W 1969 r. studiowa\u0142em jeszcze biologi\u0119 w Pary\u017cu. Z powodu posoborowego kryzysu nie mog\u0142em wst\u0105pi\u0107 do \u017cadnego francuskiego seminarium. Kilka lat wcze\u015bniej pozna\u0142em opata Ludwika Coache (1920-1994), kt\u00f3ry w 1968 r. prowadzi\u0142 w swojej parafii Montjavoult wielk\u0105 procesj\u0119 na Bo\u017ce Cia\u0142o, wbrew zakazowi swojego biskupa.<\/p>\r\n
Temu dobremu pasterzowi, kt\u00f3ry kilka lat p\u00f3\u017aniej, w 1977 r., razem z ks. pra\u0142atem Ducaud-Bourget przywr\u00f3ci\u0142 tradycyjn\u0105 Msz\u0119 \u015bw. w ko\u015bciele St. Nicolas du Chardonnet w Pary\u017cu i kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 wa\u017cn\u0105 osobisto\u015bci\u0105 wiern\u0105 tradycyjnemu katolicyzmowi, wyjawi\u0142em moje pragnienie zostania kap\u0142anem. To on poleci\u0142 mi spowiednika, ks. \u0141ukasza Lef\u00c3\u00a8vre\u2019a (1895-1987), kt\u00f3ry w 1946 r. razem z ks. Wiktorem Berto (1900-1968) za\u0142o\u017cy\u0142 czasopismo \u201eLa Pens\u00c3\u00a9e Catholique\u201d (My\u015bl katolicka). Wszyscy ci ksi\u0119\u017ca studiowali razem w Seminarium Francuskim w Rzymie, na Via Santa Chiara.<\/p>\r\n
Ksi\u0105dz Lef\u00c3\u00a8vre, mimo podobnie brzmi\u0105cego nazwiska, nie by\u0142 spokrewniony z Arcybiskupem. Gdy mieszka\u0142em w domu moich rodzic\u00f3w w Pary\u017cu, spowiada\u0142em si\u0119 u niego. Opowiedzia\u0142 mi o abp. Lefebvrze, kt\u00f3rego wtedy jeszcze nie zna\u0142em. Potem odwiedzili\u015bmy go na paryskiej rue Lhomond w domu generalnym ojc\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3rego by\u0142 prze\u0142o\u017conym generalnym. Powiedzia\u0142 do mnie: \u201eTak, to dobrze, \u017ce pan chce zosta\u0107 ksi\u0119dzem, ale ja nie mam wolnej chwili. Musz\u0119 kierowa\u0107 pi\u0119cioma tysi\u0105cami zakonnik\u00f3w. Gdy znajd\u0119 woln\u0105 chwil\u0119, zwr\u00f3c\u0119 si\u0119 do pana.\u201d Min\u0119\u0142y dwa lata, kt\u00f3re po\u015bwi\u0119ci\u0142em na studia przyrodnicze. W 1969 r. dosta\u0142em od niego list.<\/p>\r\n
Jaka sytuacja sk\u0142oni\u0142a Arcybiskupa, aby rozpocz\u0105\u0107 [swoje dzie\u0142o] w szwajcarskim Fryburgu, a nie w Rzymie?<\/strong><\/p>\r\n Arcybiskup Lefebvre wcale nie chcia\u0142 \u201erozpoczyna\u0107\u201d. W tamtych latach wys\u0142a\u0142 oko\u0142o 20 m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn do Rzymu, do \u201eswojego\u201d seminarium Santa Chiara. Papieskie Seminarium Francuskie podlega\u0142o w\u0142a\u015bnie jemu jako prze\u0142o\u017conemu generalnemu duchaczy. W\u015br\u00f3d tych seminarzyst\u00f3w znajdowali si\u0119 dzisiejsi ksi\u0119\u017ca Pawe\u0142 Aulagnier i Jan Iwo Cottard, kt\u00f3rzy p\u00f3\u017aniej nale\u017celi do pierwszych cz\u0142onk\u00f3w Bractwa.<\/p>\r\n Lecz ci biedni seminarzy\u015bci w czasach posoborowych byli mocno prze\u015bladowani. Pewnego razu po tym, jak wyrazili \u017cyczenie, aby otrzyma\u0107 tonsur\u0119, zostali wezwani do rektora. Zaatakowa\u0142 ich: \u201eJeste\u015bcie tradycjonalistami, integrystami. Nigdy nie otrzymacie \u015bwi\u0119ce\u0144\u201d. Taka by\u0142a sytuacja w Rzymie!