![](\"https:\/\/news.fsspx.pl\/wp-content\/uploads\/753324810_640.jpg\")
<\/p>\r\nIm dalej od pocz\u0105tk\u00f3w Bractwa \u015aw. Piusa X, tym cenniejsze staj\u0105 si\u0119 wspomnienia naocznych \u015bwiadk\u00f3w tamtych czas\u00f3w. Redakcja \u201eMitteilungsblatt\u201d, niemieckoj\u0119zycznego pisma Bractwa, opublikowa\u0142a wywiad z ks. Emanuelem du Chalard de Taveau FSSPX, jednym z pierwszych wychowank\u00f3w abp. Marcelego Lefebvre\u2019a \u2013 obecnie pos\u0142uguj\u0105cym w przeoracie Madonny Loreta\u0144skiej w Rimini, redaktorem francuskoj\u0119zycznego miesi\u0119cznika \u201cCourrier de Rome\u201d.<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
Ks. Emanuel du Chalard de Taveau FSSPX<\/em><\/p>\r\n Wielebny Ksi\u0119\u017ce, nale\u017cy Ksi\u0105dz do pierwszego pokolenia kap\u0142an\u00f3w z Ec\u00f4ne. W 1970 r. wst\u0105pi\u0142 Ksi\u0105dz do Bractwa. Na znanej fotografii wmurowania kamienia w\u0119gielnego pod budowl\u0119 seminarium trzyma Ksi\u0105dz, wtedy jeszcze jako ministrant, pastora\u0142 arcybiskupa Lefebvre\u2019a. Co powoduje, \u017ce m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna wst\u0119puje do seminarium, kt\u00f3re istnieje dopiero od kilku miesi\u0119cy?<\/strong><\/p>\r\n Kryzys wewn\u0105trzko\u015bcielny nie rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w 1970 r. W latach posoborowych liczne katolickie rodziny poszukiwa\u0142y prawdziwych ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3rzy jeszcze nosili sutann\u0119 i odprawiali Msz\u0119 \u0142aci\u0144sk\u0105. \u0141acina w liturgii w praktyce zanik\u0142a ju\u017c cztery lata wcze\u015bniej.<\/p>\r\n Jeszcze przed soborem dalekowzroczni publicy\u015bci, tacy jak Jan Madiran, ostrzegali przed post\u0119pow\u0105 postaw\u0105 niekt\u00f3rych biskup\u00f3w. Dekadencja we francuskich seminariach duchownych sta\u0142a si\u0119 nie do zniesienia ju\u017c pod koniec lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych. M\u00f3j biskup powiedzia\u0142, \u017ce w jego seminarium traci si\u0119 wiar\u0119. Wielu moich przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy badali swoje powo\u0142anie do kap\u0142a\u0144stwa, by\u0142o g\u0142\u0119boko zaniepokojonych stanem diecezjalnej formacji duchowej, teologicznej i filozoficznej. W 1969 r. jeden z nich wst\u0105pi\u0142 do seminarium we szwajcarskim Fryburgu, za\u0142o\u017conego przez arcybiskupa Lefebvre\u2019a dla dziewi\u0119ciu seminarzyst\u00f3w. Dzi\u0119ki tej znajomo\u015bci, b\u0119d\u0105c m\u0142odym cz\u0142owiekiem, w 1970 r. spotka\u0142em Arcybiskupa, kt\u00f3ry w rozmowie podzieli\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 swoj\u0105 wizj\u0105, aby w by\u0142ym domu kanonik\u00f3w \u015bw. Bernarda w Ec\u00f4ne, w szwajcarskim kantonie Valais, za\u0142o\u017cy\u0107 seminarium.<\/p>\r\n Jakie s\u0105 osobiste wspomnienia Ksi\u0119dza zwi\u0105zane z za\u0142o\u017cycielem Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X?