{"id":129474,"date":"2021-12-01T10:21:13","date_gmt":"2021-12-01T15:21:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=129474"},"modified":"2021-12-01T12:14:25","modified_gmt":"2021-12-01T17:14:25","slug":"w-obliczu-kryzysu-musimy-wykorzystac-adwent-dla-przygotowania-sie-na-proby-ktore-nas-czekaja-abp-vigano","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=129474","title":{"rendered":"W obliczu kryzysu musimy wykorzysta\u0107 Adwent dla przygotowania si\u0119 na pr\u00f3by, kt\u00f3re nas czekaj\u0105 – Abp Vigan\u00f2<\/em>"},"content":{"rendered":"
\r\n

 „Szukaj, m\u00f3wi, s\u0142ugi Twego, bo nie zapomnia\u0142em Twoich przykaza\u0144 [Ps 118:176]. Przyjd\u017a wi\u0119c, Panie Jezu, szuka\u0107 Twego s\u0142ugi, szuka\u0107 Twych zm\u0119czonych owiec; przyjd\u017a, Pasterzu, szuka\u0107, jak J\u00f3zef szuka\u0142 owiec [Rdz 37,14]. Twoje owce b\u0142\u0105dzi\u0142y, gdy Ty si\u0119 zatrzymywa\u0142e\u015b, gdy Ty by\u0142e\u015b w g\u00f3rach. Zostaw dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107 owiec Twoich, a przyjd\u017a szuka\u0107 tej, kt\u00f3ra si\u0119 zab\u0142\u0105ka\u0142a [Mt 18,12 i nast.] Przyjd\u017acie bez ps\u00f3w, przyjd\u017acie bez z\u0142oczy\u0144c\u00f3w, przyjd\u017acie bez najemnika, kt\u00f3ry nie wie, jak przej\u015b\u0107 przez drzwi [J 10,1-7]. Przyjd\u017a bez pomocnika, bez pos\u0142a\u0144ca. Od dawna czekam na Twoje przyj\u015bcie. Wiem bowiem, \u017ce przyjdziesz, bo nie zapomnia\u0142em Twoich przykaza\u0144 [Ps 118″176]. Przyjd\u017a nie z r\u00f3zg\u0105, lecz z mi\u0142o\u015bci\u0105 i w duchu \u0142agodno\u015bci [1 Kor 4,21].<\/em>\u201d
\r\n\u015awi\u0119ty Ambro\u017cy, Expositio Psalmi CXVIII, 22, 28.[1]<\/sup><\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

 <\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty czas Adwentu jest instytucj\u0105 staro\u017cytn\u0105, a wzmianki o nim znajdujemy ju\u017c od oko\u0142o V wieku, jako o momencie Roku Liturgicznego przeznaczonym na przygotowanie uroczysto\u015bci Narodzenia Pana naszego Jezusa Chrystusa secundum carnem<\/em>. Istotnie, Adwent wyznacza pocz\u0105tek Roku Liturgicznego, pozwalaj\u0105c nam wykorzysta\u0107 t\u0119 okazj\u0119, by ze \u015bwi\u0119tymi postanowieniami pod\u0105\u017ca\u0107 za g\u0142osem Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Dyscyplina pokuty i postu w czasie Wielkiego Postu, przygotowuj\u0105ca do Wielkanocy, jest z pewno\u015bci\u0105 pochodzenia apostolskiego, podczas gdy ta w expectatione Domini<\/em> pochodzi od tej pierwszej i jest przez ni\u0105 inspirowana, staj\u0105c si\u0119 z biegiem wiek\u00f3w mniej sztywna, a\u017c do wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci tylko w niekt\u00f3re dni tygodnia. „To prawda, \u017ce \u015bwi\u0119ty Piotr Damian, w jedenastym wieku, nadal przypuszcza\u0142, \u017ce post adwentowy trwa czterdzie\u015bci dni, i \u017ce \u015bwi\u0119ty Ludwik, dwa wieki p\u00f3\u017aniej, nadal przestrzega\u0142 go w tej mierze, ale by\u0107 mo\u017ce ten \u015bwi\u0119ty kr\u00f3l praktykowa\u0142 go w ten spos\u00f3b z powodu szczeg\u00f3lnej pobo\u017cno\u015bci.”[2]<\/sup> S\u0142abo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych pokole\u0144 sk\u0142oni\u0142a matczyn\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a do z\u0142agodzenia rygorystycznych dyscyplin dawnych czas\u00f3w, nie przeszkadzaj\u0105c w ich dobrowolnym praktykowaniu, ale by\u0107 mo\u017ce obecna sytuacja sk\u0142ania nas do uznania za stosowne – w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce nie s\u0105 narzucone –  praktykowania zwyczaj\u00f3w naszych przodk\u00f3w w pos\u0142usze\u0144stwie ko\u015bcielnemu nakazowi.<\/p>\r\n