<\/p>\r\n Droga do \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich wydawa\u0142a si\u0119 zamkni\u0119ta, poszli zatem do abp. Lefebvre\u2019a, gdy ten zatrzyma\u0142 si\u0119 w Rzymie. Powiedzieli mu: \u201eProsz\u0119 co\u015b dla nas zrobi\u0107, jeste\u015bmy w kropce!\u201d.<\/p>\r\n Arcybiskup zastanawia\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas, czy nie otworzy\u0107 domu duchownego dla takich seminarzyst\u00f3w, gdzie\u015b w pobli\u017cu klasztoru. By\u0142 zaprzyja\u017aniony z opatem opactwa Fontgombault, ksi\u0119dzem o nazwisku Jan Roy (\u201d\u00a01978), kt\u00f3ry s\u0142yn\u0105\u0142 z chora\u0142u gregoria\u0144skiego. By\u0142y te\u017c inne pomys\u0142y.<\/p>\r\n Prowadzony przez dominikan\u00f3w Wydzia\u0142 Teologiczny Uniwersytetu we Fryburgu wydawa\u0142 si\u0119 odpowiedni. Seminarzy\u015bci mogliby zamieszka\u0107 u duchaczy i ucz\u0119szcza\u0107 na wyk\u0142ady na uniwersytecie. Prowincja\u0142 odes\u0142a\u0142 jednak m\u0142odych seminarzyst\u00f3w, zarzucaj\u0105c im, \u017ce nie chc\u0105 wsp\u00f3\u0142uczestniczy\u0107 we Mszy \u201epo francusku\u201d. Abp Lefebvre musia\u0142 szuka\u0107 czego\u015b innego. Jego pomys\u0142em by\u0142o znalezienie dla seminarzyst\u00f3w biskupa, kt\u00f3ry po solidnych studiach inkardynowa\u0142by ich i wy\u015bwi\u0119ci\u0142. On sam by\u0142 bardzo ostro\u017cny. By\u0142 przekonany o konieczno\u015bci kszta\u0142cenia \u015bwi\u0119tych ksi\u0119\u017cy, jednak obawia\u0142 si\u0119 niepowodzenia.<\/p>\r\n Kt\u00f3re osobisto\u015bci mia\u0142y wp\u0142yw na Arcybiskupa?<\/strong><\/p>\r\n Uniwersytet we Fryburgu wydawa\u0142 si\u0119 mu odpowiada\u0107. Powiedzia\u0142 sobie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce do nas: spr\u00f3bujmy z miejscowym biskupem we Fryburgu, Franciszkiem Charri\u00c3\u00a8re\u2019em (1893-1976); mo\u017ce przyjmie ich do swojego seminarium. Biskup Charri\u00c3\u00a8re przyj\u0105\u0142 go serdecznie. Obaj pra\u0142aci poznali si\u0119 w Senegalu. Biskup Charri\u00c3\u00a8re przyby\u0142 na po\u015bwi\u0119cenie \u015bwi\u0105tyni w Dakarze jako reprezentant hojnych katolik\u00f3w szwajcarskich, kt\u00f3rzy umo\u017cliwili jej wybudowanie. W rozmowie bp Charri\u00c3\u00a8re przypomnia\u0142, \u017ce nie tylko prowadzi\u0142 w\u00f3wczas d\u0142ug\u0105 ceremoni\u0119 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a, lecz tak\u017ce udzieli\u0142 sakramentu chrztu 50 osobom. W tym samym czasie abp Lefebvre oraz jeszcze inny biskup ochrzcili r\u00f3wnie\u017c ka\u017cdy po 50 os\u00f3b. \u201eBy\u0142em bardzo zm\u0119czony, za to przepe\u0142niony rado\u015bci\u0105\u201d – wspomina\u0142 bp Charri\u00c3\u00a8re.<\/p>\r\n Arcybiskup wy\u0142o\u017cy\u0142 przyczyn\u0119 swojej wizyty: \u201eMam m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy chc\u0105 zosta\u0107 kap\u0142anami. Czy mogliby studiowa\u0107 w seminarium Jego Ekscelencji i ucz\u0119szcza\u0107 na wyk\u0142ady do dominikan\u00f3w?\u201d. Biskup Charri\u00c3\u00a8re odm\u00f3wi\u0142: \u201eProsz\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 do Salesianum, interdiecezjalnego seminarium dla ksi\u0119\u017cy przy Uniwersytecie we Fryburgu\u201d.