<\/strong><\/p>\r\n Nie brakuje mi wspomnie\u0144, szczeg\u00f3lnie mi\u0142ych, zwi\u0105zanych z postaci\u0105 naszego czcigodnego Za\u0142o\u017cyciela. Wraz z up\u0142ywem czasu ro\u015bnie te\u017c m\u00f3j podziw dla tej wielkiej osobisto\u015bci.<\/p>\r\n Musz\u0119 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce kiedy przed pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioma laty, jesieni\u0105 1970 r. wst\u0119powa\u0142em do seminarium, prawie nic nie wiedzia\u0142em o ko\u015bcielnej przesz\u0142o\u015bci tego pra\u0142ata. Stopniowo dociera\u0142o do nas znaczenie Arcybiskupa dla Ko\u015bcio\u0142a w Afryce i wielka odpowiedzialno\u015b\u0107, jaka na nim ci\u0105\u017cy\u0142a. Jego wielka prostota pozwala\u0142a nam wzrasta\u0107 u jego boku. By\u0142 wzorem kap\u0142a\u0144stwa i prawdziwym ojcem dla nas, student\u00f3w.<\/p>\r\n Za to dzi\u015b, niemal w trzydzie\u015bci lat po jego \u015bmierci, jestem pod coraz wi\u0119kszym wra\u017ceniem jego przenikliwo\u015bci. Ju\u017c w 1966 r. w li\u015bcie do kard. Ottavianiego przewidzia\u0142, dok\u0105d nas doprowadzi II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski i jego reformy.<\/p>\r\n Jak prze\u017cy\u0142 Ksi\u0105dz lata seminaryjne?<\/strong><\/p>\r\n Jak w wypadku ka\u017cdego przedsi\u0119wzi\u0119cia pob\u0142ogos\u0142awionego przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, towarzysz\u0105 im szczeg\u00f3lne \u0142aski i pozostaj\u0105 niezatarte wspomnienia. W pierwszych latach w seminarium mieli\u015bmy wybitnych wyk\u0142adowc\u00f3w przyby\u0142ych z przer\u00f3\u017cnych stron: dominikan\u00f3w, karmelit\u00f3w, benedyktyn\u00f3w, kanonik\u00f3w \u015bw. Bernarda, kap\u0142an\u00f3w \u015bwieckich \u2013 nawet \u017conatego kap\u0142ana diecezjalnego, by\u0142ego protestanckiego pastora, kt\u00f3remu papie\u017c udzieli\u0142 dyspensy od bez\u017ce\u0144stwa.<\/p>\r\n Pami\u0119tam szczeg\u00f3lnie dw\u00f3ch wielkich teolog\u00f3w: kanonika Renata Berthoda, kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 nas w teologi\u0119 moraln\u0105 i by\u0142 tak\u017ce naszym rektorem, i drogiego o. Czes\u0142awa Spicqa, duchowego syna \u015bw. Dominika, kt\u00f3ry wyk\u0142ada\u0142 nam Pismo \u015bw.<\/p>\r\n Arcybiskup Lefebvre powierzy\u0142 Ksi\u0119dzu, jako m\u0142odemu kap\u0142anowi, wa\u017cn\u0105 misj\u0119. Zosta\u0142 Ksi\u0105dz pos\u0142any do pierwszego o\u015brodka Bractwa w Rzymie. \u017bywot kap\u0142a\u0144ski sp\u0119dzi\u0142 Ksi\u0105dz nie opuszczaj\u0105c Italii. Czy sta\u0142 si\u0119 Ksi\u0105dz w mi\u0119dzyczasie Romano di Roma<\/em> \u2013 prawdziwym Rzymianinem?