{"id":112311,"date":"2020-03-02T10:28:23","date_gmt":"2020-03-02T15:28:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=112311"},"modified":"2020-03-06T10:21:32","modified_gmt":"2020-03-06T15:21:32","slug":"list-do-przyjaciol-i-dobroczyncow-nr-89-ks-dawid-pagliarani-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=112311","title":{"rendered":"List do Przyjaci\u00f3\u0142 i Dobroczy\u0144c\u00f3w nr 89 – ks. Dawid Pagliarani FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Drodzy Wierni, Przyjaciele i Dobroczy\u0144cy!<\/p>\r\n

Ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu pragn\u0105\u0142em podzieli\u0107 si\u0119 z Wami kilkoma refleksjami. Obecnie znajdujemy si\u0119 w okresie, w kt\u00f3rym przypadaj\u0105 dwie bardzo wa\u017cne rocznice. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat temu zosta\u0142a promulgowana nowa Msza, a wraz z ni\u0105 narzucono wiernym now\u0105 koncepcj\u0119 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, dostosowan\u0105 do tzw. wsp\u00f3\u0142czesnych wyzwa\u0144. Tak\u017ce w tym roku mija pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat od momentu za\u0142o\u017cenia Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015aw. Piusa X. Nie trzeba dodawa\u0107, i\u017c owe dwie rocznice s\u0105 ze sob\u0105 bardzo \u015bci\u015ble powi\u0105zane, jako \u017ce pierwsze z tych wydarze\u0144 wymaga\u0142o adekwatnej reakcji.<\/p>\r\n

I w\u0142a\u015bnie na ten temat chcia\u0142bym zabra\u0107 g\u0142os, aby przedstawi\u0107 kilka wniosk\u00f3w, wa\u017cnych dla nas szczeg\u00f3lnie dzi\u015b. Jednak najpierw chcia\u0142bym cofn\u0105\u0107 si\u0119 w czasie, poniewa\u017c \u00f3w konflikt, kt\u00f3ry ujawni\u0142 si\u0119 pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat temu, w rzeczywisto\u015bci rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 podczas publicznego \u017cycia Jezusa Chrystusa.<\/p>\r\n

Ju\u017c w chwili, gdy w Kafarnaum Zbawiciel po raz pierwszy zapowiedzia\u0142 aposto\u0142om oraz s\u0142uchaj\u0105cym Go rzeszom wielki dar Mszy i Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, niekt\u00f3rzy ludzie od\u0142\u0105czyli si\u0119 od Niego, podczas gdy inni przylgn\u0119li do\u0144 jeszcze silniej. Jest to bez w\u0105tpienia pewien paradoks, jednak to sama idea Eucharystii wywo\u0142a\u0142a pierwsz\u0105 \u201eschizm\u0119\u201d i r\u00f3wnocze\u015bnie popchn\u0119\u0142a aposto\u0142\u00f3w do zdecydowanego przylgni\u0119cia do osoby naszego Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\r\n

Oto jak \u015bw. Jan relacjonuje s\u0142owa Zbawiciela oraz reakcj\u0119 Jego s\u0142uchaczy: \u201eKto po\u017cywa cia\u0142o Moje, i pije krew Moj\u0105, we Mnie mieszka, a Ja w nim. Jako Mnie pos\u0142a\u0142 \u017cyj\u0105cy Ojciec, i Ja \u017cyj\u0119 dla Ojca; a kto Mnie po\u017cywa, i on \u017cy\u0107 b\u0119dzie dla Mnie. Ten jest chleb, kt\u00f3ry z nieba zst\u0105pi\u0142. Nie jak ojcowie wasi jedli mann\u0119, i pomarli. Kto po\u017cywa tego chleba, \u017cy\u0107 b\u0119dzie na wieki. To powiedzia\u0142 w synagodze, nauczaj\u0105c w Kafarnaum. Wielu wi\u0119c z uczni\u00f3w Jego us\u0142yszawszy, m\u00f3wili: Twarda jest ta mowa, i kt\u00f3\u017c jej s\u0142ucha\u0107 mo\u017ce? [\u2026] Odt\u0105d wielu uczni\u00f3w Jego wycofa\u0142o si\u0119, i ju\u017c z Nim nie chodzili\u201d (Jan 6, 57-61 i 67).<\/p>\r\n

