{"id":105113,"date":"2019-11-01T21:00:39","date_gmt":"2019-11-02T01:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=105113"},"modified":"2019-11-01T22:04:51","modified_gmt":"2019-11-02T02:04:51","slug":"kremacja-pozar-wspolczesnej-dechrystianizacji-nelson-fragelli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=105113","title":{"rendered":"Kremacja – po\u017car wsp\u00f3\u0142czesnej dechrystianizacji – Nelson Fragelli<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2018-11-2 10:00 am<\/small><\/p>\r\n

Popularyzacja kremacji nast\u0119puje w miar\u0119 post\u0119p\u00f3w materializmu. Przy okazji pogrzeb\u00f3w stopniowo wa\u017cniejsze od idei Boga staj\u0105 si\u0119 inne koncepcje, motywowane ekonomicznie (kremacja jest ta\u0144sza), utylitarnie (du\u017ce obszary zaj\u0119te pod cmentarze mog\u0142yby s\u0142u\u017cy\u0107 spo\u0142eczno\u015bci w inny spos\u00f3b), pozorami higieny (by nie zanieczyszcza\u0107 podglebia) lub sentymentem. Testamenty nakazuj\u0105 wrzucanie proch\u00f3w do morza, rozsypywanie ich w g\u00f3rach lub na boiskach. (…) Proponuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c rozsypywanie proch\u00f3w na cmentarzach, w tak zwanych ogrodach pami\u0119ci<\/em>. Jak wida\u0107 pod r\u00f3\u017cnymi pretekstami wprowadza si\u0119 tu idee antychrze\u015bcija\u0144skie  – czytamy w tek\u015bcie autorstwa Nelsona Fragelliego opublikowanym w najnowszym numerze magazynu \u201eKrzy\u017cowiec\u201d<\/a>.<\/strong><\/p>\r\n

Georges D. by\u0142 dystyngowanym emerytem, uposa\u017cenie mia\u0142 godziwe. By\u0142 dobrym obserwatorem, wnikliwie badaj\u0105cym istot\u0119 rzeczy, rozsmakowuj\u0105cym si\u0119 w niej i umiej\u0105cym opowiada\u0107 skupiaj\u0105c uwag\u0119 s\u0142uchaczy. Ci za\u015b mieli wra\u017cenie, jakby uczestniczyli w opowiadanym zdarzeniu<\/p>\r\n

Przyjaciele rezygnowali ze spektakli teatralnych czy mecz\u00f3w, by niedzielne popo\u0142udnia sp\u0119dza\u0107 w\u0142a\u015bnie z nim. Jako potomek starego francuskiego rodu mieszcza\u0144skiego umia\u0142 pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 sztuk\u0105 konwersacji z prostot\u0105 i naturalno\u015bci\u0105. Urodzony i wychowany w Lotaryngii, w pobli\u017cu granicy z Niemcami, ju\u017c jako m\u0142odzieniec, podczas drugiej wojny \u015bwiatowej, rozpocz\u0105\u0142 karier\u0119 in\u017cyniera g\u00f3rnictwa.<\/p>\r\n

Podczas tego globalnego konfliktu prze\u017cy\u0142 swoje dni pr\u00f3by. Trudno\u015bci nauczy\u0142y go odr\u00f3\u017cnia\u0107 odmienne sytuacje i poznawa\u0107 r\u00f3\u017cne umys\u0142owo\u015bci. Wiedza ta stanowi\u0142a esencj\u0119 jego konwersacji. Cho\u0107 by\u0142 \u017conaty od ponad 50 lat, r\u00f3wnie\u017c jego \u017cona, Jeanne, nie by\u0142a wcale zm\u0119czona s\u0142uchaniem go. Opowiada\u0142 naprawd\u0119 interesuj\u0105co.<\/p>\r\n

