Wczoraj papie\u017c Franciszek opublikowa\u0142 motu proprio, kt\u00f3rego tytu\u0142 m\u00f3g\u0142by by\u0107 pe\u0142en nadziei: Traditionis custodes, „stra\u017cnicy Tradycji”. Wiedz\u0105c, \u017ce jest on adresowany do biskup\u00f3w, mo\u017cna by si\u0119 rozmarzy\u0107: czy Tradycja odzyskuje swoje prawa w Ko\u015bciele?<\/p>\r\n
Wr\u0119cz przeciwnie. To nowe motu proprio dokonuje eliminacji. Ilustruje to niepewno\u015b\u0107 obecnego magisterium i wskazuje na dat\u0119 wyga\u015bni\u0119cia Summorum pontificum Benedykta XVI, kt\u00f3re nie b\u0119dzie nawet obchodzi\u0142o swoich pi\u0119tnastych urodzin.<\/p>\r\n
Wszystko, lub prawie wszystko, co zawiera Summorum pontificum zosta\u0142o rozproszone, porzucone lub zniszczone. Cel ten jest jasno okre\u015blony w pi\u015bmie towarzysz\u0105cym tej likwidacji.<\/p>\r\n
Papie\u017c wymienia dwie zasady, „jak post\u0119powa\u0107 w diecezjach”: „z jednej strony zadba\u0107 o dobro tych, kt\u00f3rzy s\u0105 zakorzenieni w poprzedniej formie celebracji i potrzebuj\u0105 czasu, aby powr\u00f3ci\u0107 do rytu rzymskiego promulgowanego przez \u015bwi\u0119tych Paw\u0142a VI i Jana Paw\u0142a II”.<\/p>\r\n
A z drugiej strony: „powstrzyma\u0107 tworzenie nowych parafii personalnych, zwi\u0105zanych bardziej z pragnieniem i wol\u0105 poszczeg\u00f3lnych ksi\u0119\u017cy ni\u017c z potrzebami '\u015bwi\u0119tego i wiernego ludu Bo\u017cego'”.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Podczas gdy Franciszek jest obro\u0144c\u0105 zagro\u017conych gatunk\u00f3w zwierz\u0105t i ro\u015blin, on decyduje i promulguje wymieranie tych, kt\u00f3rzy s\u0105 przywi\u0105zani do odwiecznego rytu Mszy \u015awi\u0119tej. Ten gatunek nie ma ju\u017c prawa do \u017cycia: musi znikn\u0105\u0107. I wszystkie \u015brodki zostan\u0105 u\u017cyte, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten rezultat.<\/p>\r\n
Po pierwsze, \u015bcis\u0142e ograniczenie wolno\u015bci. Do tej pory miejsca zarezerwowane dla starego obrz\u0105dku mia\u0142y pewn\u0105 swobod\u0119 ruchu, troch\u0119 jak zwierz\u0119ta w rezerwacie. Teraz przeszli\u015bmy do re\u017cimu ogrodu zoologicznego: okratowane klatki, \u015bci\u015ble ograniczone i oddzielone od siebie. Liczba klatek jest \u015bci\u015ble kontrolowana, a po ich zainstalowaniu nie mo\u017cna instalowa\u0107 nowych i wi\u0119kszych.<\/p>\r\n
Stra\u017cnicy – a mo\u017ce raczej klawisze? – to nikt inny jak sami biskupi.<\/p>\r\n
Wszystko to okre\u015bla art. 3, ust. 2: „Biskup (…) wskazuje jedno lub wi\u0119cej miejsc, w kt\u00f3rych wierni nale\u017c\u0105cy do tych grup mog\u0105 si\u0119 spotyka\u0107 na sprawowaniu Eucharystii (ale nie w ko\u015bcio\u0142ach parafialnych i bez erygowania nowych parafii personalnych).”<\/p>\r\n
