn\u0119li spo\u0142ecze\u0144stwa o ca\u0142kowitej wolno\u015bci seksualnej.<\/p>\r\n

Ale w „Cywilizacji i jej niezadowoleniach” moj\u0105 uwag\u0119 przykuwa tak\u017ce inna kwestia.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Instynkt \u017cycia, instynkt \u015bmierci<\/h4>\r\n

Chodzi mi o poj\u0119cia instynktu \u017cycia i instynktu \u015bmierci.<\/p>\r\n

Ju\u017c w eseju z 1920 roku zatytu\u0142owanym „Poza zasad\u0105 przyjemno\u015bci”, Freud wspomina\u0142 o istnieniu w ludzkiej duszy dw\u00f3ch przeciwstawnych zasad: \u017cycia i \u015bmierci. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek rodzi si\u0119 ze sprzeczno\u015bci\u0105 i napi\u0119ciem mi\u0119dzy ch\u0119ci\u0105 budowania kultury, dzie\u0142 sztuki i nauki z jednej strony, a nie\u015bwiadomym pragnieniem zabijania, niszczenia i umierania z drugiej.<\/p>\r\n

Zatem, jego zdaniem, cz\u0142owiek ma w sobie skaz\u0119, napi\u0119cie, p\u0119kni\u0119cie, kt\u00f3re popycha go do promowania albo \u017cycia, albo \u015bmierci, z\u0142a i samounicestwienia.<\/p>\r\n

Od czasu opublikowania „Cywilizacji”, wi\u0119kszo\u015b\u0107 psychoanalityk\u00f3w pos\u0142uguje si\u0119 t\u0105 koncepcj\u0105 struktury ludzkiej psychiki: sprzeczno\u015bci\u0105 i napi\u0119ciem mi\u0119dzy instynktem \u017cycia a Thanatosem, instynktem \u015bmierci.<\/p>\r\n

Freud, najwyra\u017aniej zaniepokojony kierunkiem, w jakim zmierza\u0142a polityka europejska, zako\u0144czy\u0142 swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 zdaniem, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 niestety aktualne: „Miejmy nadziej\u0119, \u017ce instynkt \u015bmierci nie zwyci\u0119\u017cy nad swoim przeciwnikiem, instynktem \u017cycia”. (Cywilizacja i jej niezadowolenie, 1930)<\/p>\r\n

Skupi\u0119 si\u0119 teraz na innej kwestii, kt\u00f3ra, jak s\u0105dz\u0119, nie zosta\u0142a jeszcze zbadana.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Instynkt \u015bmierci i grzech pierworodny<\/h4>\r\n

Chcia\u0142bym zbli\u017cy\u0107 te freudowskie idee do katolickiej koncepcji grzechu pierworodnego.<\/p>\r\n

Freud twierdzi\u0142, \u017ce cz\u0142owiek rodzi si\u0119 ze skaz\u0105, p\u0119kni\u0119ciem, kt\u00f3ra popycha go do czynienia z\u0142a.<\/p>\r\n

W psychologii wiadomo, \u017ce zachowanie dziecka ma siln\u0105 tendencj\u0119 do niszczenia tego, co si\u0119 przed nim stawia. Kiedy dziecko czego\u015b chce, chce tego natychmiast i bardzo si\u0119 irytuje, kiedy jego pragnienie nie zostaje zaspokojone. Walczy, p\u0142acze, rzuca si\u0119 na pod\u0142og\u0119, chce kopn\u0105\u0107 rodzic\u00f3w, o\u015bwiadcza, \u017ce ju\u017c ich nie lubi i chce ich zabi\u0107.<\/p>\r\n

Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce matka m\u00f3wi lekarzowi, \u017ce jej dziecko po karmieniu gryzie j\u0105 w pier\u015b i niszczy zabawki, kt\u00f3rymi si\u0119 bawi. To w\u0142a\u015bnie obserwacja podobnych zjawisk u dzieci sk\u0142oni\u0142a Freuda do stwierdzenia, \u017ce dziecko rodzi si\u0119 z instynktem niszczenia.<\/p>\r\n

Ta sama tendencja jest jednak okre\u015blana przez zdrow\u0105 teologi\u0119 katolick\u0105 jako „konsekwencja grzechu pierworodnego”.<\/p>\r\n

