{"id":11030,"date":"2009-07-03T19:06:12","date_gmt":"2009-07-04T00:06:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=11030"},"modified":"2009-07-03T20:56:47","modified_gmt":"2009-07-04T01:56:47","slug":"problemy-%e2%80%9ehermeneutyki-ciaglosci%e2%80%9d-cz-ii-john-vennari","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=11030","title":{"rendered":"Problemy \u201ehermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci” (cz. II) – John Vennari<\/em>"},"content":{"rendered":"

\u015awi\u0119te Oficjum ostrzega\u0142o w 1949 r.:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Musz\u0105 si\u0119 oni wystrzega\u0107 tego, co nazywa si\u0119 obecnie \u00abirenizmem\u00bb w kwestii zasad katolickich, czy to dogmat\u00f3w, czy prawd z nimi zwi\u0105zanych, w procesie bada\u0144 por\u00f3wnawczych, jak r\u00f3wnie\u017c z\u0142udnego pragnienia osi\u0105gni\u0119cia pewnego post\u0119pu, asymilacji i zbli\u017cenia pomi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi wyznaniami, redukuj\u0105cego i dostosowuj\u0105cego te prawdy do heterodoksyjnego nauczania [w taki spos\u00f3b], \u017ce zagra\u017ca\u0142oby to czysto\u015bci doktryny katolickiej lub te\u017c przes\u0142ania\u0142o jej prawdziwe znaczenie.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Jak wyja\u015bnia o. Hanahoe, nie dosz\u0142oby do tych wszystkich aberracji, gdyby przestrzegano wspomnianej wy\u017cej zasady priorytetu: to katolicka eklezjologia musi rz\u0105dzi\u0107 ekumenizmem, a nie na odwr\u00f3t.<\/p>\r\n\r\n

Przyjrzyjmy si\u0119 teraz, w jaki spos\u00f3b II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski odszed\u0142 od tego priorytetu.<\/p>\r\n\r\n

Po pierwsze wiemy, \u017ce Jan XXIII chcia\u0142, by dokumenty Vaticanum II<\/em> mia\u0142y wymiar ekumeniczny1<\/a>. Dlatego w\u0142a\u015bnie modernistyczni autorzy projekt\u00f3w tekst\u00f3w soborowych nie chcieli u\u017cy\u0107 przytoczonej wy\u017cej definicji Ko\u015bcio\u0142a autorstwa \u015bw. Roberta Bellarmina. Jak pisa\u0142 w 1966 r. ks. J\u00f3zef Ratzinger – przyznaj\u0105c racj\u0119 liberalnym teologom – definicja Bellarmina by\u0142a zbyt w\u0105ska (wyra\u017ca\u0142 nawet ubolewanie, \u017ce termin \u201ecz\u0142onkowie\u201d Ko\u015bcio\u0142a m\u00f3g\u0142by odnosi\u0107 si\u0119 w takim przypadku jedynie do katolik\u00f3w)2<\/a>. Sob\u00f3r nie potwierdzi\u0142 wi\u0119c prawdziwej definicji Ko\u015bcio\u0142a, poniewa\u017c nie pasowa\u0142a do nowego, ekumenicznego programu.<\/p>\r\n\r\n

Z czym wi\u0119c mamy do czynienia? Z odwrotno\u015bci\u0105 tego, czego domaga\u0142 si\u0119 o. Hanahoe! Widzimy, \u017ce ekumenizm zacz\u0105\u0142 rz\u0105dzi\u0107 eklezjologi\u0105.<\/p>\r\n\r\n

To samo mo\u017cemy dostrzec w nowej definicji Ko\u015bcio\u0142a, zawartej w Lumen gentium<\/em> \u00a7 8. Autorzy dokument\u00f3w soborowych nie powt\u00f3rzyli bowiem definicji Piusa XII, kt\u00f3ry pisa\u0142, \u017ce Ko\u015bcio\u0142em Chrystusowym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki (tak napisano w pierwotnym schemacie autorstwa kard. Ottavianiego), u\u017cyli natomiast sformu\u0142owania, \u017ce \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy trwa w Ko\u015bciele katolickim\u201d, co wywo\u0142a\u0142o wiele zamieszania, poniewa\u017c implikowa\u0142o, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest w istocie czym\u015b szerszym ni\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i w jaki\u015b spos\u00f3b obejmuje inne denominacje.<\/p>\r\n\r\n

Istot\u0119 nowej definicji doskonale odda\u0142 o. Edward Schillebeeckx OP, kt\u00f3ry wywar\u0142 znacz\u0105cy wp\u0142yw na kierunek prac soboru. Jak pisa\u0142: \u201ePodczas II Soboru Watyka\u0144skiego Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymskokatolicki oficjalnie zrzek\u0142 si\u0119 monopolu na religi\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105\u201d3<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Podobnie jezuita Avery Dulles, w 2001 r. wyniesiony do godno\u015bci kardynalskiej przez Jana Paw\u0142a II, pisa\u0142:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa Chrystusa nie jest identyczny wy\u0142\u0105cznie z Ko\u015bcio\u0142em katolickim. Rzeczywi\u015bcie wydaje si\u0119 on trwa\u0107 w rzymskim katolicyzmie, jest jednak r\u00f3wnie\u017c obecny na r\u00f3\u017cny spos\u00f3b i w r\u00f3\u017cnym stopniu w innych wsp\u00f3lnotach chrze\u015bcija\u0144skich w takim zakresie, w jakim wierne s\u0105 one temu, co zapocz\u0105tkowa\u0142 B\u00f3g w Jezusie i pos\u0142uszne natchnieniom Ducha Chrystusowego4<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Widzimy wi\u0119c, jak prorocze by\u0142y s\u0142owa o. Hanahoe. Jeszcze przed rozpocz\u0119ciem soboru powiedzia\u0142, \u017ce katolicka eklezjologia powinna rz\u0105dzi\u0107 ekumenizmem, a nie odwrotnie, inaczej sko\u0144czy si\u0119 to r\u00f3\u017cnego rodzaju wynaturzeniami. Z takim zachwianiem priorytetu mieli\u015bmy do czynienia w\u0142a\u015bnie na II Soborze Watyka\u0144skim. Skutkiem tego jest nowa eklezjologia, sugeruj\u0105ca, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest szerszy ni\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki, eklezjologia obca prawdziwej eklezjologii katolickiej. Jest to nowa eklezjologia, stworzona na potrzeby fa\u0142szywego bo\u017cka ekumenizmu.<\/p>\r\n\r\n

Kolejn\u0105 aberracj\u0105, b\u0119d\u0105c\u0105 skutkiem odrzucenia tego priorytetu, jest nowa Msza, stworzona przy wsp\u00f3\u0142pracy sze\u015bciu protestanckich pastor\u00f3w. Nie zosta\u0142a skonstruowana w ten spos\u00f3b, by stanowi\u0107 jasny wyraz wiary katolickiej ani by odda\u0107 Bogu cze\u015b\u0107 w taki spos\u00f3b, jaki si\u0119 Mu nale\u017cy. Powsta\u0142a jako akt kapitulacji wobec protestantyzmu, ze wzgl\u0119du na wymogi nowego ekumenizmu.<\/p>\r\n\r\n