<\/strong><\/p>\r\n Nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby Arcybiskup wi\u0105za\u0142 pos\u0142anie mnie do Rzymu z jak\u0105\u015b wa\u017cn\u0105 misj\u0105. W podrzymskim Albano zakupi\u0142 dom, w kt\u00f3rym w tamtym czasie jego siostra, matka Maria Gabriela Lefebvre, otworzy\u0142a pierwszy nowicjat si\u00f3str Bractwa. Zosta\u0142em tam przeniesiony, aby pe\u0142ni\u0107 pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105, co rozpocz\u0119\u0142o m\u00f3j apostolat w Italii. Kiedy Arcybiskup by\u0142 w Rzymie, zdarza\u0142o mi si\u0119 z Bo\u017c\u0105 pomoc\u0105 pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 kierowcy i towarzysza w czasie jego wizyt w Kurii Rzymskiej. St\u0105d mog\u0142em nawi\u0105za\u0107 pierwsze kontakty z tamtejszymi monsignori<\/em>, co p\u00f3\u017aniej mi bardzo pomog\u0142o. Czy jestem Rzymianinem? Ka\u017cdy katolik musi by\u0107 rzymski. Naturalnie, cz\u0142owiek si\u0119 zmienia, \u017cyj\u0105c przez czterdzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat we W\u0142oszech.<\/p>\r\n Duch rzymski odgrywa\u0142 wielk\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu Arcybiskupa. On sam uznawa\u0142 sw\u00f3j pobyt w seminarium duchownym \u015bw. Klary za decyduj\u0105cy w jego dalszej drodze jako kap\u0142ana, biskupa, misjonarza i wys\u0142annika papieskiego. Widzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c zdrad\u0119 tego rzymskiego ducha, dokonan\u0105 podczas II Soboru Watyka\u0144skiego i pontyfikatu Paw\u0142a VI. Czy mo\u017cna to w ten spos\u00f3b postrzega\u0107?<\/strong><\/p>\r\n Nie znam \u017cadnego pra\u0142ata, kt\u00f3ry by\u0142by bardziej rzymski ni\u017c abp Lefebvre. By\u0142 on blisko zwi\u0105zany z Rzymem, poniewa\u017c formacj\u0119 otrzyma\u0142 w Wiecznym Mie\u015bcie, w seminarium \u015bw. Klary. Jego obowi\u0105zki jako biskupa misyjnego i delegata papieskiego na francuskoj\u0119zyczn\u0105 Afryk\u0119 sprawia\u0142y, \u017ce regularnie odwiedza\u0142 Kuri\u0119 Rzymsk\u0105. Sprawy afryka\u0144skie sprawi\u0142y, \u017ce by\u0142 znany w niemal wszystkich dykasteriach Stolicy \u015awi\u0119tej. Rokrocznie by\u0142 przyjmowany jako delegat apostolski przez Piusa XII.<\/p>\r\n Dla Arcybiskupa nie istnia\u0142 wi\u0119kszy zaszczyt ni\u017c s\u0142u\u017cba Ko\u015bcio\u0142owi pod przewodnictwem nast\u0119pcy \u015bw. Piotra.<\/p>\r\n Niepokoj\u0105cym do\u015bwiadczeniem by\u0142 dla niego widok \u201eRenu wp\u0142ywaj\u0105cego do Tybru\u201d, w miar\u0119 jak modernizm opanowywa\u0142 Rzym. Jedynym pragnieniem abp. Lefebvre\u2019a by\u0142o zachowanie nieska\u017conej wiary katolickiej.<\/p>\r\n Kiedy z Rzymu spad\u0142y na niego ciosy, najpierw w 1976 r. w postaci suspensy a divinis<\/em>, a potem w 1988 r. ekskomuniki, uzna\u0142 wprawdzie te akty za niewa\u017cne, ale cierpia\u0142 z ich powodu. Przez lata rzymscy zwierzchnicy popierali go i zach\u0119cali do dalszego dzia\u0142ania z powodu dobra, jakie uczyni\u0142 w Afryce; teraz gro\u017cono mu karami ko\u015bcielnymi za czynienie tego samego w Europie.<\/p>\r\n Mimo to Arcybiskup pozosta\u0142 Rzymianinem a\u017c do ostatniego tchnienia. Nie zapominajmy, \u017ce ostatnie zapiski, jakie po sobie zostawi\u0142, to rozdzia\u0142 dotycz\u0105cy rzymskiego ducha w swoim przewodniku duchowym.