Postarajmy si\u0119 odpowiedzie\u0107 na trzy pytania, kt\u00f3re wyp\u0142ywaj\u0105 niejako kolejno z siebie: Dlaczego \u017bydzi byli zgorszeni i czego w istocie nie chcieli zaakceptowa\u0107? Co odrzuca wsp\u00f3\u0142czesny chrze\u015bcijanin? Co musimy czyni\u0107, aby\u015bmy tak\u017ce i my nie popadli w ten sam, w istocie stary b\u0142\u0105d?<\/p>\r\n

* * *<\/p>\r\n

Ewangelie m\u00f3wi\u0105 nam, \u017ce \u017bydzi byli zgorszeni, poniewa\u017c nie potrafili zrozumie\u0107 jak Zbawiciel m\u00f3g\u0142by da\u0107 im swoje cia\u0142o jako pokarm. Jednak, zamiast wyja\u015bni\u0107 im to bardziej dog\u0142\u0119bnie, Chrystus Pan powt\u00f3rzy\u0142 t\u0119 prawd\u0119 jeszcze dobitniej, potwierdzaj\u0105c p\u00f3\u017aniej kilkukrotnie konieczno\u015b\u0107 spo\u017cywania Jego Cia\u0142a i picia Jego Krwi dla osi\u0105gni\u0119cia \u017cycia wiecznego. W rzeczywisto\u015bci tym, czego brakowa\u0142o \u017bydom, by\u0142a ufno\u015b\u0107 oraz gotowo\u015b\u0107 do pod\u0105\u017cenia drog\u0105 wskazan\u0105 przez Zbawiciela – i to pomimo dopiero co uczynionego przez Niego cudu (por. Jan 6, 5-14). M\u00f3wi\u0105c w skr\u00f3cie, brakowa\u0142o im wiary, dzi\u0119ki kt\u00f3rej Jego Ojciec Niebieski wprowadza dusze w tajemnic\u0119 zbawienia: \u201eA ta jest wola Ojca Mego, kt\u00f3ry Mi\u0119 pos\u0142a\u0142, \u017ceby ka\u017cdy, kt\u00f3ry widzi Syna, i wierzy we\u0144, mia\u0142 \u017cycie wieczne, a Ja go wskrzesz\u0119 w dzie\u0144 ostatni\u201d (Jan 6, 40). W ten spos\u00f3b \u017bydzi ju\u017c w\u00f3wczas odrzucili to, co w spos\u00f3b definitywny mieli odrzuci\u0107 rok p\u00f3\u017aniej – ofiar\u0119 krzy\u017ca, kt\u00f3rej kontynuacj\u0105 jest Msza i kt\u00f3rej owocem jest Naj\u015bwi\u0119tsza Eucharystia. Z g\u00f3ry odrzucili ekonomi\u0119 krzy\u017ca, kt\u00f3ra bez \u015bwiat\u0142a wiary staje si\u0119 niezrozumia\u0142a. Krzy\u017c b\u0119dzie dla nich zgorszeniem, podobnie jak zgorszy\u0142y ich s\u0142owa Zbawiciela, zapowiadaj\u0105ce ustanowienie Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii. Mamy tu w istocie do czynienia z dwoma przypadkami tego samego \u201ezgorszenia\u201d. Zaprawd\u0119, nie mo\u017cna kocha\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, je\u015bli nie kocha si\u0119 krzy\u017ca – i nie mo\u017cna kocha\u0107 krzy\u017ca, nie kochaj\u0105c Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii.<\/p>\r\n