Architekt nowej Mszy, abp Hannibal Bugnini, przyznawa\u0142 to otwarcie:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Musimy usun\u0105\u0107 z naszych katolickich modlitw i z katolickiej liturgii wszystko, co mog\u0142oby stanowi\u0107 nawet cie\u0144 przeszkody dla naszych braci od\u0142\u0105czonych, czyli dla protestant\u00f3w5<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Podobnie Jan Guitton, bliski przyjaciel i zaufany Paw\u0142a VI, potwierdzi\u0142, \u017ce bezpo\u015brednim celem papie\u017ca by\u0142a protestantyzacja liturgii. W wywiadzie radiowym z 1990 r. powiedzia\u0142:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Intencj\u0105 Paw\u0142a VI w sprawach liturgicznych, w sprawie, jak si\u0119 m\u00f3wi og\u00f3lnie, Mszy, by\u0142a taka reforma liturgii katolickiej, aby by\u0142a tak bardzo, jak to mo\u017cliwe, zbli\u017cona do liturgii protestanckiej. (…) Pawe\u0142 VI uczyni\u0142 to, aby zbli\u017cy\u0107 tak silnie jak to mo\u017cliwe Msz\u0119 do protestanckiej Wieczerzy Pa\u0144skiej. (…) Widzimy u Paw\u0142a VI ekumeniczn\u0105 intencj\u0119 wyrzucenia wszystkiego lub przynajmniej skorygowania wszystkiego, co jest zbyt katolickie, ze Mszy oraz zbli\u017cenia jej, powt\u00f3rz\u0119 to raz jeszcze, tak silnie jak to mo\u017cliwe do liturgii kalwi\u0144skiej6<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Staje si\u0119 wi\u0119c oczywiste, \u017ce nie tylko eklezjologia zmieni\u0142a si\u0119 ze wzgl\u0119du na ekumenizm, ale r\u00f3wnie\u017c sama Msza zosta\u0142a zmieniona ze wzgl\u0119du na ten nowy trend. To ekumenizm rz\u0105dzi obecnie eklezjologi\u0105 oraz liturgi\u0105 – dok\u0142adnie ten b\u0142\u0105d pi\u0119tnowa\u0142 o. Hanahoe w 1962 r.! A przecie\u017c by\u0142 on doradc\u0105 Sekretariatu ds. Jedno\u015bci Chrze\u015bcijan kierowanego przez kard. Be\u0119, co oznacza, \u017ce musia\u0142 przekaza\u0107 mu swe uwagi – kardyna\u0142 jednak je zlekcewa\u017cy\u0142.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Kwestia metody<\/h2>\r\n\r\n\r\n

Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce kiedy po raz pierwszy przeczyta\u0142em rozdzia\u0142 o. Hanahoe po\u015bwi\u0119cony metodzie, wyda\u0142em z siebie okrzyk rado\u015bci. Przez ponad 10 lat twierdzi\u0142em, \u017ce jeden z g\u0142\u00f3wnych problem\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnego ekumenizmu polega na tym, i\u017c przyw\u00f3dcy Ko\u015bcio\u0142a nigdy nie m\u00f3wi\u0105 nam, jaki jest jego ostateczny cel. Nigdy nie precyzuj\u0105, jak ma wygl\u0105da\u0107 ostateczna jedno\u015b\u0107 ekumeniczna. A jest tak dlatego, \u017ce przyj\u0119li protestanck\u0105 koncepcj\u0119 ekumenizmu. Nie wspominaj\u0105 nigdy, \u017ce celem wszelkich wysi\u0142k\u00f3w ekumenicznych musi by\u0107 nawr\u00f3cenie niekatolik\u00f3w do jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a. Zamiast tego wydaj\u0105 si\u0119 odbywa\u0107 now\u0105 ekumeniczn\u0105 podr\u00f3\u017c bez jakiejkolwiek jasnej koncepcji na temat ostatecznego jej celu.<\/p>\r\n\r\n

Ucieszy\u0142em si\u0119 wi\u0119c niezmiernie, kiedy odkry\u0142em, \u017ce o. Hanahoe ubolewa\u0142 nad tym ju\u017c na pocz\u0105tku lat 60. Jego artyku\u0142, jak ju\u017c pisa\u0142em, zosta\u0142 opublikowany pod koniec 1962 r., co oznacza, \u017ce poczyni\u0142 te spostrze\u017cenia bezpo\u015brednio przed rozpocz\u0119ciem II Soboru Watyka\u0144skiego. Pisa\u0142 o \u201esprzeczno\u015bciach w metodologii wsp\u00f3\u0142czesnego ekumenizmu\u201d, o dw\u00f3ch podej\u015bciach do ekumenizmu, o dw\u00f3ch metodach, katolickiej i protestanckiej:<\/p>\r\n\r\n\r\n

S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 w oparciu o za\u0142o\u017cenie, \u017ce okre\u015blona przez Boga jedno\u015b\u0107 ju\u017c obecnie jest rzeczywisto\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy dzieli\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z tymi, kt\u00f3rzy jej nie posiadaj\u0105. Inaczej m\u00f3wi\u0105c: cel jest \u015bci\u015ble okre\u015blony i ca\u0142a idea polega na udzielaniu pomocy tym, kt\u00f3rzy jedno\u015bci tej jeszcze nie osi\u0105gn\u0119li.<\/p>\r\n\r\n

