{"id":106082,"date":"2019-01-08T12:11:00","date_gmt":"2019-01-08T17:11:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=106082"},"modified":"2019-01-08T12:11:28","modified_gmt":"2019-01-08T17:11:28","slug":"fajny-kosciol-odpycha","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=106082","title":{"rendered":"Fajny Ko\u015bci\u00f3\u0142 odpycha"},"content":{"rendered":"

Na zako\u0144czenie XV Zwyczajnego Zgromadzenia Og\u00f3lnego Synodu Biskup\u00f3w po\u015bwi\u0119conego m\u0142odzie\u017cy Ojciec \u015awi\u0119ty nakaza\u0142 zg\u0142\u0119bia\u0107 owoce jego obrad: wczytywa\u0107 si\u0119 w nie, rozeznawa\u0107 ich tre\u015b\u0107, pozwoli\u0107 im dzia\u0142a\u0107 w sercach. Od chwili us\u0142yszenia tych s\u0142\u00f3w praktycznie nie przestaj\u0119 tego czyni\u0107.<\/strong><\/p>\r\n

Szczeg\u00f3lnie mocno nurtuje mnie zdanie z papieskiej homilii wyg\u0142oszonej podczas uroczystej Mszy \u015awi\u0119tej w Bazylice \u015awi\u0119tego Piotra na zako\u0144czenie synodu. Chcia\u0142bym powiedzie\u0107 ludziom m\u0142odym<\/em> – odczyta\u0142 w\u00f3wczas Ojciec \u015awi\u0119ty – w imieniu nas wszystkich doros\u0142ych: przepraszam, je\u015bli cz\u0119sto was nie wys\u0142uchali\u015bmy; je\u015bli zamiast otwiera\u0107 dla was serce, nape\u0142niali\u015bmy wasze uszy<\/em>.<\/p>\r\n

Ile s\u0142\u00f3w, tyle pyta\u0144. Ju\u017c nawet nie o to, sk\u0105d w dzisiejszym Ko\u015bciele taka sk\u0142onno\u015b\u0107 do przepraszania za niepope\u0142nione grzechy – na ten temat nikt nie ma ochoty rzeczowo a logicznie rozmawia\u0107. Dzi\u015b znacznie bardziej interesuje mnie, czy m\u00f3wienie – jak ka\u017ce si\u0119 domy\u015bla\u0107 powy\u017cszy cytat – wyklucza s\u0142uchanie? Czy nauczanie zak\u0142ada trzymanie serca zamkni\u0119tego na cztery spusty? A w og\u00f3le c\u00f3\u017c to znaczy: nape\u0142nia\u0107 uszy? Czy Jezus Chrystus nape\u0142nia\u0142 uszy swoich uczni\u00f3w? <\/strong><\/p>\r\n

Przez uszy do duszy<\/strong><\/p>\r\n

O tak, Jezus Chrystus nape\u0142nia\u0142 uszy Izraelit\u00f3w a\u017c do b\u00f3lu. Trudna jest ta mowa. Kt\u00f3\u017c jej mo\u017ce s\u0142ucha\u0107?<\/em> (J 6, 60).<\/p>\r\n

Jezus Chrystus m\u00f3wi\u0142 du\u017co. Wspomnijmy chocia\u017cby rozpi\u0119to\u015b\u0107 tematyczn\u0105 kazania na g\u00f3rze.<\/p>\r\n