* * *<\/p>\r\n

A co z kolei odrzuca wsp\u00f3\u0142czesny chrze\u015bcijanin? Tak\u017ce on odmawia zastosowania do siebie samego ekonomii krzy\u017ca. Odmawia w\u0142\u0105czenia si\u0119 w ofiar\u0119 naszego Pana Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ra jest odnawiana na o\u0142tarzu. Dzi\u015b, r\u00f3wnie\u017c dla niego, ta perspektywa jest \u017ar\u00f3d\u0142em zgorszenia. Nie rozumie, jak B\u00f3g m\u00f3g\u0142by od niego czego\u015b takiego wymaga\u0107, bowiem ju\u017c nie pojmuje, \u017ce B\u00f3g Ojciec m\u00f3g\u0142by prosi\u0107 swego jedynego Syna, aby umar\u0142 na krzy\u017cu. W konsekwencji diametralnie zmienia si\u0119 te\u017c jego koncepcja \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Nie akceptuje ju\u017c idei \u201edope\u0142niania tego, czego nie dostaje utrapieniom Chrystusowym\u201d (por. Kol 1, 24). St\u0105d te\u017c, stopniowo, miejsce ducha krzy\u017ca zajmuje duch tego \u015bwiata. Usilne pragnienie ujrzenia tryumfu krzy\u017ca ust\u0119puje u niego miejsca og\u00f3lnikowemu pragnieniu ujrzenia lepszego \u015bwiata, lepszych warunk\u00f3w \u017cycia, b\u0119d\u0105cych skutkiem dba\u0142o\u015bci o \u015brodowisko, a tak\u017ce lepszej ludzko\u015bci; przy czym nie pojmuje wyra\u017anie, jaki ma by\u0107 cel tego wszystkiego i dzi\u0119ki jakim \u015brodkom mia\u0142by zosta\u0107 osi\u0105gni\u0119ty. Tak wi\u0119c, przyjmuj\u0105c t\u0119 now\u0105 perspektyw\u0119, cechuj\u0105c\u0105 wsp\u00f3\u0142czesnego chrze\u015bcijanina, perspektyw\u0119, kt\u00f3ra jest w istocie bezsensowna i prowadzi do zoboj\u0119tnienia, ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142, z jego hierarchi\u0105 i wiernymi, traci swoj\u0105 racj\u0119 bytu, wkracza w powa\u017cny kryzys, a nast\u0119pnie rozpaczliwie stara si\u0119 wyznaczy\u0107 sobie now\u0105 misj\u0119 w \u015bwiecie, poniewa\u017c porzuci\u0142 swe w\u0142asne powo\u0142anie – poszukiwanie tryumfu krzy\u017ca poprzez krzy\u017c. W rezultacie, w tej nowej koncepcji Ko\u015bcio\u0142a oraz \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego nie ma ju\u017c miejsca dla Naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary Mszy, bowiem nie ma ju\u017c w niej miejsca dla krzy\u017ca. Konsekwentnie – Cia\u0142u i Krwi Jezusa Chrystusa, kt\u00f3re ludzie powinni spo\u017cywa\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne, nadaje si\u0119 nowe znaczenie. Nowa Msza to nie tylko nowy ryt, ale tak\u017ce ostateczny wyraz niewierno\u015bci wobec [drogi] krzy\u017ca, g\u0142oszonej przez samego Zbawiciela \u017bydom, a nast\u0119pnie przez aposto\u0142\u00f3w za\u0142o\u017conemu przez Niego Ko\u015bcio\u0142owi. Znajdujemy tu klucz do interpretacji ostatnich pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu lat historii Ko\u015bcio\u0142a, a tak\u017ce do zrozumienia przewa\u017caj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci b\u0142\u0119d\u00f3w, pojawiaj\u0105cych si\u0119 na przestrzeni ostatnich dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat.<\/p>\r\n

* * *<\/p>\r\n

Co wi\u0119c musimy czyni\u0107 w roku 2020, aby zachowa\u0107 ducha krzy\u017ca oraz bezwarunkow\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii? Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej, w taki czy inny spos\u00f3b staniemy w obliczu tej samej pokusy, kt\u00f3ra odepchn\u0119\u0142a \u017byd\u00f3w od Zbawiciela, a Chrystus Pan zada nam w\u00f3wczas to samo pytanie, jakie zada\u0142 aposto\u0142om: \u201eCzy i wy odej\u015b\u0107 chcecie?\u201d (Jan 6, 68). Co musimy czyni\u0107, aby\u015bmy zawsze mogli odpowiedzie\u0107 za \u015bwi\u0119tym Piotrem: \u201ePanie! Do kog\u00f3\u017c p\u00f3jdziemy? Ty masz s\u0142owa \u017cycia wiecznego. A my wierzymy i poznali\u015bmy, \u017ce\u015b Ty jest Chrystus, Syn Bo\u017cy\u201d (Jan 6, 69-70)?<\/p>\r\n