Wreszcie Georges umar\u0142, ale pogrzebu nie by\u0142o. Fakt ten zaskoczy\u0142 przyjaci\u00f3\u0142, cho\u0107 \u017caden z nich tego nie skomentowa\u0142. Cia\u0142o skremowano. Podczas uroczysto\u015bci odtworzono z ta\u015bmy modlitwy ekumeniczne, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142a muzyka New Age nadaj\u0105ca temu po\u017cegnaniu nastr\u00f3j tajemniczego niepokoju. Cho\u0107 zar\u00f3wno zmar\u0142y, jak i jego \u017cona byli katolikami, nie odprawiono \u017cadnego pobo\u017cnego obrz\u0119du. Nigdy nie zosta\u0142o te\u017c wyja\u015bnione, czy kremacja by\u0142a jego decyzj\u0105, czy jej.<\/p>\r\n

Jeanne z\u0142o\u017cy\u0142a prochy m\u0119\u017ca do urny w kszta\u0142cie ksi\u0105\u017cki i \u201eprzechowywa\u0142a\u201d je w regale, nad telewizorem, w salonie. Nikt nie m\u00f3g\u0142 pomodli\u0107 si\u0119 nad grobem przyjaciela, przynie\u015b\u0107 kwiat\u00f3w, powspomina\u0107 wsp\u00f3lnych rozm\u00f3w, wsp\u00f3lnych niedziel, jego wykwintnej konwersacji.<\/p>\r\n

Za\u017cy\u0142a relacja przyja\u017ani domaga\u0142a si\u0119 tego prostego aktu szacunku. Ale nie by\u0142o to mo\u017cliwe. P\u0142omienie, kt\u00f3re gwa\u0142townie i natychmiast obr\u00f3ci\u0142y w proch jego cia\u0142o, zdawa\u0142y si\u0119, \u017ce poch\u0142on\u0119\u0142y r\u00f3wnie\u017c wspomnienia o nim. O dwadzie\u015bcia centymetr\u00f3w ponad prostackimi komediami czy innymi nieprzyzwoitymi opowie\u015bciami emitowanymi przez telewizor spoczywa\u0142 Georges, wraz z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 i pulsuj\u0105c\u0105 energi\u0105. W takim otoczeniu nie mo\u017cna by\u0142o odm\u00f3wi\u0107 cho\u0107by Zdrowa\u015b Maryjo za jego dusz\u0119.<\/p>\r\n

Kremacja jako rewolucyjna zmiana zwyczaj\u00f3w<\/strong><\/p>\r\n

Jak podaje  A. Favole w \u201eCorriere della Sera\u201d z 28 lutego 2017 roku, Renato Bialetti, zmar\u0142y na pocz\u0105tku ubieg\u0142ego roku tw\u00f3rca kafeterki Moka, kt\u00f3ra okaza\u0142a si\u0119 wielkim sukcesem, chcia\u0142, by go skremowano i z\u0142o\u017cono jego prochy w jednym z egzemplarzy jego wynalazku. Jego kafeterka sta\u0142a si\u0119 jego grobem. Gene Roddenberry, znakomity ameryka\u0144ski producent i scenarzysta telewizyjny chcia\u0142, by prochy jego i jego \u017cony rozrzucono w przestrzeni pozaziemskiej. Istnieje nawet przedsi\u0119biorstwo zajmuj\u0105ce si\u0119 takimi kosmicznymi pogrzebami.<\/p>\r\n

Fran\u00c3\u00a7ois Michaud N\u00c3\u00a9rard (Une r\u00c3\u00a9volution rituelle<\/em>, Atelier, 2012), wskazuje, \u017ce je\u015bli chodzi o kremacj\u0119 nast\u0105pi\u0142a g\u0142\u0119boka zmiana zwyczaj\u00f3w Francuz\u00f3w. W ci\u0105gu niespe\u0142na 40 lat odwieczne obrz\u0119dy \u017ca\u0142obne uleg\u0142y daleko id\u0105cym przeobra\u017ceniom. Do 1980 r. jedynie 1 proc. Francuz\u00f3w opowiada\u0142 si\u0119 za kremacj\u0105. Dzi\u015b oko\u0142o 50 proc. twierdzi, \u017ce chce j\u0105 wybra\u0107. W krajach p\u00f3\u0142nocnej Europy odsetek ten mo\u017ce si\u0119ga\u0107 50 proc.<\/p>\r\n