Jezus Chrystus m\u00f3wi\u0142 d\u0142ugo. Pami\u0119tamy wszak, co si\u0119 sta\u0142o, gdy ujrza\u0142 wielki t\u0142um. Zlitowa\u0142 si\u0119 nad nimi, byli bowiem jak owce niemaj\u0105ce pasterza. I zacz\u0105\u0142 ich naucza\u0107. A gdy pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, przyst\u0105pili do Niego uczniowie <\/em>(Mk 6, 34-35) z propozycj\u0105, aby ju\u017c ko\u0144czy\u0142, bo miejsce jest puste, a pora ju\u017c p\u00f3\u017ana<\/em>. Wynika st\u0105d, \u017ce Nauczyciel m\u00f3wi\u0142 przez wiele godzin (a s\u0142uchaczom najwyra\u017aniej wcale to nie przeszkadza\u0142o, skoro dopiero praktyczni aposto\u0142owie musieli ich obudzi\u0107 z zas\u0142uchania). Kiedy indziej z kolei zatroszczy\u0142 si\u0119 o s\u0142uchaj\u0105cych S\u0142owa: \u0179al mi tego t\u0142umu, bo ju\u017c trzy dni trwaj\u0105 przy mnie, a nie maj\u0105 co je\u015b\u0107<\/em> (Mk 8, 2). Trzy dni nape\u0142niania uszu, a ludzie wcale nie wydaj\u0105 si\u0119 znu\u017ceni – dopiero Pan musi im przypomina\u0107 o doczesnym pokarmie!<\/p>\r\n

Tak, powt\u00f3rzmy, Jezus Chrystus nape\u0142nia\u0142 uszy licznie gromadz\u0105cych si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego – jak cho\u0107by tych, kt\u00f3rych by\u0142o oko\u0142o pi\u0119ciu tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn, nie licz\u0105c kobiet i dzieci<\/em> (Mt 14, 21) – a ca\u0142y lud s\u0142ucha\u0142 Go z zapartym tchem<\/em> (\u0141k 19, 48).<\/p>\r\n

A przecie\u017c Jezus Chrystus m\u00f3wi\u0142 o rzeczach nie\u0142atwo przyswajalnych Jego wsp\u00f3\u0142czesnym. Jak On mo\u017ce nam da\u0107 swoje cia\u0142o do spo\u017cycia?<\/em> (J 6, 52).<\/p>\r\n

Jezus Chrystus m\u00f3wi\u0142 autorytatywnie, tonem nieznosz\u0105cym sprzeciwu. Uczy\u0142 ich bowiem<\/em> jak ten, kt\u00f3ry ma w\u0142adz\u0119<\/em> (Mk 1, 22).<\/p>\r\n

Jezus Chrystus niejednokrotnie rzuca\u0142 wyzwanie zakamienia\u0142o\u015bci intelektualno\u201d\u2018duchowej narodu, kt\u00f3ry zapomnia\u0142, sk\u0105d si\u0119 wywodzi i dok\u0105d ma zmierza\u0107. Zburzcie t\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0119, a Ja w trzech dniach wznios\u0119 j\u0105 na nowo<\/em> (J 2, 19).<\/p>\r\n

Co wi\u0119cej, wszystko m\u00f3wi\u0142 Jezus t\u0142umom w przypowie\u015bciach, a bez przypowie\u015bci nic im nie m\u00f3wi\u0142<\/em> (Mt 13, 34), zmuszaj\u0105c umys\u0142y s\u0142uchaczy do wysi\u0142ku przetworzenia fabularnej formy w teologiczno\u201d\u2018moralny konkret.<\/p>\r\n

Kto ma uszy do s\u0142uchania, niechaj s\u0142ucha<\/em> – powt\u00f3rzy\u0142 Jezus Chrystus co najmniej kilkakrotnie. Bo ze s\u0142uchania rodzi si\u0119 wiara. Nie inaczej wszak uczy wielki jej krzewiciel, \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142, gdy w Li\u015bcie do Rzymian podkre\u015bla z naciskiem, i\u017c wiara rodzi si\u0119 z tego, co si\u0119 s\u0142yszy, tym za\u015b, co si\u0119 s\u0142yszy, jest s\u0142owo Chrystusa<\/em> (Rz 10, 17).<\/p>\r\n