Odpowiedzi\u0105 na to fundamentalne pytanie jest prawdziwy udzia\u0142 w ofierze Mszy oraz \u017cycie skupione na Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii. Msza \u015bw. obdarza nasze dusze nowym \u017cyciem, pozwalaj\u0105c zanurzy\u0107 si\u0119 w tajemnicy krzy\u017ca i samemu w niej uczestniczy\u0107, nie tylko bior\u0105c udzia\u0142 w obrz\u0119dzie wyra\u017caj\u0105cym nasz\u0105 wiar\u0119 w ofiar\u0119, ale tak\u017ce osobi\u015bcie si\u0119 w ni\u0105 w\u0142\u0105czaj\u0105c, dzi\u0119ki czemu staje si\u0119 ona w spos\u00f3b doskona\u0142y nasz\u0105 ofiar\u0105, pozostaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie doskona\u0142\u0105 ofiar\u0105 Zbawiciela. Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten cel, aby ofiarowa\u0107 siebie samego wraz z Chrystusem, konieczne jest w szczeg\u00f3lno\u015bci szczere zaakceptowanie krzy\u017ca oraz wszystkich jego konsekwencji. Chodzi o oderwanie si\u0119 od wszystkiego, aby m\u00f3c prawdziwie ofiarowa\u0107 to wszystko \u201ez\u201d i \u201eprzez\u201d naszego Pana Jezusa Chrystusa: nasze ego, nasz\u0105 wol\u0119, nasze serce, nasze pragnienia, nasze ambicje, nasze uczucia\u2026 jednym s\u0142owem to, czym jeste\u015bmy i co posiadamy, nawet nasze niedoskona\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

Dopiero dzi\u0119ki spe\u0142nieniu tych warunk\u00f3w, kiedy Syn ofiaruje siebie Ojcu, my r\u00f3wnie\u017c jeste\u015bmy w Synu, albowiem krzy\u017c jednoczy nas z Nim i zespala nasz\u0105 wol\u0119 z Jego wol\u0105. Dzi\u0119ki temu mo\u017cemy zosta\u0107 ofiarowani Ojcu razem z Nim. Nie jeste\u015bmy w stanie prawdziwie ofiarowa\u0107 siebie Ojcu, je\u015bli nie pozostajemy zjednoczeni ze Zbawicielem. Jedynie dzi\u0119ki temu zjednoczeniu z Bo\u017c\u0105 \u017certw\u0105 ofiara z nas samych zyskuje wielk\u0105 warto\u015b\u0107. To za\u015b mo\u017ce zosta\u0107 osi\u0105gni\u0119te jedynie poprzez Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Ofiar\u0119 Mszy.<\/p>\r\n

Dopiero po z\u0142o\u017ceniu tego ca\u0142kowitego daru z nas samych, odnawianego podczas ka\u017cdej Mszy \u015bw., jeste\u015bmy w stanie przyj\u0105\u0107 w zamian to, co najwa\u017cniejsze – Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Eucharysti\u0119, owoc Naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary, w kt\u00f3rej Syn ofiaruje siebie samego i w kt\u00f3rej tak\u017ce my ofiarujemy si\u0119 w zjednoczeniu z Nim. Naj\u015bwi\u0119tsza Eucharystia oczyszcza nas, u\u015bwi\u0119ca, wzmaga odraz\u0119 do \u015bwiata – pod warunkiem, \u017ce my sami nie b\u0119dziemy wzdraga\u0107 si\u0119 przed radykalnym samoogo\u0142oceniem, b\u0119d\u0105cym warunkiem wst\u0119pnym tego przeobra\u017cenia. To w\u0142a\u015bnie jest Naj\u015bwi\u0119tsza Ofiara Mszy i z tego powodu musimy ka\u017cdego dnia odnajdywa\u0107 na nowo jej warto\u015b\u0107. Po tych pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu latach musimy odkrywa\u0107 coraz pe\u0142niej \u0142ask\u0119, jak\u0105 otrzymali\u015bmy i wci\u0105\u017c otrzymujemy poprzez Msz\u0119 wszech czas\u00f3w.<\/p>\r\n

