{"id":10282,"date":"2009-06-10T18:28:47","date_gmt":"2009-06-10T23:28:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=10282"},"modified":"2009-06-10T18:28:47","modified_gmt":"2009-06-10T23:28:47","slug":"czego-uczy-kosciol-o-piekle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=10282","title":{"rendered":"Czego uczy Ko\u015bci\u00f3\u0142 o piekle"},"content":{"rendered":"

Za czas\u00f3w papie\u017ca Klemensa VIII zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce w grobie ko\u015bcio\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Monticelli pochowano cz\u0142owieka pozornie umar\u0142ego. Po niejakim czasie umar\u0142y ten odzyska\u0142 przytomno\u015b\u0107 i przekona\u0142 si\u0119 o straszliwym po\u0142o\u017ceniu swoim. Wstaje – szuka wyj\u015bcia, lecz ciemno\u015bci doko\u0142a, wyj\u015bcia znale\u017a\u0107 nie mo\u017ce. Wo\u0142a ile tylko si\u0142 w piersi, lecz nikt nie s\u0142yszy<\/strong>.
\r\n
\r\n Zm\u0119czony siada, rozwa\u017ca, co pocz\u0105\u0107, trupy doko\u0142a, zgnilizna zewsz\u0105d go zalatuje – wi\u0119c tu b\u0119dzie musia\u0142 sko\u0144czy\u0107 \u015bmierci\u0105 powoln\u0105…. Tu mia\u0142 z kielicha bole\u015bci umierania pi\u0107 kropl\u0119 po kropli, tu mia\u0142 w ca\u0142ej okropno\u015bci do\u015bwiadczy\u0107 na sobie, co to znaczy umiera\u0107. I zimny pot wyst\u0119puje mu na czo\u0142o, rozpacz chwyta go za serce. Wtem do tej ciemnicy pada promie\u0144 \u015bwiat\u0142a, – s\u0142yszy z daleka kroki ludzkie – z okrzykiem rado\u015bci wyskakuje z grobu, bo otworzono gr\u00f3b, aby w nim nowego z\u0142o\u017cy\u0107 trupa….
\r\n
\r\n Jak\u017ce okropne by\u0142o po\u0142o\u017cenie tego cz\u0142owieka – nieprawda\u017c? C\u00f3\u017c dopiero, gdyby nikt nie by\u0142 przyszed\u0142 na ratunek!… A teraz pomy\u015blcie, \u017ceby i nas co\u015b podobnego spotka\u0142o….
\r\n
\r\n Wiara \u015bw. uczy, \u017ce grzesznika niepokutuj\u0105cego czeka los podobny; czeka go pochowanie \u017cywcem w straszliwym grobie – w grobie – tam – w wieczno\u015bci… O tym m\u00f3wi dzisiaj Pan Jezus: „Wszelkie drzewo, kt\u00f3re nie rodzi dobrych owoc\u00f3w, b\u0119dzie wyci\u0119te i w ogie\u0144 wrzucone”, to znaczy: grzesznik b\u0119dzie pot\u0119pion w piekle. Piek\u0142o?… Jakie\u017c to wyrzek\u0142em s\u0142owo? Zaprawd\u0119, w tym s\u0142owie zawarte wszystkie a wszystkie okropno\u015bci. Czy\u015bcie wy si\u0119 kiedy zastanowili nad tym, \u017ce sprawiedliwo\u015b\u0107 Boska jak jest w nagradzaniu niesko\u0144czona, tak te\u017c i w karaniu jest niesko\u0144czona? We\u017amijmy dzi\u015b pochodni\u0119 Wiary do r\u0119ki i przy jej \u015bwietle przypatrzmy si\u0119 – piek\u0142u.
\r\n
\r\n Wiara \u015bw. co do piek\u0142a cztery artyku\u0142y podaje:
\r\n
\r\n 1. Jest piek\u0142o.
\r\n
\r\n Tak g\u0142osi Pismo \u015bw., tak nauczaj\u0105 Doktorowie Ko\u015bcio\u0142a. Pismo \u015bw. Starego i Nowego Zakonu po wielekro\u0107 m\u00f3wi o piekle, a wi\u0119c zatwierdza istnienie piek\u0142a. Sam\u017ce Pan Jezus cz\u0119sto m\u00f3wi o piekle. „Po\u017cyteczniej jest, aby zgin\u0105\u0142 jeden z cz\u0142onk\u00f3w twoich, ni\u017aliby mia\u0142o by\u0107 wrzucone wszystko cia\u0142o twoje do piek\u0142a”. – „Kto nie wierzy b\u0119dzie pot\u0119pion” (Mk 16, 16).
