{"id":102474,"date":"2018-06-29T11:14:54","date_gmt":"2018-06-29T15:14:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=102474"},"modified":"2018-06-29T11:14:54","modified_gmt":"2018-06-29T15:14:54","slug":"roberto-de-mattei-o-papiestwie-i-o-katolikach-wobec-kryzysu-w-kosciele","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=102474","title":{"rendered":"Roberto de Mattei o papiestwie i o katolikach wobec kryzysu w Ko\u015bciele"},"content":{"rendered":"

Chaos, kt\u00f3ry narasta w Ko\u015bciele, dotyczy nie tylko prawd wiary odnosz\u0105cych si\u0119 do przykaza\u0144 czy sakrament\u00f3w. Wiele rozpowszechnionych po\u015br\u00f3d katolik\u00f3w nieporozumie\u0144 dotyczy papiestwa – istoty oraz rzeczywistego znaczenia prymatu Piotrowego. Bezcennym g\u0142osem wyja\u015bniaj\u0105cym zasadnicze dla naszej wiary kwestie z punktu widzenia doktryny katolickiej – tak \u0142atwo dzi\u015b zapominanej i tak ch\u0119tnie pomijanej – jest obszerny tekst profesora Roberta de Mattei, zatytu\u0142owany \u201eTu es Petrus. Prawdziwe oddanie Katedrze \u015bwi\u0119tego Piotra\u201d (Tu es Petrus: la vera devozione alla Cattedra di Pietro<\/em>).<\/strong><\/p>\r\n

\u201eZnajdujemy si\u0119 przed jednym z najbardziej krytycznych moment\u00f3w, jakich Ko\u015bci\u00f3\u0142 kiedykolwiek do\u015bwiadczy\u0142 w swojej historii, ale jestem przekonany, \u017ce prawdziwe oddanie katedrze \u015bwi\u0119tego Piotra ofiaruje nam bro\u0144, kt\u00f3ra pozwoli wyj\u015b\u0107 z tego kryzysu zwyci\u0119sko\u201d – pisze ju\u017c we wst\u0119pie w\u0142oski historyk, stoj\u0105cy dzi\u015b w pierwszym szeregu obro\u0144c\u00f3w prawdziwej wiary, obok takich postaci jak kardyna\u0142owie Walter Brandm\u00fcller, Raymond Leo Burke i Robert Sarah czy biskup Athanasius Schneider.<\/p>\r\n

Autor ju\u017c na pocz\u0105tku wskazuje na konieczno\u015b\u0107 rozr\u00f3\u017cnienia pomi\u0119dzy oddaniem prawdziwym i fa\u0142szywym, analogicznie do realnej oraz zak\u0142amanej pobo\u017cno\u015bci maryjnej. Przypomina o kluczowej obietnicy z\u0142o\u017conej przez Pana Jezusa swemu pierwszemu ziemskiemu Wikariuszowi: \u201eTy jeste\u015b Piotr [ska\u0142a] i na tej Skale zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j, a bramy piekielne go nie przemog\u0105\u201d (Mt 16, 18).<\/p>\r\n

\u201ePrymat Piotra stanowi zatem fundament, na kt\u00f3rym Jezus Chrystus ustanowi\u0142 Sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 i na kt\u00f3rym b\u0119dzie On sta\u0142 a\u017c do ko\u0144ca czasu. Obietnica zwyci\u0119stwa Ko\u015bcio\u0142a jest jednak obwarowana uwag\u0105, i\u017c zostanie mu wytoczona wojna. Wojna, kt\u00f3ra do ko\u0144ca czasu b\u0119dzie prowadzona przez piek\u0142o w\u0142a\u015bnie przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi. W centrum tej zaci\u0119tej wojny jest papiestwo. Wrogowie Ko\u015bcio\u0142a, na przestrzeni dziej\u00f3w, zawsze starali si\u0119 zniszczy\u0107 Prymat Piotra, poniewa\u017c rozumieli, \u017ce stanowi on widoczny fundament Mistycznego Cia\u0142a. Widoczny – poniewa\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma pierwotny i niewidoczny fundament, kt\u00f3rym jest Jezus Chrystus, a kt\u00f3rego wikariuszem jest Piotr.<\/p>\r\n

Prawdziwe oddanie Katedrze Piotrowej jest pod tym wzgl\u0119dem oddaniem widoczno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a i stanowi istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia duchowego\u201d – podkre\u015bla profesor de Mattei.<\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

Autonomiczni biskupi? Demokratycznie wybierani ksi\u0119\u017ca?<\/strong><\/p>\r\n

Autor wy\u0142awia z historii Ko\u015bcio\u0142a w\u0105tki i analogie odnosz\u0105ce si\u0119 do przyczyn oraz przejaw\u00f3w kryzysu, kt\u00f3ry trawi \u015awi\u0105tyni\u0119 Pa\u0144sk\u0105 od kilku dziesi\u0119cioleci. \u201eSk\u0105d my to znamy?\u201d – zastanawiamy si\u0119, czytaj\u0105c o maj\u0105cych miejsce dwa i p\u00f3\u0142 wieku temu atakach na \u201ecentralizm rzymski\u201d i postulatach os\u0142abienia w\u0142adzy papieskiej. Jednak dzieje Ko\u015bcio\u0142a i jego Magisterium nie zacz\u0119\u0142y si\u0119 pi\u0119\u0107 ani sze\u015b\u0107 dekad temu. W\u0142oski historyk przypomina wi\u0119c nam o niemieckim – a jak\u017ce! – biskupie Trewiru, kt\u00f3ry pod pseudonimem Febronius wyst\u0105pi\u0142 przeciwko \u201ecentralizmowi kurii rzymskiej\u201d, przeciwstawiaj\u0105c mu lokalne synody. Tezy hierarchy, Johanna Nikolausa von Hontheima, pot\u0119pi\u0142 papie\u017c Pius VI.<\/p>\r\n