Liturgia okresu Adwentu zawdzi\u0119cza \u015aw. Grzegorzowi Wielkiemu nie tylko teksty oficjum i Mszy, ale tak\u017ce same kompozycje monodii liturgicznej (cantus planus<\/em>). Staro\u017cytna tropa Sanctissimus namque<\/em>, kt\u00f3ra wprowadza Introit Ad te levavi<\/em><\/span> z pierwszej niedzieli Adwentu, przypomina o natchnieniu \u015awi\u0119tego Papie\u017ca przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 w postaci go\u0142\u0119bicy.[3]<\/sup> Pocz\u0105tkowe sze\u015b\u0107 tygodni, a nast\u0119pnie pi\u0119\u0107, skr\u00f3cono do czterech mi\u0119dzy ko\u0144cem IX w. a pocz\u0105tkiem X w., co oznacza, \u017ce obecny spos\u00f3b praktykowania ma co najmniej tysi\u0105c lat. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ambrozja\u0144ski nadal utrzymuje sze\u015b\u0107 tygodni, w sumie czterdzie\u015bci dwa dni, wzoruj\u0105c si\u0119 na Wielkim Po\u015bcie.<\/p>\r\n

W\u015br\u00f3d pierwszych autor\u00f3w homilii na temat Adwentu znajduje si\u0119 \u015aw. Ambro\u017cy, Doktor i Ojciec Ko\u015bcio\u0142a. W\u0142a\u015bnie modlitw\u0105, kt\u00f3r\u0105 znajdujemy w Komentarzu do Psalmu 118, chcia\u0142bym rozpocz\u0105\u0107 to rozwa\u017canie. Incipit tej modlitwy brzmi: Quaere, inquit, servum tuum<\/em>. Jak sami widzicie [przyp. 1, poni\u017cej<\/em>], ca\u0142y tekst jest poprzetykany cytatami z Pisma \u015awi\u0119tego: nie po to, aby popisa\u0107 si\u0119 znajomo\u015bci\u0105 Biblii, kt\u00f3r\u0105 \u015awi\u0119ty Biskup Mediolanu z pewno\u015bci\u0105 posiada\u0142, ale z powodu tego zrozumienia S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3re jest owocem intymnej i \u017cywotnej dla duszy wytrwa\u0142o\u015bci, tak jak powietrze jest niezb\u0119dne do oddychania. Ambro\u017cy m\u00f3wi\u0142 i pisa\u0142 u\u017cywaj\u0105c s\u0142\u00f3w \u015bwi\u0119tego Autora nie po to, by plagiatowa\u0107 m\u0105dro\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, ale dlatego, \u017ce uczyni\u0142 je tak bardzo w\u0142asnymi i powtarza\u0142 je po kolei niemal bezwiednie.<\/p>\r\n

Kiedy si\u0119gamy do pism \u015awi\u0119tych, mo\u017cemy czu\u0107 si\u0119, jako ludzie \u015bwieccy, w pewien spos\u00f3b zdezorientowani lub zagubieni; ale je\u015bli mamy \u0142ask\u0119 zjednoczenia si\u0119 z modlitw\u0105 liturgiczn\u0105 poprzez uczestnictwo we Mszy \u015awi\u0119tej i odmawianie Boskiego Oficjum w tradycyjnej formie, zauwa\u017camy, \u017ce to g\u0142os samego Ko\u015bcio\u0142a towarzyszy nam w tej medytacji nad Pismem \u015awi\u0119tym, ju\u017c od Zaproszenia na Jutrzni\u0119. Dotyczy to r\u00f3wnie\u017c liturgii adwentowej: Regem venturum Dominum, venite adoremus<\/em>, \u015bpiew pierwszej modlitwy, intonowanej w \u015brodku nocy w oczekiwaniu na wsch\u00f3d prawdziwego, niezwyci\u0119\u017conego S\u0142o\u0144ca. Po tym uroczystym wezwaniu do adoracji Boskiego Kr\u00f3la nast\u0119puje pocz\u0105tek ksi\u0119gi proroka Izajasza, brzmi\u0105cy jak surowe upomnienie dla Jego ludu:<\/p>\r\n

2 <\/strong>Niebiosa, s\u0142uchajcie, ziemio, nadstaw uszu,<\/em>
\r\nbo Pan przemawia:<\/em>
\r\n\u00abWykarmi\u0142em i wychowa\u0142em syn\u00f3w,<\/em>
\r\nlecz oni wyst\u0105pili przeciw Mnie.<\/em><\/p>\r\n

3 <\/strong>W\u00f3\u0142 rozpoznaje swego pana<\/em>
\r\ni osio\u0142 \u017c\u0142\u00f3b swego w\u0142a\u015bciciela,<\/em>
\r\nIzrael na niczym si\u0119 nie zna,<\/em>
\r\nlud m\u00f3j niczego nie rozumie\u00bb.<\/em><\/p>\r\n