\r\n
\r\n To\u017c nauczaj\u0105 Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a. We\u017acie do r\u0105k ksi\u0119gi ich, a pe\u0142no w nich znajdziecie dowod\u00f3w, \u017ce jest piek\u0142o. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. stanowczo naucza: „Kt\u00f3rzy \u017ale czynili, p\u00f3jd\u0105 w ogie\u0144 wieczny” (Symb. Athan.). Rozmaite sobory istnienie piek\u0142a jako artyku\u0142 wiary og\u0142aszaj\u0105.
\r\n
\r\n A wi\u0119c jest piek\u0142o. Cz\u0142owiek lekkomy\u015blny lub niedowiarek niech\u017ce sobie m\u00f3wi, \u017ce piek\u0142o jest urojeniem tylko; – s\u0142owo Bo\u017ce, jakoby g\u0142osem gromu wo\u0142a: Jest piek\u0142o!
\r\n
\r\n 2. M\u0119ki w piekle s\u0105 straszliwe.
\r\n
\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. piek\u0142o opisuje jako miejsce m\u0105k. Sob\u00f3r Florencki naucza: „Dusze tych, kt\u00f3rzy w stanie grzechu \u015bmiertelnego schodz\u0105 ze \u015bwiata, id\u0105 natychmiast do piek\u0142a, gdzie rozmaitych m\u0105k doznaj\u0105”. Jakie to s\u0105 m\u0119ki – tego Ko\u015bci\u00f3\u0142 stanowczo nie wie i nie uczy, lecz Pismo \u015bw. podaje nam niekt\u00f3re wskaz\u00f3wki, a te napomknienia – straszliwe. Wed\u0142ug Pisma \u015bw. pot\u0119pieni trojakie cierpi\u0105 m\u0119ki:
\r\n
\r\n a) Utrata Boga.
\r\n
\r\n Pan Jezus rzecze do tych, co po lewicy: „Id\u017acie ode mnie, przekl\u0119ci”. Co to za bole\u015b\u0107, gdy syn kr\u00f3lewski traci prawo do ber\u0142a i korony i przez ca\u0142e \u017cycie musi siedzie\u0107 zamkni\u0119ty w ciemnym wi\u0119zieniu, a nigdy nie obaczy oblicza ojcowskiego!… A to cie\u0144 tylko onych m\u0105k, jakich doznaj\u0105 skazani na utrat\u0119 Boga. Tomasz \u015bw. naucza, \u017ce ta m\u0119ka w pewnym rozumieniu prawie niesko\u0144czona, gdy\u017c Dobro utracone jest niesko\u0144czone. Z tej przyczyny nauczyciele Ko\u015bcio\u0142a utrzymuj\u0105, \u017ce utrata Boga pot\u0119pionym wi\u0119ksze m\u0119ki zadaje i gor\u0119tsze \u0142zy wyciska, ni\u017c wszystkie inne jakie b\u0105d\u017a m\u0119ki. Ta utrata tak wielka, jak B\u00f3g, m\u00f3wi \u015bw. Bernard.
\r\n
\r\n b) Robak sumienia.
\r\n
\r\n Prorok Izajasz przepowiada, \u017ce w sercu pot\u0119pionych b\u0119dzie si\u0119 gnie\u017adzi\u0142 robak: „Robak ich nie umiera”. To\u017c powtarza Pan Jezus po trzykro\u0107. Co by to by\u0142a za m\u0119ka, gdyby w sercu cz\u0142owieka gnie\u017adzi\u0142o si\u0119 robactwo i powoli go po\u017cera\u0142o!… Nieszcz\u0119\u015bliwy cz\u0142owiek nie znalaz\u0142by spokoju ni we dnie ni w nocy – musia\u0142by od zmys\u0142\u00f3w odchodzi\u0107 dla niezmiernego b\u00f3lu. C\u00f3\u017c to wi\u0119c za m\u0119ka przez onego robaka w piekle!… Pami\u0119\u0107 grzech\u00f3w pope\u0142nionych i wspomnienie na t\u0119 nieszcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 z w\u0142asnej winy jako \u017car\u0142oczna \u017cmija szarpie wn\u0119trzno\u015bci, jako ognista strza\u0142a przeszywa serce, jako pazur krwio\u017cerczej bestii rozdziera piersi. Papie\u017c Innocenty III pisze: „Robak sumienia trojakim sposobem serce rozdziera. B\u0119dzie je dr\u0119czy\u0142 pami\u0119ci\u0105, b\u0119dzie m\u0119czy\u0142 kar\u0105, b\u0119dzie szarpa\u0142 strachem. Wspominaj\u0105c sobie na grzechy, pot\u0119pie\u0144cy dr\u017ce\u0107 b\u0119d\u0105 od strachu i wobec tych nieprawo\u015bci, wo\u0142a\u0107 b\u0119d\u0105: C\u00f3\u017c za po\u017cytek nam przynios\u0142y? Wszystko przemin\u0119\u0142o. Z niepoj\u0119tym zamieszaniem b\u0119d\u0105 sobie przypominali, co czynili z nieposkromion\u0105 rozkosz\u0105, a\u017ceby o\u015bcie\u0144 pami\u0119ci m\u0119czy\u0142 tych za kar\u0119, kt\u00f3rych o\u015bcie\u0144 z\u0142o\u015bci do grzechu pobudza\u0142”.