S\u0105 r\u00f3wnie\u017c tacy kt\u00f3rzy, nie neguj\u0105c otwarcie celu, rozmy\u015blnie sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, jakby by\u0142 on nieokre\u015blony, a \u00abjedno\u015b\u0107\u00bb wyobra\u017caj\u0105 sobie jako ostateczny cel, do kt\u00f3rego powinni d\u0105\u017cy\u0107 wszyscy, do tej pory mi\u0119dzy sob\u0105 podzieleni. Nie odwa\u017caj\u0105 si\u0119 oni jednak przedstawia\u0107 prawdziwej natury tej przysz\u0142ej \u201ejedno\u015bci\u201d.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Jak wyja\u015bnia O. Hanahoe, prawdziwy katolicki ekumenista nigdy nie przyj\u0105\u0142by drugiej z wymienionych postaw. To niemo\u017cliwe, by jakikolwiek katolik przyj\u0105\u0142 stanowisko protestanckie. Jak pisze:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Idea pomocy braciom od\u0142\u0105czonym w odnalezieniu celu ju\u017c ustanowionego przez Boga zast\u0119powana jest przez wzajemn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w poszukiwaniu wsp\u00f3lnego celu, kt\u00f3ry jak dot\u0105d nie zosta\u0142 sprecyzowany7<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Obowi\u0105zkiem katolika nie jest poszukiwanie jedno\u015bci, w istocie nie wolno mu nawet u\u017cywa\u0107 takiej terminologii, gdy\u017c posiada on ju\u017c \u201edan\u0105 przez Boga jedno\u015b\u0107\u201d, kt\u00f3r\u0105 powinien dzieli\u0107 si\u0119 z \u201etymi, kt\u00f3rzy jej jeszcze nie maj\u0105\u201d. Jest tak, poniewa\u017c prawdy wiary po prostu s\u0105. Istniej\u0105! S\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 obiektywn\u0105, istniej\u0105c\u0105 poza nami. S\u0105 prawdziwe i realne niezale\u017cnie od tego, czy niewierz\u0105cy zdecyduj\u0105 si\u0119 je przyj\u0105\u0107, czy te\u017c nie. Prawdy wiary, m\u00f3wi o. Hanahoe, \u201enie maj\u0105 nic wsp\u00f3lnego z do\u015bwiadczeniem czy teoriami wymy\u015blonymi przez ekspert\u00f3w\u201d. Tak wi\u0119c, aby realizowa\u0107 jedno\u015b\u0107 chrze\u015bcijan, katolicy nie poszukuj\u0105, ale jedynie przyjmuj\u0105 to, co zosta\u0142o ustanowione przez Boga: instytucj\u0119 jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego – Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Usi\u0142uj\u0105 te\u017c pom\u00f3c niekatolikom w zaakceptowaniu tego faktu. Odno\u015bnie do celu ekumenizmu o. Hanahoe stwierdza:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Musimy opiera\u0107 nasze stanowisko na tym, co jest [realne], a nie wyprowadza\u0107 je ze zbie\u017cno\u015bci kolektywnych pragnie\u0144 i domys\u0142\u00f3w.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Obecnie jeste\u015bmy niestety \u015bwiadkami tego, \u017ce najwy\u017cej postawieni hierarchowie w Watykanie zajmuj\u0105 w\u0142a\u015bnie t\u0119 drug\u0105 postaw\u0119, wedle kt\u00f3rej \u201enie wiemy, jaki jest ostateczny cel jedno\u015bci chrze\u015bcijan\u201d. Pewien kardyna\u0142 powiedzia\u0142 na przyk\u0142ad w 1994 r.:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Celem wszystkich wysi\u0142k\u00f3w ekumenicznych jest realizacja prawdziwej jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a. Na chwil\u0119 obecn\u0105 nie odwa\u017cy\u0142bym si\u0119 sugerowa\u0107 \u017cadnej konkretnej formy (…) tego przysz\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Znajdujemy si\u0119 w po\u015brednim stadium jedno\u015bci w r\u00f3\u017cnorodno\u015bci8<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Przyzna\u0142 w ten spos\u00f3b de facto<\/em>: \u201eNie wiemy, dok\u0105d zmierzamy\u201d. Przyj\u0105\u0142 protestanck\u0105 koncepcj\u0119 jedno\u015bci. Niestety autorem tej uwagi by\u0142 nie kto inny ni\u017c kard. J\u00f3zef Ratzinger, stra\u017cnik ortodoksji doktrynalnej za pontyfikatu Jana Paw\u0142a II, pe\u0142ni\u0105cy obecnie pos\u0142ug\u0119 Nast\u0119pcy \u015bw. Piotra jako Benedykt XVI. Podobne twierdzenie wyg\u0142osi\u0142 kard. Ratzinger r\u00f3wnie\u017c w 2002 r. – b\u0119d\u0119 o nim jeszcze m\u00f3wi\u0142 w dalszej cz\u0119\u015bci, omawiaj\u0105c kolejny punkt o. Hanahoe.<\/p>\r\n\r\n

Podsumowuj\u0105c kwesti\u0119 metody: to oczywiste, \u017ce wsp\u00f3\u0142cze\u015bni duchowni porzucili prawdziw\u0105 zasad\u0119, wedle kt\u00f3rej celem ekumenizmu jest doprowadzenie niekatolik\u00f3w do ju\u017c istniej\u0105cej jedno\u015bci ustanowionej przez Chrystusa. Wydaje si\u0119, \u017ce w zamian przyjmuj\u0105 koncepcj\u0119 protestanck\u0105 i wcale nie posiadaj\u0105 jasnej koncepcji celu, dla kt\u00f3rego pracuj\u0105. Nie wiedz\u0105, dok\u0105d id\u0105, s\u0105 jednak przekonani, \u017ce posuwaj\u0105 si\u0119 naprz\u00f3d. Jest to sprzeczne nie tylko z katolick\u0105 prawd\u0105, ale i podstawowymi zasadami zdrowego rozs\u0105dku.<\/p>\r\n\r\n

Gdy realizujemy jakikolwiek projekt, niezale\u017cnie od tego, jak skromny, musimy mie\u0107 przed oczyma cel ostateczny, a nast\u0119pnie pracowa\u0107 nad jego urzeczywistnieniem. Dlaczego? Poniewa\u017c ka\u017cda nasza czynno\u015b\u0107, niezale\u017cnie od tego, co robimy, musi by\u0107 ukierunkowana na ostateczny cel. Jest on pierwszy w porz\u0105dku intencji i ostatni w porz\u0105dku realizacji.<\/p>\r\n\r\n

Co przez to rozumiem?<\/p>\r\n\r\n

W\u0142a\u015bnie odby\u0142em podr\u00f3\u017c samolotem z Buffalo do Wisconsin, aby m\u00f3c si\u0119 pojawi\u0107 na tej konferencji. G\u0142\u00f3wnym celem by\u0142o osi\u0105gni\u0119cie Wisconsin. Ten cel musia\u0142 by\u0107 pierwszy w porz\u0105dku intencji. Aby go zrealizowa\u0107, musia\u0142em zarezerwowa\u0107 lot, pami\u0119ta\u0107 o tym, by nie robi\u0107 \u017cadnych innych plan\u00f3w na ten weekend, musia\u0142em poczyni\u0107 wszystkie konieczne przygotowania. Tak wi\u0119c m\u00f3j cel – przybycie do Wisconsin – by\u0142 pierwszy w porz\u0105dku intencji; zamierza\u0142em dosta\u0107 si\u0119 tutaj, zarezerwowa\u0107 bilet i wszystko inne – przybycie tu by\u0142o jednak ostatnie w porz\u0105dku realizacji. Osi\u0105gn\u0105\u0142em m\u00f3j cel, skoro przyby\u0142em do Wisconsin. Tak wi\u0119c ostateczna przyczyna, cel ostateczny, jest pierwszy w porz\u0105dku intencji, ukierunkowuje wszystkie nasze dzia\u0142ania na osi\u0105gni\u0119cie celu – i jest zarazem ostatni w porz\u0105dku realizacji.<\/p>\r\n\r\n

Co wi\u0119c si\u0119 przydarzy\u0142o wsp\u00f3\u0142czesnym duchownym, tak przepojonym wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 filozofi\u0105, \u017ce anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w niezliczone inicjatywy bez zastanowienia, dok\u0105d w zasadzie zmierzaj\u0105 i jaki jest ostateczny cel tego wszystkiego? \u0179adne ich dzia\u0142anie nie jest ukierunkowane na jaki\u015b konkretny cel, a jednak b\u0119d\u0105 dzia\u0142a\u0107 nieustannie, jak w transie. (…)<\/p>\r\n\r\n

B\u0119dzie to mia\u0142o dwa g\u0142\u00f3wne skutki. Po pierwsze zgorszy to wielu ludzi, wzgl\u0119dem kt\u00f3rych stworzy si\u0119 fa\u0142szywe wra\u017cenie, \u017ce nawr\u00f3cenie do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego nie jest ostatecznym celem dzia\u0142alno\u015bci ekumenicznej, \u017ce nie jest konieczne do osi\u0105gni\u0119cia zbawienia. Po drugie sprawi, \u017ce ruch ekumeniczny b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Jest on czym\u015b na podobie\u0144stwo podr\u00f3\u017cy bez okre\u015blonego celu. Po prostu idziesz, idziesz, byle do przodu. To wbrew zdrowemu rozs\u0105dkowi. Dzi\u0119ki temu w\u0142a\u015bnie mo\u017cemy stwierdzi\u0107, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny ekumenizm nie jest katolicki, poniewa\u017c przeczy on zdrowemu rozs\u0105dkowi, a nic w wierze katolickiej nie jest sprzeczne z rozumem czy zdrowym rozs\u0105dkiem.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Kwestia zasad<\/h2>\r\n\r\n\r\n