Przepisy wewn\u0119trzne tych wi\u0119zie\u0144 s\u0105 surowo kontrolowane (art. 3, ust. 3): „Biskup (…) ustala dni, w kt\u00f3rych we wskazanym miejscu dozwolone jest sprawowanie Eucharystii z u\u017cyciem Msza\u0142u Rzymskiego promulgowanego przez \u015bw. Jana XXIII w 1962 r.”.<\/p>\r\n
Kontrola ta rozci\u0105ga si\u0119 na najmniejsze szczeg\u00f3\u0142y (ibidem): „W tych celebracjach czytania b\u0119d\u0105 g\u0142oszone w j\u0119zyku narodowym, z zastosowaniem przek\u0142ad\u00f3w Pisma \u015awi\u0119tego do u\u017cytku liturgicznego, zatwierdzonych przez odpowiednie Konferencje Episkopat\u00f3w.” Nie ma mowy o korzystaniu z t\u0142umaczenia np. Dom Gerarda Lefebvre’a OP czy lekcjonarzy z przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n
Dla osobnik\u00f3w uznanych za niezdolnych do opieki paliatywnej (art. 3, ust. 5) przewidziano eutanazj\u0119: „Biskup (…) w parafiach personalnych, erygowanych kanonicznie dla dobra tych wiernych, przeprowadzi stosowne sprawdzenie ich rzeczywistej przydatno\u015bci dla rozwoju duchowego i niech oceni, czy nale\u017cy je utrzyma\u0107, czy te\u017c nie;”.<\/p>\r\n
Zastrze\u017cenie to zostaje w rzeczywisto\u015bci zniesione w ca\u0142o\u015bci, gdy\u017c znika Komisja Ecclesia Dei (art. 6): ” Instytuty \u017cycia konsekrowanego i stowarzyszenia \u017cycia apostolskiego, ustanowione przez Papiesk\u0105 Komisj\u0119 Ecclesia Dei, przechodz\u0105 pod kompetencj\u0119 Kongregacji ds. Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego..”<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Podczas gdy papie\u017c nigdy nie przestaje troszczy\u0107 si\u0119 o wszelkiego rodzaju migrant\u00f3w, nowe wi\u0119zienia, kt\u00f3re zak\u0142ada, maj\u0105 murowane granice, nie do sforsowania z zewn\u0105trz.<\/p>\r\n
Aby nie powstawa\u0142y rezerwaty dzikiej przyrody, papie\u017c zabrania jakiejkolwiek ekspansji wi\u0119zienia (art. 3, ust. 6): „Biskup (…) b\u0119dzie czuwa\u0142, aby nie dopu\u015bci\u0107 do tworzenia nowych grup”.<\/p>\r\n
Ten \u015brodek jest r\u00f3wnie\u017c zbli\u017cony do sterylizacji: te dzikusy z przesz\u0142o\u015bci musz\u0105 znikn\u0105\u0107, nie wolno im si\u0119 rozmna\u017ca\u0107 i zakazuje si\u0119 przekazywa\u0107 gen\u00f3w swojego gatunku przysz\u0142ym pokoleniom.<\/p>\r\n
Ta sterylizacja dotyczy tak\u017ce ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy zostan\u0105 wy\u015bwi\u0119ceni w przysz\u0142o\u015bci (art. 4): „Prezbiterzy wy\u015bwi\u0119ceni po opublikowaniu niniejszego Motu Proprio, kt\u00f3rzy chc\u0105 celebrowa\u0107 wed\u0142ug Missale Romanum z 1962 r., musz\u0105 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 z formaln\u0105 pro\u015bb\u0105 do Biskupa diecezjalnego, kt\u00f3ry przed udzieleniem zezwolenia skonsultuje si\u0119 ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105.<\/p>\r\n
