{"id":115903,"date":"2020-08-04T10:45:53","date_gmt":"2020-08-04T14:45:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=115903"},"modified":"2020-08-07T11:36:35","modified_gmt":"2020-08-07T15:36:35","slug":"tradycja-jedyne-lekarstwo-na-kryzys-w-kosciele-pawel-lisicki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=115903","title":{"rendered":"Tradycja. Jedyne lekarstwo na kryzys w Ko\u015bciele – Pawe\u0142 Lisicki<\/em>"},"content":{"rendered":"

Trudno, prawd\u0119 powiedziawszy, znale\u017a\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 r\u00f3wnie po\u017cyteczn\u0105, a zarazem r\u00f3wnie jasno napisan\u0105 jak ta, kt\u00f3rej autorem jest znany w\u0142oski historyk i publicysta, Roberto de Mattei. W obronie tradycji, bo o ni\u0105 tu chodzi, jest swoistym komentarzem autora do jego wcze\u015bniejszego dzie\u0142a Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Historia dot\u0105d nieopowiedziana. De Mattei, wielki znawca dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, pr\u00f3buje wyj\u015b\u0107 naprzeciw krytykom i odpowiedzie\u0107 na zarzuty, \u017ce zbyt surowo potraktowa\u0142 tak sam II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, jak i jego ojc\u00f3w. (\u2026)<\/strong><\/p>\r\n

Tekst jest obszernym fragmentem przedmowy Paw\u0142a Lisickiego do polskiego wydania ksi\u0105\u017cki <\/em><\/p>\r\n

\u201eW obronie Tradycji\u201d <\/em>– Roberto de Mattei – Wydawnictwo Key4 – <\/em><\/a><\/p>\r\n

Materia\u0142 w ca\u0142o\u015bci ukaza\u0142 si\u0119 na \u0142amach tygodnika \u201eDo Rzeczy\u201d.<\/em><\/p>\r\n

De Mattei pisze: \u201eCoraz bardziej celowe i pilne staje si\u0119 og\u0142oszenie nowego Syllabusa czy te\u017c nowego professio fidei, po\u0142\u0105czonego z pot\u0119pieniem wsp\u00f3\u0142czesnych b\u0142\u0119d\u00f3w. To jednak nie wystarczy. Konieczne jest, aby Najwy\u017cszy Pasterz egzekwowa\u0142, z ca\u0142\u0105 moc\u0105 i w pe\u0142nym zakresie, nie tylko swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 nauczania, lecz tak\u017ce w\u0142adz\u0119 rz\u0105dzenia, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em jest jego prymat jurysdykcyjny\u201d (s.\u201d\u2020182). I dodaje: \u201eJako zwykli wierni, cz\u0142onkowie Cia\u0142a Mistycznego, zwracamy si\u0119 do panuj\u0105cego obecnie Pasterza Pasterzy, b\u0142agaj\u0105c go, aby nie ucieka\u0142 przed wilkami<\/em> i aby utwierdza\u0142 nas w wierze, wype\u0142niaj\u0105c sw\u0105 misj\u0119 w spos\u00f3b kompletny\u201d. S\u0142owa te by\u0142y, mo\u017cna powiedzie\u0107, odpowiedzi\u0105 na wezwanie Benedykta XVI, kt\u00f3ry ju\u017c na pocz\u0105tku swego pontyfikatu w 2005 roku, wspomnia\u0142 o potrzebie poszukiwania hermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci. Mia\u0142aby ona w zamy\u015ble papie\u017ca, co si\u0119 tyczy rozumienia II Soboru Watyka\u0144skiego, zast\u0105pi\u0107 panuj\u0105c\u0105 przez lata hermeneutyk\u0119 zerwania. De Mattei napisa\u0142 W obronie Tradycji w roku 2011. Czy jego ko\u0144cowe wezwanie by\u0142o przejawem realizmu? Czy Benedykt XVI, w m\u0142odo\u015bci, jak sam wspomina\u0142, zwolennik nowo\u015bci i otwarcia, m\u00f3g\u0142 by\u0107 teraz autorem Syllabusa modernistycznych wypacze\u0144? Czas szybko przyni\u00f3s\u0142 odpowied\u017a.<\/p>\r\n