\r\n
\r\n c) Kara zmys\u0142\u00f3w.
\r\n
\r\n O tej\u017ce karze Pismo \u015bw. na wielu miejscach wspomina. M\u00f3wi o krainie n\u0119dzy i strachu wiekuistego (Job. 10, 22); i o ciemno\u015bciach, gdzie jest p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w; o piecu ognistym, w kt\u00f3ry \u017ali b\u0119d\u0105 wrzuceni; m\u00f3wi o jeziorze siarki, zgotowanym dla grzesznik\u00f3w. Te wszystkie wyra\u017cenia, cho\u0107by\u015bmy je jak naj\u0142agodniej brali, dostatecznie dowodz\u0105, \u017ce pot\u0119pieni wielkie m\u0119ki na zmys\u0142ach ponosi\u0107 b\u0119d\u0105. Ojcowie \u015bwi\u0119ci maj\u0105c m\u00f3wi\u0107 o m\u0119kach piekielnych, nie znajduj\u0105 s\u0142\u00f3w, by je w ca\u0142ej ich wielko\u015bci i okropno\u015bci przedstawi\u0107. \u015aw. Cyryl Aleksandryjski pisze: „Onej nieszcz\u0119\u015bliwo\u015bci nie mo\u017cna opowiedzie\u0107, \u017caden j\u0119zyk nie zdo\u0142a m\u0105k piek\u0142a wys\u0142owi\u0107”. „Co Aposto\u0142 Pawe\u0142 \u015bw. m\u00f3wi o Niebie, mo\u017cna powiedzie\u0107 i o piekle: Oko nie widzia\u0142o, ucho nie s\u0142ysza\u0142o i w serce cz\u0142owiecze nie wst\u0105pi\u0142o, co zgotowa\u0142 B\u00f3g tym, kt\u00f3rzy Go nienawidz\u0105” (\u015bw. Chrys.).
\r\n
\r\n 3. Z piek\u0142a nie ma wybawienia.
\r\n
\r\n Ten to jest artyku\u0142 Wiary, kt\u00f3ry si\u0119 najbardziej nie podoba ludziom, przeciw kt\u00f3remu najwi\u0119cej powstaj\u0105. Ach, jak\u017ce by\u015bmy wszyscy radzi byli, gdyby\u015bmy mogli powiedzie\u0107: „Chrze\u015bcijanie, s\u0142uchajcie – piek\u0142o niejaki tylko czas trwa, a potem wygasn\u0105 jego p\u0142omienie, ustan\u0105 \u0142zy jego!”. Tedyby piek\u0142o przesta\u0142o by\u0107 piek\u0142em, tedy by\u015bmy s\u0142odki balsam och\u0142ody spu\u015bcili na pal\u0105ce rany pot\u0119pie\u0144c\u00f3w. Lecz nie mo\u017cem, lecz nie godzi si\u0119 nam tak uczy\u0107; albowiem jest artyku\u0142em Wiary, \u017ce piek\u0142o jest wieczne. Niechaj\u017ce m\u00f3wi sam Pan B\u00f3g, On wiekui\u015bcie \u015bwi\u0119ty i prawdziwy. Pan Jezus m\u00f3wi: „Je\u015bli r\u0119ka twoja, albo noga twoja gorszy ci\u0119, odetnij j\u0105 i zarzu\u0107 od siebie. Lepiej\u017ce tobie u\u0142omnym albo chromym wnij\u015b\u0107 do \u017cywota, ni\u017ali maj\u0105c dwie r\u0119ce albo dwie nogi, by\u0107 wrzuconym w ogie\u0144 wieczny” (Mt. 18, 8). M\u00f3wi: „Kr\u00f3l tedy rzecze do tych, co po lewicy: Id\u017acie precz ode mnie w ogie\u0144 wieczny”; i tak ko\u0144czy: „I p\u00f3jd\u0105 ci na m\u0119ki wieczne”.