Synod towarzyszy<\/strong><\/p>\r\n

Podczas XV Zwyczajnego Zgromadzenia Og\u00f3lnego Synodu Biskup\u00f3w po\u015bwi\u0119conego m\u0142odzie\u017cy s\u0142ysza\u0142o si\u0119 g\u0142\u00f3wnie o towarzyszeniu. Czasownik \u201etowarzyszy\u0107\u201d oraz jego forma rzeczownikowa tchn\u0119\u0142y ze wszystkich synodalnych komunikat\u00f3w: czy to na konferencjach prasowych, czy podczas innych wydarze\u0144 zwi\u0105zanych z synodem – zar\u00f3wno w wypowiedziach oficjalnych, jak i w przeciekach. Na kartach samego Instumentum laboris<\/em> wyst\u0119puj\u0105 one ponad stukrotnie.<\/p>\r\n

Towarzyszenie pojawi\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w przywo\u0142anej powy\u017cej papieskiej homilii – w dosy\u0107 zreszt\u0105 dziwnej formie. Ojciec \u015awi\u0119ty sugeruje, i\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma towarzyszy\u0107 podr\u00f3\u017cy<\/em>. Dreszcz przechodzi na samo skojarzenie – wszak towarzysz podr\u00f3\u017cy<\/em> (w oryginalnym brzmieniu: paputczik<\/em>) to termin z arsena\u0142u bolszewickiego, autorstwa Anatola \u0141unaczarskiego, szerzej znany g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki Lwu Trockiemu\u2026<\/p>\r\n

Porzu\u0107my jednak niewczesne asocjacje, by powr\u00f3ci\u0107 do owiec i pasterzy. Narracja ostatniego synodu w ca\u0142ej rozci\u0105g\u0142o\u015bci potwierdza\u0142a rysuj\u0105c\u0105 si\u0119 coraz wyra\u017aniej w ci\u0105gu ostatnich kilku lat tendencj\u0119 do wyrzekania si\u0119 przez znacz\u0105c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 instytucjonalnego Ko\u015bcio\u0142a roli nauczyciela Prawdy na rzecz roli – w\u0142a\u015bnie – towarzysza podr\u00f3\u017cy. Pasterza, kt\u00f3ry bynajmniej nie chce wie\u015b\u0107 owiec za sob\u0105, lecz – przeciwnie – woli pod\u0105\u017ca\u0107 ich \u015bladem. Notabene zupe\u0142nie nie zwa\u017caj\u0105c na ogromne niebezpiecze\u0144stwo wi\u0105\u017c\u0105ce si\u0119 z tak\u0105 postaw\u0105. Co bowiem, gdyby tak na przyk\u0142ad owce ruszy\u0142y p\u0119dem po urwistym zboczu do jeziora. I poton\u0119\u0142y w jeziorze<\/em> (Mk 5, 13). Skoro zdarzy\u0142o si\u0119 to \u015bwiniom w kraju Geraze\u0144czyk\u00f3w, dlaczego owce mia\u0142yby by\u0107 wolne od podobnego zagro\u017cenia? I c\u00f3\u017c wtedy poczn\u0105 pasterze krocz\u0105cy za ogonem trzody?<\/p>\r\n

Dobry pasterz organizuje \u017cycie owiec, a nie czeka, co te\u017c one zaproponuj\u0105. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce post\u0119puj\u0105 za nim<\/em> (J 10, 4). Dobry pasterz pasie swe owce, a nie towarzyszy im.<\/p>\r\n

\u201eTowarzyszy\u0107\u201d bowiem znaczy – zacytujmy S\u0142ownik J\u0119zyka Polskiego – by\u0107 obecnym przy kim\u015b, przebywa\u0107 z kim\u015b gdzie\u015b, asystowa\u0107 komu\u015b<\/em>. Jezus Chrystus nigdy nikomu nie towarzyszy\u0142. Nikomu nie asystowa\u0142. Przeciwnie, to Jemu zazwyczaj towarzyszy\u0142 wielki t\u0142um ludu<\/em> (Mt 20, 29) – jak pod Jerychem, jak nad Jeziorem Tyberiadzkim, jak w Jerozolimie. Jak wsz\u0119dzie, gdzie tylko si\u0119 pojawi\u0142 – zawsze sz\u0142y za Nim liczne t\u0142umy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania<\/em> (Mt 4, 25).<\/p>\r\n