\u201eWe W\u0142oszech analogiczne idee wyrazi\u0142 jansenistyczny biskup Pitoii, Scipione de\u2019 Ricci. W 1786 r. Scipione de\u2019 Ricci zwo\u0142a\u0142 synod diecezjalny z zamiarem zreformowania Ko\u015bcio\u0142a, chc\u0105c sprowadzi\u0107 Papie\u017ca do roli g\u0142\u00f3wnego s\u0142ugi wsp\u00f3lnoty Chrystusowych pasterzy<\/em>. Nast\u0119pnie wybuch\u0142a rewolucja francuska, a Pius VI listem Quod Aliquantum<\/em> z 10 marca 1791 r. pot\u0119pi\u0142 konstytucj\u0119 cywiln\u0105 duchowie\u0144stwa, w kt\u00f3rej twierdzono, \u017ce biskupi s\u0105 niezale\u017cni od papie\u017ca, \u017ce kap\u0142ani s\u0105 wa\u017cniejsi od biskup\u00f3w i \u017ce ksi\u0119\u017ca parafialni powinni by\u0107 wybierani przez \u015bwieckich wiernych. Wraz z bull\u0105 Auctorem fidei <\/em>z 28 sierpnia 1794 r. zosta\u0142y r\u00f3wnie\u017c pot\u0119pione b\u0142\u0119dy eklezjologiczne synodu Pistoii. Pius VI zosta\u0142 jednak przyt\u0142oczony przez rewolucj\u0119. W 1796 r. flota Bonapartego najecha\u0142a P\u00f3\u0142wysep Apeni\u0144ski, zaj\u0119\u0142a Rzym, a 15 lutego 1798 r. proklamowano Republik\u0119 Rzymsk\u0105. Papie\u017c zosta\u0142 aresztowany i przewieziony do Valence we Francji, gdzie zmar\u0142 29 sierpnia 1799 roku\u201d – relacjonuje Roberto de Mattei.<\/p>\r\n

Autor opisuje pozorny kres papiestwa, zwi\u0105zany z poni\u017caj\u0105cymi okoliczno\u015bciami \u015bmierci Piusa VI oraz upokorzeniem jego nast\u0119pcy – Piusa VII przez Napoleona. Jednak w ko\u0144cu to pyszny w\u00f3dz doczeka\u0142 si\u0119 swego upadku a tron nast\u0119pcy \u015bwi\u0119tego Piotra odzyska\u0142 sw\u0105 \u015bwietno\u015b\u0107.<\/p>\r\n

\u201eW 1819 roku ukaza\u0142a si\u0119 w Lyonie ksi\u0105\u017cka O papie\u017cu<\/em> (Du Pape<\/em>), arcydzie\u0142o hrabiego J\u00f3zefa de Maistre, dzie\u0142o, kt\u00f3re doczeka\u0142o si\u0119 setek przedruk\u00f3w i kt\u00f3re przewidywa\u0142o dogmat o nieomylno\u015bci papie\u017ca, p\u00f3\u017aniej rzeczywi\u015bcie zdefiniowany przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski. Ksi\u0105\u017cka O Papie\u017cu<\/em> jest uwa\u017cana za manifest my\u015bli kontrrewolucyjnej, przeciwstawiaj\u0105cej si\u0119 katolickiemu liberalizmowi XIX i XX wieku. Chcia\u0142bym, pisz\u0105c te s\u0142owa, by\u0107 echem tej szko\u0142y my\u015bli katolickiej\u201d – zastrzega redaktor naczelny \u201eRadici Cristiane\u201d.<\/p>\r\n

 \u201eKiedy w 1869 roku otwierano pierwszy Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, \u015bciera\u0142y si\u0119 dwa stronnictwa: z jednej strony byli to ultramontanie i katoliccy kontrrewolucjoni\u015bci, wspierani przez Piusa IX, kt\u00f3ry optowa\u0142 za zatwierdzeniem dogmatu o prymacie Piotra i o papieskiej nieomylno\u015bci. Frakcj\u0119 t\u0119 reprezentowali mi\u0119dzy innymi kardyna\u0142 Henry Edward Manning – arcybiskup Westminster, Louis Pie – biskup Poitiers, Konrad Martin – biskup Paderborn, a tak\u017ce najlepsi teologowie tamtych czas\u00f3w, jak ojcowie Giovanni Battista Franzelin, Joseph Kleutgen czy Henri Rami\u00c3\u00a8re. Z drugiej strony stan\u0119li liberalni katolicy, przewodzeni przez pra\u0142ata Mareta oraz przez Ignaza von D\u00f6llingera, rektora Uniwersytetu w Monachium.<\/p>\r\n

Libera\u0142owie, ws\u0142uchani w tezy gallika\u0144skie i koncyliarystyczne, utrzymywali \u017ce autorytet Ko\u015bcio\u0142a nie opiera si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na papie\u017cu, ale na papie\u017cu zjednoczonym z biskupami i uznawali dogmat o nieomylno\u015bci za b\u0142\u0119dny, lub w najlepszym razie za nieszcz\u0119\u015bliwy. Pius IX 8 grudnia 1870 roku konstytucj\u0105 Pastorus aeternus<\/em> og\u0142osi\u0142 jednak dogmaty o prymacie Piotra i o papieskiej nieomylno\u015bci. Dzi\u015b, oba te dogmaty stanowi\u0105 dla nas cenny punkt odniesienia, na kt\u00f3rym oprzemy prawdziwe oddanie katedrze \u015bwi\u0119tego Piotra\u201d – pisze historyk.<\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

Od hierarchii do demokracji?<\/strong><\/p>\r\n

Roberto de Mattei prowadzi dalej sw\u0105 analiz\u0119 przebiegu kolejnych atak\u00f3w na papiestwo. Konstatuje: \u201eO ile podczas pierwszego soboru w Watykanie libera\u0142owie ponie\u015bli kl\u0119sk\u0119, o tyle ju\u017c podczas drugiego soboru odnie\u015bli zwyci\u0119stwo. Gallikanie, janseni\u015bci i przedstawiciele febronianizmu otwarcie g\u0142osili, \u017ce struktura Ko\u015bcio\u0142a musi ulec demokratyzacji, i to w taki spos\u00f3b, by da\u0107 wi\u0119cej uprawnie\u0144 ksi\u0119\u017com i biskupom. A papie\u017c pozostawa\u0142by jedynie ich reprezentantem. Konstytucja Lumen Gentium, <\/em>promulgowana przez SVII w 1964 roku, by\u0142a – jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 dokument\u00f3w tego zgromadzenia – dwuznaczna, a wi\u0119c sygnalizowa\u0142a te tendencje, ale bez jednoznacznego, precyzyjnego opisania ich.<\/p>\r\n

Dokument Nota explicativa praevia<\/em> – a wi\u0119c roboczy dokument wyja\u015bniaj\u0105cy, o co ma chodzi\u0107 w konstytucji – sta\u0142 si\u0119 zapisem kompromisu mi\u0119dzy zasad\u0105 prymatu Piotra i zasad\u0105 kolegialno\u015bci biskup\u00f3w. Tak te\u017c sta\u0142o si\u0119 z Lumen Gentium <\/em>oraz inn\u0105 soborow\u0105 konstytucj\u0105, Gaudium et Spes, <\/em>stawiaj\u0105c\u0105 na r\u00f3wni dwa cele ma\u0142\u017ce\u0144stwa: prokreacj\u0119 i jedno\u015b\u0107. Ale r\u00f3wno\u015b\u0107 w przyrodzie nie istnieje. Jedna z tych dw\u00f3ch zasad ma na celu ugruntowanie swojej pozycji w stosunku do drugiej. I tak jak w przypadku ma\u0142\u017ce\u0144stwa, zasada jednocz\u0105ca przewa\u017ca\u0142a nad prokreacj\u0105, tak w przypadku konstrukcji Ko\u015bcio\u0142a zasada kolegialno\u015bci narzuca si\u0119 Prymatowi Papie\u017ca Rzymskiego\u201d.<\/p>\r\n