Dwa lata po publikacji ksi\u0105\u017cki profesora de Mattei, m\u00f3wi\u0105cy tyle o potrzebie hermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci Benedykt XVI dokona\u0142, na pocz\u0105tku og\u0142oszonego przez siebie samego \u201eRoku Wiary\u201d, abdykacji, zrywaj\u0105c z jednolit\u0105 i ci\u0105g\u0142\u0105 praktyk\u0105 sprawowania urz\u0119du przez papie\u017cy. W marcu 2020 roku, jego nast\u0119pca, Franciszek, zgodzi\u0142 si\u0119 na to, by w oficjalnym periodyku Stolicy Apostolskiej \u201eAnnuario Pontificio\u201d, okre\u015blenie \u201ewikariusz Chrystusa\u201d zosta\u0142o umieszczone w\u015br\u00f3d tytu\u0142\u00f3w historycznych, tak jakby sam ju\u017c nie wierzy\u0142 w swoj\u0105 w\u0142adz\u0119. Ten sam papie\u017c dokona\u0142 wcze\u015bniej szeregu posuni\u0119\u0107, kt\u00f3re wszystkie doskonale mo\u017cna opisa\u0107, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do \u201ehermeneutyki zerwania\u201d.<\/p>\r\n

Nowe podej\u015bcie do moralno\u015bci seksualnej, nowa nauka na temat kary \u015bmierci, nowe rozumienie roli innych religii, nowe rozumienie roli kap\u0142an\u00f3w. Nic lepiej nie pokazuje tej zmiany ni\u017c wsp\u00f3\u0142czesne komentarze w\u0142oskiego historyka. W grudniu 2019 roku de Mattei pisa\u0142: \u201eTeologia papie\u017ca Franciszka myli prawdy z b\u0142\u0119dami i tworzy bez\u0142adn\u0105 mieszanin\u0119, w kt\u00f3rej nic nie jest jasne, jednoznaczne i zdecydowane. Wszystko to wymyka si\u0119 ka\u017cdej pewnej definicji, a sprzeczno\u015b\u0107 wydaje si\u0119 by\u0107 dusz\u0105 my\u015blenia i j\u0119zyka papie\u017ca\u201d. Nie spos\u00f3b wyobrazi\u0107 sobie podobnych s\u0142\u00f3w w odniesieniu do Benedykta XVI lub jego poprzednik\u00f3w. A w marcu 2020 roku de Mattei poszed\u0142 jeszcze dalej: \u201eBenedykt XVI prawnie wyrzek\u0142 si\u0119 pe\u0142nomocnictwa Piotrowego, bez wyja\u015bnienia zasadnych motyw\u00f3w moralnych, kt\u00f3re mog\u0142yby rzuci\u0107 \u015bwiat\u0142o na ten skrajny akt. Papie\u017c Franciszek, ze swojej strony, prawnie zachowuje to pe\u0142nomocnictwo, ale nie sprawuje go, a nawet wydaje si\u0119, \u017ce chce pozbawi\u0107 sam siebie najwy\u017cszego tytu\u0142u, jakim dysponuje, to znaczy tytu\u0142u namiestnika Chrystusa, w najnowszym wydaniu rocznika papieskiego Annuario Pontificio<\/em> zapisanego jako tytu\u0142 historyczny, a nie konstytucyjny.<\/p>\r\n

O ile Benedykt XVI wyrzek\u0142 si\u0119 prawnego sprawowania wikariatu Chrystusa, to papie\u017c Franciszek niejako wyrzek\u0142 si\u0119 moralnego sprawowania swej misji. Zawieszenie uroczysto\u015bci religijnych na ca\u0142ym \u015bwiecie, dotkni\u0119tym koronawirusem, wydaje si\u0119 symbolicznym, ale zarazem rzeczywistym wyrazem bezprecedensowej sytuacji, w kt\u00f3rej opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca zabra\u0142a duszpasterzom tych w\u0142a\u015bnie ludzi, kt\u00f3rych porzucili\u201d. Przytaczam te ostatnie wypowiedzi, bo s\u0105 one bardzo znacz\u0105ce. Pokazuj\u0105, \u017ce projekt nazywany og\u00f3lnie \u201ehermeneutyk\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d zako\u0144czy\u0142 si\u0119 kompletnym fiaskiem. Swoistym przypiecz\u0119towaniem niech b\u0119dzie jeszcze jeden cytat z tekstu w\u0142oskiego historyka, opublikowanego w kwietniu 2020 roku. Pisze on, \u017ce \u201epapie\u017c Franciszek, zamiast promowa\u0107 nabo\u017ce\u0144stwo do Maryi, chce pozbawi\u0107 J\u0105 nale\u017cnych Jej tytu\u0142\u00f3w. 12 grudnia 2019 r. papie\u017c zanegowa\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 og\u0142oszenia nowego dogmatu maryjnego (jako Maryi Wsp\u00f3\u0142odkupicielki), o\u015bwiadczaj\u0105c: Kiedy m\u00f3wi si\u0119, \u017ce to lub tamto nale\u017cy og\u0142osi\u0107, albo \u017ce taki dogmat nale\u017cy ustanowi\u0107, nie popadajmy w g\u0142upot\u0119<\/em>. A 3 kwietnia 2020 roku powt\u00f3rzy\u0142, \u017ce Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna nie prosi\u0142a o to, by by\u0107 <\/em>quasi odkupicielk\u0105 czy wsp\u00f3\u0142odkupicielk\u0105. Nie. Jest tylko jeden Odkupiciel. [Ona jest] tylko uczennic\u0105 i Matk\u0105<\/em>\u201d.<\/p>\r\n

