Czytaj\u0105c Ewangeli\u0119 \u015aw. Jana, pierwszym pytaniem poruszaj\u0105cym nasz umys\u0142 jest to: w jaki spos\u00f3b cia\u0142o zmartwychwsta\u0142ego Pana pozosta\u0142o prawdziwym cia\u0142em, skoro m\u00f3g\u0142 on wej\u015b\u0107 do uczni\u00f3w pomimo zamkni\u0119tych drzwi? Ale musimy wiedzie\u0107, \u017ce boskie dzia\u0142anie nie by\u0142oby godne podziwu, gdyby by\u0142o rozumiane umys\u0142em, i \u017ce wiara nie mia\u0142aby tutaj \u017cadnej zas\u0142ugi, gdyby rozum ludzki dostarczy\u0142 jej dowod\u00f3w. Takie dzie\u0142a naszego Odkupiciela, kt\u00f3rych w \u017caden spos\u00f3b nie mo\u017cna zrozumie\u0107, nale\u017cy rozwa\u017ca\u0107 w \u015bwietle innych Jego czyn\u00f3w. Albowiem to Cia\u0142o Pana, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 swoim uczniom pomimo zamkni\u0119tych drzwi, jest tym samym, co w dzie\u0144 Jego Bo\u017ce Narodzenia ukaza\u0142o ludziom zamkni\u0119t\u0105 pier\u015b Dziewicy. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce nasz Odkupiciel, zmartwychwstaj\u0105c, aby \u017cy\u0107 wiecznie, wszed\u0142 pomimo zamkni\u0119tych drzwi, poniewa\u017c przyszed\u0142 [na ten \u015bwiat], aby umrze\u0107, wychodz\u0105c z \u0142ona Dziewicy, nie otwieraj\u0105c go. <\/p>\r\n
Poniewa\u017c wiara tych, kt\u00f3rzy patrzyli na to widzialne cia\u0142o, pozostawa\u0142a niepewna, Pan natychmiast pokaza\u0142 im swoje r\u0119ce i bok; pozwoli\u0142 im dotkn\u0105\u0107 cia\u0142a, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie ukaza\u0142, pomimo zamkni\u0119tych drzwi. W ten spos\u00f3b objawi\u0142 dwie zdumiewaj\u0105ce i bardzo sprzeczne w \u015bwietle ludzkiego rozumu ze sob\u0105 rzeczy: Jego Zmartwychwsta\u0142e cia\u0142o okaza\u0142o si\u0119 zar\u00f3wno niezniszczalne, jak i namacalne. To, co dotykali, by\u0142o z konieczno\u015bci zepsute, a to, co nie jest zepsute, nie mo\u017ce zosta\u0107 dotkni\u0119te. Ale w zdumiewaj\u0105cy i niezrozumia\u0142y spos\u00f3b, nasz Odkupiciel da\u0142 nam mo\u017cliwo\u015b\u0107, aby\u015bmy po Jego zmartwychwstaniu ujrzeli cia\u0142o, kt\u00f3re by\u0142o zar\u00f3wno niezniszczalne, jak i namacalne: pokazuj\u0105c Go jako niezniszczalnego, zaprosi\u0142 nas do nagrody; daj\u0105c go do dotkni\u0119cia utwierdzi\u0142 nas w wierze. Ukaza\u0142 si\u0119 jednocze\u015bnie niezniszczalny i namacalny, aby jasno pokaza\u0107, \u017ce po Jego Zmartwychwstaniu Jego cia\u0142o zachowa\u0142o t\u0119 sam\u0105 natur\u0119, a jednocze\u015bnie zosta\u0142 wyniesiony do zupe\u0142nie innej chwa\u0142y.<\/p>\r\n
Powiedzia\u0142 im: \u201ePok\u00f3j wam! Jak Ojciec mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am.\u201d To znaczy: \u201ePoniewa\u017c Ja jestem Bogiem, pos\u0142a\u0142 mnie Ojciec, kt\u00f3ry jest Bogiem; Posy\u0142am was, kt\u00f3rzy jeste\u015bcie lud\u017ami.\u201d Ojciec pos\u0142a\u0142 Syna, postanawiaj\u0105c, \u017ce wcieli si\u0119 dla odkupienia ludzko\u015bci. Chcia\u0142, aby przyszed\u0142 na \u015bwiat, aby cierpie\u0107, a jednak kocha\u0142 tego Syna, kt\u00f3rego pos\u0142a\u0142, a kt\u00f3ry mia\u0142 cierpie\u0107. Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych wybra\u0142, Pan nie posy\u0142a w \u015bwiat, aby zakosztowali jego rado\u015bci, ale posy\u0142a ich, tak jak on sam zosta\u0142 pos\u0142any, aby cierpie\u0107. Tak wi\u0119c, jak Ojciec mi\u0142uje Syna i nadal posy\u0142a go na cierpienie, tak Pan kocha swoich uczni\u00f3w i posy\u0142a ich na \u015bwiat, aby cierpieli. Dlatego m\u00f3wi: \u201eJak Ojciec mnie pos\u0142a\u0142, tak ja was posy\u0142am\u201d. Innymi s\u0142owy: \u201ePosy\u0142aj\u0105c was w pu\u0142apki prze\u015bladowc\u00f3w, kocham was t\u0105 sam\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, jak\u0105 mi\u0142uje Ojciec, kt\u00f3ry mnie [na \u015bwiat] przyprowadzi\u0142, abym znosi\u0142 cierpienie\u201d.<\/p>\r\n