W\u0142oski profesor przywo\u0142uje nast\u0119pnie analogie wsp\u00f3\u0142czesne nam, katolikom XXI wieku: \u201eSynodalno\u015b\u0107, kolegialno\u015b\u0107, decentralizacja to s\u0142owa, kt\u00f3re dzi\u015b wyra\u017caj\u0105 pr\u00f3b\u0119 przekszta\u0142cenia monarchicznej i hierarchicznej konstrukcji Ko\u015bcio\u0142a w struktur\u0119 demokratyczn\u0105 i parlamentarn\u0105. Programowym manifestem<\/em> tej nowej eklezjologii jest dyskurs wyg\u0142oszony przez papie\u017ca Franciszka w dniu 17 pa\u017adziernika 2015 r. podczas obchod\u00f3w pi\u0119\u0107dziesi\u0105tej rocznicy ustanowienia Synodu Biskup\u00f3w. W tym przem\u00f3wieniu Franciszek wykorzysta\u0142 obraz piramidy odwr\u00f3conej do g\u00f3ry nogami<\/em>, aby opisa\u0107 nawr\u00f3cenie<\/em> papie\u017ca, kt\u00f3re zosta\u0142o ju\u017c og\u0142oszone w wezwaniu Evangelii Gaudium<\/em> z 2013 roku (nr 32). Wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce papie\u017c Bergoglio chce zast\u0105pi\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymskocentryczny ko\u015bcio\u0142em policentrycznym lub wielowymiarowym, wed\u0142ug cz\u0119sto u\u017cywanego przez siebie obrazu. Odnowione papiestwo, pojmowane jako forma us\u0142ugowa wobec Ko\u015bcio\u0142\u00f3w lokalnych, rezygnuj\u0105ce z prawnego prymatu lub rz\u0105d\u00f3w Piotra.<\/p>\r\n

W celu demokratyzacji Ko\u015bcio\u0142a progresi\u015bci staraj\u0105 si\u0119 pozbawi\u0107 go aspektu instytucjonalnego i sprowadzi\u0107 go do wymiaru czysto sakramentalnego. Nazywaj\u0105 to przej\u015bciem od Ko\u015bcio\u0142a prawnego do sakramentalnego, Ko\u015bcio\u0142a komunii. Jakie b\u0119d\u0105 tego konsekwencje? Na p\u0142aszczy\u017anie sakramentalnej Papie\u017c, jako biskup, jest r\u00f3wny wszystkim innym biskupom. Tym, co stawia go ponad wszystkimi biskupami i daje mu najwy\u017csz\u0105, pe\u0142n\u0105 i bezpo\u015bredni\u0105 w\u0142adz\u0119 nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em, s\u0105 jego uprawnienia zarz\u0105dcze. Specyficzny munus<\/em> Papie\u017ca nie polega na jego mocy uprawnie\u0144 sakramentalnych, kt\u00f3re ma takie same jak inni biskupi, ale na jego w\u0142adzy jurysdykcyjnej lub rz\u0105dowej, kt\u00f3ra odr\u00f3\u017cnia go od ka\u017cdego innego biskupa. Urz\u0105d, kt\u00f3ry sprawuje papie\u017c, nie reprezentuje czwartego poziomu \u015bwi\u0119ce\u0144 po diakonacie, kap\u0142a\u0144stwie i episkopatu. Papiestwo nie jest sakramentem, ale urz\u0119dem, poniewa\u017c Papie\u017c jest widzialnym wikariuszem Jezusa Chrystusa\u201d – wyja\u015bnia de Mattei.<\/p>\r\n

\u201ePo zmartwychwstaniu Jezus Chrystus powierzy\u0142 Piotrowi misj\u0119 rz\u0105dzenia, m\u00f3wi\u0105c: Pa\u015b baranki moje, pa\u015b owce moje<\/em> (J 21, 15-17). Tym s\u0142owem nasz Pan potwierdzi\u0142 obietnic\u0119 z\u0142o\u017con\u0105 Ksi\u0119ciu Aposto\u0142\u00f3w w Cezarei Filipowej i uczyni\u0142 go widzialnym wikariuszem na ziemi, z moc\u0105 najwy\u017cszej G\u0142owy Ko\u015bcio\u0142a i Pasterza powszechnego. Prawdziwe oddanie katedrze Piotra nie jest uwielbieniem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zajmuje t\u0119 katedr\u0119, ale jest mi\u0142o\u015bci\u0105 i uwielbieniem dla misji, kt\u00f3r\u0105 Jezus Chrystus da\u0142 Piotrowi i jego nast\u0119pcom. Misja ta jest misj\u0105 widzialn\u0105, wyczuwaln\u0105 dla zmys\u0142\u00f3w, jak wyja\u015bni\u0142 Leon XIII w encyklice Satis cognitum <\/em>(1896) i Pius XII w encyklice Mystici Corporis Christi<\/em> (1943).<\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142, podobnie jak jego Za\u0142o\u017cyciel, sk\u0142ada si\u0119 z elementu ludzkiego, widzialnego i zewn\u0119trznego, oraz elementu Boskiego, duchowego i niewidzialnego. Jest spo\u0142eczno\u015bci\u0105 widzialn\u0105 i duchow\u0105, doczesn\u0105 i wieczn\u0105, a jednocze\u015bnie ludzk\u0105 (bo utworzon\u0105 dla ludzi) i Bosk\u0105 (ze wzgl\u0119du na swoje pochodzenie, sw\u00f3j koniec i swoje nadprzyrodzone \u015brodki). Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest widoczny po pierwsze poniewa\u017c nie jest ani nurtem duchowym, ani ruchem idei, ale prawdziw\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105 o strukturze prawnej, a po drugie, poniewa\u017c jest spo\u0142eczno\u015bci\u0105 nadprzyrodzon\u0105, rozpoznawaln\u0105 po swoich zewn\u0119trznych znakach, dla tego jest zawsze jeden, \u015bwi\u0119ty, katolicki, apostolski i rzymski.<\/p>\r\n