 4 <\/strong>Biada ci, narodzie grzeszny, ludu obci\u0105\u017cony nieprawo\u015bci\u0105,<\/em>
\r\nplemi\u0119 zb\u00f3jeckie, dzieci wyrodne!<\/em>
\r\nOpu\u015bcili Pana, wzgardzili \u015awi\u0119tym Izraela,<\/em>
\r\nodwr\u00f3cili si\u0119 wstecz.<\/em><\/p>\r\n

5 <\/strong>Gdzie was jeszcze uderzy\u0107,<\/em>
\r\nskoro mno\u017cycie przest\u0119pstwa?<\/em>
\r\nCa\u0142a g\u0142owa chora, ca\u0142e serce os\u0142ab\u0142e;<\/em><\/p>\r\n

6 <\/strong>od stopy nogi do szczytu g\u0142owy nie ma w nim cz\u0119\u015bci nietkni\u0119tej:<\/em>
\r\nrany i si\u0144ce i opuchni\u0119te pr\u0119gi,<\/em>
\r\nnie opatrzone ani przewi\u0105zane,<\/em>
\r\nni z\u0142agodzone oliw\u0105<\/em>[2<\/a>]<\/sup>.<\/p>\r\n

Objawienie proroka ukazuje oburzenie Pana na niewierno\u015b\u0107 Jego ludu, uporczywie buntuj\u0105cego si\u0119 przeciwko Jego \u015bwi\u0119temu Prawu. Jednak dos\u0142ownemu, czyli historycznemu[4]<\/sup> sensowi fragmentu Izajasza dotycz\u0105cego \u017byd\u00f3w towarzyszy sens moralny, czyli dotycz\u0105cy tego, co my mamy czyni\u0107. To do nas zatem zwraca si\u0119 Majestat Boga: „Bo Pan przem\u00f3wi\u0142” (tam\u017ce, 2<\/em>), aby nas jeszcze raz upomnie\u0107, ukaza\u0107 nam nasze zdrady, pobudzi\u0107 do nawr\u00f3cenia.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c, gdy prosimy Pana, aby nas wybawi\u0142 de ore leonis et de profundo lacu<\/em>, u\u015bwiadamiamy sobie, jak ma\u0142o zas\u0142ugujemy na Bo\u017ce Mi\u0142osierdzie, jak niegodni jeste\u015bmy Jego lito\u015bci i jak bardzo zas\u0142ugujemy na Jego kary. Deus, qui culpa offenderis, p\u0153nitentia placaris..<\/em>. Do prostytucji – jak je nazywa Pismo \u015awi\u0119te – w kt\u00f3re popadli \u017bydzi, do\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 teraz nowe i o wiele gorsze prostytucje, nie ze strony ludu, kt\u00f3remu obiecano Mesjasza, ale ludu, kt\u00f3ry narodzi\u0142 si\u0119 z Jego boku, Mistycznego Cia\u0142a samego Odkupiciela; a dok\u0142adnie z tego rodzaju, kt\u00f3ry nazywa si\u0119 katolikami, ale kt\u00f3ry przez swoj\u0105 niewierno\u015b\u0107 ha\u0144bi Oblubienic\u0119 Baranka, jako cz\u0142onkowie zar\u00f3wno ucz\u0105cego si\u0119, jak i nauczaj\u0105cego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Nowy Izrael okaza\u0142 si\u0119 nie mniej buntowniczy ni\u017c stary, a nowy rzymski Sanhedryn jest nie mniej winny ni\u017c ci, kt\u00f3rzy uczynili z\u0142otego cielca i ofiarowali go dla adoracji \u017byd\u00f3w. Je\u015bli wi\u0119c prorok grozi straszliwymi plagami tym, kt\u00f3rzy byli niepos\u0142uszni Panu, nie widz\u0105c nadchodz\u0105cego Mesjasza, to o ile\u017c wi\u0119ksze musz\u0105 by\u0107 s\u0142owa proroka „czas\u00f3w ostatecznych” w \u015bwietle buntu ludzko\u015bci odkupionej krwi\u0105 tego Boskiego Mesjasza, ludzko\u015bci, kt\u00f3ra mog\u0142a zobaczy\u0107 wype\u0142nienie si\u0119 proroctw i Wcielenie Drugiej Osoby Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej?<\/p>\r\n

W dramatycznym kryzysie, kt\u00f3ry od sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu lat dotyka Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy, a kt\u00f3ry dzi\u015b objawia si\u0119 w ca\u0142ej swej powadze, pusillus grex<\/em> [ma\u0142a trz\u00f3dka] prosi swego Pana o ratunek dla zb\u0142\u0105kanej ludzko\u015bci, gdy zepsucie i apostazja przenikn\u0119\u0142y nawet do \u015bwi\u0119tego przybytku i a\u017c do najwy\u017cszego Tronu. A jest to pusillus [ma\u0142e], poniewa\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy zostali odrodzeni w chrzcie i w ten spos\u00f3b zas\u0142u\u017cyli na miano „syn\u00f3w Bo\u017cych”, codziennie zaprzecza obietnicom tego chrztu, pod przewodnictwem najemnik\u00f3w i fa\u0142szywych pasterzy.<\/p>\r\n