<\/p>\r\n Wasze \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w 1976 r. przynios\u0142y Arcybiskupowi suspens\u0119 a divinis<\/em>, od kt\u00f3rej za\u0142o\u017cyciel Bractwa odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do Rzymu. By\u0142 Ksi\u0105dz osobi\u015bcie zaanga\u017cowany w t\u0119 trudn\u0105 walk\u0119 o zachowanie \u201estarej Mszy\u201d. W p\u00f3\u0142 wieku p\u00f3\u017aniej trudno sobie wyobrazi\u0107 \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a bez tej liturgii, je\u015bli we\u017amie si\u0119 pod uwag\u0119 opinie m\u0142odej cz\u0119\u015bci duchowie\u0144stwa. W dzisiejszych czasach wiele setek tysi\u0119cy katolik\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie ponownie ucz\u0119szcza na star\u0105 Msz\u0119. Zawdzi\u0119czaj\u0105 to tak\u017ce wierno\u015bci m\u0142odego kleryka Emanuela du Chalarda\u2026<\/strong><\/p>\r\n My, klerycy z Ec\u00f4ne, nie odegrali\u015bmy \u017cadnej roli w obronie starej Mszy, b\u0119d\u0105c jedynie \u015bwiadkami \u2013 by\u0107 mo\u017ce uprzywilejowanymi \u2013 tego, jak Rzym poczyna\u0142 sobie z tradycyjn\u0105 Msz\u0105 \u015bw. w 1976 r. i do dzi\u015b widzimy jego dzia\u0142anie w r\u00f3\u017cnych obszarach.<\/p>\r\n Oczywi\u015bcie ka\u017cdy kap\u0142an sprawuj\u0105cy tradycyjn\u0105 Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 przyczynia si\u0119 do powrotu Tradycji. Ta wielka walka o Msz\u0119 jest przede wszystkim walk\u0105 nadprzyrodzon\u0105, a g\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em \u0142ask do jej prowadzenia jest sama Naj\u015bwi\u0119tsza Ofiara.<\/p>\r\n Nale\u017cy przyzna\u0107, \u017ce bez twardego stanowiska abp. Lefebvre\u2019a nigdy nie dosz\u0142oby do wydania wszystkich tych papieskich dekret\u00f3w, kt\u00f3re krok po kroku przywr\u00f3ci\u0142y mo\u017cliwo\u015b\u0107 odprawiania starej Mszy. Dokumenty Jana Paw\u0142a II, Benedykta XVI i Franciszka maj\u0105 swoje u\u0142omno\u015bci i mo\u017cna je krytykowa\u0107 za wiele rzeczy \u2013 jednak pojawi\u0142 si\u0119 ruch na rzecz Mszy wszech czas\u00f3w, skupiaj\u0105cy zar\u00f3wno kap\u0142an\u00f3w, jak i \u015bwieckich i wydaje mi si\u0119, \u017ce ten kierunek jest ju\u017c nieodwracalny.<\/p>\r\n Nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ten powr\u00f3t sprzyja prawdziwie chrze\u015bcija\u0144skiemu sposobowi \u017cycia, przejawiaj\u0105cemu si\u0119 w obecno\u015bci wielodzietnych rodzin \u2013 z nich pochodzi wiele powo\u0142a\u0144 do \u017cycia zakonnego i kap\u0142a\u0144skiego. Abp Lefebvre jest wi\u0119c nie tylko wielkim obro\u0144c\u0105 Mszy \u015bw., ale tak\u017ce prawdziwie katolickich rodzin.<\/p>\r\n R\u00f3\u017cnice w prowadzeniu \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy pod\u0105\u017caj\u0105 za nowym porz\u0105dkiem Mszy, a korzystaj\u0105cymi ze Mszy wszech czas\u00f3w s\u0105 coraz bardziej dostrzegalne. Niezapomniane s\u0105 pewne \u015bwiadectwa ksi\u0119\u017cy \u015bwieckich i zakonnych, kt\u00f3rzy zacz\u0119li odprawia\u0107 star\u0105 Msz\u0119: \u201eOdk\u0105d odprawiam tradycyjn\u0105 Msz\u0119 \u015bw., prze\u017cywam