Popularyzacja kremacji nast\u0119puje w miar\u0119 post\u0119p\u00f3w materializmu. Przy okazji pogrzeb\u00f3w stopniowo wa\u017cniejsze od idei Boga staj\u0105 si\u0119 inne koncepcje, motywowane ekonomicznie (kremacja jest ta\u0144sza), utylitarnie (du\u017ce obszary zaj\u0119te pod cmentarze mog\u0142yby s\u0142u\u017cy\u0107 spo\u0142eczno\u015bci w inny spos\u00f3b), pozorami higieny (by nie zanieczyszcza\u0107 podglebia) lub sentymentem. Testamenty nakazuj\u0105 wrzucanie proch\u00f3w do morza, rozsypywanie ich w g\u00f3rach lub na boiskach. Jak wspomina w tym samym artykule Favole, proponuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c rozsypywanie proch\u00f3w na cmentarzach, w tak zwanych \u201eogrodach pami\u0119ci\u201d. Jak widzimy pod r\u00f3\u017cnymi pretekstami wprowadza si\u0119 tu idee antychrze\u015bcija\u0144skie.<\/p>\r\n

Sakralno\u015b\u0107 pogrzebu vs. zwyczaje poga\u0144skie<\/strong><\/p>\r\n

Po co odrzuca\u0107 pogrzeb i sakralny wymiar poch\u00f3wku na rzecz brutalnego, natychmiastowego zniszczenia cia\u0142a? Grzebanie umar\u0142ych zawsze stanowi\u0142o powa\u017cny obowi\u0105zek chrze\u015bcijan. Ko\u015bci\u00f3\u0142 przej\u0105\u0142 t\u0119 praktyk\u0119 ju\u017c u zarania chrze\u015bcija\u0144stwa nie tylko ze wzgl\u0119du na w\u0142asne nauczanie, ale r\u00f3wnie\u017c ze wzgl\u0119du na symboliczn\u0105 wymow\u0119 pogrzebu. Z tego w\u0142a\u015bnie wzgl\u0119du cia\u0142a zmar\u0142ych zawsze by\u0142y otaczane szacunkiem. W przesz\u0142o\u015bci Papie\u017ce pot\u0119piali niegodne traktowanie cia\u0142 zmar\u0142ych takie jak przechowywanie ich czy przewo\u017cenie. Palenie zw\u0142ok r\u00f3wnie\u017c by\u0142o uznawane za czynno\u015b\u0107 niegodn\u0105, w\u0142a\u015bciw\u0105 poganom.<\/p>\r\n

R\u00f3wnie\u017c w Lotaryngii, w innej niewielkiej miejscowo\u015bci i nieodleg\u0142ej od domu Georgesa, mieszka\u0142 samotnie Antoine M. By\u0142 to bezdzietny wdowiec, mia\u0142 niewielu krewnych, mieszkali oni daleko i jak zwyk\u0142 mawia\u0107 swojemu proboszczowi, ks. Michelowi R, mia\u0142 na \u015bwiecie tylko jednego prawdziwego przyjaciela: pi\u0119kne drzewo w swoim ogrodzie. Dba\u0142 o nie, podlewa\u0142 je, nawozi\u0142. By\u0142 to bujny kasztanowiec.<\/p>\r\n

Latem Antoine z przyjemno\u015bci\u0105 spo\u017cywa\u0142 obiad w jego cieniu, a zim\u0105 spala\u0142 w kominku nieliczne, przyci\u0119te wczesn\u0105 jesieni\u0105 z chirurgiczn\u0105 precyzj\u0105 ga\u0142\u0105zki. Patrzy\u0142 w palenisko oczarowany nie daj\u0105cym si\u0119 z niczym por\u00f3wna\u0107 pi\u0119knem p\u0142omieni pochodz\u0105cych z tych odro\u015bli, g\u0142\u0119boko wdycha\u0142 przyjemn\u0105 wo\u0144 spalanego drewna. To wszystko dawa\u0142 mu jego kasztanowiec.<\/p>\r\n