O. Hanahoe przedstawia cztery g\u0142\u00f3wne zasady, kt\u00f3re musi spe\u0142nia\u0107 katolicki ekumenizm, je\u015bli ma osi\u0105gn\u0105\u0107 sw\u00f3j cel. Wszystkie cztery s\u0105 oparte na g\u0142\u00f3wnym za\u0142o\u017ceniu, \u017ce to eklezjologia musi rz\u0105dzi\u0107 ekumenizmem, a nie na odwr\u00f3t.<\/p>\r\n\r\n

Pierwsz\u0105 zasad\u0105, jak\u0105 eklezjologia narzuca ekumenizmowi, jest wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a. Innymi s\u0142owy, jest tylko jeden prawdziwy Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa Chrystusa. O. Hanahoe cytuje s\u0142owa Leona XIII:<\/p>\r\n\r\n\r\n

(…) z woli swego Za\u0142o\u017cyciela konieczne jest, by Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 jeden we wszystkich ziemiach i we wszystkich czasach. By usprawiedliwia\u0107 istnienie wi\u0119cej ni\u017c jednego Ko\u015bcio\u0142a, konieczne by\u0142oby wykroczenie poza ten \u015bwiat i stworzenie nowego, nieznanego rodzajowi ludzkiemu9<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Jest tak dlatego \u017ce – jak naucza Pius XII – Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest Mistycznym Cia\u0142em Chrystusa, nie jedynie cia\u0142em moralnym z\u0142o\u017conym z ludzi, kt\u00f3rzy zgodzili si\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 w oparciu o wsp\u00f3lne wierzenia i kodeks post\u0119powania. Tym, co spaja Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i czyni go jednym, nie jest wysi\u0142ek czysto ludzki ani sam tylko moralny konsens jego cz\u0142onk\u00f3w, ale co\u015b niewidzialnego i niestworzonego, czyli sam Duch \u015awi\u0119ty. (…). Zasada jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a katolickiego jest w ca\u0142o\u015bci nadprzyrodzona. I przeciwnie, zasad\u0105 jedno\u015bci jakiegokolwiek innego cia\u0142a religijnego, w\u0142\u0105czaj\u0105c w to wszystkie wsp\u00f3lnoty protestanckie, jest tylko wi\u0119\u017a oparta na wsp\u00f3lnej woli. Jest to rodzaj naturalizmu, wsp\u00f3\u0142praca i dzia\u0142alno\u015b\u0107 czysto ludzka.<\/p>\r\n\r\n

Dlatego w\u0142a\u015bnie o. Hanahoe twierdzi\u0142, \u017ce nie mo\u017cna por\u00f3wnywa\u0107 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego jakiejkolwiek innej wsp\u00f3lnoty od\u0142\u0105czonych od niego ludzi ochrzczonych. W prawdziwym Ko\u015bciele zasada jedno\u015bci jest nadprzyrodzona – jest ni\u0105 sam Duch \u015awi\u0119ty. W denominacjach protestanckich zasada jedno\u015bci jest jedynie naturalna.<\/p>\r\n\r\n

Druga zasada, jak\u0105 eklezjologia narzuca ekumenizmowi, brzmi: Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki nieprzerwanie cieszy si\u0119 nadan\u0105 mu przez Boga konstytucj\u0105 i jedno\u015bci\u0105 – i b\u0119dzie si\u0119 cieszy\u0107 tymi przymiotami do ko\u0144ca czas\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n

Nie mo\u017cna oczekiwa\u0107 w przysz\u0142o\u015bci \u017cadnego innego modelu Ko\u015bcio\u0142a. Jeden i jedyny Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa Chrystusa istnia\u0142 i nadal istnieje. Nie ma potrzeby szukania innego celu. Z punktu widzenia protestanta dana przez Boga jedno\u015b\u0107 jest stanem, kt\u00f3ry nale\u017cy dopiero osi\u0105gn\u0105\u0107. Z punktu widzenia katolika jest ona dobrem, kt\u00f3re ju\u017c posiadamy i kt\u00f3rym mamy si\u0119 dzieli\u0107 i szerzy\u0107 je w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy s\u0105 go pozbawieni.<\/p>\r\n\r\n

Trzecia zasada dotyczy natury samej wiary. Aby dana osoba mog\u0142a pojedna\u0107 si\u0119 z Ko\u015bcio\u0142em, jest niezb\u0119dne, by wierzy\u0142a wiar\u0105 nadprzyrodzon\u0105 we wszystko, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 naucza na temat autorytetu i prawdom\u00f3wno\u015bci Boga. Dotyczy to r\u00f3wnie\u017c akceptacji Ko\u015bcio\u0142a jako nieomylnego nauczyciela. \u201eBy do tego doj\u015b\u0107 – wyja\u015bnia o. Hanahoe – jest konieczne wolne korzystanie z intelektu oraz woli we wsp\u00f3\u0142pracy z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 ze strony ka\u017cdej pojedynczej osoby\u201d10<\/a>. Pius XII pisa\u0142 o naturze wiary:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Wiara bowiem, bez kt\u00f3rej \u201eniepodobna jest podoba\u0107 si\u0119 Bogu\u201d (Hbr 11, 6), musi by\u0107 ca\u0142kiem \u201edobrowolnym pos\u0142usze\u0144stwem rozumu i woli\u201d (Vaticanum I<\/em>, Konstytucja o wierze katolickiej, r. 3)11<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Czwart\u0105 zasad\u0105, jak\u0105 eklezjologia dyktuje ekumenizmowi, jest konieczno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a do zbawienia.<\/p>\r\n\r\n

Poka\u017ccie mi cz\u0142onka hierarchii, kt\u00f3ry nadal m\u00f3wi takie rzeczy. Je\u015bli tacy biskupi lub kardyna\u0142owie istniej\u0105, nigdy o nich nie s\u0142ysza\u0142em. Katoliccy duchowni nie nauczaj\u0105 ju\u017c niekatolik\u00f3w o konieczno\u015bci nawr\u00f3cenia, poniewa\u017c Vaticanum II<\/em> skutecznie wykorzeni\u0142o ide\u0119, \u017ce przynale\u017cno\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego jest konieczna do zbawienia.<\/p>\r\n\r\n

By to udokumentowa\u0107, odniesiemy si\u0119 do cytatu z wypowiedzi ks. J\u00f3zefa Ratzingera, kt\u00f3r\u0105 przytoczy\u0142em w poprzednim punkcie. W 1966 r. \u00f3wczesny ks. Ratzinger z aprobat\u0105 podsumowa\u0142 nowe nauczanie Vaticanum II<\/em> w tej kwestii:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Podstawowa jedno\u015b\u0107 – Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, kt\u00f3re pozostaj\u0105 Ko\u015bcio\u0142ami, staj\u0105c si\u0119 jednym Ko\u015bcio\u0142em – musi zast\u0105pi\u0107 ide\u0119 konwersji, nawet je\u015bli konwersja zachowuje swoje znaczenie dla tych, kt\u00f3rzy \u015bwiadomie umotywowani jej szukaj\u010512<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Wedle nowej wizji II Soboru Watyka\u0144skiego nawr\u00f3cenie do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego jest dla niekatolik\u00f3w jedynie opcj\u0105, a nie konieczno\u015bci\u0105. (…)<\/p>\r\n\r\n