\r\n
\r\n Po tych orzeczeniach Boga Zbawiciela, kt\u00f3\u017cby jeszcze m\u00f3g\u0142 w\u0105tpi\u0107 o wieczno\u015bci kar piekielnych?
\r\n
\r\n Z r\u00f3wn\u0105 stanowczo\u015bci\u0105 wyra\u017caj\u0105 si\u0119 Aposto\u0142owie \u015bwi\u0119ci: „Pan Jezus objawi si\u0119 z nieba z anio\u0142ami mo\u017cno\u015bci swojej, w p\u0142omieniu ognistym oddawaj\u0105c pomst\u0119 tym, kt\u00f3rzy Boga nie znaj\u0105, i kt\u00f3rzy nie s\u0105 pos\u0142uszni ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa” (II Tes. 1, 7-8). – „Dym m\u0105k ich wst\u0119powa\u0107 b\u0119dzie po wszystkie wieczno\u015bci, i nie b\u0119d\u0105 mieli odpoczynku we dnie i w nocy” (Apok. 14, 11).
\r\n
\r\n I Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. naucza, \u017ce piek\u0142o trwa na wieki.
\r\n
\r\n W trzecim wieku uczony m\u0105\u017c, Orygenes, utrzymywa\u0142, \u017ce kiedy\u015b nast\u0105pi wyzwolenie pot\u0119pie\u0144c\u00f3w i powszechne pojednanie si\u0119 z Bogiem. Przeciw tej nowo\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty wyst\u0105pi\u0142 stanowczo i na pi\u0105tym powszechnym soborze pot\u0119pi\u0142 t\u0119 nauk\u0119 jako heretyck\u0105. Czwarty Sob\u00f3r Laterane\u0144ski og\u0142osi\u0142 artyku\u0142 wiary: „Wszyscy zmartwychwstan\u0105 w cia\u0142ach swoich, kt\u00f3re teraz maj\u0105, i\u017cby wzi\u0119li zap\u0142at\u0119 wed\u0142ug uczynk\u00f3w swoich, dobrych lub z\u0142ych. \u00c5\u00b9li wezm\u0105 kar\u0119 wieczn\u0105 – wraz z szatanem, a dobrzy chwa\u0142\u0119 z Chrystusem”. I Sob\u00f3r Trydencki niejednokrotnie m\u00f3wi o wiecznych m\u0119kach w piekle: Je\u017celiby kto utrzymywa\u0142, \u017ce sprawiedliwy ka\u017cdym dobrym uczynkiem swoim grzeszy i dlatego winien jest wiekuistego karania, niech b\u0119dzie wykl\u0119ty.
\r\n
\r\n Nie pozostaje nam tedy nic inszego, jak w pokorze schyli\u0107 g\u0142ow\u0119, bo gdy B\u00f3g m\u00f3wi, cz\u0142owiek nie mo\u017ce si\u0119 przeciwi\u0107. A wi\u0119c piek\u0142o trwa\u0107 b\u0119dzie na wieki. Wi\u0119\u017ania j\u0119cz\u0105cego w wi\u0119zieniu, zbrodniarza przykutego do galery, niewolnika smaganego biczem dozorcy – \u015bmier\u0107 przynajmniej wyzwoli; lecz pot\u0119pie\u0144ca nawet \u015bmier\u0107 nie wybawi. „Ogie\u0144 nie po\u017cera tego, co pali, lecz przywraca do \u017cycia, co po\u017cera”. Dla pot\u0119pie\u0144c\u00f3w b\u0119dzie \u015bmier\u0107 bez umierania, koniec bez ko\u0144ca, m\u00f3wi papie\u017c Grzegorz \u015bwi\u0119ty.
\r\n
\r\n 4. Grzech \u015bmiertelny prowadzi do piek\u0142a.