\u201eBy\u0107 pos\u0142anym\u201d mo\u017cna jednak rozumie\u0107 tak\u017ce w porz\u0105dku Boskiej natury. Rzeczywi\u015bcie, m\u00f3wi si\u0119 o Synu, \u017ce zosta\u0142 pos\u0142any przez Ojca, poniewa\u017c zosta\u0142 zrodzony przez Ojca. Chocia\u017c Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry jest r\u00f3wny Ojcu i Synowi, nie wcieli\u0142 si\u0119, Syn za\u015bwiadcza, \u017ce go posy\u0142a, m\u00f3wi\u0105c: \u201eGdy przyjdzie Pocieszyciel, kt\u00f3rego Ja wam po\u015bl\u0119 od Ojca\u201d (J 15: 26). Gdyby\u015bmy rozumieli \u201eby\u0107 pos\u0142anym\u201d tylko w znaczeniu \u201ewcielenia\u201d, to jest oczywiste, \u017ce nie mogliby\u015bmy powiedzie\u0107 o Duchu \u015awi\u0119tym, \u017ce jest pos\u0142any, poniewa\u017c w \u017cadnym wypadku nie wcieli\u0142 si\u0119. Ale Jego \u201emisj\u0105\u201d jest przej\u015bcie, na mocy kt\u00f3rego pochodzi od Ojca i Syna. Dlatego, tak jak jest powiedziane o Duchu, \u017ce jest pos\u0142any tak jak jest pos\u0142any, tak samo mo\u017cna bez w\u0105tpienia powiedzie\u0107 o Synu, \u017ce jest pos\u0142any tak, jak si\u0119 narodzi\u0142. <\/p>\r\n
\u201eA to powiedziawszy, tchn\u0105\u0142 na nich i rzek\u0142 do nich: \u201eWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego\u201d. Musimy si\u0119 zastanowi\u0107, dlaczego nasz Pan da\u0142 nam Ducha \u015awi\u0119tego, po raz pierwszy podczas swego pobytu na ziemi, a nast\u0119pnie jak zapanowa\u0142 w Niebie. Nigdzie bowiem indziej nie jest nam wyra\u017anie wyja\u015bnione, dlaczego Duch \u015awi\u0119ty jest dany tutaj, gdzie jest przyjmowany w tchnieniu, a p\u00f3\u017aniej, kiedy objawia si\u0119 z Nieba w postaci j\u0119zyk\u00f3w. Dlaczego wi\u0119c jest najpierw dany uczniom na ziemi, a potem zes\u0142any z Nieba, je\u015bli nie z powodu dw\u00f3ch przykaza\u0144: mi\u0142o\u015bci do Boga i do bli\u017aniego? Duch jest dany nam na ziemi, aby kocha\u0107 naszych bli\u017anich, a nast\u0119pnie otrzymany z Nieba, aby kocha\u0107 Boga. Jest zatem tylko jedna mi\u0142o\u015b\u0107, ale s\u0105 dwa przykazania, jest te\u017c tylko jeden Duch, ale jest dany dwukrotnie: za pierwszym razem od Pana mieszkaj\u0105cego na ziemi, za drugim z Nieba. Czy to nie mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego uczy, jak osi\u0105gn\u0105\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105? St\u0105d s\u0142owo Jana: \u201eKto nie mi\u0142uje swego brata, kt\u00f3rego widzi, jak mo\u017ce kocha\u0107 Boga, kt\u00f3rego nie widzi?\u201d (1 J 4,20)<\/p>\r\n
Je\u015bli jeszcze przed zmartwychwstaniem Duch \u015awi\u0119ty przebywa\u0142 w sercach uczni\u00f3w, aby doprowadzi\u0107 ich do wiary, to zosta\u0142 im dany w spos\u00f3b widoczny dopiero po zmartwychwstaniu. Jest wi\u0119c napisane: \u201eDuch nie by\u0142 jeszcze dany, poniewa\u017c Jezus nie zosta\u0142 jeszcze uwielbiony\u201d. (J 7,39)<\/p>\r\n