Trudno si\u0119 dziwi\u0107 tak gorzkim i mocnym s\u0142owom profesora de Mattei. W ksi\u0105\u017cce „W obronie Tradycji” wskazuje, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na ks.\u201d\u2020de Aldama, \u017ce nauka o Maryi jako Wsp\u00f3\u0142odkupicielce jest nauczana nieomylnie przez Ko\u015bci\u00f3\u0142. Faktycznie, jej zwolennikami by\u0142o wielu papie\u017cy i najwybitniejszych \u015bwi\u0119tych. Tymczasem papie\u017c Franciszek nazywa te pomys\u0142y g\u0142upot\u0105. Najwa\u017cniejsze pytanie jakie stawia de Mattei brzmi: czy w og\u00f3le zatem istnieje jaka\u015b niezmienna, zawsze taka sama nauka Ko\u015bcio\u0142a, czy te\u017c mamy do czynienia z pozorn\u0105 niezmienno\u015bci\u0105, a doktryna katolicka, podobnie jak ideologie polityczne czy spo\u0142eczne mog\u0105 dowolnie ewoluowa\u0107 pod naciskiem okoliczno\u015bci? Autor oczywi\u015bcie przyjmuje pierwsz\u0105 tez\u0119. Co zatem zrobi\u0107 ze wszystkimi przypadkami r\u00f3\u017cnych radykalnych zmian, kt\u00f3re dokonuj\u0105 si\u0119 w Ko\u015bciele od po\u0142owy lat 60.? Wsp\u00f3\u0142czesny katolicyzm od 2013 roku znajduje si\u0119 pod w\u0142adz\u0105 prawdziwego re\u017cimu zmiany i nowo\u015bci. Mo\u017cna by s\u0105dzi\u0107, \u017ce nie ma takiego aspektu wiary i doktryny katolickiej, kt\u00f3ry obecnie mo\u017cna uzna\u0107 za pewny i niewzruszony. Powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na natchnienia Ducha \u015awi\u0119tego papie\u017c Franciszek mo\u017ce, jak ju\u017c pokazywa\u0142, z dnia na dzie\u0144 zmieni\u0107 ca\u0142\u0105 dotychczasow\u0105 nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. Jakie lekarstwo proponuje na to ksi\u0105\u017cka W obronie Tradycji<\/em>? Mimo up\u0142ywu czasu, zawarte w niej rozwa\u017cania w niczym nie straci\u0142y na aktualno\u015bci.<\/p>\r\n

De Mattei celnie pokazuje korzenie kryzysu. Na pewno ani on, ani \u017caden inny badacz dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a nie m\u00f3g\u0142 przewidywa\u0107, \u017ce od 2013 roku papie\u017cem b\u0119dzie cz\u0142owiek, dla kt\u00f3rego Tradycja i przechowanie dziedzictwa nie b\u0119d\u0105 \u017cadn\u0105 pozytywn\u0105 warto\u015bci\u0105. Ale de Mattei doskonale opisa\u0142 posoborowy stan zamieszania i jego \u017ar\u00f3d\u0142a. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej kto\u015b taki jak Franciszek musia\u0142 wst\u0105pi\u0107 na tron papieski. Od chwili, kiedy to \u201ewraz z Lutrem i Kartezjuszem nawet do samego Ko\u015bcio\u0142a przenikn\u0105\u0142 rodzaj subiektywizmu\u201d, kiedy to \u201eznaczenie zacz\u0119to przywi\u0105zywa\u0107 nie do obiektywnej prawdy dotycz\u0105cej poznawanego przedmiotu, ale do dzia\u0142alno\u015bci podmiotu poznaj\u0105cego\u201d w Ko\u015bciele musia\u0142a zwyci\u0119\u017cy\u0107 arbitralno\u015b\u0107 woli i w\u0142adzy. Nad prawd\u0105 odnios\u0142a zwyci\u0119stwo wola mocy, wola samodzielnego, arbitralnego nazywania. \u201eMamy wi\u0119c do czynienia z hermeneutyk\u0105 podmiotu, typow\u0105 dla filozofii modernistycznej czy postmodernistycznej, w kt\u00f3rej poznaj\u0105cy podmiot posiada pierwsze\u0144stwo przed obiektywnymi faktami b\u0119d\u0105cymi przedmiotem poznania\u201d. Oznacza to, \u017ce wola jednostki ma pierwsze\u0144stwo przed obiektywn\u0105 prawd\u0105.<\/p>\r\n