Pomy\u015blmy, jak wielu wiernych zosta\u0142o wychowanych w ca\u0142kowitej ignorancji podstaw wiary, mimo \u017ce ucz\u0119szczali na katechez\u0119, jest przesi\u0105kni\u0119tych heretyckimi doktrynami filozoficznymi i teologicznymi, przekonanych, \u017ce wszystkie religie s\u0105 r\u00f3wnowa\u017cne; \u017ce cz\u0142owiek nie jest zraniony grzechem pierworodnym, lecz z natury dobry. \u017be pa\u0144stwo musi ignorowa\u0107 prawdziw\u0105 religi\u0119 i tolerowa\u0107 b\u0142\u0105d; \u017ce misj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a nie jest wieczne zbawienie dusz i ich nawr\u00f3cenie do Chrystusa, lecz ochrona \u015brodowiska i bezkrytyczne przyjmowanie imigrant\u00f3w. Pomy\u015blcie o tych, kt\u00f3rzy, cho\u0107 spe\u0142niaj\u0105 sw\u00f3j niedzielny obowi\u0105zek, nie wiedz\u0105, \u017ce Cia\u0142o, Krew, Dusza i B\u00f3stwo naszego Pana s\u0105 zawarte w Hostii \u015bwi\u0119tej, i my\u015bl\u0105, \u017ce jest ona tylko symbolem. Pomy\u015blcie o tych, kt\u00f3rzy s\u0105 przekonani, \u017ce skrucha wobec samych siebie wystarcza, by przyst\u0105pi\u0107 do Komunii, nie pami\u0119taj\u0105c o m\u0119kach, jakie wisz\u0105 nad tymi, kt\u00f3rzy niegodnie przyjmuj\u0105 Cia\u0142o i Krew Pa\u0144sk\u0105. Pomy\u015blcie o kap\u0142anach, zakonnikach, wszystkich siostrach i mnichach, kt\u00f3rzy wierz\u0105, \u017ce Sob\u00f3r przyni\u00f3s\u0142 powiew odnowy w Ko\u015bciele, lub sprzyja\u0142 znajomo\u015bci Pisma \u015awi\u0119tego, lub umo\u017cliwi\u0142 \u015bwieckim zrozumienie liturgii, do tej pory ignorowanej przez masy i zazdro\u015bnie strze\u017conej przez kast\u0119 sztywnych i nietolerancyjnych eklezjast\u00f3w. Pomy\u015blmy o tych, kt\u00f3rzy widzieli w nim niezniszczaln\u0105 latarni\u0119 morsk\u0105 przeciw ciemno\u015bciom \u015bwiata, solidn\u0105 i nie do zdobycia twierdz\u0119 w obliczu napa\u015bci „nowoczesnej” mentalno\u015bci, szerz\u0105cej si\u0119 niemoralno\u015bci, twierdz\u0119 obrony \u017cycia od jego pocz\u0119cia do naturalnego ko\u0144ca.<\/p>\r\n

Wreszcie, pomy\u015blcie o nieposkromionej satysfakcji wrog\u00f3w Chrystusa, gdy widz\u0105, jak Jego Ko\u015bci\u00f3\u0142 pada przed \u015bwiatem, przed ideologiami \u015bmierci, ba\u0142wochwalstwem pa\u0144stwa, w\u0142adzy, pieni\u0119dzy, mitami fa\u0142szywej nauki; Ko\u015bci\u00f3\u0142 sk\u0142onny zaprzeczy\u0107 swemu chwalebnemu dziedzictwu, zafa\u0142szowa\u0107 wiar\u0119 i moralno\u015b\u0107, kt\u00f3rych nauczy\u0142 go nasz Pan, zepsu\u0107 liturgi\u0119, by zadowoli\u0107 heretyk\u00f3w i sekciarzy. Nawet najdziksze fantazje najgorszego masona nie mog\u0142y mie\u0107 nadziei na spe\u0142nienie si\u0119 okrzyku Voltaire’a: \u00c9crasez l’infame!<\/em> [Zmia\u017cd\u017cy\u0107 ohyd\u0119!]<\/p>\r\n

W Adwencie znajdujemy si\u0119 symbolicznie u bram \u015bwi\u0105tyni, podobnie jak w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 w okresie Wielkiego Postu, i z daleka obserwujemy to, co dzieje si\u0119 na o\u0142tarzu. Tutaj narodziny Kr\u00f3la Izraela, a tam Jego M\u0119ka, \u015amier\u0107 i Zmartwychwstanie. Zrozummy jako poszczeg\u00f3lni wierni i jako cz\u0119\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a, \u017ce musimy dokona\u0107 rewizji naszych sumie\u0144, zanim zostaniemy dopuszczeni do \u015bwi\u0119tego miejsca. Mo\u017cemy zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do oddania czci Kr\u00f3lowi kr\u00f3l\u00f3w, Panu pan\u00f3w tylko wtedy, gdy zrozumiemy, z jednej strony, niesko\u0144czone Dobro, kt\u00f3re zosta\u0142o nam ofiarowane w \u017c\u0142\u00f3bku, a z drugiej strony, nasz\u0105 absolutn\u0105 niegodno\u015b\u0107, kt\u00f3rej koniecznie musi towarzyszy\u0107 przera\u017cenie naszymi grzechami, b\u00f3l z powodu niesko\u0144czonego obra\u017cenia Boga i pragnienie naprawienia wyrz\u0105dzonego z\u0142a poprzez pokut\u0119 i dobre uczynki.<\/p>\r\n