Motyw ten pojawia si\u0119 cz\u0119sto w mowach kard. Ratzingera, a p\u00f3\u017aniej Benedykta XVI. Mo\u017ce on m\u00f3wi\u0107, jak to istotnie uczyni\u0142 przy pewnej okazji, \u017ce fakt powo\u0142ania w\u0142a\u015bnie dwunastu Aposto\u0142\u00f3w stanowi \u201ewezwanie\u201d, by ca\u0142y Izrael si\u0119 nawr\u00f3ci\u014213<\/a>, nigdy jednak nie powiedzia\u0142, \u017ce nawr\u00f3cenie jest konieczne do zbawienia. A jak napisa\u0142 w 1958 r. znakomity teolog msgr J\u00f3zef Fenton, na tym w\u0142a\u015bnie polega ca\u0142a r\u00f3\u017cnica. (…)<\/p>\r\n\r\n\r\n

Kwestia rozwoju<\/h2>\r\n\r\n\r\n

O. Hanahoe stara si\u0119 te\u017c udzieli\u0107 odpowiedzi na pytanie: czy rozw\u00f3j ekumenizmu mo\u017ce rzeczywi\u015bcie ubogaci\u0107 katolick\u0105 eklezjologi\u0119?14<\/a> By sta\u0142o si\u0119 to mo\u017cliwe, konieczne jest wed\u0142ug niego przestrzeganie dw\u00f3ch zasad: sta\u0142o\u015bci i konsekwencji.<\/p>\r\n\r\n

W kontek\u015bcie obecnego ekumenizmu promowanego przez sob\u00f3r te dwie zasady zosta\u0142y w istocie odrzucone.<\/p>\r\n\r\n

Pisz\u0105c o konieczno\u015bci sta\u0142o\u015bci, o. Hanahoe przytacza ostrze\u017cenia Piusa XII w stosunku do nowej teologii, bronionej przez post\u0119powych teolog\u00f3w, jak Henryk de Lubac, Dominik Chenu, Iwon Congar, Karol Rahner i …J\u00f3zef Ratzinger.<\/p>\r\n\r\n

W swej alokucji do jezuit\u00f3w z 1946 r. papie\u017c m\u00f3wi\u0142 wprost o nowej teologii:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Wiele si\u0119 m\u00f3wi (jednak bez niezb\u0119dnej jasno\u015bci) o \u201enowej teologii\u201d, kt\u00f3ra musi podlega\u0107 nieustannym przeobra\u017ceniom, za przyk\u0142adem wszystkich innych rzeczy tego \u015bwiata, znajduj\u0105cych si\u0119 w nieustannej zmianie i ruchu, nie osi\u0105gaj\u0105cych nigdy swego kresu. Gdyby\u015bmy mieli przyj\u0105\u0107 tak\u0105 opini\u0119, co sta\u0142oby si\u0119 z niezmiennymi dogmatami wiary katolickiej; co sta\u0142oby si\u0119 z jedno\u015bci\u0105 i sta\u0142o\u015bci\u0105 tej wiary?15<\/a><\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Zadaj\u0105c to retoryczne na poz\u00f3r pytanie, Pius XII udzieli\u0142 na nie odpowiedzi. Ostrzega\u0142, \u017ce nowa teologia b\u0119dzie w istocie podkopywa\u0107 jedno\u015b\u0107 i sta\u0142o\u015b\u0107 wiary. A przecie\u017c teologia ta \u015bwi\u0119ci\u0142a tryumf na II Soborze Watyka\u0144skim. Jezuita o. Henrici, wyznawca nowej teologii, przechwala\u0142 si\u0119 tym otwarcie w roku 1991. W wywiadzie opublikowanym na \u0142amach \u201e30 Days\u201d wyra\u017ca\u0142 sw\u0105 rado\u015b\u0107 z faktu, \u017ce nowa teologia pot\u0119piona przez Piusa XII w encyklice Humani generis<\/em> sta\u0142a si\u0119 obecnie \u201eoficjaln\u0105 teologi\u0105 II Soboru Watyka\u0144skiego\u201d16<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

O. Hanahoe dostrzega\u0142 niebezpiecze\u0144stwo tkwi\u0105ce w tej nowej teologii, wynikaj\u0105ce z tego, \u017ce jest ona modernistyczna. Jedn\u0105 z jej g\u0142\u00f3wnych zasad jest – jak ostrzega\u0142 Pius XII – za\u0142o\u017cenie, \u017ce znajduje si\u0119 ona w stanie nieustannej zmiany. (…) O. Hanahoe pisa\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce tradycyjni teologowie, kt\u00f3rzy w imi\u0119 niezmiennego Magisterium opierali si\u0119 zmianom, stali si\u0119 przedmiotem atak\u00f3w. Pami\u0119tajmy, \u017ce s\u0142owa te zosta\u0142y napisane w 1962 r., bezpo\u015brednio przed soborem. Jak pisa\u0142 Hanahoe, owi tradycyjni teologowie ju\u017c w\u00f3wczas byli pi\u0119tnowani jako \u201eintegry\u015bci\u201d17<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

S\u0142owa te by\u0142y zaiste prorocze. Nowa teologia zatryumfowa\u0142a na soborze, (…) a ci z nas, kt\u00f3rzy pozostali wierni odwiecznemu Magisterium i kt\u00f3rzy opierali si\u0119 nowej orientacji, zostali napi\u0119tnowani jako \u201eintegry\u015bci\u201d, a niekiedy r\u00f3wnie\u017c fa\u0142szywie oskar\u017ceni o \u201eschizm\u0119\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Jak widzimy, ostrze\u017cenie o. Hanahoe, dotycz\u0105ce zachowania sta\u0142o\u015bci w rozwoju doktryny, zosta\u0142o zignorowane. Pisz\u0105c o konieczno\u015bci konsekwencji, o. Hanahoe przytacza\u0142 s\u0142owa \u015bw. Wincentego z Lerynu odno\u015bnie do zasad post\u0119pu w obr\u0119bie doktryny. \u015aw. Wincenty naucza\u0142:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Niech\u017ce wi\u0119c wzrasta i olbrzymie nawet post\u0119py czyni zrozumienie, wiedza, m\u0105dro\u015b\u0107, (…) ale koniecznie w swojej jako\u015bci, to jest w obr\u0119bie tego samego dogmatu, w tym samym duchu, w tym samym znaczeniu.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Dok\u0142adnie te same s\u0142owa znale\u017a\u0107 mo\u017cemy w Przysi\u0119dze antymodernistycznej<\/em>: nauka katolicka musi by\u0107 rozwijana i przedstawiana do wierzenia w tym samym duchu i w tym samym znaczeniu, w jakim Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze jej naucza\u0142.<\/p>\r\n\r\n

Wyja\u015bniaj\u0105c konieczno\u015b\u0107 konsekwencji, o. Hanahoe pisa\u0142, \u017ce \u201etego, co zosta\u0142o w jednym miejscu potwierdzone, nie mo\u017cna podawa\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 czy ignorowa\u0107 w innym\u201d18<\/a>. Ostrzega\u0142 te\u017c, \u017ce niekonsekwencja mo\u017ce si\u0119 przejawia\u0107 w postaci dwuznaczno\u015bci i celowych przemilcze\u014419<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

My\u015bl\u0119, \u017ce to niezwyk\u0142e, i\u017c w roku 1962 o. Hanahoe przedstawi\u0142 trafn\u0105 charakterystyk\u0119 przysz\u0142ych dokument\u00f3w Vaticanum II<\/em>. (…)<\/p>\r\n\r\n\r\n