Kiedy dochodzi do konfliktu mi\u0119dzy ni\u0105 a prawd\u0105, rozstrzyga prosty rozkaz zwierzchnika. Prawd\u0105 nie jest ju\u017c przekazany, niezmienny, nienaruszony depozyt, ale to, co za prawdziwe uznaje wola w\u0142adcy – papie\u017ca, biskup\u00f3w, teolog\u00f3w. \u201eTym, co powinno si\u0119 zrobi\u0107\u201d, pisze de Mattei, \u201ea czego niestety nie zrobiono z najbardziej kontrowersyjnymi dokumentami soboru, jest w\u0142a\u015bnie wykazanie ich zgodno\u015bci z Tradycj\u0105. Nie wystarczy jedynie stwierdzi\u0107, \u017ce tak jest\u201d. A dok\u0142adnie tak dzieje si\u0119 w Ko\u015bciele od soboru. Nie wykazuje si\u0119 zgodno\u015bci z Tradycj\u0105, ale stwierdza si\u0119, \u017ce ona wyst\u0119puje. Od pontyfikatu Jana XXIII tak czynili niestety kolejni papie\u017ce. Nie ma lepszego przyk\u0142adu takiego post\u0119powania, ni\u017c zmiana podej\u015bcia Franciszka do oceny moralnej dopuszczalno\u015bci kary \u015bmierci. Mimo, \u017ce przekonanie m\u00f3wi\u0105ce o tym, \u017ce pod pewnymi warunkami pa\u0144stwo mo\u017ce wykonywa\u0107 kar\u0119 \u015bmierci nale\u017cy do zwyczajnej nauki Ko\u015bcio\u0142a, papie\u017c og\u0142osi\u0142, \u017ce tak nie jest. A przewodnicz\u0105cy Kongregacji Nauki Wiary kardyna\u0142 Luis Francisco Ladaria stwierdzi\u0142, \u017ce zaprzeczenie tradycyjnej nauki jest jej rozwini\u0119ciem. To jest w\u0142a\u015bnie prawdziwy triumf woli. Stwierdza si\u0119, \u017ce \u201eA\u201d i \u201enie-A\u201d s\u0105 tym samym i tyle. Tymczasem, znowu s\u0142usznie zauwa\u017ca w\u0142oski historyk, \u201eMagisterium Ko\u015bcio\u0142a nie jest wyrazem arbitralnej woli papie\u017ca i biskup\u00f3w: zale\u017cy ono od \u017ar\u00f3de\u0142 Objawienia\u201d. Co jednak zrobi\u0107 w sytuacji, gdy papie\u017c lub biskupi odrzucaj\u0105 t\u0119 regu\u0142\u0119? Kiedy to stawiaj\u0105 si\u0119 w roli s\u0119dzi\u00f3w nad Tradycj\u0105, czyni\u0105c ze swego arbitralnego os\u0105du regu\u0142\u0119 wiary? To w\u0142a\u015bnie jest \u017ar\u00f3d\u0142em choroby dr\u0119cz\u0105cej Ko\u015bci\u00f3\u0142 od soboru. Cho\u0107 choroba ta ujawni\u0142a sie w spos\u00f3b tak ostry podczas pontyfikatu Franciszka, to jej pocz\u0105tki si\u0119gaj\u0105 co najmniej po\u0142owy lat 60. XX wieku.<\/p>\r\n

Powszechnie uwa\u017ca si\u0119, \u017ce jednym z najbardziej tradycyjnych dokument\u00f3w soboru by\u0142a konstytucja o liturgii Sacrosanctum concilium<\/em>. Wielu komentator\u00f3w do dzi\u015b twierdzi, \u017ce p\u00f3\u017aniejsza, dokonana przez Paw\u0142a VI reforma liturgii, pozostawa\u0142a z ni\u0105 w sprzeczno\u015bci. A jednak w artykule 50. Konstytucji czytamy: \u201ePorz\u0105dek Mszy nale\u017cy tak przerobi\u0107, aby wyra\u017aniej uwidoczni\u0107 w\u0142a\u015bciwe znaczenie i wzajemny zwi\u0105zek poszczeg\u00f3lnych cz\u0119\u015bci, a wiernym bardziej u\u0142atwi\u0107 pobo\u017cny i czynny udzia\u0142. W tym celu obrz\u0119dy nale\u017cy upro\u015bci\u0107, zachowuj\u0105c wiernie ich istot\u0119, nale\u017cy opu\u015bci\u0107 to, co z biegiem czasu sta\u0142o si\u0119 powt\u00f3rzeniem lub dodatkiem bez wi\u0119kszej korzy\u015bci. Natomiast pewne elementy, zatracone w ci\u0105gu wiek\u00f3w, nale\u017cy przywr\u00f3ci\u0107 stosownie do pierwotnej tradycji Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, o ile to b\u0119dzie po\u017cyteczne lub konieczne\u201d.<\/p>\r\n