Czuj\u0105c, \u017ce si\u0142 mu ubywa, Antoine spisa\u0142 testament. W swej ostatniej woli za\u017c\u0105da\u0142, by jego cia\u0142o zosta\u0142o skremowane, a prochy rozsypane wok\u00f3\u0142 umi\u0142owanego drzewa. Mia\u0142 to by\u0107 ostatni ho\u0142d dla istoty, kt\u00f3ra za \u017cycia da\u0142a mu tyle pociechy. Kilka lat p\u00f3\u017aniej Antoine faktycznie zmar\u0142. Wszystko uczyniono zgodnie z jego testamentem: by\u0142a kremacja, a prochy rozsypano u st\u00f3p drzewa.<\/p>\r\n

Dom – i tym samym drzewo – odziedziczy\u0142 bratanek Antoine’a. Po obj\u0119ciu spadku przeprowadzi\u0142 si\u0119 do domu stryja z Marsylii, gdzie mieszka\u0142 w momencie \u015bmierci Antoine’a. Przyzwyczajony do ciep\u0142ego, \u015br\u00f3dziemnomorskiego klimatu zauwa\u017cy\u0142, \u017ce w Lotaryngii s\u0142o\u0144ca jest znacznie mniej. I jeszcze t\u0119 niewielk\u0105 ilo\u015b\u0107 ciep\u0142a zabiera\u0142o drzewo starca. Poleci\u0142 je zatem \u015bci\u0105\u0107. Bezwzgl\u0119dna mechaniczna pi\u0142a obr\u00f3ci\u0142a jedynego przyjaciela Antoine’a w polana. Wszystko, \u0142\u0105cznie z ziemi\u0105 otaczaj\u0105c\u0105 pi\u0119kn\u0105 ro\u015blin\u0119, wywieziono na \u015bmietnisko. Ks. Michel, udaj\u0105c przera\u017conego, ale z przebieg\u0142ym u\u015bmieszkiem, opowiedzia\u0142 o wszystkim mieszka\u0144com osady.<\/p>\r\n

Szcz\u0105tki zmar\u0142ych oczekuj\u0105 dnia zmartwychwstania<\/strong><\/p>\r\n

Z punktu widzenia religii powiada \u015bw. Pawe\u0142: Prosz\u0119 was, bracia, przez mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, aby\u015bcie dali cia\u0142a swoje na ofiar\u0119 \u017cyw\u0105, \u015bwi\u0119t\u0105, Bogu przyjemn\u0105, jako wyraz waszej rozumnej s\u0142u\u017cby Bo\u017cej. Nie bierzcie wi\u0119c wzoru z tego \u015bwiata, lecz przemieniajcie si\u0119 przez odnawianie umys\u0142u, aby\u015bcie umieli rozpozna\u0107, jaka jest wola Bo\u017ca: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskona\u0142e<\/em> (Rz 12, 1-2).<\/p>\r\n

Jak\u017ce wi\u0119c to cia\u0142o, o kt\u00f3rym pisze Aposto\u0142, u\u015bwi\u0119cone chrztem i przyjmowaniem Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, o\u017cywiane przez dusz\u0119 wyniesion\u0105 dzi\u0119ki \u0142asce ku \u017cyciu Bo\u017cemu, \u015bwi\u0105tyni\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego, spopieli\u0107 niczym niepotrzebne odpadki?<\/p>\r\n

W zwyczaju kremacji nieobecna jest idea spoczynku tego, kt\u00f3ry dusz\u0119 odda\u0142 Bogu: requiescat in pace<\/em> (\u201eniech odpoczywa w pokoju\u201d). Wszystko dzieje si\u0119 szybko. Pogrzeb traci sw\u00f3j uroczysty wymiar, obrz\u0119dy \u017ca\u0142obne odarte s\u0105 z dostoje\u0144stwa. Akt pozoruje ca\u0142kowite unicestwienie w momencie, gdy p\u0142omie\u0144 obraca w szary popi\u00f3\u0142 rysy ogl\u0105dane przez najbli\u017cszych przez wiele lat z szacunkiem i mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\r\n