Je\u015bli chodzi o ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy ju\u017c posiadaj\u0105 upowa\u017cnienie, b\u0119d\u0105 oni teraz potrzebowali odnowienia swojej przepustki „celebratoryjnej”, kt\u00f3ra jest podobna do tymczasowej wizy (art. 5): „Prezbiterzy, kt\u00f3rzy ju\u017c celebruj\u0105 wed\u0142ug Missale Romanum z 1962 r., poprosz\u0105 biskupa diecezjalnego o pozwolenie na dalsze korzystanie z tego uprawnienia..”<\/p>\r\n
Tak wi\u0119c, je\u015bli chodzi o ograniczanie, redukcj\u0119, a nawet niszczenie grup, biskupi maj\u0105 woln\u0105 r\u0119k\u0119, ale je\u015bli chodzi o autoryzacj\u0119 jakiegokolwiek narz\u0119dzia wzrostu, papie\u017c im nie ufa: podania musz\u0105 przej\u015b\u0107 przez Rzym.<\/p>\r\n
Podczas gdy dziesi\u0105tki ksi\u0119\u017cy, cz\u0119sto wspieranych przez swoich biskup\u00f3w, drwi\u0142o sobie z Kongregacji Nauki Wiary „b\u0142ogos\u0142awi\u0105c” pary homoseksualne, bez \u017cadnej reakcji Rzymu, z wyj\u0105tkiem zawoalowanej aprobaty Franciszka w jego przes\u0142aniu do ks. Martina, wszyscy przyszli ksi\u0119\u017ca b\u0119d\u0105 uwa\u017cnie obserwowani, je\u015bli cho\u0107by pomy\u015bl\u0105 o odprawianiu Mszy \u015bw. wed\u0142ug przedsoborowego msza\u0142u.<\/p>\r\n
Oczywi\u015bcie, \u0142atwiej jest zamaskowa\u0107 sw\u00f3j brak autorytetu poprzez terroryzowanie wiernych, kt\u00f3rzy s\u0142owem nie pisn\u0105 i nie b\u0119d\u0105 stawia\u0107 oporu, ni\u017c wyora\u0107 niemieck\u0105 schizm\u0119. Mo\u017cna by pomy\u015ble\u0107, \u017ce dla Rzymu nie ma nic pilniejszego ni\u017c uderzenie w t\u0119 tradycyjn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 stada…<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Wielki strach przed ska\u017ceniem trzody wirusem lefebvryst\u00f3w jest egzorcyzmowany przez Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski – szczepionk\u0105 – z laboratorium Moderna – w dodatku obowi\u0105zkow\u0105 (art. 3, ust. 1): „Biskup (…) niech si\u0119 upewni, \u017ce grupy te nie wykluczaj\u0105 wa\u017cno\u015bci i prawowito\u015bci reformy liturgicznej, nakaz\u00f3w Soboru Watyka\u0144skiego II i Magisterium Papie\u017cy;”<\/p>\r\n
A wszystko to, co mog\u0142oby by\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em potencjalnego zaka\u017cenia wirusem lefebvryzmu, jest bezwzgl\u0119dnie eliminowane (art. 8): „Wcze\u015bniejsze normy, instrukcje, zezwolenia i zwyczaje, kt\u00f3re nie s\u0105 zgodne z postanowieniami niniejszego Motu Proprio,zostaj\u0105 uchylone”.<\/p>\r\n
Uniesiony swoim impetem, papie\u017c dochodzi niemal do stwierdzenia, \u017ce to w\u0142a\u015bnie stara Msza jest niebezpiecznym wirusem, przed kt\u00f3rym musimy si\u0119 chroni\u0107. I tak, w artykule 1 stwierdza: „Ksi\u0119gi liturgiczne promulgowane przez \u015bwi\u0119tych papie\u017cy Paw\u0142a VI i Jana Paw\u0142a II, zgodnie z dekretami Soboru Watyka\u0144skiego II, s\u0105 jedynym wyrazem lex orandi Rytu Rzymskiego.<\/p>\r\n