S\u0105dz\u0119, \u017ce Freud nie dostrzega\u0142 tego podobie\u0144stwa, podobnie jak jego nast\u0119pcy, psychoanalitycy. Ale ono rzeczywi\u015bcie istnieje.<\/p>\r\n

Dzi\u015b wielu ekspert\u00f3w w \u015bwiecie psychologii katolickiej czyni podobne skojarzenie mi\u0119dzy instynktem \u015bmierci a konsekwencjami grzechu pierworodnego.<\/p>\r\n

Na zako\u0144czenie chcia\u0142bym powiedzie\u0107, \u017ce wspomniane dzie\u0142o Freuda w pewien spos\u00f3b wskazuje i wyra\u017anie krytykuje wyzwolenie seksualne jako naturalnego wroga cywilizacji.<\/p>\r\n

Twierdz\u0119 te\u017c, \u017ce powinien on by\u0142 powi\u0105za\u0107 instynkt \u015bmierci z katolick\u0105 doktryn\u0105 grzechu pierworodnego.<\/p>\r\n

Mam nadziej\u0119, \u017ce kiedy\u015b te tematy wzbudz\u0105 wi\u0119ksze zainteresowanie w psychologii i teologii.<\/p>\r\n

Wady i obiektywizm w ksi\u0105\u017cce „Moj\u017cesz i monoteizm”<\/p>\r\n

W poprzednich artyku\u0142ach stara\u0142em si\u0119 nakre\u015bli\u0107 profil \u017cycia i tw\u00f3rczo\u015bci Zygmunta Freuda oraz jego najwa\u017cniejszego ucznia, Karla Junga.<\/p>\r\n

Teraz zajm\u0119 si\u0119 ostatni\u0105 prac\u0105 Freuda – „Moj\u017cesz i monoteizm” – uko\u0144czon\u0105 w 1939 r., na kilka tygodni przed jego ucieczk\u0105 do Londynu przed prze\u015bladowaniami nazistowskimi po aneksji Austrii – Anschluss – przez hitlerowskie Niemcy.<\/p>\r\n

Gestapo n\u0119ka\u0142o Freuda od kilku miesi\u0119cy, a 12 marca 1938 r. zosta\u0142 aresztowany. Po negocjacjach prowadzonych przez ambasadora ameryka\u0144skiego w Wiedniu i dzia\u0142aniach wp\u0142ywowych przyjaci\u00f3\u0142, takich jak Ernest Jones i ksi\u0119\u017cniczka Maria Bonaparte, Freud opu\u015bci\u0142 rodzinny Wiede\u0144 i 4 czerwca tego samego roku wyjecha\u0142 do Londynu. Tego dnia napisa\u0142 w swoim osobistym dzienniku: „Finis Austriae”.<\/p>\r\n

Dodam na marginesie, \u017ce w czasie II wojny \u015bwiatowej, w nazistowskich obozach koncentracyjnych zgin\u0119\u0142y cztery siostry Freuda.<\/p>\r\n

Chocia\u017c z \u017calem opuszcza\u0142 Austri\u0119, Anglia by\u0142a mu znana od m\u0142odo\u015bci i podoba\u0142a mu si\u0119. W li\u015bcie do brata Aleksandra pisa\u0142: „Anglia (…) – mimo wszystkiego, co wydaje si\u0119 obce, osobliwe i trudne, a tego jest do\u015b\u0107 du\u017co – jest b\u0142ogos\u0142awionym, szcz\u0119\u015bliwym krajem zamieszka\u0142ym przez \u017cyczliwych, go\u015bcinnych ludzi”.<\/p>\r\n

Ksi\u0105\u017cka „Moj\u017cesz i monoteizm”, kt\u00f3r\u0105 Freud przywi\u00f3z\u0142 w walizce do Londynu, zosta\u0142a opublikowana po raz pierwszy w 1939 roku w j\u0119zyku niemieckim, a wkr\u00f3tce potem, w tym samym roku w j\u0119zyku angielskim. Po kl\u0119sce Hitlera dzie\u0142o to zosta\u0142o opublikowane r\u00f3wnie\u017c w Niemczech w jego Gesammelte Werke – Dzie\u0142ach wszystkich.<\/p>\r\n

