Odpusty dla dusz w czyśćcu cierpiących w dniach 1-8 listopada

Aktualizacja: 2019-11-1 8:48 pm

Dodano: 2010-11-2 8:48 pm

Wierni, którzy nabożnie odwiedzą cmentarz i pomodlą się za zmarłych, mogą zyskać odpust dla dusz w czyśćcu cierpiących. Odpust ten w dniach od 1 do 8 listopada jest odpustem zupełnym, a w pozostałych dniach roku jest odpustem cząstkowym. Jest to odpust pod zwykłymi warunkami. Odpust zupełny można zyskać dla jednej duszy w czyśćcu cierpiącej jeden raz na dzień.

Wierni, którzy w Dzień Zaduszny odwiedzą kościół lub kaplicę w celu przyjścia z pomocą duszom zmarłych i odmówią tam Ojcze nasz, Wierzę, mogą zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami: Spowiedź, Komunia św. oraz modlitwa według intencji Ojca Świętego. Odpust ten można zyskać od południa 1 listopada, aż do północy z 2 na 3 listopada. W intencji Ojca Świętego można odmówić Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, lub jakąkolwiek inną modlitwę. Do zyskania odpustu zupełnego wymagane jest wyzbycie się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu. Jeżeli nie spełnia się wszystkich wymaganych warunków, wówczas odpust ten może być tylko cząstkowy.

 

Dies irae – Sekwencja z Mszy św. za zmarłych

Dies irae, dies illa,
Solvet saeclum in favilla:
Teste David cum Sibylla.

 

Quantus tremor est futurus,
Quando iudex est venturus,
Cuncta stricte discussurus!

 

Tuba, mirum spargens sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.

 

Mors stupebit et natura,
Cum resurget creatura,
Iudicandi responsura.

 

Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus iudicetur.

 

Iudex ergo cum sedebit,
Quidquid latet, apparebit:
Nil inultum remanebit.

 

Quid sum miser tunc dicturus?
Quem patronum rogaturus,
Cum vix iustus sit securus?

 

Rex tremendae maiestatis,
Qui salvandos salvas gratis,
Salva me, fons pietatis.

 

Recordare, Iesu pie,
Quod sum causa tuae viae:
Ne me perdas illa die.

 

Quaerens me, sedisti lassus:
Redemisti Crucem passus:
Tantus labor non sit cassus.

 

Iuste iudex ultionis,
Donum fac remissionis
Ante diem rationis.

 

Ingemisco, tamquam reus:
Culpa rubet vultus meus:
Supplicanti parce, Deus.

 

Qui Mariam absolvisti,
Et latronem exaudisti,
Mihi quoque spem dedisti.

 

Preces meae non sunt dignae:
Sed tu bonus fac benigne,
Ne perenni cremer igne.

 

Inter oves locum praesta,
Et ab haedis me sequestra,
Statuens in parte dextra.

 

Confutatis maledictis,
Flammis acribus addictis:
Voca me cum benedictis.

 

Oro supplex et acclinis,
Cor contritum quasi cinis:
Gere curam mei finis.

 

Lacrimosa dies illa,
Qua resurget ex favilla
Iudicandus homo reus:

 

Huic ergo parce, Deus.
Pie Iesu Domine,
Dona eis requiem.
Amen.

W gniewu dzień, w tę pomsty chwilę,
Świat w popielnym legnie pyle:
Zważ Dawida i Sybillę.

 

Jakiż będzie płacz i łkanie,
Gdy dzieł naszych sędzia stanie,
Odpowiedzieć każąc za nie.

 

Trąba groźnym zabrzmi tonem
Nad grobami śpiących zgonem,
Wszystkich stawi nas przed tronem.

 

Śmierć z naturą się zadziwi,
Gdy umarli wstaną żywi,
Win brzemieniem nieszczęśliwi.

 

Księgi się otworzą karty,
Gdzie spis grzechów jest zawarty,
Za co świat karania warty.

 

Kiedy sędzia więc zasiędzie,
Wszystko tajne jawnym będzie,
Gniewu dłoń dosięże wszędzie.

 

Cóż mam, nędzarz, ku obronie,
Czyją pieczą się zasłonię,
Gdy i święty zadrży w łonie?

 

Panie w grozie swej bezmierny,
Zbawisz z łaski lud Twój wierny,
Zbaw mnie, zdroju miłosierny.

 

Racz pamiętać, Jezu drogi,
Żeś wziął dla mnie żywot srogi,
Nie gub mnie w dzień straszny trwogi.

 

Długoś szukał mnie znużony,
Zbawił krzyżem umęczony,
Niech ten trud nie będzie płony.

 

Sędzio pomsty sprawiedliwy,
Bądź mym grzechom litościwy,
Zanim przyjdzie sąd straszliwy.

 

Jęcząc, pomnąc win bezdroże,
Wstydem me oblicze gorze,
Szczędź mnie, błagam, Panie Boże.

 

Ty coś Marii grzech wybaczył
I wysłuchać łotra raczył,
Nie pozwolisz, bym zrozpaczył.

 

Choć niegodne me błaganie,
Nie daj mi, dobroci Panie,
W ognia wieczne wpaść otchłanie.

 

Daj mi mieszkać w owiec gronie,
Z dala kozłów, przy Twym tronie
Postaw mnie po prawej stronie.

 

Gdy uśmierzysz potępionych,
Srogim żarom przeznaczonych,
Weź mnie do błogosławionych.

 

Błagam kornie bijąc czołem,
Z sercem, co się zda popiołem,
Wspomóż mnie nad śmierci dołem.

 

O dniu jęku, o dniu szlochu,
Kiedy z popielnego prochu
Człowiek winny na sąd stanie.

 

Oszczędź go, o dobry Boże,
Jezu nasz, i w zgonu porze
Daj mu wieczne spoczywanie.
Amen

CZYTAJ RÓWNIEŻ: [wybór linków generowany komputerowo przez serwer BIBUŁY]

Tags:

Drukuj Drukuj

 

ZASADY PRZEDRUKU Z SERWISU INFORMACYJNEGO BIBUŁY:
Przedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=28061 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.


Przedruk materiałów zastrzeżonych przez Autora tekstu źródłowego bądź strony źródłowej, dozwolony jedynie po uzyskaniu stosownej zgody Autora.


Opinie wyrażane w tekstach publikowanych na łamach BIBUŁY są własnością autorów i niekoniecznie muszą odpowiadać opiniom wyrażanym przez Redakcję pisma BIBUŁY oraz Serwis Informacyjny BIBUŁY.


UWAGI, KOMENTARZE:

Wszelkie uwagi odnośnie tekstów, które publikowane były pierwotnie w innych mediach, prosimy kierować pod adresem redakcji źródłowej.
Uwagi do Redakcji BIBUŁY prosimy kierować korzystając z formularza [tutaj]