Poprzez obrz\u0119d z\u0142o\u017cenia cia\u0142a do grobu Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyra\u017ca w spos\u00f3b symboliczny wiar\u0119 w dogmat o zmartwychwstaniu cia\u0142. Dla Ko\u015bcio\u0142a gr\u00f3b jest dormitorium, w kt\u00f3rym \u015bmiertelne szcz\u0105tki oczekuj\u0105 na zmartwychwstanie niczym ziarna rzucone w gleb\u0119, z kt\u00f3rych po S\u0105dzie Ostatecznym wykie\u0142kuje nie\u015bmiertelno\u015b\u0107. W po\u015bwi\u0119conej ziemi, w cieniu krzy\u017ca cia\u0142o wiernego oczekuje na zmartwychwstanie tak jak Jezus, kt\u00f3ry zmar\u0142y i z\u0142o\u017cony do grobu powsta\u0142 z martwych. Cia\u0142o to zas\u0142uguje na szacunek ze wzgl\u0119du na to, czym by\u0142o i czym b\u0119dzie przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107.<\/p>\r\n

Lekcewa\u017c\u0105ca czynno\u015b\u0107 palenia zw\u0142ok w piecu krematoryjnym niszczy ten wizerunek w oczach \u015bwiadk\u00f3w takiej procedury. Zgodnie z tym, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3wi \u015bmiertelnikom memento homo, quia pulvis es et in pulverem reverteris<\/em>, cia\u0142o winno powoli, w spos\u00f3b naturalny, roz\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na proch ziemi, z kt\u00f3rego wzi\u0119\u0142o pocz\u0105tek. Ma to by\u0107 proces naturalny, zgodny z rytmem organicznym, nie za\u015b sztuczne zniszczenie.<\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142, wsp\u00f3\u0142czuj\u0105ca Matka, bierze pod uwag\u0119 szacunek, jaki \u017cywi\u0105 wobec siebie kochaj\u0105ce si\u0119 istoty. Mi\u0142o\u015b\u0107 rodzicielska czy mi\u0142o\u015b\u0107 dziecka, ka\u017cde uczucie ludzkie doznaje w momencie \u015bmierci uwznio\u015blenia. Wyobra\u017canie sobie ukochanych jako powykr\u0119canych przez p\u0142omienie jest przykre dla os\u00f3b \u017cywi\u0105cych te uczucia. Pociech\u0105 jest natomiast dla wszystkich \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce w po\u015bwi\u0119conej ziemi to cia\u0142o stopniowo zniknie zgodnie z ustalonym przez Boga porz\u0105dkiem naturalnym: in pulverem reverteris<\/em> – w proch si\u0119 obr\u00f3cisz.<\/p>\r\n

Chrze\u015bcija\u0144ski zwyczaj grzebania cia\u0142 wiernych<\/strong><\/p>\r\n

Czynno\u015b\u0107 kremacji ma r\u00f3wnie\u017c wymiar symboliczny. Ma ona przys\u0142oni\u0107 istnienie dogmatu o zmartwychwstaniu cia\u0142. Nadzieja zmartwychwstania jest z kolei jasno wyra\u017cona w powierzeniu duszy Bogu. Pierwsi zwolennicy kremacji mieli na celu wyeliminowanie religii z czynno\u015bci zwi\u0105zanych ze \u015bmierci\u0105.<\/p>\r\n

We Francji ide\u0119 kremacji jako pierwsza wprowadzi\u0142a Rewolucja 1789 r. Na fali tego antychrze\u015bcija\u0144skiego trendu przeprowadzono w spos\u00f3b zorganizowany kampani\u0119 promocji kremacji. W latach nast\u0119puj\u0105cych po Rewolucji Francuskiej, na pocz\u0105tku XIX w., propaganda materialistyczna i ateistyczna jeszcze si\u0119 wzmog\u0142a, z korzy\u015bci\u0105 dla popularyzacji kremacji. Wreszcie na pocz\u0105tku XX w. zacz\u0119to pod r\u00f3\u017cnymi pretekstami budowa\u0107 w Europie piece krematoryjne.<\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 zdecydowanie przeciwny kremacji. W 1886 r. \u015awi\u0119te Oficjum wyda\u0142o dokumenty wykazuj\u0105ce fa\u0142szywo\u015b\u0107 doktryn zwolennik\u00f3w palenia zw\u0142ok. Wskazano, \u017ce \u201ek\u0142amliwe podst\u0119py i sofizmaty niepostrze\u017cenie pomniejszaj\u0105 cze\u015b\u0107 i szacunek dla chrze\u015bcija\u0144skiego zwyczaju chowania cia\u0142 zmar\u0142ych do ziemi, kt\u00f3ry to zwyczaj jest stale zachowywany i u\u015bwi\u0119cony uroczystymi obrz\u0119dami Ko\u015bcio\u0142a\u201d.<\/p>\r\n