Papie\u017c jest tym, w kt\u00f3rym ta widoczno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a jest skoncentrowana i skondensowana. Takie jest znaczenie sformu\u0142owania \u015bw. Ambro\u017cego Ubi Petrus ibi ecclesia<\/em> – Gdzie Piotr jest, jest Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/em> – kt\u00f3re zak\u0142ada drugie powiedzenie, przypisywane \u015bwi\u0119temu Ignacemu z Antiochii: Ubi Christus, ibi ecclesia –<\/em> Gdzie jest Chrystus, tam jest Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/em>. Nie ma prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a, poza Ko\u015bcio\u0142em za\u0142o\u017conym przez Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry nadal prowadzi Go i pomaga Mu w spos\u00f3b niewidoczny, podczas gdy jego wikariusz rz\u0105dzi nim na ziemi w spos\u00f3b widoczny\u201d – t\u0142umaczy autor.<\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

B\u0142\u0105d papolatrii, b\u0142\u0105d diarchii<\/strong><\/p>\r\n

W swym artykule profesor zwraca uwag\u0119 na powszechne dzi\u015b, lecz w swej istocie b\u0142\u0119dne postrzeganie osoby i urz\u0119du papie\u017ca, zw\u0142aszcza w kontek\u015bcie jego nieomylno\u015bci.<\/p>\r\n

\u201ePapie\u017c jest osob\u0105, kt\u00f3ra zajmuje krzes\u0142o, katedr\u0119: nie ma katedry bez osoby, ale istnieje niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce osoba ta doprowadzi innych do zapomnienia o istnieniu katedry, czyli instytucji prawnej, kt\u00f3ra j\u0105 poprzedza\u201d – ostrzega.  <\/p>\r\n

\u201ePapolatria jest fa\u0142szywym oddaniem papie\u017cowi, gdy\u017c nie widzi w panuj\u0105cym papie\u017cu jednego z 265 nast\u0119pc\u00f3w Piotra, ale uwa\u017ca go za nowego Chrystusa na ziemi, uosabiaj\u0105cego, reinterpretuj\u0105cego, na nowo odkrywaj\u0105cego Magisterium swoich poprzednik\u00f3w, poszerzaj\u0105c i doskonal\u0105c doktryn\u0119 Chrystusa.<\/p>\r\n

Papolatria, zanim stanie si\u0119 b\u0142\u0119dem teologicznym, jest zdeformowan\u0105 postaw\u0105 psychologiczn\u0105 i moraln\u0105. Ci, kt\u00f3rzy jej ulegli, s\u0105 na og\u00f3\u0142 konserwatywni lub umiarkowani, i oszukuj\u0105 si\u0119 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 osi\u0105gni\u0119cia dobrych wynik\u00f3w w \u017cyciu bez walki, bez wysi\u0142ku. Tajemnic\u0105 ich \u017cycia jest zawsze dostosowanie si\u0119, wydobywanie z ka\u017cdej sytuacji tego, co najlepsze. Ich has\u0142em przewodnim jest kult spokoju, zgodnie z kt\u00f3rym nie trzeba si\u0119 o nic martwi\u0107. Rzeczywisto\u015b\u0107 nigdy nie mia\u0142a dla nich postaci dramatu. Nie chc\u0105, \u017ceby \u017cycie by\u0142o dramatem, bo to zmusi\u0142oby ich do przyj\u0119cia na siebie odpowiedzialno\u015bci, kt\u00f3rej nie chc\u0105 bra\u0107. Ale poniewa\u017c \u017cycie jest cz\u0119sto dramatyczne, ich poczucie rzeczywisto\u015bci jest odwr\u00f3cone do g\u00f3ry nogami, zamieniane w absolutn\u0105 nierealno\u015b\u0107. W obliczu obecnego kryzysu w Ko\u015bciele, instynktownie go neguj\u0105. A najskuteczniejszym sposobem uspokojenia w\u0142asnego sumienia jest potwierdzenie, \u017ce Papie\u017c ma zawsze racj\u0119, nawet je\u015bli zaprzecza sobie lub swoim poprzednikom. W tym momencie b\u0142\u0105d nieuchronnie przechodzi z poziomu psychologicznego na doktrynalny i zamienia si\u0119 w papolatri\u0119, a mianowicie w stanowisko, kt\u00f3re stwierdza, \u017ce temu co m\u00f3wi Papie\u017c musimy by\u0107 zawsze pos\u0142uszni, bez wzgl\u0119du na to co m\u00f3wi czy czyni, poniewa\u017c Papie\u017c jest jedynym i nieomylnym rz\u0105dc\u0105 wiary katolickiej\u201d – t\u0142umaczy profesor de Mattei. Ods\u0142ania tak\u017ce ideologiczne korzenie papolatrii. Wywodzi si\u0119 ona mianowicie z woluntaryzmu Williama Ockhama.<\/p>\r\n

\u201eKiedy \u015bwi\u0119ty Tomasz z Akwinu potwierdza\u0142, \u017ce B\u00f3g, Absolutna Prawda i Najwy\u017csze Dobro, nie mo\u017ce zrobi\u0107 niczego sprzecznego, Ockham stwierdzi\u0142, \u017ce B\u00f3g mo\u017ce zrobi\u0107 wszystko, nawet co\u015b z\u0142ego, poniewa\u017c z\u0142o i dobro nie istniej\u0105 w sobie, ale s\u0105 w ten spos\u00f3b stworzone przez Boga. Dla \u015bwi\u0119tego Tomasza co\u015b jest nakazane lub zakazane, o ile jest to ontologicznie dobre lub z\u0142e; dla na\u015bladowc\u00f3w Ockhama jest odwrotnie: co\u015b jest dobre lub z\u0142e, o ile B\u00f3g to nakaza\u0142 lub zakaza\u0142. Gdy zasada ta zostanie przyj\u0119ta, nie tylko moralno\u015b\u0107 staje si\u0119 wzgl\u0119dna, ale okazuje si\u0119, \u017ce przedstawiciel Boga na ziemi, wikariusz Chrystusa, mo\u017ce pe\u0142ni\u0107 swoj\u0105 najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 w spos\u00f3b absolutny i arbitralny, a wierni s\u0105 mu winni wy\u0142\u0105cznie bezwarunkowe pos\u0142usze\u0144stwo.<\/p>\r\n

W rzeczywisto\u015bci pos\u0142usze\u0144stwo Ko\u015bcio\u0142owi poci\u0105ga za sob\u0105 obowi\u0105zek wype\u0142niania nie woli prze\u0142o\u017conego, lecz jedynie woli Bo\u017cej. Z tego powodu pos\u0142usze\u0144stwo nigdy nie jest \u015blepe i bezwarunkowe. Ma swoje ograniczenia w prawach naturalnych i Boskich oraz w tradycji Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rej Papie\u017c jest str\u00f3\u017cem, a nie tw\u00f3rc\u0105.<\/p>\r\n