swoje kap\u0142a\u0144stwo inaczej ni\u017c do tej pory\u201d albo: \u201eOdprawiaj\u0105c t\u0119 Msz\u0119 zrozumia\u0142em, kim w\u0142a\u015bciwie jest kap\u0142an\u201d. Te rozwa\u017cania s\u0105 niezwykle istotne, poniewa\u017c pokazuj\u0105, \u017ce nowa liturgia odpowiada nowej koncepcji kap\u0142a\u0144stwa. To dow\u00f3d tego, jak g\u0142\u0119bokie zerwanie z Tradycj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a spowodowa\u0142 msza\u0142 Paw\u0142a VI.<\/p>\r\n By\u0142 Ksi\u0105dz \u015bwiadkiem podpisu z\u0142o\u017conego przez Arcybiskupa 5 maja 1988 r. i poprzedzaj\u0105cej go wizytacji. Czy jego decyzja o wycofaniu podpisu by\u0142a s\u0142uszna? Czy ch\u0119\u0107 z\u0142o\u017cenia podpisu by\u0142a s\u0142abo\u015bci\u0105 Arcybiskupa?<\/strong><\/p>\r\n Zgadza si\u0119 \u2013 przez miesi\u0105c towarzyszy\u0142em kard. Edwardowi Gagnonowi (1918\u20132005) w jego d\u0142ugiej podr\u00f3\u017cy przez Europ\u0119 (tysi\u0105ce kilometr\u00f3w!) w celu wizytacji przer\u00f3\u017cnych dzie\u0142 prowadzonych przez Bractwo. W imieniu papie\u017ca purpurat mia\u0142 odwiedzi\u0107 dzie\u0142a Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015aw. Piusa X i z\u0142o\u017cy\u0107 raport Stolicy Apostolskiej.<\/p>\r\n Wra\u017cenie kardyna\u0142a, o czym mog\u0119 za\u015bwiadczy\u0107, by\u0142o doskona\u0142e i nie omieszka\u0142 pogratulowa\u0107 Bractwu wykonanej pracy. Jednak od samego pocz\u0105tku trudno\u015b\u0107 polega\u0142a na znalezieniu kanonicznego rozwi\u0105zania, kt\u00f3re odda\u0142oby sprawiedliwo\u015b\u0107 wierno\u015bci starej Mszy \u015bw. By\u0142o to oczywiste. Je\u015bli chodzi o wycofanie si\u0119 z podpisu z\u0142o\u017conego 5 maja, to wbrew krytyce niekt\u00f3rych chc\u0119 wyja\u015bni\u0107, \u017ce abp Lefebvre nie by\u0142 przez nikogo naciskany w tej sprawie. To on sam podj\u0105\u0142 t\u0119 decyzj\u0119.<\/p>\r\n Jakim sposobem t\u0142umaczy\u0107 wi\u0119c fakt, \u017ce 5 maja 1988 r. podpisa\u0142 umow\u0119 ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105? W moim przekonaniu abp Lefebvre wiele osi\u0105gn\u0105\u0142 tym porozumieniem. W tym czasie nast\u0105pi\u0142o uznanie Bractwa i mo\u017cliwo\u015b\u0107 u\u017cytkowania wszystkich ksi\u0105g liturgicznych z 1962 r.<\/p>\r\n Nasz Za\u0142o\u017cyciel walczy\u0142 o to przez lata. Wszystkie jego podr\u00f3\u017ce do Rzymu i spotkania z w\u0142adzami rzymskimi mia\u0142y ten jeden cel. Doskonale zdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce w ferworze walki nie zawsze ma si\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 obserwowania jej i od \u015brodka, i z boku. W dniu, w kt\u00f3rym z\u0142o\u017cy\u0142 sw\u00f3j podpis, powiedzia\u0142 do mnie: \u201eNie wie ksi\u0105dz, jak wa\u017cny jest ten dokument!