<\/p>\r\n Arcybiskup Lefebvre obejrza\u0142 sobie ten dom i stwierdzi\u0142, \u017ce nie jest tam przestrzegany regulamin. \u201eTutaj nie ma \u017cadnych regu\u0142, ten dom bardziej przypomina akademik ni\u017c seminarium!\u201d, powiedzia\u0142 rektor.<\/p>\r\n Arcybiskup by\u0142 zdruzgotany. Nied\u0142ugo potem spotka\u0142 si\u0119 we Fryburgu ze s\u0142ynnym francuskim historykiem Bernardem Fayem (1893-1978), kt\u00f3ry jako kierownik francuskiej Biblioteki Narodowej za zezwoleniem rz\u0105du Vichy starannie bada\u0142 archiwa maso\u0144skiego Wielkiego Wschodu Francji. To by\u0142 \u201egrzech \u015bmiertelny\u201d, za kt\u00f3ry biedny profesor zosta\u0142 skazany na roboty przymusowe. Na szcz\u0119\u015bcie uda\u0142o mu si\u0119 zbiec do Szwajcarii, gdzie \u017cy\u0142 na emigracji.<\/p>\r\n Ten starszy pan zaprosi\u0142 kilka znamienitych osobisto\u015bci: opata opactwa Hauterive ks. Bernarda Kaula, dominikanina Mari\u0119 Dominika Philippe\u2019a oraz urz\u0119dnika kantonalnego. Wszyscy ponaglali Arcybiskupa, aby sam wzi\u0105\u0142 w swoje r\u0119ce kszta\u0142cenie ksi\u0119\u017cy. Arcybiskup wskaza\u0142 na sw\u00f3j wiek. Mia\u0142 64 lata i w\u0142a\u015bnie ust\u0105pi\u0142 z urz\u0119du prze\u0142o\u017conego generalnego, mieszka\u0142 jako emeryt w Rzymie, gdzie zajmowa\u0142 si\u0119 opracowywaniem drobnych opinii dla Kongregacji Rozkrzewiania [Wiary] (obecnie Kongregacja ds. Ewangelizacji Narod\u00f3w – przyp. red. WTK).<\/p>\r\n \u201eZnajd\u0119 dobrego kap\u0142ana, kt\u00f3ry zaopiekuje si\u0119 klerykami.\u201d Lecz zebrane osoby tak bardzo nalega\u0142y na Arcybiskupa, \u017ce ten zdecydowa\u0142 ponownie uda\u0107 si\u0119 do biskupa miejsca. \u201eDos\u0142ownie zastawili na mnie sid\u0142a\u201d, opowiada\u0142. Je\u015bli bp Charri\u00c3\u00a8re si\u0119 zgodzi, b\u0119dzie to znak Opatrzno\u015bci Bo\u017cej. Nast\u0119pnego dnia, 6 czerwca 1969 r., biskup Charri\u00c3\u00a8re udzieli\u0142 pozwolenia, a nawet zach\u0119ty, \u017ceby otworzy\u0107 we Fryburgu konwikt dla przysz\u0142ych kleryk\u00f3w.<\/p>\r\n Jak konkretnie wygl\u0105da\u0142y pierwsze miesi\u0105ce tej ma\u0142ej wsp\u00f3lnoty we Fryburgu?<\/strong><\/p>\r\n My seminarzy\u015bci mieli\u015bmy wielu zamiejscowych go\u015bci, kt\u00f3rzy g\u0142osili dla nas kr\u00f3tkie wyk\u0142ady. Mog\u0119 wymieni\u0107 tylko kilka nazwisk: s\u0119dzia kantonalny Albert Vonlanthen, kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 nas w prawo cywilne kantonu, profesor Fay z wyk\u0142adami o masonerii, doje\u017cd\u017caj\u0105cy z Brukseli opat Edmund Wery, profesor gimnazjalny, kt\u00f3ry mia\u0142 bardzo dobre kontakty.<\/p>\r\n Przychodzi mi na my\u015bl r\u00f3wnie\u017c \u201e\u017cebrak-milioner\u201d Edgar Schorer. Ten potr\u00f3jny doktor filozofii, medycyny i nauk prawnych odziedziczy\u0142 wielki maj\u0105tek, \u017cy\u0142 jednak bardzo skromnie i ubogo w swoim domu. Wz\u00f3r umartwienia si\u0119. By\u0142 wielkim dobrodziejem misji. Micha\u0142 de Penfentenyo z Cit\u00c3\u00a9 Catholique<\/em> przychodzi\u0142, \u017ceby nas wspiera\u0107 na duchu. Ks. pra\u0142at Jan Rast, rektor bazyliki Matki Bo\u017cej Fryburskiej, zosta\u0142 naszym spowiednikiem. Podczas nieobecno\u015bci Arcybiskupa przychodzi\u0142 ks. Gerard des Lauriers OP i g\u0142osi\u0142 dla nas wyk\u0142ady z mariologii. Ojciec August Riviere CPCR r\u00f3wnie\u017c do nas przychodzi\u0142, odprawia\u0142 dla nas Msze \u015bw. i prowadzi\u0142 wyk\u0142ady o rekolekcjach ignacja\u0144skich. Wszystkie te osobisto\u015bci – wymieni\u0142em tylko kilka z nich – bardzo nas wspiera\u0142y.