Moj\u017cesz powiedzia\u0142 na ten sam temat: \u201eSsali mi\u00f3d ze ska\u0142y i oliw\u0119 z twardej ska\u0142y\u201d (Pwt 32:13). Gdyby\u015bmy przestudiowali ca\u0142y Stary Testament, nie znajdziemy \u017cadnego podobnego faktu. Ludzie nigdzie nie wysysaj\u0105 miodu ze ska\u0142y, tym bardziej oliwy. Ale poniewa\u017c, wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Paw\u0142a, \u201eSka\u0142\u0105 by\u0142 Chrystus\u201d (1 Kor 10: 4), ci, kt\u00f3rzy widzieli czyny i cuda naszego Odkupiciela, wysysali mi\u00f3d ze Ska\u0142y. I wyssali olej z Twardej Ska\u0142y, poniewa\u017c po Jego Zmartwychwstaniu zas\u0142u\u017cyli na namaszczenie przez wylanie Ducha \u015awi\u0119tego. By\u0142a to wi\u0119c, \u017ce tak powiem, wci\u0105\u017c chwiejna Ska\u0142a, kt\u00f3ra dawa\u0142a mi\u00f3d, kiedy Pan, jeszcze \u015bmiertelny, pokazywa\u0142 uczniom s\u0142odycz swoich cud\u00f3w. Ale olej wyp\u0142yn\u0105\u0142 z Twardej ska\u0142y, poniewa\u017c Pan, kt\u00f3ry nie mo\u017ce ju\u017c cierpie\u0107 po swoim zmartwychwstaniu, wyla\u0142 dar swego \u015bwi\u0119tego namaszczenia przez tchnienie Ducha.<\/p>\r\n
To w\u0142a\u015bnie o tej oliwie m\u00f3wi prorok: \u201eJarzmo zgnije w obecno\u015bci oliwy\u201d (Iz 10,27). Demon trzyma\u0142 nas pod jarzmem swojego panowania, ale zostali\u015bmy namaszczeni olejem Ducha \u015awi\u0119tego. A jarzmo panowania diab\u0142a zgni\u0142o z powodu tego, \u017ce nama\u015bci\u0142a nas \u0142aska wolno\u015bci, jak \u015bwiadczy Pawe\u0142: \u201eGdzie jest Duch Pa\u0144ski, tam wolno\u015b\u0107\u201d. (2 Kor 3, 17)<\/p>\r\n
Wiedzmy o tym: je\u015bli uczniowie otrzymali Ducha \u015awi\u0119tego, aby \u017cy\u0107 w niewinno\u015bci i przez swoje przepowiadanie sta\u0107 si\u0119 u\u017cytecznymi dla niewielkiej liczby, otrzymali tego samego Ducha w spos\u00f3b widzialny po Zmartwychwstaniu Pana, aby byli u\u017cyteczny nie tylko dla kilku, ale dla wielu.<\/p>\r\n
St\u0105d s\u0142owo, kt\u00f3re towarzyszy temu darowi Ducha: \u201eKomu odpu\u015bcicie grzechy, b\u0119d\u0105 im odpuszczone, a tym, kt\u00f3rym je zatrzymacie, b\u0119d\u0105 im zatrzymane\u201d. Dobrze jest si\u0119 zastanowi\u0107, do jakiego szczytu chwa\u0142y B\u00f3g posy\u0142a tych uczni\u00f3w, kt\u00f3rych powo\u0142a\u0142, do jakich ci\u0119\u017ckich upokorze\u0144? Nie tylko dodaje im otuchy, ale tak\u017ce daje im moc uwolnienia innych z \u0142a\u0144cuch\u00f3w ich w\u0142asnego upokorzenia i sprawowania prymatu niebia\u0144skiego s\u0105du, aby w imieniu Boga zatrzymywali grzechy jednym, a wybaczali innym. W ten spos\u00f3b ci, kt\u00f3rzy zgodzili si\u0119 na takie poni\u017cenie, mieli by\u0107 wyniesieni przez Boga. Widzicie wi\u0119c, ci, kt\u00f3rzy boj\u0105 si\u0119 surowego s\u0105du Bo\u017cego, staj\u0105 si\u0119 s\u0119dziami dusz i ci, kt\u00f3rzy bali si\u0119 w\u0142asnego pot\u0119pienia, pot\u0119piaj\u0105 lub uwalniaj\u0105 innych.<\/p>\r\n
Bez w\u0105tpienia biskupi zajmuj\u0105 teraz miejsce tych uczni\u00f3w. Ci, kt\u00f3rym powierzono jurysdykcj\u0119, maj\u0105 prawo do wi\u0105zania i rozwi\u0105zywania. Zaszczyt jest wielki, ale odpowiadaj\u0105ca mu odpowiedzialno\u015b\u0107 te\u017c jest ci\u0119\u017cka. Trudno jest tym, kt\u00f3rzy nie wiedz\u0105, jak panowa\u0107 nad w\u0142asnym \u017cyciem, sta\u0107 si\u0119 s\u0119dziami \u017cycia innych. Jednak nierzadko zdarza si\u0119, \u017ce niekt\u00f3rzy z nich zajmuj\u0105 stanowiska s\u0119dzi\u00f3w, podczas gdy nie prowadz\u0105 \u017cycia w harmonii z tak\u0105 funkcj\u0105. Zdarza si\u0119 im to cz\u0119sto, gdy albo pot\u0119piaj\u0105 tych, kt\u00f3rzy na to nie zas\u0142uguj\u0105 ale rozgrzeszaj\u0105 innych z kt\u00f3rymi s\u0105 powi\u0105zani. Cz\u0119sto, aby zwi\u0105za\u0107 lub rozwi\u0105za\u0107, kieruj\u0105 si\u0119 w\u0142asn\u0105 wol\u0105, a nie powag\u0105 wyrokowania. Wynika z tego, \u017ce trac\u0105 oni tym samym w\u0142adz\u0119 wi\u0105zania i rozwi\u0105zywania, gdy\u017c stawiaj\u0105 w\u0142asn\u0105 wol\u0119 wy\u017cej ni\u017c sprawiedliw\u0105 ocen\u0119 ich penitent\u00f3w.<\/p>\r\n
Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce pasterze kieruj\u0105 si\u0119 niech\u0119ci\u0105 lub sympati\u0105 wobec kogo\u015b, kogo znaj\u0105. Nie mog\u0105 zatem godnie os\u0105dza\u0107 swojej owczarni kieruj\u0105c si\u0119 wobec nich niech\u0119ci\u0105 lub wsp\u00f3\u0142czuciem. Dlatego s\u0142usznie prorok m\u00f3wi: \u201eZabijali dusze, kt\u00f3re nie umar\u0142y, a dali \u017cycie duszom, kt\u00f3re nie \u017cyj\u0105\u201d (Ez 13,19). (…)<\/p>\r\n
Dlatego konieczne jest zbadanie ka\u017cdego przypadku z osobna przed skorzystaniem z prawa do wi\u0105zania i rozwi\u0105zywania. Musimy zobaczy\u0107 win\u0119, kt\u00f3ra poprzedzi\u0142a t\u0119 win\u0119, i pokut\u0119, kt\u00f3ra nast\u0105pi\u0142a po tej winie, tak aby rzeczywi\u015bcie ci, kt\u00f3rym B\u00f3g wszechmog\u0105cy udziela \u0142aski skruchy, byli rozgrzeszeni wyrokiem kap\u0142ana. Rozgrzeszenie jest wa\u017cne tylko wtedy, gdy jest zgodne z sumieniem szafarza sakramentu.<\/p>\r\n
Wskrzeszenie \u0141azarza, kt\u00f3ry by\u0142 martwy od czterech dni, dobrze wyra\u017ca t\u0119 prawd\u0119; objawia si\u0119 to w tym, \u017ce Pan zacz\u0105\u0142 wzywa\u0107 umar\u0142ego i o\u017cywia\u0142 go, m\u00f3wi\u0105c: \u201e\u0141azarzu, wyjd\u017a!\u201d (J 11, 43) i \u017ce ten ostatni wyszed\u0142 \u017cywy z grobu i zosta\u0142 nast\u0119pnie uwolniony przez uczni\u00f3w, jak jest napisane: \u201eGdy ten, kt\u00f3ry by\u0142 zwi\u0105zany pasami, wyszed\u0142, Pan rzek\u0142 do swoich uczni\u00f3w: \u201eRozwi\u0105\u017ccie go i pozw\u00f3lcie mu odej\u015b\u0107\u201d (J 11, 44). Widzicie, \u017ce uczniowie uwalniaj\u0105 tego, kt\u00f3ry umar\u0142 i zosta\u0142 wskrzeszony przez Mistrza. Gdyby bowiem rozwi\u0105zali \u0141azarza, gdy by\u0142 jeszcze martwy, odkryliby raczej jego smr\u00f3d, ni\u017c ujawnili swoj\u0105 moc. Musimy z tego wyci\u0105gn\u0105\u0107 nast\u0119puj\u0105cy wniosek: powinni\u015bmy u\u017cywa\u0107 naszej w\u0142adz\u0105 duszpasterskiej tylko wobec tych, wobec kt\u00f3rych uznamy, \u017ce nasz Stw\u00f3rca da\u0142 im \u017cycie, wskrzeszaj\u0105c ich przez swoj\u0105 \u0142ask\u0119, a ich powr\u00f3t do \u017cycia zaczyna si\u0119 objawia\u0107 w wyznaniu grzech\u00f3w, zanim jeszcze zostanie prze\u0142o\u017cony na ich sprawiedliwe \u017cycie. Dlatego Pan nie m\u00f3wi zmar\u0142emu \u0141azarzowi: \u201ePowr\u00f3\u0107!\u201d Ale: \u201eWyjd\u017a!\u201d Ka\u017cdy grzesznik, kt\u00f3ry ukrywa sw\u00f3j b\u0142\u0105d w sumieniu, ukrywa siebie w g\u0142\u0119bi swojej duszy. Ale zmar\u0142y wychodzi powraca do \u017cycia, gdy grzesznik spontanicznie wyznaje swoj\u0105 win\u0119. W ten spos\u00f3b \u0141azarz s\u0142yszy s\u0142owo: \u201eWyjd\u017a!\u201d Ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi, kt\u00f3ry umiera w swoim grzechu, mo\u017cna jasno powiedzie\u0107: \u201eDlaczego ukrywasz swoj\u0105 win\u0119 w swoim sumieniu? Wyznajcie winy wy, kt\u00f3rzy je ukrywacie, nie chc\u0105c ich wyzna\u0107.\u201d Zatem pozw\u00f3lcie zmar\u0142ym wyj\u015b\u0107 na zewn\u0105trz, to znaczy wyzna\u0107 grzesznikom swoje winy. Niech uczniowie uwolni\u0105 wychodz\u0105cego, to znaczy, niech pasterze Ko\u015bcio\u0142a uwolni\u0105 go z b\u00f3lu, na jaki zas\u0142u\u017cy\u0142, poniewa\u017c nie wstydzi\u0142 si\u0119 wyzna\u0107 tego, co uczyni\u0142.<\/p>\r\n