W\u00f3wczas to wiernym, kt\u00f3rzy by z w\u0142asnej woli zadecydowali o kremacji, nie tylko odm\u00f3wiono ko\u015bcielnego pogrzebu, ale tak\u017ce odprawiania Mszy publicznych w ich intencji. Zwolennik\u00f3w tych b\u0142\u0119d\u00f3w uznano r\u00f3wnie\u017c za niegodnych ostatnich sakrament\u00f3w. W ten spos\u00f3b Ko\u015bci\u00f3\u0142 ze wzgl\u0119d\u00f3w dogmatycznych chroni\u0142 kult i obyczaje wiernych (Dictionnaire Apolog\u00c3\u00a9tique de la Foi Chr\u00c3\u00a9tienne<\/em>, „Incin\u00c3\u00a9ration\u201d, Beauchesne \u00c3\u00a9diteurs, Paris 1911).<\/p>\r\n

Zwi\u0105zany z Soborem Watyka\u0144skim II p\u0119d ku reformom sprawi\u0142, \u017ce 5 lipca 1963 r. \u015awi\u0119te Oficjum promulgowa\u0142o instrukcj\u0119 \u201ePiam et Constantem\u201d, kt\u00f3ra otwiera\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 kremacji. \u201eKremacja nie ma wp\u0142ywu na dusz\u0119, nie uniemo\u017cliwia Bogu Wszechmog\u0105cemu odtworzenia cia\u0142a, nie oznacza tak\u017ce sama w sobie obiektywnego zaprzeczenia wspomnianych dogmat\u00f3w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie sprzeciwia\u0142 si\u0119 tej praktyce ani si\u0119 jej nie sprzeciwia, je\u015bli wyp\u0142ywa ona ze sprawiedliwej motywacji opartej na rozs\u0105dnych przes\u0142ankach\u201d. Nie jest \u0142atwo zrozumie\u0107, w jaki spos\u00f3b instrukcja ta ma nie sprzeciwia\u0107 si\u0119 cytowanym wy\u017cej s\u0142owom \u015bw. Paw\u0142a: \u201eNie bierzcie wi\u0119c wzoru z tego \u015bwiata\u201d.<\/p>\r\n

Szczeg\u00f3lne modlitwy za zmar\u0142ych<\/strong><\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 ustanowi\u0142 dzie\u0144 2 listopada Dniem Zadusznym (wspomnieniem wszystkich wiernych zmar\u0142ych). Tego dnia niemal na ca\u0142ym obszarze chrze\u015bcija\u0144stwa cmentarze zape\u0142niaj\u0105 si\u0119 nawiedzaj\u0105cymi. Na cmentarzach tych groby przodk\u00f3w ozdobione s\u0105 ich fotografiami, utrwalaj\u0105cymi ich ukochane rysy, wizerunkami \u015bwi\u0119tych i anio\u0142\u00f3w czuwaj\u0105cych nad zmar\u0142ym.<\/p>\r\n

Wbrew temu odwiecznemu zwyczajowi brak ceremonii i \u201eprzechowywanie\u201d niewielkich urn zawieraj\u0105cych spalone szcz\u0105tki na p\u00f3\u0142kach zabija szacunek wobec zmar\u0142ych. Taki widok sprawia, \u017ce zaczynamy nabiera\u0107 b\u0142\u0119dnego przekonania, i\u017c wszystko si\u0119 ko\u0144czy na tym \u015bwiecie. Przes\u0142ania \u015bwiadomo\u015b\u0107 \u017cycia po \u015bmierci. T\u0142umi r\u00f3wnie\u017c ludzkie i naturalne uczucie uznania wobec zmar\u0142ych.<\/p>\r\n