Wsp\u00f3\u0142czesny przyk\u0142ad<\/h2>\r\n\r\n\r\n

Chcia\u0142bym na chwil\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do przytoczonych wcze\u015bniej s\u0142\u00f3w o. Hanahoe: \u201etego, co zosta\u0142o w jednym miejscu potwierdzone, nie mo\u017cna podawa\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 czy ignorowa\u0107 w innym\u201d. Cytowa\u0142em ju\u017c s\u0142owa kard. Ratzingera, \u017ce nikt nie wie, jaki jest cel ekumenizmu, jak mia\u0142by wygl\u0105da\u0107 \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 przysz\u0142o\u015bci\u201d. Chcia\u0142bym w tym miejscu przytoczy\u0107 nieco bardziej wsp\u00f3\u0142czesny cytat.<\/p>\r\n\r\n

W wywiadzie-rzece przeprowadzonym w 2002 r. przez Piotra Seewalda i opublikowanym pod tytu\u0142em B\u00f3g i \u015bwiat<\/em>, publicysta zada\u0142 kardyna\u0142owi pytanie: \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 wzywa chrze\u015bcijan, by si\u0119 ponownie zjednoczyli. Kto si\u0119 jednak powinien do kogo przy\u0142\u0105czy\u0107?\u201d. Kard. Ratzinger odpowiedzia\u0142: \u201eWybitni ekumeni\u015bci wypracowali formu\u0142\u0119, wedle kt\u00f3rej mamy i\u015b\u0107 naprz\u00f3d razem\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Zauwa\u017cmy, \u017ce kardyna\u0142 post\u0119puje dok\u0142adnie w spos\u00f3b, przed kt\u00f3rym przestrzega\u0142 o. Hanahoe – podkre\u015bla\u0142 on, \u017ce w odniesieniu do ekumenizmu powinni\u015bmy opiera\u0107 na odwiecznym Magisterium, a nie kierowa\u0107 si\u0119 wskaz\u00f3wkami wsp\u00f3\u0142czesnych nam teolog\u00f3w. A to w\u0142a\u015bnie czyni kard. Ratzinger. Dalej m\u00f3wi on:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Nie chodzi o to, by\u015bmy usi\u0142owali osi\u0105gn\u0105\u0107 pewien proces integracji, mamy nadziej\u0119, \u017ce Pan wzbudzi wsz\u0119dzie wiar\u0119 w taki spos\u00f3b, i\u017c ludzie b\u0119d\u0105 si\u0119 ni\u0105 wzajemnie ubogaca\u0107, i tam [w\u0142a\u015bnie] b\u0119dzie jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jako katolicy jeste\u015bmy przekonani, \u017ce podstawow\u0105 form\u0105 tego jednego Ko\u015bcio\u0142a jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Przekonani? Czy to nie kwestia Boskiej i katolickiej wiary? Dlaczego kardyna\u0142 m\u00f3wi jedynie, \u017ce jeste\u015bmy przekonani, i\u017c podstawow\u0105 form\u0105 tego jednego Ko\u015bcio\u0142a jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki? Czy\u017cby to wszystko opiera\u0142o si\u0119 na sentymentalnym uczuciu? Kard. Ratzinger m\u00f3wi dalej: \u201eJednak post\u0119puje on [Ko\u015bci\u00f3\u0142] ku przysz\u0142o\u015bci, pozwalaj\u0105c poucza\u0107 si\u0119 i prowadzi\u0107 przez Pana\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Co mo\u017ce to oznacza\u0107 w kontek\u015bcie, w kt\u00f3rym wypowiadane s\u0105 te s\u0142owa? I w jaki spos\u00f3b mo\u017ce to tworzy\u0107 jak\u0105\u015b ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 z tym, co Pius XI i Pius XII m\u00f3wili o celu ekumenizmu jako powrocie niekatolik\u00f3w do jedynego Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego?<\/p>\r\n\r\n

Kard. Ratzinger m\u00f3wi tylko, \u017ce jeste\u015bmy przekonani, i\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest zasadnicz\u0105 form\u0105 jedno\u015bci chrze\u015bcijan. I kontynuuje:<\/p>\r\n\r\n\r\n

W tym sensie nie tworzymy sami \u017cadnego konkretnego modelu integracji, ale jedynie maszerujemy w wierze pod kierownictwem naszego Pana – kt\u00f3ry zna drog\u0119 i w kt\u00f3rym pok\u0142adamy nadziej\u0119.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

S\u0142owa te zdaj\u0105 si\u0119 sugerowa\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie wypowiada\u0142 si\u0119 nigdy w tej kwestii. Nad tym w\u0142a\u015bnie ubolewa\u0142 o. Hanahoe w 1962 r. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni ekumeni\u015bci dzia\u0142aj\u0105 tak, jak gdyby Ko\u015bci\u00f3\u0142 nigdy nie wypowiada\u0142 si\u0119 w tych niezwykle istotnych kwestiach doktrynalnych.<\/p>\r\n\r\n

Rozm\u00f3wca kardyna\u0142a pragn\u0105\u0142 jednak nieco wi\u0119cej konkret\u00f3w i pyta\u0142: \u201eCzy s\u0105 jednak jakie\u015b prawdopodobne modele?\u201d. Kard. Ratzinger odpowiedzia\u0142:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Nie, poniewa\u017c jedno\u015b\u0107 chrze\u015bcijan nie mo\u017ce zosta\u0107 odbudowana przez rodzaj politycznego aktu czy przeci\u0119cie w\u0119z\u0142a gordyjskiego. Jest to \u017cywy proces i ani papie\u017c, ani \u015awiatowa Rada Ko\u015bcio\u0142\u00f3w nie mog\u0105 po prostu powiedzie\u0107: \u201eDrodzy przyjaciele, zr\u00f3bmy to w ten spos\u00f3b!\u201d20<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Przed takim w\u0142a\u015bnie podej\u015bciem ostrzega\u0142 o. Hanahoe, pisz\u0105c o konieczno\u015bci zachowania konsekwencji: to, co zosta\u0142o potwierdzone w jednym miejscu, wydaje si\u0119 zanegowane w innym. (…)<\/p>\r\n\r\n

My\u015bl\u0119, \u017ce wszyscy sk\u0142onni b\u0119d\u0105 przyzna\u0107, i\u017c s\u0142owa, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie przytoczy\u0142em, trudno jest nazwa\u0107 jasn\u0105 odpowiedzi\u0105. Kardyna\u0142 m\u00f3g\u0142by odpowiedzie\u0107 na pytanie p. Seewalda jednym zdaniem: cytuj\u0105c Piusa XI i Piusa XII, \u017ce prawdziwa jedno\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 osi\u0105gni\u0119ta jedynie poprzez powr\u00f3t niekatolik\u00f3w do jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego. Nie uczyni\u0142 tego jednak – mamy tu wi\u0119c do czynienia z \u201ecelowym przemilczeniem\u201d, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 o. Hanahoe. Kard. Ratzinger nigdy nie potwierdzi\u0142, \u017ce celem ekumenizmu jest doprowadzenie innych do jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, poza kt\u00f3rym nie ma zbawienia.<\/p>\r\n\r\n

Nie mo\u017cna tu wi\u0119c m\u00f3wi\u0107 o \u017cadnej ci\u0105g\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n