Poda\u0142em kilka wskaz\u00f3wek co do porz\u0105dku, kt\u00f3rego nale\u017cy przestrzega\u0107 w celu rozgrzeszenia, aby pasterze Ko\u015bcio\u0142a mogli podejmowa\u0107 si\u0119 zwi\u0105zania lub rozwi\u0105zania tylko z wielkim rozeznaniem. Niezale\u017cnie jednak od tego, czy wyrok, kt\u00f3ry kap\u0142an nak\u0142ada, jest sprawiedliwy, czy niesprawiedliwy, wierni powinni go uszanowa\u0107, aby ten, kto go poniesie, nie zas\u0142u\u017cy\u0142 na inny wyrok, kt\u00f3ry go zwi\u0105\u017ce. Oby kap\u0142an unika\u0142 rozgrzeszenia lub zwi\u0105zania bez zastanowienia. Ale niech podmiot poddany jego w\u0142adzy r\u00f3wnie\u017c obawia si\u0119, \u017ce b\u0119dzie zwi\u0105zany, nawet je\u015bli zosta\u0142 os\u0105dzony niesprawiedliwie i zwa\u017ca\u0142, aby nie krytykowa\u0107 os\u0105du swojego pasterza w obawie, \u017ce nawet je\u015bli zosta\u0142 niesprawiedliwie zwi\u0105zany, nie zosta\u0142 winny z powodu pychy i zarozumia\u0142o\u015bci jakie ten niesprawiedliwy wyrok mo\u017ce spowodowa\u0107.<\/p>\r\n
Powiedziawszy tych kilka s\u0142\u00f3w na zasadzie dygresji, kontynuuje g\u0142\u00f3wny w\u0105tek naszego komentarza.<\/p>\r\n
\u201eAle Tomasz, jeden z Dwunastu, nazywany Didymus, nie by\u0142 z nimi, kiedy przyszed\u0142 Jezus\u201d Ucze\u0144 ten gdy us\u0142ysza\u0142, co si\u0119 sta\u0142o, nie chcia\u0142 w to uwierzy\u0107. Pan przyszed\u0142 po raz drugi; zaproponowa\u0142 niedowierzaj\u0105cemu uczniowi dotkni\u0119cie jego boku, pokaza\u0142 mu r\u0119ce i pokazuj\u0105c mu blizn\u0119 po ranach tak uleczy\u0142 ran\u0119 niewiary.<\/p>\r\n
Co tutaj zauwa\u017camy drodzy bracia? Czy to przypadek, wed\u0142ug was, \u017ce ten wybrany ucze\u0144 jest na pocz\u0105tku nieobecny, po powrocie s\u0142yszy [t\u0119 histori\u0119], a s\u0142ysz\u0105c j\u0105 wci\u0105\u017c w\u0105tpi, \u017ce w\u0105tpi\u0105c dotyka, a dotykaj\u0105c wierzy? Nie, to nie przypadek, ale zrz\u0105dzenie Boskie. W istocie niebia\u0144ska dobro\u0107 poprowadzi\u0142a wszystko w godny podziwu spos\u00f3b, tak \u017ce ten ucze\u0144 pod wp\u0142ywem zw\u0105tpienia dotyka ran swego Pana i w ten spos\u00f3b leczy w nas rany niewiary. Niedowierzanie Tomasza by\u0142o bardziej przydatne dla naszej wiary ni\u017c wiara uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy uwierzyli. Tak jak Tomasz zostaje przywr\u00f3cony do wiary przez dotkni\u0119cie [ran Jezusa], tak nasz umys\u0142 zostaje uwolniony od wszelkich w\u0105tpliwo\u015bci i zostaje utulony w wierze.<\/p>\r\n
Pan pozwoli\u0142 uczniowi w\u0105tpi\u0107 w Swoje Zmartwychwstanie, nie pozostawiaj\u0105c go jednak samego w tych w\u0105tpliwo\u015bciach, podobnie jak przed swoim Narodzeniem nie chcia\u0142 aby Maria by\u0142a sama i da\u0142 Jej m\u0119\u017ca. Ucze\u0144 najpierw zw\u0105tpiwszy, we wzruszaj\u0105cy spos\u00f3b staje si\u0119 \u015bwiadkiem prawdy Zmartwychwstania, tak jak m\u0105\u017c Matki zosta\u0142 str\u00f3\u017cem Jej nienaruszalnego dziewictwa.<\/p>\r\n
Tomasz dotkn\u0105\u0142 i zawo\u0142a\u0142: „Pan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!” \u201eRzek\u0142 mu Jezus:\u201a Poniewa\u017c mnie ujrza\u0142e\u015b, Tomaszu, uwierzy\u0142e\u015b’. Jak m\u00f3wi aposto\u0142 Pawe\u0142, \u201ewiara jest rzeczywisto\u015bci\u0105 tego, na co mamy nadziej\u0119, dowodem tego, czego nie widzimy\u201d (Hebr. 11: 1). Jest jasne, \u017ce wiara jest dowodem rzeczy, kt\u00f3rych nie mo\u017cna zobaczy\u0107. Poniewa\u017c te, kt\u00f3re s\u0105 widzialne, nie pochodz\u0105 z wiary, ale z wiedzy. Ale skoro Tomasz widzi i wzrusza si\u0119, dlaczego Pan m\u00f3wi? \u201ePoniewa\u017c mnie widzia\u0142e\u015b, uwierzy\u0142e\u015b\u201d. Dlatego, \u017ce Tomasz widzia\u0142 jedn\u0105 rzecz, a wierzy\u0142 w inn\u0105. B\u00f3stwo nie mo\u017ce by\u0107 widzialne przez \u015bmiertelnego cz\u0142owieka. Tomasz wi\u0119c zobaczy\u0142 cz\u0142owieka i wyzna\u0142 Boga, wo\u0142aj\u0105c: \u201ePan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!\u201d. Wierzy\u0142 widz\u0105c, gdy\u017c patrz\u0105c na Tego, kt\u00f3ry by\u0142 naprawd\u0119 cz\u0142owiekiem, g\u0142osi\u0142, \u017ce jest On Bogiem, a tego nie m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107.<\/p>\r\n