Je\u015bli Novus Ordo jest jedynym wyrazem lex orandi, to jak zakwalifikowa\u0107 Msz\u0119 trydenck\u0105? Czy jest on liturgicznie lub kanonicznie niewa\u017cny? Czy nie nale\u017cy mu si\u0119 nawet miejsce, jakie w Ko\u015bciele \u0142aci\u0144skim zajmuje jeszcze obrz\u0105dek dominika\u0144ski, ambrozja\u0144ski czy lyo\u0144ski?<\/p>\r\n
To w\u0142a\u015bnie wydaje si\u0119 wynika\u0107 z tego, co Papie\u017c m\u00f3wi w li\u015bcie towarzysz\u0105cym motu proprio. Nie zdaj\u0105c si\u0119 podejrzewa\u0107 paralogizmu, kt\u00f3rego si\u0119 dopuszcza, pisze: „pociesza mnie w tej decyzji fakt, \u017ce po Soborze Trydenckim \u015bw. Pius V r\u00f3wnie\u017c zni\u00f3s\u0142 wszystkie obrz\u0119dy, kt\u00f3re nie mog\u0142y poszczyci\u0107 si\u0119 udokumentowan\u0105 staro\u017cytno\u015bci\u0105, ustanawiaj\u0105c jeden Missale Romanum dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a \u0142aci\u0144skiego. Przez cztery wieki Missale Romanum promulgowany przez \u015bw. Piusa V by\u0142 wi\u0119c g\u0142\u00f3wnym wyrazem lex orandi Rytu Rzymskiego, pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 jednocz\u0105c\u0105 w Ko\u015bciele. .<\/p>\r\n
Logiczny wniosek z tego por\u00f3wnania jest taki, \u017ce ten starodawny obrz\u0105dek powinien by\u0107 zachowany. Z tego por\u00f3wnania wyp\u0142ywa logiczny wniosek, \u017ce obrz\u0105dek ten powinien by\u0107 zachowany, tym bardziej, \u017ce bulla Quo primum \u015bw. Piusa V chroni go przed wszelkimi atakami.<\/p>\r\n
Zosta\u0142o to potwierdzone przez komisj\u0119 kardyna\u0142\u00f3w zwo\u0142an\u0105 przez Jana Paw\u0142a II, kt\u00f3ra niemal jednog\u0142o\u015bnie (8 z 9) stwierdzi\u0142a, \u017ce biskup nie mo\u017ce zabroni\u0107 kap\u0142anowi jej odprawiania, po uprzednim jednog\u0142o\u015bnym stwierdzeniu, \u017ce nigdy nie by\u0142a ona zakazana.<\/p>\r\n
I to zosta\u0142o zaakceptowane przez papie\u017ca Benedykta XVI i og\u0142oszone w Summorum pontificum.<\/p>\r\n
Obrz\u0105dki zachowane przez \u015bw. Piusa V, w tym tak zwana Msza trydencka, nie maj\u0105, jak si\u0119 wydaje, dla Franciszka warto\u015bci jednocz\u0105cej. Tylko nowy obrz\u0105dek, z jego pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletnim istnieniem, z jego trzeba edycjami typicznymi, z jego t\u0142umaczeniami na kilkaset j\u0119zyk\u00f3w, z jego niesko\u0144czonymi odmianami, niezliczonymi wersjami i odmianami, i niezliczonymi nadu\u017cyciami, jest w stanie zapewni\u0107 jedno\u015b\u0107 liturgiczn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Sprzeczno\u015b\u0107 jest tu oczywista.<\/p>\r\n