W Dzie\u0144 Zaduszny krewni i przyjaciele przynosz\u0105 na groby swoich ukochanych kwiaty i znicze. Za dusze wiernych zmar\u0142ych odprawiane s\u0105 Msze, odmawia si\u0119 w ich intencji r\u00f3\u017ca\u0144ce. Jest to macierzy\u0144skie i pot\u0119\u017cne wsparcie dla dusz cierpi\u0105cych, kt\u00f3re j\u0119cz\u0105 w Miejscu Oczyszczenia. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Walcz\u0105cy przy grobach zmar\u0142ych prosi Boga, by dusze czy\u015b\u0107cowe mog\u0142y rych\u0142o wst\u0105pi\u0107 do Nieba, by zjednoczy\u0107 si\u0119 z Ko\u015bcio\u0142em Triumfuj\u0105cym i ogl\u0105da\u0107 Boga twarz\u0105 w twarz<\/p>\r\n

\u201eUwolnij, Panie, dusze wszystkich wiernych zmar\u0142ych od wszelkich wi\u0119z\u00f3w grzechowych\u201d – prosimy w liturgii za zmar\u0142ych. Odprawiane s\u0105 r\u00f3wnie\u017c modlitwy na chwa\u0142\u0119 tych, kt\u00f3rzy s\u0105 ju\u017c w Niebie i kt\u00f3rych prosimy o wstawiennictwo w intencji u\u015bwi\u0119cenia tych, kt\u00f3rzy tocz\u0105 jeszcze ci\u0119\u017cki b\u00f3j na tej Ziemi. Ju\u017c w XI w. \u015bw. Odylon, opat z Cluny, poleci\u0142 swoim mnichom odprawia\u0107 2 listopada Msz\u0119 za zmar\u0142ych. W Rzymie najstarsze nawi\u0105zania  do tego \u015bwi\u0119ta pojawiaj\u0105 si\u0119 w XIV w.<\/p>\r\n

Zaduszki w Krakowie<\/strong><\/p>\r\n

G\u0142\u0119boko chrze\u015bcija\u0144ski charakter ludu polskiego nadaje wspomnieniu zmar\u0142ych ton bolesnej wznios\u0142o\u015bci. Ludno\u015b\u0107 licznie nawiedza cmentarze. Listopad to ju\u017c pe\u0142nia europejskiej jesieni. Jeszcze w godzinach popo\u0142udniowych nad miastem zapada noc, kt\u00f3rej towarzyszy drobna m\u017cawka. Po\u015bwi\u0119con\u0105 ziemi\u0119 okry\u0142aby g\u0142\u0119boka ciemno\u015b\u0107, gdyby nie tysi\u0105ce zniczy, g\u0142\u00f3wnie czerwonych, nabo\u017cnie zapalanych zmar\u0142ym przez ich krewnych. Ci, skruszeni, przesuwaj\u0105 si\u0119 niby cienie mi\u0119dzy nagrobkami i grobowcami z powag\u0105 akolit\u00f3w nios\u0105c roz\u017carzone latarenki.<\/p>\r\n

Na grobach, nad kt\u00f3rymi rodziny odmawia\u0142y wsp\u00f3lne modlitwy, te ma\u0142e pochodnie pob\u0142yskuj\u0105 w mroku niczym konstelacje \u015bwiec na czuwaniu modlitewnym. Bo s\u0105 to modlitwy \u017cywych za tych, kt\u00f3rzy odeszli ju\u017c do Wieczno\u015bci. Kropelki d\u017cd\u017cu opadaj\u0105ce na znicze natychmiast odparowuj\u0105 niczym ma\u0142e ob\u0142oczki, wydaj\u0105c si\u0119 duszami, kt\u00f3re opuszczaj\u0105 ten \u015bwiat.<\/p>\r\n

Czasem kto\u015b co\u015b do kogo\u015b szepnie. Dzieci pytaj\u0105 o przodk\u00f3w. Ze z\u0142o\u017conymi r\u0105czkami na\u015bladuj\u0105 modlitw\u0119 i uczucia rodzic\u00f3w. Na progu \u017cycia niewinno\u015b\u0107 staje w zachwycie wobec misterium za\u015bwiat\u00f3w. W ciszy przysuwaj\u0105 si\u0119 do rodzic\u00f3w, jakby chcia\u0142y by\u0107 bli\u017cej \u017cycia.<\/p>\r\n