Dalsza cz\u0119\u015b\u0107 tekstu daje nam ogromn\u0105 rado\u015b\u0107: \u201eB\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a kt\u00f3rzy uwierzyli\u201d. To zdanie nie odnosi si\u0119 do nas szczeg\u00f3lnie gdy jeste\u015bmy przywi\u0105zani do naszego Odkupiciela tylko umys\u0142em, a nie widzieli\u015bmy go nigdy w\u0142asnymi oczami Odnosi si\u0119 wtedy, gdy naszej wierze towarzysz\u0105 uczynki. Poniewa\u017c ten naprawd\u0119 wierzy, kto stosuje w swoim \u017cyciu to, w co wierzy. Z drugiej strony Pawe\u0142 m\u00f3wi o tych, kt\u00f3rzy s\u0105 wierni tylko z imienia: \u201eWyznaj\u0105, \u017ce znaj\u0105 Boga, ale zapieraj\u0105 si\u0119 Go swoimi uczynkami\u201d. (Tit 1,16). Jakub m\u00f3wi: \u201eWiara bez uczynk\u00f3w jest martwa\u201d. (Jak 2:26)<\/p>\r\n
W tym samym sensie Pan oznajmia b\u0142ogos\u0142awionemu Hiobowi o odwiecznym wrogu rodzaju ludzkiego: \u201epoch\u0142onie rzek\u0119 i nie b\u0119dzie si\u0119 dziwi\u0142, i b\u0119dzie pewien, \u017ce Jordan pop\u0142ynie do jego ust\u201d (Jb 40). : 23). Co symbolizuje rzek\u0119, je\u015bli nie szybki bieg ludzko\u015bci, kt\u00f3ra p\u0142ynie od pocz\u0105tku do ko\u0144ca jak potok utworzony przez wody? A co oznacza Jordan, je\u015bli nie ochrzczonych? Poniewa\u017c to w rzece Jordan Autor naszego Odkupienia raczy\u0142 przyj\u0105\u0107 chrzest, Jordan s\u0142usznie wyznacza wszystkich, kt\u00f3rzy przyj\u0119li sakrament chrztu. W ten spos\u00f3b odwieczny wr\u00f3g rodzaju ludzkiego wch\u0142on\u0105\u0142 rzek\u0119, poniewa\u017c od powstania \u015bwiata do przyj\u015bcia Odkupiciela, z wyj\u0105tkiem bardzo ma\u0142ej liczby wybranych, kt\u00f3rzy mu uciekli, poci\u0105gn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 ludzko\u015b\u0107 w brzuch swojej niegodziwo\u015bci. S\u0142usznie m\u00f3wi si\u0119 na ten temat: \u201eWch\u0142onie rzek\u0119 i nie b\u0119dzie zdziwiony\u201d, poniewa\u017c nie robi sobie wiele z porywanych niewiernych. Ale to, co nast\u0119puje, jest bardzo powa\u017cne: \u201eI pozostaje przekonany, \u017ce Jordan pop\u0142ynie do jego ust\u201d, to znaczy po przechwyceniu wszystkich niewiernych od pocz\u0105tku \u015bwiata, my\u015bli, \u017ce mo\u017ce z\u0142apa\u0107 tak\u017ce wiernych. A usta jego szata\u0144skiej perswazji po\u017ceraj\u0105 dzie\u0144 po dniu tych, kt\u00f3rych z\u0142e \u017cycie nie zgadza si\u0119 z wyznawan\u0105 wiar\u0105.<\/p>\r\n
B\u00f3jcie si\u0119 takiego losu, drodzy bracia, b\u00f3jcie si\u0119 go z ca\u0142ej si\u0142y! Po\u015bwi\u0119\u0107cie temu ca\u0142\u0105 uwag\u0119 waszego umys\u0142u. Obchodzimy dzisiaj uroczysto\u015bci wielkanocne; ale musimy \u017cy\u0107 w taki spos\u00f3b, aby dotrze\u0107 do wiecznych \u015bwi\u0105t. Wszystkie \u015bwi\u0119ta, kt\u00f3re obchodzimy w tym \u017cyciu, mijaj\u0105. Wy, kt\u00f3rzy uczestniczycie w obecnych uroczysto\u015bciach, uwa\u017cajcie, aby\u015bcie nie zostali wykluczeni z wiecznych uroczysto\u015bci. Po co bra\u0107 udzia\u0142 w ludzkich \u015bwi\u0119tach, je\u015bli przegapimy \u015bwi\u0119to anio\u0142\u00f3w? Znaczenie tego \u017cycia jest tylko cieniem znaczenia, kt\u00f3re