Niekatolicka natura tego ekumenizmu sta\u0142a si\u0119 jawna, gdy podczas Mszy pogrzebowej papie\u017ca Jana Paw\u0142a II kardyna\u0142 udzieli\u0142 Komunii \u015bw. protestantowi Rogerowi Schutzowi z Taize, zaledwie kilka dni przed swym wyborem na Stolic\u0119 Piotrow\u0105.<\/p>\r\n\r\n

Niekt\u00f3rzy katoliccy komentatorzy, w tym redaktorzy EWTN, twierdzili, \u017ce Roger Schutz nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na katolicyzm, jednak to nieprawda. Dwukrotnie telefonowa\u0142em do Taize w tej kwestii, rozmawia\u0142em nawet z zast\u0119pc\u0105 prze\u0142o\u017conego klasztoru. Poinformowano mnie, \u017ce Roger Schutz nie nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i umar\u0142 jako protestant. Tak wi\u0119c kard. Ratzinger udzieli\u0142 Komunii \u015bw. protestantowi21<\/a>. (…)<\/p>\r\n\r\n

Podczas zesz\u0142orocznej wizyty pasterskiej w Stanach Zjednoczonych Benedykt XVI wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w ekumenicznym spotkaniu modlitewnym w parafii pw. \u015aw. J\u00f3zefa w Nowym Jorku. Wychwala\u0142 w\u00f3wczas osi\u0105gni\u0119cia ruchu ekumenicznego w USA i zach\u0119ca\u0142 do kontynuacji tego zbo\u017cnego dzie\u0142a. Pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 przy tym terminem \u201ewsp\u00f3lne \u015bwiadectwo Ewangelii\u201d, nienale\u017c\u0105cym ani do j\u0119zyka katolickiej Tradycji, ani do j\u0119zyka ci\u0105g\u0142o\u015bci – ale do j\u0119zyka wsp\u00f3\u0142czesnego ekumenizmu. Papie\u017c wezwa\u0142 cz\u0142onk\u00f3w wszystkich denominacji, by dawali wyraz \u201ewsp\u00f3lnemu \u015bwiadectwu\u201d.<\/p>\r\n\r\n

Benedykt XVI m\u00f3wi\u0142 te\u017c o konieczno\u015bci uznawania obiektywnej prawdy i niez\u0142omno\u015bci we wierze. Jednak w ekumenicznym kontek\u015bcie tego spotkania, oczywistym wobec pochwa\u0142y ruchu ekumenicznego, cz\u0142onkowie r\u00f3\u017cnych protestanckich denominacji z pewno\u015bci\u0105 rozumieli \u201eobiektywn\u0105 prawd\u0119\u201d i \u201eniez\u0142omno\u015b\u0107 w wierze\u201d na r\u00f3\u017cne sposoby. Nie b\u0119d\u0105 traktowali obecno\u015bci Zbawiciela w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jako prawdy obiektywnej, kt\u00f3r\u0105 maj\u0105 obowi\u0105zek uzna\u0107. \u0179aden z nich nie uzna te\u017c doktrynalnych orzecze\u0144 Vaticanum I<\/em> w kwestii urz\u0119du papieskiego jako obiektywnych prawd, do kt\u00f3rych wszyscy maj\u0105 obowi\u0105zek przylgn\u0105\u0107.<\/p>\r\n\r\n

Benedykt XVI powiedzia\u0142 w\u00f3wczas, i\u017c s\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a \u201eprzepajaj\u0105 nas ufno\u015bci\u0105, \u017ce Pan nigdy nie zagasi w nas [pragnienia] poszukiwania jedno\u015bci\u201d.<\/p>\r\n\r\n

To w\u0142a\u015bnie jest szczeg\u00f3lnie niepokoj\u0105ce w ekumenicznych przem\u00f3wieniach obecnego papie\u017ca – zach\u0119ca on do \u201eposzukiwania jedno\u015bci\u201d. 23 stycznia 2008 r. powiedzia\u0142 na zamkni\u0119cie Tygodnia Modlitw o Jedno\u015b\u0107 Chrze\u015bcijan:<\/p>\r\n\r\n\r\n

To dzi\u0119ki temu duchowemu ekumenizmowi, opartemu na modlitwie i szczerym nawr\u00f3ceniu, (…) w trakcie ostatnich kilku dekad nasze wsp\u00f3lne poszukiwania jedno\u015bci, przejawiaj\u0105ce si\u0119 we wielu r\u00f3\u017cnych inicjatywach, osi\u0105gn\u0119\u0142y znacz\u0105cy post\u0119p22<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Wsp\u00f3lne poszukiwanie jedno\u015bci? Niezale\u017cnie od tego, czy papie\u017c uczyni\u0142 to celowo, czy te\u017c nie, zasugerowa\u0142 w ten spos\u00f3b jednoznacznie, \u017ce r\u00f3wnie\u017c katolicy poszukuj\u0105 jedno\u015bci z protestantami. Jak ju\u017c jednak powiedzieli\u015bmy: katolicy nie poszukuj\u0105 jedno\u015bci, poniewa\u017c ju\u017c j\u0105 posiadaj\u0105. (…)<\/p>\r\n\r\n

Posiadamy jedno\u015b\u0107, do kt\u00f3rej zapraszamy innych; i jest to jedno\u015b\u0107 nadprzyrodzona, a nie naturalistyczna jedno\u015b\u0107 wsp\u00f3lnot protestanckich. My jej nie poszukujemy, katolikom nie wolno sprawia\u0107 nawet cienia pozoru, \u017ce poszukuj\u0105 jedno\u015bci. Potwierdzi\u0142 to Benedykt XV na pocz\u0105tku XX wieku. W 1919 r. odm\u00f3wi\u0142 on zaanga\u017cowania Ko\u015bcio\u0142a w nowy ekumeniczny \u201eruch na rzecz jedno\u015bci\u201d rodz\u0105cy si\u0119 w\u015br\u00f3d protestant\u00f3w, argumentuj\u0105c, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy ju\u017c jest jeden, nie mo\u017ce wi\u0119c sprawia\u0107 wra\u017cenia, \u017ce poszukuje jedno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Brak ci\u0105g\u0142o\u015bci<\/h2>\r\n\r\n\r\n

Zako\u0144cz\u0119 pewnym spostrze\u017ceniem. O. Hanahoe pisa\u0142 o znaczeniu konsekwencji: \u017ce \u201etego, co zosta\u0142o w jednym miejscu potwierdzone, nie mo\u017cna podawa\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 czy ignorowa\u0107 w innym\u201d.<\/p>\r\n\r\n

W dzisiejszej \u201ehermeneutyce ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d mamy do czynienia w\u0142a\u015bnie z brakiem konsekwencji. To, co w jednym miejscu jest potwierdzane, czyli potrzeba ci\u0105g\u0142o\u015bci, w innym miejscu jest negowane przez stosowanie tej hermeneutyki, gdy\u017c promuje ona ekumenizm, wolno\u015b\u0107 religijn\u0105 i inne idee Vaticanum II<\/em>, stanowi\u0105ce rozd\u017awi\u0119k z tym, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 naucza\u0142 i co praktykowa\u0142 na przestrzeni wiek\u00f3w. (…)<\/p>\r\n\r\n