Musimy ponadto zrozumie\u0107, \u017ce jako \u017cyj\u0105cy cz\u0142onkowie Ko\u015bcio\u0142a ponosimy r\u00f3wnie\u017c zbiorow\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za winy innych wiernych i naszych Pasterzy; a jako obywatele ponosimy odpowiedzialno\u015b\u0107 za publiczne winy rz\u0105dz\u0105cych. Je\u015bli bowiem \u015awi\u0119tych obcowanie pozwala na wsp\u00f3lnot\u0119 z oczyszczaj\u0105cymi si\u0119 duszami i zas\u0142ugami b\u0142ogos\u0142awionych dusz w niebie, tym bardziej powinni\u015bmy r\u00f3wnowa\u017cy\u0107 „obcowanie z\u0142ych”, kt\u00f3re sprawia, \u017ce skutki ich z\u0142ych czyn\u00f3w spadaj\u0105 na bli\u017anich, a zw\u0142aszcza na ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 nieprzyjaci\u00f3\u0142mi Boga.<\/p>\r\n

„Przyjd\u017acie do mnie, ci, kt\u00f3rych dr\u0119czy atak gro\u017anych wilk\u00f3w” – wo\u0142a \u015bw. Ambro\u017cy. „Przyjd\u017acie do mnie, ci, kt\u00f3rzy zostali wygnani z raju i kt\u00f3rych rany ju\u017c dawno przenikn\u0119\u0142y trucizny w\u0119\u017ca, ci, kt\u00f3rzy w g\u00f3rach b\u0142\u0105dzili z dala od Twoich stad”.<\/p>\r\n

Zaczynamy sobie u\u015bwiadamia\u0107, \u017ce jeste\u015bmy oblegani przez wilki drapie\u017cne: przez tych, kt\u00f3rzy siej\u0105 b\u0142\u0105d, przez tych, kt\u00f3rzy psuj\u0105 moralno\u015b\u0107, przez tych, kt\u00f3rzy szerz\u0105 \u015bmier\u0107 i rozpacz, przez tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 nas zabi\u0107 w duszy, zanim jeszcze zabij\u0105 nas w ciele. Zrozumieli\u015bmy, jak p\u0142ytcy, niem\u0105drzy i dumni byli\u015bmy, pozwalaj\u0105c si\u0119 zwie\u015b\u0107 fa\u0142szywym obietnicom \u015bwiata, cia\u0142a i diab\u0142a. Jak nieprawdziwe by\u0142y s\u0142owa tych, kt\u00f3rzy od czasu wygnania naszych Pierwszych Rodzic\u00f3w wci\u0105\u017c powtarzaj\u0105 te same pokusy, wykorzystuj\u0105 nasze s\u0142abo\u015bci, nasz\u0105 dum\u0119 i nasze wady, aby nas upodli\u0107 i poci\u0105gn\u0105\u0107 za sob\u0105 do piek\u0142a. Zapomnieli\u015bmy, \u017ce zostali\u015bmy wyrzuceni z ziemskiego raju, \u017ce nosimy \u015blady jadowitego \u017c\u0105d\u0142a w\u0119\u017ca, \u017ce zgrzeszyli\u015bmy porzucaj\u0105c bezpieczne pastwisko prawdziwej Wiary, aby da\u0107 si\u0119 uwie\u015b\u0107 \u015bwiatu, cia\u0142u, diab\u0142u.<\/p>\r\n