\r\n
\r\n \u0141aska u\u015bwi\u0119caj\u0105ca wyciska na duszy pi\u0119tno, \u017ce jest dzieckiem Bo\u017cym i \u017ce do Boga na zawsze nale\u017cy. T\u0119 piecz\u0119\u0107 atoli niweczy grzech \u015bmiertelny, kt\u00f3ry wyciska piecz\u0119\u0107 przekle\u0144stwa, i dlatego dusza taka \u017cadn\u0105 miar\u0105 nie mo\u017ce dosta\u0107 si\u0119 do Nieba, je\u017celi nie b\u0119dzie czyni\u0142a pokuty. To powiedzia\u0142 Pan Jezus m\u00f3wi\u0105c: „Je\u017celi kto nie trwa we mnie, jako latoro\u015bl b\u0119dzie odrzucon i uschnie, i zbior\u0105 j\u0105 i wrzuc\u0105 w ogie\u0144, i zgorze” (Jan. 15, 6). Co j\u0105 czeka, to powiedziano jest w onej przypowie\u015bci o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry bez szaty godowej chcia\u0142 wej\u015b\u0107 na gody kr\u00f3lewskie. I us\u0142ysza\u0142 wyrok: „Zwi\u0105zawszy mu r\u0119ce i nogi, wyrzu\u0107cie go w ciemno\u015bci zewn\u0119trzne, tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w” (Mt. 22, 13). Aposto\u0142 Pawe\u0142 \u015bw. naucza wyra\u017anie, \u017ce grzesznicy w grzechu \u015bmiertelnym schodz\u0105cy ze \u015bwiata, b\u0119d\u0105 wykluczeni od kr\u00f3lestwa niebieskiego. „Azali nie wiecie, \u017ce niesprawiedliwi nie posi\u0119d\u0105 kr\u00f3lestwa Bo\u017cego? Nie \u0142ud\u017acie si\u0119. Ani cudzo\u0142o\u017cnicy, ani ba\u0142wochwalcy, ani \u0142akomi, ani porubcy, ani z\u0142odzieje, ani grabie\u017ccy nie osi\u0119gn\u0105 kr\u00f3lestwa Bo\u017cego” (I Kor. 6, 9. 10). Jan \u015bw. pisze kr\u00f3tko: „Boja\u017aliwym, niewiernym, obrzydliwym, m\u0119\u017cob\u00f3jcom, wszetecznikom, ba\u0142wochwalcom i wszystkim k\u0142amcom cz\u0119\u015b\u0107 ich b\u0119dzie w jeziorze ognia i siarki”. I tak te\u017c naucza Ko\u015bci\u00f3\u0142. Na Soborze Florenckim og\u0142osi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 taki artyku\u0142 Wiary: „Dusze tych, kt\u00f3rzy w stanie grzechu \u015bmiertelnego schodz\u0105 ze \u015bwiata, id\u0105 natychmiast do piek\u0142a”.
\r\n
\r\n Kto tedy ci\u0119\u017cki grzech pope\u0142ni i za ten grzech przede \u015bmierci\u0105 nie b\u0119dzie czyni\u0142 pokuty, p\u00f3jdzie do piek\u0142a, b\u0119dzie pot\u0119pion.
\r\n
\r\n Teraz wiecie, co uczy Wiara \u015bw. o piekle. A jakie\u017c z tej nauki odniesiemy po\u017cytki?
\r\n
\r\n II.
\r\n
\r\n Ta nauka o piekle trojaki przynosi nam po\u017cytek:
\r\n
\r\n 1. Pobudza do pokuty.