Dla wyznawc\u00f3w papolatrii Papie\u017c nie jest wikariuszem Chrystusa na ziemi, kt\u00f3ry ma obowi\u0105zek przekazywania otrzymanej doktryny, ale jest nast\u0119pc\u0105 Chrystusa, kt\u00f3ry doskonali doktryn\u0119 swoich poprzednik\u00f3w, dostosowuj\u0105c j\u0105 do zmieniaj\u0105cych si\u0119 czas\u00f3w. Doktryna Ewangelii jest w ci\u0105g\u0142ej ewolucji, poniewa\u017c zbiega si\u0119 w czasie z nauczaniem panuj\u0105cego Papie\u017ca. Nauczanie \u017cywe<\/em> zast\u0119puje Magisterium wieloletnie, wyra\u017cone w nauczaniu duszpasterskim, kt\u00f3re zmienia si\u0119 codziennie, i ma swoj\u0105 regula fidei <\/em>(regu\u0142\u0119 wiary)\u201d – wyja\u015bnia autor.<\/p>\r\n

Profesor de Mattei zwraca uwag\u0119 na obecn\u0105 tendencj\u0119 do wynoszenia na o\u0142tarze kolejnych papie\u017cy, jednak wy\u0142\u0105cznie \u201eposoborowych\u201d. Ma to prowadzi\u0107 do przekonania o ich nieomylno\u015bci w zakresie szerszym ni\u017c nieomylno\u015b\u0107 obwarowana przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 istotnymi zastrze\u017ceniami.<\/p>\r\n

Historyk pisze nast\u0119pnie o fakcie \u201efa\u0142szywych przes\u0142anek, akceptowanych przez wszystkich: istnienia pewnego rodzaju papieskiej diarchii, w kt\u00f3rej pe\u0142ni swoje funkcje papie\u017c Franciszek, a inny papie\u017c, Benedykt, s\u0142u\u017cy Katedrze Piotrowej przez modlitw\u0119, a w razie potrzeby przez rad\u0119. Istnienie dw\u00f3ch Papie\u017cy jest uznawane za sko\u0144czon\u0105 transakcj\u0119: sp\u00f3r trwa jedynie o charakter ich zwi\u0105zku. Prawda jest jednak taka, \u017ce nie ma mo\u017cliwo\u015bci istnienia dw\u00f3ch Papie\u017cy. Papiestwa nie da si\u0119 jednak w ten spos\u00f3b zdemontowa\u0107: mo\u017ce by\u0107 tylko jeden wikariusz Chrystusa\u201d.<\/p>\r\n

Dalej prof. de Mattei obszernie omawia nieporozumienia zwi\u0105zane z \u201epodw\u00f3jnym papiestwem\u201d:<\/p>\r\n

\u201eBenedykt XVI mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyrzeczenia si\u0119 papiestwa, ale w konsekwencji musia\u0142by zrezygnowa\u0107 z imienia Benedykta XVI, bia\u0142ego stroju, i tytu\u0142u papie\u017ca emeritusa<\/em>: jednym s\u0142owem, musia\u0142by definitywnie przesta\u0107 by\u0107 papie\u017cem, r\u00f3wnie\u017c opuszczaj\u0105c Watykan. Dlaczego tego nie zrobi\u0142? Bo Benedykt XVI wydaje si\u0119 by\u0107 przekonany, \u017ce nadal jest papie\u017cem, chocia\u017c takim, kt\u00f3ry wyrzek\u0142 si\u0119 sprawowania pos\u0142ugi Piotrowej. To przekonanie zrodzi\u0142o si\u0119 z b\u0142\u0119dnej eklezjologii, opartej na sakramentalnej, a nie prawnej koncepcji Papiestwa. Je\u015bli Petrine munus<\/em> jest sakramentem, a nie urz\u0119dem, to ma charakter nieusuwalny, ale w tym przypadku nie by\u0142oby mo\u017cliwe zrzeczenie si\u0119 go. Rezygnacja zak\u0142ada za\u015b odwo\u0142anie z urz\u0119du, a to jest nie do pogodzenia z sakramentaln\u0105 wizj\u0105 Papiestwa.<\/p>\r\n

Kardyna\u0142 Brandm\u00fcller s\u0142usznie uzna\u0142 za niezrozumia\u0142\u0105 pr\u00f3b\u0119 doprowadzenia do pewnego rodzaju r\u00f3wnoczesnego paralelizmu panuj\u0105cego Papie\u017ca i modl\u0105cego si\u0119 Papie\u017ca. Dwug\u0142owy papie\u017c by\u0142by potworno\u015bci\u0105<\/em> – m\u00f3wi\u0142, dodaj\u0105c, \u017ce Prawo Kanoniczne nie uznaje figury papie\u017ca-emeryta (…) wydaje si\u0119, \u017ce w konsekwencji ust\u0105pienia rezygnuj\u0105cy (\u2026) nie jest ju\u017c biskupem Rzymu, nawet nie jest kardyna\u0142em<\/em>.<\/p>\r\n

Je\u015bli chodzi o w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105ce wyboru papie\u017ca Franciszka, profesor Geraldina Boni przypomina, \u017ce kanoni\u015bci zawsze uczyli, i\u017c pokojowa powszechna akceptacja Ko\u015bcio\u0142a jest znakiem i nieomylnym skutkiem wa\u017cnego wyboru i prawowitego papiestwa, a przyj\u0119cie lub przyj\u0119cie papie\u017ca Franciszka przez lud Bo\u017cy nie by\u0142o jeszcze kwestionowane przez kardyna\u0142\u00f3w, kt\u00f3rzy uczestniczyli w Konklawe. Przyj\u0119cie papie\u017ca przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny jest nieomylnym znakiem jego legitymacji i uzdrawia u podstaw ka\u017cdy defekt wybor\u00f3w papieskich (na przyk\u0142ad nielegalne machinacje, spiski itp.). Jest to r\u00f3wnie\u017c konsekwencj\u0105 widzialnego charakteru Ko\u015bcio\u0142a i Papiestwa\u201d – pisze naukowiec.<\/p>\r\n

 <\/em><\/strong><\/p>\r\n

Kiedy papie\u017c przestaje by\u0107 papie\u017cem<\/strong><\/p>\r\n

W dalszej cz\u0119\u015bci swego tekstu autor powo\u0142uje si\u0119 na g\u0142os kanonisty, by\u0142ego rektora Uniwersytetu Gregoria\u0144skiego, jezuity o. Gianfranca Ghirlandy. Zakonnik w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b sprecyzowa\u0142 prawny charakter urz\u0119du Piotrowego w artykule zatytu\u0142owanym \u201eWakat w Stolicy Apostolskiej\u201d: Zaprzestanie sprawowania urz\u0119du przez Papie\u017ca Rzymskiego, nast\u0119puje z czterech powod\u00f3w: 1) \u015bmier\u0107, 2) pewne i wieczne szale\u0144stwo lub ca\u0142kowita niepe\u0142nosprawno\u015b\u0107 umys\u0142owa; 3) notoryczna apostazja, herezja, schizma; 4) rezygnacja<\/em>.<\/p>\r\n