Wystarczy wczyta\u0107 si\u0119 uwa\u017cnie w ten tekst, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107, \u017ce zdaniem autor\u00f3w porz\u0105dek mszy \u201enale\u017cy przerobi\u0107\u201d. Okazuje si\u0119, \u017ce znana im liturgia, ta, kt\u00f3ra jak na pocz\u0105tku mo\u017cna by\u0142o przeczyta\u0107 w tym samym dokumencie, \u201ejest szczytem, do kt\u00f3rego zmierza dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a, i jednocze\u015bnie jest \u017ar\u00f3d\u0142em, z kt\u00f3rego wyp\u0142ywa ca\u0142a jego moc\u201d, jednocze\u015bnie cierpi na brak wewn\u0119trznej sp\u00f3jno\u015bci i ma wci\u0105\u017c – po kilkunastu wiekach – nie wyra\u017ca wiary ca\u0142kiem jasno. R\u00f3wnie uderzaj\u0105ce jest to, \u017ce, zdaniem autor\u00f3w, Ko\u015bci\u00f3\u0142 dopu\u015bci\u0142, by jego naj\u015bwi\u0119tsza liturgia w miar\u0119 czasu nagromadzi\u0142a \u201epowt\u00f3rzenia lub dodatki bez wi\u0119kszej korzy\u015bci\u201d! Brzmi to do\u015b\u0107 surowo, nieprawda\u017c? Wyobra\u017amy sobie, \u017ce tak\u0105 ocen\u0119 na temat swojej pracy us\u0142ysza\u0142by architekt, ogrodnik albo nawet redaktor\u2026<\/p>\r\n

Ba, ale jak si\u0119 okazuje, Ko\u015bci\u00f3\u0142 przez wieki nie tylko \u0142\u0105czy\u0142 ze sob\u0105 fragmenty bez \u0142adu i sk\u0142adu, nie tylko gromadzi\u0142 w nadmiarze to, co zbyteczne, ale te\u017c \u201ezatraci\u0142 pewne elementy\u201d. Czy mo\u017cna sformu\u0142owa\u0107 wi\u0119kszy zarzut w stosunku do tych, co odpowiadaj\u0105 za naj\u015bwi\u0119tsze rytua\u0142y? Niech nikogo nie zwiedzie pozornie pe\u0142en szacunku ton i ogl\u0119dny j\u0119zyk; przekaz jest jasny i radykalny. Doskonale te\u017c pokazuje, kto tu wyst\u0119puje w roli s\u0119dziego i jak\u0105 sobie przypisuje w\u0142adz\u0119. Mimo \u017ce, wcze\u015bniej papie\u017ce przez wieki podkre\u015blali zbawienno\u015b\u0107, nieomylno\u015b\u0107, wspania\u0142o\u015b\u0107 i nienaruszalno\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tej liturgii, ocena ich dokona\u0144 jest, je\u015bli przyj\u0105\u0107 za dobr\u0105 monet\u0119 s\u0142owa autor\u00f3w Sacrosanctum concilium, bardzo krytyczna. Ten jeden artyku\u0142 klarownie pokazuje w jakiej roli wyst\u0105pili autorzy tekstu soborowego – uznali siebie nie za str\u00f3\u017c\u00f3w i stra\u017cnik\u00f3w Tradycji, ale za s\u0119dzi\u00f3w nad ni\u0105. Miar\u0105 sta\u0142o si\u0119 ich arbitralne rozumienie tego, co jest zbytecznym dodatkiem do liturgii, a co zosta\u0142o z niej zgubione. Miar\u0105 nie jest Tradycja, ale jej prywatne rozumienie i subiektywne pojmowanie przez grup\u0119 biskup\u00f3w i teolog\u00f3w w latach 60. Nie zamierzam tu dalej zajmowa\u0107 si\u0119 konkretnymi zmianami i reform\u0105 – wa\u017cne, \u017ce nawet w konstytucji stosunkowo zachowawczej wyra\u017anie s\u0142ycha\u0107 g\u0142os \u201esubiektywnego, pewnego siebie, arbitralnego Ja\u201d. W wielu fragmentach innych tekst\u00f3w s\u0142ycha\u0107 go jeszcze wyra\u017aniej.<\/p>\r\n