Tylko Ko\u015bci\u00f3\u0142 umie z \u0142agodno\u015bci\u0105 pogodzi\u0107 tak przeciwne odczucia: czas i wieczno\u015b\u0107, \u015bmier\u0107 jako nasienie \u017cycia wiecznego. W tej scenerii niczym krople deszczu opadaj\u0105ce na p\u0142on\u0105ce znicze, ulatnia si\u0119 smutek i wzajemne przenikanie pe\u0142ne nadziei i rezygnacji. Te cienie poruszaj\u0105ce si\u0119 w czasie poszukuj\u0105 tego, co niewidzialne w Wieczno\u015bci, za\u015b z tego spotkania wyrasta afirmacja Wiary.<\/p>\r\n

Gdyby Krak\u00f3w przyj\u0105\u0142 zwyczaj kremacji, redukuj\u0105c swe cmentarze do pustki \u201eogrod\u00f3w pami\u0119ci\u201d – bez nagrobk\u00f3w, pomnik\u00f3w czy grobowc\u00f3w – wierni nie prze\u017cywaliby ju\u017c podczas Dnia Zadusznego tych chwil religijnej refleksji. Kremacja poprzez likwidacj\u0119 pogrzeb\u00f3w i cmentarzy zmierza do usuni\u0119cia religii z obrz\u0119d\u00f3w pogrzebowych i usuni\u0119cia prawdy o cierpieniu przodk\u00f3w, kt\u00f3rzy \u201enas poprzedzili ze znakiem wiary\u201d.<\/p>\r\n

Nelson Fragelli<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Catolicismo, nr 799, lipiec 2017 r.<\/p>\r\n

t\u0142um. Krzysztof Jasi\u0144ski <\/strong><\/p>\r\n

Artyku\u0142 zosta\u0142 opublikowany w najnowszym numerze magazynu \u201eKrzy\u017cowiec\u201d<\/strong><\/a><\/p>\r\n

\"\"<\/strong><\/p>\r\n

Przeczytaj tak\u017ce:<\/strong> Dozwolone nie znaczy godne, czyli poch\u00f3wki \u201ez duchem czasu\u201d<\/strong><\/a><\/p>\r\n

Zwyczaje pogrzebowe ewoluuj\u0105. Pojawi\u0142y si\u0119 nawet postulaty, by w polskim prawie uregulowa\u0107 i\u015bcie poga\u0144skie praktyki wymykaj\u0105ce si\u0119 dzi\u015b obowi\u0105zuj\u0105cym przepisom prawa. Dyskusja nie toczy si\u0119 ju\u017c wok\u00f3\u0142 problemu: kremacja \u201etak\u201d czy \u201enie\u201d. Zalegalizowane bowiem mog\u0105 zosta\u0107 \u201eogrody pami\u0119ci\u201d, s\u0142u\u017c\u0105ce do rozsypywania proch\u00f3w, a nawet poch\u00f3wki morskie. A Ko\u015bci\u00f3\u0142 takie praktyki ocenia jednoznacznie.<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2018-11-2 10:00 am Popularyzacja kremacji nast\u0119puje w miar\u0119 post\u0119p\u00f3w materializmu. Przy okazji pogrzeb\u00f3w stopniowo wa\u017cniejsze od idei Boga staj\u0105 si\u0119 inne koncepcje, motywowane ekonomicznie (kremacja jest ta\u0144sza), utylitarnie (du\u017ce obszary zaj\u0119te pod cmentarze mog\u0142yby s\u0142u\u017cy\u0107 spo\u0142eczno\u015bci w inny spos\u00f3b), pozorami higieny (by nie zanieczyszcza\u0107 podglebia) lub sentymentem. Testamenty nakazuj\u0105 wrzucanie proch\u00f3w do morza, rozsypywanie […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[123],"tags":[211],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/105113"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=105113"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/105113\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=105113"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=105113"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=105113"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}