Widzimy wi\u0119c, \u017ce \u201ehermeneutyka ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d Benedykta XVI nie jest powrotem Tradycji, ale przejawem nowej syntezy pewnych jej element\u00f3w (Mszy trydenckiej, autentycznej muzyki sakralnej, tradycyjnych szat liturgicznych etc<\/em>.) z nowinkami Vaticanum II<\/em>. Jest to progresizm o pozorach konserwatyzmu.<\/p>\r\n\r\n

Mo\u017cemy wi\u0119c s\u0142usznie pyta\u0107: czy Benedykt XVI usi\u0142uje nas celowo zwodzi\u0107 ow\u0105 \u201ehermeneutyk\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d?<\/p>\r\n\r\n

Osobi\u015bcie nie s\u0105dz\u0119, by tak by\u0142o. Musimy pami\u0119ta\u0107, \u017ce J\u00f3zef Ratzinger przez ca\u0142e swe kap\u0142a\u0144skie \u017cycie by\u0142 ekumenicznym progresist\u0105. Mo\u017cna to \u0142atwo wykaza\u0107. Ma silnie zakorzenione i d\u0142ugotrwa\u0142e nawyki my\u015blenia oparte na modernistycznych za\u0142o\u017ceniach nowej teologii. Patrz\u0105c na to po ludzku, je\u015bli wykluczymy cud \u0142aski, nie mo\u017ce on my\u015ble\u0107 w inny spos\u00f3b. Wydaje si\u0119, \u017ce rzeczywi\u015bcie postrzega on syntez\u0119 tradycyjnego nauczania i nowinek Vaticanum II<\/em> jako wyraz autentycznego rozwoju katolickiej Tradycji, kt\u00f3ry katolicy powinni zaakceptowa\u0107. (…)<\/p>\r\n\r\n

Mo\u017cemy wi\u0119c prosi\u0107 papie\u017ca z nale\u017cnym mu szacunkiem: Ojcze \u015awi\u0119ty, usi\u0142uj\u0105c uwolni\u0107 nas od diabelskiej dezorientacji panuj\u0105cej w Ko\u015bciele od czasu soboru, nie proponuj nam, prosimy, \u017cadnego nowego rozwi\u0105zania, sprzyjaj\u0105cego w istocie nowej orientacji – czyli \u201ehermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d. Pos\u0142u\u017c si\u0119 wypr\u00f3bowan\u0105 i prawdziw\u0105 metod\u0105: b\u0105d\u017a po prostu wierny swej Przysi\u0119dze antymodernistycznej<\/em>, kt\u00f3r\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142e\u015b z r\u0119k\u0105 na Biblii w dniu swych \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich. Ojcze \u015awi\u0119ty, nadal zobowi\u0105zany jeste\u015b<\/p>\r\n\r\n\r\n

szczerze przyjmowa\u0107 nauk\u0119 wiary, kt\u00f3r\u0105 Aposto\u0142owie przekazali nam przez Ojc\u00f3w prawowiernych w tym samym sensie i w tym samym zawsze rozumieniu, a jako herezj\u0119 ca\u0142kowicie odrzuca\u0107 zmy\u015blon\u0105 teori\u0119 o ewolucji dogmat\u00f3w, wed\u0142ug kt\u00f3rej dogmaty zmieniaj\u0105 jedno znaczenie na drugie i do tego odmienne od rozumienia, uprzednio istniej\u0105cego w Ko\u015bciele.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

\u0179adne inne rozwi\u0105zanie nie jest mo\u017cliwe – papie\u017c musi po prostu wype\u0142ni\u0107 z\u0142o\u017con\u0105 przez siebie Przysi\u0119g\u0119 antymodernistyczn\u0105<\/em>, kt\u00f3ra nadal go obowi\u0105zuje. Oby, znajduj\u0105c si\u0119 u schy\u0142ku swego \u017cycia, znalaz\u0142 do\u015b\u0107 si\u0142, by pozosta\u0107 jej wierny. Jak nakaza\u0142a nam Matka Bo\u017ca w Fatimie: \u201eM\u00f3dlcie si\u0119 wiele za Ojca \u015awi\u0119tego\u201d. \u00ce\u00a9<\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Za \u201eCatholic Family News\u201d t\u0142umaczy\u0142 Tomasz Maszczyk.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n

Przypisy:<\/h3>\r\n
    \r\n\t\t
  1. Wida\u0107 to wyra\u017anie z ksi\u0105\u017cek kard. A. Bei, zw\u0142aszcza The Unity of Christians<\/em> (1963) oraz The Way to Unity After the Council<\/em> (1967).<\/li>\r\n\t\t
  2. J. Ratzinger, Theological Highlights of Vatican II<\/em>, 1966.<\/li>\r\n\t\t
  3. E. Schillebeeckx OP, Igreja ou igrejas?<\/em>, s. 26.<\/li>\r\n\t\t
  4. Za: Vatican II, the Work That Needs to Be Done<\/em> (pod red. H. K\u00fcnga i J. Metza), s. 91.<\/li>\r\n\t\t
  5. \u201eL\u2019Osservatore Romano\u201d, 19 marca 1965.<\/li>\r\n\t\t
  6. Za: M. MCGrade, Redemptoris Sacramentum, DOA, RIP<\/em>, [w:] \u201eChristian Order\u201d, wrzesie\u0144 2004.<\/li>\r\n\t\t
  7. E. Hanahoe, Eklezjologia i ekumenizm<\/em>, s. 237.<\/li>\r\n\t\t
  8. Cytat za: ks. F. Marcille, Ecumenical Leprosy<\/em>, \u201eThe Angelus\u201d marzec 1994, s. 24.<\/li>\r\n\t\t
  9. Ecclesiology and Ecumenism<\/em>, cz. 2, listopad 1962, s. 319.<\/li>\r\n\t\t
  10. Ibidem<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  11. Pius XII, Mystici corporis<\/em>, 88.<\/li>\r\n\t\t
  12. J. Ratzinger, Theological Highlights of Vatican II,<\/em> Paulist Press, Nowy Jork 1966, s. 73.<\/li>\r\n\t\t
  13. Audiencja generalna na pl. \u015aw. Piotra, 15 marca 2006.<\/li>\r\n\t\t
  14. Ecclesiology and Ecumenism<\/em>, cz. 2, listopad 1962, s.326.<\/li>\r\n\t\t
  15. Za: D. Greenstock, Thomism and the Council<\/em>, \u201eThe Tomist\u201d pa\u017adziernik 1950.<\/li>\r\n\t\t
  16. \u201e30 days\u201d, grudzie\u00c3\u00b1 1991.<\/li>\r\n\t\t
  17. Ecclesiology and Ecumenism<\/em>, cz. 2, listopad 1962, s. 327-328.<\/li>\r\n\t\t
  18. Ibidem<\/em>, s. 328.<\/li>\r\n\t\t
  19. Ibidem<\/em>, s. 329.<\/li>\r\n\t\t
  20. God and the World: Joseph Cardinal Ratzinger: A Conversation With Peter Seewald<\/em>, Ignatius Press, s. 452-453.<\/li>\r\n\t\t
  21. J. Vennari, Brother Roger Died a Protestant<\/em>, \u201eCatholic Family News\u201d pa\u017adziernik 2006.<\/li>\r\n\t\t
  22. Przem\u00f3wienie wyg\u0142oszone w trakcie Tygodnia Modlitw o Jedno\u015b\u0107 Chrze\u015bcijan 23 stycznia 2008.<\/li>\r\n<\/ol><\/blockquote>\r\n

    Pozosta\u0142e cz\u0119\u015bci:<\/h2>\r\n