Gdyby\u015bmy bowiem \u017cyli \u015bwiadomi naszego grzechu pierworodnego – kt\u00f3ry jest tak\u017ce win\u0105 zbiorow\u0105 i dziedziczn\u0105 – oraz wszelkiego z\u0142a, kt\u00f3re pope\u0142niamy i na kt\u00f3re pozwalamy; gdyby\u015bmy rozwa\u017cali nasz\u0105 niezdolno\u015b\u0107 do zbawienia si\u0119, z wyj\u0105tkiem nadprzyrodzonej pomocy, kt\u00f3rej B\u00f3g udziela nam przez \u0142ask\u0119; gdyby\u015bmy  przekonywali samych siebie, \u017ce wiele z naszych czyn\u00f3w jest powa\u017cnymi wykroczeniami przeciwko Majestatowi Boga i \u017ce zas\u0142ugujemy na to, by zosta\u0107 zmieceni z powierzchni ziemi w spos\u00f3b o wiele gorszy ni\u017c to, co spotka\u0142o mieszka\u0144c\u00f3w Sodomy i Gomory, wtedy nie potrzebowaliby\u015bmy nawet Dobrego Pasterza, by przyszed\u0142 nas szuka\u0107, porzucaj\u0105c dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107 owiec bezpiecznie w g\u00f3rach, gdzie „nie mog\u0105 ich zaatakowa\u0107 wyg\u0142odnia\u0142e wilki”.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty biskup dodaje: „Przyjd\u017acie bez ps\u00f3w, przyjd\u017acie bez z\u0142oczy\u0144c\u00f3w, przyjd\u017acie bez najemnika, kt\u00f3ry nie wie, jak przej\u015b\u0107 przez drzwi. Przyjd\u017acie bez pomocnika, bez pos\u0142a\u0144ca”, poniewa\u017c psy, z\u0142oczy\u0144cy i najemnicy przemijaj\u0105, przeznaczeni s\u0105 na zgub\u0119, do rozproszenia si\u0119 pod wp\u0142ywem tchnienia, kt\u00f3re wychodzi z ust Boga, nawet je\u015bli w tej chwili wydaje si\u0119, \u017ce \u015bwiat nale\u017cy do nich. „Przyjd\u017a wi\u0119c i szukaj owiec swoich, nie przez s\u0142ugi, nie przez najemnik\u00f3w, ale przez Ciebie osobi\u015bcie”. Niewierni s\u0142udzy zach\u0119caj\u0105 nas, by\u015bmy byli „odporni” i „inkluzywni”, by\u015bmy s\u0142uchali „krzyku Matki Ziemi”[5]<\/sup>, by\u015bmy poddali si\u0119 szczepieniu surowic\u0105 sporz\u0105dzon\u0105 z abortowanych p\u0142od\u00f3w; najemnicy, „cujus non sunt oves propri\u00e6<\/em>” (…) rozpraszaj\u0105 nas, porzucaj\u0105, nie odp\u0119dzaj\u0105 w\u015bciek\u0142ych wilk\u00f3w i nie karz\u0105 z\u0142ych, lecz raczej ich zach\u0119caj\u0105.<\/p>\r\n

Dlaczego wi\u0119c Pan powinien przyj\u015b\u0107? Dlaczego mo\u017cemy Go prosi\u0107: „Przyjd\u017a osobi\u015bcie”? \u015aw. Ambro\u017cy odpowiada w modlitwie, cytuj\u0105c psalmist\u0119: „Nie zapomnia\u0142em bowiem Twoich przykaza\u0144” (Ps 118:176). Nasze pos\u0142usze\u0144stwo woli Bo\u017cej znajduje doskona\u0142y odpowiednik – i boski przyk\u0142ad – w pos\u0142usze\u0144stwie odwiecznego Syna Ojca z ca\u0142ej wieczno\u015bci, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 wcieli\u0107, cierpie\u0107 i umrze\u0107 dla naszego zbawienia: „Potem rzek\u0142em: Oto przychodz\u0119: w ksi\u0119dze napisano o mnie: abym spe\u0142nia\u0142 wol\u0119 Twoj\u0105, Bo\u017ce” (Hbr 10,7). Pan przychodzi w pos\u0142usze\u0144stwie Ojcu, a my musimy oczekiwa\u0107 na Jego przyj\u015bcie, b\u0119d\u0105c pos\u0142uszni woli Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, „bo nie zapomnia\u0142em przykaza\u0144 Twoich.”<\/p>\r\n

Powodem, dla kt\u00f3rego mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce Pan przyjdzie po nas, wybawiaj\u0105c nas od napa\u015bci wilk\u00f3w i podst\u0119pnego wp\u0142ywu z\u0142oczy\u0144c\u00f3w i p\u0142atnych zab\u00f3jc\u00f3w, jest to, \u017ce nie mo\u017cemy zapomnie\u0107 o tym, co nam nakaza\u0142; nie mo\u017cemy zaj\u0105\u0107 Jego miejsca, decyduj\u0105c, co jest dobre, a co z\u0142e; nie wolno nam i\u015b\u0107 za t\u0142umem w przepa\u015b\u0107 dla ludzkiego szacunku, z powodu tch\u00f3rzostwa lub wsp\u00f3\u0142udzia\u0142u, ale pozosta\u0107 jak dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107 owiec na bezpiecznych pastwiskach Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego, „bo wilki drapie\u017cne nie mog\u0105 ich zaatakowa\u0107, dop\u00f3ki s\u0105 w g\u00f3rach”, bli\u017cej Boga, b\u0119d\u0105c oderwanymi od rzeczy ziemskich.<\/p>\r\n