Wracaj\u0105c do swojego pomys\u0142u wyeliminowania gatunk\u00f3w, papie\u017c mo\u017ce napisa\u0107 do biskup\u00f3w: „Przede wszystkim do Was nale\u017cy dzia\u0142anie na rzecz powrotu do jednolitej formy celebracji, weryfikuj\u0105c w ka\u017cdym przypadku prawdziw\u0105 sytuacj\u0119 grup celebruj\u0105cych wed\u0142ug tego Missale Romanum..”<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Og\u00f3lne wra\u017cenie, jakie wy\u0142ania si\u0119 z tych dokument\u00f3w – motu proprio i towarzysz\u0105cego mu listu papieskiego – to wra\u017cenie sekciarstwa po\u0142\u0105czonego z ra\u017c\u0105cym nadu\u017cyciem w\u0142adzy.<\/p>\r\n
Tradycyjna Msza nale\u017cy do najbardziej intymnej cz\u0119\u015bci wsp\u00f3lnego dobra Ko\u015bcio\u0142a, a ograniczanie jej, upychanie po gettach i wreszcie programowanie jej znikni\u0119cia nie mo\u017ce mie\u0107 \u017cadnego uzasadnienia. To prawo nie jest prawem Ko\u015bcio\u0142a, poniewa\u017c, jak m\u00f3wi \u015bw. Tomasz, nie ma wa\u017cnego prawa przeciwko dobru wsp\u00f3lnemu.<\/p>\r\n
Co wi\u0119cej, ze szczeg\u00f3\u0142\u00f3w obydwu tekst\u00f3w wyra\u017anie wyziera w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 niekt\u00f3rzy poddenerwowani reformatorzy liturgiczni \u017cywi\u0105 wobec tradycyjnej Mszy. Niepowodzenie posoborowej reformy liturgicznej dodatkowo jest podkre\u015blone przez wzrastaj\u0105ce na ca\u0142ym \u015bwiecie s\u0142upki wykres\u00f3w ukazuj\u0105cych duszpasterski sukces Tradycji i Mszy trydenckiej.<\/p>\r\n
Oni po prostu nie mog\u0105 tego znie\u015b\u0107. Bez w\u0105tpienia wyobra\u017caj\u0105 sobie, \u017ce ca\u0142kowite znikni\u0119cie przedsoborowej liturgii i duszpasterstwa spowoduje powr\u00f3t wiernych do opr\u00f3\u017cnionych z sacrum ko\u015bcio\u0142\u00f3w. C\u00f3\u017c za tragiczne nieporozumienie. Wspania\u0142y rozkwit tej godnej Boga celebracji podkre\u015bla tylko ich ub\u00f3stwo: nie jest przyczyn\u0105 pustynnienia spowodowanego przez nowy obrz\u0105dek mszy, now\u0105 dogmatyk\u0119 i nowe sakramenty..<\/p>\r\n
Faktem jest, \u017ce to motu proprio, kt\u00f3re pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej wyl\u0105duje na dnie szuflady i p\u00f3jdzie w zapomnienie w historii Ko\u015bcio\u0142a, samo w sobie nie jest dobr\u0105 nowin\u0105: oznacza ono zatrzymanie si\u0119 Ko\u015bcio\u0142a w przywracaniu jego Tradycji i op\u00f3\u017ani zako\u0144czenie kryzysu, kt\u00f3ry trwa ju\u017c ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat.<\/p>\r\n
Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015aw. Piusa X, znajduje w nim nowy pow\u00f3d do wierno\u015bci swemu za\u0142o\u017cycielowi, arcybiskupowi Marcelowi Lefebvre, i do podziwu dla jego jasnego spojrzenia, jego roztropno\u015bci i jego wiary.<\/p>\r\n
Podczas gdy Rzym eliminuje tradycyjn\u0105 Msz\u0119 \u015bw. i nie dotrzymuje obietnic z\u0142o\u017conych stowarzyszeniom pod okiek\u0105 komisji „Ecclesia Dei”, w wolno\u015bci przekazanej nam przez biskupa Lefebvre, Bractwo znajduje mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszej walki o wiar\u0119 i panowanie Chrystusa Kr\u00f3la.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n