<\/p>\r\n Jakie szczeg\u00f3lne wspomnienia wi\u0105\u017ce Jego Ekscelencja z Arcybiskupem jako wzorem kap\u0142ana?<\/strong><\/p>\r\n Arcybiskup ka\u017cdego ranka odprawia\u0142 dla nas Msz\u0119 \u015bw. \u0179adnych niezwyk\u0142ych gest\u00f3w, nigdy nie by\u0142o niczego wbrew rubrykom. Dawa\u0142 nam dobry przyk\u0142ad prostoty i prawdziwej pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3ra nie polega na zewn\u0119trznej postawie, tylko na skromno\u015bci i prostocie.<\/p>\r\n Co wiecz\u00f3r robi\u0142 nam wyk\u0142ady o \u017cyciu duchowym. Jak powinni\u015bmy si\u0119 modli\u0107, jak mamy prowadzi\u0107 codzienne rozwa\u017cania. M\u00f3wi\u0142 o obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego w duszy, o dzia\u0142aniu chrztu, o konieczno\u015bci oddzielenia si\u0119 od \u015bwiata. M\u00f3wi\u0142 o czterech ranach grzechu pierworodnego i napomina\u0142 nas, \u017ceby\u015bmy prowadzili walk\u0119 duchow\u0105.<\/p>\r\n Arcybiskup Lefebvre by\u0142 bardzo prostym i skromnym cz\u0142owiekiem, \u0142agodnym, lecz r\u00f3wnie\u017c zdecydowanym. Na przyk\u0142ad jego nakaz: \u201emilczenie i \u017cadnych spotka\u0144 po komplecie\u201d. To obowi\u0105zywa\u0142o te\u017c tego wieczora, gdy telewizja przekazywa\u0142a relacj\u0119 o pierwszym l\u0105dowaniu na Ksi\u0119\u017cycu. Musz\u0119 wyzna\u0107, \u017ce wtedy go nie pos\u0142ucha\u0142em. [u\u015bmiech]<\/p>\r\n Jego Ekscelencja ukazuje w napisanej przez siebie biografii abp. Lefebvre\u2019a r\u00f3\u017cne czynniki, kt\u00f3re mia\u0142y wp\u0142yw na za\u0142o\u017cenie Bractwa. W pierwszej kolejno\u015bci by\u0142o to \u201emarzenie z Dakaru\u201d. Czy Ekscelencja mo\u017ce wyja\u015bni\u0107 \u201eintuicj\u0119\u201d Arcybiskupa?<\/strong><\/p>\r\n To marzenie (fr. r\u00c3\u00aave<\/em>) czy te\u017c widzenie mia\u0142o miejsce prawdopodobnie, je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119, w 1958 r., kiedy Arcybiskup w swojej katedrze w Dakarze kl\u0119cza\u0142 na Mszy \u015bw. w czasie podniesienia zatopiony w modlitwie. Nigdy nam o tym nie opowiada\u0142 i dopiero 8 grudnia 1989 r. tak napisa\u0142 w przedmowie do swojej Podr\u00f3\u017cy duchowej<\/em>, cytuj\u0119:<\/p>\r\n O ile Duch \u015awi\u0119ty pozwoli mi przela\u0107 na papier te duchowe rozwa\u017cania przed przyj\u0119ciem mnie, je\u015bli tak si\u0119 Bogu spodoba, na \u0142ono Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, zi\u015bci si\u0119 w ten spos\u00f3b marzenie, kt\u00f3re zrodzi\u0142o si\u0119 pewnego dnia w moim sercu w katedrze w Dakarze. Marzenie, by przekaza\u0107, wobec post\u0119puj\u0105cej degradacji idea\u0142u kap\u0142a\u0144skiego, katolickie kap\u0142a\u0144stwo naszego Pana Jezusa Chrystusa w ca\u0142ej jego doktrynalnej czysto\u015bci i misyjnej mi\u0142o\u015bci, takie, jakie nada\u0142 On swym aposto\u0142om i jakie Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski zawsze przekazywa\u0142, a\u017c do po\u0142owy XX wieku.