\u201d. Ale doda\u0142: \u201eNie wiem, czy dobrze robi\u0119, podpisuj\u0105c go\u201d. Prawdopodobnie w nocy z 5 na 6 maja modli\u0142 si\u0119 i zastanawia\u0142 nad konsekwencjami swojego podpisu i zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce \u2013 pomimo dobra, jakie osi\u0105gn\u0105\u0142 \u2013 nie uzyska\u0142 gwarancji przysz\u0142ych \u015bwi\u0119ce\u0144, a tym samym przysz\u0142o\u015bci Bractwa. Mia\u0142 racj\u0119, poniewa\u017c w kilka dni p\u00f3\u017aniej kard. Ratzinger mia\u0142 powiedzie\u0107 swoim wsp\u00f3\u0142pracownikom: \u201eWywin\u0105\u0142 si\u0119 nam\u201d (\u201eIl nous a \u00e9chapp\u00e9<\/em>\u201d).<\/p>\r\n W 1976 r. stan\u0105\u0142 Ksi\u0105dz na rozdro\u017cu. Niema\u0142o wsp\u00f3\u0142braci z pokolenia Ksi\u0119dza wybra\u0142o \u2013 z uwagi na pos\u0142usze\u0144stwo \u2013 novus ordo<\/em>. Co p\u00f3\u0142 wieku p\u00f3\u017aniej Ksi\u0105dz o tym my\u015bli?<\/strong><\/p>\r\n To prawda, \u017ce w historii Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015aw. Piusa X opu\u015bci\u0142o nas, z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w, niema\u0142o kleryk\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w. Wydaje mi si\u0119, \u017ce ci z nich, kt\u00f3rzy przeszli do diecezji i novus ordo<\/em>, w og\u00f3lnym rozrachunku nie s\u0105 zbyt szcz\u0119\u015bliwi. Z powodu swojej przesz\u0142o\u015bci cz\u0119stokro\u0107 bywaj\u0105 marginalizowani. Niegdy\u015b zaproponowa\u0142em jednemu z by\u0142ych wsp\u00f3\u0142braci, \u017ce odwiedz\u0119 go w jego parafii. Odpowiedzia\u0142 mi, \u017ce nie warto, bo jego wsp\u00f3\u0142bracia nie maj\u0105 ju\u017c wiary.<\/p>\r\n Wytrwanie w Bractwie nie oznacza, \u017ce wszystko jest proste, gdy\u017c ka\u017cdy cz\u0142owiek w taki czy inny spos\u00f3b musi nie\u015b\u0107 sw\u00f3j krzy\u017c.<\/p>\r\n Osobi\u015bcie nie \u017ca\u0142uj\u0119 decyzji podj\u0119tej przed pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioma laty; wr\u0119cz przeciwnie. Czuj\u0119 rado\u015b\u0107 z pracy na rzecz Tradycji, kt\u00f3ra nie jest niczym innym jak prac\u0105 na rzecz odnowy Ko\u015bcio\u0142a. Niekt\u00f3rzy oczekuj\u0105 ko\u0144ca kryzysu, \u017ceby mie\u0107 nadziej\u0119 na odnow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, ale ona dzieje si\u0119 ju\u017c na naszych oczach! Oto, co czyni od p\u00f3\u0142 wieku Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015aw. Piusa X.<\/p>\r\n Przez dat\u0119 swoich \u015bwi\u0119ce\u0144 \u2013 a jest Ksi\u0105dz kap\u0142anem katolickim od czterdziestu pi\u0119ciu lat \u2013 nale\u017cy Ksi\u0105dz do grona dziesi\u0119ciu kap\u0142an\u00f3w o najd\u0142u\u017cszym sta\u017cu, kt\u00f3rzy z urz\u0119du zajmuj\u0105 wa\u017cne miejsca w kapitule generalnej Bractwa. Jako cz\u0142onek kapitu\u0142y ma Ksi\u0105dz obowi\u0105zek sprawdzania, czy Bractwo sumiennie przestrzega statut\u00f3w i czy stara si\u0119 zachowa\u0107 ich ducha. Statuty napisane przez Arcybiskupa przestrzegaj\u0105 jasno, \u017ce \u201enale\u017cy uwa\u017ca\u0107, \u017ceby nie wprowadza\u0107 zmian i innowacji\u201d. Ale czy niekiedy korekta nie jest konieczna?