\r\n
\r\n Niewiasta jedna wszeteczna, Zoe, chc\u0105c pustelnika Martyniana przywie\u015b\u0107 do upadku, przebra\u0142a si\u0119 w \u017cebracze \u0142achmany i pod wiecz\u00f3r zapuka\u0142a do jego celi, prosz\u0105c o nocleg gdy\u017c boi si\u0119 pustyni, gdzie by j\u0105 dzikie zwierz\u0119ta po\u017car\u0142y. Zezwoli\u0142 wreszcie pustelnik na pro\u015bby, a sam oddali\u0142 si\u0119 do pobliskiej jaskini. Nazajutrz wraca do celi, patrzy, a tu niewiasta stawa przed nim we wspania\u0142ych szatach i w niewypowiedzianych wdzi\u0119kach. Ucieka – wraca i zbiera ga\u0142\u0105zki drzewa, roznieca ogie\u0144, potem przyk\u0142ada nogi do ognia, przypieka je, a nie mog\u0105c ju\u017c wytrzyma\u0107 od b\u00f3lu, wije si\u0119 po ziemi wo\u0142a: „Ach, jak\u017ce ja wytrzymam ogie\u0144 piek\u0142a, kiedy\u0107 tego doczesnego ognia znie\u015b\u0107 nie mog\u0119!”. Zadr\u017cy na ten widok niewiasta: przed oczyma duszy jej stanie \u017cywo piek\u0142o z wszystkimi m\u0119kami, – id\u0105c za natchnieniem \u0142aski Bo\u017cej wszystkie ozdoby swe rzuca w ogie\u0144, pada do n\u00f3g Martynianowi i \u015blubuje odt\u0105d czyni\u0107 pokut\u0119. Ten radzi jej uda\u0107 si\u0119 do klasztoru \u015bw. Pauli w Betlejem. Zoe posz\u0142a i przez dwana\u015bcie lat \u017cy\u0142a w surowej pokucie i do takiej dosz\u0142a doskona\u0142o\u015bci, \u017ce jej Pan B\u00f3g \u0142aski czynienia cud\u00f3w udzieli\u0142.
\r\n
\r\n Patrzcie, jak skuteczna jest my\u015bl o piekle! Ta my\u015bl nawr\u00f3ci\u0142a grzesznik\u00f3w bez liczby, ta my\u015bl pustynie nape\u0142ni\u0142a duszami pokutuj\u0105cymi.
\r\n
\r\n O grzeszniku, przenie\u015b si\u0119 w duszy nad brzeg piek\u0142a, spojrzyj w one okropne p\u0142omienie – ilu\u017c tam pochowanych w nich \u017cywcem, kt\u00f3rzy takie\u017c grzechy pope\u0142nili jakie ty pope\u0142niasz; ilu\u017c tam pijak\u00f3w, rozpustnik\u00f3w, zawzi\u0119tych, szyderc\u00f3w z wiary itd.!… A oczy ich zakrwawione od \u0142ez, a wargi wysch\u0142e od pragnienia, a cz\u0142onki ich po\u017carte od p\u0142omienia, a do tej otch\u0142ani \u017caden \u015bwiat\u0142a promyczek nie dochodzi, i ani jedna rosy kropelka nie spadnie w te ognie, i r\u0119ka \u017cadna nie rozwi\u0105\u017ce tych okow\u00f3w. Kto wie? Mo\u017ce i ty wpadniesz w t\u0119 otch\u0142a\u0144 dzi\u015b – jutro – za kilka chwil, – i z onym bogaczem b\u0119dziesz po wszystkie wieczno\u015bci narzeka\u0142: Crucior hac flamma – pal\u0105 mnie te p\u0142omienie.
\r\n
\r\n Gdy to sobie dobrze rozwa\u017cysz, musisz si\u0119 pyta\u0107: „C\u00f3\u017c mamy czyni\u0107 by tej nieszcz\u0119\u015bliwo\u015bci unikn\u0105\u0107?”. Odpowied\u017a brzmi: Czy\u0144 pokut\u0119, popraw \u017cywot sw\u00f3j, a dzi\u0119kuj Bogu, \u017ce jest jeszcze ratunek – id\u017a do spowiedzi – oddaj, co\u015b wzi\u0105\u0142, zerwij te niebezpieczne znajomo\u015bci, odpu\u015b\u0107 winowajcom, umarzaj w sobie z\u0142e chucie! A je\u017celi pokuta zbyt ci\u0119\u017ck\u0105 b\u0119dzie ci si\u0119 zdawa\u0142a, wspomnij na one s\u0142owa: „Kto z was b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 mieszka\u0107 w ogniu po\u017ceraj\u0105cym? Kto b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 w wiekuistych p\u0142omieniach przebywa\u0107?” (Izaj. 33, 14), – a tedy nie zst\u0105pisz z drogi pokuty, chocia\u017cby\u015b i co noc na kolcach cierniowych mia\u0142 sypia\u0107. Chocia\u017cby\u015b dzie\u0144 w dzie\u0144 musia\u0142 si\u0119 a\u017c do krwi biczowa\u0107.
\r\n
\r\n 2. Nauka o piekle chroni od lekkomy\u015blno\u015bci.