Ponadto musimy zachowa\u0107 \u015bwi\u0119t\u0105 pokor\u0119, uznaj\u0105c si\u0119 za grzesznik\u00f3w: „chod\u017acie i szukajcie jednej owcy, kt\u00f3ra zb\u0142\u0105dzi\u0142a”, bo „Ty sam jeste\u015b w stanie zawr\u00f3ci\u0107 zb\u0142\u0105kan\u0105 owc\u0119 i nie zasmucisz tych, od kt\u00f3rych si\u0119 od\u0142\u0105czy\u0142a”, to znaczy katolik\u00f3w wszystkich czas\u00f3w, kt\u00f3rzy pozostali wierni, bezpieczni od wilk\u00f3w na wysokich pastwiskach. „I oni te\u017c b\u0119d\u0105 si\u0119 radowa\u0107 z powrotu grzesznika”.<\/p>\r\n

\u015aw. Ambro\u017cy kontynuuje swoj\u0105 modlitw\u0119 bardzo g\u0142\u0119bokim i wymownym wyra\u017ceniem: „Przyjmij mnie w ciele, kt\u00f3re upad\u0142o w Adamie. Przyjmij mnie nie od Sary, ale od Maryi, abym by\u0142 nie tylko dziewic\u0105 nietkni\u0119t\u0105, ale dziewic\u0105 odporn\u0105, dzi\u0119ki dzia\u0142aniu \u0142aski, na wszelk\u0105 zmaz\u0119 grzechu.” W \u015awi\u0119tej Maryi, Sancta Virgo virginum<\/em>, znajdujemy Po\u015bredniczk\u0119 wszystkich \u0142ask; w Niej, najczystszym stworzeniu, wcieli\u0142o si\u0119 Odwieczne S\u0142owo Bo\u017ce, z Niej narodzi\u0142 si\u0119 dla \u015bwiata Zbawiciel; przez Ni\u0105 zostali\u015bmy przedstawieni Jej Boskiemu Synowi, a dzi\u0119ki Jego zas\u0142ugom mo\u017cemy by\u0107 przyj\u0119ci „w ciele, kt\u00f3re upad\u0142o w Adamie”, na mocy \u0141aski, kt\u00f3ra przywraca nas do przyja\u017ani z Bogiem. Bardzo to trafna inspiracja do medytacji, gdy przygotowujemy si\u0119 do \u015bwi\u0119tego Narodzenia Pa\u0144skiego.<\/p>\r\n

Ale jest jeszcze jedno bardzo wa\u017cne rozwa\u017canie, kt\u00f3re \u015bw. Ambro\u017cy pozostawia na koniec swojej oracji: „Prowad\u017acie mnie przez Krzy\u017c, kt\u00f3ry daje zbawienie w\u0119drowcom, w kt\u00f3rym jedynie jest odpoczynek dla strudzonych, w kt\u00f3rym jedynie wszyscy, kt\u00f3rzy umarli, b\u0119d\u0105 \u017cy\u0107”. Wszystko obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 Krzy\u017ca Chrystusa, wznosi si\u0119 on w czasie i wieczno\u015bci jako znak sprzeciwu, przez kt\u00f3ry pami\u0119tamy, \u017ce jest on narz\u0119dziem Odkupienia, zbawienia dla b\u0142\u0105dz\u0105cych, odpoczynku dla zm\u0119czonych, \u017cycia dla umieraj\u0105cych.<\/p>\r\n

XIV-wieczna miniatura Pacino di Buonaguida [6]<\/sup> przedstawia bardzo rzadki i wysoce symboliczny obraz: Pana wspinaj\u0105cego si\u0119 na krzy\u017c po drabinie – scala virtutum<\/em> – dla podkre\u015blenia gotowo\u015bci Jego ofiary i „paradoksu” Jego dwoistej natury. W XVII-wiecznej ikonografii znajdujemy powtarzaj\u0105cy si\u0119 obraz Dzieci\u0105tka Jezus \u015bpi\u0105cego na krzy\u017cu[7]<\/sup>, co stanowi wyra\u017an\u0105 aluzj\u0119 do Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i ofiary Chrystusa. Bo\u017ce Narodzenie i Wielkanoc s\u0105 ze sob\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zane; dlatego te\u017c, przygotowuj\u0105c si\u0119 do Narodzin Zbawiciela, musimy zawsze kontemplowa\u0107 centralne miejsce i prawdziwy punkt oparcia, jakim jest Krzy\u017c, na kt\u00f3rym spoczywa Dzieci\u0105tko Jezus i na kt\u00f3ry wst\u0119puje, po mistycznej drabinie, Niepokalany Baranek. To w\u0142a\u015bnie tam musimy dotrze\u0107, poniewa\u017c tylko na Krzy\u017cu, w pogoni za Panem, odnajdujemy zbawienie: „I rzek\u0142 do wszystkich: Je\u015bli kto chce p\u00f3j\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzy\u017c sw\u00f3j i niech Mnie na\u015bladuje” (\u0141k 9, 23).<\/p>\r\n