<\/strong><\/p>\r\n W ci\u0105gu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu lat od za\u0142o\u017cenia i od czasu mojego w\u0142\u0105czenia si\u0119 w to dzie\u0142o, Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015awi\u0119tego Piusa X nie zmieni\u0142o swojego kursu, pozostaj\u0105c wierne duchowi swego Za\u0142o\u017cyciela. Oczywi\u015bcie, burze sro\u017cy\u0142y si\u0119 jeszcze za czas\u00f3w \u017cycia Arcybiskupa i po jego \u015bmierci. Nasz Za\u0142o\u017cyciel pragn\u0105\u0142, aby statuty nie ulega\u0142y zmianie co do ducha ani celu, w kwestiach wsp\u00f3lnotowych i podejmowanych dzie\u0142; natomiast przewidywa\u0142 zmiany w odniesieniu do kwestii administracyjnych, stosownie do rozwoju dzie\u0142a. To zupe\u0142nie zrozumia\u0142e: zarz\u0105dzanie setk\u0105 cz\u0142onk\u00f3w Bractwa to nie to samo, co opieka nad niemal tysi\u0105cem.<\/p>\r\n Ka\u017cdy z trzech prze\u0142o\u017conych generalnych, nast\u0119pc\u00f3w abp. Lefebvre\u2019a, mia\u0142 sw\u00f3j w\u0142asny spos\u00f3b sprawowania rz\u0105d\u00f3w, lecz ich duch pozostaje zawsze ten sam: chodzi o to, \u017ceby uczyni\u0107 wszystko, co jest mo\u017cliwe, aby cz\u0142onkowie Bractwa respektowali statuty i \u017cyli wed\u0142ug nich. Sercem Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015aw. Piusa X jest ofiara Mszy \u015bw., wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej dokonuje si\u0119 wszystko: u\u015bwi\u0119cenie kap\u0142an\u00f3w i wiernych. Pierwszym i najwa\u017cniejszym celem Bractwa jest i pozostaje formowanie katolickich kap\u0142an\u00f3w, st\u0105d te\u017c w naszym apostolacie seminaria maj\u0105 absolutne pierwsze\u0144stwo.<\/p>\r\n 29 czerwca 1976 r.,\u00a0podczas Ksi\u0119dza \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich, abp Lefebvre wyg\u0142osi\u0142 na kazaniu nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: \u201eWierzymy w Piotra, wierzymy w nast\u0119pc\u00f3w Piotra, ale tak, jak to bardzo s\u0142usznie powiedzia\u0142 papie\u017c Pius IX w swojej konstytucji dogmatycznej Pastor aeternus <\/em>z 18 lipca 1870 r.: papie\u017c nie po to otrzyma\u0142 dar Ducha \u015awi\u0119tego, aby g\u0142osi\u0107 nowe prawdy, ale po to, aby zachowa\u0107 nas w tej wierze, kt\u00f3ra zawsze obowi\u0105zywa\u0142a. Tak brzmi definicja papie\u017ca, kt\u00f3ra zosta\u0142a ustalona podczas I Soboru Watyka\u0144skiego przez papie\u017ca Piusa IX. Na tej podstawie jeste\u015bmy przekonani o tym, \u017ce w\u0142a\u015bnie zachowuj\u0105c t\u0119 tradycj\u0119 dajemy dow\u00f3d naszej mi\u0142o\u015bci, naszego podporz\u0105dkowania urz\u0119dowi i naszego pos\u0142usze\u0144stwa wobec nast\u0119pcy Piotra\u201d. Czy odnosi si\u0119 to r\u00f3wnie\u017c do obecnego pontyfikatu?