<\/p>\r\n Jak m\u00f3g\u0142bym zrealizowa\u0107 to, co jawi\u0142o mi si\u0119 w\u00f3wczas jako jedyny spos\u00f3b na o\u017cywienie Ko\u015bcio\u0142a i chrze\u015bcija\u0144stwa? To by\u0142o jedynie marzenie, jednak rozumia\u0142em ju\u017c w\u00f3wczas potrzeb\u0119 nie tylko przekazywania autentycznego kap\u0142a\u0144stwa i sana doctrina <\/em>[\u2018zdrowej doktryny\u2019 – przyp. red. WTK] zaaprobowanej przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, ale r\u00f3wnie\u017c wznios\u0142ego i niezmiennego ducha katolickiego kap\u0142a\u0144stwa i ducha chrze\u015bcija\u0144skiego, nierozerwalnie zwi\u0105zanych z wielk\u0105 modlitw\u0105 naszego Pana, kt\u00f3r\u0105 na wieki wyra\u017ca Jego ofiara na krzy\u017cu.<\/p>\r\n Kap\u0142a\u0144ska prawda jest ca\u0142kowicie zale\u017cna od tej modlitwy – w\u0142a\u015bnie dlatego zawsze nie dawa\u0142o mi spokoju pragnienie przedstawienia \u015brodk\u00f3w prawdziwego kap\u0142a\u0144skiego u\u015bwi\u0119cenia wed\u0142ug fundamentalnych zasad doktryny katolickiej.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n Jak\u0105 rol\u0119 odegra\u0142o Ec\u00c3\u00b4ne w czasie przybyciu Jego Ekscelencji do Fryburga?<\/strong><\/p>\r\n W 1969 r. abp Lefebvre zna\u0142 Ec\u00c3\u00b4ne, po\u0142o\u017cone w kantonie Valais. Zwiedzi\u0142 ju\u017c budynek, kt\u00f3ry nabyli tam pobo\u017cni \u015bwieccy. Otoczenie tchn\u0119\u0142o spokojem, krajobraz by\u0142 koj\u0105cy. Widzia\u0142 to miejsce jednak raczej jako rodzaj nowicjatu, jako miejsce na rok duchowo\u015bci. Rok przygotowania duchowego powinien by\u0107 tym dla seminarzyst\u00f3w, czym dla zakonnika jest nowicjat.<\/p>\r\n Abp Lefebvre cierpia\u0142 z powodu braku przygotowania duchowego do studi\u00f3w teologicznych w Santa Chiara w Rzymie. Traktowa\u0142 rok nowicjatu u duchaczy, kt\u00f3ry sp\u0119dzi\u0142 jako m\u0142ody kap\u0142an w Orly, na po\u0142udnie od Pary\u017ca, jako wielk\u0105 \u0142ask\u0119.<\/p>\r\n Arcybiskup Lefebvre w 1962 r. zosta\u0142 wybrany na prze\u0142o\u017conego generalnego Zgromadzenia Ducha \u015awi\u0119tego, najwi\u0119kszego zakonu misyjnego licz\u0105cego ponad 5000 profes\u00f3w. Jakie dziedzictwo duchaczy Arcybiskup przeni\u00f3s\u0142 do Bractwa?<\/strong><\/p>\r\n Przez nowicjat – duchow\u0105 nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a i przygotowanie do trzech \u015blub\u00f3w zakonnych. Cnot\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa wed\u0142ug nauki \u015bw. Tomasza z Akwinu.<\/p>\r\n Ju\u017c wcze\u015bniejsze lata w Rzymie, sp\u0119dzone w seminarium duchownym na Via Santa Chiara pod kierownictwem ojc\u00f3w duchaczy o nazwiskach Le Floch, Voegtli i Haegy, przynios\u0142y Arcybiskupowi mi\u0142o\u015b\u0107 do liturgii, wstr\u0119t do liberalizmu i \u017carliwe przywi\u0105zanie do nauczania papie\u017cy. Ci profesorowie seminarium pokazali mu b\u0142\u0119dy epoki i zapalili go do idei spo\u0142ecznego kr\u00f3lestwa naszego Pana Jezusa Chrystusa. To wszystko bezpo\u015brednio \u0142\u0105czy si\u0119 z kap\u0142a\u0144stwem i ofiar\u0105 Mszy \u015bwi\u0119tej. Wp\u0142yw mia\u0142y r\u00f3wnie\u017c jego p\u00f3\u017aniejsze do\u015bwiadczenia jako misjonarza w Gabonie oraz jako biskupa misyjnego w Dakarze w Senegalu. By\u0142y to do\u015bwiadczenia nawracania pogan przez \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105, szczeg\u00f3lnie przez ofiar\u0119 Mszy \u015bw.