\r\n
\r\n Kto chodzi\u0142 po wysokich g\u00f3rach, wie, jak wielkiej potrzeba nieraz ostro\u017cno\u015bci, by miejsca niebezpieczne przej\u015b\u0107 bez szwanku. Oto obok ska\u0142 wije si\u0119 w\u0105ziutka \u015bcie\u017cka, \u015bciany ska\u0142y prostopadle zapadaj\u0105 w niedojrzan\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119, a w tych g\u0142\u0119biach s\u0142ycha\u0107 szum spienionego potoku. Jedno roztargnienie, jedno nachylenie si\u0119 niebaczne, jeden krok nieostro\u017cny, nieszcz\u0119sny w\u0119drowiec wpadnie w przepa\u015b\u0107, i w\u00f3d odm\u0119ty unios\u0105 z sob\u0105 precz roztrzaskane ko\u015bci. W takich miejscach i najodwa\u017cniejszy zadr\u017cy. Wszyscy wstrzymuj\u0105 dech w piersiach, a ka\u017cdy jak najostro\u017cniej stawia krok za krokiem, a\u017c to miejsce ominie.
\r\n
\r\n Podobne niebezpiecze\u0144stwo grozi nam w drodze naszej do wieczno\u015bci. \u015acie\u017cka, kt\u00f3r\u0105 idziem, jest, jak powiedzia\u0142 Pan Jezus, w\u0105ska bardzo, a pod ni\u0105 dyszy przepa\u015b\u0107 straszliwa, a w tej przepa\u015bci pieni si\u0119 i syczy potok ognisty. Jeden krok fa\u0142szywy, jeden tylko grzech \u015bmiertelny, a wpadniesz, je\u017celi mi\u0142osierdzie Bo\u017ce nie zatrzyma ci\u0119, wpadniesz w to jezioro p\u0142omieni, i ju\u017c nie wyjdziesz z niego na wieki. Co za straszna rzecz!… Kto to sobie dobrze rozwa\u017cy, jak\u017ceby m\u00f3g\u0142 lekkomy\u015blnym by\u0107, jak\u017ceby m\u00f3g\u0142 grzech \u015bmiertelny pope\u0142ni\u0107, a chocia\u017cby mu kto korony \u015bwiata ca\u0142ego ofiarowa\u0142?… Dlatego cz\u0119sto wystawiaj sobie, bracie kochany, jakoby\u015b sta\u0142 ju\u017c nad brzegiem piek\u0142a, i spogl\u0105daj w ten pad\u00f3\u0142 \u0142ez i nieszcz\u0119\u015bliwo\u015bci. Pomnij, \u017ce nie potrzeba wi\u0119cej, jeno jednego grzechu \u015bmiertelnego, jednej my\u015bli szpetnej, byle dobrowolnej, jednego s\u0142owa gorsz\u0105cego, jednego uczynku wszetecznego, jednej ci\u0119\u017ckiej krzywdy wyrz\u0105dzonej bli\u017aniemu, jednej zawzi\u0119to\u015bci ci\u0119\u017ckiej, a wpadniesz w ten d\u00f3\u0142; tedy zapewne przestaniesz lekkomy\u015blnie \u017cy\u0107, przestaniesz \u017cy\u0107 w niebezpiecznej okazji, przestaniesz grzech do grzechu przydawa\u0107. „We wszystkich dzie\u0142ach twoich pomnij na rzeczy twoje ostateczne, a na wieki nie zgrzeszysz” (Sir. 7, 40).
\r\n
\r\n 3. Nauka o piekle przynosi ulg\u0119 w utrapieniach \u017cywota.
\r\n
\r\n Aposto\u0142 Pawe\u0142 \u015bw. powiada, \u017ce utrapienia czasu niniejszego niczym s\u0105 w por\u00f3wnaniu do przysz\u0142ej chwa\u0142y, kt\u00f3ra nam zgotowana. A jako utrapienia tego \u015bwiata niczym s\u0105 wobec szcz\u0119\u015bliwo\u015bci niebieskiej, tak te\u017c niczym s\u0105 wobec m\u0105k piek\u0142a. Cierpienia na tym \u015bwiecie kropelk\u0105 tylko s\u0105 pio\u0142unu, – m\u0119ki piek\u0142a s\u0105 rzek\u0105 pio\u0142unu; cierpienia tego \u015bwiata sko\u0144cz\u0105 si\u0119 za godzin\u0119, za dwie: m\u0119ki piek\u0142a trwaj\u0105 wieki, tysi\u0105ce lat – wiekui\u015bcie. Pomy\u015blcie sobie – m\u0119ki doczesne nie wiem jak wielkie: – non est ignis – to nie ogie\u0144. Tymi trzema wyrazy pociesza\u0142 si\u0119 m\u0105\u017c jeden \u015bwi\u0105tobliwy, kt\u00f3ry przez dziesi\u0119\u0107 lat schn\u0105\u0142 na \u0142o\u017cu bole\u015bci. Non est ignis – mawia\u0142 – to nie ogie\u0144, gdy nocami ca\u0142ymi zasn\u0105\u0107 nie m\u00f3g\u0142. \u0179y\u0142y i nerwy \u015bci\u0105ga\u0142y si\u0119, \u017ce si\u0119 skurczy\u0142 i zgarbi\u0142 do niepoznania: – non est ignis – to nie ogie\u0144. B\u00f3le srogie szarpa\u0142y mu cz\u0142onki – non est ignis – to nie ogie\u0144. Cia\u0142o pocz\u0119\u0142o gni\u0107 i musiano wyrzyna\u0107 a\u017c do ko\u015bci: – non est ignis, to nie ogie\u0144.