Ten sam arbitralny g\u0142os subiektywnej, pewnej siebie jednostki, przejawia si\u0119 w jeszcze wi\u0119kszej mierze w okresie po soborze w r\u00f3\u017cnych oficjalnych papieskich dokumentach. Oto inny przyk\u0142ad. Konstytucja Dei verbum (DV, 19) stwierdza: \u201e\u015awi\u0119ta Matka-Ko\u015bci\u00f3\u0142 silnie i bardzo stanowczo utrzymywa\u0142 i utrzymuje, \u017ce cztery wspomniane ewangelie, kt\u00f3rych historyczno\u015b\u0107 bez wahania stwierdza, podaj\u0105 wiernie to, co Jezus, Syn Bo\u017cy, \u017cyj\u0105c w\u015br\u00f3d ludzi, dla wiecznego ich zbawienia rzeczywi\u015bcie uczyni\u0142 i tego uczy\u0142 a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym zosta\u0142 wzi\u0119ty do nieba\u201d. Na poz\u00f3r sprawa jest jasna. Ko\u015bci\u00f3\u0142 bez wahania stwierdza \u201ehistoryczno\u015b\u0107 czterech ewangelii\u201d. Naucza te\u017c, \u017ce \u201ewiernie podaj\u0105 to, co Jezus [\u2026] rzeczywi\u015bcie uczyni\u0142 i tego, czego uczy\u0142\u201d. Teoretycznie mamy tu zatem potwierdzenie obiektywnego charakteru nauk Jezusa zapisanych w ewangeliach. Jak zatem zrozumie\u0107 to, \u017ce we wsp\u00f3\u0142czesnej teologii katolickiej ze \u015bwiec\u0105 mo\u017cna szuka\u0107 biblist\u00f3w, kt\u00f3rzy faktycznie owe twierdzenia dokumentu soborowego przyjmuj\u0105? Dlaczego zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 s\u0105dzi, \u017ce autorzy ewangelii nie tyle relacjonuj\u0105 to co m\u00f3wi\u0142 i czyni\u0142 sam Pan Jezus, ile kreuj\u0105 tre\u015b\u0107 wypowiedzi Pana Jezusa, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do p\u00f3\u017aniejszych spor\u00f3w i polemik wczesnych wsp\u00f3lnot chrze\u015bcija\u0144skich i Synagogi? W jaki spos\u00f3b od tego tekstu, tak pozornie obiektywnego i jasnego, doszli\u015bmy do sytuacji, w kt\u00f3rej \u0142atwiej znale\u017a\u0107 klasyczne stanowisko katolickie u konserwatywnych komentator\u00f3w protestanckich ni\u017c u biblist\u00f3w katolickich?<\/p>\r\n

Wszystko za spraw\u0105 jednego wtr\u0119tu: \u201edla wiecznego ich zbawienia\u201d. Skoro ewangelie przekaza\u0142y wiernie to co przekaza\u0142y \u201edla wiecznego zbawienia\u201d, to droga dla subiektywizmu zosta\u0142a otwarta. Miar\u0105 tego czy tekst ewangeliczny naprawd\u0119 przekazuje czyny i s\u0142owa Pana Jezusa czy te\u017c nie, jest to, czy \u00f3w tekst da si\u0119 wykorzysta\u0107 \u201edla wiecznego zbawienia\u201d. Kto dokonuje oceny? Poszczeg\u00f3lni katoliccy bibli\u015bci. To co przekazane, ju\u017c samo z siebie nie wi\u0105\u017ce. Zreszt\u0105, jak pokazuj\u0105 kolejne dokumenty r\u00f3\u017cnych watyka\u0144skich gremi\u00f3w, nawet one nie czuj\u0105 si\u0119 zwi\u0105zane \u201ehistoryczno\u015bci\u0105\u201d przekaz\u00f3w. \u201eEwangelie – g\u0142osi dokument Komisji ds. Kontakt\u00f3w Religijnych z Judaizmem napisany w 1985 roku – s\u0105 owocem d\u0142ugiej i skomplikowanej pracy redakcyjnej. [\u2026] Nie jest wi\u0119c wykluczone, \u017ce pewne wzmianki wrogie czy te\u017c nieprzychylne \u017bydom mia\u0142y za kontekst historyczny konflikty pomi\u0119dzy rodz\u0105cym si\u0119 Ko\u015bcio\u0142em a spo\u0142eczno\u015bci\u0105 \u017cydowsk\u0105. Niekt\u00f3re polemiki odzwierciedlaj\u0105 stan stosunk\u00f3w pomi\u0119dzy \u017cydami a chrze\u015bcijanami w okresie znacznie p\u00f3\u017aniejszym ni\u017c czasy Jezusa\u201d. W istocie takie rozumowanie sprawia, \u017ce regu\u0142\u0105 wiary przestaj\u0105 by\u0107 Pismo \u015awi\u0119te i Tradycja, a staje si\u0119 ni\u0105 arbitralna decyzja aktualnego Magisterium.<\/p>\r\n