\u201eOjciec Ghirlanda wyja\u015bnia: W pierwszym przypadku Stolica Apostolska jest wolna od chwili \u015bmierci Papie\u017ca Rzymskiego; w drugim i trzecim od chwili deklaracji kardyna\u0142\u00f3w; w czwartym od chwili wyrzeczenia si\u0119<\/em>.<\/p>\r\n

O. Ghirlanda wypowiedzia\u0142 si\u0119 wi\u0119c tak\u017ce w sprawie papie\u017ca heretyckiego. Nie ma wzmianki o konkretnym papie\u017cu, poniewa\u017c w lutym 2013 roku nikt nie zosta\u0142 jeszcze wybrany. Ojciec Ghirlanda odnosi si\u0119 do przyk\u0142adu akademickiego: Jest to przypadek, uznany przez doktryn\u0119, notorycznej apostazji, herezji i schizmy, w kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by wpa\u015b\u0107 Papie\u017c Rzymski, ale jako<\/em> doktor prywatny. Dlatego te\u017c, pomagaj\u0105c Duchowi \u015awi\u0119temu, musimy powiedzie\u0107, \u017ce nie mo\u017ce on publicznie sk\u0142ada\u0107 heretyckich deklaracji, chc\u0105c wykorzysta\u0107 swoj\u0105 w\u0142adz\u0119, poniewa\u017c gdyby to uczyni\u0142, zosta\u0142by pozbawiony urz\u0119du. Jednak w takich przypadkach, poniewa\u017c<\/em> pierwsza w\u0142adza nie jest s\u0105dzona przez nikogo (kanon 1404), nikt nie m\u00f3g\u0142by obali\u0107 Papie\u017ca Rzymskiego. Mo\u017cna by jedynie z\u0142o\u017cy\u0107 deklaracj\u0119 tego faktu – a to musieliby zrobi\u0107 kardyna\u0142owie, przynajmniej ci, kt\u00f3rzy s\u0105 obecni w Rzymie. Taka ewentualno\u015b\u0107, cho\u0107 przewidziana w doktrynie, jest jednak uwa\u017cana za ca\u0142kowicie nieprawdopodobn\u0105 z powodu interwencji Opatrzno\u015bci Bo\u017cej w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a<\/em>.<\/p>\r\n

Ojciec Ghirlanda nie jest w tej ekspozycji ani tradycjonalist\u0105, ani post\u0119powcem, ale uczonym, kt\u00f3ry zebra\u0142 tysi\u0105cletni\u0105 tradycj\u0119 kanoniczn\u0105.<\/p>\r\n

Je\u017celi w dziedzinie filozofii i teologii niekwestionowany szczyt my\u015bli chrze\u015bcija\u0144skiej reprezentowany jest przez \u015awi\u0119tego Tomasza z Akwinu, w dziedzinie prawa kanonicznego, odpowiednik tej szko\u0142y reprezentowany jest przez Gracjana (Magister Gratianus) i jego uczni\u00f3w.<\/p>\r\n

Przywo\u0142uj\u0105c stwierdzenie \u015bw. Bonifacego, Gracjan potwierdzi\u0142, \u017ce papie\u017c nemine est iudicandus, nisi deprehendatur a fide devius<\/em> (nie jest s\u0105dzony przez nikogo, chyba \u017ce odbiega od wiary).  Zasada ta zosta\u0142a powt\u00f3rzona jest w dekrecie Summa<\/em>, przez Huguccio, czyli Hugona z Pizy, uznawanego za najs\u0142ynniejszego magister decretorum<\/em> XII wieku.<\/p>\r\n

Ojciec Salvatore Vacca, kt\u00f3ry prze\u015bledzi\u0142 histori\u0119 Prima Sedes a nemine judicatur<\/em> (Najwy\u017cszy urz\u0105d nie jest s\u0105dzony przez nikogo), przypomnia\u0142, \u017ce teza ta w przypadku powo\u0142ania papie\u017ca heretyckiego mo\u017cna by t\u0105 tez\u0119 ponownie rozpatrzy\u0107<\/em>.<\/p>\r\n

W przypadku papie\u017ca heretyckiego, zasada Prima Sedes a nemine judicatur<\/em>, nie jest naruszana, przede wszystkim dlatego, \u017ce zgodnie z tradycj\u0105 kanoniczn\u0105 zasada ta dopuszcza tylko jeden wyj\u0105tek – przypadek herezji. Po drugie dlatego, \u017ce kardyna\u0142owie ograniczyliby si\u0119 tylko do za\u015bwiadczenia o fakcie herezji, tak jak w przypadku utraty zdolno\u015bci umys\u0142owych, bez obalania Papie\u017ca Rzymskiego. Ustanie urz\u0119du by\u0142oby przez nich jedynie uznane i zadeklarowane.<\/p>\r\n

Teologowie zastanawiaj\u0105 si\u0119, czy utrata pontyfikatu nast\u0105pi w momencie, w kt\u00f3rym Papie\u017c popadnie w herezj\u0119, czy tylko w przypadku, gdy herezja przejawi si\u0119 lub stanie si\u0119 g\u0142o\u015bna i publicznie rozprzestrzeniona.<\/p>\r\n

Arnaldo Xavier da Silveira utrzymuje, \u017ce chocia\u017c istnieje niezgodno\u015b\u0107 w korzeniach mi\u0119dzy herezj\u0105 a jurysdykcj\u0105 papiesk\u0105, Papie\u017c nie traci urz\u0119du a\u017c do czasu, gdy jego herezja si\u0119 ujawni. Ko\u015bci\u00f3\u0142, b\u0119d\u0105c widzialn\u0105 i doskona\u0142\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105, wi\u0119c utrata wiary przez widzialn\u0105 G\u0142ow\u0119 musia\u0142aby by\u0107 faktem publicznym. Jako \u017ce drzewo mo\u017ce \u017cy\u0107 przez pewien czas po wyci\u0119ciu korzeni, tak samo jurysdykcja mo\u017ce by\u0107 utrzymywana przez posiadacza przez pewien czas, nawet po popadni\u0119ciu w herezj\u0119. Jezus Chrystus tymczasowo utrzymuje osob\u0119 papie\u017ca heretyckiego w swojej jurysdykcji, a\u017c do momentu, gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 uzna depozycj\u0119.<\/p>\r\n