<\/p>\r\n Lata 1965-1969 s\u0105 uj\u0119te w biografii za\u0142o\u017cyciela Bractwa autorstwa Jego Ekscelencji w rozdziale pod tytu\u0142em Karta oporu<\/em>. Jak\u0105 postaw\u0119 wobec II Soboru Watyka\u0144skiego prezentowa\u0142 abp Lefebvre, a od 1969 r. – wobec nowej Mszy? Czy jego stanowisko si\u0119 zmienia\u0142o?<\/strong><\/p>\r\n Jego pogl\u0105dy nie tyle zmienia\u0142y si\u0119, co dojrzewa\u0142y. Na przyk\u0142ad w odniesieniu do Mszy \u015bw. Pierwsze zmiany z 1965 r. pocz\u0105tkowo zaakceptowa\u0142, tak wi\u0119c jako prze\u0142o\u017cony generalny duchaczy zaordynowa\u0142, \u017ceby nowicjusze mieli Msz\u0119 \u201epo francusku\u201d tylko raz w tygodniu. Musia\u0142 si\u0119 z tym pogodzi\u0107, \u017ce wraz z soborem, ju\u017c przed wprowadzeniem nowej Mszy, o\u0142tarze zosta\u0142y odwr\u00f3cone i \u017ce znikn\u0119\u0142a \u0142acina. Jako prze\u0142o\u017cony generalny m\u00f3g\u0142 jedynie ustala\u0107 granice, lecz jako za\u0142o\u017cyciel Bractwa by\u0142 wolny.<\/p>\r\n Dobrze pami\u0119tam wigili\u0119 pierwszej niedzieli adwentu 1969 r.: abp Lefebvre powiedzia\u0142 nam: \u201eJutro przyjdzie nowa msza\u201d. I zapyta\u0142 nas: \u201eCo zrobimy?\u201d – jak gdyby sam nie wiedzia\u0142, co ma zrobi\u0107! Odpowiedzia\u0142: \u201eZachowamy star\u0105 msz\u0119, prawda?\u201d. My, wszyscy seminarzy\u015bci, zgodzili\u015bmy si\u0119, bo przecie\u017c dlatego tam byli\u015bmy.<\/p>\r\n W rzeczywisto\u015bci chodzi\u0142o w tym pytaniu nie tylko o Msz\u0119 \u015bw., lecz og\u00f3lnie o rewolucj\u0119, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a w sprzeczno\u015bci z ca\u0142\u0105 tradycj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Oczywi\u015bcie znaj\u0105 Pa\u0144stwo jego deklaracj\u0119 z listopada 1974 r.:<\/p>\r\n Ca\u0142ym sercem i ca\u0142\u0105 dusz\u0105 nale\u017cymy do Rzymu katolickiego, str\u00f3\u017ca wiary katolickiej oraz tradycji niezb\u0119dnych do jej zachowania, do wiecznego Rzymu, nauczyciela m\u0105dro\u015bci i prawdy. Odrzucamy natomiast i zawsze odrzucali\u015bmy p\u00f3j\u015bcie za Rzymem o tendencji neo-modernistycznej i neo-protestanckiej, kt\u00f3ra wyra\u017anie zaznaczy\u0142a si\u0119 podczas II Soboru Watyka\u0144skiego, a po soborze we wszystkich z niego wynikaj\u0105cych reformach.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n Postrzeganie sytuacji i poprzez to r\u00f3wnie\u017c nazwanie przyczyn stawa\u0142y si\u0119 coraz bardziej jasne dla Arcybiskupa i, dzi\u0119ki niemu, r\u00f3wnie\u017c dla wi\u0119kszo\u015bci \u00f3wczesnych seminarzyst\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n
\r\n
![\"\"](\"https:\/\/news.fsspx.pl\/wp-content\/uploads\/picture-gallery_bild01.jpg\")
<\/a><\/p>\r\n