Skoro punktem odniesienia nie s\u0105 przechowane w ewangeliach s\u0142owa Zbawiciela – nie wiemy co on naprawd\u0119 powiedzia\u0142, a co zosta\u0142o w\u0142o\u017cone w Jego usta przez ko\u015bcielnych autor\u00f3w z ko\u0144ca I w. po Chr. – znajdujemy si\u0119 w sytuacji bez wyj\u015bcia. Jedni egzegeci na przyk\u0142ad mog\u0105 uzna\u0107, \u017ce w ca\u0142o\u015bci nieprawdziwy jest dwudziesty trzeci rozdzia\u0142 Ewangelii \u015bw.\u201d\u2020Mateusza, bo jest niemo\u017cliwe, \u017ceby Pan Jezus tak ostro krytykowa\u0142 faryzeuszy. Inni b\u0119d\u0105 si\u0119 upiera\u0107, \u017ce czym\u015b nieprawdopodobnym s\u0105 s\u0142owa Zbawiciela z \u00f3smego rozdzia\u0142u Ewangelii \u015bw.\u201d\u2020Jana. Inni jeszcze b\u0119d\u0105 dowodzi\u0107, \u017ce fa\u0142szywy jest przekaz \u015bw.\u201d\u2020Marka, zgodnie z kt\u00f3rym ca\u0142y Sanhedryn wyda\u0142 Jezusa na \u015bmier\u0107. Nie ma prawdy i fa\u0142szu, s\u0105 tylko nieustanne, subiektywne interpretacje. Wi\u0119cej. Dzi\u0119ki takiemu podej\u015bciu mo\u017cna dowolnie czyta\u0107 mi\u0119dzy wierszami i tworzy\u0107 na nowo tak\u0105 posta\u0107 Pana Jezusa, jaka odpowiada wymogom obecnej ko\u015bcielnej polityki. Je\u015bli jej celem ma by\u0107 na przyk\u0142ad polepszenie stosunk\u00f3w z judaizmem i rozw\u00f3j dialogu, to zawsze mo\u017cna odkry\u0107, \u017ce faryzeusze byli przyjaci\u00f3\u0142mi Zbawiciela, a On w zasadzie by\u0142 ich uczniem. Ca\u0142kiem niedawno przeczyta\u0142em dzie\u0142o pewnego katolickiego profesora teologii z Barcelony, kt\u00f3ry jakby nigdy nic pisa\u0142 o\u2026 istnieniu jakiej\u015b mniejszo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w Sanhedrynu, kt\u00f3ra broni\u0142a Jezusa. (\u2026)<\/p>\r\n

Na obecne zamieszanie jest zatem tylko jedno lekarstwo – jasne wskazanie b\u0142\u0119d\u00f3w i ich wyra\u017ane pot\u0119pienie. Niezale\u017cnie od tego, kto je pope\u0142nia\u0142. \u201eCzy niekt\u00f3rzy papie\u017ce mog\u0105 by\u0107 – jak pisze historyk – ha\u0144b\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a<\/em> (Aleksander VI), zgubni dla Stolicy Rzymskiej<\/em> (Leon X) czy te\u017c wyrz\u0105dza\u0107 szkod\u0119 sprawie Ko\u015bcio\u0142a (Klemens VII)? Ludwig von Pastor nie waha si\u0119 u\u017cy\u0107 takich w\u0142a\u015bnie s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nie neguj\u0105 jednak zasady ubi Petrus ibi Ecclesia. Mi\u0142o\u015b\u0107 i szacunek dla instytucji nie oznacza bezwarunkowej aprobaty akt\u00f3w rz\u0105dzenia jej najwy\u017cszych prze\u0142o\u017conych. Stanowi\u0142oby to niesprawiedliwo\u015b\u0107 wobec prawdy, kt\u00f3rej oni s\u0105 najwy\u017cszymi wikariuszami\u201d (s.\u201d\u202094). W jeszcze wi\u0119kszym stopniu ni\u017c do politycznych akt\u00f3w papie\u017cy, odnosi si\u0119 to do sprawowania przez nich urz\u0119du obro\u0144c\u00f3w wiary. Je\u015bli, jak s\u0142usznie wskazuje de Mattei, g\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em obecnego kryzysu jest dominacja subiektywizmu, dostosowanie si\u0119 do \u015bwiata i kult cz\u0142owieka, to trudno nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce b\u0142\u0119dy te przenikn\u0119\u0142y do samej ko\u015bcielnej hierarchii. Prawdziwym lekarstwem mo\u017ce by\u0107 odwo\u0142anie si\u0119 do tego, co zawsze i wsz\u0119dzie takie samo – do Tradycji, kt\u00f3rej tak wielkim i skutecznym obro\u0144c\u0105 jest od lat Roberto de Mattei. Niekiedy na jej stra\u017cy stoi po prostu kierowany zmys\u0142em wiary og\u00f3\u0142 zwyk\u0142ych wiernych.<\/p>\r\n