Pewne jest natomiast to, \u017ce uznanie mo\u017cliwo\u015bci popadni\u0119cia papie\u017ca w herezj\u0119 w \u017caden spos\u00f3b nie oznacza zmniejszenia mi\u0142o\u015bci i nabo\u017ce\u0144stwa do Papiestwa. Oznacza to przyznanie, \u017ce Papie\u017c jest wikariuszem Jezusa Chrystusa, G\u0142ow\u0105 Mistycznego Cia\u0142a Ko\u015bcio\u0142a, ale nie zawsze nieskazitelnym i nie zawsze nieomylnym\u201d – ko\u0144czy ten fragment swej dog\u0142\u0119bnej analizy Roberto de Mattei.<\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

Chrze\u015bcijanin nie mo\u017ce wyrzec si\u0119 walki<\/strong><\/p>\r\n

Kolejna cz\u0119\u015b\u0107 artyku\u0142u po\u015bwi\u0119cona zosta\u0142a krytyce \u201ekatakumbizmu\u201d, czyli, jak precyzuje w\u0142oski profesor, \u201epostawy tych, kt\u00f3rzy wycofuj\u0105 si\u0119 z pola bitwy i chowaj\u0105 si\u0119 w iluzji, \u017ce potrafi\u0105 prze\u017cy\u0107 bez walki. Katakumbizm jest bowiem odrzuceniem koncepcji chrze\u015bcija\u0144stwa walcz\u0105cego\u201d.<\/p>\r\n

Owa postawa wynika z przekonania o w\u0142asnej przegranej w prowadzonej bitwie. \u201eKatakumbista nie chce walczy\u0107, bo jest przekonany, \u017ce przegra\u0142 ju\u017c bitw\u0119; akceptuje sytuacj\u0119 ni\u017cszo\u015bci katolik\u00f3w jako dan\u0105, nie analizuj\u0105c przyczyn, kt\u00f3re j\u0105 determinuj\u0105. Ale je\u015bli katolicy s\u0105 dzi\u015b w mniejszo\u015bci, to dlatego, \u017ce przegrali seri\u0119 bitew; a przegrali te bitwy, poniewa\u017c nie walczyli; a nie walczyli z nimi, poniewa\u017c usun\u0119li ide\u0119 \u201ewroga\u201d, odwracaj\u0105c si\u0119 od augusty\u0144skiej koncepcji dw\u00f3ch miast walcz\u0105cych ze sob\u0105 w historii\u201d – czytamy w opracowaniu.<\/p>\r\n

\u201eKiedy\u015b m\u00f3wiono, \u017ce to sakrament bierzmowania uczyni\u0142 nas \u017co\u0142nierzami Chrystusa<\/em>, a Pius XII, zwracaj\u0105c si\u0119 do biskup\u00f3w Stan\u00f3w Zjednoczonych, powiedzia\u0142: Chrze\u015bcijanin, je\u015bli szanuje imi\u0119, kt\u00f3re nosi, jest zawsze aposto\u0142em; nie wolno \u017co\u0142nierzowi Chrystusowemu opuszcza\u0107 pola bitwy, poniewa\u017c tylko \u015bmier\u0107 ko\u0144czy jego s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105<\/em>. Musimy odzyska\u0107 t\u0119 waleczn\u0105 koncepcj\u0119 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego\u201d – nawo\u0142uje autor. W nast\u0119pnych s\u0142owach za\u015b odnosi paradygmat \u201eKo\u015bcio\u0142a walcz\u0105cego\u201d do dzisiejszych reali\u00f3w:<\/p>\r\n

\u201e<\/strong>S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce musimy zrezygnowa\u0107 z dzia\u0142ania i walki, bo do tej pory nie pozostaje nic do zrobienia, na poziomie ludzkim. Musimy poczeka\u0107 na nadzwyczajn\u0105 interwencj\u0119 Bo\u017cej Opatrzno\u015bci. Z pewno\u015bci\u0105 to B\u00f3g sam prowadzi i zmienia histori\u0119. Ale B\u00f3g wymaga wsp\u00f3\u0142pracy ludzi i je\u015bli ludzie przestan\u0105 dzia\u0142a\u0107, Bo\u017ca \u0141aska r\u00f3wnie\u017c przestanie dzia\u0142a\u0107. W rzeczywisto\u015bci, jak zauwa\u017cy\u0142 \u015bwi\u0119ty Ambro\u017cy, Bo\u017ce dary nie s\u0105 przekazywane temu, kto \u015bpi, ale temu, kto patrzy<\/em>.<\/p>\r\n

S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce musimy zrezygnowa\u0107 nie tylko z dzia\u0142ania, ale nawet z mowy. Czasami spotykamy kogo\u015b, kto z palcem na ustach i oczami wyniesionymi do nieba m\u00f3wi nam, \u017ce musimy milcze\u0107 i modli\u0107 si\u0119. Nic innego. Ale b\u0142\u0119dem by\u0142oby uczyni\u0107 milczenie regu\u0142\u0105 naszego zachowania, poniewa\u017c w dniu s\u0105du odpowiemy nie tylko za pr\u00f3\u017cne s\u0142owa, ale tak\u017ce za t\u0119 cisz\u0119.<\/p>\r\n

S\u0105 powo\u0142ania do milczenia, jak te wielu zakonnic i mniszek kontemplacyjnych, ale katolicy, od proboszcz\u00f3w do wiernych, maj\u0105 obowi\u0105zek \u015bwiadczy\u0107 o swojej wierze s\u0142owami i przyk\u0142adem. Aposto\u0142owie zwyci\u0119\u017cyli nad \u015bwiatem przez S\u0142owo, a Ewangelia zosta\u0142a dzi\u0119ki nim rozprzestrzeniona z jednego kra\u0144ca ziemi na drugi.<\/p>\r\n

Katarzyna ze Sieny nie milcza\u0142a przed Papie\u017cami swoich czas\u00f3w. Nie milczeli te\u017c biskup M\u00fcnsteru, Clemens August von Galen, stoj\u0105cy w obliczu nazizmu, oraz kardyna\u0142 Josef Mindszenty, prymas W\u0119gier, gdy przysz\u0142o mu stan\u0105\u0107 w obliczu komunizmu.<\/p>\r\n

Co wi\u0119cej, dzi\u015b milczenie nie jest wykorzystywane do wspomnie\u0144 i refleksji, przygotowuj\u0105cej do walki, ale jako strategia polityczna, swoista alternatywa dla walki. Taka cisza stymuluje nas wy\u0142\u0105cznie do hipokryzji i ostatecznego poddania si\u0119. Z dnia na dzie\u0144, z miesi\u0105ca na miesi\u0105c, z roku na rok polityka milczenia sta\u0142a si\u0119 wi\u0119zieniem, w kt\u00f3rym przebywa wielu konserwatyst\u00f3w. W tym sensie milczenie jest nie tylko grzechem dnia dzisiejszego, ale tak\u017ce kar\u0105 za wczorajsze grzechy. Dzi\u015b to bowiem ci, kt\u00f3rzy przez zbyt wiele lat milcz\u0105, s\u0105 wi\u0119\u017aniami milczenia. Dzi\u015b wolnym mo\u017ce by\u0107 tylko ten, kt\u00f3ry w ci\u0105gu ostatnich pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu lat nie milcza\u0142, ale m\u00f3wi\u0142 otwarcie i bez kompromis\u00f3w, przypominaj\u0105c, \u017ce tylko Prawda czyni nas wolnymi. (J 8, 32)\u201d – pisze autor.<\/p>\r\n