Narracja synodalna<\/strong><\/p>\r\n

A narracj\u0119 synodaln\u0105 oparto na jedynej scenie z Ewangelii, w kt\u00f3rej Jezus nie wiedzie ludzi za sob\u0105, lecz do\u0142\u0105cza do ju\u017c maszeruj\u0105cych – chodzi, rzecz jasna, o spotkanie w drodze do Emaus. Ale i w\u00f3wczas przecie\u017c przez ca\u0142\u0105 drog\u0119 (czyli nieco ponad dwie godziny, bo Emaus dzieli od Jerozolimy dystans jedenastokilometrowy) nape\u0142nia\u0142 uszy swych towarzyszy, gdy zaczynaj\u0105c od Moj\u017cesza poprzez wszystkich prorok\u00f3w wyk\u0142ada\u0142 im, co we wszystkich Pismach odnosi\u0142o si\u0119 do Niego<\/em> (\u0141k 24, 27).<\/p>\r\n

Przez ca\u0142y okres swej publicznej dzia\u0142alno\u015bci Jezus Chrystus nape\u0142nia\u0142 uszy mieszka\u0144c\u00f3w Galilei i Judei, a t\u0142um cisn\u0105\u0142 si\u0119 do Niego, aby s\u0142ucha\u0107 s\u0142owa Bo\u017cego<\/em> (Mk 1, 1). Poniewa\u017c wiara – nie zapominajmy – rodzi si\u0119 z tego, co si\u0119 s\u0142yszy<\/em> (Rz 10, 17).<\/p>\r\n

Papie\u017c Franciszek za\u015b w posynodalnej homilii podkre\u015bli\u0142, i\u017c wiara przychodzi przez \u017cycie<\/em>. Czy\u017cby wi\u0119c \u017cycie mia\u0142o nas uczy\u0107 wiary? Owszem, ale wy\u0142\u0105cznie \u017cycie Jezusa Chrystusa, Jego Naj\u015bwi\u0119tszej Matki oraz Jego \u015bwi\u0119tych. A to nie unosi si\u0119 w powietrzu, dost\u0119pne dla ka\u017cdego, kto tylko zechce wdycha\u0107. Wiary trzeba si\u0119 nauczy\u0107. Bo wiara to sprawa rozumu i woli, a nie emocji. Wierz\u0119, aby rozumie\u0107, i rozumiem, aby g\u0142\u0119biej wierzy\u0107<\/em> – uczy \u015bwi\u0119ty Augustyn.<\/p>\r\n

Istnieje tylko jedna skuteczna droga ku temu: nauczanie Ko\u015bcio\u0142a – wy\u0142\u0105cznego depozytariusza Bo\u017cego Objawienia. Je\u017celi Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie nape\u0142ni uszu swych wiernych – zw\u0142aszcza tych jeszcze nieuformowanych – nieska\u017con\u0105 doktryn\u0105, ich dusze pozostan\u0105 puste (ale tylko przez chwil\u0119, gdy\u017c natychmiast przeniknie je a\u017c do najg\u0142\u0119bszego zakamarka duch tego \u015bwiata).<\/p>\r\n

Co to b\u0119dzie za Ko\u015bci\u00f3\u0142?<\/strong><\/p>\r\n

Synod na temat m\u0142odzie\u017cy by\u0142 potrzebny Ko\u015bcio\u0142owi jak o\u017cywczy deszcz krzewowi usychaj\u0105cemu na pustyni. Nie trzeba bowiem by\u0107 wybitnym eklezjologiem, aby dostrzec, \u017ce m\u0142odzie\u017c uchodzi dzi\u015b z Ko\u015bcio\u0142a szerokim strumieniem, jak wino z rozprutego buk\u0142aka. I nad tym faktycznie nale\u017cy si\u0119 pochyli\u0107, by znale\u017a\u0107 skuteczne remedium na ten najwi\u0119kszy bodaj kryzys w historii katolickiej wsp\u00f3lnoty.<\/p>\r\n