ma nadej\u015b\u0107. Obchodzimy ka\u017cdego roku Nowy Rok tylko po to, aby dotrze\u0107 do tego, kt\u00f3ry nie b\u0119dzie doroczny, ale wieczny. \u015awi\u0119tuj\u0105c jak\u0105\u015b ustalon\u0105 dat\u0119, lepiej pami\u0119tamy, \u017ce musimy pragn\u0105\u0107 innej. Niech nasza dusza, uczestnicz\u0105c w tej przemijaj\u0105cej rado\u015bci, ogrzewa nas p\u0142omieniem mi\u0142o\u015bci i t\u0119sknoty za wiecznymi rado\u015bciami, aby\u015bmy w naszej prawdziwej Ojczy\u017anie zasmakowali pe\u0142nej rado\u015bci, kt\u00f3rej zaledwie cie\u0144 dotykamy naszymi ziemskimi my\u015blami.<\/p>\r\n
Przebudujcie, bracia, wasze \u017cycie i post\u0119powanie. Zastan\u00f3wcie si\u0119, zanim zostaniecie os\u0105dzeni przez Tego, kt\u00f3ry powsta\u0142 ze \u015bmierci pe\u0142en s\u0142odyczy. W dniu swego strasznego s\u0105du pojawi si\u0119 wraz z Anio\u0142ami, Archanio\u0142ami, Tronami, Ksi\u0119stwami i Mocami, niebiosa i ziemia b\u0119d\u0105 p\u0142on\u0105\u0107, a wszystkie \u017cywio\u0142y b\u0119d\u0105 mu s\u0142u\u017cy\u0107 dr\u017c\u0105c ze strachu. Miejcie wi\u0119c tego przera\u017caj\u0105cego S\u0119dziego przed oczami, aby\u015bcie gdy On przyjdzie byli pewni siebie, a nie przera\u017ceni. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nale\u017cy si\u0119 obawia\u0107 tego momentu, w kt\u00f3rym nie b\u0119dzie ju\u017c trzeba si\u0119 Go ba\u0107. Niech strach, kt\u00f3ry nas inspiruje, popycha nas do dobrych uczynk\u00f3w i aby ten strach chroni\u0142 nasze \u017cycie przed wszelkim niew\u0142a\u015bciwym post\u0119powaniem. Uwierzcie mi, bracia, w Jego obecno\u015bci b\u0119dziemy tym bardziej pewni siebie, im bardziej teraz martwimy si\u0119 naszymi winami.<\/p>\r\n
Gdyby kt\u00f3ry\u015b z was musia\u0142 jutro stan\u0105\u0107 przed moim s\u0105dem, aby broni\u0107 swojej sprawy, zapewne zamartwia\u0142by si\u0119 o siebie a jego umys\u0142 by\u0142by niespokojny. M\u00f3g\u0142by sp\u0119dzi\u0107 bezsenn\u0105 noc, zanim mogliby\u015bmy mu powiedzie\u0107 nast\u0119pnego dnia jakie jest nasze orzeczenie. Bardzo by si\u0119 ba\u0142, \u017ce nas nie przekona i zostanie skazany. Kim teraz jestem? A raczej czym jestem? W nied\u0142ugim czasie, b\u0119d\u0119 ju\u017c tylko robakiem, a po robactwie py\u0142em. Je\u015bli wi\u0119c dr\u017cymy z tak wielk\u0105 obaw\u0105 przed s\u0105dem doczesnym, co jest tylko prochem, jak powa\u017cnie powinni\u015bmy my\u015ble\u0107 o s\u0105dzie tak wielkiego majestatu i jakim przera\u017ceniem powinno nas to napawa\u0107?<\/p>\r\n
Ale poniewa\u017c s\u0105 tacy, kt\u00f3rzy maj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci co do zmartwychwstania cia\u0142a, a nasza nauka jest tym lepsza, je\u015bli odpowiada na pytania, kt\u00f3re potajemnie skrywacie w swoich sercach, musimy troch\u0119 porozmawia\u0107 o wierze w zmartwychwstanie. Wielu bowiem w\u0105tpi w zmartwychwstanie – niekt\u00f3rzy z nas, kt\u00f3rzy widzieli rozpadaj\u0105ce si\u0119 cia\u0142a w grobach, ko\u015bci w proch, nie mog\u0105 uwierzy\u0107, \u017ce cia\u0142o i ko\u015bci mog\u0105 uformowa\u0107 si\u0119 z tego py\u0142u i konkluduj\u0105, \u017ce tak powiem, pytaj\u0105c siebie: \u201eJak mo\u017cna odnowi\u0107 cz\u0142owieka z prochu? Jak mo\u017cna zrobi\u0107 dusz\u0119 z popio\u0142u?”<\/p>\r\n