\u201e<\/em>M\u00f3wienie oznacza przede wszystkim publiczne \u015bwiadectwo wierno\u015bci Ewangelii i niezmiennej katolickiej prawdzie, a tak\u017ce pot\u0119pienie b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3re jej przeciwdzia\u0142aj\u0105. W czasach kryzysu regu\u0142\u0105 jest to, co Benedykt XV w encyklice Ad beatissimi Apostolorum Principis<\/em> z 1 listopada 1914 r. m\u00f3wi przeciwko modernistom: Nasz\u0105 wol\u0105 jest, aby prawo naszych przodk\u00f3w nadal by\u0142o \u015bwi\u0119te: Nie b\u0105d\u017amy innowacyjni, trzymajmy si\u0119 tego, co zosta\u0142o wydane<\/em>. To \u015bwi\u0119ta Tradycja pozostaje kryterium rozeznawania tego, co katolickie, a co nie katolickie, czyni\u0105c znaki Ko\u015bcio\u0142a bardziej widocznymi. Tradycja jest wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3r\u0105 papie\u017ce zachowali i przekazali na przestrzeni wiek\u00f3w. Ale Tradycja jest przed Papie\u017cem, a nie Papie\u017c przed Tradycj\u0105\u201d – czytamy dalej.<\/p>\r\n

\u201eNie wolno nam jednak zapomina\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce znikn\u0105\u0107. Dlatego konieczne jest wspieranie apostolatu pasterzy pozostaj\u0105cych wiernymi tradycyjnej nauce Ko\u015bcio\u0142a, uczestnicz\u0105c w ich inicjatywach i zach\u0119caj\u0105c ich do m\u00f3wienia, dzia\u0142ania i kierowania zdezorientowan\u0105 trzod\u0105.<\/p>\r\n

Nadszed\u0142 czas, aby oddzieli\u0107 si\u0119 od z\u0142ych pasterzy i zjednoczy\u0107 si\u0119 z dobrymi, wewn\u0105trz jednego Ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym r\u00f3wnie\u017c \u017cyj\u0105, na tym samym polu, pszenica i kogut (Mt 13, 24-30), pami\u0119taj\u0105c, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest widzialny i nie ocali si\u0119 w inny spos\u00f3b ni\u017c za spraw\u0105 swych prawowitych pasterzy.<\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest widoczny i ocali si\u0119 z papie\u017cem, a nie bez papie\u017ca! Musimy odnowi\u0107 wi\u0119\u017a mi\u0142o\u015bci i czci, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy nas z nast\u0119pc\u0105 Piotra przede wszystkim modlitw\u0105, tak aby Jezus Chrystus da\u0142 mu i wszystkim jego pra\u0142atom konieczn\u0105 si\u0142\u0119, aby nie zdradzi\u0107 \u015bwi\u0119tego depozytu wiary, a je\u015bli tak si\u0119 stanie, aby powr\u00f3ci\u0107 do przewodnictwa opuszczonej owczarni.<\/p>\r\n

A jednak, gdyby Wikariusz Chrystusa zdradzi\u0142 swoj\u0105 misj\u0119, Duch \u015awi\u0119ty nigdy nie przesta\u0142by pomaga\u0107, nawet na chwil\u0119, swojemu Ko\u015bcio\u0142owi, w kt\u00f3rym nawet w czasach odwrotu od wiary, resztka, nawet ma\u0142a, pasterzy i wiernych b\u0119dzie zawsze zachowywa\u0107 i przekazywa\u0107 Tradycj\u0119, ufaj\u0105c Boskiej Obietnicy: \u201eA oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata.\u201d (Mt 28, 20)\u201d – pisze redaktor \u201eRadici Cristiane\u201d.<\/p>\r\n

\u201eDla tych, kt\u00f3rzy pozostaj\u0105 wierni Tradycji w czasach kryzysu, wzorem jest Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna, kt\u00f3ra sama zachowa\u0142a wiar\u0119 w Wielk\u0105 Sobot\u0119 i kt\u00f3ra po Wniebowst\u0105pieniu Pana naszego do nieba nie milcza\u0142a, ale podtrzymywa\u0142a z ca\u0142\u0105 stanowczo\u015bci\u0105 rodz\u0105cy si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jej Serce by\u0142o i pozostaje skarbem Kap\u0142a\u0144stwa Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Prawdziwe nabo\u017ce\u0144stwo do Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny Ludwika Marii Grignion de Montfort, jest r\u00f3wnie\u017c podpowiedzi\u0105 dla tych, kt\u00f3rzy prawdziwie chc\u0105 by\u0107 oddani papie\u017cowi, kt\u00f3ry w czasach mroku nie zawaha si\u0119 \u201egrzmie\u0107 b\u0119d\u0105 przeciw grzechowi, hucze\u0107 przeciwko \u015bwiatu, uderz\u0105 na diab\u0142a i jego wsp\u00f3lnik\u00f3w i przeszyj\u0105 obosiecznym mieczem s\u0142owa Bo\u017cego na \u017cycie lub \u015bmier\u0107 wszystkich, do kt\u00f3rych Najwy\u017cszy ich po\u015ble. Ich walka z wrogami Boga przybli\u017cy triumf Niepokalanego Serca Maryi, kt\u00f3ry b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c triumfem Papiestwa i odnowionego Ko\u015bcio\u0142a<\/em> – ko\u0144czy sw\u00f3j tekst w\u0142oski historyk.<\/p>\r\n

RoM<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Chaos, kt\u00f3ry narasta w Ko\u015bciele, dotyczy nie tylko prawd wiary odnosz\u0105cych si\u0119 do przykaza\u0144 czy sakrament\u00f3w. Wiele rozpowszechnionych po\u015br\u00f3d katolik\u00f3w nieporozumie\u0144 dotyczy papiestwa – istoty oraz rzeczywistego znaczenia prymatu Piotrowego. Bezcennym g\u0142osem wyja\u015bniaj\u0105cym zasadnicze dla naszej wiary kwestie z punktu widzenia doktryny katolickiej – tak \u0142atwo dzi\u015b zapominanej i tak ch\u0119tnie pomijanej – jest obszerny […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[119,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/102474"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=102474"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/102474\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=102474"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=102474"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=102474"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}