„Moj\u017cesz i monoteizm” wzbudzi\u0142 irytacj\u0119 wielu ludzi, przede wszystkim niekt\u00f3rych rabin\u00f3w \u017cydowskich, kt\u00f3rzy chcieli „ekskomunikowa\u0107” Freuda, co jednak nigdy nie nast\u0105pi\u0142o. Podstawowym powodem ich w\u015bciek\u0142o\u015bci by\u0142o to, \u017ce na pocz\u0105tku swojej pracy autor stwierdzi\u0142,  „Moj\u017cesz prawdopodobnie nie by\u0142 Hebrajczykiem, lecz Egipcjaninem”.<\/p>\r\n

Ponadto stwierdzi\u0142, \u017ce pomys\u0142 Moj\u017cesza, by ustanowi\u0107 now\u0105 religi\u0119 z jednym jedynym Bogiem, monoteizm, by\u0142 niczym innym jak powrotem do kr\u00f3tkotrwa\u0142ego kultu boga Atena, ustanowionego przez faraona Akhenatena, czyli Amenhotepa IV (1353-1336 p.n.e.), na d\u0142ugo przed narodzinami Moj\u017cesza. Faraon ten, „najwcze\u015bniejszy odnotowany monoteista na \u015bwiecie”, og\u0142osi\u0142, \u017ce Aten jest jedynym i niepowtarzalnym bogiem. Po \u015bmierci tego faraona Egipt powr\u00f3ci\u0142 do swojego staro\u017cytnego panteizmu.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c, zdaniem Freuda, Moj\u017cesz – kt\u00f3rego uwa\u017ca\u0142 za Egipcjanina – o\u017cywi\u0142 religijn\u0105 koncepcj\u0119 jednego Boga z zamiarem ustanowienia panowania Prawa nad panowaniem zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zawsze by\u0142y myl\u0105ce i arbitralne.<\/p>\r\n

Jest to jeden z centralnych punkt\u00f3w jego dzie\u0142a: To, co uczyni\u0142 wielki przyw\u00f3dca \u017cydowski, to ustanowienie Prawa, a wi\u0119c pocz\u0105tek cywilizacji, oswojenie barbarzy\u0144stwa zmys\u0142\u00f3w, pragnie\u0144 cz\u0142owieka oraz relacji mi\u0119dzyludzkich i seksualnych, kt\u00f3re w \u015bwiecie wschodnim by\u0142y jeszcze do\u015b\u0107 nieuporz\u0105dkowane. Jest to g\u0142\u00f3wna idea rozwoju lud\u00f3w zorganizowanych.<\/p>\r\n

Podkre\u015blam fakt, \u017ce Freud nigdzie w swoich pracach nie nawi\u0105za\u0142 do prawdziwego Boga, kt\u00f3ry objawi\u0142 si\u0119 Moj\u017ceszowi, wybra\u0142 lud i powierzy\u0142 mu misj\u0119 niesienia prawdziwego Boga ca\u0142ej ludzko\u015bci.<\/p>\r\n

Autor mia\u0142 ewolucjonistyczn\u0105 koncepcj\u0119 procesu cywilizacyjnego, w kt\u00f3rym wielu bog\u00f3w politeizmu, z ich kaprysami, walkami, sprzecznymi pragnieniami i emocjami, stopniowo ewoluowa\u0142o w kierunku jednego boga, kt\u00f3ry organizowa\u0142 ludzko\u015b\u0107 za pomoc\u0105 swoich praw i zasad, kt\u00f3rych nale\u017cy przestrzega\u0107, aby zbudowa\u0107 lud i nar\u00f3d.<\/p>\r\n

Tym sposobem, wed\u0142ug Freuda, ludzko\u015b\u0107 opu\u015bci\u0142a „\u015bwiat nami\u0119tno\u015bci” (politeizm) i wesz\u0142a w „\u015bwiat prawa” (monoteizm). Ludzko\u015b\u0107 porzuci\u0142a „matriarchaln\u0105 struktur\u0119 uczu\u0107”, by wej\u015b\u0107 w „patriarchaln\u0105 struktur\u0119” prawa, organizacji i obywatelstwa.<\/p>\r\n