\r\n
\r\n A przeto, bracia moi, w gorzkiej utrapie\u0144 godzinie, gdy nawet ju\u017c i mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca i korona niebieska nie zdolne was podnie\u015b\u0107, pokrzepi\u0107, stawajcie w duchu nad kraw\u0119dzi\u0105 piek\u0142a i spogl\u0105dajcie w ono wi\u0119zienie m\u0105k niewys\u0142owionych. O jakie\u017c by to szcz\u0119\u015bcie by\u0142o dla dusz pot\u0119pionych, gdyby mog\u0142y to tylko cierpie\u0107, co wy cierpicie!…. Lecz kl\u0105twa Bo\u017ca nie b\u0119dzie od nich odj\u0119ta na wieki. A co najsmutniejsza, \u017ce, chocia\u017c tak okrutne m\u0119ki cierpi\u0105, jednak nie mog\u0105 sobie ani na jedno \u0142askawe spojrzenie oka Bo\u017cego zas\u0142u\u017cy\u0107. Gdy to sobie rozwa\u017cycie, wtenczas wszelkie utrapienia ziemskie b\u0119d\u0105 wam zno\u015bne, – oschn\u0105 wszelkie \u0142zy, zamilkn\u0105\u0107 musi wszelka skarga na ustach, i z Augustynem \u015bw. b\u0119dziecie powtarzali i modlili si\u0119: „Panie, tu pal, tu kraj, byle\u015b w wieczno\u015bci przepu\u015bci\u0142”.
\r\n
\r\n Widzicie wi\u0119c, jakie to po\u017cytki przynosi nam nauka o piekle. Ojcowie \u015bwi\u0119ci m\u00f3wi\u0105, i\u017c \u017cywa pami\u0119\u0107 o piekle ratuje od piek\u0142a. \u015aw. Chryzostom wo\u0142a: „O cz\u0142owiecze, zst\u0119puj do piek\u0142a, dop\u00f3ki \u017cyjesz, albowiem \u017caden, co na to jezioro ognia patrzy, nie b\u0119dzie wrzucon w nie”. Rzecz prosta; \u017cywa pami\u0119\u0107 o piekle gwa\u0142tem niejako pcha do pokuty grzesznika, lekkomy\u015blnego od upadku zas\u0142ania, a tego, co w utrapieniach, od rozpaczy broni. T\u0119 prawd\u0119 rozwa\u017cajmy sobie cz\u0119sto, a b\u0119dziemy bezpieczni od zatracenia wiecznego. Amen.
\r\n
\r\n Ks. J\u00f3zef Stagraczy\u0144ski, Wyb\u00f3r kaza\u0144 niedzielnych i \u015bwi\u0105tecznych.<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Za czas\u00f3w papie\u017ca Klemensa VIII zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce w grobie ko\u015bcio\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Monticelli pochowano cz\u0142owieka pozornie umar\u0142ego. Po niejakim czasie umar\u0142y ten odzyska\u0142 przytomno\u015b\u0107 i przekona\u0142 si\u0119 o straszliwym po\u0142o\u017ceniu swoim. Wstaje – szuka wyj\u015bcia, lecz ciemno\u015bci doko\u0142a, wyj\u015bcia znale\u017a\u0107 nie mo\u017ce. Wo\u0142a ile tylko si\u0142 w piersi, lecz nikt nie s\u0142yszy. Zm\u0119czony […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10282"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10282"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10282\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10282"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10282"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}