Pawe\u0142 Lisicki<\/strong><\/em><\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

\u201eW obronie Tradycji\u201d, Roberto de Mattei, Wydawnictwo Key4<\/em><\/a><\/p>\r\n

\"\"<\/em><\/a> <\/strong><\/p>\r\n

Za: PoloniaChristiana – pch24.pl (2020-08-04)<\/a> – [Org. tytu\u0142: \u00abPawe\u0142 Lisicki: Tradycja. Jedyne lekarstwo na kryzys w Ko\u015bciele\u00bb]<\/p>\r\n

 <\/h4>\r\n
\r\n

 <\/h4>\r\n
\r\n

KOMENTARZ BIBU\u0141Y<\/em><\/strong>: Prof. Roberto de Mattei sam przeszed\u0142 pewn\u0105 drog\u0119, transformacj\u0119 i sta\u0142 si\u0119 bardziej realistycznie widz\u0105cym \u017ar\u00f3d\u0142a obecnego kryzysu w Ko\u015bciele, co jednak nast\u0105pi\u0142o dopiero po wielu latach gdy wierzy\u0142 w konieczno\u015b\u0107 „reformy” Soboru Watyka\u0144skiego II i ca\u0142y czas pozostaj\u0105c „przylepiony” do osoby i nauczania Jana Paw\u0142a II. Na szcz\u0119\u015bcie ma to ju\u017c poza sob\u0105. Niestety, analizy tego rodzaju ca\u0142y czas „pastwi\u0105” si\u0119 jedynie nad Franciszkiem-Bergoglio, a nawet dopuszczaj\u0105 krytyk\u0119 Benedykta XVI, lecz ca\u0142y czas szerokim \u0142ukiem omijaj\u0105 Jana Paw\u0142a II, ewentualnie p\u00f3\u0142g\u0119bkiem wspominaj\u0105 o jego kilku najbardziej obrzydliwych incydentach. A przecie\u017c Franciszek-Bergoglio nie pojawi\u0142 si\u0119 znik\u0105d, jest bowiem konsekwencj\u0105 swoich poprzednik\u00f3w<\/strong>. Gdy kilkana\u015bcie, czy kilkadziesi\u0105t lat temu obowi\u0105zywa\u0142a polityka ma\u0142ych kroczk\u00f3w, tak teraz, w czasach szybkich przemian obowiazuje ju\u017c marsz, kt\u00f3remu nadaje ton obecny Biskup Rzymu.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c nale\u017cy odrzuci\u0107 nauczanie Soboru Watyka\u0144skiego II – w ca\u0142o\u015bci! bo niemal ka\u017cde zdanie ka\u017cdego dokumentu mo\u017cna interpretowa\u0107 dowolnie, w zale\u017cno\u015bci od zastosowanej semantyki – oraz odrzuci\u0107 tzw. posoborowe nauczanie i ducha soborowego. A kto by\u0142 najwi\u0119kszym propagatorem SVII, kto nieustannie wt\u0142acza\u0142 ambiwalentne nauczanie soborowe, kto zerwa\u0142 z Tradycj\u0105 odrzucaj\u0105c Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 Wszech Czas\u00f3w, kto by\u0142 rewolucjonist\u0105, kt\u00f3ry na d\u0142ugo przed zadekretowaniem Novus Ordo<\/em> odprawia\u0142 obrzydliwe „msze kajakowe”? Tym rewolucjonist\u0105 by\u0142 ksi\u0105dz Karol Wojty\u0142a, a p\u00f3\u017aniej Jan Pawe\u0142 II.<\/p>\r\n

Krytykuj\u0105c ca\u0142y ten okres nale\u017cy bezwzgl\u0119dnie wskazywa\u0107 na destrukcyjn\u0105 rol\u0119 polskiego papie\u017ca. Kiedy\u015b, odk\u0142amana historia zakre\u015bli takie ko\u0142o, \u017ce ka\u017cdy Polak b\u0119dzie sie jego wstydzi\u0142.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

 <\/h4>\r\n
\r\n

 <\/h4>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Trudno, prawd\u0119 powiedziawszy, znale\u017a\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 r\u00f3wnie po\u017cyteczn\u0105, a zarazem r\u00f3wnie jasno napisan\u0105 jak ta, kt\u00f3rej autorem jest znany w\u0142oski historyk i publicysta, Roberto de Mattei. W obronie tradycji, bo o ni\u0105 tu chodzi, jest swoistym komentarzem autora do jego wcze\u015bniejszego dzie\u0142a Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Historia dot\u0105d nieopowiedziana. De Mattei, wielki znawca dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, pr\u00f3buje wyj\u015b\u0107 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,301,437,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/115903"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=115903"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/115903\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=115903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=115903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=115903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}