Mo\u017ce si\u0119 to wydawa\u0107 paradoksem: z jednej strony Naj\u015bwi\u0119tsza Ofiara Mszy zawsze pozostaje dla nas obiektem walki, w kt\u00f3rej nie wolno nam cofa\u0107 si\u0119 przed najwi\u0119kszymi nawet wyrzeczeniami, z drugiej za\u015b strony przeobra\u017cenie, jakiego ona dokonuje w naszych duszach, przynosi nam niewymowny pok\u00f3j, kt\u00f3rego sprawc\u0105 mo\u017ce by\u0107 tylko nasz Pan Jezus Chrystus. Albowiem ten, kto przyjmuje Chrystusa Pana i \u017cyje poprzez Niego, stopniowo traci wszelkie inne pragnienia. Przede wszystkim nie obawia si\u0119 ju\u017c niczego utraci\u0107, w tym tak\u017ce swego w\u0142asnego \u017cycia. W konsekwencji w jego duszy nie pozostaje nic, co by\u0142oby sprzeczne z wol\u0105 Bo\u017c\u0105. St\u0105d w\u0142a\u015bnie niepok\u00f3j, b\u0119d\u0105cy skutkiem walki pomi\u0119dzy \u201estarym cz\u0142owiekiem\u201d a \u201enowym cz\u0142owiekiem\u201d, nie dotyka ju\u017c duszy przeobra\u017conej przez Msz\u0119 \u015bw. i Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Eucharysti\u0119. Taka dusza trwa w pokoju, kt\u00f3ry wlewa w ni\u0105 Komunia \u015bw.: \u201ePok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j M\u00f3j daj\u0119 wam; nie jako \u015bwiat daje, Ja wam daj\u0119\u201d (Jan 14, 27).<\/p>\r\n

Komunia \u015bw. r\u00f3wnie\u017c nas przeobra\u017ca, zw\u0142aszcza poprzez wi\u0119\u017a, jak\u0105 buduje pomi\u0119dzy nami a Zbawicielem: w istocie wszelka \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 oraz \u017cycie duchowe sprowadzaj\u0105 si\u0119 do tej \u015bcis\u0142ej jedno\u015bci z Nim, a wszystko, co nie ma na celu tej jedno\u015bci, jest jedynie strat\u0105 czasu. Ostatecznie jest to jedyna rzecz, jaka ma dla Niego znaczenie – i z tego w\u0142a\u015bnie powodu ustanowi\u0142 On sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142. Chrystus oczekuje tylko jednego: aby to zjednoczenie by\u0142o doskona\u0142e i mog\u0142o trwa\u0107 ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107: \u201eOjcze, kt\u00f3rych Mi da\u0142e\u015b, chc\u0119, aby gdzie Ja jestem, i oni byli ze Mn\u0105, aby ogl\u0105dali chwa\u0142\u0119 Moj\u0105, kt\u00f3r\u0105\u015b Mi da\u0142; albowiem umi\u0142owa\u0142e\u015b Mi\u0119 przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata\u201d (Jan, 17, 24).<\/p>\r\n