Strategia wymy\u015blona przez ojc\u00f3w synodalnych polega na uczeniu si\u0119 od m\u0142odych. Podczas synodu wielokrotnie to podkre\u015blano. W og\u00f3le biskupi wydawali si\u0119 \u015bwietnie bawi\u0107, zachwyceni odkryciem duszpasterskiego klucza do przysz\u0142o\u015bci: m\u0142odzi powiedz\u0105 nam, czego mamy ich naucza\u0107, a my si\u0119 bez problemu dostosujemy i razem stworzymy Najfajniejszy Ko\u015bci\u00f3\u0142 Ever.<\/p>\r\n

Tak to wygl\u0105da. I jako\u015b nikt nie zadaje sobie pytania, czy fajny Ko\u015bci\u00f3\u0142 aby na pewno b\u0119dzie Ko\u015bcio\u0142em Chrystusowym. Albowiem Jezus Chrystus w \u017cadnym zdaniu, \u017cadnym s\u0142owie Ksi\u0119gi Dobrej Nowiny nie jest fajny. Ani B\u00f3g Ojciec w ca\u0142ej Ksi\u0119dze Prawa i Prorok\u00f3w nawet przez chwil\u0119 nie jest fajny. I Duch \u015awi\u0119ty r\u00f3wnie\u017c ani przez sekund\u0119 dwutysi\u0105cletniej Ksi\u0119gi Dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a nie by\u0142 (i nie jest, i nigdy nie b\u0119dzie) fajny.<\/p>\r\n

Ale te\u017c w istocie m\u0142odzi ludzie wcale nie szukaj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a fajnego, lecz prawdziwego – Ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym da si\u0119 bez pami\u0119ci zakocha\u0107. A \u017ce kocha\u0107 mo\u017cna jedynie osob\u0119, przeto Ko\u015bci\u00f3\u0142 musi by\u0107 w pe\u0142ni to\u017csamy z Bogiem (stanowi wszak Mistyczne Cia\u0142o Chrystusa) i przekazywa\u0107 taki Jego obraz, jaki On sam od dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat mu objawia, nie za\u015b ten, kt\u00f3ry przy\u015bni\u0142 si\u0119 dwudziestowiecznym fenomenologom. Musi to by\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry nie rywalizuje z atrakcjami tego \u015bwiata, nie stara si\u0119 by\u0107 rozrywkowym klubem, galeri\u0105 handlow\u0105, dyskotek\u0105, wzgl\u0119dnie instytucj\u0105 charytatywn\u0105. Musi to by\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry zna w\u0142asn\u0105 warto\u015b\u0107 i jasno – bez \u015bwiat\u0142o\u201d\u2018cienia<\/em>, jak pisze Norwid – uczy swych odwiecznych prawd. Bez obciachu<\/em> – jak mawia m\u0142odzie\u017c.<\/p>\r\n

Albowiem nieod\u0142\u0105czn\u0105 cech\u0105 m\u0142odego wieku jest radykalizm, bezkompromisowo\u015b\u0107 i entuzjazm, i albo wszystko, albo nic<\/em>. Dlatego tylko taki Ko\u015bci\u00f3\u0142 – radykalny w postawie, bezkompromisowy w nauczaniu i tak, tak; nie, nie<\/em> (Mt 5, 37) – m\u0142odzi ludzie s\u0105 w stanie doceni\u0107 i zaakceptowa\u0107, ba, pokocha\u0107, a nawet \u017cycie za\u0144 odda\u0107. Od Ko\u015bcio\u0142a rozmem\u0142anego i niepewnego siebie odwr\u00f3c\u0105 si\u0119 z obrzydzeniem (zauwa\u017cmy wszak, \u017ce \u015bwiat si\u0119 do nich nie \u0142asi, tylko bierze ich podbojem – i id\u0105 za nim).<\/p>\r\n