Odpowiemy im kr\u00f3tko, \u017ce dla Boga przywr\u00f3cenie tego, co istnia\u0142o, jest znacznie \u0142atwiejsze, ni\u017c stworzenie tego, czego nie by\u0142o. A co jest takiego niesamowitego w tym, \u017ce B\u00f3g przywr\u00f3ci cz\u0142owieka z prochu, gdy jednocze\u015bnie stworzy\u0142 wszystko z niczego? Rzeczywi\u015bcie, bardziej godne podziwu jest stworzenie nieba i ziemi z niczego, ni\u017c przywr\u00f3cenie cz\u0142owieka z ziemi. Zwracaj\u0105c uwag\u0119 tylko na popi\u00f3\u0142 i rozpaczliwie widz\u0105c, jak znowu staje si\u0119 cia\u0142em, zaledwie rozumem pr\u00f3bujemy obj\u0105\u0107 moc Boskiego dzie\u0142a.<\/p>\r\n
Takie wnioski bior\u0105 si\u0119 z faktu, \u017ce boskie cuda, kt\u00f3re s\u0105 codzienno\u015bci\u0105, trac\u0105 dla nas sw\u0105 warto\u015b\u0107 ze wzgl\u0119du na ich cz\u0119stotliwo\u015b\u0107. Czy nie jest jednak prawd\u0105, \u017ce ca\u0142a masa drzewa, kt\u00f3re si\u0119 urodzi, jest ukryta w jednym male\u0144kim nasieniu? Postawmy przed oczami wspania\u0142y obraz ogromnego drzewa, a potem dowiedzmy si\u0119, jak urodzi\u0142o si\u0119 to drzewo, kt\u00f3re dzi\u0119ki wzrostowi osi\u0105gn\u0119\u0142o tak\u0105 mas\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 przekonamy si\u0119, \u017ce pochodzi z male\u0144kiego nasionka. Przyjrzyjmy si\u0119 teraz temu ma\u0142emu nasionku: gdzie jest twarde drewno, szorstka kora, intensywny smak i zapach, obfite owoce i bardzo zielone li\u015bcie, kt\u00f3re si\u0119 w nim kryj\u0105? W dotyku nasiona nie s\u0105 wytrzyma\u0142e; Sk\u0105d si\u0119 bierze twardo\u015b\u0107 drewna? Nie jest te\u017c szorstka; sk\u0105d wyp\u0142ywa szorstko\u015b\u0107 kory? Ona nie ma smaku; sk\u0105d pochodzi smak jego owoc\u00f3w? Ona nie pachnie; sk\u0105d wyp\u0142ywa zapach jego owoc\u00f3w? Nie ma w nasionku nic zielonego; Sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142a ziele\u0144 jego li\u015bci? Wszystkie te rzeczy s\u0105 ukryte razem w nasieniu, chocia\u017c nie oczekuje si\u0119, \u017ce wyjd\u0105 one jednocze\u015bnie. Nasiono produkuje korze\u0144, z korzenia wyrasta p\u0119d, z p\u0119du kie\u0142kuje owoc, a w owocu na nowo formuje si\u0119 nasiono. Dodajmy, \u017ce ziarno jest r\u00f3wnie\u017c ukryte w ziarnie. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce B\u00f3g przywraca ze stanu prochu; ko\u015bci, nerwy, cia\u0142o i w\u0142osy, gdy przecie\u017c codziennie odnawia cud wydobywania z ma\u0142ego nasionka drewna, owoc\u00f3w, li\u015bci, kt\u00f3re tworz\u0105 ogromn\u0105 mas\u0119 drzewa?<\/p>\r\n
Tak wi\u0119c, gdy dusza, ofiara zw\u0105tpienia, stara si\u0119 wyja\u015bni\u0107, jaka moc mo\u017ce spowodowa\u0107 zmartwychwstanie, nale\u017cy zapyta\u0107 o fakty, kt\u00f3re s\u0105 obecne w naszym otoczeniu i kt\u00f3rych w og\u00f3le nie mo\u017cemy jeszcze poj\u0105\u0107 rozumem, tak aby ta dusza, widz\u0105c \u017ce sama niezdolna jest do przenikni\u0119cia rzeczy, kt\u00f3re widzi w\u0142asnymi oczami, zaczyna wierzy\u0107 w t\u0119 moc, kt\u00f3rej obietnic\u0119 s\u0142yszy.<\/p>\r\n
Pomy\u015blcie wi\u0119c, drodzy bracia, \u017ce te rzeczy, kt\u00f3re obiecuje B\u00f3g, pozostan\u0105. Pogardzajcie jednak tym, co przemija z czasem, tak jakby ju\u017c zosta\u0142o utracone. Pospieszcie si\u0119 natomiast, z ca\u0142ym swoim pragnieniem ku chwale zmartwychwstania, kt\u00f3re jest urzeczywistnieniem Prawdy. Uciekaj przed ziemskimi pragnieniami, kt\u00f3re oddzielaj\u0105 nas od naszego Stw\u00f3rcy, poniewa\u017c kontemplacja wszechmocnego Boga, do kt\u00f3rego si\u0119gasz, jest tym wy\u017csza, im bardziej kochasz wy\u0142\u0105cznie Po\u015brednika mi\u0119dzy Bogiem a lud\u017ami, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c Bogiem \u017cyje i kr\u00f3luje z Ojcem w jedno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego, na wieki wiek\u00f3w. Amen.<\/p>\r\n