Zbawiciel poprzez Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Eucharysti\u0119 zaczyna ju\u017c obecnie budowa\u0107 t\u0119 wi\u0119\u017a i przygotowuje nas na wieczno\u015b\u0107. Naj\u015bwi\u0119tsza Eucharystia jest r\u0119kojmi\u0105 \u017cycia wiecznego oraz \u015brodkiem, dzi\u0119ki kt\u00f3remu zaczyna si\u0119 ono dla nas ju\u017c na ziemi. Ka\u017cdy, kto przyjmuje j\u0105 z w\u0142a\u015bciw\u0105 dyspozycj\u0105, dobrze zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce w Komunii \u015bw. s\u0105 ukryte ziarna \u017cycia wiecznego. To w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki Komunii \u015bw. wzrastamy w cnocie nadziei. Ka\u017cda Komunia \u015bw. zwi\u0119ksza w nas pragnienie \u017cycia wiecznego i coraz bardziej \u201ezakotwicza\u201d w niebie. Wieczno\u015b\u0107 jest w istocie komuni\u0105 z naszym umi\u0142owanym Zbawicielem; komuni\u0105, kt\u00f3ra nigdy si\u0119 nie sko\u0144czy, poniewa\u017c On wype\u0142ni nasze dusze w spos\u00f3b ca\u0142kowity i doskona\u0142y, b\u0119d\u0105c wszystkim we wszystkich. Wieczno\u015b\u0107 jest d\u0142ug\u0105 i nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 Wielkanoc\u0105, w kt\u00f3rej Jezus Chrystus po raz kolejny objawi sw\u0105 chwa\u0142\u0119, podobnie jak to uczyni\u0142 w dzie\u0144 swego zmartwychwstania – i zjednoczy nas ze swym w\u0142asnym szcz\u0119\u015bciem oraz chwa\u0142\u0105. Niemniej jednak owo po\u0142\u0105czenie naszych dusz z Jego szcz\u0119\u015bciem i chwa\u0142\u0105, cho\u0107 obecnie ukryte, rozpoczyna si\u0119 poprzez nasze zjednoczenie z Chrystusem utajonym w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii.<\/p>\r\n

Musimy wi\u0119c \u017cy\u0107, maj\u0105c to wszystko nieustannie w pami\u0119ci. Musimy by\u0107 przepojeni t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do Mszy \u015bw. i do Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii. Musimy przekazywa\u0107 t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 innym, zw\u0142aszcza m\u0142odym, poniewa\u017c bardzo cz\u0119sto staj\u0105 oni w obliczu dramatycznego wyboru pomi\u0119dzy Zbawicielem a \u015bwiatem. B\u0119d\u0105 przygotowani na wyb\u00f3r Chrystusa w stopniu, w jakim dostrzeg\u0105 u starszych bezwarunkow\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej nie mo\u017cna przekaza\u0107 poprzez samo tylko nauczanie doktryny, ale jako wz\u00f3r \u017cycia prawdziwie chrze\u015bcija\u0144skiego, ca\u0142kowicie ukierunkowanego na ten idea\u0142. Naj\u015bwi\u0119tsza Ofiara Mszy jest czym\u015b znacznie wi\u0119cej ni\u017c samym obrz\u0119dem, do kt\u00f3rego jeste\u015bmy przywi\u0105zani, jak nam zarzuca wielu niewierz\u0105cych. Msza \u015bw. jest naszym \u017cyciem, poniewa\u017c Jezus Chrystus jest naszym \u017cyciem! To w Nim pok\u0142adamy ca\u0142\u0105 nasz\u0105 nadziej\u0119. Mamy te\u017c pewno\u015b\u0107, \u017ce wszystko, czego od Niego oczekujemy, mo\u017cemy znale\u017a\u0107 ka\u017cdego dnia w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii: \u201eJam jest chleb \u017cycia; kto do Mnie przychodzi, \u0142akn\u0105\u0107 nie b\u0119dzie; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragn\u0105\u0107 nie b\u0119dzie\u201d (Jan 6, 35).<\/p>\r\n

W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b musimy nieustannie o\u017cywia\u0107 nasze dusze, aby pozosta\u0107 wiernymi duchowi krzy\u017ca, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnocze\u015bnie duchem pokuty i rado\u015bci, umartwienia i \u017cycia, pogardy dla \u015bwiata i mi\u0142o\u015bci do Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii. W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b musimy przygotowywa\u0107 si\u0119 do naszej Wielkanocy: zar\u00f3wno tej, kt\u00f3r\u0105 b\u0119dziemy obchodzi\u0107 za kilka tygodni, jak i tej, kt\u00f3r\u0105 b\u0119dziemy \u015bwi\u0119towa\u0107 w wieczno\u015bci.
\r\nNiech Wam wszystkim B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awi!<\/p>\r\n

Menzingen, 1 marca 2020 r., w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu<\/p>\r\n

Don Davide Pagliarani<\/em><\/strong>
\r\nSuperior General<\/p>\r\n

\r\n

\u0179r\u00f3d\u0142o<\/strong><\/p>\r\n