Jak \u015bwiat \u015bwiatem i Ko\u015bci\u00f3\u0142 Ko\u015bcio\u0142em, m\u0142odzie\u017c nieodmiennie, zawsze i wsz\u0119dzie – bez wzgl\u0119du na czasy i okoliczno\u015bci, mniej lub bardziej \u015bwiadomie, niekiedy wr\u0119cz instynktownie – szuka i pragnie jednego: autorytetu. Przewodnika, kt\u00f3ry jej wska\u017ce drog\u0119 \u017cycia. Zdecydowanie, niezachwianie, odwa\u017cnie i powa\u017cnie. Bo ludzka droga to powa\u017cna sprawa – \u017cycia i \u015bmierci (po tej i po tamtej stronie).<\/p>\r\n

Matka zawsze m\u0142oda<\/strong><\/p>\r\n

Do mniej wi\u0119cej po\u0142owy minionego stulecia Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 w\u0142a\u015bnie taki – m\u0142ody. By\u0142 to Ko\u015bci\u00f3\u0142 Dominika Savio, Stanis\u0142awa Kostki i Marii Goretti, kr\u00f3lowej Jadwigi i kr\u00f3lewicza Kazimierza, Agnieszki Rzymianki, Ma\u0142ej Tereski i Piotra Jerzego Frassatiego. By\u0142 to Ko\u015bci\u00f3\u0142 tych, co ku zgorszeniu starych \u017byd\u00f3w robili raban w \u015bwi\u0105tyni, wrzeszcz\u0105c entuzjastycznie: Hosanna Synowi Dawida!<\/em> (Mt 21, 15), i J\u00f3zefa S\u00e1ncheza del R\u00c3\u00ado, kt\u00f3ry zako\u0144czy\u0142 m\u0142ode \u017cycie okrzykiem: Niech \u017cyje Chrystus Kr\u00f3l!<\/em> I wielu tysi\u0119cy innych, kt\u00f3rzy przez ostatnie dwa milenia swoje kilkana\u015bcie czy dwadzie\u015bcia par\u0119 lat oddawali wiecznie m\u0142odemu Bogu.<\/p>\r\n

Obecny Ko\u015bci\u00f3\u0142 za\u015b, niestety, wydaje si\u0119 bardzo stary. Szczeg\u00f3lnie mocno \u201eposun\u0105\u0142 si\u0119 w latach\u201d w ci\u0105gu ostatniego p\u00f3\u0142wiecza. A to za spraw\u0105 nadmiernego ulegania duchowi tego \u015bwiata, kt\u00f3ry d\u0105\u017c\u0105c dzi\u015b przede wszystkim do wywr\u00f3cenia wszystkich sfer \u017cycia na lew\u0105 stron\u0119, wiekowych usi\u0142uje zamieni\u0107 w nieodpowiedzialn\u0105 m\u0142\u00f3d\u017a, m\u0142odych za\u015b – w zblazowanych starc\u00f3w. Ale nasza Matka Ko\u015bci\u00f3\u0142 wcale nie musi mu w tym towarzyszy\u0107. I nie powinna. Wr\u0119cz jej nie wolno. Niech za to nape\u0142nia nasze uszy czyst\u0105 Ewangeli\u0105. A\u017c do b\u00f3lu. Bo Chrystusowe jarzmo jest s\u0142odkie, a brzemi\u0119 lekkie<\/em> (Mt 10, 30).<\/p>\r\n

Jerzy Wolak<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Na zako\u0144czenie XV Zwyczajnego Zgromadzenia Og\u00f3lnego Synodu Biskup\u00f3w po\u015bwi\u0119conego m\u0142odzie\u017cy Ojciec \u015awi\u0119ty nakaza\u0142 zg\u0142\u0119bia\u0107 owoce jego obrad: wczytywa\u0107 si\u0119 w nie, rozeznawa\u0107 ich tre\u015b\u0107, pozwoli\u0107 im dzia\u0142a\u0107 w sercach. Od chwili us\u0142yszenia tych s\u0142\u00f3w praktycznie nie przestaj\u0119 tego czyni\u0107. Szczeg\u00f3lnie mocno nurtuje mnie zdanie z papieskiej homilii wyg\u0142oszonej podczas uroczystej Mszy \u015awi\u0119tej w Bazylice \u015awi\u0119tego […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[301,41,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/106082"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=106082"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/106082\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=106082"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=106082"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=106082"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}