Pod\u0105\u017caj\u0105c tym samym tokiem my\u015blenia, co w swoim poprzednim dziele „Cywilizacja i jej niezadowolenia”, Freud kontynuowa\u0142 opis tego, co nazwa\u0142 „wielk\u0105 tragedi\u0105 nowoczesno\u015bci”, czyli powrotu do „struktury matriarchalnej”  \u015bwiata nami\u0119tno\u015bci pozbawionego prawa”, co stanowi\u0142o wyra\u017ane odniesienie do nazizmu i jego antycywilizacyjnej furii. W swojej krytyce nie uwzgl\u0119dni\u0142 socjalizmu i komunizmu, cho\u0107 m\u00f3g\u0142 to zrobi\u0107.<\/p>\r\n

W ka\u017cdym razie jego ksi\u0105\u017cka zosta\u0142a zaatakowana przez nazist\u00f3w jako „semicka propaganda”, a przez marksist\u00f3w jako prawicowa i reakcyjna. Na przyk\u0142ad Georg Luk\u00e1cs, znany w\u0119gierski intelektualista marksistowski (1885-1971), ostro atakowa\u0142 wszystkie dzie\u0142a Freuda, a w szczeg\u00f3lno\u015bci t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119. Luk\u00e1cs krytykowa\u0142 Freuda ju\u017c w 1922 roku w eseju zatytu\u0142owanym „Psychologia mas u Freuda”, opublikowanym po raz pierwszy w Niemczech w czasach Republiki Weimarskiej. Luk\u00e1cs przez wiele lat sprzeciwia\u0142 si\u0119 pracom Freuda.<\/p>\r\n

Jak ju\u017c wspomnia\u0142em, „Moj\u017cesz i monoteizm” by\u0142y r\u00f3wnie\u017c krytykowane przez rabin\u00f3w \u017cydowskich.<\/p>\r\n

Wydaje mi si\u0119, \u017ce teoria Freuda o przej\u015bciu \u015bwiata od etapu „matriarchalnego”, kt\u00f3ry by\u0142 panowaniem nami\u0119tno\u015bci, do etapu „patriarchalnego”, czyli imperium prawa, by\u0142a trafnym spostrze\u017ceniem i czym\u015b dobrym. Aby to potwierdzi\u0107, rozejrzyjmy si\u0119 wok\u00f3\u0142 nas: upadek cywilizacyjny, kt\u00f3rego do\u015bwiadczamy dzisiaj, ideologia gender, legalizacja aborcji i liberalizacja seksualna stanowi\u0105 powr\u00f3t do panowania nami\u0119tno\u015bci, co powoduje ogromne szkody moralne dla ludzko\u015bci.<\/p>\r\n

Szkoda, \u017ce w przej\u015bciu od „struktury matriarchalnej” do „struktury patriarchalnej” Freud nie widzia\u0142 nic poza etapami ewolucji, bez transcendentnego znaczenia moralnego.<\/p>\r\n

Jako katolicy powiedzieliby\u015bmy, \u017ce to, co sta\u0142o si\u0119 wraz z Moj\u017ceszem, czyli przej\u015bciem ze \u015bwiata nami\u0119tno\u015bci do \u015bwiata prawa, by\u0142o przygotowaniem \u015bwiata \u0142aski, kt\u00f3ry nadszed\u0142 wraz z Odkupieniem dokonanym przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\r\n

Prof. Ivan Rojas, MD
\r\n<\/em><\/strong><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

T\u0142um. S\u0142awomir Soja<\/em><\/p>\r\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Tradition in Action (July 22, 2019) – „Sigmund Freud & Catholic Morals”<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Od T\u0142umacza: W niedawnej rozmowie Ksi\u0119dza Szymona Ba\u0144ki FSSPX z Ojcem Bonawentur\u0105 Wierzejewskim OFM (?) https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=yGOiXeb5WYU pojawi\u0142 si\u0119 w\u0105tek sympatii do psychologii Karla Gustawa Junga jaka wyst\u0119puje w Zakonie Braci Mniejszych, znanych w Polsce jako Bernardyni. Ojciec Wierzejewski wraz z Ksi\u0119dzem Ba\u0144k\u0105 przeszli na tym tematem bez komentarza, jakby by\u0142 on oczywisty dla widz\u00f3w i s\u0142uchaczy. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[13,9],"tags":[132,66,26,55,86,20],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134396"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=134396"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134396\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":134404,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134396\/revisions\/134404"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=134396"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=134396"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=134396"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}