<\/strong><\/p>\r\n Nauczanie Ko\u015bcio\u0142a si\u0119 nie zmienia, a nasz\u0105 si\u0142\u0105 jest wierno\u015b\u0107 \u201eMagisterium wszystkich czas\u00f3w\u201d, jak mawia\u0142 Arcybiskup. Nawet je\u015bli dzisiejszy kryzys w Ko\u015bciele mo\u017cna uzna\u0107 za najpowa\u017cniejszy, to nie jest on pierwszym. W historii Ko\u015bcio\u0142a mieli\u015bmy nie tylko \u015bwi\u0119tych papie\u017cy; niekt\u00f3rzy z nich wywo\u0142ywali nawet powa\u017cne skandale. Jest pewne, \u017ce obecny kryzys dotykaj\u0105cy papiestwo jest bardzo powa\u017cny, ale w \u017cadnym wypadku nie wyrzekamy si\u0119 tego, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze naucza\u0142 o wikariuszu Chrystusowym, a zw\u0142aszcza na I Soborze Watyka\u0144skim, kt\u00f3ry to, przyk\u0142adowo, okre\u015bli\u0142 warunki, w jakich papie\u017c m\u00f3wi ex cathedra<\/em> czyli nieomylnie.<\/p>\r\n Podobnie w kwestii pos\u0142usze\u0144stwa musimy dokona\u0107 stosownego rozr\u00f3\u017cnienia. Istniej\u0105 przypadki, w kt\u00f3rych trzeba by\u0107 bardziej pos\u0142usznym Bogu ni\u017c cz\u0142owiekowi. Mo\u017cna te\u017c zgrzeszy\u0107 przeciwko wspania\u0142ej cnocie pos\u0142usze\u0144stwa: przez zaniechanie albo przez nadmiar! Nale\u017cy to wszystko rozr\u00f3\u017cnia\u0107.<\/p>\r\n Pod\u0105\u017camy za papie\u017cem jako nast\u0119pc\u0105 Piotra i namiestnikiem Chrystusa, nie za\u015b \u201enast\u0119pc\u0105\u201d Chrystusa, jak to niegdy\u015b uj\u0105\u0142 o. Roger Tomasz Calmel (1914\u20131975). W\u0142adza papie\u017ca nie jest nieograniczona; jako wikariusz Chrystusa podlega on nauczaniu naszego Pana i je\u015bli naucza czego\u015b innego lub przeciwnego, nie naucza ju\u017c jako namiestnik Chrystusa, ale we w\u0142asnym imieniu, dlatego powinni\u015bmy nie tylko nie i\u015b\u0107 za nim, ale tak\u017ce stawia\u0107 mu op\u00f3r, gdy\u017c zagro\u017cona jest wiara. Ilekro\u0107 m\u00f3wimy o papie\u017cu jako nast\u0119pcy \u015bw. Piotra, oznacza to, \u017ce reprezentuje i musi przekaza\u0107 ca\u0142y autorytet nauczania Piotra i jego nast\u0119pc\u00f3w; autorytet nauczania, w kt\u00f3rym jest ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i w kt\u00f3rym nie mo\u017ce by\u0107 sprzeczno\u015bci. Jest to powierzony mu depozyt, kt\u00f3ry musi przekaza\u0107.<\/p>\r\n Jakich rad udzieli\u0142by Ksi\u0105dz m\u0142odym ludziom, kt\u00f3rzy pragn\u0119liby po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 Bogu przez kap\u0142a\u0144stwo lub \u017cycie zakonne?<\/strong><\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 potrzebuje kap\u0142an\u00f3w bardziej ni\u017c kiedykolwiek. Pole do dzia\u0142ania jest ogromne, nie brakuje pracy apostolskiej. Oddanie \u017cycia w s\u0142u\u017cbie Chrystusowi i Ko\u015bcio\u0142owi jest tym, co jest w stanie prawdziwie i w pe\u0142ni wype\u0142ni\u0107 katolickie serce. W obliczu trudnej sytuacji dusz jest rzecz\u0105 pewn\u0105, \u017ce Pan wzywa do swojej s\u0142u\u017cby usilniej ni\u017c kiedykolwiek.<\/p>\r\n W ci\u0105gu ponad czterdziestu lat mojego kap\u0142a\u0144stwa nigdy nie \u017ca\u0142owa\u0142em, \u017ce odpowiedzia\u0142em na Bo\u017ce wezwanie. Je\u015bli kap\u0142an mo\u017ce codziennie odprawia\u0107 Msz\u0119 \u015bw., to ma wszystko \u2013 i nie mo\u017ce o nic innego lub lepszego prosi\u0107.<\/p>\r\n