„Veni, ut facias salutem in terris, in coelo gaudium<\/em>„: „Przyjd\u017a i dokonaj zbawienia na ziemi, rado\u015bci w Niebie”. Niech to b\u0119dzie nasze wezwanie w \u015bwi\u0119tym czasie Adwentu, aby przygotowa\u0107 si\u0119 duchowo na pr\u00f3by, kt\u00f3re nas czekaj\u0105.<\/p>\r\n

+Carlo Maria Vigan\u00f3, Arcybiskup<\/strong><\/p>\r\n

I Niedziela Adwentu<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

t\u0142um. S\u0142awomir Soja<\/em><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Przypisy<\/strong><\/p>\r\n

[1] \u201cQuaere, inquit, servum tuum, quoniam mandata tua non sum oblitus. Veni ergo, Domine Jesu, quaere servum tuum, quaere lassam ovem tuam; veni, pastor, quaere sicut oves Joseph. Erravit ovis tua, dum tu moraris, dum tu versaris in montibus. Dimitte nonaginta novem oves tuas, et veni unam ovem quaerere quae erravit. Veni sine canibus, veni sine malis operariis, veni sine mercenario, qui per januam introire non noverit. Veni sine adjutore, sine nuntio, jam dudum te expecto venturum; scio enim venturum, quoniam mandata tua non sum oblitus. Veni non cum virga, sed cum caritate spirituque mansuetudinis<\/em>.\u201d – \u015awi\u0119ty Ambro\u017cy, Expositio Psalmi CXVIII, 22, 28.<\/p>\r\n

[2] Dom Prosper Gu\u00e9ranger, L’Anno liturgico, I. Avvento – Natale – Quaresima – Passione, trad. it. P. Graziani, Alba, 1959, s. 21-26.<\/p>\r\n

[3] „Sanctissimus namque Gregorius cum preces effunderet ad Dominum ut musicum donum ei desuper in carminibus dedisset, tunc descendit Spiritus Sanctus super eum, in specie columb\u00e6, et illustravit cor ejus, et sic demum exortus est canere, ita dicendo: Ad te levavi..<\/em>.\u201d. Tropa do Introitu I Niedzieli Adwentu – por. https:\/\/gregobase.selapa.net\/chant.php?id=4654<\/a>.<\/p>\r\n

[4] Littera gesta docet, quid credas allegoria, moralis quid agas, quo tendas anagogia<\/em> (List uczy tego, co si\u0119 sta\u0142o, alegoria tego, w co trzeba wierzy\u0107, mora\u0142 tego, co trzeba czyni\u0107, anagogia celu, do kt\u00f3rego trzeba d\u0105\u017cy\u0107) – Nicola di Lyra, Postilla in Gal., 4, 3.<\/p>\r\n

[5] Por. https:\/\/www.vaticannews.va\/it\/papa\/news\/2021-10\/ebook-papa-francesco-laudato-si.html<\/a> i https:\/\/www.avvenire.it\/opinioni\/pagine\/il-grido-della-terra-e-dei-poveri<\/a>.<\/p>\r\n

[6] Por. https:\/\/scriptoriumdaily.com\/ladder-at-the-cross<\/a> – Obraz szko\u0142y Giotta o identycznym temacie znajduje si\u0119 w klasztorze Sant’Antonio in Polesine w Ferrarze. Zob. te\u017c Anna E\u00f6rsi, Haec scala significat ascensum virtutum. Uwagi o ikonografii Chrystusa wnosz\u0105cego krzy\u017c na drabinie – https:\/\/arthist.elte.hu\/Tanarok\/EorsiA\/Fulltexts\/Idegen\/l%E9tra_a.htm<\/a>.<\/p>\r\n

[7] Zob. np. obraz Guido Reni, Ges\u00f9 Bambino addormentato sulla Croce, olej na p\u0142\u00f3tnie, ok. 1625.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Lifesitenews (Nov 29, 2021)<\/a> – „Abp. Vigan\u00f2: In this time of crisis we must use Advent to prepare for the trials that lie ahead”<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „Szukaj, m\u00f3wi, s\u0142ugi Twego, bo nie zapomnia\u0142em Twoich przykaza\u0144 [Ps 118:176]. Przyjd\u017a wi\u0119c, Panie Jezu, szuka\u0107 Twego s\u0142ugi, szuka\u0107 Twych zm\u0119czonych owiec; przyjd\u017a, Pasterzu, szuka\u0107, jak J\u00f3zef szuka\u0142 owiec [Rdz 37,14]. Twoje owce b\u0142\u0105dzi\u0142y, gdy Ty si\u0119 zatrzymywa\u0142e\u015b, gdy Ty by\u0142e\u015b w g\u00f3rach. Zostaw dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107 owiec Twoich, a przyjd\u017a szuka\u0107 tej, kt\u00f3ra si\u0119 zab\u0142\u0105ka\u0142a […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[13,3],"tags":[94,455,119,218,53,452,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129474"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=129474"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129474\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":129480,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129474\/revisions\/129480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=129474"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=129474"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=129474"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}